حاشیه نشینی زنان در 6 برنامه توسعه

گزارش مرکز پژوهش های مجلس نشان می دهد احکام مربوط به زن و خانواده در 6 برنامه توسعه کشور فاقد چشم انداز، ساز و کار و  شفافیت بوده و نتیجه اش بروز تناقضات در اجرا، فقدان اجماع گفتمانی و برخورد سلیقه ای و شعاری دولت ها شده است؛ چالش هایی که باید منتظر رفع آن در برنامه هفتم بود.  
در کنار اذعان بسیاری از کارشناسان و مسئولان فعلی و سابق و اسبق، حالا مرکز پژوهش‌های مجلس هم در گزارشی تحلیلی، غفلت از حوزه زنان و خانواده در برنامه‌های کلان کشور و به طور خاص، شش برنامه توسعه را تایید کرده است؛ برنامه‌هایی که از نظر کمیت قابل دفاع است اما با نقص‌های بسیاری مواجه بوده است.
مسئله ای که روی میز حکمرانی نیست
فارغ از محکوم کردن جدی اغتشاشات اخیر، اما همه مسئولان، از روسای قوا گرفته تا نمایندگان مجلس و دیگر مسئولان دولت و حاکمیت، شنیده شدن صدای اعتراضات و پاسخ به مطالبات را یک اصل و ضرورت برای کشور برشمرده اند؛ مطالباتی که طبق ارزیابی کارشناسان، بخش عمده آن مربوط به حوزه زنان است و یک مصداقش هم صحبت های «فاطمه قاسم‌پور» رئیس فراکسیون زنان مجلس که گفته است: «زنان، مطالبات حقوقی و اجتماعی متنوعی در سطح جامعه دارند؛ مسائلی که گفتمان اصیل انقلاب برای آن پاسخ‌های جدی دارد البته متأسفانه به طور شایسته‌ای به این مسائل نپرداختیم، مسئله زنان روی میز حکمرانی ما نیست…» (گفت‌وگوی تفصیلی با خبرگزاری مهر-15 آبان 1401).
مهر تایید مرکز پژوهش ها
در کنار این اظهارنظرهای فردی، مرکز پژوهش های مجلس هم بر این دیدگاه مهر تایید زده است تا جای تردیدی نباشد که در کنار همه اقدامات و برنامه‌های حمایتی در حوزه زنان و رشد و ارتقای جامعه بانوان کشور طی دهه های گذشته، نگاه سیاست گذاری و برنامه‌ریزی در این حوزه، مشکلات بسیاری داشته و رضایت بخش نبوده است. این مرکز در گزارش «تحلیل و ارزیابی محتوایی برنامه های شش گانه توسعه در حوزه زنان و خانواده» هم این ادعا را اثبات کرده است. گزارشی که همین هفته گذشته، روی پایگاه اطلاع‌رسانی این مرکز قرار گرفت و بررسی‌اش داده های مهمی را در اختیار ما قرار می دهد.
فراوانی کمی احکام در 6 برنامه
از نگاه آماری، تعداد احکام مربوط به حوزه زنان و خانواده در شش برنامه توسعه کشور کم نبوده است: 8 حکم در برنامه اول، 18 حکم در برنامه دوم، 11 حکم در برنامه سوم، 24 حکم در برنامه چهارم، 12 حکم در برنامه پنجم و 30 حکم در برنامه ششم. نگاهی به جزئیات این برنامه ها هم نشان می دهد که در احکام ابلاغی، به بسیاری از ابعاد حوزه زنان و خانواده توجه شده است، از جمله: تسهیل و حمایت از اشتغال زنان و حرفه آموزی آن‌ها، ورزش و اوقات فراغت بانوان، حمایت از گروه‌های آسیب‌پذیر زنان، آموزش دختران، تسهیلات حقوقی قضایی برای زنان و… . اما چه سود که ایرادات جدی در تدوین این احکام، سبب شده امروز بانوان، یعنی حدود نیمی از جمعیت کشور، حمایت‌ها از خود و پاسخ به مطالباتشان را، ناکافی بدانند.
9 چالش احکام حوزه زنان و خانواده
اما پاسخ این سوال را هم  که «چرا احکام حوزه زنان و خانواده در برنامه های توسعه، به نوعی ناکارآمد بوده است؟» می توان در گزارش مرکز پژوهش های مجلس پیدا کرد. این مرکز در گزارش خود، چالش های برنامه های توسعه در این زمینه را این طور فهرست کرده است:
 1. کاربرد واژگان مبهم، سیال و قابل تفسیر، از جمله «عدالت جنسیتی»، «توانمندسازی زنان سرپرست خانوار»، «حفظ قداست خانواده»، «حفظ شئونات خانواده»، «تسهیل امور حقوقی زنان» و …
 2. نبود شفافیت در رویکرد و اقدام‌ها؛ مصداقش در موضوع توانمندسازی زنان سرپرست خانوار است که فقدان شفافیت در نوع اقدام‌ها و مدل توانمندسازی مدنظر قانون‌گذار در کنار ایرادهای متن قانون، موجب به نتیجه نرسیدن مسئله پس از گذشت 6 سال شده است.
 3. روشن نبودن سازوکار تولی گری و نحوه همکاری دستگاه‌ها؛ علی رغم تعدد ساختارها و نهادهای سیاست‌گذار و تصمیم ساز در حوزه زنان و خانواده در برخی از برنامه‌های توسعه، نهاد و دستگاه مشخصی مکلف به اجرای برنامه ها و اقدامات نشده و از عبارت کلی دولت نام برده شده است.
4. نادیده گرفتن برخی گروه ها و اقشار آسیب پذیر یا موضوعات؛ برخی از موضوعات و گروه‌های اجتماعی مانند زنان روستایی و عشایر، دختران مجرد در سن تجرد قطعی، زنان کارآفرین، مادران شاغل، زنان سالمند، خانواده های دارای چندقلو، در این برنامه ها نادیده گرفته شده اند. علاوه بر آن برخی مسائل نوپدید به مرور زمان از جمله، چالش‌های پیش روی مادران شاغل در زمینه نگهداری فرزندان و هماهنگی مسئله کار و فرزندپروری، مسئله حضانت کودکان پس از طلاق، زنانه شدن سالمندی، گرایش جوانان به زندگی مشترک بدون ازدواج رسمی، زنان زندانی و … .
و فهرست بلند دیگری از چالش ها:
5. کلی نگری و تکلیف به تدوین برنامه های جامع
6. عدم طراحی اهداف و شاخص‌های عملیاتی و اجرایی مبتنی بر واقعیت‌های اجتماعی
7. عدم انسجام و یکپارچگی  احکام و مواد مرتبط با حوزه زنان و خانواده
8. بی توجهی به چندبعدی بودن حوزه زنان و خانواده
9. فقدان اجماع گفتمانی در حوزه زنان و خانواده و نسبت این دو مفهوم با یکدیگر؛ اهمیت این چالش نیاز به مرور توضیح مربوط به آن در گزارش منتشر شده دارد: این عدم اجماع به بارزترین شکل، خود را در موضوع مشارکت اقتصادی زنان و اشتغال آن‌ها منعکس کرده است، به نحوی که رویکرد دولت از لزوم هماهنگی مشارکت اقتصادی زنان با موضوع تحکیم خانواده، در برنامه اول و دوم توسعه، به «برابری در فضای اشتغال و موقعیت اقتصادی» و تشویق به آن در برنامه چهارم است اما در برنامه پنجم سیاست عدم تشویق اشتغال زنان مدنظر قرار می گیرد و در بر نامه ششم هم به هیچ یک از اشکال اشتغال زنان پرداخته نمی شود که نشان دهنده فقدان رویکرد مستمر و پایدار در این حوزه است .
احکام کلی، برخوردهای سلیقه ای، تناقضات متعدد
تحلیل های مرکز پژوهش های مجلس درباره این مشکلات هم قابل توجه است:
* متأسفانه در حوزه سیاست زنان، چشم انداز دقیق، متقن و تعریف شده ای شکل نگرفته و این مسئله سبب شده هر دولتی بر اساس اهداف و شعارهای خود به حوزه زنان بپردازد.
* در حوزه سیاست زنان فاقد راهبرد، الگوی کلان و نقشه راه مورد اجماع هستیم و همین مسئله منجر به شکل گیری تناقضات متعدد در مسیر اقدام‌ها و برخورد سلیقه ای با حوزه زنان و خانواده شده است.
* در حوزه سیاست خانواده نیز علی رغم پرداختن به این موضوع در تمامی برنامه های توسعه به نظر می رسد اقدام مشخص و عملیاتی چندانی مورد توجه نبوده و بیشتر به احکام کلی در این حوزه بدون توجه به ضرورت سیاست‌گذاری بر محورهای تأثیرگذار برآن پرداخته شده است.
* برنامه های توسعه در حوزه زنان و خانواده فاقد مبانی نظری منسجم و پیوسته بوده و بیشتر برگرفته از رویکرد دولت‌های مستقر و دیدگاه مدیران بخشی سیاسی – اجرایی و برنامه ریز  بوده است. 
 
