خانم ورزشکار: مادر شدن انگیزه‌ام را برای موفقیت بیشتر کرد

گفت‌و‌گو با مهاجم تیم «همیاری» که یک سال بعد از به ‌دنیا آمدن فرزندش با درخشش به مستطیل ‌سبز برگشت و خوشحالی بعد از گلش در شبکه‌های اجتماعی پر بازدید شد

مهاجم با تعصب و محبوب تیم «همیاری» آذربایجان‌ غربی، یک سال پس از به دنیا آمدن فرزندش به میادین بازگشت و در دومین بازی که مقابل ملی‌پوشان شهرکرد انجام داد، با ثبت دو گل و دو پاس گل، درخشید. او در این بازی، گل‌های خود را به فرزندش تقدیم کرد؛ اتفاقی که تصاویر آن بازتاب زیادی در شبکه‌های اجتماعی داشت. طرفداران «همیاری» علاوه بر این ‌که به «حسن‌زاده» لقب آچار فرانسه طلایی داده‌اند، او را متعصب‌تر از «جانلوئیجی بوفون» می‌دانند. حتما شنیده‌اید در دورانی که یوونتوس در قضیه کالچوپولی به دسته ‌دوم سقوط کرد از بوفون سوال کردند که چرا یوونتوس را ترک نمی‌کند و او پاسخ داد که یک جنتلمن هرگز بانوی خود را رها نمی‌کند. «حسن‌زاده» هم از 20 سالگی تا امروز می‌توانسته در تیم‌های بهتر و مدعی قهرمانی حضور داشته باشد اما ترجیح داده در ارومیه، شهری که به آن عشق می‌ورزد بماند و تیمش را تنها نگذارد. در مینی پرونده امروز زندگی ‌سلام، با او درباره مادر شدنش، افتخاراتش، عشقش به فوتبال و … گفت‌و‌گو کردیم.

