دسته: شیرخوار و نوپا

هر تغییری در سلامتی و وضعیت کودک شما باید در حوزه فرزندپروری در اولویت باشد. اگرچه نوزادان سعی می‌کنند ناراحتی‌ها یا درد‌های خود را از طریق گریه و فریاد بیان کنند اما ممکن است نتوانند جزئیات جزئی مانند بوی بد دهان را توضیح دهند. در نتیجه توجه به تغییرات ناگهانی ضروری است. بوی بد دهان منبع بزرگی از خجالت برای بزرگسالان است و شما می‌توانید برای خلاص شدن از شر آن تلاش کنید. بنابراین اگر به این فکر می‌کنید که وقتی نفس نوزاد بوی شیر ترش می‌دهد چه کار کنید در اینجا چند درمان ساده وجود دارد که می‌توانید امتحان کنید.

وقتی نفس نوزاد بوی شیر ترش می‌دهد چه باید کرد؟

بوی بد دهان نوزاد می‌تواند نشان دهنده وضعیت سلامتی او باشد و حتی می‌تواند نشانه‌ای از اشتباه جدی باشد. یکی از دلایل رایج بوی بد دهان این است که باکتری در دهان کودک شما واکنشی به ذرات غذایی است که برای مدتی حتی در نزدیکی لوزه‌ها وجود داشته است. اگر اخیراً چیزی بدبو خورده باشد ممکن است دهان کودک شما نیز بو بدهد. نشانه‌های معمولی که نشان می‌دهد کودک شما از رفلاکس اسید رنج می‌برد عبارتند از بی‌اشتهایی، خفگی یا تهوع هنگام شیر خوردن، استفراغ، گیجی و سوزش سر دل. اگر کودک شما از قبل دندان دارد بوی بد دهان می‌تواند ناشی از حفره‌ها، آبسه‌ها و تجمع جرم باشد. بهداشت نامناسب دندان و اجسام خارجی در داخل دهان کودک شما نیز می‌تواند علت بوی بد دهان باشد. مورد دوم در درجه اول زمانی اتفاق می‌افتد که یک تکه غذا در حفره بینی گیر می‌کند. برای رفع این مشکل از نوشیدن آب کافی و بهداشت دهان و دندان کودک خود اطمینان حاصل کنید. علاوه بر این ممکن است سعی کنید بینی فرزندتان را پاک کنید تا از شر انسداد خلاص شوید. اگر وضعیت بهبود نیافت همیشه با یک متخصص اطفال مشورت کنید. چندین کار وجود دارد که می‌توانید برای تغییر آن انجام دهید که عبارتند از:

 بعد از هر بار شیر خوردن دهان کودک را پاک کنید. می‌توانید این کار را با یک پارچه نرم و گرم انجام دهید و در عین حال مطمئن شوید که کل زبان و ناحیه لثه را می‌پوشانید.

باید مطمئن شوید که بلافاصله پس از خوردن غذا دهان خود را با آب گرم شستشو دهید. توجه داشته باشید که ضروری است قبل از دادن غذا‌های جامد به کودک خود با یک متخصص سلامت مشورت کنید.

مقداری خمیر دندان کودک و یک مسواک نرم در دسترس داشته باشید. در حالت‌ایده‌آل باید مطمئن شوید که کودک شما بعد از هر وعده غذایی دندان‌های خود را تمیز می‌کند.

اگر تمام این درمان‌ها را امتحان کردید و نفس وحشتناک شیر ترش همچنان ادامه داشت ممکن است زمان آن رسیده باشد که کودک خود را نزد پزشک ببرید. پزشک می‌تواند تشخیص دهد که آیا یک بیماری زمینه‌ای جدی باعث این امر شده است یا خیر و راه حل پزشکی ارائه دهد.

چه زمانی کودکان نوپا باید از خمیر دندان استفاده کنند؟

ترجیحاً در 18 ماهگی بهتر است با مقادیر کم خمیردندان کم فلوراید شروع کنید. همچنین اگر کودک شما نمی‌تواند تف کند بهتر است از خمیر دندان بزرگسالان استفاده نکنید. در حالی که قانون سختی برای زمانی که کودکان نوپا باید به خمیر دندان حاوی فلوراید روی بیاورند وجود ندارد و متخصصان اطفال توصیه می‌کنند خمیردندان را در سن6 سالگی تغییر دهند.

