برچسب: فرزندپروری

در جشن چهار شنبه سوری حواس مان به افراد اطراف مان باشد

روشی برای خوش گذراندن با فرزند کوچک مان

هرگز نباید اجازه دهیم خانه‌تکانی روال معین زندگی ما و ساعات صرف غذا و خواب بچه‌ها را تحت‌الشعاع قرار دهد، زیرا علاوه بر این که باعث بد اخلاقی آنها می‌شود، باز گرداندن آنها به برنامه منظم قبلی، ما را با مشکل روبه‌رو می‌کند. از طرف دیگر حوصله بچه‌ها وقتی که ما، چند ساعت متوالی بدون توجه به آنها مشغول کار می‌شویم، سر می‌رود و ممکن است از این فرصت استفاده کنند و هر کاری که دلشان بخواهد انجام دهند.

بنابراین باید توجه داشته باشیم، فرزندان کوچک ما می‌توانند شرکای خوبی در امر تمیز کردن خانه باشند. به این ترتیب می‌توانید در هر روز زمان خاصی را برای نظافت اختصاص داده و کارها را با همسر و فرزندان خود انجام دهید. البته کار کودک در خانه باید متناسب با سن، توانایی و وقت او باشد. مثلا، از بچه پنج، شش ساله نباید انتظار داشته باشیم دیوار تمیز کند، اما در این سن می‌تواند لباس‌های زمستانی خود را تا کرده و داخل چمدان بگذارد، بعد اسباب‌بازی‌ها و لوازم دیگر خود را جمع کند و پس از گردگیری قفسه‌ها، سر جای خود قرار دهد و… .

حتی بچه‌های خیلی کوچک مثلا یکی، دو ساله هم می‌توانند در خانه‌تکانی همکاری کنند. برای نمونه، سبد رنگی را که مخصوص وسایل بازی است، در اختیار آنها قرار داده و یادشان بدهیم اسباب‌بازی‌ها را جمع کنند. کودک نوپای ما از این کار لذت می‌برد حتی می‌توانیم از لحظات مشارکت او در اولین خانه‌تکانی زندگی‌اش عکس بگیریم و داخل آلبوم قرار دهیم. با این روش می‌توانیم وقت او را براحتی پر کنیم و خودمان به کارهای مهم‌تر برسیم.

اما به کودکان بزرگ‌تر باید کارهایی با مسئولیت بیشتر داده شود؛ مثل تمیز کردن کاشی‌های آشپزخانه، جاروبرقی کشیدن و… اما چنین کارهایی بعضی اوقات خواست آنها نیست و نمی‌خواهند آن کارها را انجام دهند، زیرا با بزرگ‌تر شدن کودکان مسئولیت‌های آنان در رابطه با مدرسه افزایش می‌یابد؛ آنها حداقل دو، سه ساعت باید به طور روزانه به انجام تکالیف مدرسه بپردازند و حدود شش ساعت یا بیشتر هم در کلاس درس باشند. در چنین شرایطی اضافه کردن کارهای دیگر آنها را خسته و عصبی می‌کند.

در این صورت والدین می‌توانند کاری را که فرزندشان در مدرسه انجام می‌دهد، در نظر گرفته و برنامه انجام کارهای خانه را براساس آن و به طور مناسب تنظیم کنند؛ مثلا می‌توان انجام کار خانه را به روزهای آخر هفته موکول کرد.

از داد زدن بر سر بچه‌ها در مورد نحوه تمیزکاری، جدا خودداری کنید، می‌توانید با خونسردی به آنها توضیحات لازم را بدهید تا با مشارکتی دوستانه یک خانه‌تکانی را تجربه کنند.

خانه‌تکانی، روحیه کار دسته‌جمعی را میان افراد خانواده بالا می‌برد و به آنها آموزش می‌دهد، مسئولیت تمیز کردن خانه نباید بر دوش یک نفر باشد و بهتر است همه افراد در خانه با یکدیگر همکاری کنند؛ در این صورت هیچ وقت یک نفر خسته نخواهد شد. با این اقدامات علاوه بر افزایش صمیمیت، روح همکاری و مشارکت در خانواده تقویت می‌شود و اعتماد به نفس کودکان و نوجوانان به واسطه قبول مسئولیت، بالا می‌رود. این نکته مهم است، برای انجام هر کاری باید خوشحالی کنیم و با صدای بلند بخندیم و همچنین از افراد خانواده بویژه بچه‌ها تشکر کنیم که به ما کمک می‌کنند.

سعی کنیم خانه‌تکانی را با برنامه‌ریزی و منظم اجرا کنیم. بعضی از خانم‌ها عادت دارند یکباره همه وسایل اتاق‌ها، آشپزخانه، کابینت‌ها، کمدها و… را بیرون بریزند. با این کار خانه نامرتب و ناامن می‌شود. این بی‌نظمی می‌تواند سلامت روانی بچه‌ها را تهدید کند. بنابراین فهرستی از تمام کارهایی که باید انجام شود، تهیه کرده و به ترتیب اولویت روی کاغذ بنویسیم. برای مثال:

آشپزخانه: نظافت کاشی‌ها، کابینت‌ها، پنجره‌ها، پرده‌ها و…

اتاق خواب: نظافت دیوارها، پنجره‌ها، شستن پرده و ملافه‌ها، تمیز کردن کمدها و…

اتاق پذیرایی: نظافت دیوارها، پنجره‌ها، بوفه، مبلمان، شستن پرده‌ها و…

حمام و سرویس بهداشتی: شستن کاشی‌ها و لوازم بهداشتی

بعد زمانی را برای انجام هر کار در نظر گرفته و به طور منظم اجرا کنیم.

به طوری که می‌دانیم مواد شوینده، پای ثابت خانه‌تکانی است. در این روزها آمار مسمومیت با مواد شیمیایی بالا می‌رود و برای افرادی که اصول اولیه به کار بردن این مواد را رعایت نمی‌کنند، مشکلات تنفسی ایجاد می‌شود. این مواد شوینده تاثیر مخربی روی کودکان می‌گذارد، زیرا بچه‌ها حساس‌ترند و آسیب جدی‌تری به سیستم تنفسی آنها وارد می‌شود. بنابراین سعی کنیم در این روزها، حتی‌المقدور از مواد شوینده شیمیایی استفاده نکنیم.