   پسرم 5 ماهه بود که تمریناتم را شروع کردم
برگشتن به دوران اوج تنها یک سال بعد از به ‌دنیا آمدن فرزند و حضور در بالاترین سطح فوتبال بانوان کشور، کار ساده‌ای نیست. «حسن‌زاده» در این‌ باره می‌گوید: «من خیلی وقت است که تمریناتم را شروع کردم. پسرم 5 ماهه بود که دوباره پا به توپ شدم تا برای شروع لیگ در فصل جدید آماده شوم. البته شرایط من، سختی‌های خودش را دارد چون بچه‌ام کوچک است، نمی‌تواند تنها بماند و … . از یک طرف هم به تیم تعهد دارم و باید سر تمرینات و مسابقات حضور داشته باشم.»
   دوران کودکی فوتبال بازی می‌کردم
او درباره ورودش به دنیای حرفه‌ای فوتبال هم می‌گوید: «از 20 سالگی فوتبال را شروع کردم و عضو تیم همیاری ارومیه هستم. قبلا رشته اصلی‌ام شطرنج بود اما همیشه علاقه خاصی به فوتبال داشتم بنابراین تصمیم گرفتم به صورت حرفه‌ای وارد این رشته شوم. وقتی بچه‌تر بودم، فوتبال بازی می‌کردم. وقتی برای اولین بار تست دادم، پذیرفته شدم و بعدش هم توانستم با تلاش و جنگندگی در تیم بمانم.»
   سال 96 پدیده لیگ شدم
او درباره پست تخصصی و افتخاراتش هم می‌گوید: «سه سال ابتدایی را در پست دفاع وسط و دفاع راست بازی کردم اما بعدش به تشخیص مربی‌ام به پست هافبک تهاجمی آمدم و از همان زمان بود که پایم به گلزنی و دادن پاس گل، باز شد. سال 96 و 97، پدیده لیگ شدم. سال 97، اولین سالی بود که به عنوان مهاجم بازی کردم و با 18 گل زده، کارنامه درخشانی برای خودم و تیمم به جا گذاشتم.» او درباره الگوی فوتبالی‌اش هم می‌گوید: «طرفدار پرسپولیس هستم. الگوی فوتبالی‌ام، علی کریمی است چون بازی‌هایش را خیلی دوست داشتم. از بازیکنانی که الان بازی می‌کنند، طارمی استعداد بسیار خوبی دارد».
   دوست داشتم زودتر بچه‌دار شوم
تصمیم ‌گرفتن برای بچه‌دار شدن توسط یک فوتبالیست خانم، آن هم زمانی که در اوج است، دور از انتظار به نظر می‌رسد. «حسن‌زاده» در این باره می‌گوید: «اگر بچه‌دار شدن در مسیر پیشرفت من تاثیر می‌گذاشت که الان نمی‌توانستم بازی کنم. 28 ساله هستم و خودم خیلی دوست داشتم که زودتر بچه‌دار شوم. خوشبختانه فصلی را هم که من از دست دادم، شرایط کرونایی بود و مسابقات فقط در دو ماه برگزار شد. الان هم که شرایطم ایده‌آل است و می‌توانم راحت ادامه بدهم. درباره بازی آخرمان هم، انگیزه زیادی برای گلزنی داشتم و به خودم گفته بودم که هرطور شده باید در این بازی بعد از زدن گل، آن را تقدیم به پسرم کنم که دوری من را تحمل می کند».
   از لیگ 2 آلمان و ترکیه پیشنهاد داشتم
مهاجم «همیاری» که بین 3 تا 4 ساعت در روز باید سر تمرین باشد، درباره اهدافش هم می‌گوید: «برنامه‌ام حضور دوباره در تیم ‌ملی است. من سه سال عضو تیم ‌ملی بودم و بعد از باردار شدن از تیم ‌ملی کنار رفتم اما به زودی با تمرین و تلاش، جبران خواهم کرد. من قبل از به دنیا آمدن پسرم، چند پیشنهاد خوب خارجی از جمله لیگ 2 آلمان و تیم آمد اسپور ترکیه داشتم اما نرفتم».
   مادر شدن، بهترین حس یک خانم است
«احساس مادر شدن را نمی‌شود به زبان آورد. مادر شدن بهترین حسی است که یک زن می‌تواند آن را تجربه کند». حسن‌زاده ادامه می‌دهد: «درست است که سختی‌های خاص خودش را دارد اما شیرینی‌هایش، تمام آن سختی‌ها را نابود می‌کند و اصلا آدم یادش می‌رود که سختی‌هایی هم هست. همچنین فرزند برای من، امیدوارکننده بود، انگیزه به من داد تا راهم را ادامه بدهم، تا پسرم در آینده به مادرش افتخار کند».
نویسنده : مجید حسین‌زاده | روزنامه‌نگار

