برچسب: فرزندپروری

کودکان در چه سنی مفاهیم را یاد می گیرند؟
 
 

نوجوانان به دلایل زیادی می توانند دروغ بگویند. اگر یکی از فرزندان خود را در حال دروغ گفتن دیدید، باید بدانید که برای رسیدگی به این وضعیت چه کاری می توانید انجام دهید. در این درس با بهره‌گیری از مطالعات علمی، راهکار هایی برای مواجهه با دروغگویی نوجوانان و کاهش آن ارائه شده است. نوجوانان روزانه دروغ می گویند. در واقع، اولین دروغی که کودک می گوید، نشان دهنده نقطه عطفی در رشد اوست. مطالعات نشان می دهند که دروغ گفتن در کودکان – و نوجوانان-  نشان دهنده پیشرفت در رشد شناختی و شکل گیری ذهن در آنها است.   این واقعیت که آنها می توانند دروغ بگویند، به این معنی است که آنها قادر به کار ذهنی با یک واقعیت خیالی هستند. این مهارتی است که نیاز به توانایی شناختی پیشرفته دارد. دروغ گفتن در نوجوانی، زمانی به مشکل تبدیل می‌شود که به طور مکرر به عنوان استراتژی به کار گرفته شود. این وضعیت در نوجوانان بیشتر از کودکان یا بزرگسالان پیش میآید. زیرا نوجوانان بیشتر مستعد دروغگویی هستند، به خصوص به والدین خود.در سال 2004، آرنت و همکاران تحقیقی در این رابطه انجام دادند. آنها دریافتند که نوجوانان اغلب به والدین خود دروغ می گویند. علاوه بر این، آنها از دروغ به عنوان راهی برای تأیید حق خودمختاری خود استفاده می کنند. محققان همچنین دریافتند که نوجوانان در مقایسه با بزرگسالان جوان، بیشتر دروغ می گویند.
در سال 2013، لوین و همکاران، مطالعه دیگری انجام داد. آنها دریافتند که نوجوانان بیشتر از دانشجویان یا بزرگسالان دروغ می‌گویند. نوجوانان به طور متوسط در 24 ساعت، 4.10 بار دروغ می‌گویند. این 75 درصد بیشتر از دانشجویان دانشگاه و 150 درصد بیشتر از بزرگسالان بود.

روش‌های دروغگویی در نوجوانان
افراد حداقل به دو صورت می توانند دروغ بگویند:
با نگفتن حقیقت
 در این حالت فرد عمداً از گفتن حقیقت کوتاهی می کند و چیزی نمی گوید.
با گفتن یا تایید حقیقت تحریف شده
 این شامل ارائه گزارشی متفاوت است از آنچه که واقعاً اتفاق افتاده. این نوع دروغ ها فقط مربوط به وقایع نیست. به عنوان مثال، دروغگو ممکن است وانمود کند که یک گزینه صحیح است. با این حال، نزد خود معتقد است که گزینه صحیح چیز دیگری است.
مردم اغلب  وقتی از استراتژی دیگری استفاده می کنند و آن دوری کردن است. یعنی سعی می کنند با افرادی ملاقات نکنند تا مجبور نباشند به آنها دروغ بگویند.
چه چیزی نوجوانان را به دروغ گفتن تشویق می کند؟
یکی از دلایلی که نوجوانان به والدین خود دروغ می گویند، این است که می‌خواهند در تصمیم گیری امور مربوط به خود، استقلال داشته باشند. باید به خاطر داشته باشیم که نوجوانی مرحله ای از رشد است که در آن خودمختاری مهم است. خودمختاری و استقلال در نوجوانی، توسط اریکسون (همانطور که در پاپالیا، 2017 ذکر شده است) به عنوان “داشتن تصور منسجمی از خود، متشکل از اهداف، ارزش‌ها و باورهایی که فرد با آن تعهد محکمی برقرار می‌کند” تعریف می‌شود.
دروغ در نوجوانان اغلب به دلیل کنترل بیش از حد والدین اتفاق می افتد. آرنت و همکاران (2004) در تحقیقات خود دریافتند که هر چه والدین کنترل بیشتری بر امور روزانه نوجوانان داشته باشند، احتمال دروغ گفتن آنها بیشتر است. این می تواند به تداوم چرخه “کنترل – دروغ” منجر شود: والدین با درک اینکه فرزندانشان به آنها دروغ می گویند، آنها را بیشتر کنترل می کنند و نوجوانان برای گریز از کنترل بیشتر، دروغ بیشتری می گویند.
نوجوانان همچنین از ترس یا شرم، برای به دست آوردن چیزی، محافظت از کسی، مواجه نشدن با عواقب کار خود و یا روبرو نشدن با حقیقت، دروغ می گویند (مارتینز و کاروالیو، 2019). آنها ممکن است برای پوشاندن احساسات خود یا احساساتی که نمی خواهند با والدین خود در میان بگذارند، دروغ بگویند. در واقع، وقتی مشکلات زیادی در خانه وجود دارد، نوجوانان تمایل دارند از گفتن حقیقت اجتناب کنند.

پنج دلیل برای دروغ‌گویی نوجوانان
کیت اوبری، روان‌شناس، پنج دلیل برای دروغ‌گویی نوجوانان پیشنهاد می‌کند:
1- برای جلوگیری از مشکلات.
2- برای اینکه والدین خود را ناامید نکنند.
3- به دلیل فشار اجتماعی مثلاً برای اینکه مهمانی یا فعالیتی با دوستان خود را از دست ندهند.
4- ارتباط بد با والدین. اگر نوجوانی احساس کند که درک نمی‌شود، شنیده نمی شود یا مورد احترام قرار نمی گیرد، از برقراری ارتباط اجتناب می کند.
5- برای کنترل تصمیمات. این برای توسعه خودمختاری آنها مهم است.

با دروغ‌های نوجوان‌مان چه کنیم؟
کریس هادسون متخصص جوانان و مربی والدین است. او هشت راه برای مقابله و کاهش دروغ های نوجوانان پیشنهاد می کند:
1- داشتن روابط  عمیق و پیوسته
یک رابطه عمیق با فرزندان نوجوان، نیاز به ارتباطی خوب دارد و این یعنی پذیرا بودن برای شنیدن برخی حقایق.
گاهی اوقات، نوجوانان به این دلیل دروغ می گویند که می دانند والدینشان نمی خواهند حقیقت را بشنوند. بنابراین، برای جلب اعتماد با فرزندان لازم است تا جو اعتماد وجود داشته باشد.

