دسته: شیرخوار و نوپا

طبق گفته انجمن پزشکی پا در آمریکا، زمانی که فرزند شما به 65سالگی برسد، بیش از یک میلیون و 600هزار کیلومتر راه رفته است. به همین دلیل مهم است که شکل پای نوزاد و مشکلات آن را ساده نگیرید.

در این مقاله می‌خوانید:

• شکل پای نوزاد و انواع مشکلات آن
• پاچنبری
• متاتارسوس Adductus
• پلی داکتیلی
• تالوس عمودی مادرزادی
• انگشتان چرخیده مادرزادی
• انگشتان روی هم قرار گرفته

با مراقبت مناسب از کف پاهای کوچکش و درک مشکلات احتمالی که می‌تواند روی آن‌ها تاثیر بگذارد، سلامتی پاهای کودک را تامین کنید.

شکل پای نوزاد و انواع مشکلات آن
یکی از شایع‌ترین بدشکلی‌ها در نوزادان، مشکلات پا است. اکثر این بدشکلی‌های پا با درمان‌های غیر جراحی درمان می‌شوند و در بسیاری از موارد به سادگی قابل مشاهده هستند. با این حال، درک تغییر شکل آن‌ها برای اطمینان از ارائه درمان مناسب، بسیار مهم است.

در ادامه به انواع مشکلات پای نوزاد می‌پردازیم:

پاچنبری
پاچنبری، در واقع مجموعه‌ای از ناهنجاری‌های پا را توصیف می‌کند که باعث می‌شود پای نوزاد تازه متولد شده به سمت پایین و داخل پیچ خورده باشد. حدود نیمی از نوزادان مبتلا به پاچنبری آن را در هر دو پا دارند. پسران تقریبا دو برابر دختران پاچنبری دارند.

پاچنبری، در واقع مجموعه‌ای از ناهنجاری‌های پا را توصیف می‌کند که باعث می‌شود پای نوزاد تازه متولد شده به سمت پایین و داخل پیچ خورده باشد.

تقریبا از هر هزار نوزاد، 1 تا 4 نوزاد با پای پرانتزی متولد می‌شوند.
در حالی که پای پرانتزی باعث درد نمی‌شود، می‌تواند مشکلات طولانی‌مدتی را ایجاد کند و بر توانایی راه رفتن او کودک بگذارد.
با این حال، اگر با تمرینات کششی، گچ‌گیری، یا جراحی به درستی درمان شود، تغییر شکل پای پرانتزی اغلب در اوایل کودکی قابل اصلاح است.
درمان‌های مناسب می‌تواند به این مشکل در کودکان کمک کند.

متاتارسوس Adductus
این مشکل، یک بیماری مادرزادی شایع پا است که در حدود 1 تا 2درصد از همه نوزادان دیده می‌شود. ظاهر کف پای کودک شما احتمالا شبیه به شکل لوبیا است.
موارد خفیف، اغلب خود به خود برطرف می‌شوند، اما موارد شدیدتر ممکن است نیاز به گچ‌گیری، آتل یا کفش‌های اصلاحی داشته باشند. به ندرت برای متاتارسوس ادوکتوس به جراحی نیاز است.

پلی داکتیلی
این مشکل به این معنی است که کودک شما یک انگشت یا انگشتان پای اضافی دارد که در واقع نسبتا رایج است. اگر چه می‌تواند ارثی باشد، اما گاهی اوقات پلی داکتیلی بدون هیچ سابقه خانوادگی رخ می‌دهد.
از هر هزار نوزاد حدود 1 نفر با پلی داکتیلی متولد می‌شوند.
درمان پلی داکتیلی پا بستگی به محل و نحوه اتصال انگشت، یا انگشتان اضافی دارد. اگر استخوانی وجود نداشته باشد و انگشت پا ضعیف باشد، می‌توان یک گیره روی آن قرار داد تا جریان خون را متوقف کند که باعث قطع آن شود.
هنگامی که کودک شما حدود 1 ساله شد، اما قبل از اینکه کودک شروع به راه رفتن کند، انگشتان پا که شکل بهتری دارند، با جراحی برداشته می‌شوند.

