برچسب: فرزندپروری

نوشته‌شده در

رفتارهای مخرب در تربیت کودک کدامند؟

رفتارهای آسیب زا در تربیت فرزند کدامند؟ کدام رفتارهای مخرب در تربیت کودک را نباید نادیده گرفت؟ آنچه در مورد کودکان آشوب گر می توان گفت این است که این کودکان اغلب والدینی دارند که به درستی با آن ها رفتار نمی کنند و اصلا مشکل از همین جا شروع می شود چرا که کودکان در ابتدا محدود به جهانی هستند که در آن قدم گذاشته اند یعنی محیط خانه و خانواده که شامل یک پدر و یک مادر است. آن ها همه چیز را تا سنین مهدکودک از خانه آموزش می بینند پس اگر صحبت سر کودکان آشفته است کمی به حق است که ابتدا محیط خانه را بررسی کنید. رفتارهای آسیب زا در تربیت فرزند است که کودکان آشوب را تحویل جامعه می دهد. 

رفتارهای آسیب زا در تربیت فرزند
برای این که بهتر بتوانید درک کنید رفتارهای مخرب در تربیت کودک چیست با این مقاله همراه باشید.

1-رفتارهای آسیب زا در تربیت فرزند | عدم توجه کافی به کودک
اولین و متاسفانه قوی تر عنصری که می تواند در تربیت فرزند مؤثر باشد، مسئله بی توجهی به کودک است. کودکان به دنبال توجه و دریافت عشق و محبت هستند اما وقتی با والدینی مواجه می شوند که همواره گرفتار هستند و مشغله های خود را دارند برای دریافت این توجه از راه های منفی وارد می شوند چرا که گاهی حتی بارفتارهای خوب نمی توانند آن چنان که باید توجه والدین خود را جلب کنند این است که دست به منفی کاری می زنند.
مثلا در مدرسه و مهدکودک دوستان خود را کتک می زنند و وقتی مدرسه والدینش را فراخوان می دهند اگرچه استرس دارند اما اشتیاق این جلب توجه را نیز دارند.
در کودکان بزرگتر در سنین نوجوانی علی الخصوص در دوران شیوع ویروس کرونا مشاهده شده است که نوجوان بدون دادن توضیح منطقی به معلمین خود و بدون خبر دادن به والدینش دیگر تماس های معلمین خود را جواب نمی دهد! والد مراجعه می کند و معترض است که چرا فرزند او یک ماه تمام اصلا به آن ها خبر نداده است در چنین شرایطی به چنین والدینی باید گفت آن چه به دنبال آن هستی در درون خود توست!

2-رفتارهای آسیب زا در تربیت فرزند | تنبیه بدنی
یکی دیگر از رفتارهای آسیب زا که می تواند منجر به اختلالات رفتاری کودکان گردد تنبیه بدنی کودکان است که هم چنان علی رغم پیشرفت جوامع و شبکه های اجتماعی و گسترش وایرال شدن اخبار منفی در مورد کودک آزاری هم چنان دیده می شود. اجازه دهید همینجا شفاف سازی شود که صحبت سر این که والدین اصلا حق عصبانی شدن ندارند نیست مگر می شود از والدینی که این همه مشغله در دنیای امروز دارند با رفتارهای منفی فرزندان انتظار عدم عصبانیت داشت؟ عصبانیت یکی از احساسات است و حضورش واجب اما صحبت سر نوع برون ریزی چنین احساسی است.
احساسات هیچ مشکلی ندارند نحوه بروز آن هاست که مشکل زا می شود. فرزندان گاهی کارهایی می کنند که واقعا خشم برانگیز است اما شما نباید آن رفتارها را با کتک زدن پاسخ دهید. تنبیه بدنی به دلیل تحقیر شدیدی که در پی دارد و به دلیل آسیب های جسمی ای که محتمل است رخ دهد و در اثر تکرار می تواند منجر به اختلالات روانی گردد. این موضوع به شدت تنبیه بدنی نیز بستگی دارد از جمله سوختگی بدن کودک یا بریدن قسمتی از پوست او که این قبیل مسائل نه تها باعث درد شدید در فرزند می شومد بلکه باعث رنج و عذاب ابدی او می شود.
تنبیه بدنی اثراتی درسطح جسمانی و روحی دارد. اثرات جسمی می تواند اثراتی مثل لکنت زبان، شب ادراری، مشکلات خواب گردد. اختلالاتی نیز هستند که موسوم هستند به اختلالا سایکوسوماتیک یا بیماری های روان تنی که این تنبیه های بدنی می تواند به این دست اختلالات نیز منجر شود. اختلالات روان تنی از شدت تحمیل درد روح به جسم ناشی می شود مثلا ممکن است فرزند شما در اثر تکرار چنین تنبیه های خشونت باری مبتلا به فلج، تهوع، استفراغ، تشنج، و حتی مرگ شود!
 3-فشار آوردن به نوجوان جهت انتخاب رشته
یکی دیگر از رفتارهای آسیب زای والدین بحث اتنخاب رشته ی فرزندان است. متاسفانه به دلایلی نظیر این که در هر خانواده ای رسم و رسوم خاصی است مثلا در فلان خانواده شغل خانوادگی پزشکی است و فرزند شما هم باید همین رسم را ادامه دهد یا به دلایلی نظیر هزار راه نرفته خود والدین که حالا فرزندشان باید این راه ها را بپیماید والدین مانع از انتخاب خود نوجوان می شوند.
بعضی والدین هم انقدر در زندگی خود از فقر و بدبختی به تنگ آمده اند که بی توجه به سطح توان استعدادها و شرایط فرزند خود را مجبور به درس خواندن در رشته ای می کنند که او اصلا به آن علاقه ای ندارد.