2- الگوی صداقت بودن
یکی از راه‌های اصلی یادگیری در افراد، مشاهده است و نوجوانان نیز از این قاعده مستثنی نیستند. پس با مثال ملموس و عینی به آنها آموزش دهید. صادق باشید. سپس، آنها متوجه خواهند شد که شما الگوی صداقت هستید و نه صرفاً فردی که “موعظه و نصیحت” می کند.
به هر حال، چگونه می توانید از نوجوان خود بخواهید که دروغ نگوید، اگر خودتان این کار را به طور مداوم انجام می دهید؟

3- مذاکره کنید
یاد بگیرید که با فرزند نوجوان خود درباره مرزها مذاکره کنید. زمانی که آنها از انجام کاری منع می شوند یا آزادی آنها محدود می شود، معمولاً سعی می کنند با رفتاری برعکس آن را به دست آورند. با این حال، مذاکره کردن با نوجوان موجب می شود تا او کمتر احساس کنترل شدن بکند و با مشارکت در تصمیم گیری، بیشتر احساس استقلال کند.

4- از بازجویی بپرهیزید، انگیزه گفتگو ایجاد کنید
اگر فرزندتان به شما دروغ گفته است، سعی کنید با او گفتگویی مسالمت آمیزی داشته باشید. حتی اگر واقعا عصبانی هستید، سعی کنید قبل از صحبت آرام شوید. زیرا اگر عصبانی باشید، کمتر به صحبت های فرزندتان گوش می دهید و دلایل دروغگویی او را درک نمی کنید. به یاد داشته باشید که با قاطعیت حرف بزنید و مورد آنچه که می خواهید به آنها بیاموزید و این که چگونه آن را انجام خواهید داد، شفاف و صریح باشید .

5- تقلب نکنید
از آنجایی که دروغ  گفتن در نوجوانان بسیار رایج است، اگر فهمیدید فرزندتان به شما دروغ گفته، منتظر فرصتی نمانید تا بتوانید مچ او را بگیرید. به یاد داشته باشید، پنهان کردن حقیقت، خود راهی برای دروغ گفتن است. بنابراین، شما با پنهان نگه داشتن دروغ فرزندتان و عدم بیان آن، دقیقاً همان کاری را انجام می دهید که نمی خواهید فرزندتان انجام دهد.

6- از تنبیه به نحوی متناسب و هوشمندانه استفاده کنید
هر روشی که شما با آن به رفتار نوجوانتان پاسخ می دهید، بیشترِ رفتارهای آینده او را تعیین می کند. اگر مجازات نامتناسبی اعمال کنید، به سادگی ترس از راست گفتن را در دل آنها کاشته‌اید.
هنگامی که قد دارید به اموری در منزل نظم می دهید، سعی کنید آنچه را که می خواهید آموزش دهید در ذهن داشته باشید و راه های مناسب برای انجام آن را بیابید. با قاطعیت گفتگو کنید و به آنچه فرزندتان می گوید، گوش دهید.

7-  به فرزندتان برچسب دروغگو نزنید
به نوجوان خود برچسب دروغگو نزنید. چرا که اگر این کار را انجام دهید، ممکن است به همان شیوه رفتار کرده و «برچسب» شما را در رفتارشان تأیید کنند.
شما با نامگذاری و برچسب زدن به افراد، رفتار آنها را شکل می دهد. اگر به کودک خود برچسب دروغگو بزنید، احتمال دارد که در نهایت مانند یک دروغگو رفتار کند.

8- توجه کنید
مراقب دروغ های فرزندتان باشید و سعی کنید انگیزه های او را برای دروغ گفتن بشناسید. این به شما کمک می کند درک کنید که آنها چگونه با موقعیت های خاص ارتباط دارند و چه چیزی باعث دروغگویی آنها می شود. هنگامی که علت انجام این کار را مشخص کردید، از فرزندتان دعوت کنید تا در مورد روش های جدید برخورد با موقعیت ها و اهمیت صداقت فکر کند. در واقع، آنقدر روی دروغ تمرکز نکنید، بلکه بیشتر روی دلایل پشت آن تمرکز کنید.

خلاصه
دروغ در نوجوانان بسیار رایج و چند علتی است. برای مقابله با آنها و با مشکلاتی که در سطح خانواده ایجاد می شود، یکی از راهکارهای اصلی ایجاد تغییر در روابط با جوان است. شما باید فضایی را برای گفت و گوهای جدی ایجاد کنید که به درک عمل و دلایل متوسل شدن آنها به دروغ گفتن کمک کند.

اما مادران چه کار می توانند بکنند تا خود را فراموش نکنند. در این گزارش چند نمونه از راهکارهایی که برای مادران قابل بهره برداری است را مطرح می کنیم:

1-اجازه ندهید بچه داری، پیرتان کند

از خیلی مادرها شنیدیم که بعد از بچه دار شدن ، افسرده شده و اصلا خودشان را یادشان رفته و فقط به کارهای مربوط به بچه می رسند دیگر اصلا اهمیتی برای خود و ظاهرشان قائل نیستند. نباید اجازه دهید، بچه داری پیرتان کند.درست است که وظایف مربوط به بچه خیلی زیاد و وقت گیر است اما باید به خودتان هم برسید، لباس های شاد و رنگارنگ بپوشید، دستی به موهایتان ببرید و برای شاد کردن خودتان به ظاهرتان اهمیت بدهید.

حتی خیلی مادرها می گویند که مدتهاست دندان هایشان خراب شده یا اینکه مشکلی در جسمشان احساس می کنند و یا حتی بی اختیار گریه می کنند، اما به پزشک مراجعه نمی کنند ، اینها علائم خوبی برای ادامه یک فرزندپروری شاد و سالم نیست چرا که زمانی شما شاد نباشید، بچه شما هم احساس شادی نمی کند، قطعا فرزند شما هم نیاز به یک مادر شاد و سرحال دارد. پس به خودتان بیایید و به خود توجه کنید.

 

2-مثل یک ملکه صبحانه بخورید

مادرها می دانند که وقتی صبح ها از خواب بیدار می شوند، آنقدر کار سرشان ریخته که گاه از خودشان یادشان می رود ، ظهر شده و چیزی نخورده اند فقط به بچه رسیده اند، صبحانه او را داده ، لباس شسته و به امور خانه رسیده اند.  