   انتظارات به حق از تغییر رویکردها در تدوین برنامه هفتم 
شورای فرهنگی و اجتماعی زنان و خانواده دیروز با حضور دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی تشکیل جلسه داد. جلسه ای که به گزارش بیا نی نی، با موضوع تدوین مواد قانونی در حوزه زنان و خانواده  برای الحاق به برنامه هفتم توسعه تشکیل و مقرر شد کارگروهی در این خصوص تشکیل شود  و پیشنهادهایش را در اسرع وقت ارائه کند. 
انتظار این است که این کارگروه، برای ارائه پیشنهادهای خود، گزارش مرکز پژوهش های مجلس و چالش های شش برنامه توسعه در حوزه زنان را هم مدنظر قرار دهد و امیدواریم پیشنهادهایی را ارائه کند که راهبردهای این مرکز پژوهشی هم در آن لحاظ شود:
– اجماع و تعیین چشم انداز و راهبرد، شاخص‌ها و راهکارهای عملیاتی، تحت عنوان الگوی سوم زن (اشتغال زنان، حقوق زنان، اوقات فراغت زنان، آموزش زنان به ویژه دختران بازمانده از تحصیل و محتوای متناسب با تفاوت های جنسیتی)
– تعیین دقیق اقدامات به همراه شاخص‌های عملیاتی
– توجه به اقشار و گروه های مختلف اجتماعی و مسائل نوپدید در حوزه زنان و خانواده
– پرهیز از آرمان‌گرایی و خودداری از ارائه شاخص‌های غیرواقع بینانه
– توجه به چندبعدی و فرابخشی بودن ح
وزه زنان و خانواده و پرهیز از نگاه تک‌بعدی
– استفاده از واژگان شفاف و مورد اجماع
 نویسنده: مصطفی عبدالهی

گفت‌وگو با مادر و دختر قهرمان کاراته‌ کار

 آزاده درویش بانویی کاراته‌کا است که از مقام و عنوان در این رشته تعداد زیادی در حوزه‌های بین‌المللی، کشوری و استانی کسب کرده است. او کاراته را از سه‌سالگی شروع کرده است و این شروع را از خانواده یا بهتر بگویم پدر و مادری کاراته‌کا دارد. پدر او، جواد درویش، از استادان نام‌دار سبک وادوکای است و مادرش بعد از ازدواج، از حدود سال 62 کاراته را شروع کرده و این ورزش اکنون به رشته خانوادگی آن‌ها و فرزاندانشان تبدیل شده‌است.