تالوس عمودی مادرزادی
تالوس عمودی مادرزادی، یکی از علل ناشایع نوعی صافی کف پا در نوزادان و اغلب با سایر ناهنجاری‌های مادرزادی یا کروموزومی همراه است.
ظاهر پای کودک شما با تالوس عمودی مادرزادی، کفی است که شبیه پایین یک صندلی گهواره‌ای است.
درمان تالوس عمودی، مشابه درمان پای پرانتزی با استفاده از تمرینات کششی، گچ‌گیری و در صورت لزوم جراحی است.

درمان ناهنجاری انگشت چرخیده این است که تاندون پایین انگشت پا برش بخورد تا فشار ناشی از چرخش کاهش یابد

انگشتان چرخیده مادرزادی
انگشتان چرخیده زمانی ایجاد می‌شوند که یکی از انگشتان پای کودک به‌طور غیر طبیعی چرخیده باشد. انگشت پا نیز در حالت خمیده خواهد بود، اما بدشکلی اولیه، چرخش نامناسب انگشت پا است که معمولا در هر دو پا رخ می‌دهد.
حدود 20درصد از موارد انگشت چرخیده پا خود به خود برطرف می‌شود.
درمان ناهنجاری انگشت چرخیده این است که تاندون پایین انگشت پا برش بخورد تا فشار ناشی از چرخش کاهش یابد، اما معمولا تا زمانی که کودک شما حداقل 6 ساله نشده است، ممکن است به خودی خود از بین برود.

انگشتان روی هم قرار گرفته
انگشت روی هم قرار گرفته، زمانی اتفاق می‌افتد که انگشت پنجم کودک از بالای انگشت چهارم عبور کند. این وضعیت در درجات مختلف اتفاق می‌افتد و در برخی از نوزادان آزاردهنده نیست.
در کودکان دیگر، روی هم قرار گرفتن انگشت پا می‌تواند مشکلاتی را در پوشیدن کفش ایجاد کند و ممکن است برای اصلاح ناهنجاری به عمل جراحی نیاز باشد.

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید تا متخصص مورد نظر خود را پیدا کنید.

بیا نی نی، گروه ترجمه: مغز کودک شما همینطور که رشد میکند، شکل می‌گیرد. هرچه ارتباط سلول‌های عصبی با هم بیشتر باشد کودک باهوش‌تر است. تشکیل این اتصالات زمانی که کودک در محیط پر از رنگ و صدا و بو و لمس باشد بیشتر می‌شود. علاوه بر محیط شما می‌توانید با بازی‌هایی رشد مغز او را افزایش دهید.

در اینجا برخی بازی‌هایی که می‌توانید تا یک سالگی با کودک انجام دهید به شما معرفی می‌کنیم.

صفر تا 6 ماهگی

• اعتماد ایجاد کنید
  

  نوزاد را بردارید و در بغلتان نگه دارید. این کار را با تمام حس‌تان انجام دهید. با او حرف بزنید و به او لبخند بزنید و به او نشان دهید در آینده می‌تواند روی شما حساب کند.

• او را تکان دهید

  کودک را در آغوش بگیرید و مانند گهواره از یک سو به سوی دیگر حرکت دهید. در حین انجام این کار با او حرف بزنید و برایش آواز بخوانید.

• برایش صدا درآورید

  کف دست‌های‌تان را به هم بزنید، با انگشتان‌تان بشکن بزنید و صداهای عجیب و غیر معمول در موقعیت‌های مختلف اطراف سر نوزاد دربیاورید. حتی می‌توانید موسیقی آرام پخش کنید.

• مجبورش کنید نگاه کند

  با استفاده از اشیایی به رنگ روشن یا اسباب‌بازی‌هایی رنگارنگ توجه کودک را جلب کنید طوری که بخواهد آن جسم را بگیرد. خیلی آرام اسباب بازی را از یک سو به سوی دیگر ببرید یا آن را بالا و پایین کنید.

• برایش شکلک دربیاورید

  نوزاد را روی بازوی‌تان بگیرید و جلوی صورت‌تان بیاورید. در همین حالت او را طوری نگهدارید که بتواند صورت شما را ببیند. بعد برایش شکلک دربیاورید، بخندید، حرف بزنید، ابروهای‌تان را بالا ببرید و …

  جهت مشاوره فرم زیر را پر کنید تا با شما تماس بگیریم  

6 تا 12 ماه

• او را بنشانید

  سعی کنید کودک را بنشانید یا اطراف او بالش بگذارید تا نیفتد. بعد به او اسباب بازی نشان دهید که بالا می‌رود و او مجبور است بالا را نگاه کند و بالاتر بیاید.