بنابراین وقتی صبح از خواب بیدار شدید نگویید اول کارهایم را بکنم بعد یک چیزی می خورم! مثل یک ملکه صبحانه بخورید.

3-ورزش کنید

پس از زایمان خیلی ها به خودشان و سلامت بدن شان اهمیت نمی دهند. اما مادر شاد و سرزنده کسی است که فرصتی برای ورزش کردن و سرحالی بدن خود هم ایجاد کند، شده یک باشگاه رفتن و یا ورزش خانگی و رژیم غذایی درست می تواند برایتان مفید باشد.

 پس هر روز با فرزندانتان ورزش کنید و به خود برسید.

4-برای خودتان هم هزینه کنید

گاهی والدین با فرزنددار شدن دیگر کمتر برای خود هزینه هایی مثل خرید لباس یا وسایل مورد نیاز می کنند چرا که هر زمان یاد خودشان می افتند، می خواهند چاله چوله های وسایل بچه ها را پر کنند و هر زمان به خرید می روند، مدام برای بچه ها خرید می کنند. از آن دست مادرهایی باشید که برای خودتان هم هزینه کنید حال دیگر لازم است که لباس نو داشته باشید و روحیه تان تغییر کند.

پس به جای اینکه مدام برای بچه لباس بخرید، هر چند آن هم در مواقع لزوم خوب است، اما برای خودتان هم خرید کنید همین کار باعث می شود که روحیه تان کلی تغییر کند. چرا که خانم ها می دانند با خرید کردن چقدر تغییر روحیه برای بانوان حاصل می شود.

5-کارهای خانه را با حس و حال خوب انجام دهید

همه خانم ها در منزل کار می کنند از امور بچه داری تا آشپزخانه و مسائل دیگر . اما برخی خانم ها مدام غر می زنند. اما برخی دیگر با حس و حال خوب و شاد کارها را می کنند. پس سعی کنید از آن دست بانوانی باشید که با حال خوب و مثل یک کدبانو کارهایشان را می کنند نه با خفت. همه اینها به نوع نگرش شما و حس و حال شما برمی گردد که چطور به زندگی نگاه کنید پس سعی کنید دریچه نگاهتان را تغییر دهید.

حال بچه دار شده اید ، مسئولیت هایتان بیشتر شده اما این دلیل نمی شود که حالتان بد باشد، سعی کنید با حس و حال خوب ، یک موسیقی شاد فضای خانه را پر کنید و به کارها برسید، گاهی هم از همسرتان کمک بگیرید و به استراحت بروید.

6-انرژی تان را در خانه پخش کنید

همانطور که در شماره قبلی اشاره شد، انرژی و حس و حال خوب یا بد شما در منزل پخش می شود و به اعضای خانواده هم منتقل می شود . پس سعی کنید موقع غذا درست کردن، با بچه ها بازی کردن، مرتب کردن منزل و کارهای دیگر یک موسیقی شاد بگذارید، بچه ها را هم دعوت به این شادی کنید و حال خودتان را هم خوب کنید. 

حتی شده گاهی غذاهای آماده و راحت درست کنید و بخورید ، بدون اینکه نیاز باشد در آشپزخانه زیاد انرژی بگذارید به استراحت بیشتر بپردازید و به جای آن انرژی مثبتتان را در خانه پخش کنید.

7-به همسر و فرزندانتان لبخند بزنید

هر روز از خواب که بیدار می شویید، نگویید وای باز هم یک روز دیگر، بلکه بگویید چه روز خوب و شادی امروز می توانم کلی کار انجام بدهم که حال همه را خوب کند. پس اول از یک لبخند صبحگاهی شروع کنید و آن را به همسر و فرزندتان هدیه کنید.

8-گاهی تفویض اختیار کنید

همسران هم بدشان نمی آید گاهی کمک حال بانوانشان باشند. بنابراین می توانید گاهی که خیلی خسته هستید کارها و امورات را به همسرتان بسپارید به یک پیاده روی بروید، ورزش کنید یا حتی در اتاقتان استراحت کنید اینطور انرژی تخلیه شده شما به حالت اول باز می گردد.

میزان رشد کودکان در دوره‌های مختلف زندگی آن‌ها متفاوت است. همین موضوع تشخیص چاقی در کودکان را دشوار می‌کند. بسیاری از والدین اغلب‌اوقات، بدون توجه به اینکه کودک نوپای آن‌ها چربی نوزادی خود را از دست نداده و در حال چاق شدن است، ازروی محبت به فرزندشان بیشتر از نیازش غذا می‌دهند. چربی اضافی کودک را در معرض مشکلاتی جدی برای سلامتی‌اش ازجمله دیابت، بیماری‌های قلبی و آسم قرار می‌دهد. کودکان چاق برای شرکت در فعالیت‌های فیزیکی و بازی با همسالان خود دچار مشکل می‌شوند. این موضوع موجب بروز آسیب‌های روحی در آن‌ها می‌شود. آن‌ها بیشتر از کودکان دیگر در معرض آزار و اذیت­ قرار می‌گیرند. همچنین چاقی باعث کاهش عزت‌نفس، افسردگی و ایجاد تصویری منفی نسبت به بدن خود در کودکان می‌شود.

چگونه می‌توان فهمید کودکی چاق است؟
پزشکان برای تشخیص چاقی، اضافه‌وزن یا سلامت فرد از مقیاسی به اسم BMI استفاده می‌کنند. BMI یا شاخص توده بدنی نسبت قد و وزن فرد را برای تعیین چربی بدن محاسبه می‌کند. برای دانستن اینکه فردی کمبود یا اضافه وزن دارد، دچار چاقی است یا وزن طبیعی دارد از فرمولی مشخص استفاده می‌شود.
درمورد کودکان از مقیاسی به نام «BMI برای سن» استفاده می‌شود. در این مقیاس، علاوه بر وزن و قد، به سن و جنسیت کودک نیز توجه می‌شود. پزشکان از BMI برای نمودارهای رشد سنی استفاده می‌کنند که مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های ایالات متحده تهیه کرده است تا رشد کودک را براساس سنش ارزیابی کنند. این نمودارها برای نشان دادنBMI  کودک، در مقایسه با کودکان دیگر در گروه سنی مشابه، از سیستم صدک استفاده می‌کنند.