کاراته از سه‌سالگی
آزاده متولد سال 66 است. به قول مادرش، اکرم گل‌پرور، آن‌قدر در سالن‌ها و مسابقات کنارش بوده که هم‌جواری ناخودآگاه روی او تأثیر گذاشته‌ است اما به ‌صورت حرفه‌ای، کاراته را از هفت‌سالگی در سبک وادوکای که سبک پدر و مادرش نیز هست شروع کرده است و اکنون کمربند مشکی دان 6 دارد. او داور و مربی ممتاز فدراسیون کاراته کشور است. 10 دوره قهرمانی مسابقات بین‌المللی، دو کاپ آزاد جایزه بزرگ باکو، دو مقام در مسابقات بین‌المللی مالزی، چندین دوره دعوت به اردوی تیم ملی و بیش از صد مقام کشوری و استانی از جمله مقام‌هایی است که کسب کرده و از مادر خود به ارث برده‌است، مادری که بنیان‌گذار کاراته بانوان در خراسان‌ رضوی است و تجربه ریاست و نایب‌رئیسی هیئت کاراته استان را در کارنامه خود دارد.

عزمی زنانه برای کاراته
مادر و دختر هردو این روزها مربیگری می‌کنند و شاگردانی تربیت می‌کنند که خیلی از آن‌ها پا جای پای خودشان گذاشته‌ و مقام‌های بین‌المللی، کشوری و استانی کسب کرده‌اند. برخی از آن‌ها نیز امروز مربیگری را تجربه می‌کنند. خانم گل‌پرور درباره سال‌های اولی که کاراته را در مشهد شروع کرد می‌گوید: سال 62 بعد از ازدواج با همسرم که استاد کاراته است، من هم کم‌کم جذب این رشته شدم. آن زمان رشته‌های رزمی فقط برای آقایان بود و زمینه‌ای برای خانم‌ها وجود نداشت. کاراته را یاد گرفتم و چون رشته‌ای نو و تازه بود، خانم‌های زیادی جذب آن شدند. آن سال‌ها برای جا انداختن و معرفی کاراته بین زنان خیلی تلاش کردم. تفکر جامعه این بود که رشته‌های رزمی خشن است و به درد خانم‌ها نمی‌خورد ولی واقعیت این نبود. رشته‌های رزمی نه‌تنها خشونت ندارند بلکه خشونت درونی را هم آرام می‌کنند. جلسات زیادی می‌رفتم و در مدارس صحبت می‌کردم تا آگاه شوند.
او همه وقت خود را در این سال‌ها برای جا انداختن کاراته بین بانوان گذاشته است و نماینده سبک وادوکای استان نیز هست. وقتی از او می‌پرسم تاکنون چه مقام‌هایی کسب کرده‌است می‌گوید: وقتی کاراته استان را شروع کردم واقعا وقتی برای شرکت در مسابقات نداشتم. هدفم این بود که آن را جا بیندازم و دخترانی تربیت کنم که آن‌ها مقام آور باشند. از اینکه به هدفم رسیده‌ام راضی‌ام و نگران مقام نیاوردن در مسابقات نیستم. همین که در مسابقات کنار بچه‌ها بودم و اشک‌ها و لبخندهای آن‌ها را در لحظه پیروزی می‌دیدم، برایم بهترین مقام است.
خانم گل‌پرور متولد سال 45 و دارای کمربند مشکی دان 7 است. او این روزها هم‌چنان مشغول مربیگری و پرورش نسلی از زنان ورزشکار و مقاوم است.