نتیجه‌گیری:

برخی از والدین ممکن است متوجه تغییر بوی کودک خود شوند. به عنوان مثال بوی سرکه می‌تواند نشانه دندان درآوردن کودک باشد. با این حال برای تعیین علت اصلی بوی بد دهان بهتر است موارد دیگر را بررسی کنید.

منبع:

www.parentalquestions.com

گرسنگی، خواب آلودگی، ناراحتی و سایر محرک‌ها باعث قوز شدن نوزادان می‌شود. گاهی اوقات نوزادان نیز این کار را برای جلب توجه والدین یا اطرافیان خود انجام می‌دهند. برای تشخیص علت قوز کردن نوزادان والدین ممکن است به این نگاه کنند که چه چیزی باعث توقف آن‌ها می‌شود یا زمان انجام این کار را بررسی کنند. هر کاری که انجام می‌دهید مطمئن شوید که وحشت نکنید. طبیعی است و در نهایت با افزایش سن از بین می‌رود. در اینجا مواردی وجود دارد که ممکن است توضیح دهد که چرا نوزادان به خواب ‌می‌روند:

پوشک کودک را چک کنید:

دیدن اینکه کودک قبل از خواب قسمت لگن خود را روی هر چیزی فشار می‌دهد ممکن است نشانه‌ای از ناراحتی کودک با پوشک باشد. پوشک را چک کنید اگر نیاز به تعویض لباس دارد لباس راحت‌تری انتخاب کنید یا پوشک را قبل از خواباندن کودک تنظیم کنید.

 کودک نیاز به آرامش دارد:

یک حمام آب گرم قبل از خواب یا یک ماساژ تسکین دهنده ممکن است به کودک کمک کند آرام شود و احساس آرامش کند. تولید سروتونین بدن با ماساژ افزایش می‌یابد. این باعث می‌شود کودک احساس امنیت و ارتباط بیشتری داشته باشد. هنگامی که آن‌ها آرام شدند قوز کردن ممکن است متوقف شود.

نوزاد خود را آرام می‌کند:

قبل از خواب نوزادان ممکن است برای آرام کردن خود قوز کنند. وقتی کودک راهی برای تسکین استرس یا درد پیدا می‌کند ممکن است این فرآیند را به طور مکرر انجام دهد تا زمانی که به عادت تبدیل شود. در برخی شرایط والدین ممکن است نیاز داشته باشند که محل قوز کردن نوزادان را قبل از خواب ببینند و برای جلوگیری از این رفتار شی را از بدن خارج کنند. همچنین می‌توانید این عادت را با تماس فیزیکی جایگزین کنید. هنگامی که کودک مضطرب است با یک نوازش ریتمیک به پشت یا نوازش آرام می‌شود.

نوزاد می‌خواهد جلب توجه کند:

ممکن است کودک برای جلب توجه والدین خود قوز کند. آن‌ها می‌دانند که اگر به این کار ادامه دهند والدین در کنارشان خواهند ماند. برای اینکه ببینید آیا این توجه شماست که کودک سعی دارد به آن جلب کند یا خیر، سعی کنید برای مدتی در یک محیط امن به او توجه نکنید تا ببینید آیا قوز کردن متوقف می‌شود یا خیر. اگر قوز کردن به معنای فراخوانی برای توجه شما باشد پاسخ شما به کودک هر زمان که اتفاق بیفتد ممکن است عامل این عمل باشد.

چگونه از قوز کردن نوزاد جلوگیری کنیم؟

قوز کردن می‌تواند راهی برای بیان بی‌قراری، سرما، ناراحتی، درد و بسیاری موارد دیگر باشد. دانستن نیاز‌های کودک خود بدون هراس از هر خصلت او برای یادگیری اینکه چگونه می‌توانید به او کمک کنید بسیار مهم است. شما باید راه‌هایی برای کاهش استرس آن‌ها و ایجاد ارتباط بهتر با آن‌ها پیدا کنید.

آیا باید به پزشک مراجعه کرد؟

هنگامی که می‌شنوید کسی در مورد رفتار کودک خود چیزی می‌گوید نیازی به وحشت، احساس اضطراب یا تماس با پزشک نخواهد بود.

برای جلوگیری از قوز کردن کودک چه نکاتی را رعایت کنیم؟

نکته کلیدی تمرکز و صبر است. شما می‌توانید این کار را با صرف زمان بیشتر با کودک خود انجام دهید. اگر آن‌ها خواهر و برادر دارند از آن‌ها بخواهید که مراقب کودک باشند.