BMI  کودکان و نوجوانان به‌صورت زیر طبقه‌بندی می‌شود:
صدک ۵ تا ۸۴ ـ وزن سالم
صدک ۸۵ تا ۹۴ ـ اضافه‌وزن
و صدک ۹۵ یا بالاتر ـ چاق
این اعداد و ارقام به این معناست که اگر کودکی در صدک ۸۵ قرار داشته باشد، وزن او از ۸۵ درصد کودکان همسن خود بیشتر است و اضافه‌وزن دارد. اگر هم در صدک ۹۵ باشد، چاق است.

علل چاقی در کودکان
سابقه خانوادگی و ژنتیک، سبک زندگی و عوامل روانی نقش مؤثری در چاقی کودکان دارند. کودکی که والدین یا یکی از اعضای خانواده‌اش چاق‌اند، بیشتر از کودکان دیگر، در معرض چاقی قرار دارد. این عوامل از کنترل و مدیریت والدین خار­ج‌اند، اما دلایل دیگری وجود دارد که می‌توان آن‌ها را کنترل و مدیریت کرد. این دلایل عبارت‌اند از:

رژیم غذایی نامناسب و میان‌وعده‌های غذایی کنترل‌نشده یکی از عوامل اصلی چاقی در کودکان‌اند. فست‌فودها، نوشیدنی‌ها و میان‌وعده‌های شیرین، نوشابه و شیرینی‌ها باعث افزایش کالری دریافتی بدن و درنتیجه اضافه‌وزن می‌شوند.
بسیاری از والدین نسبت به انتخاب و تهیه غذاهای سالم و گنجاندن آن در رژیم غذایی کودک آگاهی کافی ندارد. برخی دیگر از والدین ممکن است ازنظر مالی امکان تهیه میوه و سبزیجات تازه را نداشته باشند. همین هم باعث تغذیه ناسالم و چاقی در کودکان می‌شود.
بی‌تحرکی و نداشتن فعالیت بدنی منجر به ایجاد عادات غذایی نامناسب در کودکان و درنتیجه چاقی آن‌ها می‌شود. بی‌تحرکی در همه افراد، بدون در نظرگرفتن سنشان، باعث اضافه‌وزن و چاقی می‌شود. ورزش کالری اضافه بدن را می‌سوزاند و به حفظ وزن متعادل کمک می‌کند. کودکانی که تحرک و فعالیت بدنی ندارند و بیشتر اوقات خود را جلوی تلویزیون و کامپیوتر می‌گذرانند بیشتر از سایر کودکان در معرض چاقی قرار دارند.

عوامل روحی و روانی باعث چاقی در برخی کودکان و نوجوانان می‌شود. کودکانی که دچار افسردگی‌اند، بی‌حوصله‌اند و احساس درماندگی و ضعف می‌کنند، برای مقابله با احساسات منفی خود، تمایل بیشتری به خوردن غذا دارند. درنتیجه ممکن است بیشتر از کودکان دیگر دچار اضافه‌وزن شوند.
کودکانی که در نوزادی با شیرخشک تغذیه می‌شوند بیشتر از کودکان دیگر در معرض چاقی قرار دارند. والدین این کودکان به‌طور ناخواسته بیشتر از حد معمول به آن‌ها غذا می‌دهند. اندازه‌گیری میزان دقیق شیرخشکی که نوزاد می‌خورد سخت است و والدین اغلب دوبرابر بیشتر از حد معمول به نوزاد شیر می‌دهند. برخی از والدین نیز هربار که نوزاد گریه می‌کند به او شیر می‌دهند. درحالی‌که ممکن است دلیل گریه نوزاد چیزی غیر از گرسنگی باشد.
عوارض و پیامدهای چاقی در کودکان چیست؟
چاقی در کودکان منجر به بسیاری از اختلالات جدی سلامتی می‌شود که می‌تواند بر تمام زندگی آن‌ها اثر منفی بگذارد. برخی از این عوارض و اختلالات عبارت‌اند از:

دیابت در کودکان
مصرف بیش‌ازحد غذاهای شیرین می‌تواند منجر به دیابت نوع دو در کودکان شود. در این وضعیت بدن قادر به متابولیسم درست گلوکز نیست. دیابت نوع دو ممکن است عوارض دیگری مانند بیماری‌های چشمی، اختلال در عملکرد کلیه و آسیب عصبی به همراه داشته باشد. کودکان و بزرگسالانی که دچار اضافه‌وزن‌اند به احتمال زیاد دچار دیابت نوع دو می‌شوند. بااین‌حال، می‌توان با ورزش و رژیم غذایی مناسب از پیشرفت بیماری جلوگیری کرد.

بیماری‌های قلبی کودکان
مصرف غذاهای چرب و شور باعث افزایش کلسترول خون و ابتلا به فشار خون بالا می‌شود. این دو عارضه خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی را در کودکان چاق افزایش می‌دهد. افزایش کلسترول خون رگ‌های خونی را مسدود می‌کند و منجر به فشار خون بالا می‌شود. سکته مغزی و حملات قلبی ازجمله عوارض مهم و جدی افزایش فشار خون و کلسترول‌اند.

آسم
چاقی موجب بدتر شدن وضعیت کودکانی می‌شود که از آسم و التهاب مزمن ریه رنج می‌برند. آسم و چاقی از بیماری‌های زمینه‌ای همراه‌اند که هم‌زمان باهم رخ می‌دهند. اگرچه ارتباط بین این دو عارضه واضح و روشن نیست، اما تعداد چشمگیری از افراد مبتلا به آسم اضافه‌وزن نیز دارند. همچنین درمورد بسیاری از افراد، چاقی ریسک ابتلای فرد به نوع شدیدتر آسم را افزایش می‌دهد.

اختلالات خواب
کودکان چاقی که در ناحیه گردن چربی اضافه دارند ممکن است دچار مسدود شدن مجاری تنفسی شوند. این عارضه منجر به وقفه یا ایست تنفسی هنگام خواب می‌شود. در این وضعیت، به‌دلیل قطع تنفس، خوابیدن برای کودک سخت و مشکل است. این کودکان ممکن است از خروپف بیش‌ازحد نیز رنج ببرند.

درد مفاصل
چاقی و اضافه‌وزن می‌تواند منجر به سفتی مفاصل، دامنه حرکتی محدود و درد مفاصل در کودکان شود. کاهش وزن به‌طور طبیعی این مشکلات را برطرف می‌کند.