در خانه‌تکانی عید، نظافت «اسباب‌بازی کودکان» را فراموش نکنیم، زیرا اسباب‌بازی‌هایی که بچه‌ها هر روز با آنها بازی می‌کنند، بیشتر از هر چیز دیگری نیاز به نظافت دارد. مطالعات اخیر نشان داده، هنگام خانه‌تکانی باید به همه چیز بویژه فرش‌ها و سرامیک‌ها، بیشتر توجه کنیم، زیرا وسایل بازی کودکان به طور پیوسته با آنها در تماس هستند و از حجم زیادی میکروب برخوردارند و ممکن است سلامت‌ کودک ما به دلیل بازی مداوم با آنها به خطر بیفتد؛ زیرا این وسایل می‌توانند باعث «انتقال ویروس‌ها» شوند.

داستان واقعی «فرزاد» از آن دسته نوجوانان امروزی است که والدینش تلاش کرده اند تا آب در دلش تکان نخورد تا فقط به درس هایش برسد. با این که فرزاد 12 ساله است؛ اما هنوز مادرش دکمه های لباس اش را می بندد ولی به تازگی مادرش به اطلاعاتی درباره فرزندش پی برده که کاملا گیج شده است و باورش سخت است. در ادامه داستان زندگی این نوجوان را از زبان مادرش و تحلیل آن را در گفت و گو با یک روان شناس تربیتی بخوانید.

پسر 12 ساله ای دارم که فرزند اولم است. خیلی مراقب تربیت «فرزاد» بودم. کیف مدرسه اش را خودم می بستم. تمام دروس تحصیلی او را کنترل می کردم و مدام مراقبش بودم. حتی گاهی اوقات تکالیفش را نیز می نوشتم. او حق بازی با بچه های همسایه را نداشت و من به خیال خودم، از او مراقبت می کردم. حتی تا چندی پیش، شب ها کنار خودم می خوابید و اگر نیمه های شب تشنه می شد از خواب بیدار می شدم و برایش آب خنک می آوردم. دکمه های لباس اش را می بستم و بدون اجازه من حق انتخاب هیچ چیزی را نداشت لیکن متوجه شده ام که نشانه های اعتماد به نفس در وجودش نیست. قدرت بیان مسائل و نیازهای خود را ندارد. دوستانش به من می گویند که سر کلاس با این که پاسخ سوال ها را می داند برای پاسخ دهی پیش قدم نمی شود. حتی گاهی بچه های مدرسه او را اذیت می کنند و او جرأت اعتراض به آن ها را ندارد. بعد از چند هفته از اول مهر، از طریق مدیر مدرسه اش فهمیدم که هر روز همکلاسی هایش خوراکی هایی را که برای زنگ تفریح داخل کیفش می گذاشتم از او می گیرند و او نه تنها از حق خودش دفاع نمی کند بلکه از گفتن این موضوع به من یا مدیر مدرسه اش نیز امتناع می ورزد. به تنهایی بیرون نمی رود و حتی برای خرید نان حتما باید من یا پدرش باشیم. احساس می کنم در گرفتن حق خود ناتوان است. نمی دانم علت این رفتارهای او چیست و باید چه کنم؟

تحلیل روان شناس حسین سلیمان پور، روان شناس تربیتی

اگر خواسته باشیم بر عملکرد این پسر 12 ساله تحلیلی داشته باشیم، باید بگوییم که او از اعتماد به نفس پایین، نداشتن خودباوری و ترس از قضاوت های دیگران به شدت رنج می برد و با رفع این چند نکته، تا حدود زیادی از مشکلاتش در مدرسه و جامعه حل خواهد شد. در ادامه درباره علایم کمبود اعتماد به نفس در دوره نوجوانی و راهکارهای افزایش آن، مطالبی ارائه می شود که کمک زیادی به والدین برای مدیریت این ماجرا خواهد داشت. علایم اعتماد به نفس پایین همان گونه که در داستان زندگی «فرزاد» مطرح شده است، می بینیم که او قدرت «نه» گفتن ندارد، نمی تواند حق خود را از دوستانش بگیرد، نمی تواند از خودش دفاع کند، در انجام وظایف خود به والدینش وابسته است و …. افزون بر این ها در افرادی که اعتماد به نفس پایینی دارند، رگه هایی از احساس حقارت و عزت نفس پایین هم دیده می شود؛ یعنی عملکرد ضعیف این افراد باعث می شود نسبت به خودشان حس خوبی نداشته و رضایت درونی نداشته باشند. والدینی که چنین علایمی را در نوجوان شان مشاهده می کنند، باید توجه داشته باشند که فرزندشان به احتمال زیاد شبیه «فرزاد» است.

بررسی دلایل پایین آمدن اعتماد به نفس نوجوانان

در خانواده هایی که به جای تربیت شدن به دنبال تربیت کردن فرزندان شان هستند، دنیایی از بایدها و نبایدها را در همه مسائل تحصیلی، انضباطی، اخلاقی و … تعیین می کنند و فرزندان مجبورند در همین ریل حرکت کنند و اگر ذره ای انحراف داشته باشند با واکنش شدید والدین روبه رو می شوند. به عبارت دیگر، والدینی که همیشه از کنترل های بیرونی از جمله نصیحت، تذکر، تهدید، تشویق، مقایسه و تحقیر استفاده می کنند انگیزه های درونی را در کودک و نوجوان از بین می برند و در نتیجه اعتماد به نفس آن ها را نابود می کنند. از طرفی این گونه والدین چون باور ندارند که خود فرزندشان می تواند از عهده وظایفش برآید، تمام کارهایش را برایش انجام می دهند، برایش خط و نشان می کشند و از امر و نهی به وفور استفاده می کنند. جالب است بدانید که این موارد در والدین کمال طلب و تک فرزند به مراتب بیشتر دیده می شود چراکه آن ها می خواهند فرزندشان در همه زمینه های تحصیلی، اخلاقی و … موفقیت داشته باشد؛ اما غافل از این هستند که او ممکن است در یکی از این زمینه ها بهترین شود؛ اما در عوض خیلی چیزها مانند داشتن قدرت نه گفتن و دفاع از خود را از دست می دهد و می شود نوجوانی مانند فرزاد.

راهکارهای افزایش اعتماد به نفس نوجوانان

*والدین عزیز، به جای تربیت کردن به دنبال تربیت شدن باشید یعنی از حدود دو سالگی کودک که می تواند بعضی کارها مانند غذا خوردن یا لباس پوشیدن را انجام دهد، بگذارید خودش انجام دهد. با این ترفند، کودک شما متوجه خواهد شد که از عهده انجام کارهایش برمی آید و اعتماد به نفسش به صورت قابل توجهی افزایش خواهد یافت.

*کنترل های بیرونی مانند تذکر، نصیحت و تهدید را کاهش دهید. این کنترل باعث می شود کودک یا نوجوان از لحاظ عقلی، هیجانی و عاطفی نسبت به سنش عقب بیفتد.