4-شکست عزت نفس فرزند، یکی از رفتارهای مخرب در تربیت کودک
این رفتار متاسفانه از مخرب ترین رفتارهایی است که والدین می توانند به فرزند خود داشته باشند چرا که بعضی از رفتارهای مخرب والدینی می توانند در تمام عمر فرزند تاثیر خود را بگذارند. فرزندی که اعتماد به نفس و عزت نفس خود را از دست داده باشد آینده ی چندان روشنی در انتظار خود نخواهد داشت.
بعضی از رفتارهای مخرب تاثیرشان محدود به کودکی است اما رفتارهایی که عزت نفس فرزند را هدف گرفته اند در بزرگسالی گریبان گیر او می شود مثلا مشاهده شده است که زنان جوان با وجود این که سطح مالی خوبی هم دارند یا سطح تحصیلی قابل قبولی دارند اما مردانی را به خود جذب می کنند که نه تنها هیچ ثروت یا آپشن قابل افتخاری برای یک زندگی مشترک ندارند بلکه مداوم در حال تحقیر آن زن هستند.
زن جوان حتی خرج و مخارج چنین مردی را هم می پردازد اما هم چنان احترامی را که لایق آن باشد دریافت نمی کند. این بدان معنا است که انقدر در گوش او خوانده شده است که لیاقت ندارد لیاقت بهترین ها را ندارد که او دیگر باور کرده است که واقعا هیچی نیست و لیاقت یک مرد خوب را ندارد پس با همین مردها خود را قانع می کند.

5-رفتارهای آسیب زا در تربیت فرزند |نگه داشتن کودک در فضای پرنسسی
شاید برایتان باورپذیر نباشد اما رفتارهای مخرب والدین صرفا رفتارهای خشونت بار و بی مهرانه نیست. گاهی والدین با رفتارهای بیش از حد محبت آمیز خود کاری می کنند که به کودک خود با دست خود آسیب می زنند. امروزه در جامعه ای زندگی می کنیم که سرتاسر ناامیدی، آشوب، جنگ، زشتی، و فقر است نه این که بخواهیم دنیا را سیاه نمایی کنیم اما بهتر است خود را به آن راه نزنیم و واقعیت ها را ببینیم.
دنیای واقعی هیچ شباهتی به دنیای پرنسس های والت دیزنی ندارد. در دنیای پرنسس ها یا پرنسس ها یک پدر فوق العاده دارند که در تمام عمر پشت و پناه او است یا پرنسس ها در جایی اسیر هستند و یک شاهزاده ی سوار برر اسب سفید به دنبال او می آید و بازهم در همه ی عمر پشت و پناه اوست. پرنس ها هم چاره ای جز قهرمانی در این داستان ها ندارند. دنیای واقعی اصلا چنین شباهتی به این دنیای گفته شده ندارد. 

در دنیای واقعی نه دنیا به زیبایی یا زشتی دنیای والت دیزنی است نه پرنس ها انقدر قهرمان هستند گاهی آن ها نیز رفتارهای مخربی دارند به این شکل نیست که هر مردی که به خواستگاری دختر شما آمد فوق العاده باشد و نه هیچ پدری تا این حد بد یا تا این حد خوب نیست. پس دنیا را به کودکان خود با واقعیت خود نمایش دهید دنیای واقعی خاکستری است نه انقدر سفید نه انقدر سیاه. مواجهه کودک با واقعیت ها پس از بزرگ شدن در قصر شما دنیای سختی خواهد بود دنیای ناکامی و این او را که سال ها در ناز و نعمت بزرگ شده است سیلی سختی می زند به قول راس هریس : سیلی واقعیت!

6-دعوای والدین مقابل چشم کودکان، از رفتارهای مخرب در تربیت کودک
اگر در شهر قدم بزنید تقریبا از هر سه خانه درون یک خانه دعوای زناشویی به راه است. در چنین فضایی کودکان رشد می کنند یا فقط قد می کشند؟ اجازه دهید به شما بگویم کودکی که همواره از پشت در، در حال تماشای دعوای خشونت بار والدین خود است اگر پسر باشد از همان کودکی با خود تله ی « اژدهای مادری » را می سازد که « هرگز مادرت را به گریه نینداز» و این الگو را با خود به خانه ی خود می برد و انقدر بی تفاوت زندگی می کند و هرچه همسرش می گوید چشم می گوید که کم کم احساس نشاط و سرزندگی یک زندگی دونفره را از او می گیرد.
یا این که تله ی « تحقیر زنان » را می سازد و برعکس احساس می کن به زنان نباید قدرت داد. اگر دختر باشد که با خود تله های تنفر از مردان می سازد اگر احساس کنند مادر مقصر است تله ی نفرت از مادر و جبران افراطی برای پدر می سازند. بحث در این باره مفصل است اما تا به این لحظه هر آن چه گفتیم در این بند مربوط به به تاثیر دعوای زناشویی مفصل در آینده ی کودکان شما بود هیچ می دانید که در زمان حال چه تاثیراتی بر روی روان و جسم آن ها می گذارید؟
 7-خیانت در خانه و آگاهی فرزند نسبت به آن
اگر پدر در خانه خیانت کرده باشد و فرزند احساس کند که مادرش قربانی شده  است ممکن است فرزندان دچار تله ی بی اعتمادی شوند حتی اگر خودشان ندانند همواره نسبت به همسر خود احساس بی اعتمادی داشته باشند. نه فقط همسر آن ها می توانند این الگو را به تمام ارتباطات خود از قبیل دوست، شاگرد و … تعمیم دهند. بعضی از افراد وقتی حسابی در زندگی خود دچار مشکل شدند و به مشاور مراجعه کردند احتمالا اصلا چنین تله ای را قبول ندارند اما اثر آن به راحتی در زندگیشان قابل مشاهده است.
اما تاثیر آن در دوران کودکی و نوجوانی به دلیل مشاهده یکی قربانی در خانه به جز تله های روانی ای که قبل تر گفته شد، مشکلات جسمی مثل کم اشتهایی، بروز رفتارهای پرخطر مثل دوستان ناباب، رفتارهایی نظیر سیگار کشیدن، افسردگی و …. نیز بروز پیدا می کند.