زندگی با یک سبک ورزشی
آزاده درویش درباره اوایلی که کاراته وارد زندگی‌اش شد می‌گوید: ابتدا برایم جنبه بازی و سرگرمی داشت اما با شرکت در مسابقات به این رشته علاقه‌مند شدم و عضوی از زندگی‌ام شد. الان هم با اینکه مهندسی معماری خوانده‌ام و نظارت پایه2 دارم، بیشتر وقتم را برای مربیگری می‌گذارم. چون کاراته عشق اول زندگی‌ام است، ترجیح می‌دهم بیش از مهندسی برای آن وقت بگذارم. این‌طور هم نیست که همه چیز را کنار گذاشته باشم. به زندگی و فرزندم می‌رسم ولی در کنارش، ورزش را هنوز دارم. هرچند از سال 93 با دنیای قهرمانی خداحافظی کرده‌ام، تا آخرین روزهای بارداری هم به عنوان مربی در کنار بچه‌ها بودم و در اردوها و مسابقات آن‌ها را تنها نگذاشتم. ارتباط ما با هم آن‌قدر زیاد است که گاهی میزان صمیمیت بچه‌ها با من بیش از مادرشان است و حرف‌هایی را به من می‌زنند که شاید هیچ‌وقت به مادرشان نگویند. این سبک رفتار را از مادرم آموخته‌ام. او هم در مربیگری همراه و دوست بچه‌هاست و برای آن‌ها مانند یک دوست و مادر است.
خانم درویش مربیگری را از بیست‌سالگی شروع کرده اما از پانزده‌سالگی به عنوان کمک‌مربی فعالیت کرده‌است. او هم‌اکنون حدود صد شاگرد خردسال، نونهال و نوجوان دختر دارد و به گفته خودش به بیش از هزار شاگرد در این رشته آموزش داده‌است. او سال 94 ازدواج کرده و پسرش متولد سال 97 است. آزاده رشته شمشیربازی را به صورت حرفه‌ای و کسب مقام قهرمانی کشوری و در دوره‌ای کوتاه، فوتسال و ژیمناستیک را در کنار کاراته تجربه کرده است. او نماینده سبک کاراته سنتی استان نیز هست.

رشته‌های شخصیت‌ساز
از این مادر و دختر می‌خواهم درباره تأثیر کاراته و انتخاب یک سبک ورزشی در زندگی خود برایم بگویند. خانم گل‌پرور معتقد است ورزش به‌ویژه ورزش‌های رزمی تأثیر بسزایی بر شخصیت افراد دارد. می‌گوید: بعضی‌ها فکر می‌کنند رشته‌های رزمی خشن‌اند ولی واقعیت این نیست. بچه‌ها در این رشته‌ها تواضع را در ابتدای کار یاد می‌گیرند زیرا با اجازه باید وارد زمین و از آن خارج شوند. برنامه‌ریزی را می‌آموزند و یاد می‌گیرند برای همه لحظه‌های زندگی از خورد و خوراک گرفته تا خواب و مطالعه زمان و مقدار تعیین کنند. شخصیت آن‌ها رشد می‌کند و با پیروزی‌ها و شکست‌ها تجربیاتی به دست می‌آورند که هر جایی وجود ندارد. این تغییرات و این تأثیرات را نه‌تنها روی فرزندانم بلکه روی همه شاگردانم دیده‌ام. خانم درویش هم درباره اهمیت ورزش می‌گوید: رشته‌های ورزشی و رزمی مانند رشته کاراته دنباله‌دار هستند و چون رتبه‌بندی دارند باعث ایجاد علاقه و انگیزه برای افراد می‌شوند. در کنار این، چون فضای رقابت وجود دارد، بچه‌ها این رشته‌ها را دوست دارند و جذب آن می‌شوند. جذب ورزش شدن و ایجاد دغدغه‌هایی در این زمینه باعث دوری بچه‌ها از بسیاری معضلات اجتماعی می‌شود. دختران ورزشکار وقتی برای خیلی از کارهای اضافه ندارند و اطراف آن‌ها دوستانی هستند که دغدغه‌هایی مثبت برای رشد و ارتقا دارند. البته الان گرایش خانواده‌ها به اینکه دخترانشان رشته‌های رزمی را فرا بگیرند زیاد شده است و خیلی از بانوان به دفاع شخصی علاقه دارند. البته سکونی هم که در دوران کرونا ایجاد شد، باعث استقبال شدید خانواده‌ها از رشته‌های ورزشی در تابستان امسال شد. او که مانند مادرش به دنبال جذب حداکثری دختران در رشته ورزشی کاراته است، در ادامه صحبت‌هایش می‌گوید: اینکه خانواده‌ها باوجود خیلی از مشکلات از جمله مشکلات اقتصادی باز هم دختران خود را به کلاس ورزش می‌فرستند به من انرژی خاصی می‌دهد. همین رفتارها به من انگیزه و روحیه می‌دهد که در این رشته ورزشی بمانم و به بسیاری از مشکلات فکر نکنم و خلأ‌ها و بی‌توجهی‌ها را نبینم.