*نوجوان یا کودک تان را باور داشته باشید و بگذارید خودش، کارهایش را انجام بدهد. نگران نباشید زیرا هرچند نتواند آن گونه که شما انتظار دارید کارهایش را انجام دهد اما همان قدر که خودش انجام دهد، باعث رضایت درونی اش می شود و به تدریج شاهد افزایش اعتماد به نفس او خواهید بود.

*نکات مثبت فرزندان تان را تقویت کنید. متاسفانه بعضی والدین، مدام به دنبال اصلاح نکات منفی فرزندشان هستند و خوبی های او را نمی بینند. این والدین باید بدانند تا زمانی که فقط درگیر نکات منفی باشند، حل مشکلات پیچیده تر خواهد شد.

*تا می توانید در داخل و خارج خانه باید به نوجوان مسئولیت بدهید؛ البته به شرطی که در توانش باشد و در زمان و شرایط مناسبی باشد. از مسئولیت هایی مانند دم کردن چایی گرفته تا خریدهای دم دستی تان را به وی بسپارید.

*وقتی فرزندتان را در انجام کارهایش رها و فقط نظارت می کنید، کمی باید صبور باشید تا این رفتار در او نهادینه و اشتباهات کمتری مرتکب شود؛ بنابراین سعه صدر داشته باشید و فراموش نکنید که تربیت کاشتنی است و باید آن را آبیاری کرد تا سبز شود!

*نظرات تان را با کلمه هایی همچون «لطفا»، «ممکن است» و «می شود» با نوجوانان و کودک تان در میان بگذارید و تا می توانید از دستور دادن پرهیز کنید.

*قلبا فرزندتان را باور داشته باشید و هیچ گاه در حضور دیگران به ویژه دوستان و بستگان شخصیت او را زیر سوال نبرید.

آموزش نکات کاربردی در خیاطی

برای بسیاری از والدین علت مشق ننوشتن بچه ها یک سوال اساسی است. برخی از بچه ها از انجام تکالیف خودداری می کنند. برخی ادعا می کنند که مشقی برای نوشتن ندارند اما بعد در طول سال والدین متوجه می شوند که کار آن ها انجام نشده است. دلایل مختلفی برای مشق ننوشتن بچه ها وجود دارد از جمله عدم تمرکز کافی در خانه و محل استراحت قلمداد کردن خانه. برای تشویق بچه ها برای مشق نوشتن راه های مختلفی وجود دارد که می توانید جنگ هر روزه را به تعهد و مسیولیت پذیری شخصی بچه ها تبدیل کنید.
علت مشق ننوشتن بچه ها
به این موضوع دقت کنید. وقتی فرزند شما در مدرسه حضور دارد در کلاسی است که در آن محرک زیادی برای حواس‌پرتی وجود ندارد. یادگیری، ساختار یافته و سازماندهی شده است و همه دانش آموزان بر روی یک چیز متمرکز هستند. اما وقتی فرزند شما به خانه می‌آید مغز او روی حالت «وقت آزاد» کلیک می‌کند. در ذهن آن ها خانه مکانی برای استراحت، صرف میان وعده، گوش دادن به موسیقی و بازی های کامپیوتری است. بچه ها به خانه به عنوان مکانی برای انجام تکالیف مدرسه نگاه نمی کنند. بنابراین تمرکز کردن در خانه برای بچه ها سخت است.
اگر مشکلات تکلیفی که تجربه می کنید بخشی از یک الگوی بزرگتر رفتار و ارتباط عملی باشد، کودک برای به دست آوردن قدرت علیه شما مقاومت می کند. آن ها قصد دارند کاری را که خود می خواهند زمانی که خود می خواهند انجام دهند و بحث بر سر انجام تکالیف فقط به میدان جنگ تبدیل می شود و مانند هر میدان جنگ دیگری، والدین می توانند از تاکتیک هایی استفاده کنند که یا به شکست یا به موفقیت بیانجامد
صرف نظر از این که چرا بچه ها مشق و تکالیف خود را انجام نمی دهد بهتر است بدانید که نتیجه دعوا بر سر آن برای هر دوی شما باخت خواهد بود. شما در نهایت ناامید، عصبانی و خسته خواهید شد و فرزند راه دیگری برای فشردن نقاط اسیب پذیر شما برای قدرت نمایی پیدا خواهد کرد. بدتر از آن اینکه آن ها از مدرسه و یادگیری متنفر خواهند شد.

1-طولانی شدن تکلیف علت مشق ننوشتن بچه ها
در مطالعه ای که روی بیش از ۷۰۰۰ دانش آموز با میانگین سن سیزده سال انجام شد پرسشنامه ها نشان داد وقتی بیش از ۶۰ دقیقه برای انجام تکالیف زمان صرف می شود دانش آموزان به دوره مقاومت می رسند. علاوه بر این بر اساس آزمون‌های استاندارد‌، نوشتن بیش از ۶۰ دقیقه تکلیف تأثیر معنی‌داری بر نمرات آزمون نداشت. بر همین اساس زمان بر بودن و طولانی شدن زمان انجام تکلیف یکی از دلایل مشق ننوشتن بچه ها می باشد.
نکته آموزشی این است که از دانش آموزان بخواهید مدت زمان انجام تکالیف را برای یک هفته ثبت کنند. از زمان ثبت شده برای مذاکره در مورد زمان هدف برای تکمیل تکالیف روزانه استفاده کنید. همانطور که یک چارچوب زمانی قابل قبول ایجاد می شود دانش آموز اجازه می یابد تا بیشتر روی مشق و تکلیف و مهارت نوشتن تمرکز کند.