تشخیص چاقی در کودکان
پزشکان از شاخص BMI به همراه معیارهای دیگر برای تشخیص چاقی در کودکان استفاده می‌کنند.  BMIتوده عضلانی بزرگ‌تر از اسکلت بدنی متوسط و الگوهای رشد متفاوت کودکان را در نظر نمی‌گیرد. درنتیجه نمی‌تواند به‌تنهایی معیاری درست برای تشخیص چاقی کودکان باشد. بنابراین پزشکان به عوامل دیگری توجه می‌کنند که عبارت‌اند از:

سابقه خانوادگی ابتلا به چاقی و اختلالات دیگر.
عادات غذایی کودک.
تحرک و میزان فعالیت بدنی.
سابقه مشکلات روحی مانند افسردگی، استرس، سوگ و مانند این‌ها.
پزشک ممکن است برای کودک آزمایش کلسترول و قند خون تجویز کند. همچنین، به‌هم‌ریختگی هورمونی و عوارض دیگر چاقی را نیز بررسی می‌کند.

تغذیه سالم برای کودکانی که اضافه‌وزن دارند
ازآنجاکه مدیریت مواد غذایی با والدین است، در وهله اول خرید مواد غذایی«سالم» باید در اولویت قرار گیرد. درباره این موضوع توصیه‌هایی وجود دارد که به آن‌ها اشاره می‌شود:

هنگام خرید، سبزیجات و میوه‌های بیشتری بخرید و از خرید مواد غذایی آماده مانند غذاهای فوری، کیک‌ها، بیسکوییت‌ها و مانند این‌ها اجتناب کنید. این مواد غذایی چربی و قند بالایی دارند.
مصرف نوشیدنی‌های شیرین مانند آب‌میوه‌های صنعتی را کاهش دهید. آب‌میوه‌های صنعتی، علی‌رغم داشتن کالری بالا، ارزش غذایی پایینی دارند. کودکان با خوردن آب‌میوه‌های صنعتی خیلی زود احساس سیری می‌کنند و اشتهایی برای خوردن مواد غذایی سالم و موردنیاز نخواهند داشت.
مصرف فست‌فود را محدود کنید. این مواد غذایی به‌علت داشتن چربی و کالری بالا برای کودکان مناسب نیستند.
همراه با اعضای خانواده غذا بخورید. کودکان هنگام تماشای تلویزیون و کار با کامپیوتر با سرعت و بیشتر از معمول غذا می‌خورند. بنابراین غذا خوردن سر میز و همراه با بقیه موجب تغذیه سالم و مناسب در کودکان می‌شود. همچنین خوردن غذا به همراه اعضای خانواده فرصت خوبی برای گفتگو و تعامل و ایجاد رابطه عاطفی بین اعضای خانواده است.
به اندازه مناسب در ظرف کودک غذا بریزید. اجازه دهید کودک وقتی احساس سیری می‌کند دست از غذا خوردن بکشد، حتی اگر مقداری غذا در ظرفش باقی مانده باشد. به یاد داشته باشید مقدار و حجم غذایی که در رستوران برای کودکان سرو می‌شود اغلب بیشتر از نیاز کودک است. کودکان نیاز ندارند به‌اندازه بزرگسالان غذا بخورند.
چگونه از چاقی در کودکان جلوگیری کنید؟
توصیه‌هایی برای جلوگیری از اضافه‌وزن در کودکان وجود دارد که عبارت‌اند از:
شیر مادر بهترین گزینه برای تغذیه نوزاد شیرخوار است. به‌جای شیرخشک، نوزاد را با شیر مادر تغذیه کنید.
با اجتناب از تغذیه کودک با غذاها و تنقلات ناسالم، به کودک کمک کنید تا به میوه و سبزیجات علاقه‌مند شود.
غذاها و مواد غذایی حاوی قند مصنوعی مانند آب‌نبات، شکلات، بستنی و آب‌میوه‌های صنعتی را از وعده‌های غذایی کودک حذف کنید و آن‌ها را برای موارد محدود و خاص در نظر بگیرید.
زمان استفاده از تلویزیون و کامپیوتر و گوشی را کاهش دهید و کودک را تشویق به بازی و فعالیت‌های خارج از خانه کنید. داشتن تحرک و فعالیت بدنی باعث سوزاندن کالری مصرفی و جلوگیری از چاقی کودک می‌شود.
کودک را به داشتن بازی و ورزش و فعالیت‌های بیرون از خانه تشویق کنید.
راه‌های مقابله با چاقی در کودکان
در اینجا راه‌حل‌هایی برای کمک به کودکان برای مقابله با چاقی و داشتن وزن مناسب پیشنهاد داده شده است:

اصول تغذیه را بیاموزید.
بسیاری از والدین نسبت به بایدها و نبایدهای تغذیه‌ای بی‌اطلاع‌اند. آن‌ها اغلب، به‌جای توجه به ارزش تغذیه‌ای مواد خوراکی، از تبلیغات و آگهی‌های تجاری پیروی می‌کنند. یادگیری اصول تغذیه به والدین امکان می‌دهد برای تغذیه فرزندشان انتخاب‌های درست و هوشمندانه داشته باشند و از اشتباهات آن‌ها درزمینه تغذیه کاسته می‌شود. همچنین باعث کمک به کودکان برای داشتن عادات غذایی مناسب و سالم می‌شود.

عادات غذایی خانواده را تغییر دهید.
عادات غذایی سالم در خانواده ایجاد کنید. وقتی همه اعضای خانواده عادت به خوردن غذاهای سالم و انجام فعالیت‌های بدنی داشته باشند، کودکان نیز مجبور به همراهی با آن‌ها می‌شوند. کودکان با مشاهده رفتار و عملکرد والدین رفتار درست و مناسب را می‌آموزند. به همین دلیل والدین باید عادت‌های صحیح و سالم غذایی داشته باشند تا کودکان از رفتار آن‌ها الگوبرداری کنند.

کودکان را به داشتن فعالیت بدنی تشویق کنید.
به فرزند­تان اجازه دهید بیشتر در محیط بیرون از خانه بازی کند. داشتن تحرک و فعالیت بدنی برای رشد کودکان ضروری است. می‌توانید همراه فرزندتان در بازی‌های فیزیکی شرکت کنید و اوقات خوبی را کنار هم بگذرانید. علاوه‌براین، فرزندتان را به ورزش و فعالیت‌هایی مانند رقص، شنا، اسکیت، فوتبال و مانند این‌ها تشویق کنید.