مخالفت با جاذبه جنسی در ورزش زنان

مخالفت با جاذبه جنسی در ورزش زنان

خراسان/ درباره اقدام ژیمناست‌های زن آلمانی در المپیک در اعتراض به نگاه‌های جنسیتی 
 کافی است سری به سایت‌ها و مجله‌های مختلف مد، زیبایی، خودرو و لوازم منزل بزنید. یا حتی به صورت کاملا تصادفی یک تبلیغ در هر زمینه‌ای را در فضای‌مجازی دنبال کنید. تصویر مشترکی که در بیشتر این‌ها خواهید دید، وجود یک زن به عنوان نقش اصلی داستان است. شاید در نگاه اول وجود زنان در این نوع تبلیغات برای شما خوشایند باشد و حتی ذهن شما را به سمت برابری  نقش زن و مرد در صنعت تبلیغات ببرد اما در واقع این‌گونه نیست. با کمی دقت خواهید فهمید که چرا سهم زنان نسبت به مردان در تبلیغات بیشتر است.  این نوع نگاه مصداق اصلی نابرابری و داشتن دید ابزاری و جنسیتی به صورت، زیبایی و شکل بدن زن است. باید گفت این دید جنسیتی و نگاه ابزارگونه به زیبایی زن، فقط مختص به تبلیغات یا سایت‌های مد و زیبایی و فضای مجازی نیست متاسفانه این دید به فضاهای بالاتری چون مسابقات ورزشی و المپیک هم کشیده شده است و سال‌های سال است در مسابقاتی نظیر ژیمناستیک، نوع لباس طراحی شده برای زنان به سمتی پیش رفته که پوشش آن‌ها مخاطب بیشتری جذب کند یا حتی زاویه دوربین هم در مسابقاتی نظیر والیبال ساحلی زنان در مقایسه با مسابقات مردان کاملا متفاوت است و همان نگاه جنسیت‌زده را می‌توان به وضوح در آن دید.
چند وقتی است که موج «نه به نگاه جنسیتی به بدن زنان» در سراسر دنیا فراگیر شده و خوشبختانه هم اکنون ما شاهد بروز اثرات آن در بین ورزشکاران زن در مسابقات جهانی نظیر المپیک هستیم. تیم ژیمناستیک زنان آلمان در مسابقات المپیک 2020 توکیو با لباسی تقریبا پوشیده شرکت کرده است. به گفته فدراسیون ژیمناستیک آلمان این اقدام ورزشکاران زن به منظور مخالفت با «جاذبه جنسی در ورزش ژیمناستیک» است. زنان تیم ملی ژیمناستیک آلمان با این کار خود می‌خواهند به همه دنیا بگویند زن مختص به زیبایی ظاهری، بدنی و جنسی‌اش نیست و دید مردم را  نسبت به ورزش ژیمناستیک عوض کنند. این اقدام اعتراضی علیه «نگاه جنسیت‌زده» در تعیین پوشش ورزشکاران زن در این رشته بوده و نشان می‌دهد که دید زنان در سراسر دنیا به مقوله زیبایی تغییر کرده و دیگر دوست ندارند کسی آن‌ها را مجبور به زیبا بودن کند و با تعیین پوشش‌های نامتعارف ذات ورزش را تحت تاثیر قرار دهد و برای   زیبایی ظاهری آن‌ها مخاطب جذب کند. 
مترجم : مهسا کسنوی منبع: washingtonpost.com