نتیجه‌گیری:

نکته کلیدی این است که توجه آن‌ها را با چیزهای دیگری مانند گذراندن وقت با هم یا در آغوش گرفتن جلب کنید تا کودک شما ابزار دیگری برای راحتی پیدا کند. شما می‌توانید با فعال نگه داشتن نوزاد خود در ساعات بیداری به آن‌ها کمک کنید. با آن‌ها بازی کنید، موسیقی پخش کنید یا با کودک خود صحبت کنید. این فعالیت‌ها خوابیدن را برای آن‌ها آسان‌تر می‌کند و همچنین برای سلامت و رشد آن‌ها مفید است.

منبع:

www.parentalquestions.com

شیردهی شانس ابتلای کودک شما به فشار خون بالا یا دیابت و حتی خطر ابتلا به افسردگی پس از زایمان را کاهش می‌دهد. کودکانی که در دوران نوزادی با شیر مادر تغذیه می‌شوند در مراحل بعدی زندگی رشد شناختی بیشتری نشان می‌دهند. محققان دقیقاً مطمئن نیستند که چرا تغذیه با شیر مادر ممکن است کودک را باهوش‌تر کند اما آن‌ها چند‌ ایده دارند. ممکن است مواد مغذی در شیر مادر وجود داشته باشد که بر رشد مغز تأثیر بگذارد که افراد به اندازه کافی در مورد اضافه کردن آن‌ها به شیر خشک یاد نگرفته باشند.

یکی دیگر از نظریه‌هایی که معمولاً مورد استناد قرار می‌گیرد تعامل بین مادر و نوزاد در طول شیردهی است. عوامل زیادی وجود دارد که به انتخاب یک زن برای شیر دادن کمک می‌کند و داشتن شواهدی در مورد فواید شیردهی برای هر ماه اضافی هنگام تصمیم‌گیری درباره نحوه گذراندن وقت مهم است. برای زنانی که برای مدت زمان طولانی شیردهی را انتخاب می‌کنند داشتن حمایت بسیار مهم است. این می‌تواند به این معنی باشد که با کارفرمای خود در مورد انعطاف‌پذیری برنامه یا داشتن یک مکان خصوصی برای پمپاژ کردن صحبت کنید.

منبع:

newparent.com

دندان درآوردن یکی از بارزترین نشانه‌های رشد و نمو در چند سال اول زندگی کودک شما است. برای نوزادان و والدین دندان درآوردن نیز به معنای درد، گریه و آب دهان زیاد است.

چه زمانی نوزادان شروع به دندان درآوردن می‌کنند؟

نوزادان معمولاً 20 دندان در زیر لثه و رحم دارند که در بدو تولد تنها دندان‌های زیر لثه نمایان می‌شوند. اولین دندان‌هایی که رشد می‌کنند دندان‌های مرکزی در پایین دهان هستند. این‌ دندان‌ها بین 6-10ماهگی در می‌آیند. دندان‌های بالای دهان در حدود 8 تا 12 ماهگی رشد خواهند کرد و سپس دندان‌های جانبی بین 9 تا 16ماهگی در هر دو قسمت بالا و پایین دهان در می‌آیند. دندان‌های آسیاب اول بعد از 13 ماهگی شروع به رویش می‌کنند و دندان‌های نیش اندکی بعد در حدود 16 ماهگی ظاهر می‌شوند. اگرچه دندان‌های شیری طبق برنامه منحصر به فرد خود رشد می‌کنند اما اکثر دندان‌ها باید تا سن 3 سالگی رشد کنند.

دندان درآوردن چه علائمی دارد؟

•  گیجی یا تحریک‌پذیری عمومی
•  جویدن انگشتان یا مشت‌ها یا سایر اجسام جامد
•  لثه‌های حساس و متورم
•  افزایش ترشح آب دهان

به همین ترتیب توجه به این نکته مهم است که دندان درآوردن می‌تواند باعث تب کردن کودک شودو اگر کودک به هر گونه علائم سرماخوردگی، استفراغ، اسهال یا تب دچار شد او را به دکتر ببرید زیرا این علائم طبیعی نیستند.

آیا دندان درآوردن باعث خواب بیشتر نوزادان می‌شود؟

به طور کلی نوزادان در طول دندان درآوردن بیشتر نمی‌خوابند. اما اگر کودک دچار تب‌ بالا باشد خواب آلودگی بیشتری را تجربه می‌کند.