2-درک ناکافی علت مشق ننوشتن بچه ها
دانش آموزان به اشتباه معتقدند که تکالیف فقط ارزش تحصیلی دارند. در مطالعه‌ای روی ۲۵ معلم، مصاحبه‌ها نشان داد که استفاده معلمان از تکالیف فراتر از تمرین سنتی محتوای آکادمیک است. به عنوان مثال ۷۵٪ از این معلمان تکالیف را به عنوان یک ابزار برای اندازه گیری انگیزه یادگیری، اعتماد به نفس و افزایش مسئولیت پذیری کودکان گزارش می کنند.
نکته آموزشی این است که با دانش آموزان در مورد اهداف متعدد از ارائه تکالیف صحبت کنید. نشان دهید که چگونه تکالیف هم فواید کوتاه مدت (تأثیر بر نمره ترم) و هم فواید بلند مدت دارند (افزایش مهارت های زندگی). مزایای خاص تکالیف درازمدت که دانش آموزان ممکن است از آن ها بی اطلاع باشند شامل مواردی مانند سازماندهی، مدیریت زمان و تعیین هدف می شود.
 3-یکسان بودن تکلیف برای همه
در مطالعه ای بر روی ۱۱۲ دانشجوی کارشناسی شیمی، یادگیرندگان علاقه خود را به انواع مختلف انجام تکالیف اعلام کردند. به عنوان مثال ۶۲٪ از دانش آموزان از تکالیف آنلاین راضی هستند. این فرمت بازخورد فوری ارائه داده و اجازه چندین بار تلاش را می دهد در حالی که فقط ۴۱٪ دانشجویان از تکالیف کاغذی سنتی راضی بودند. نکته این علت در این است که سبک یادگیری دانش آموزان بهتر است با استفاده از فهرست های یادگیری آن ها ارزیابی شود و با در نظر گرفتن علاقه دانش آموزان و اولویت های یادگیری، تکالیف را متمایز کنید. برای آشنایی بیشتر مطالعه مقاله اختلال نوشتن پیشنهاد می شود.

4-عدم ارائه بازخورد علت مشق ننوشتن بچه ها
تصدیق تلاش برای تکالیف مهم است. یک نظرسنجی از هزار دانش آموز نشان می دهد که یادگیرندگان برای تلاش و تکمیل تکالیف در مقایسه با صرفا انجام تکالیف، احساس به رسمیت شناخته شدن می کنند. همچنین دانش‌آموزان به‌خاطر تلاش‌های خود برای انجام تکالیف تمایل به تمجید شنیدن دارند. در مطالعه‌ای بر روی ۱۸۰ دانشجوی کارشناسی تقریباً نیمی از فراگیران موافق بودند که تشخیص معلم مبنی بر انجام کار خوب برای آن ها مهم است.
بنابراین بهتر است ارزیابی تکالیف را گسترش دهید تا امتیازات تکمیل تکلیف را در بر بگیرد. علاوه بر این بازخورد دادن به تکالیف را در برنامه های درسی قرار دهید. یک مثال این است که به دانش آموزان فرصت دهید تا تکالیف خود را با همسالان خود مقایسه کنند. دانش آموزان می توانند پاسخ ها را در حین دریافت بازخورد تصحیح یا تغییر دهند.

5-بی ارزشی تکالیف در ارزیابی
انتظار دانش آموزان از تکالیف این است که آن ها را برای ارزیابی آماده کند. زمانی که این انتظار مورد بررسی قرار گرفت ۸۵ درصد از دانش‌آموزان گزارش دادند که اگر از مطالب انجام شده در آزمون‌ها استفاده شود تکالیف بیشتری را تکمیل خواهند کرد. به دانش‌آموزان اجازه دهید تا در هر واحد یک سؤال مرتبط با تکلیف را که می‌خواهند در آزمون به آن پاسخ دهند انتخاب کنند. انتخاب‌های دانش‌آموز را در یک کاسه قرعه‌کشی قرار دهید و ۲ تا ۳ پاسخ آن‌ها را برای گنجاندن در هر ارزیابی انتخاب کنید.

6-عدم وجود برنامه مشخص علت مشق ننوشتن بچه ها
جای تعجب نیست که تدارک برنامه برای انجام تکالیف، احتمال تکمیل تکالیف را افزایش می دهد. در مصاحبه با دانش‌آموزان کلاس نهم ۴۳ درصد از دانش‌آموزانی که تمام تکالیف خود را به پایان رسانده بودند آن هایی بودند که برنامه داشتند. برنامه تکالیف آن ها شامل زمان مورد نیاز برای مشق نوشتن، رعایت مهلت‌های استراحت و سپس پیروی از روال‌های تکمیل روزانه بود. به طور شگفت انگیزی دانش آموزان با برنامه، علی رغم بیزاری از تکلیف آن ها را کامل انجام می دهند.
به دانش آموزان کمک کنید تا یک برنامه ریزی مشخص داشته باشند. برای مثال می‌ توانید نمونه‌هایی را نشان دهید. الگوهایی را برای فهرست کارهای خانه ارائه دهید یا دانش‌آموزان را با تنظیم برنامه‌های گوشی های همراه که به استفاده از روش‌های برنامه‌ ریزی تکالیف کمک می‌کنند به چالش بکشید.

چند پیشنهاد برای تمایل کودک به تکالیف
بخش عمده ای از واداشتن فرزند شما به انجام تکالیف در تلاش برای ایجاد سیستمی نهفته است که کودک شما متوجه شود تکالیف بخشی منظم از زندگی خانگی است. هنگامی که آن ها این امر را پذیرفته باشند شما نیمی از نبرد را برده اید. بر این اساس اولین نکته برای ترغیب بچه ها به مشق نوشتن، راه اندازی این سیستم است. اگر سیستم را به درستی پیاده کنید همه چیز در جای خود قرار می گیرد. در این رابطه مطالعه مقاله روش صحیح درس خواندن پیشنهاد می شود.
این سیستم را زمانی که اوضاع آرام و خوب پیش می‌رود و نه در زمان مشاجره، با فرزندان راه‌اندازی کنید. به آن ها بگویید از هفته آینده با انجام تکالیف درسی که باعث می شود اوضاع برای همه بهتر شود، وضعیت متفاوتی را تجربه خواهید کرد. سپس سیستم را توضیح دهید. متوجه خواهید شد که این سیستم زندگی شما را به عنوان والد کودکی که تا دیروز مشق نمی نوشت آسان تر کرده و شما را به یک والد موثرتر تبدیل می کند. از طرفی به فرزند کمک می کند تا کار و مسئولیت شخصی خود را بدون درگیری و ایجاد بحث و جدل انجام دهد. هنگامی که فرزند شما کار خود را انجام می دهد احتمال موفقیت او بیشتر است و هیچ چیز بیشتر از موفقیت انگیزه ایجاد نمی کند. از ترفند های افزایش مسئولیت پذیری کودکان استفاده نمایید.

1-شب را برای تکالیف اختصاص دهید
وقتی بچه‌ها از مدرسه به خانه می‌آیند باید برای آن شب یک ساختار و برنامه مشخص تنظیم شده باشد. توصیه این است که برنامه را بنویسید و آن را در یخچال یا در یک مکان مرکزی خانه قرار دهید. بچه ها باید بدانند که زمانی برای غذا خوردن، زمانی برای انجام تکالیف و همچنین زمانی هم برای اوقات فراغت و آزاد وجود دارد. به یاد داشته باشید اوقات فراغت پس از انجام تکالیف شروع می شود.