ساعتی در جمع نخستین زنان بدلکار سینمای ایران

ساعتی در جمع نخستین زنان بدلکار سینمای ایران

ایران/ عاشق کارهای خفن و هیجان انگیزند. ‌مهیّج ترین کار، چپ کردن ماشین و سوختن میان شعله‌های آتش است. می‌گویند از اینکه می‌توانیم کارهایی را انجام بدهیم که خیلی‌ها از انجام آن ناتوان هستند خوشحالیم و بدلکاری دیگر فقط برای مردان نیست. نسرین سرپرست گروه سوار ماشین می‌شود تا صحنه تصادف را اجرا کنند. همه از استاد فتحی می‌خواهند تا به آنها هم اجازه بدهد بدلکاری تصادف با ماشین را اجرا کنند. با اشاره استاد ماشین با سرعت جلو می‌آید.
آرزو قدم زنان به ماشین نزدیک می‌شود و در یک لحظه خودش را روی کاپوت پرت می‌کند. همه نگاه‌ها به او دوخته می‌شود. بعد از برخورد با محافظ مقابل شیشه جلو نقش بر زمین می‌شود. صدای تشویق بقیه بچه‌ها و لبخند استاد حکایت از موفقیت او در اجرای این حرکت دارد. باران شروع به باریدن می‌کند و دختران گروه بدلکاری خیبر برای صحنه پرت شدن از ماشین در حال حرکت آماده می‌شوند.
پارک آبشار محل قرار ما در یک روز سرد پاییزی است؛ جایی در غرب تهران و با چشم‌انداز زیبای دریاچه شهدای خلیج فارس. کارکنان جایگاه پمپ بنزین و مردمی که برای قدم زدن آمده‌اند هم با دقت کارهای آنها را تماشا می‌کنند. کمی دورتر مادر نسرین آنها را از داخل ماشین زیر نظر دارد. نسرین به مادرش اشاره می‌کند و می‌گوید: «خیلی دوست دارم خودم هم در تصادف با ماشین باشم اما نمی‌خواهم مادرم نگران شود.»
مخالفت خانواده با بدلکاری حرف مشترک همه دختران گروه است. می‌گویند پدر و مادر و اطرافیان با این کارمان مخالفت می‌کردند اما وقتی از نزدیک صحنه‌های بدلکاری و امنیت آن را دیدند کم کم راضی شدند. کرونا هم حریف‌شان نشده است و دختران مشتاق در هوای سرد پاییزی با ماسک به نوبت صحنه تصادف را اجرا می‌کنند.
«همه رشته‌های ورزشی را امتحان کرده‌ام اما هر رشته را قبل از مسابقات کشوری رها می‌کردم و سراغ ورزش دیگری می‌رفتم. همین باعث تعجب همه شده بود ولی من دنبال هیجان بودم و بدلکاری همان گمشده‌ام بود.» این را نسرین تیموری می‌گوید. سرپرست ۲۷ ساله گروه دختران بدلکار خیبر که دو سال قبل توانست این گروه را تشکیل دهد و در پروژه‌های مختلف سینمایی حضور داشته باشد. قبل از تشکیل گروه تنها بانوی بدلکار بود. می‌گوید بهترین رکورد بدلکاری را در سریال سلمان فارسی به ثبت رسانده است: «این بهترین و خفن‌ترین رکورد بود. سوار بر اسب داخل چاله سقوط کردم. من باید از روی اسب پرت می‌شدم. برای اولین بار در تاریخ سینمای ایران یک بدلکار زن این صحنه را اجرا کرد. در سریال نهنگ آبی هم تصادف با ماشین داشتم که با سرعت بالا روی زمین افتادم و در یکی دیگر از سریال‌ها از ماشین بیرون پریدم. تا قبل از من هیچ وقت این فرصت دراختیار بانوان قرار نمی‌گرفت که بتوانند در فیلم‌های سینمایی بدلکاری کنند و کارگردان‌ها باور نداشتند که دخترها هم می‌توانند این کار را انجام بدهند. حتی کار به جایی می‌رسید که یک ساعت با کارگردان صحبت می‌کردم و تعهد می‌دادم که اجازه بدهند صحنه بدلکاری فیلم را من انجام بدهم و باز نمی‌شد. بعد حالا تهیه  کننده‌ها و کارگردان‌ها تماس می‌گیرند و برای پروژه‌های بدلکاری از من و بچه‌های گروه دعوت می‌کنند.»
هدف مشترک ما این است که قدرت بانوان را نشان دهیم و ثابت کنیم در هیچ کاری کم نمی‌آوریم. نسرین از حمایت‌های علیرضا فتحی استاد بدلکاری ایران برای تشکیل گروه بدلکاری دختران و افتخارات اعضای این گروه می‌گوید: «تا ۴ سال قبل نمی‌دانستم رشته‌ای به‌نام بدلکاری وجود دارد. در یک همایش با این رشته آشنا شدم و با علاقه دنبال کردم. تمرینات را زیر نظر استاد فتحی ادامه دادم و به‌عنوان اولین دختر در فیلم‌ها و سریال‌های ایران بدلکاری کردم. دو سال قبل ایده تشکیل گروه دختران بدلکار را به استاد فتحی دادم و او هم استقبال و حمایت کرد. شروع به استعدادیابی کردم و این بچه‌ها را که هر کدام در رشته‌های مختلف رزمی و موتورسواری مقام‌های کشوری و آسیایی و حتی جهانی دارند جمع کردم. چالش زیادی داشتم اما درنهایت موفق شدم.»