درمورد تغذیه‌تان آگاهانه رفتار کنید.
لازم نیست تبدیل به «پلیس غذا» شوید و ممنوعیت‌های زیادی را درباره غذاهای مضر و چاق‌کننده اعمال کنید. ممنوعیت بیش‌ازحد کودکان را نسبت به غذای منع‌شده حریص‌تر و مشتاق‌تر می‌کند. نکته اصلی رعایت حد اعتدال است. مصرف فست‌فود و غذاهای چرب و حاوی قند را کاهش دهید. در عوض وعده‌های بیشتری را به غذاهای سالم خانگی اختصاص دهید. به این صورت عادت‌های غذایی سالم و همیشگی را در فرزندتان ایجاد کنید.

با فرزندتان درمورد احساساتش گفتگو کنید.
اگر فرزندتان چاق است، به او کمک کنید به‌جای خوردن افراطی غذا با احساساتش کنار بیاید. از اظهارنظرهای منفی که باعث رنجش و آزار کودک می‌شود، حتی اگر با حسن‌نیت گفته شود، خودداری کنید. وقتی فرزندتان تلاش می‌کند و موفق می‌شود عادات تغذیه‌ای‌اش را تغییر دهد، او را تحسین کنید.

عوارض چاقی کودکان در بزرگسالی
علی‌رغم تلاش‌های شما، ممکن است فرزندتان چربی‌های اضافی‌اش را به‌طور کامل از دست ندهد و چاق باقی بماند. باوجوداین، برای حفظ سلامتی­ فرزندتان به او بیاموزید انتخاب‌های بهتر و سالم‌تری برای تغذیه داشته باشد و به‌قدر کافی ورزش کند. داشتن تحرک و فعالیت ورزشی به کودک کمک می­کند با عوارض چاقی در بزرگسالی مقابله کند. حتی اگر کودک به وزن ایده‌آل و طبیعی نرسد، با داشتن عادات غذایی مناسب می‌تواند زندگی سالمی داشته باشد.
برای مقابله با چاقی در کودکان، ترکیبی از آگاهی و تلاش مستمر والدین و کودک موردنیاز است. با ایجاد عادات غذایی سالم و داشتن تحرک کافی، می‌توان اضافه‌وزن کودکان را از بین برد.

نویسنده: زهرا مردانه 

کاپوچینو و لاته به عنوان دو نوشیدنی محبوب در رده ی سنی کودک و نوجوان، شناخته می شوند. این دو نوع نوشیدنی بر پایه قهوه درست می شوند. رعایت حد اعتدال در مصرف قهوه با تحریک کردن سیستم اعصاب مرکزی سبب افزایش انرژی و ارتقای سطح هوشیاری می گردد. در مقابل مصرف بی رویه قهوه، عوارض زیان باری را در بدن ایجاد می کند.

یکی از نوشیدنی هایی که کودکان و نوجوانان به مصرف آن علاقه مند هستند، کاپوچینو و لاته می باشد. این دو نوع نوشیدنی بر پایه قهوه درست می شوند و به موجب برخوردرای از شیر برای سلامت استخوان های کودک مفید هستند. 
آکادمی اطفال آمریکا حداقل سن مناسب برای نوشیدن قهوه را 12 سالگی عنوان کرده است. طبق توصیه های این آکادمی مناسب ترین میزان مصرف قهوه برای بدن پس از قدم نهادن در سن نوجوانی و بزرگسالی یک فنجان قهوه به صورت روزانه است. 
طبق مطالعات صورت گرفته، قهوه از آنتی اکسیدان های گسترده ای برخوردار است. استفاده از آنتی اکسیدان برای کاهش بیماری های قلبی و عروقی مفید واقع است. 
یکی از باور های غلطی که در حوزه مصرف قهوه وجود دارد، آن است که مصرف قهوه در رشد کودک اختلال به وجود می آورد. با این حال مصرف بی رویه قهوه، تأثیرات منفی را در سلامت جسمانی کودکان و نوجوانان می گذارد.

عوارض مصرف قهوه برای کودکان 
بیشترین تأثیر پیامد های منفی قهوه در کودکان نوپا رخ می دهد. در واقع کودک در این رده سنی به موجب برخورداری از توده بدنی کم در معرض خطر پیامد های بهداشتی منفی کافئین قرار دارد. علاوه بر این، بدن یک کودک مهارت کافی برای سوخت و ساز کافئین موجود در قهوه را ندارد.
بهتر است بدانید که استفاده از قهوه در دوز های بالا در رده سنی کودکان احتمال تشنج و ایست قلبی را تشدید می کند.

در ادامه برخی از عوارض مصرف قهوه برای کودکان را عنوان می کنیم: 
• اضطراب
• حالت تهوع
• اختلال در ضربان قلب 
• اختلال در سطح فشار خون
• چاقی مفرط
• بیش فعالی

رایج ترین عوارض جانبی مصرف قهوه در کودکان
قهوه منبع اسید مخرب است. نوشیدنی های اسیدی با تضعیف دندان، سلامت دهان و دندان را به مخاطره می اندازد. با تضعیف دندان، مینای دندان دستخوش تنغییر می شود و احتمال پوسیدگی افزایش می یابد.
مینای دندان در دوره کودکی در راستای استحکام بخشی نیازمند زمان است. هنگامی که یک کودک به مصرف قهوه می پردازد، به صورت مستقیم به سلامت دندان آسیب وارد می شود. 
عدم توانایی در تمرکز
یکی از مهم ترین عوارض مصرف قهوه در کودکان، عدم توانایی در تمرکز و بیش فعالی می باشد. قهوه دارای ترکیبی به نام کافئین است. کافئین محرکی به شمار می رود که با تحریک کردن سیستم اعصاب مرکزی سبب افزایش انرژی و ارتقای سطح هوشیاری می گردد.
با وجود مزیت هایی که افزایش سطح انرژی در بدن به وجود می آورد، در بدن کودکان منجر به عدم توانایی در تمرکز می گردد. این عدم توانایی در تمرکز در راستای مطالعه و یادگیری مباحث درسی مشهود است. 
 بیش فعالی به دنبال مصرف قهوه در کودکان بوجود می آید
 

تداخل آسیب به استخوان 
استحکام استخوان از طریق تأمین کلسیم میسر است. قهوه خاصیت ادرار آور دارد. بدین ترتیب با مصرف قهوه، تکرر ادرار صورت می گیرد. در طی این روند، حجم چشمگیری از کلسیم از بدن دفع می شود و زمینه را برای پوکی استخوان مهیا می سازد. 