خانواده دان‌دار
در خانواده درویش، پدر خانواده با کمربند دان 8 دارای بالاترین رتبه است و نوید، پسر خانواده، نیز کمربند مشکی دان 5 دارد. رتبه‌بندی کمربندهای این رشته به ترتیب در رنگ‌های سفید، زرد، نارنجی، سبز، آبی، بنفش، قهوه‌ای و مشکی است که کمربند مشکی 10 دان دارد.
نویسنده: لیلا جان‌قربان

اسکان زنان کشتی‌گیر ایران در کانکس!

تیم ملی کشتی آلیش زنان ایران در مسابقات جهانی ترکیه شرایط بدی داشتند و در کانکس اسکان داده شده‌اند.

 بازی‌های جهانی عشایری روزهای ۷ تا ۱۰ مهرماه در شهر بورسا ترکیه برگزار شد و تیم ملی کشتی آلیش زنان ایران توانست ۶ مدال رنگارنگ در بخش کلاسیک و پنج مدال در بخش آزاد کسب کند و عنوان قهرمانی بخش کلاسیک را از آن خود کند اما شرایط میزبانی ایران در این مسابقات بسیار بد بوده و کشتی گیران در کانکس اسکان داده شده‌اند.

آنا براتی سرمربی تیم ملی کشتی آلیش زنان ایران در مورد میزبانی ترکیه در مسابقات جهانی عشایر به بیا نی نی گفت: میزبانی افتضاح بود. اصلا فکر نمی‌کردیم چنین شرایط بدی داشته باشیم. محل اسکان مسابقات کانکس بود که اولین شوک از این طریق به ما وارد شد. شرایط در کانکس سخت بود و خیلی از امکانات را نداشتیم حتی حمام و سرویس بهداشتی عمومی بود.

براتی در مورد سطح مسابقات بیان کرد: مسابقات سطح بالایی داشت و تیم‌های قرقیزستان، ازبکستان و ترکمنستان مثل همیشه آماده بودند، اما از نظر برگزاری خیلی ضعیف عمل کردند و خیلی اذیت شدیم. خیلی از امکانات ساده را نداشتیم و برای گرفتن آب مجبور بودیم مسافت زیادی را طی کنیم.

کاری کردند که قهرمان نشویم

او در ادامه افزود: یکی دیگر از مشکلات بزرگ ما برگزاری مسابقات کلاسیک و آزاد در یک روز بود، در حالی که از قبل این موضوع را به ما اطلاع نداده بودند. ما از 9 صبح تا 16 بعداز ظهر در بخش کلاسیک شرکت کردیم و از 16 تا 10 شب هم در بخش آزاد مسابقه دادیم. بچه‌های من در بخش آزاد واقعا خسته بودند و به همین دلیل در این بخش نتایج ضعیفی کسب کردیم. توان اصلی ما در بخش کلاسیک بود و اگر مسابقات آزاد روز بعد برگزاری می‌شد، قهرمانی این بخش را هم به دست می‌آوردیم.  

سرمربی تیم ملی کشتی آلیش زنان ایران با بیان اینکه از بدو ورود به مسابقات کاری کردند که ما قهرمان نشویم، ادامه داد: می‌توانستیم مدال‌های بیشتری کسب کنیم اما داوری‌ها افتضاح بود، حتی مسابقات تایمر هم نداشت و خودمان زمان می‌گرفتیم. این موضوع هم باعث شد تا دو مدال طلا را از دست بدهیم.

براتی در بخش دیگر این گفت‌وگو به بی‌توجهی مسئولان وزارت ورزش به کشتی زنان اشاره و بیان کرد: حمایت صفر است. بچه‌های من برای مسابقات آسیایی و قهرمانی جهان هیچ پاداشی نگرفتند. می‌گویند از آنجایی که رشته المپیکی نیستید به شما جایزه تعلق نمی‌گیرد. نمی‌دانم چرا وزارت ورزش ما را نادیده می‌گیرد. نامه‌ای نوشته‌ایم که چرا به ما جایزه تعلق نمی‌گیرد و قرار است به دست وزیر ورزش برسانیم.