مهشید دوست دارد در رقابت‌های رزمی بدون هوگو و نقاب تا حد مرگ مبارزه کند. می‌گوید در بدلکاری متوجه می‌شوی با بقیه آدم‌ها یک فرق مهم داری. سال‌ها در رشته رزمی «موی تای» و «کیک بوکسینگ» فعالیت کرده و یکی از بهترین‌ها در این دو رشته است: «تا ۶ ماه قبل از اینکه با بدلکاری در فضای مجازی آشنا شوم در رشته‌های رزمی فعالیت می‌کردم و عاشق مبارزات رزمی داخل رینگ هستم. هیجان را خیلی دوست دارم. برای همین وارد گروه دختران بدلکار شدم. این رشته هیچ ترسی ندارد و اتفاقاً هیجان دارد.»
آرزو هم نظر مهشید را تأیید می‌کند. ۲۳ سال دارد و از یک سال قبل وارد این گروه شده است. او هم در رشته‌های رزمی و موتورسواری فعالیت کرده وعلاقه زیاد به کارهای هیجانی، او را وارد عرصه بدلکاری کرد. هنوز هیجان بعد از پرت شدن از ماشین در صدایش موج می‌زند: «خیلی حس خوبی دارد وقتی از ماشین در حال حرکت بیرون می‌پری. خیلی‌ها که این صحنه را می‌بینند تصور می‌کنند کار خطرناکی است درحالی که ما با ایمنی کامل و زیر نظر مربی این کار را انجام می‌دهیم. در فیلم خواب زده‌ها بدلکاری کردم و دوست دارم در این رشته یک بار هم که شده صحنه آتش گرفتن را بازی کنم. باور کنید خیلی هیجان داره.»
پریسا تا دوسال قبل فوبیای ارتفاع داشت و روی چهارپایه هم نمی‌رفت. اما حالا در صحنه‌های بدلکاری از ارتفاع ۹ متری می‌پرد. می‌گوید مقابله کردن با ترس لذت دارد: «دو سال قبل بود که توسط یکی از دوستانم با نسرین آشنا شدم. او دختر بدلکار سینما بود و کارهای او را در فیلم‌های سینمایی دیده بودم. به این حرفه علاقه‌مند شدم و در کنار او تمرین کردم. پدرم مخالف بود اما وقتی علاقه‌ام را دید چند بار سر فیلمبرداری آمد و از ایمنی کار اطمینان پیدا کرد و اجازه داد. خیلی دوست دارم صحنه پرش از خودرو و آتش گرفتن را اجرا کنم. وقتی صحنه آتش گرفتن را بدلکاری می‌کنی به جنگ ترس بزرگ می‌روی و این خیلی لذت دارد.»
بهاره و شکیلا کم سن‌ترین اعضای گروه هستند که با وجود جثه کوچک، صحنه‌های تصادف با ماشین را بخوبی اجرا می‌کنند. بهاره ۱۷ سال دارد و از ۱۵ سالگی عضو گروه شده است: «ژیمناستیک، پارکور، رزمی و بدنسازی کار می‌کنم واز دوسال قبل هم با بچه‌های گروه در فیلم‌های سینمایی و سریال‌ها بدلکاری می‌کنم. بهترین لحظه‌ها در همین صحنه‌های بدلکاری رقم می‌خورد؛ جایی که خیلی‌ها از عهده آن برنمی‌آیند اما تو آن را  به بهترین شکل انجام می‌دهی.»
موهایش را در سینما و بدلکاری سفید کرده و امروز با آموزش دادن به جوانان عاشق بدلکاری، آنها را وارد این حرفه می‌کند. می‌گوید اگر ۵۰ درصد امکانات و تجهیزاتی که بدلکاران دنیا دارند در اختیار ما بود بدلکاران ما بهترین صحنه‌ها را خلق می‌کردند. علیرضا فتحی استاد بدلکاری است که بدلکاران بسیاری زیر نظر او آموزش دیده‌اند. دوسالی است که تیم دختران بدلکار را هدایت می‌کند و معتقد است شجاعت بانوان در بدلکاری بیشتر از مردان است و او به این شجاعت افتخار می‌کند: «در سینمای ایران سال‌ها بود که لباس زنانه تن بدلکاران مرد می‌کردیم تا آنها صحنه مربوط به تصادف یا سقوط زن بازیگر را بدلکاری کنند. اما این دختران امروز بخوبی این صحنه‌ها را حتی بهتر از مردها اجرا می‌کنند. در یکی از سریال‌های آقای سیروس مقدم صحنه افتادن کمد روی بازیگر زن را با کمک یکی از همین بچه‌ها اجرا کردیم. من درخواست تکرار دادم و آقای مقدم ‌گفت خطرناک است اما من به کار این بچه‌ها ایمان دارم و این صحنه را دوباره تکرار کردیم.
با این همه متأسفانه بدلکاری درآمد زیادی در سینمای ایران ندارد چون هنوز این حرفه بخوبی شناخته و جا نیفتاده نشده است. اینجا ضعیف‌ترین امکانات را در اختیار بدلکار قرار می‌دهند. به طور مثال برای چپ کردن ماشین، اوراق‌ترین ماشین را در اختیار بدلکار قرار می‌دهند درحالی که بدلکار های خوب دنیا حاضر نمی‌شوند حتی پشت فرمان این ماشین بنشینند.»
دختران بدلکار با خنده از کنده شدن کفش‌های یکی ازبچه‌ها در لحظه پریدن از خودرو می‌گویند و منتظر می‌مانند تا نوبت خودشان شود.