علاوه بر این، کافئین موجود در قهوه، کلسیم را از بدن جذب می کند. بهتر است بدانید که بدن با هضم 100 میلی گرم قهوه، حدود 6 میلی گرم کلسیم را از دست می دهد. 

 

اختلال در تغذیه 
قهوه به عنوان یک محرک، در کاهش اشتها نقش دارد. کودکان پروسه رشد سریع تری نسبت به بزرگسالان دارند. در سن رشد نیاز به پیروی از رژیم غذایی اصولی که دربردارنده ی غلات کامل، میوه، سبزیجات و مواد غذایی سرشار از پروتئین است، به چشم می خورد. 

پیشنهاد ویژه
  گفتگو و مشاوره با پزشک اسلیو معده
  کاهش سایز فوری شکم، پهلو و بازو
  شرایط دریافت وام 50میلیونی بدون ضامن
با نوشیدن قهوه توسط کودکان، خاصیت تحریک کنندگی قهوه موجب کاهش اشتها می شود و در تغذیه اختلال ایجاد می کند. 

 

اختلال در خواب 
کودکان در رده سنی 5 الی 12 سال نیازمند 11 ساعت خواب در طول روز هستند. این نیاز به خواب با افزایش سن در دوره نوجوانی بین 9 الی 10 ساعت خواب قرار می گیرد. 

قهوه نوعی نوشیدنی محرک به شمار می رود که حدود 5 برابر نسبت به نوشابه های گازدار از کافئین برخوردار است. نیمه عمر کافئین پس از هشت ساعت در بدن شکل می گیرد. بدین ترتیب مصرف قهوه در کودکان سبب تداخل در ریتم خواب شبانه روزی می گردد. 

 

   یکی از مؤلفه های اصلی در کاهش میزان مصرف قهوه در کودکان خرید هوشمندانه است
 

 
 
از تخفیف های باورنکردنی یلدای دیجی‌کالا جا نمونی!!(تا80%تخفیف)
 
کارمند هستی درآمد نداری؟بایادگیری ارز دیجیتال ماهی 10میلیون پول دربیار
وجه تمایز اثربخشی کافئین در کودکان با جنسیت متفاوت 
بیانیه های دانشمندان حاکی از آن دارد که تفاوت های هورمونی، فیزیولوژیکی و فاکتور های روحی- روانی در دختر و پسر عامل تمایز آن ها نسبت به مصرف قهوه می شود. 

بدین ترتیب واکنش بدنی یک کودک با جنسیت پسر در برابر قهوه نسبت به یک دختر در حالت قوی تری قرار دارد. 

 

در واقع زمانی که یک پسر خردسال به مصرف قهوه می پردازد، ضربان قلب وی چندان دستخوش تغییر نمی شود. این در حالی است که با مصرف قهوه توسط یک دختر خردسال، فشار خون وی افزایش چشمگیری پیدا می کند. 

 

راهکارهای مؤثر برای مصرف کافئین در کودکان
رفتار های کودک، تکراری از رفتارهای والدین است. در واقع والدین، الگوی کودکان به شمار می روند. 

هنگامی که والدین در اوقات فراغت برای رفع خستگی به صورت مداوم قهوه را انتخاب می کنند، کودک بر این باور می رسد که قهوه، یکی از ضروریت های زندگی است. لذا به عنوان یک امر طبیعی، به مصرف قهوه می پردازد. 

 

یکی از مؤلفه های اصلی در کاهش میزان مصرف قهوه در کودکان، خرید هوشمندانه است. خرید هوشمندان حاکی از خرید و مصرف نوشیدنی هایی دارد که فاقد نوشیدنی گازدار و کافئین دار هستند. 

 

شما می توانید کودک را به جای مصرف قهوه به نوشیدن شیر و آب تشویق نمایید. 

علاوه بر این، اطلاع رسانی نقش چشمگیری در کاهش میزان مصرف قهوه در کودکان ایفا می کنند. شما می توانید کودک را از تأثیری که کافئین موجود در قهوه در بدن او اعمال می کند، مطلع سازید. با در پیش گرفتن این روش، کودک برای حفظ سلامتی از مصرف بی رویه قهوه پرهیز می کند. 

 

کودکان پس از بدو تولد به مثابه لوح سفیدی هستند که رفتارهای پدر و مادر را تکرار می کنند. بی شک پدر و مادر نقش چشمگیری در تربیت و نوع رفتار کودک ایفا می کنند. ما در این مقاله قصد داریم درباره نقش پدر و مادر در نوع رفتار کودکان مطالبی را ارائه دهیم.
نقش پدر و مادر در نوع رفتار کودکان
به گفته روان شناسان، همه ی انسان ها در طول زندگی مرتکب اشتباه های زیادی می شوند. اما والدین در بروز رفتارهای غلط  و ناپسند کودکان تاثیر بسزایی دارند. 

روان شناسان می گویند که خانواده ها برای تربیت فرزندانشان سخت گیری های زیادی را اعمال می کنند. این سخت گیری ها شاید برای کنترل کردن فرزندشان موثر باشد، اما اثرات آن به شدت منفی و مخرب است. 
والدینی که قوانین سخت گیرانه ای را بر فرزند خود تحمیل می کنند، اغلب کسانی هستند که قواعد خوب بودن را به درستی به فرزندانشان آموزش نداده اند. آنان تنها در صورت بروز خطا از سوی فرزندشان، او را تنبیه می کنند.  
پدر و مادر، هر رفتاری که از خود نشان بدهند، کودک آن را می آموزد. اگر والدین در نحوه ی برخورد خود پرخاشگری کند، کودک نیز پرخاشگری می کند. 
والدینی که سعی میکنند از طریق خشونت و یا با اعمال قوانین سخت، فرزند خود را آرام کنند، کودکان عصبانی و بی ادبی را پرورش می دهند.
یکی از نتایج بی عرضه خطاب کردن کودک، پرخاشگری است 

کودکان را بی عرضه خطاب نکنید
بسیاری از والدین در تربیت فرزندان خود از کلماتی استفاده می کنند که موجب می شود کودک یک ذهنیت منفی نسبت به خودش به وجود بیاورد. اگر به کودک بگویید بی عرضه یا بگویید حتی عرضه یک کار کوچیک هم نداری او باور میکند که واقعا توانایی انجام هیچ کاری را ندارد و بی عرضه است. بنابراین باید مراقب حرف های خود باشید چرا که ، کودکان حرف های شما را باور می کنند.