• جلوی آینه بگذارید

  نوزاد را جلوی آینه بگذارید و همه قسمت‌های صورتش را به او نشان دهید. برای مثال دماغش را لمس کنید و بگویید « دماغ» کمک کنید خودش هم دماغش را لمس کند.

• قایم موشک بازی کنید

  نوزاد را روی پاهای‌تان قرار دهید و جلوی آینه بنشینید. صورت کودک را در آینه به او نشان دهید بعد روی آینه را بپوشانید و بگویید « آتبین کجاست؟» بعد پارچه را بردارید و بگویید « ایناهاش» این کار را چند بار دیگر انجام دهید و ببینید خودش پارچه را برمی‌دارد یا نه.

• ادای کلماتش را درآورید

  صداهایی که کودک در می‌آورد به شکل حروف تکرار کنید. کودک را طوری نگهدارید که شما را ببیند بعد صدایی را که از او می‌شنوید مانند « لا لا لا» یا « دا دا دا» تکرار کنید. به او زمان بدهید تا خودش هم آن را بگوید و خوشحالی‌تان را از ادای کلمات توسط او نشان دهید.

• بگذارید از روی صدا پیدای‌تان کند

  نوزاد را مجبور کنید از روی صدای‌تان شما را پیدا کند. او را در گهواره یا صندلی ماشین وسط اتاق قرار دهید. به عقب بروید و حرف بزنید یا صداهای بامزه دربیاورید. بگذارید صدای شما را دنبال کند.

• بگذارید تقلید کند

  به نوزاد کمک کنید کارهای ساده‌ای که شما انجام می‌دهید را تقلید کند؛ کارهایی مانند کف زدن، صدای بوسیدن و …هر بار که او تلاش میکند کارهای شما را تقلید کند او را در آغوش بگیرید و نوازشش کنید. 

مهد مثبت

mahde_mosbat

mahdemosbat.com

02165247003
02165247004

نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می‌شوند می‌توانند تا 10درصد از وزن بدن خود را در طول هفته اول زندگی از دست بدهند. نوزادان تا دو هفتگی باید به وزن تولد خود برگردند، یا حتی کمی بیشتر وزن بگیرند. این مقاله، شما را با کاهش وزن نوزاد، بعد از تولد آشنا می‌کند.

در این مقاله می‌خوانید:

• علل کاهش وزن نوزاد بعد از تولد
• اگر کودک شما در حال کاهش وزن است، چه کار باید بکنید؟

نوزاد شما شیر مادر کافی دریافت نمی‌کند و وزن زیادی از دست می‌دهد اگر این شرایط را داشته باشد:

• بیش از 10درصد وزن هنگام تولد خود را از دست بدهد.
• پس از هفته اول زندگی به کاهش وزن ادامه دهد.
• بعد از دو هفته هنوز زیر وزن تولد باشد.

علل کاهش وزن نوزاد بعد از تولد
نوزادانی که از شیر مادر تغذیه می‌کنند به دلایل مختلفی می‌توانند وزن خود را از دست بدهند.

1- شیر ندادن به اندازه کافی
مهم است که حداقل هر دو تا سه ساعت یک‌بار کودک را به سینه بچسبانید تا ترشح شیر را تحریک کنید و شیر مادر کافی برای افزایش وزن در اختیار نوزاد قرار دهید.

مهم است که حداقل هر دو تا سه ساعت یک‌بار کودک را به سینه بچسبانید تا ترشح شیر را تحریک کنید و شیر مادر کافی برای افزایش وزن در اختیار نوزاد قرار دهید.

2- موقعیت شیردهی نادرست
اگر موقعیت شیردهی شما نادرست باشد، کودک شما به درستی سینه را نمی‌گیرد و نمی‌تواند شیر کافی برای رشد دریافت کند.

3- مشکلی در توانایی کودکتان برای گرفتن سینه
اگر سینه‌های شما به شدت پف کرده، نوک سینه‌های بزرگ، نوک سینه‌های صاف، یا نوک سینه‌های معکوس دارید، ممکن است کودکتان در گرفتن آن مشکل داشته باشد.
نوزادان همچنین ممکن است مشکلات فیزیکی، یا عصبی داشته باشند که در توانایی آن‌ها برای گرفتن سینه به درستی اختلال ایجاد کند.