او با بیان اینکه فدراسیون تا جایی که می‌تواند حمایت می‌کند، ادامه داد: بچه‌های من در برترین شرایط و بدون هیچ جایزه ای از طرف وزارت ورزش، کشتی می‌گیرند و مدال کسب می‌کنند. به عنوان سرمربی تیم ملی هیچ پولی دریافت نمی‌کنم و تنها به عشق ایران در تیم ملی حضور دارم. ما با 6 ورزشکار 11 مدال گرفتیم که خیلی ارزشمند است اما متاسفانه هیچ حمایتی از سمت وزارت ورزش برای ما وجود ندارد. هر بار به ما می‌گویند نمی‌دانستیم چنین شرایط بدی دارید و قول می‌دهند اما اتفاقی نمی‌افتند.

نام کشتی را حمل می‌کنیم که نادیده گرفته می‌شویم

براتی ادامه داد: در باکو تحصیل می‌کنم و هزینه‌های زیادی را متحمل می‌شوم اما هزار تومان هم دریافت نمی کنم. تا جایی می‌شود این شرایط را تحمل کرد. نزدیک دو سال است که سرمربی تیم ملی هستم. در سال اول مسابقه نداشتیم و در سال دوم در تمام مسابقاتی که اعزام شدیم چند مدال طلا گرفتیم که در کل کشتی آلیش تا این حد مدال نداشتیم. با این حال به بن بست رسیده‌ام و نمی‌دانم باید چکار کنم.

سرمربی تیم ملی کشتی آلیش زنان با بیان اینکه رشته ما پخش تلویزیونی ندارد، به همین دلیل مردم خیلی از کشتی زنان شناخت ندارند، تاکید کرد:اگر پنج دقیقه هم پخش تلویزیونی داشتیم خیلی از مردم ما را می‌شناختند. از طرفی انگار برخی ازمردم کشتی را برای زنان قبول ندارند. حجاب کامل داریم اما فقط به این خاطر که نام کشتی را حمل می کنیم، نادیده گرفته می‌شویم.

شاهکار الهه منصوریان؛ ناک اوت دختر چینی در 1 دقیقه

الهه منصوریان شیر دختری از سمیرم اصفهان در مسابقات رینگی که از سخت ترین مبارزات جهان م انتقام ایرانیها را از دختر چینی که سه سال متمادی بدون رقیب قهرمان بود گرفت.. ببینید تو سه دقیقه اول امانش را میبره و اجازه نمیده حتی لحظه ای درنگ کنه.. مایه افتخار ایرانه

روش و مراحل تعویض خاک و گلدان گیاه

اگر می خواهید همیشه گل های شادابی داشته باشید باید هر چند وقت یکبار گلدان هایشان را تعوض کنید.آیا می دانید که چگونه باید گلدان را عوض کنید؟ آیا می دانید که بهترین زمان برای انجام این کار چه موقع می باشد؟ همه ما تا زمانی صبر می کنیم که گل ما جای مناسب و کافی در گلدان نداشته باشد. در این بخش علائمی را برای شما بیان می کنیم که نشان می دهد باید گلدان را تعویض کنید.

چه زمانی گلدان گیاه باید تعویض شود؟
1. زمانی که گیاه بزرگ تر از گلدان خود به نظر می رسد و ارتفاع آن مناسب گلدانش نیست .
2. ریشه ها در حال رشد کردن و بیرون زدن از منفذ زهکشی گلدان هستند.
3. آب به گیاه روی گلدان می ماند و به داخل جذب نمی شود.
4. خاک خشک می شود و حالت تجزیه ای پیدا می کند.
5. چند سال است که گلدان را تعویض نکرده اید.
6. ریختن برگ گیاه در صورتی که شرایط آب و هوا و نور مناسب است.
گاهی اوقات نیز می توانید برای جا باز کردن برای گیاه و گل دادن آن و یا تغییر دکور، گلدان را عوض کنید.