2-علت مشق ننوشتن بچه ها | حفظ ارامش خانه
زمان مشق نوشتن باید یک زمان آرام در خانه وجود داشته باشد. خواهر و برادرها نباید در اتاق کناری در حال تماشای تلویزیون یا انجام بازی های رایانه ای باشند. کل ایده این است که عوامل حواس پرتی حذف شوند. پیامی که به فرزند می‌دهید این است که به هر حال قرار نیست کاری انجام دهی، پس می‌توانی با دقت و صبوری به تکالیف خود رسیدگی کنی.
حتی اگر کودک شما برخی از شب ها مشقی برای نوشتن نداشته باشد، باز هم زمان مختص تکالیف باید به معنای نداشتن تلفن و وسایل الکترونیکی باشد. در عوض، کودک شما می‌تواند در اتاق خود کتاب یا مجله بخواند یا روی تکالیف طولانی‌مدت کار کند. رعایت مداوم ساختار زمان تکالیف برای القای عادت تکلیف نوشتن مهم است. آرامش محیط برای انجام تکلیف مهم است.

3-علت مشق ننوشتن بچه ها | ایجاد عادت4
نوشتن عادت تکالیف بعد از ساعات مدرسه که معمولا عصرها و شب ها را شامل می شود بهتر است از وقتی بچه ها کوچک هستند شروع شود. اگر فرزندان کوچک‌تر هستند و هنوز تکلیف و مشق نگرفته‌اند هر شب زمان آرامی را به مطالعه کردن کودک اختصاص دهید یا برخی از انواع یادگیری را در نظر بگیرید که انجام دهد. انجام این شیوه به کودکان کمک می کند بفهمند که زمان استراحت و مطالعه در شب، درست مانند کارهای روزمره بخشی از زندگی شبانه در خانه است. این عادت با شروع تکالیف واقعی کودک در مدرسه نتیجه خوبی خواهد داد.

4-ایجاد فضای اختصاصی برای تکلیف
فرستادن بچه ها به اتاق شخصی برای انجام تکالیف یک اشتباه است. بسیاری از کودکان برای تمرکز و نظم به حضور شما نیاز دارند و آن ها باید از چیزهایی که در اتاق خود می تواند حواس پرتی ایجاد کند دور باشند. با این حال هر والدی کودک خود را بهتر می شناسد. اگر فکر می‌کنید در اتاق خود کارآمد نیستند اصرار کنید که روی میز آشپزخانه یا اتاق دیگری کار کنند که بتوانید آن ها را زیر نظر داشته و حواس‌پرتی کمتری به وجود بیاید.
اگر آن ها در اتاق خود تکالیف خود را انجام می دهند درب اتاق باید باز باشد و شما هر از گاهی اوضاع را چک کنید. تلفن و لپ تاپ را بردارید و وسایل الکترونیکی را در زمان انجام تکالیف خاموش نگه دارید. به طور خلاصه هدف این است که از شر تمام مسائل وسوسه انگیز و حواس پرتی خلاص شوید. از راه های افزایش تمرکز پیروی کنید.

5-علت مشق ننوشتن بچه ها | استراحت بین تکالیف
بسیاری از بچه‌ها در نیمه راه مشق نوشتن و مطالعه خسته می‌شوند و این زمانی است که شروع به کژرفتاری می‌کنند. اگر فرزند شما یک ساعت تکالیف خود را انجام می دهد از او بخواهید هر نیم ساعت یک بار ۵ دقیقه استراحت کند تا بتواند بلند شود. یک میان وعده بخورد و پاهایش را حرکت دهد. اما اجازه ندهید وسایل الکترونیکی در طول استراحت نیز وجود داشته باشد. وسایل الکترونیکی بیش از حد حواس‌ کودک را از درس و مشق پرت کرده و به خود جلب می کند. زمان استراحت را زیر نظر داشته باشید و مطمئن شوید که کودک به سرعت به سر کار باز می گردد.
 6-کمک به کودک برای شروع کردن تکالیف
برخی از بچه ها برای شروع تکالیف و متمرکز شدن مشکل دارند. آن ها ممکن است درمانده شوند یا شک داشته باشند که از کجا شروع کنند و این کار را برای آن ها سخت می کند. مفهومی وجود دارد به نام کمک با مانع. اگر کودکی دارید که برای شروع کار مشکل دارد پنج دقیقه اول را با او بگذرانید تا با هم از موانع اول عبور کنید. به طور مثال در اولین مسئله ریاضی به آن ها کمک کنید و سپس با سوال کردن مطمئن شوید که نحوه انجام تکلیف را درک می کند. در این رابطه مطالعه مقاله اختلال یادگیری ریاضیات پیشنهاد می شود.
برای بسیاری از کودکانی که آهسته شروع می کنند کمک با مانع بسیار موثر است. این بدان معنا نیست که شما تکالیف آن ها را برای آن ها انجام می دهید بلکه این فقط کمکی اضافی است برای اینکه آن‌ها به تنهایی پیش بروند.
به یاد داشته باشید که فرزند شما تکالیف مدرسه را به عنوان یک تکلیف مدرسه انجام می دهد. معلم در نهایت قاضی خوب یا بد برای تشخیص درست یا نادرست بودن کار خواهد بود. شما مسئول مشق های کودک نیستید. وظیفه شما راهنمایی فرزند است. شما همیشه می توانید پیشنهاداتی را ارائه دهید اما در نهایت این وظیفه فرزند شماست که تکالیف خود را انجام دهد و این وظیفه معلم است که به آن ها نمره دهد. عدم تمایل به نوشتن تکلیف یکی از علل فرار از مدرسه است.

7-معلمان و تکالیف را بشناسید
با معلمان فرزند خود روابط خوبی برقرار کنید. در آغاز سال تحصیلی با معلمان ملاقات کنید و در طول سال با آن ها در تماس باشید. چنانچه مشکلی در روند تحصیلی یا رفتاری کودک بروز کند ارتباط شما با معلمین کمک زیادی به مدیریت اوضاع می کند. اگر فرزند شما مشکلی دارد هر هفته با معلمانش در ارتباط باشید.
اگر کار خود را به موقع تحویل نمی دهند از معلمان بخواهید تکالیفی را که انجام نداده اند برای شما ارسال کنند. بسیاری از مدارس تکالیف آنلاین دارند که کمک بزرگی برای والدین است. نکته اصلی این است که شما می خواهید فرزند را به خاطر انجام کارهای مدرسه مسئول بدانید و تنها در صورتی می توانید این کار را انجام دهید که بدانید تکلیف او شامل چه کارهایی بوده است. 