آیا طبیعی است که کودک هنگام دندان در آوردن دائم بخوابد؟

برخی از نوزادان درد بسیاری را تجربه خواهند کرد در حالی که برخی دیگر حتی ممکن است اصلاً دردی را حس نکنند. تأثیر دندان درآوردن به طور کلی به این بستگی دارد که کدام دندان در حال رویش می‌باشد. اعتقاد بر این است که ژنتیک نقش بسیاری در مورد تأثیر دندان درآوردن کودک ایفا می‌کند. برای مثال اگر یک خواهر یا برادر بزرگ‌تر به سختی دندان در آوردند احتمالاً همان الگو‌ها را در خواهر و برادر‌های کوچک‌تر هم خواهید دید.

جهت تسکین درد دندان چه کارکنیم؟

دندان درآوردن می‌تواند یک تجربه دردناک و ناراحت‌کننده برای نوزادان و والدین باشد. در اینجا برخی از نکات مهم برای تسکین این ناراحتی آمده است:

 دندا‌ن‌گیر کودک را خنک کنید:

شما می‌توانید از یک دندان‌گیر خنک یا یک انگشت تمیز گرفته تا قاشق یا غذا‌های سرد مانند ماست یا بستنی می‌توانند درد لثه را تسکین دهند استفاده کنید. شما فقط باید مراقب باشید از هر چیزی که کاملاً منجمد شده استفاده نکنید زیرا گاهی اوقات می‌تواند درد لثه را بدتر کند.

 به کودک چیزی برای جویدن بدهید:

می‌توانید از دندان‌گیر یا حتی سبزیجات سرد مانند هویج استفاده کنید. فقط مطمئن شوید که کودک هنگام جویدن چیزی را قورت نمی‌دهد و باعث خفگی او نمی‌شود.

اطراف دهان کودک را تمیز کنید:

با پاک کردن مرتب آب دهان کودکتان از جوش یا تحریک پوستی جلوگیری کنید. از یک پارچه کوچک استفاده کنید و مطمئن شوید که اغلب مواقع گونه‌ها و چانه کودک خود را پاک می‌کنید.

 از دارویی که پزشک تجویز کرده استفاده کنید:

می‌توانید از دارو برای کاهش درد استفاده کنید. به طور کلی استأمینوفن نوزاد (تیلنول) برای کمک به کاهش ناراحتی استفاده می‌شود. اما توجه داشته باشید که نوزاد نباید از این نوع دارو‌ها استفاده کند مگر اینکه حداقل 6 ماهه باشد.

منبع:

blog.owletcare.com

هنگامی که نوزادان تازه متولد می‌شوند ممکن است آکنه در اوایل دو هفته یا بعد از آن وجود داشته باشد. در طول فرآیند بهبودی پوست کودک با اثرات این جوش‌ها تحریک می‌شود. شیر مادر می‌تواند به کاهش این عوارض کمک کند. مطمئن شوید که پنبه آغشته به شیر مادر را به آرامی روی صورت کودک خود بمالید. نوزادان باید پس از تغذیه شیر مادر کمی روی پوست خود بمالند تا التهاب را کاهش داده و شروع به درمان تدریجی آکنه کنند. بهتر است شیر مادر و پنبه خود را با انگشت تمیز بمالید یا ابتدا پوست کودک را آغشته کنید.

آیا شیر مادر آکنه را بیشتر می‌کند؟

پوست در معرض استروژن و دی متیل سولفیت قرار می‌گیرد. هورمون‌های مادر در شیر مادر یافت می‌شود. ترکیبی از صابون‌های ساینده و پارچه‌های شستشو بر روی پوست ممکن است باعث شود که مادر آکنه روی آکنه نوزاد را تجربه کند.

چگونه آکنه نوزاد را از بین ببریم؟

 اطمینان حاصل کنید که کودک شما هر روز با آب و صابون ملایم روی صورت خود درمان مناسبی دریافت می‌کند

 صورت کودک خود را برای چند دقیقه خشک کنید

 از لوسیون یا روغن استفاده کنید

آیا شیر مادر برای پوست نوزاد مفید است؟

از آنجایی که شیر مادر حاوی اسید پالمتیک بوده یک چربی اشباع شده است که برای تسکین پوست نوزاد عالی بوده و توانایی طبیعی آن برای نرم نگه داشتن پوست آن‌ها باورنکردنی است. علاوه بر این حاوی اسید اولئیک است که به مرطوب کردن پوست کمک می‌کند و علائم پیری را درمان می‌کند.