4- استفاده نادرست از محافظ نوک پستان
محافظ نوک سینه زمانی که به درستی و زیر نظر پزشک، یا مشاور شیردهی استفاده شود می‌تواند یک ابزار مفید برای شیردهی باشد.
با این حال، محافظ‌های نوک پستان که به طور نادرست استفاده می‌شوند، می‌توانند از دریافت شیر کافی توسط نوزاد جلوگیری کنند. آن‌ها همچنین می‌توانند باعث کاهش میزان شیر شما شوند.

5- خواب‌آلودگی
نوزادان خواب‌آلود باید هر دو تا سه ساعت یک‌بار برای تغذیه بیدار شوند. شیر دادن به نوزاد خواب‌آلود می‌تواند چالش‌برانگیز باشد، اما بسیار مهم است که مطمئن شوید کودک شما اغلب شیر می‌خورد و شیر مادر کافی برای افزایش وزن دریافت می‌کند.

6- شروع دیرهنگام تولید شیر
زایمان سخت، استرس یا احتباس جفت، برخی از دلایل تاخیر در تولید شیر هستند. تا زمانی که سینه‌های شما از شیر پر نشود، وزن کودک شما افزایش نمی‌یابد.

7- کمبود واقعی شیر
برخی از مسائل فیزیکی، یا هورمونی مانند هیپوپلاستی سینه‌ها، سندروم تخمدان پلی کیستیک، کم‌کاری تیروئید یا جراحی قبلی پستان، می‌تواند باعث کمبود شیر شود.
اگر تا روز چهارم پس از زایمان شیرتان زیاد نشد، با پزشک خود صحبت کنید و مورد معاینه قرار بگیرید. در برخی موارد، کمبود واقعی شیر را می‌توان با درمان اصلاح کرد.

اگر کودک شما در حال کاهش وزن است، چه کار باید بکنید؟
اگر کودک شما در حال کاهش وزن است، یا آن‌طور که انتظار می‌رود وزن اضافه نمی‌کند، نباید منتظر بمانید. سلامتی شما و جنین باید ارزیابی شود و ممکن است به یک مشاور شیردهی نیاز داشته باشید.

اگر کودک شما در حال کاهش وزن است، یا آن‌طور که انتظار می‌رود وزن اضافه نمی‌کند، نباید منتظر بمانید.

شروع خوب شیردهی می‌تواند تفاوت زیادی در موفقیت شما ایجاد کند. به علاوه، اصلاح هر مشکلی فورا کمک می‌کند تا مطمئن شوید که کودک شما تغذیه و مایعات کافی برای هیدراته ماندن و شروع به افزایش وزن، دریافت می‌کند.

بنابراین اگر کودک شیرخوار شما در حال کاهش وزن است، این کارها را انجام بدهید:

• به پزشک خود مراجعه کنید. بررسی کنید که آیا یک مشکل فیزیکی، یا هورمونی وجود دارد که ممکن است با شیردهی شما تداخل داشته باشد، یا نه.
• کودک خود را نزد پزشک ببرید تا بیماری، یا هر مشکل دیگری را که می‌تواند در شیردهی اختلال ایجاد کند، مورد بررسی قرار بدهد. عفونت، زردی و سایر مشکلات نوزاد می‌تواند باعث شیردهی ضعیف و کاهش وزن در نوزادان شود.
• وزن کودک را کنترل کنید. او را به طور منظم در خانه وزن کنید.
• پوشک کودک خود را کنترل کنید. تعداد پوشک‌های مرطوب و دفع مدفوع کودک را در طول روز پیگیری کنید.
• حداقل هر دو تا سه ساعت یک‌بار در طول شبانه‌روز به کودک خود شیر بدهید. اگر نوزادی خواب‌آلود دارید، هر سه ساعت یک‌بار او را برای شیر دادن بیدار کنید.

• در هر جلسه شیردهی، به مدت طولانی‌تری به نوزاد شیر دهید.
• با پمپاژ، شیر خود را افزایش دهید. همچنین می‌توانید از پزشک، یا مشاور شیردهی در مورد استفاده از شیرافزا سئوال کنید. برخی گیاهان، غذاها و چای‌های مخصوص ممکن است برای افزایش شیر مفید باشند.
• اگر کودک شما همچنان به کاهش وزن ادامه می‌دهد، ممکن است نیاز به مکمل داشته باشد. با پزشک متخصص اطفال در مورد ادامه شیردهی همراه با مکمل صحبت کنید.
• برای اطمینان از اینکه کودک شما به اندازه کافی شیر مادر، یا شیر خشک دریافت می‌کند در حالی که هنوز به کودک شیر مادر می‌دهید، می‌توانید از یک دستگاه مکمل شیردهی استفاده کرد.