8-پیگیری شرایط کودک در صورت ابتلا به نوعی از اختلال یادگیری
اگر فکر می کنید مکن است دلیل مشق ننوشتن و یا عدم علاقه و انگیزه او برای انجام تکالیف به خاطر داشتن مشکلات مهم تری است مانند اینکه کودک اختلال یادگیری داشته باشد نیاز به کمک حرفه ای درمانگر خواهید داشت. گاهی اوقات از بچه‌ها انتظار می‌رود تکالیف سختی انجام دهند و در این صورت کودک با مشکل مواجه می شود. اگر فرزند شما شرایط سختی دارد با معلم او صحبت کنید.
از او بپرسید که آیا مشکلات جاری برای کودکی به سن فرزند شما در این زمینه معمول و رایج است یا خیر. در برخی موارد معلم انجام مشاوره کودک را توصیه می کند تا ببیند آیا فرزند شما ناتوانی یادگیری دارد یا خیر. در حالی که شنیدن این موضوع به عنوان والدین ممکن است سخت باشد مهم است که مشکل را بپذیرید تا بتوانید روش های درمانی لازم را در پیش بگیرید. اگر معلوم شد که فرزند شما ناتوانی یادگیری دارد یک برنامه آموزشی فردی (آی ای پی) را با مشاور مدرسه تنظیم کنید.

 سخن آخر
بیشتر بچه‌ها از مشق نوشتن گریزانند و با اکراه تکالیف را انجام می دهند. برای بعضی‌ها این کار بیش از دیگران مشکل است. کودکان قدرت و توانایی های متفاوتی دارند و در حالی که برخی ممکن است هرگز دانش آموزان ممتازی نباشند می توانند کارگران بزرگ، هنرمندان با استعداد یا مدیران متفکری باشند. والدین سعی می کنند فرزندان را طوری تربیت کنند که در قبال تکالیف خود مسئول و پاسخگو باشند.
سعی می کنند از دعوای هر شب با آن ها بر سر مشق نوشتن اجتناب کنند. اما همیشه اوضاع به شکل مطلوب پیش نمی رود. زندگی آسان‌تر می‌شد اگر همه بچه‌ها دانش‌آموزان خودانگیخته‌ای بودند که وقتی به خانه می‌آمدند می‌نشستند و بدون اینکه از آن ها خواسته شود تکالیف خود را بررسی می‌کردند و مشق ها را می نوشتند. اما واقعیت به ندرت چنین است. بنابراین شما باید سیستمی پیاده کنید که برای فرزند شما مناسب ترین باشد. 

هترین ساعات خواب کودکان چه زمانی است؟ ساعت خواب کودک چه اهمیتی دارد؟ خواب یکی از بزرگ ترین فرایند های مورد نیاز هر انسانی است. این فرایند، چگونگی انجام آن، مدت زمان آن، کیفیت آن و… همگی به طرق مختلف بر زندگی و سلامت افراد اثر می گذارد. البته نوع و شدت نیاز انسان ها در دوره های سنی مختلف به خواب، نظیر سایر نیاز های ابتدایی ولی اساسی، در هر دوره سنی فرق می کند. البته گاهی جنسیت و پدیده هایی نظیر عادت ماهیانه در زنان، بارداری و…، نیز می توانند بر تفاوت در کیفیت و کمیت خواب انسان ها تاثیر بگذارند. کیفیت سلامت کلی انسان ها و چگونگی طی شدن فرایند خواب، ارتباط مستقیم و تنگاتنگی با یکدیگر دارند.

مروری بر فرآیند خواب
تحقیقات علمی و تجربی بسیاری بر اهمیت خواب مناسب در جهت داشتن کیفیت مثبتی از سلامتی در انسان ها تاکید دارند. باید دانست که حذف، کاهش و یا افزایش نامناسب و اختلالات خواب، همگی تنها اثرات تخریبی بر ابعاد مختلف سلامتی انسان ها می گذارند.
یکی از بهترین تعریف ها برای خواب به این شرح است که خواب فرآیند بازیابی قوه های جسمی و روانی موجودات به منظور دست آوردن هوشیاری در سطوح عالی است. پدیده خواب فرصت و زمان مورد نیاز را برای استراحت اندام های بدن در زمان خستگی فراهم می کند؛ در واقع وجود خواب برای حفظ و بهبودی سطح کیفیت عملکرد های بخش های مختلف بدن انسان، بسیار با اهمیت هستند. البته باید دانست که مغز و سایر اندام های بدن همگی در طی فرایند خواب فعال هستند و تنها در حال بازیابی هستند.
بنابراین خواب یک پدیده طبیعی و همیشگی در جهت فرایند بازیابی توانایی های جسمی و روانی است که البته مدت زمان مورد نیاز برای این فرایند فرد به فرد می تواند متفاوت باشد. البته میانگین زمان مورد نیاز برای فرایند خواب فرایند بین 7 تا 9 ساعت در افراد بزرگسال است. از طرف دیگر خواب یک پدیده چند مرحله ای است که هر کدام از این مراحل مانند خواب رم ویژگی های خاص خود را دارند. دلیل این امر هم می تواند تامین مدت زمان لازم و تدریجی برای بازیابی بدن باشد.

مراحل خواب
خواب دارای 4 مرحله است که خواب NREM شامل مرحله اول تا سوم است و خواب REM مرحله آخر را می سازد. هر مرحله دارای ویژگی های اختصاصی خود است. این مراحل عبارتند از:اولین مرحله: سبک ‌ترین شکل خواب در مرحله اول قرار دارد. این مرحله اغلب با حرکات آرام چشم همراه است و در این مرحله افراد در وضعیت نیمه هشیار قرار دارند. در این مرحله عضله ها آرام و فعالیت امواج مغزی نسبت به بیداری کم تر می ‌شوند. در همین مرحله گاهی افرلد دچار اسپاسم های عضلانی در خواب می ‌شوند.
دومین مرحله: در این مرحله بیدار شدن بسیار کم رخ می دهد و حرکت آرام چشم‌ ها نیز قطع می شوند. همچنین در مرحله دوم خواب فعالیت امواج مغزی کاهش بسیاری پیدا می کنند که همین مسئله سبب محافظت بخش های مختلف مغزی در مقابل بیدار شدن می شود. در این مرحله دما بدن نیز کاهش یافته و ضربان قلب نیز کم می‌ شود.