آیا برای درمان آکنه می‌توان از شیر مادر استفاده کرد؟

تشخیص آکنه برای نوزادان تازه متولد شده بسته به زمان تولد مشخص خواهد شد. شیر مادر می‌تواند به تسکین این نوع زخم‌ها کمک کند. شما باید یک تکه پنبه را در شیر مادر آغشته کنید و آن را به آرامی روی یک گلوله پنبه‌ای در شیر مادر قرار دهید و به آرامی روی صورت کودکتان بزنید.

شیر مادر چه تأثیری بر تحریک پوست نوزاد دارد؟

واکنش‌های آلرژیک ناشی از اگزما (بثورات قرمز و پوسته پوسته روی پوست) یا مدفوع خونی است (علائم بیماری با علائم دیگر پوشانده می‌شود).

چه قدر زمان می‌برد تا آکنه نوزاد برطرف شود؟

اکثر نوزادان مبتلا به آکنه معمولاً پس از یک تا چهار ماه از مصرف دارو بهتر می‌شوند.

آیا شیر مادر باعث بدتر شدن آکنه می‌شود؟

اجازه ندهید تغییرات عادات شیردهی شما را تغییر دهد. آکنه ناشی از شیر مادر تقریباً طی چند روز بهبود می‌یابد. حتی اگر به دلیل قرار گرفتن در معرض هورمون در شیر مادر باشد این خطری ایجاد نمی‌کند.

آیا استفاده از شیر مادر برای پوست من بی‌خطر است؟

شیر مادر علاوه بر توانایی در تولید خواص مرطوب کنندگی طبیعی بسیاری از زخم‌ها و شرایط سطحی از جمله زخم، تحریک و خارش را نیز تسکین می‌دهد.

منبع:

mutsy.com

کوچکترین نوزادان هنوز در حال آویزان شدن از اندام خود هستند. نه تنها این بلکه سیستم عصبی آن‌ها نیز هنوز در حال توسعه است. در نتیجه حرکات نوزاد معمولاً تند و تا حدودی غیرقابل پیش‌بینی است. در چند هفته اول زندگی به عنوان مثال هنگامی که کودک دچار وحشت می‌شود ممکن است متوجه حرکات بازوی او شوید. این در واقع یک رفلکس است که به مرور زمان محو می‌شود. هیچ الگو یا جدول زمانی مشخصی برای اینکه فرزند شما چند بار ممکن است این نوع حرکات را در طول یک روز انجام دهد وجود ندارد. احتمالاً کرونومتری برای اندازه‌گیری آن در خانه ندارید بنابراین ممکن است به زمان و چرایی تکان دادن دست‌های کودکتان و همچنین علائم دیگری که ممکن است فرزندتان تجربه کند توجه کنید.

چه چیزی باعث می‌شود نوزادان دست‌های خود را تکان دهند؟

 رفلکس‌های اولیه:

نوزادان دارای رفلکس‌های خاصی می‌باشند که غیر ارادی هستند. رفلکس مبهوت (یا رفلکس مورو) در اکثر نوزادان تا زمانی که به حدود 3 ماهگی می‌رسند وجود دارد. بازو‌های کودک شما ممکن است با عبور از رفلکس بالا و پایین حرکت کنند و ممکن است کمی شبیه بال زدن به نظر برسد.

 قولنج:

قولنج وضعیتی است که در آن نوزاد خردسال حداقل 3 ساعت در روز یا بیشتر گریه می‌کند. نوزاد مبتلا به قولنج ممکن است هنگام گریه دست یا پا‌های خود را تکان دهد. سایر علائمی که کودک شما ممکن است کولیک داشته باشد عبارتند از:

• مشت‌های گره کرده
• یک پشت قوس دار
• کشیده شدن پا‌ها به سمت معده

هیجان:

نوزادان ممکن است به دلیل هیجان یا خوشحالی دست یا بازو‌های خود را تکان دهند. از آنجایی که آن‌ها هنوز مهارت‌های کلامی برای بیان احساسات خود را ندارند تکان دادن یک راه فیزیکی برای نشان دادن احساس آنهاست. حتی ممکن است متوجه شوید که کودکتان هر گونه احساس شدیدی از شادی گرفته تا غم و عصبانیت را تجربه می‌کند و دست‌هایش را تکان می‌دهد.