معرفی چند تمرین ورزشی برای خواب بهتر خانم ها 

معرفی چند تمرین ورزشی برای خواب بهتر خانم ها 

خراسان/ شاید شما هم شنیده باشید که اگر قبل از خواب ورزش کنید، دچار بی‌خوابی خواهید شد. باید به شما بگویم، این جمله زمانی درست است که شما تمریناتی داشته باشید که ضربان قلب‌تان بالا برود و مغز فعال و دمای بدن هم کمی گرم‌تر شود. در این صورت ممکن است خواب برای شما دشوار باشد؛ ولی در مقابل تمرینات ورزشی با شدت کم، نه تنها باعث بد خوابیدن شما نمی‌شود بلکه مثل یک قرص آرام بخش در این روند کمک کننده خواهد بود.در ادامه به معرفی چند حرکت ورزشی برای بهبود خواب می پردازیم.
کشش زانو به سمت داخل قفسه سینه
به آرامی به پشت دراز بکشید و سرتان را روی یک بالش قرار دهید. یکی از زانو‌های‌تان را بغل کنید و به سمت قفسه سینه خود بکشید، بهتر است ساق پای‌تان را بگیرید تا بتوانید بیشتر زانو را به سمت خود بکشید این حرکت باعث کشش در پای دراز شده می‌شود؛ این حرکت را با پای دیگر هم تکرار کنید.
چرخش ستون فقرات
زانوی راست را به سمت قفسه سینه جمع کنید؛ پای‌تان را به سمت چپ بدن‌تان بچرخانید؛ سر خود را به سمت راست برگردانید و دست‌ها را به هر دو طرف باز کنید. این حرکت را با طرف مخالف خود هم تکرار کنید.
حرکت کبری
روی شکم بخوابید و سر خود را پشت دستان‌تان بگذارید؛ سپس کف دستان‌تان را کنار سر قرار دهید و سرتان را بالا بیاورید و سعی کنید با فشار آوردن بر کف دستان قفسه سینه را تا لگن هم بالا بیاورید. حالا آرنج خود را صاف کنید و به بدن کشیدگی بیشتری دهید. در آخرآرنج خود را خم کنید و به ترتیب لگن، قفسه سینه و سر خود را به حالت اول برگردانید. این حرکت را تا ۵‌۱۰ بار به آرامی تکرار کنید.
حرکت نوزاد نیمه خوشحال
روی پشت خود دراز بکشید و زانوی راست خود را به سمت راست قفسه سینه خود بکشید؛ با چنگ زدن به قسمت بیرونی پای خود اجازه دهید کمر شما آرامش داشته باشد.
 برای کشیدگی عمیق‌تر، کف پای راست خود را با دست راست بگیرید. پای خود را به سمت پایین بکشید تا زانوی راست شما به سمت زمین بیاید و مچ پا را روی زانوی راست نگه دارید. یک دقیقه ثابت بمانید. حرکت را  برای طرف مقابل نیز تکرار کنید.
 حرکت پیچ پشتی
روی پشت خود دراز بکشید. زانوها را به سمت سینه بکشید و هر دو پا را به سمت چپ بچرخانید. زانوی راست شما باید در بالای پای چپ شما قرار داشته باشد. حالتی که گویی آن‌ها جمع شده‌اند و روی زمین استراحت می‌کنند. اگر احساس درد دارید، زانوها را به زمین نزنید. به جای این کار برای پشتیبانی از یک بالش یا آجر یوگا در زیر زانوی چپ خود استفاده کنید. یک تا دو دقیقه در این حالت بمانید و سپس این حرکت را در طرف دیگر تکرار کنید.
مترجم : مهسا کسنوی