سومین مرحله: خواب عمیق در مرحله سوم خواب است که نشاط آور ترین بخش خواب نیز در همین مرحله رخ می دهد. در مرحله سوم خواب با امواج مغزی بسیار کوتاهی همراه می شود؛ به همین جهت افراد در این مرحله کم تر از خواب می ‌پرند و بیدار کردنشان نیز بسیار سخت است.
آخرین مرحله: بخش نهایی فرایند خواب همان مرحله ای است که در آن می توان رویا و خواب دید. حرکات چشم در این مرحله بسیار تند می شوند و تعداد امواج مغزی نیز در مرحله آخر از سایر مراحل بیش تر است. همچنین در این مرحله احتمال از خواب پریدن بالا می رود. البته بیدار شدن در این مرحله سبب احساس خستگی و خواب‌ آلودگی در افراد می ‌شود.
ساعت خواب کودک | فواید خواب
خواب مناسب فواید بسیار زیادی برای انسان به ارمغان می آورد. شاید دلیل اصلی چند مرحله ای بودن خواب انجام همه فواید ان در انسان ها به طور تدریجی باشد. در زیر به تعدادی از فواید خواب اشاره شده است: 
کاهش ابتلا افراد به اختلالات روانی نظیر افسردگی و دو قطبی یا اختلالات اضطرابی
پاکسازی مواد زائد در خواب
جلوگیری از بیماری آلزایمر
خواب کافی و خلاقیت
بهبود عملکرد قلب و سایر اندام های حیاتی
افزایش حس نشاط
خواب و تقویت حافظه
کاهش احتمال ابتلا افراد به بیماری هایی نظیر چاقی و دیابت
 
بهترین ساعات خواب کودکان | اهمیت خواب مناسب در زندگی
خواب مناسب برای حفظ و بهبود سطح سلامت روان و جسم انسان ها بسیار مهم است. در واقع خوابیدن به اندازه غذا خوردن، برای داشتن یک زندگی سالم اهمیت دارد. کمبود و یا ختلال در خواب فقط خستگی و یا خواب‌ آلودگی را به دنبال نمی آورد بلکه به ساختار و قوه های ذهنی انسان نیز آسیب وارد می شود. اختلال در چرخه و برنامه خواب، عملکرد طبیعی سیستم های بدن را مختل کرده و در نتیجه فرایند هایی نظیر یادگیری و حافظه، تمرکز و… همگی تحت تاثیر اختلال در سیستم های عصبی مغز ناشی از خواب نامناسب قرار می گیرند.
همچنین سطح انرژی کلی افراد به سرعت تحت تاثیر کمیت و کیفیت فرایند خواب قرار می گیرد. خواب ناکافی و نامناسب می‌توانند سبب بروز بسیاری از اختلالات نظیر اضطراب و احساس بی قراری و افسردگی بشود. بهتر است به این نکته بسیار توجه کرد که علاوه بر مدت زمان مورد نیاز برای خواب کیفیت آن نیز به همان اندازه مهم است.  

خواب و کودکان
کیفیت فرایند خواب در سنین مختلف می تواند متفاوت باشد. دلیل این امر نیز می تواند در متفاوت بودن نیاز های سنین مختلف افراد به پدیده خواب باشد. به طور معمول افراد خردسال به مدت زمان بیش تری نسبت به افراد بزرگ تر برای خواب نیاز دارند.

ساعت خواب کودک | انسان ها و مراحل رشد
رشد انسان ها از زمانیکه نطفه آن ها تشکیل می شود تا زمان مرگ با تغییر افزایش و کاهشی همراه می باشد. این تغییرات ابعاد مختلف جسمی و روانی و ذخنی انسان را شامل می شوند. سرعت رشد در دوره های سنی متفاوت، می تواند تفاوت داشته باشد. همچنین جنبه های مختلف پدیده رشد با هم در ارتباط هستند و مانند حلقه های یک زنجیر به یکدیگر وصل هستند.
در واقع پدیده رشد یک فرایند چند مرحله ای است که هر مرحله یک مرحله پیشنیاز دارد. بنابراین پدیده رشد دارای چند طبقه سنی است که در آن ها ابعاد مختلف جسمی و غیر جسمی رشد انسانی رخ می دهد. برای

نقش مهم خواب بر رشد کودکان
خواب مناسب و با کیفیت نیاز ابتدایی هر کودکی است و بر سلامت کلی آن ها تاثیر فراوانی می گذارد. تحقیقات نشان می دهند که برخورداری از خواب کافی برای تامین سلامت جسمی و روانی کودک امری ضروری است. در مقابل خواب ناکافی در کودکان می تواند زمینه ابتلای کودکان به امراضی نظیر فشار خون بالا، دیابت، چاقی، اختلالات خلقی، اختلال تمرکز و…، است.
مغز پس از تولد فعالیت های خود را آغاز می‌ کند و بخشی مهم از این فعالیت ها در زمان خواب انجام می شود. در ارتباط با خواب، به مرور زمان و همراه با رشد بدن، ساعت زیستی یا ساعت بدن یا میزان خواب و بیداری را مطابق روشنایی روز و تاریکی شب شکل می‌‌دهد و تنظیم می‌کند. به‌ این ترتیب که نوزادان در ابتدای تولد خواب منظمی ندارند اما تا حدود سه تا شش ماهگی میزان خواب و بیداری منظمی پیدا می‌کند. 

تاثیرات مثبت به اندازه بودن ساعت خواب کودک
تاثیر خواب بر پردازش اطلاعات:خواب اولین زمان برای مغز است که مطالب آموخته شده را تبدیل به دانش های فعال می کند. کودکان بوسیله خواب تمام داده هایی را که در طول روز از محیط درونی و بیرونی خود دریافت می کنند را مرتب کرده و آن ها را طبقه بندی می کنند. در کل خواب شرایطی را فراهم می کند که کودک آنچه را که نیاز دارد در حافظه خود ذخیره کرده و سایر داده ها اضافی زائد را حذف می کند.
تاثیر خواب بر بهبود ارتباط با خانواده و دوستان:خواب مناسب به شناخت و سلامت روانی کودک کمک زیادی می کنند که البته این دو مولفه خود سبب رشد عاطفی کودک می شوند. در نتیجه رشد عاطفی، کیفیت رابطه کودکان با دیگران را افزایش می دهد. به نظر می رسد خواب به کودکان در جهت تقویت رویا هایشان کمک می کند و در نتیجه حس دلبستگی کودکاننسبت به اعضا خانواده نیز تقویت می شود.
بهترین ساعات خواب کودکان | برخی دیگر از تاثیرات مهم خواب
تاثیر خواب بر تقویت قلب و سیستم ایمنی بدن:خواب کودکان را در مقابل فشار خون بالا و سایر بیماری های قلبی محافظت می کند. در واقع تحقیقات نشان می دهند که کاهش مدت زمان خواب سبب افزایش سطح پروتئین واکنشی C می شود که به بالا رفتن فشار خون کمک کرده و احتمال ابتلا به بیماری های قلبی عروقی را افزایش می دهد. همچنین در طول شب، از مغز کودکان مواد شیمیایی سایتوکاین آزاد می شود که به ترمیم سیستم ایمنی بدن می پردازند.
تاثیر خواب در تکامل مهارت های شناختی:کودکان در طی روز از خود رفتار هایی را بروز می دهند که کیفیت این رفتار ها بستگی به مهارت های شناختی کودکان دارد. این مهارت ها عبارتند از تمرکز، استفاده مناسب از ابعاد حافظه و حل مسئله. مطالعات نشان می دهند که عملکرد کودکان دچار کمبود خواب، شبیه عملکرد کودکانی است که دارای اختلال بیش فعالی هستند. 
تاثیر خواب در تنظیم اشتها:تحقیقات نشان می دهند که در کودکان به ازای هر ساعت افزایش خواب، خطر اضافه وزن کاهش می یابد. کارشناسان ارتباط بین خواب و تنظیم اشتها را به چند مولفه نسبت می دهند. مولفه اول فراهم کردن تعادل هورمونی در حین خواب است. این هورمون ها شامل هورمون های مربوط به احساس گرسنگی و سیری نیز می شوند.