 اختلالات حرکتی:

کودکانی که اختلالات حرکتی دارند به سختی می‌توانند به روشی که دوست دارند حرکت کنند. در مورد نوزادان ممکن است متوجه شوید که آن‌ها قادر به حرکت به روش خاصی نیستند یا حرکات غیر ارادی دارند. اختلالات حرکتی احتمالی شامل موارد زیر است:

• لرزش ریتمیک اندام‌ها
• میوکلونوس یا حرکات نیمه ریتمیک تکان دهنده عضلات
• دیستونی یا حرکات پیچشی یا منقبض

به چه علت کودک دستان خود را تکان می‌دهد؟

 تماشا کردن:

نوزادان ممکن است در هنگام هیجان یا ناراحتی دست و بازو‌های خود را تکان دهند.

نتیجه‌گیری:

تکان دادن بازو‌ها ممکن است قولنج یا رفلکس نوزادی باشد که به زودی از بین می‌رود. نوزادان بزرگ‌تر هنوز در مورد نحوه عملکرد بدن خود چیز‌های زیادی یاد می‌گیرند و ممکن است دست‌های خود را تکان دهند زیرا بسیار خوشحال هستند یا احساسات شدید دیگری را احساس می‌کنند. اگر نگرانی‌هایی در مورد تکان دادن بازو دارید یا اگر کودک شما علائم دیگری از نگرانی‌های بالقوه سلامتی یا رفتاری را نشان می‌دهد در تماس با پزشک کودک خود تردید نکنید.

منبع:

www.healthline.com

قلب یک فرد به عنوان پمپی برای سیستم گردش خون عمل می‌کند که خون اکسیژن دار را از طریق شریان‌ها و سیاهرگ‌ها به بقیه بدن منتقل می‌کند. اگر قلب از کار بیفتد جریان خون متوقف می‌شود و بدن نمی‌تواند اکسیژن دریافت کند. قلب توسط یک دیواره عضلانی نازک پوشیده شده توسط شبکه‌ای از بافت همبند محافظت می‌شود. اگر این سد شکسته شود خون از رگ‌های خونی به داخل بافت‌ها یا حفره‌های اطراف نشت می‌کند و باعث تورم، التهاب یا حتی مرگ در اثر از دست دادن جریان خون می‌شود. رنگ آبی نتیجه کاهش جریان خون و اکسیژن در هنگام حرکت از طریق عروق باریک اندام است. در نوزادان آکروسیانوز باعث تغییر رنگ دست‌ها یا پا‌ها می‌شود که به دلیل کاهش دما در آن نواحی است. این معمولاً به عنوان ریختن رنگ آبی، بنفش یا تیره روی پوست توصیف می‌شود. در کودکان با پوست تیره‌تر تشخیص این مشکل می‌تواند دشوار باشد اما آکروسیانوز اغلب بی‌ضرر است. با این وجود اگر نوزاد دچار تغییر رنگ شود و علائم دیگری مانند مشکلات تنفسی یا آبی شدن لب‌ها در آن وجود داشته باشد ممکن است مشکل جدی‌تری باشد و باید فوراً درمان شود.

 دو شکل آکروسیانوز:

آکروسیانوز با تغییر رنگ غیر قابل توضیح در پوست مشخص می‌شود. آکروسیانوز اولیه به طور کلی ناچیز است اما آکروسیانوز ثانویه می‌تواند علامت یک وضعیت پزشکی جدی باشد. در نوزادان آکروسیانوز اولیه به طور کلی خوش خیم است و در چند روز اول زندگی خود به خود برطرف می‌شود. این زمانی اتفاق می‌افتد که رگ‌های خونی اکسیژن کافی را به اندام‌ها پمپاژ نمی‌کنند. به عبارت دیگر این به دلیل قرار گرفتن در معرض دمای سرد در اوایل زندگی است که بر جریان خون و اکسیژن از طریق عروق خونی تأثیر می‌گذارد. نوزادانی که پس از تولد زمانی را در مراقبت‌های ویژه می‌گذرانند مستعد ابتلا به رگ‌های خونی هستند که به دلیل دما‌های پایین‌تر سفت شده‌اند.

 علائم آکروسیانوز:

• انگشتان دست و پا آبی
• جریان خون ضعیف
• کاهش دمای پوست
• تورم پا و دست
• ضربان نبض طبیعی

آکروسیانوز اگرچه معمولاً یک بیماری خوش خیم است اما گاهی اوقات می‌تواند با سایر بیماری‌ها اشتباه گرفته شود. آن‌ها عبارتند از:

سیانوز:

رنگ پوست مایل به آبی در ناحیه صورت کودک شما می‌تواند نشان دهنده وضعیتی به نام سیانوز باشد که در آن سلول‌های خونی نمی‌توانند اکسیژن را به خوبی حمل کنند. اگر مشکوک هستید که نوزاد شما این مشکل را دارد فوراً به یک متخصص پزشکی مراجعه کنید.