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

تماشای تلویزیون می‌تواند سرگرم‌کننده باشد، اما آیا تماشای تلویزیون برای نوزادان مضر است؟ این مقاله به همین موضوع می‌پردازد.
واضح است که تماشای بیش از حد تلویزیون به سلامت نوزادان آسیب می‌رساند. به این دلیل که نوزادان دوست دارند رنگ‌های زنده را ببینند، آن‌ها را مجبور نکنید که در حین تماشای تلویزیون، شبکه‌های مختلف تلویزیونی را یکی پس از دیگری تماشا کنند.
بر اساس تحقیقات، تماشای بیش از حد تلویزیون ممکن است پیامدهای مضر متعددی داشته باشد، از جمله توقف رشد مغز، کاهش تحریک مغز، مشکلات یادگیری، خواب ناآرام، کابوس‌های شبانه و عدم تمرکز.
علاوه بر این‌ها، بین تماشای تلویزیون در نوزادان و اوتیسم هم ممکن است ارتباط وجود داشته باشد که دلایل بیشتری برای دور نگه داشتن آن‌ها از تلویزیون ارائه می‌دهد.
به خواندن این مقاله ادامه دهید تا برخی نکات ایمنی برای حفظ امنیت خود و فرزندانتان را متوجه شوید.

تماشای تلویزیون برای نوزادان چقدر ایمن است؟
طبق گفته آکادمی اطفال آمریکا، کودکان کمتر از دو سال نباید تلویزیون تماشا کنند. در حالی که بسیاری از والدین درک می‌کنند که تماشای تلویزیون برای فرزندانشان مضر است، اکثریت آن‌ها از تاثیر منفی تلویزیون بر کودکان خردسال، به‌ویژه هنگامی که موسیقی در پس‌زمینه پخش می‌شود، بی‌اطلاع هستند.
توانایی نوزادان برای تشخیص و کنترل نارضایتی خود در نتیجه قرار گرفتن در معرض طولانی‌مدت صفحه نمایش مختل می‌شود.
همچنین تماشای تلویزیون، بچه‌ها را از فعالیت‌هایی که به نفع توانایی ذهنی آن‌هاست، مانند کاوش و تعامل با سایر کودکان، منحرف می‌کند.

سن مناسب برای تماشای تلویزیون برای نوزادان چیست؟
این سئوال که «در چه زمانی تماشای تلویزیون برای نوزادان ایمن است؟»، اغلب برای پدرها و مادرها دلهره‌آور است.
مطالعات نشان داده است که تماشای تلویزیون قبل از 18 ماهگی تاثیر منفی طولانی‌مدتی بر رشد زبان، توانایی خواندن و حافظه کوتاه‌مدت کودکان دارد. در نتیجه مشکلات خواب و تمرکز تشدید می‌شود.

تاثیر تماشای تلویزیون بر نوزادان چیست؟
بسیاری از والدین خوشحال‌اند که برنامه‌های تلویزیونی مختلف می‌توانند مثل یک پرستار بچه، حواس کودک را پرت کنند و کودکان را در زمانی که والدینشان سر کار هستند، مشغول نگه دارند.
والدینی که برنامه‌های تلویزیون را با فرزندان خود تماشا می‌کنند، احساس بدی ندارند چون فکر می‌کنند زمان با کیفیتی را برای فرزندان خود فراهم می‌کنند. اما آیا نمایشگرهای تلویزیون برای نوزادان مضر هستند؟

در واقع، این احتمال وجود دارد که اثرات تماشای تلویزیون برای نوزادان مضر باشد:

1- مانع رشد مغز می‌شود
دو سال اول زندگی کودک بیشترین تاثیر را بر رشد مغز او دارد. در حالی که کودک شما در حال تماشای تلویزیون است، ممکن است از طریق دستکاری اشیاء اطراف خود به کاوش، بازی و یادگیری بپردازد.
این‌ها فعالیت‌هایی هستند که به کودک شما در ایجاد توانایی‌های لازم برای رشد شناختی، رشد اجتماعی و رشد عاطفی کمک می‌کنند.