بکارگیری الگوی تربیتی مناسب
کارشناسان علوم تربیتی می گویند، برخورد مناسب والدین باید به گونه ای باشد که رفتار غلط کودک را سرزنش کنند، نه خود کودک را. والدینی که از الگوی تربیتی صحیح استفاده میکنند در هنگام برخورد با کودکشان، به جای اینکه بگویند تو بچه بدی هستی، می گویند این رفتار تو غلط است.
آنان بدون اینکه شخصیت کودک خود را زیر سوال ببرند، به رفتار غلط او تذکر می دهند. به عقیده کارشناسان، والدینی که کودک خود را تحقیر میکند، به مرور زمان باعث می شود تا کودک خودش را فردی بی عرضه، بی ادب، لجباز و پرخاشگر خطاب کند. باعث شده تا کودک به رفتار های نابهنجار دست بزند.
باید حس اعتماد به نفس در کودکان افزایش پیدا کند، تا به جای بروز رفتارهای مخرب و همچنین احساس سرخوردگی و بی عرضه بودن، تصویری روشن و مثبت در ذهن خود ایجاد کند. با اگر کودک احساس خوبی نسبت به خود داشته باشد می تواند رابطه مسالمت آمیزی با دیگران داشته باشد. 

اگر کودک از سنین پایین با دقت و با شرایط سنی خود توسط پدر و مادرش به طور صحیح آموزش ببینند، به هیچ عنوان در مقابل دیگران رفتارهای مخربی از خود نشان نمی دهد و باعث شرمساری والدین خود نمی شود. 
والدینی که در مقابل اشتباهات کودک، رفتارهای غلطی از خود بروز می دهند و یا کودک را تحقیر میکنند، نباید انتظار داشت که کودک خود رفتار های صحیحی از خود نشان بدهد. 
برخورد والدین با فرزند خود باید به گونه ای باشد که کودک رفتار اشتباهش را بفهمد و آن اشتباه را جبران کند. برای این کار والدین باید به فرزند خود توضیح بدهد که با رفتار اشتباه تو ممکن است به دیگران آسیب برسد. به عنوان مثال به او نگویید که چرا سنگ را طرف برادرت پرت کردی؟ بلکه باید بگویید اگر سنگ را به طرف برادرت پرت کنی ممکن است به او آسیب برسد که قابل جبران هم نیست.
 برای جلوگیری از بی عرضه خطاب کردن کودک، نتایج و علت رفتار ها را برای وی شرح دهید
 

تربیت فرزندانی مودب
به فرزندان خود دوست داشتن و احترام گذاشتن به دیگران را بیاموزید، به حرف حرف ها و خواسته های آنان توجه کنید، با آنان مثل یک دوست باشید و آنان را با دیگران مقایسه نکنید. با رعایت این نکات سعی کنید فرزندان مودب و دوست داشتنی را تربیت کنید و همچنین به جای اینکه با رفتار های غلط خود حس بی عرضگی و سرخوردگی را در کودک خود ایجاد کنید، سعی کنید با رفتار های مناسب حس اعتماد به نفس را در او ایجاد کنید.

برخی رفتارهای غلط والدین با کودک
نحوه صدا زدن
دختر بد، دیوانه، احمق..
پدر و مادر الگوی فرزندان هستند و نباید از این کلمات استفاده کنند. اگر با اسامی های نامناسب فرزندان خود را مورد خطاب قرار دهید، آن ها باور می کنند که همان شخصی هستند که شما می گویید.
بی عرضه خطاب کردن کودک رفتاری غلط است که سبب تداخل شخصیتی می گردد
 
بیشترین تنوع لباس بچگانه ارزان قیمت
برای مثال اگر به کودک خود بگویید که توانایی انجام هیچ کاری را نداری او به این باور می رسد که بی عرضه است و ممکن است از شرکت در بازی ها و یا ورزش های گروهی خودداری کند. 

عدم پذیرش کودک 
هیچ کس تو را دوست ندارد، کاش تو دختر من نبودی.
کودکی که به این باور میرسد که مادر او از بودنش احساس ناراحتی می کند و احساس می کند واقعا انسان دوست داشتنی نیست و ممکن است خود کودک هم تصمیم بگیرد از دنیای شما بیرون برود. از آنجایی که او احساس کرده است کسی او را دوست ندارد و نمیتواند به دیگران نیز پناه ببرد، دچار افسردگی میشود و با خود می گوید کاش هیچ وقت به دنیا نسامده بود. 

منفی ‌بافی
تو به درد هیچ کاری نمی خوری،تو شکست می خوری.
حتی اگر کودکی توانایی انجام کاری را ندارد، نباید این حس را در او ایجاد کرد. والدین باید یک باور ذهنی مثبت در کودک خود ایجاد کند و به او بگوید تو توانایی انجام این کار را داری و از پس آن بر می آیی.
شاید برایتان عجیب باشد، اما در یک تحقیق مشخص شد بیش از 80 درصد از زندانیان جوان افرادی بوده‌اند که مادر یا پدرشان در کودکی آنها را فردی بی عرضه و بی خاصیت و مایه‌ننگ و خود نامیده بودند. 

احساس گناه
به خاطر تو من نمی توانم یک زندگی آرامی داشته باشم، تو مرا پیر کردی.
اینها همگی مواردی هستند که موجب ایجاد حس گناه در فرزندان می شوند. در بسیاری از موارد طلاق، والدین به گونه‌ای رفتار می کنند که فرزندان حس می کنند اگر وجود نداشتند، شاید کار به جدایی نمی کشید.
بنابراین والدین باید برای تربیت کودکان خود روش های مناسبی به کار بگیرند. آنان نباید به گونه ای با فرزند خود رفتار کنند که کودک احساس سرخوردگی و بی عرضه گی کند.همچنین  والدین باید با ایجاد یک باور مثبت در ذهن فرزند خود او را به رشد و تکامل برسانند.