 خال خال:

خال خال که به صورت پوست لکه دار در بدن نوزاد ظاهر می‌شود معمولاً خوش خیم است و جای نگرانی نیست. با این حال اگر لکه‌هایی را در پوست نوزاد نارس یا بیمار خود مشاهده کنید می‌تواند نشانه‌ای از یک مشکل زمینه‌ای گردش خون، عفونی یا حتی قلبی باشد.

 بیماری رینود:

نوزادانی که به بیماری رینود مبتلا هستند نسبت به سرما یا استرس واکنش اغراق‌ آمیزی نشان می‌دهند. آن‌ها ممکن است دوره‌های کوتاهی از بی‌حسی در دست‌ها، پا‌ها، گوش‌ها یا بینی خود را تجربه کنند حتی زمانی که در محیط‌های سرد نیستند.

چگونه آکروسیانوز را مدیریت کنیم؟

کار آزمایی‌های بالینی بسیار کمی گزینه‌های درمانی را بررسی کرده‌اند اما پزشکان ممکن است برخی از روش‌های زیر را به شما پیشنهاد کنند تا وضعیت کودکتان را مدیریت کنید:

گرم کردن بدن یک درمان مؤثر برای نوزادانی است که شرایطی شبیه هیپوترمی به نام آکروسیانوز را تجربه می‌کنند.

گرم نگه داشتن دست‌ها و انگشتان پا می‌تواند از شروع هیپوترمی در دیگران جلوگیری کند.

 برای درمان بیماران مبتلا به آکروسیانوز شدید می‌توان از دارو‌هایی مانند مسدود‌کننده‌های کانال کلسیم، مسدود‌کننده‌های آلفا و مشتقات موضعی اسید نیکوتینیک استفاده کرد.

آیا طبیعی است که پا‌های یک نوزاد تازه متولد شده بنفش شود؟

گاهی اوقات دست و انگشتان نوزاد تازه متولد شده ممکن است آبی به نظر برسند زیرا گردش خون آن‌ها به اندازه کافی توسعه نیافته است. با این حال اگر بقیه بدن نیز آبی باشد این می‌تواند نشانه زردی باشد.

نتیجه‌گیری:

اگر تغییر رنگ پس از تغییر وضعیت بهتر به نظر می‌رسد احتمالاً به این معنی است که مشکل جدی برای کودک شما وجود ندارد. غیرعادی نیست که کودک شما کمی تغییر رنگ مایل به آبی در دست‌ها و پا‌های خود داشته باشد. با این حال اگر دست‌ها و انگشتان او کبود شده و با علائم دیگری همراه است در اسرع وقت با پزشک خود تماس بگیرید. در موارد نادری که وضعیت کودک شما بدتر شده یا دچار مشکل تنفسی می‌شود ممکن است فوراً به مراقبت‌های پزشکی نیاز داشته باشد.

منبع:

www.parentalquestions.com

انواژیناسیون در نوزاد یک بیماری جدی روده است که در آن یک بخش از روده شبیه تلسکوپ در قسمت دیگر چین می‌شود. اگرچه انواژیناسیون می‌تواند در هر نقطه‌ای از دستگاه گوارش رخ دهد اما به احتمال زیاد در محل اتصال ileocecal است که روده کوچک و بزرگ را به هم متصل می‌کند اتفاق می‌افتد. انواژیناسیون در نوزادان می‌تواند منجر به انسداد روده و کاهش جریان خون در بخش نهفته روده و در نتیجه نکروز و عفونت بافت روده شود. نوزادان همچنین ممکن است دچار کم آبی شدید شوند. برای اطلاعات بیشتر در مورد انواژیناسیون در نوزادان از جمله علل، علائم، عوارض و درمان ادامه مطلب را بخوانید.