8-تجاوز جنسی والدین به کودک، از رفتارهای مخرب در تربیت کودک
تجاوز جنسی مخرب ترین آسیبی که یک والد می تواند به فرزند خود بزند و این بند آخر مقاله را بااین آسیب تلخ به پایان می رسانیم. تجاوز جنسی آثار وسیع و متنوع و گسترده ای روان و جسم فرد قربانی تا پایان دوره ی بزرگسالی دارد. تجربه ی چنین آسیب تلخی که از بدترین مصادیق کودک آزاری محسوب می شود می تواند روی بعضی کودکان نسبت به دیگر کودکان دشوار و حساس کمتر مشکلات سلامت روان ایجاد کند. تاثیرات آسیب زای آن بدین شرح است:احساس ترس و وحشت: معمولا والدی که سواستفاده می کند به کودک می گوید که به هیچ وجه حق ندارد چنین اتفاقی را برای کسی یا والد دیگر تعریف کند، اگر این کار را انجام دهد حتما تنبیه خواهد شد یا اگر والد دیگر متوجه شود حرف او را باور نخواهد کرد یا حتما از دست کودک ناراحت خواهد شد که چه رفتار زشتی را با پدرش یا  حتی مادرش انجام داده اند!
درماندگی و ضعف: ممکن است کودک احساس کند که این کار اشتباه است اما از طرفی نیز احساس تنهایی کوچک بودن و ضعیف بودن کند این که نمی تواند به هیچ وجه نه جسمی نه روحی با این قضیه مقابله کند بدین شکل که نه می تواند به کسی چیزی بگوید نه می تواند خودش مقابل این مسئله ایستادگی کند.
رفتارهای آسیب زا در تربیت فرزند | برخی دیگر از تاثیرات آسیب زا
گناه وشرم: بدترین حسی که تجاوز جنسی والدین بر کودکان تاثیر می گذارد همین احساس گناه و شرم است معمولا در بحث ابیوز گفته می شود که قربانی را قربانی تر نباید کرد این جمله بدان معنا است که تو مقصر نیستی! اگر والد تو یا هرکس دیگری تو را به این وضع انداخته و با تو چنین رفتاری کرده است تو مقصر نیستی این جمله را از این رو به کودک می گویند که والد معمولا در گوش او خوانده است که تو هم دلت می خواهد پس تو هم گناه کمتری از من نداری، حتما خودت دوست داری که جلوی من دامن می پوشی و ….
احساس غم: این کاملا طبیعی است که احساس غم و از دست دادن داشته باشید احساس کنید مورد سواستفاده قرار گرفته اید آن هم از شخصی که قرار بود پشت و پناه شما باشد! احتمالا به خاطر این سواستفاده و از دست رفتن معصومیتی که البته از دست نرفته اما شما چنین احساسی دارید غمگین هستید.
فلش بک (تکرار حادثه در ذهن و خیال):مانند کابوس‌هایی باشد که در بیداری اتفاق می‌افتند. آن‌ها تجربه مجدد آزار جنسی هستند. ممکن است تمام احساساتی که در زمان حادثه احساس کرده‌اید را تجربه کنید. این می‌تواند وحشتناک باشد. اگر شما هم در راستای رفتارهای مخرب در تربیت کودک مسئله ای دارید می توانید از مشاوران و روانشناسان در این مورد کمک بگیرید.

نوشته‌شده در

نکات مهم و مفیدی که مامانهای دختر دار باید بدونن

قبل از به دنیا آمدن فرزند، بسیاری از خانم ها، تنها مادر شدن را افزایش مسئولیت ها و… می دانند اما خانم ها با مادر شدن احساسات لذت بخشی را تجربه می کنند که هیچ گاه در زندگی در هیچ زمینه ای آن را تجربه نکرده اند. دختر داشتن حس زیبایی است که تنها مادران دختر دار می توانند آن را درک کنند. دختر یعنی لبخند در هجوم گریه ها، آرامش وقت بی قراری ها، عاشقانه ای هنگام غروب،دختر یعنی تفسیر جمله ی دوستت دارم. اگر به تازگی ی خواهید صاحب فرزند دختر شوید، این بخش از بیا نی نی را مطالعه نمایید تا با چیزهایی که مامانهای دختر دار باید بدانند، آشنا شوید.
 
خرید را دوست دارند
 دخترها مانند مادرانشان خرید کردن را دوست دارند و این کار را انجام می دهند.دختران در هر سنی به زمانی برای برقراری پیوند با مادر خود نیاز دارند و خرید فرصتی است که پیوند مادر و دختر را قوی نگه می دارد. خرید لزوماً به معنای صرف پول نیست، حتی بیرون آمدن از خانه و صرف ناهار یا گردش در مغازه ها برای دیدن موارد جدید به آن ها روحیه می دهد. خرید به هر دختر بچه فرصتی می دهد تا خود را به شیوه های خلاقانه ابراز کند. 

همانند مادر خود آرایش می کنند
همه مادران آرایش نمی کنند اما کسانی که این کار را انجام می دهند، دختر بچه های کوچک شان از آنها الگو می گیرند. در برخی مواقع دختران در سنین خردسالی محصولات آرایشی مادر یا خواهر خود را امتحان می کنند. 
به عنوان والدین، مهم است که عصبانی نشوید چرا که دختران برای ابراز وجود خود را آرایش می کنند، نه اینکه باعث بهم ریختگی و عصبانیت شما شوند.دختران کوچک معمولاً سعی می کنند لباس های متنوع بپوشند و از آن لذت ببرند، در حالی که دختران بزرگتر اغلب سعی می کنند خود را زیبا تر کنند.