2- تعامل اجتماعی کمتر
بازی، یک روش عالی برای آشنایی کودک با محیط خود است. او یاد می‌گیرد که چگونه مغز خود را از طریق آزمایش‌های علت و معلولی به هم متصل کند.

هیچ میزان تماشای تلویزیون، یا گوش دادن به موسیقی به شما نحوه برقراری ارتباط موفق را نمی‌آموزد.

هر بار که فرزند شما با فرد دیگری ارتباط برقرار می‌کند، یک نقطه عطف رشد به دست می‌آید. اگر فرزند شما این تغییرات را به صفحه نمایش متصل کند، تعامل اجتماعی را از دست خواهد داد.

3- نه تلویزیون و نه موسیقی نمی‌توانند به کودک یاد بدهند که با موفقیت صحبت کند
هیچ میزان تماشای تلویزیون، یا گوش دادن به موسیقی به شما نحوه برقراری ارتباط موفق را نمی‌آموزد. اگر تلاش‌های ارتباطی فرزندتان را نادیده بگیرید، ممکن است یک نقطه عطف رشدی قابل توجه را از دست بدهید.

4- تاثیر منفی بر مهارت‌های ارتباطی
گوش دادن به صحبت‌های شخصیت‌های کارتونی که با لحن بچه‌گانه یا تحقیرآمیز با فرزندتان صحبت می‌کنند، به او کمک نمی‌کند تا مهارت‌های ارتباطی‌اش را توسعه دهد.
در عوض، او توانایی‌های ارتباطی را از طریق گوش دادن و تقلید از عادات گفتاری بزرگسالان به دست می‌آورد. او با تقلید از بزرگسالان اطراف خود که به شیوه‌های اشتباه اما مستقیم صحبت می‌کنند، الگوهای گفتاری خوبی ایجاد می‌کند.

5- آسیب به مهارت‌های شناختی
به خاطر داشته باشید که وقتی کودک شما به تلویزیون لبخند می‌زند، تلویزیون با لبخند زدن پاسخ متقابل نمی‌دهد. در نتیجه ممکن است به سلامت اجتماعی و روانی او آسیب وارد شود.

6- برنامه‌های گمراه‌کننده
بیشتر برنامه‌ها و فیلم‌های کودکان به دلیل مخاطبان هدف، مهارت‌های نادرستی را به کودکان آموزش می‌دهند. آن‌ها با به تصویر کشیدن واقعیت به شکلی اغراق‌آمیز و کارتونی، مشکل را نادرست معرفی می‌کنند.

7- تماشای طولانی‌مدت تلویزیون ممکن است مهارت‌های ارتباطی کودکان را مختل کند
بسیاری از مطالعات نشان داده‌اند که قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض تلویزیون ممکن است به ظرفیت کودکان برای برقراری ارتباط موثر از طریق خواندن و نوشتن آسیب برساند.
پیامدهای دراز مدت، شامل مشکلات تمرکز و یادگیری است.

جایگزین‌های دیگر برای تماشای تلویزیون برای نوزادان
در حالی که تلویزیون به خودی خود به کودکان آسیب نمی‌رساند، ممکن است شنیده باشید که بسیاری از مردم می‌پرسند: «آیا تماشای تلویزیون برای نوزادان مضر است؟»

تماشای بیش از حد تلویزیون، بد است و ممکن است به عاداتی مثل کم‌تحرک و عدم قرار گرفتن در معرض امکانات آموزشی مختلف منجر شود.

پاسخ این خواهد بود که تماشای بیش از حد تلویزیون، بد است و ممکن است به عاداتی مثل کم‌تحرک و عدم قرار گرفتن در معرض امکانات آموزشی مختلف منجر شود.
کودکان باید به طور مکرر در معرض طیف وسیعی از تجربیات قرار بگیرند تا تربیت آن‌ها کامل شود. هنگامی که فعالیت‌های سالم را در برنامه روزانه کودک خود بگنجانید، او طیف وسیع‌تری از مهارت‌ها، استعدادها و تجربیات را به دست خواهد آورد.

جایگزین‌های زیر را برای درگیر نگه داشتن نوزادان ایجاد کنید:

1- از رنگ‌آمیزی بهره بگیرید
یک جعبه رنگارنگ از مدادرنگی تهیه کنید تا کودکان با آن نقاشی بکشند. کشیدن نقاشی، شکل دادن به اشکال و نوشتن اعداد و حروف با کودکتان می‌تواند بسیار سرگرم‌کننده باشد.