آموزش تعویض گلدان گیاهان آپارتمانی و باغچه ای
لوازم مورد نیاز:
گلدان جدید : گلدان جدید شما حتما باید بزرگ تر باشد و منفذ زهکشی داشته باشد.
ماده متخلخل : برای پوشش دادن منافذ زهکشی در گلدان جدید، باید از این مواد استفاده کنید.
بیلچه باغبانی : این بیلچه ها شبیه به یک خاک انداز کوچک است و می توان برای در آوردن گیاه از گلدان از آن استفاده کرد.
دستکش :البته که این مورد ضروری نیست، اما این دستکش باعث می شود که آلودگی به زیر ناخن های شما منتقل نشود.
قیچی ها و چاقوی تیز : ممکن است به قطع ریشه های اضافه نیاز داشته باشید، بنابراین حتما باید چاقو یا قیچی تیز داشته باشید.
قوطی آب : این مورد هم ضروری نست اما آب دادن به گیاه را در حین کار آسان تر می کند.

چگونگی تعویض گلدان
مرحله 1:
گلدان بزرگ تر را بردارید. همانطور که گفتیم دلیل اصلی تعویض گلدان، کمبود جا می باشد پس حتما از گلدان پهن تر استفاده کنید.

مرحله 2:
کف گلدان را با یک ماده متخلخل مثل فیلتر قهوه بپوشانید.

مرحله 3:
یک لایه خاک را روی کف گلدان جدید بریزید. قبل از این که گیاه را در داخل گلدان قرار دهید، یک لایه خاک را داخل آن بریزید. خاک را به اندازه ای بریزید که جای گیاه را تنگ نکند.

مرحله 4:
به گیاه آب دهید. چنانچه در بیا نی نی بارها تاکید کرده ایم قبل از جابجایی گیاه در گلدان جدید، کاملا به آن آب دهید. این کار به شما کمک می کند که گیاه سالم بماند.

مرحله 5:
گیاه را از گلدان قدیمی بردارید. به جای کشیدن گیاه برای بیرون آوردن، آن را کمی به اطراف تکان دهید تا کم کم شل شود و راحت تر جدا شود. همچنین می توانید برای جدا کردن گیاه از گلدان از یک چاقو استفاده کنید.

مرحله 6:
سراغ ریشه های قدیمی بروید. هرس کردن ریشه های قدیمی به گیاه کمک می کند تا در گلدان جدید، گل بدهد. ریشه های بیش از حد بیرون زده را قیچی کنید و فقط ریشه های سالم و تازه را نگه دارید.

مرحله 7:
گیاه را در گلدان جدید قرار دهید. گیاه حتما باید در مرکز گلدان قرار بگیرد و جایش کاملا با گلدان متناسب باشد. حال خاک را دوباره اضافه کنید. در این مرحله می توانید برای یکدست کردن خاک، کمی به گیاه آب بدهید. 

مشت خبرساز بانوی قهرمان ایرانی در پخش زنده تلویزیون عراق سوژه شد!

شهناز یاری مربی ایرانی تیم ملی فوتسال بانوان عراق در هنگام برگزاری بازی تیم ملی مردان عراق با کویت در شبکه «الرابعه» به عنوان میهمان ویژه به دلیل قهرمانی در جام کشورهای غرب آسیا بود. واکنش و شادی جالب مربی بانوی ایرانی در زمانیکه مجری برنامه به او می گوید که شاگردان ناظم الشریعه موفق شدند کویت را با نتیجه ۲ بر یک شکست دهد، جالب است.____شهناز یاری وقتی این خبر را شنید، مشتش را گره زد و شادی اش را در پخش زنده نشان داد. این مربی ایرانی درباره این پیروزی بزرگ شاگردان ناظم الشریعه، گفت: از این خبر خیلی خوشحالم چون تمام فکر روی آن بازی بود. خوشحالم که به پیروزی رسیدند و آقای ناظم الشریعه یکی از بهترین مربیان ایران است.

بانوان تکواندوکار ایران قهرمان آسیا شدند

در پایان بیست و پنجمین دوره مسابقات تکواندو قهرمانی آسیا، تیم ملی بانوان ایران برای اولین بار به مقام قهرمانی رسید.
تیم ملی کشورمان در این مسابقات ۳ مدال طلا، ۲ نقره و یک برنز کسب کرد.