لباسهای گوناگون می پوشند
در سنین جوانی، دختران شروع به مشاهده روند مد می کنند و از آنچه در تلویزیون و رسانه می بینند یا افرادی که در زندگی شان است الگو می گیرند. وقتی بفهمند مد چیست، آنها شروع به ترکیب لباس های روزانه خود می کنند.
اگر هرگز به دختران فرصتی برای ابراز وجود و کنترل زندگی آنها داده نشود، ممکن است در آینده به دنبال استقلال باشند از سوی دیگر، ضروری است که به او اجازه دهید تا لباس هایش را انتخاب کند و این مسئولیت را داشته باشد. به گفته کارشناسان، کودکان باید نقش کنترل و پاسخگویی را در سنین پایین تا حد امکان تجربه کنند.

 رفتارهای متفاوتی ازخود نشان می دهند
کودکان به ویژه دختران کوچک می توانند موجودات کوچک بدخلقی باشند. بچه ها اغلب روش صحیح برقراری ارتباط را نمی دانند و به همین دلیل، آنها بداخلاقی یا گریه را انتخاب می کنند تا به ما بفهمانند خوشحال نیستند. دختران کوچک هورمون هایی در بدن دارند که زمان بلوغ ترشح می شود. این هورمون ها اغلب باعث تغییرات خلقی دختران کوچک شده و می تواند به عصبانیت، افسردگی تبدیل شود.آنها بسیار کوچک هستند و نمی دانند در بدنشان چه می گذرد و تنها راه رهایی از احساسات خود را ناامیدی و گریه می دانند.

زود رنج هستند
 اکثر دختران به دلیل وجود میلیون ها هورمون که سبب تغییرات خلقی در بدن آنها می شود، زود رنج اند. اگر دختر کوچک شما زود رنج است، به او بیاموزید که چگونه با هر رویدادی رفتار کند. بهترین راه برای مقابله با ناراحتی این است که به آنها بگویید که همیشه در کنار آنها هستید حتی اگر با مشکل روبرو شوند زیرا اینگونه آنها مطمئن می شوند که شما یک فرد قوی برای رفع ناراحتی هایشان هستید.

دست به قیچی هستند
دختران کوچک شخصیت های مورد علاقه خود را در تلویزیون یا اعضای خانواده می بینند و ناگهان می خواهند موهایشان شبیه به آنها شود.آنها نمی دانند چگونه می خواهند با مدل موی متفاوت خود ارتباط برقرار کنند، بنابراین سعی می کنند موهای خود را به تنهایی تغییر دهند.امکان دارد دختران کوچک سعی کنند با گرفتن قیچی به دست خود موهای خود را کوتاه کنند پس خیلی مراقب باشید.

عروسک های آنها خاص است
داشتن دوستان خیالی برای دختران کوچک تعجب آور نیست. دختران عروسک های زیادی خواهند داشت و اتاقهای آنها اغلب پر از عروسک هایی است که هر کدام از آنها نامی غیرمعمول دارند. دادن یک عروسک به یک دختر بچه ممکن است ساده به نظر برسد اما آنها مانند نوزادان خود از آنها مراقبت می کنند.این یک واقعیت شناخته شده است که کودکان تمایل دارند مانند والدین خود رفتار کنند زیرا او شروع به یادگیری مسئولیت کرده و این مسئولیت را برای همیشه با خود حمل می کند. 

شما اولین و بهترین دوست او هستید
هنگامی که نوزادتان به دنیا می آید، شما تنها فردی هستید که هر روز به او تکیه می کند تا زمانی که مهد کودک یا مدرسه را شروع کند به همین دلیل، ایجاد رابطه و دوستی با دختر کوچک تان بسیار مهم است.
برای ایجاد رابطه صمیمی با فرزندتان بازی های کوچک مورد علاقه کودک را انجام دهید، به موسیقی مورد علاقه او گوش دهید، برنامه و فیلم های مورد علاقه او را با هم ببینید. برای والدین خوب بودن از نظم و تربیت نترسید و کمی دوستی متعادل با کمی کنترل داشته باشید.

لباس های زیادی برای شستن دارند
دختران دوست دارند گاهی اوقات هر ثانیه مدام لباس خود را تغییر دهند شاید در کودکی چندان زیاد نباشد اما با بالا رفتن سن و تلاش برای تحت تأثیر قرار دادن دوستان و علاقه مندی ها، این اتفاق زیاد می افتد.

دوستان آنها دوستان شما هستند
دختران دوستان زیادی پیدا می کنند. از زمانی که آنها مدرسه را در مقطع ابتدایی شروع می کنند تا زمانی که از دبیرستان فارغ التحصیل شوند، دوستانی پیدا می کنند. ممکن است شما دوست نداشته باشید که دخترتان با برخی افرد دوست باشد اما ضروری است که به دختران خود اجازه دهید، تصمیم بگیرند، زیرا اگر بخواهیم در هر سنی برای آنها تصمیم بگیریم شورش می کنند. بچه ها برای یادگیری بیشتر باید اشتباه کنند و این امر در مورد انتخاب دوستانشان نیز صدق می کند.

رازهای زیادی دارند
زمانی که دختر شما به راهنمایی و دبیرستان می رود، اسرار زیادی پیدا می کند. دخترتان چیزی دارد که نمی خواهد بدانید و شاید این کار او برایتان ناراحت کننده باشد، اما در چنین مواقعی حفظ آرامش ضروری است. آنها دوستانی دارند که این اسرار از آنجا سرچشمه گرفته است و نمی خواهند این راز را فاش کنند، زیرا می ترسند دوستانشان متوجه شوند و آنها را کنار بگذارند.