2- کمک در آشپزخانه
کودک را همراه خود به آشپزخانه ببرید و به او اجازه بدهید در فرآیند آشپزی به شما کمک کند. همچنین می‌توانید از او برای کمک به اندازه‌گیری، مخلوط کردن و هم زدن استفاده کنید.
حتی بچه‌های کوچک هم می‌توانند میوه‌ها و سبزیجات را بشویند و وعده‌های غذایی را به روش‌های جدید جمع کنند.

3- برای فرزندتان کتاب بخوانید
برای فرزندتان کتاب‌های مصور با تصاویر بزرگ را انتخاب کنید تا علاقه کودکتان را به داستان برانگیزد. حتی اگر فقط چند دقیقه در روز یک برایش کتاب بخوانید، رشد کودکتان را تقویت خواهید کرد.

برای فرزندتان کتاب‌های مصور با تصاویر بزرگ را انتخاب کنید تا علاقه کودکتان را به داستان برانگیزد.

4- در برخی تمرینات بدنی شرکت کنید و مدتی را در فضای باز بگذرانید
بازی با اسباب‌بازی‌ها در حیاط، دوچرخه‌سواری و بازی با دوستان، همگی راه‌های لذت‌بخشی برای کودک هستند تا در حین لذت بردن از فضای باز، کمی ورزش کند.

تماشای تلویزیون برای نوزاد مضر است، پرسش و پاسخ
سوال مخاطب بیا نی نی: آیا نگاه کردن به تلویزیون از فاصله سه متری برای نوزاد سه ماهه به مدت بیست دقیقه در روز ضرر داره؟

پاسخ دکتر فرزاد وفایی، متخصص اطفال:
ممکن است دیدن تلویزیون برای چشمان نوزاد شما ضرر خاصی نداشته باشد، اما اگر به تلویزیون عادت کرد، بعد که بزرگ‌تر شد دیگر نمی‌توان او را در دیدن تلویزیون کنترل کرد و به این صورت رشد کودک، بازی کردن او، تعاملش با خانواده و تعامل اجتماعی‌اش با همسالانش دچار مشکل می‌شود.
بنابراین اگر خیلی اصرار به دیدن تلویزیون دارد، می‌توانید اجازه دهید لالایی کودک یا چند برنامه خاص را ببیند، ولی در بقیه موارد سعی کنید او را سرگرم کنید تا تلویزیون نبیند.
از طرف دیگر تلویزیون امواج الکترومغناطیسی دارد که هنوز برای ما ناشناخته است و ممکن است روی مغز یا اندام و سلامتی کودک اثر منفی بگذارد، بنابراین در بیشتر موارد نوزاد زیر یک سال را از دیدن آن منع می‌کنیم.

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

نوزاد شما قبل از اینکه بعد از تولد از بیمارستان خارج شود، باید مورد آزمایشات غربالگری نوزاد قرار بگیرد. این تست‌ها به دنبال اختلالات نادر اما جدی و عمدتا قابل درمان هستند که بر نحوه عملکرد بدن تاثیر می‌گذارند. اختلالات اسیدهای آمینه، از جمله این مشکلات هستند.

اختلالات اسیدهای آمینه چیست؟
غربالگری نوزاد شما ممکن است شامل آزمایش برخی از اختلالات متابولیسم اسید آمینه باشد. این‌ها شرایط نادری هستند که متابولیسم بدن را تحت تاثیر قرار می‌دهند.

اسیدهای آمینه به ساخت پروتئین در بدن شما کمک می‌کنند. افراد مبتلا به این اختلالات نمی‌توانند اسیدهای آمینه خاصی را تجزیه کنند.

متابولیسم، روشی است که بدن شما غذا را به انرژی مورد نیاز برای تنفس، هضم غذا و رشد تبدیل می‌کند.
اسیدهای آمینه به ساخت پروتئین در بدن شما کمک می‌کنند. افراد مبتلا به این اختلالات نمی‌توانند اسیدهای آمینه خاصی را تجزیه کنند.
این می‌تواند باعث تجمع مواد مضر در بدن شود. برای افرادی که اختلالات اسیدهای آمینه دارند، خوردن غذاهای حاوی پروتئین می‌تواند باعث مشکلات جدی سلامتی و گاهی اوقات مرگ شود.