بهترین ساعات و الگو های خواب در کودکان
با توجه به اهمیت خواب در رشد کودکان، حال این سوال پیش می ‌آید که میزان خواب کافی برای کودکان در سنین مختلف تا چه اندازه باید باشد و یا چه کیفیتی باید داشته باشد؟ همچنین میزان خواب کودکان بسته به عوامل متعددی است. هر کودکی با توجه به سن خود بهتر است .

1-ساعت خواب کودک در 1 تا 4 ماهگی
تا یک ماهگی نوزادان هنوز تفاوت اساسی روز و شب را نمی فهمند و ممکن است حدود 17 ساعت شبانه روز خود را در خواب سپری کنند. بعد از چهار هفتگی نوزادان، آنان به تدریج هوشیار شده و تفاوت های شب و روز را درک می کنند. همچنین در دو ماهگی نوزادان خواب به طور مداوم نیست بلکه بیش تر شامل چرت زدن است. نوزادان سه ماهه نزدیک 16 ساعت می‌خوابند. در 4 ماه پس از تولد الگو های خواب نوزاد شروع به شکل گیری می کنند و نوزادان 3 تا 4 ماهه در حدود 6 ساعت از شبانه روز را در خواب مداوم به سر می برند. 

2-ساعت خواب کودک در 4 تا 12 ماهگی
هدف اصلی در این بازه سنی، رسیدن به یک الگوی خواب ثابت در کودکان است. چرا که در این سنین کودکان اجتماعی ‌تر می شوند و الگوهای خواب خود را به والدینشان شبیه تر می کنند. در حول و حوش 5 ماهگی، کودکان 2 یا 3 بار در طول روز چرت می‌ زنند. در همین باز های زمانی کودک می تواند به صورت کامل در طول شب یک خواب مداوم را تجربه کند. زمانیکه ساعت زیستی بدن به تکامل برسد، الگو چرت روزانه کودک نیز به ثبات لازم می رسد. 
نوزادان شش ماهه در حدود 10 ساعت را در شب می خوابند و 4 تا 5 ساعت دیگر را به صورت چرت های سطحی می گذرانند. نوزادان در مقطع 9 ماهگی حدود 14 تا 15 ساعت را به خواب اختصاص می دهند که 11 ساعت آن در شب است. در واقع در 9 ماهگی، نوزادان می توانند حدود 10 ساعت را بدون مصرف شیر در خواب سپری کنند. در حالیکه 15 ساعت زمان برای خواب طبیعی است با این حال، بیش‌ تر نوزادان بالای یازده ماه تنها 12 ساعت در روز می خوابند.

3-بهترین ساعات خواب کودکان | 1 تا 3 سالگی
زمانیکه کودکان یک سالگی را پشت سر می گذرانند و با رسیدن به 18 تا 21 ماهگی، تمایل به چرت را در خود از دست می دهند و تنها یک بار در روز  چرت می ‌زنند. در حدود 18 ماهگی نوزادان، ممکن است از 12 تا 14 ساعت را به خواب اختصاص داده و به طور معمول در شب احساس خواب آلودگی شدید بکنند که در حدود 11 ساعت را به طور مدام در شب می خوابند. نوزاد در یک سالگی حدود 13 ساعت را می خوابد که بیش تر این زمان در شب است.
بیش ‌تر کودکان 21 تا 36 ماهه، همچنان به یک خواب کوتاه در روز نیاز دارند و مدت زمان این خواب بین 1 تا 3 ساعت متفاوت می باشد. کودکان در این سنین به طور معمول بین ساعت های 7 تا 9 شب به رختخواب بروند و صبح‌ ها نیز در بین ساعت های 6 تا 8 بیدار می شوند.

4-ساعت خواب کودک در 3 تا 6 سالگی
کودکان در این سن به طور معمول در حدود ساعت ۷ تا ۹ شب به خواب می روند و بین ساعت های 6 تا 7 صبح از خواب بیدار می ‌شوند. این الگوی خواب یکی از بهترین الگو های خواب کودکان در سنین پایین ‌تر است. در سه سالگی کودکان همچنان تمایل به خواب کوتاه روزانه دارند، این درحالیست که در پنج سالگی بیش ‌تر آن‌ ها دیگر در هنگام روز به خواب نمی‌ روند. در این دوره چرت روزانه به تدریج کوتاه ‌تر می‌ شود‌. اگر افراد در این بازه زمانی دچار مشلات جدی جسمی و روانی در خواب نشوند، می توان انتظار داشت که در سنین بالا تر نیز دچار اختلالات خواب نشوند.

5-بهترین ساعات خواب کودکان | 7 تا 12 سالگی
در این دوره سنی، به دلیل افزایش تمایل شرکت در انجام فعالیت ‌های اجتماعی، خانوادگی و تکالیف مدرسه، ساعت خواب کودکان به تدریج دیر تر می ‌شود. بیش‌ تر افراد دوازده ساله میانگین حدود ساعت 10 شب به رختخواب می ‌روند. با این حال هنوز هم ساعت خواب رفتن کودکان در این سن متفاوت می باشد و بین7 تا 10 ساعت خواهد بود. کل ساعت خواب کودکان در این سنین از حدود 9 تا 12 ساعت و به صورت میانگین 10 ساعت خواهد بود. اگر شما هم در راستای  بهترین ساعات خواب کودکان مسئله ای دارید، می توانید از مشاوران و روانشناسان در این مورد کمک بگیرید.