علایق آنها ممکن است عجیب باشد
وقتی دختران به نوجوانی می رسند، علایق آنها از اسباب بازی های کودکی به نوعی از موسیقی که تا به حال نشنیده اید تغییر می کند و یا در تمام ساعات شب با دوستانشان می خندند.اگر آنها احساس کنند به هر طریقی شیوه زندگی جدید آنها را قبول ندارید، ناراحتی آغاز می شود. برای نوجوانان، علایق همیشه تغییر می کند بنابراین به عنوان والدین، باید اجازه دهید این تغییرات بیایند و بروند و در نهایت دوباره شروع به درک دختر خود کنید.

نوازش مادر را دوست دارند
از روزی که دختر تان به دنیا می آید شما با او رابطه ای ناگسستنی خواهید داشت. وقتی او آسیب می بیند، منبع اصلی آرامش او خواهید بود و وقتی می افتد، نوازش و بوسه های شما او را آرام می کند. در تمام مراحل زندگی تا زمانی که کنار او باشید، دخترتان همه چیز را پشت سر می گذارد پس همیشه باید همراه او باشید.

همیشه توجه شما را می خواهند
از لحظه ای که فرزند تان اولین کلمات خود را به زبان می آورد، میلیون ها بار کلمه مادر را می شنوید این چیز بدی نیست، اما ممکن است کمی تکراری شود.بچه ها تمام توجه شما را می خواهند و ذهنتان از تعداد دفعاتی که فرزندانتان به چیزی نیاز دارند، خسته می شود.
صرف نظر از غذا شما با عشق، کلمات خردمندانه، کمک یا صرف وقت محافظ آنها هستید و اگرچه مادر شدن کار سختی است اما ارزش آن را دارد و هرچه توجه بیشتری داشته باشید، با شروع سالهای نوجوانی پیوند بهتری ایجاد خواهید کرد. 

فرصتی برای آزمون می خواهند
سخت است اجازه دهیم فرزندانمان اشتباه کنند، مخصوصاً اشتباهاتی که قبلا ما مرتکب شده ایم، تجربیات خود را با آنها در میان می گذاریم تا مانع انجام آنها توسط فرزندانمان شویم اما واقعیت این است که آنها بدون توجه به آنچه می گوییم آنچه را که می خواهند انجام می دهند پس بگذارید یاد بگیرند و اشتباه کنند و آسیب ببینند تا از این خطاها درس بگیرند.

نوشته‌شده در

چگونه وابستگی کودک به گوشی را کم کنیم؟

وابستگی کودک به گوشی موبایل یکی از مشکلات خانواده های امروزی است. با توجه به پیشرفت فناوری های ارتباطی و اینترنت اعتیاد به گوشی باعث آسیب به روح و جسم کودک می شود. استفاده ی بیش از اندازه از گوشی همراه و خارج از حد استاندارد می تواند دلایل متعددی داشته باشد.
علل وابستگی کودک به گوشی
تعلق بیمارگونه به یک فرد، وسیله ی خاص، موضوع یا هرچیزی که ترک آن سخت باشد، وابستگی است. علل اعتیاد به گوشی همراه در میان خردسالان ارتباط زیادی به عملکرد بزرگتر ها در این زمینه دارد که از جمله ی این دلایل عبارتند از:

1- وابستگی کودک به گوشی | شخصی سازی
در خانواده هایی که برای کودکان تبلت یا گوشی همراه جداگانه خریداری می شود، امکان وابستگی آنها به این وسایل بیشتر است. والدین معمولا با هدف سرگرم کردن کودکان و به این دلیل که می خواهند محبت خود را به کودک خردسال خود نشان دهند، با تهیه کردن گوشی و گذاشتن آن در اختیار کودک، او را به سمت استفاده کودک از موبایل در دراز مدت سوق می دهند.

2-عدم مدیریت استفاده از گوشی
مشکل دوم زمانی به وجود می آید که والدین از کودک خود غافل هستند و اجازه می دهند فرزندشان به هر میزان که دوست دارد، وقت خود را با گوشی همراه بگذراند. درواقع آنها با این کار خود فرزندشان را منفعل بار می آوردند و خبر ندارند که این وسیله ی الکترونیکی چه ضررهایی را برای کودکشان به همراه دارد.

3-تقلید از والدین
بسیاری از والدین خودشان نیز نسبت به مضرات استفاده زیاد از گوشی بی اطلاع هستند و یا اهمیتی به این موضوع نمی دهند و اغلب زمان بیکاری خود را به گشت و گزار در صفحات و شبکه های مجازی می گذرانند. بدون توجه به این که رفتار آنها توسط فرزندشان کپی می شود و کودک آنها نیز از طریق یادگیری و تقلید دقیقا همین کار را انجام می دهد. استفاده ی مکرر از این وسیله باعث شکل گیری عادت غلط و وابستگی به آن می شود که باید در انتظار آفات این وابستگی بود.

4-اشتغال والدین علت وابستگی کودک به گوشی
از دیگر دلایل وابستگی خردسالان به گوشی، اشتغال مادران و گرفتاری والدین است که به آن ها اجازه نمی دهد با فرزندان خود وقت بگذرانند. بنابراین کودکان در اثر تنهایی سر از گوشی های موبایل در می آورند و تا آنجا پیش می روند که بدون این وسیله زندگی برایشان سخت می شود.