انواژیناسیون در نوزادان چه علائمی دارد؟

درد شدید ناگهانی شکم می‌تواند باعث گریه بلند کودک در حین انواژیناسیون شود. این می‌تواند برای اولین بار مانند قولنج باشد اما درد به تدریج تکرار می‌شود. نوزادان ممکن است زانو‌های خود را خم کنند یا به دلیل درد گریه کنند. سایر علائم و نشانه‌های انواژیناسیون ممکن است شامل:

• خون در مدفوع
•  استفراغ
• تب
•  استفراغ صفرا
•  بی‌حالی یا خستگی مفرط
•  اسهال
•  شکم متورم
•  علائم کم آبی بدن

نوزادان ممکن است پس از یک دوره درد مدفوع طبیعی داشته باشند. اما مدفوع بعدی ممکن است ظاهری خونی یا قرمز و ژله مانند داشته باشد. علائم انواژشن ممکن است در هر نوزاد متفاوت باشد و اغلب شبیه سایر شرایط پزشکی است. بنابراین توصیه می‌شود در صورتی که کودک شما علائم و نشانه‌های انواژیناسیون را دارد فوراً به دنبال مراقبت‌های پزشکی باشید.

انواژیناسیون چه خطراتی دارد؟

علت دقیق انواژیناسیون مشخص نیست اما پسران چهار برابر بیشتر از دختران دچار انواژیناسیون می‌شوند و 80 درصد موارد در نوزادان کمتر از دو سال رخ می‌دهد. با این حال در نوزادان نادر است. اعتقاد بر این است که عوامل زیر مسئول انواژیناسیون در برخی از نوزادان هستند:

•  عفونت‌های ویروسی
•  پولیپ روده یا سایر ناهنجاری‌ها در روده
•  جراحی اخیر روده

انواژیناسیون در نوزادان چه عوارضی دارد؟

در صورت عدم درمان انواژیناسیون می‌تواند عوارض شدیدی ایجاد کند و اغلب زندگی نوزاد را به خطر میاندازد. عوارض احتمالی ممکن است شامل:

•  خونریزی داخلی
•  پریتونیت یا عفونت شدید دیواره شکم
•  نکروز (مرگ) بافت‌های روده
•  عفونت روده‌ها

هرگز دارو‌های ضد درد را نادیده نگیرید و به نوزادان و کودکانی که از درد ناگهانی دارند دارو دهید.

انواژیناسیون را چگونه تشخیص دهیم؟

سابقه سلامتی از جمله جزئیات علائم و معاینه فیزیکی می‌تواند به پزشک اطفال کمک کند که به انواژشن در نوزادان مشکوک شود. آزمایش‌های تصویربرداری زیر برای تجسم ارگانیسم‌های شکمی و روده‌ها انجام می‌شود:

 معاینه اشعه ایکس شکم:

ممکن است توده نرمی را در شکم همراه با علائم انسداد روده در نوزادان نشان دهد.

 سونوگرافی شکم:

سونوگرافی شکم به تجسم بافت‌ها، اندام‌ها و رگ‌های خونی در حفره شکمی کمک می‌کند. روده تلسکوپ شده می‌تواند باعث ایجاد نوار‌های اکوژنیک یا هیپواکوژنیک در تصاویر اولتراسوند شود که به آن‌ها علامت هدف، علامت دونات یا علامت چشم گاو نر می‌گویند.

انواژیناسیون در نوزادان چگونه درمان می‌شود؟

درمان‌های زیر قبل از شروع درمان انواژیناسیون به نوزاد داده می‌شود:

 مایع داخل وریدی به نوزادانی که به دلیل انواژیناسیون دچار کم آبی شده‌اند داده می‌شود

لوله بینی معده برای خارج کردن هوا و محتویات معده وارد معده می‌شود زیرا ممکن است باعث راحتی کودک شود

 آنتی بیوتیک‌ها برای کاهش خطر عفونت روده تجویز می‌شود

پس از تثبیت نوزاد پزشکان ممکن است درمان‌های زیر را برای تسکین روده‌های تلسکوپ شده آغاز کنند:

 عمل جراحی:

در صورتی که روده‌ها پس از تنقیه هوایی به حالت عادی برنگردند یا اگر کودک به اندازه کافی برای انجام این روش‌ها آماده نباشد جراحی توصیه شود. برش‌های شکمی تحت بیهوشی عمومی به جراح کمک می‌کند تا به روده دسترسی پیدا کند و آن‌ها را در جای خود برگرداند. در موارد آسیب شدید روده جراحان ممکن است یک انتروستومی ایجاد کنند که روده کوچک را به سمت دهانه مصنوعی در دیواره شکم منحرف می‌کند تا روند گوارش ادامه یابد. در چنین مواردی مدفوع برای مدتی از طریق استوما (دهانه) به کیسه جمع‌آوری می‌رسد.

منبع:

www.momjunction.com