 نشانه های وابستگی کودک به گوشی
اعتیاد به گوشی و وابستگی به این وسیله ی الکترونیکی علائمی دارد که دانستن آن به شما کمک می کند، نسبت به وضعیت کودک خود آگاهی پیدا کنید. برخی از این نشانه ها از قرار زیر است:مدت استفاده از گوشی همراه در طول روز زیاد است
هنگام پخش برنامه های مورد علاقه باز هم کودک همچنان سرگرم گوشی است و به راحتی از آن جدا نمی شود
خردسال وابسته، گوشی خود را همه جا به همراه دارد حتی زمان رفتن به رختخواب
کودک با گوشی همراه در دستش به خواب می رود
شارژ گوشی کودک به دفعات و زود به زود تمام می شود
جدایی از گوشی برای کودک سخت است و او را دچار وحشت می کند
موقع غذا خوردن نیز علاقه مند است از گوشی استفاده کند
به جای بازی با دوستان خود، بازی با گوشی را ترجیح می دهد
استفاده ی پنهانی از گوشی در ساعات نیمه شب یا صبح زود
استفاده از گوشی همراه علی رغم خواب آلودگی و خستگی
برای برقراری ارتباط با کودک مجبور می شوید گوشی را از دسترس او خارج کنید
  عوارض وابستگی کودک به گوشی
استفاده ی بیش از حد و بیمارگونه از گوشی موبایل برای کودکان عوراض خطرناکی دارد که برخی از آنها عبارتند از:1-کاهش یادگیری مطالب
استفاده زیاد از گوشی همراه باعث عدم توازن شیمی مغز می شود و به اختلالات یادگیری در کودکان می انجامد. امواج گوشی روی ظرفیت شناختی مغز تاثیر می گذارد و توان یادگیری را کم می کند، بنابراین حدالمقدور باید برای استفاده از گوشی برنامه ریزی منظمی داشته باشید.2-کاهش مهارت های اجتماعی ـ هیجانی
در کودکانی که ساعات زیادی با گوشی وقت می گذرانند، کاهش قابل ملاحظه ی مهارت های اجتماعی ـ هیجانی رخ می دهد. کودکی که پیوسته به کنجی پناه می برد و از تحرک باز می ماند ضمن این که ارتباط واقعی با محیط اطراف ندارد، نمی تواند در مهارت های اجتماعی و هیجانی پیشرفت کند. زیرا زمان خود را صرف یکجا نشینی و ارتباطات مصنوعی می کند.3-بی تحرکی و چاقی
نورهایی که از گوشی همراه ساطع می شود، چرخه خواب را تحت تاثیر قرار می دهد و الگوی خواب کودک را به هم می ریزد. زیرا نگاه کردن به نور آبی گوشی باعث کاهش سطح ملاتونین در بدن می شود. بسیار واضح است که نشستن و خیره شدن به صفحات گوشی و گذراندن بیشتر وقت خود به این صورت نتیجه ی دیگری نخواهد داشت. کودکان با وقت گذرانی با گوشی همراه از تحرک و بازی کردن اجتناب می کنند، انرژی که باید صرف بازی و شیطنت بکنند در بدنشان می ماند و به مرور دچار اضافه وزن می شوند، که این ها از اثرات وابستگی به گوشی همراه است.

4-دوری از واقعیات زندگی
چسبندگی نامتعارف به این وسیله ی الکترونیکی باعث می شود، کودک از دنیای واقعی فاصله بگیرد دوستان خود را کمتر ملاقات کند و از وقایع اطراف خود بی خبر بماند. با اطرافیان کمتر وقت می گذارند، ارتباط چشمی با نزدیکان را یاد نمی گیرد، مهارت های کلامی او کاهش پیدا می کند و سطح ارتباط او با اطراف ضعیف می ماند.

5-مشکلات عصبی و بینایی در کودکان
کار زیاد با کامپیوتر، گوشی و تبلت  از فاصله نزدیک و قرارگرفتن در معرض اشعه های مضر این وسایل باعث به وجود آمدن مشکلات عصبی در کودکان می شود. وقت گذراندن بش از حد با گوشی و نزدیک بودن گوشی به چشم ها در ساعات طولانی، باعث از بین رفتن انعطاف چشم و پیدا شدن مشکلات بینایی می شود.

6-تومور مغزی از عوارض وابستگی کودک به گوشی
مطالعات جوامع بین المللی نشان می دهد میان استفاده ی بیش از حد از وسایل الکترونیکی و ابتلا به تومور مغزی در بزرگسالی ارتباط نزدیکی وجود دارد. هرچه میزان استفاده ی افراطی از این وسایل بیشتر باشد احتمال ابتلا به تومور نیز بیشتر می شود.

7-کاهش اعتماد به نفس
کودکانی که بیشتر وقت خود را پای گوشی می گذرانند، اعتماد به نفس کمتری دارند. به این دلیل که با دنیای اطراف خود کمتر تعامل و ارتباط برقرار می کنند؛ بنابراین از یادگیری مهارت های دیگر باز می مانند و در زمینه های مهارت های اجتماعی و فردی ضعیف می شوند، که این باعث کمبود اعتماد به نفس در این کودکان می شود.

8-کاهش خلاقیت اثر وابستگی کودک به گوشی
خلاقیت مهارتی است که در سایه ی یادگیری و تعامل با محیط اتفاق می افتد که متاسفانه در بین کودکان وابسته به گوشی افت شدید پیدا می کند. زیرا آنها از بازی های فیزیکی فاصله می گیرند، سطح یادگیری آنها کاهش می یابد، انگیزه ای برای یادگیری از خود نشان نمی دهند، بنابراین بستر رشد خلاقیت آن ها فراهم نیست.

روش کاهش وابستگی کودک به گوشی موبایل
برای این که بین کودکان و گوشی های همراه فاصله ایجاد کنید نیازمند راهکارها و روش هایی هستید که با اعمال آنها بتوانید استفاده از گوشی توسط کودکان را مدیریت کنید. تعدادی از این راهکارها عبارتند از موارد زیر:

1-وضع قانون برای کاهش وابستگی کودک به گوشی موبایل
برای استفاده از گوشی توسط کودکان خود، قانون وضع کنید و آن قانون را به روشنی برای فرزندتان شرح دهید تا کاملا بداند انتظار شما از او چیست. موضع کودک را برای استفاده از گوشی به صورت روشن بیان کنید و در ساعات خاصی اجازه استفاده از تلفن را به او بدهید نه بیشتر.
مسلم است که در ابتدا با یک قشقرق از طرف او روبرو خواهید شد و ممکن است با رفتارهای پرخاشگرانه او روبرو بشوید؛ اما از موضع خود پایین  نیایید و صبوری کنید تا اوضاع تحت کنترل دربیاید. برای قانون شکنی فرزند خود پیامدهایی را درنظر بگیرید و این مورد را به او گوشزد کنیدتا بداند در صورت تخطی چه پیامدی در انتظار اوست. پس از وضع قوانین و روشن کردن پیامدهای شکستن قوانین، مراقب باشید که کودکتان قوانین در خانه را رعایت کند و با پیگیری موضوع به او بفهمانید که موضوع جدی است تا به تدریج قوانین را رعایت کند و به وضعیت جدید عادت کند.

2-مشروط کردن بازی با گوشی به انجام تکالیف
با فرزند خود صحبت کنید که فقط در صورتی می تواند از گوشی استفاده کند که تکالیف درسی را انجام داده باشد. تا بداند اولویت اول او انجام کارهای شخصی و رسیدگی به وظایف مدرسه است. با کودک خود قراری بگذارید که در ازای انجام کارهای خوب، مثل انجام تکالیف به موقع، نظافت اتاق، مرتب کردن وسایل و این قبیل کارها اجازه داشته باشد تا زمانی را با گوشی بازی کند. درواقع این امتیاز به عنوان جایزه کار نیک او درنظر گرفته شود.

3-وابستگی کودک به گوشی موبایل | استفاده از تایمر
برای پیگیری زمان استفاده از گوشی، برای کودک خود تایمر بگذارید و به او بگویید تا زمانی که تایمر فعال است، می تواند از گوشی استفاده کند. به این طریق از زیاده روی او جلوگیری می کنید.
اگر کودکتان به شکل افراطی به گوشی وابسته شده و دائما در حال بازی های ویدئویی و غیره است که جدا کردن یکباره ی او از گوشی سخت است. این کار را مرحله به مرحله پیش ببرید و کم کم تایم هایی که فرزند شما از بازی های استفاده می کند، کاهش دهید تا او نیز به این وضعیت جدید عادت کند.
 4-عدم تهیه گوشی مجزا برای کودک
یک راه مناسب و پیشگیرانه برای جلوگیری از وابستگی کودک، این است که برای او گوشی اختصاصی نخرید. بلکه در تایم های خاصی اجازه دهید، با گوشی شما بازی کند و به شما پس بدهد. به این شکل بهتر می توانید، زمان های بازی او را کنترل کنید.
به وسیله ی یک برنامه ریزی مناسب، اوقات کودک را پر کنید و به زندگی او نظم دهید تا بداند در ساعات مشخص از روز چه کارهایی انجام دهد. در این صورت در اثر استیصال و از سر بلاتکلیفی گوشی به دست نمی گیرد. بلکه طبق برنامه کارهایی که برایش تعیین شده انجام می دهد و فقط در تایمی که شما تعیین کرده اید، می تواند با گوشی بازی کند.

5-استفاده از گوشی در اتاق مشترک
به کودک اجازه دهید از گوشی فقط در اتاق مشترک استفاده کند، تا بتوانید زمان استفاده از آن را راحت تر کنترل کنید. بازی کردن در خلوت و اتاق خودش ممکن است باعث شود، شما حواستان به زمان نباشد و کودک همچنان به بازی با گوشی ادامه دهد. گرفتن موبایل برای نوجوان نیز مشکلاتی به همراه دارد که برای مدیریت آن ها باید تلاش کرد.

6-وابستگی کودک به گوشی موبایل | مهارت جدید
با کمی تلاش و تحقیق متوجه می شوید، که فرزندتان به چه موضوعی علاقه مند است. مرحله بعد این است که به او درکسب مهارت در موضوع مورد علاقه اش کمک کنید. او را در کلاس آموزشی مورد علاقه اش ثبت نام کنید. این  موضوع تایم زیادی از وقت او را به خود اختصاص می دهد. در این فرایند ضمن آموزش مهارت مورد علاقه اش، دیگر کم کم عادت استفاده ی بی رویه از گوشی از سرش می افتد و درگیر علاقه مندی جدید خود خواهد شد.

7-وابستگی کودک به گوشی موبایل | الگو سازیل
برای آنچه از فرزندتان توقع دارید انجام دهد، خودتان الگوی مناسب باشید. گاهی الگوی نامناسب بودن، اولین فاکتوری است که باعث استفاده ی نادرست کودک از یک وسیله می شود. سعی کنید خودتان به قوانین پایبند باشید. بیش از حد وقت صرف گوشی نکنید. برای خود برنامه ریزی داشته باشید و زمان محدودی از وقت خود را به پرسه زدن در گوشی اختصاص دهید. نمونه ی واقعی رعایت قوانین باشید تا حرف شما برای کودکتان حجت باشد و به شما اعتماد کند. استفاده صحیح از تلفن همراه را به کودک خود بیاموزید.

 وابستگی کودک به گوشی موبایل | سخن پایانی
با توجه به مضرات عدیده ی گوشی همراه برای کودکان، حدالمقدور در مدیریت استفاده از گوشی توسط فرزندتان کوشا باشید تا سالهای باارزش رشد فرزندتان با وابستگی و پرداختن به گوشی همراه در مسیر نادرست قرار نگیرد.

نوشته‌شده در

«مادر به اندازه کافی خوب» کیست؟

مادر شدن تغییر بزرگی است، تغییری دلچسب و رویایی اما در کنار این اتفاقات خوشایند، تغییرات ناخوشایند هم وجود دارد.

مادر در فرهنگ ما واژه مقدسی است گاهی این تقدس به سمتی می رود که ما اگر از بچه داری خسته هم بشویم، بی حوصله هم بشویم، نیاز داشته باشیم تنها باشیم، کمک بخواهیم یا اصلا نقاط ضعفی داشته باشیم، نتوانیم درباره اش صحبت کنیم، بترسیم که دیگران فکر کنند ما مادر بدی هستیم!

مادر شدن تغییر بزرگی است، تغییری دلچسب و رویایی! اما در کنار این اتفاقات خوشایند، تغییرات ناخوشایندی هم وجود دارد که امروز می خواهیم در این گزارش درباره اش صحبت کنیم. اگر شما هم دائما در حال ارزیابی خودتان هستید و احساس گناه می کنید، حس می کنید به اندازه کافی مادر خوبی نیستید، حالتان این روزها خوب نیست و نیاز به کمک دارید، این گزارش را بخوانید.

درباره این جملات و طرز تلقی ها، فکر کنید.

1-من مادر خوبی هستم حتی اگر گاهی نیاز به مرخصی داشته باشم.

همه مادرها نیاز به استراحت دارند. تکرار می کنم «همه» مادرها پس به خودتان حق بدهید و فکر کنید چه زمانی می توانید برای خودتان داشته باشید. برای خود وقت بگذارید، ورزش کنید، آرایشگاه بروید، لباس بخرید، پیاده روی بروید و به ظاهرتان برسید.

2-من مادر خوبی هستم حتی اگر گاهی حوصله فرزندم را نداشته باشم.

فرزندپروری کار بسیار دشواری است و خیلی طبیعی است که گاهی از روتین پرچالش خسته شوید. اینکه گاهی حوصله فرزندتان را نداشته باشید به این معنا نیست که شما مادر بی احساسی هستید.

 

3-من مادر خوبی هستم حتی اگر یک وقت هایی اشتباه کنم!

مادر کامل وجود ندارد. هیچ  کس نمی تواند همیشه طبق اصولی ترین روشهای فرزندپروری عملکند. هیچ وقت عصبانی نشود. همیشه غذای مقوی فراهم کند، خونه اش همیشه مرتب باشد، همیشه خوش خلق باشد، همه از روش هایش راضی باشند و فرزندش هیچ مشکلی نداشته باشد، همیشه حوصله بازی داشته باشد و …

بنابراین شما نمی توانید کامل باشید، شما فقط کافی است که «به اندازه کافی خوب باشید».

آمار اضطراب، افسردگی و خستگی مزمن در مادرها به شدت در حال افزایش است. من این موضوع را برای سلامت روان مادران لازم می دانم تا درباره احساساتشان صحبت شود.

سلامت روان برای مادران در درجه اول برای خودشان، در درجه دوم برای سلامت فرزند و در درجه سوم برای آرامش خانواده دارای اهمیت زیادی است.

بنابراین یک مامان خوب یک مامان بی نقص نیست. مامان عزیز به خودت یادآوری کن که یک رفتار اشتباه از تو یک «مادر بد» نمی سازد. 

ترس از خطا کردن باعث می شود دائما در حال ارزیابی و قضاوت خودت باشی و حضور ذهنی واقعی را در رابطه با فرزندت تجربه نکنی. تلاش برای مادر کامل بودن ذهن تو را خسته می کند، خستگی هم باعث می شود در سیکلی از احساسات خشم و ناراحتی قرار بگیری بدون اینکه علت دقیقش را بدانید.

بنابراین وقتی تلاش می کنید که کامل باشید، برایتان توقعات زیاد و اشتباهات هم ایجاد می شود که ممکن است با خودت فکر کنی که «بچه هایم به اندازه کافی قدردان من نیستند» یا «من همه زندگیم را پای اینها گذاشتم» پس خودم چی؟

در نهایت هیچ کس نمی تواند کامل باشد. پس این تلاش بی ثمر فقط به شما احساس گناه می دهد و باعث می شود فرصت های ارتباط موثر با فرزندتان را هم از دست بدهید. مادر خوب یادت باشد که تو فقط باید به اندازه کافی خوب باشی.

مادرانی که دارای اضطراب هستند، عموما دارای ویژگی هایی می شوند نخست بیشتر از سابق مسائل را فراموش می کنند چون همزمان باید به هزار چیز فکر کنند. دوم از موقعیت های لذت بخش مثل سابق لذت نمی برند و دائما احساس خستگی دارند، سوم اکثر روزها در عضلات بدنشان احساس درد یا گرفتگی دارند و بیشتر از سابق مبتلا به سردرد یا مشکلات گوارشی می شوند و در برخورد با بچه ها زودتر کلافه می شوند و نمی توانند قبل از واکنش نشان دادن به  درستی فکر کنند.

علاوه بر اینها نگرانی مفرط، احساس گناه و احساس شکست نیز از جمله علایمشان است. این علامت ها در مادران نیاز به رسیدگی و دریافت کمک دارند چون نه تنها با گذر زمان شدیدتر می شود و سلامت روان و جسم مادر را به خطر می اندازد بلکه پژوهش ها نشان داده اند که کودکان والدین مضطرب با احتمال بیشتری به اختلالات اضطرابی مبتلا می شوند.