افراد مبتلا به اختلالات اسیدهای آمینه چه شرایطی دارند؟
افراد مبتلا به این نوع اختلالات ممکن است نیاز به محدود کردن، یا اجتناب از برخی غذاها داشته باشند چون بدن آن‌ها نمی‌تواند برخی از مواد را به درستی پردازش کند.
بیماری یا عفونت، خوردن غذاهای نادرست، یا برای مدت طولانی بدون غذا ماندن می‌تواند علائم و نشانه‌های هر اختلال را ایجاد کند.
این شرایط ارثی است یعنی از طریق ژن‌ها از والدین به فرزند منتقل می‌شوند. ژن‌ها بخش‌هایی از سلول‌های بدن شما هستند که دستورالعمل‌هایی را برای نحوه رشد و عملکرد بدن ذخیره می‌کنند.
در ایالات متحده، همه نوزادان آزمایش‌های غربالگری نوزاد را انجام می‌دهند تا پزشک متوجه شود که آیا نوزاد ممکن است برخی از بیماری‌های ارثی مانند اختلالات متابولیسم اسیدهای آمینه داشته باشد، یا نه.

اختلالات اسیدهای آمینه در نوزادان
بسیاری از نوزادان مبتلا به این اختلالات در بدو تولد سالم به نظر می‌رسند، اما بدون درمان، این شرایط می‌تواند منجر به مشکلات جدی سلامتی و حتی مرگ شود. با تشخیص و درمان به موقع، اکثر نوزادان مبتلا به اختلالات اسیدهای آمینه می‌توانند زندگی سالمی داشته باشند. به همین دلیل است که غربالگری نوزادان بلافاصله پس از تولد بسیار مهم است.
همه نوزادان از نظر اختلالات متابولیسم اسید آمینه باید غربالگری شوند:

• اسیدمی آرژنینوسوکسینیک، یا ASA
• سیترولینمی، یا CIT
• هموسیستینوری، یا HCY
• بیماری ادرار شربت افرا MSUD نامیده می شود)
• فنیل کتونوری، یا PKU
• تیروزینمی نوع I

آرژنینوسوکسینیک اسیدمی چیست؟
در این اختلال، بدن نمی‌تواند آمونیاک یا ماده‌ای به نام اسید آرژنینوسوکسینیک را از خون حذف کند.
نوزادان مبتلا به ASA که تحت درمان قرار نمی‌گیرند، اغلب در چند هفته اول زندگی می‌میرند. درمان زودهنگام می‌تواند به پیشگیری از مشکلات جدی از جمله آسیب مغزی، مشکلات کبدی و ناتوانی‌های فکری و رشدی کمک کند.
این‌ها مشکلاتی در نحوه عملکرد مغز هستند که می‌توانند باعث ایجاد مشکل، یا تاخیر در رشد فیزیکی، یادگیری، برقراری ارتباط، مراقبت از خود، یا کنار آمدن با دیگران شوند.

نوزادان مبتلا به ASA که تحت درمان قرار نمی‌گیرند، اغلب در چند هفته اول زندگی می‌میرند.

علائم و نشانه‌های ASA در نوزادان عبارتند از:

• خواب‌آلودگی
• نق نقو بودن
• اشتهای کم

علائم و نشانه‌های ASA در نوزادان بزرگ‌تر و خردسالان می‌تواند خفیف یا جدی باشد. علائم و نشانه‌های جسمی و رفتاری عبارتند از:

• بی‌قرار بودن، یا داشتن مشکل در ساکن بودن، یا ساکت بودن
• تغییرات در تون عضلانی
• مشکلات هماهنگی، یا تعادل
• خواب‌آلودگی
• موهای خشک که به راحتی می‌شکنند
• مشکلات یادگیری
• رشد آهسته
• سر کوچک
• گفتار نامشخص

علائم و نشانه‌های پزشکی ASA در نوزادان و کودکان بزرگ‌تر عبارتند از:

• مشکلات تنفسی
• سطوح بالای آمونیاک در خون و سردرد شدید، به‌ویژه پس از یک وعده غذایی با پروتئین بالا (مثلا پس از یک وعده غذایی بزرگ از گوشت، ماهی یا تخم‌مرغ)
• کم‌اشتهایی و بیزاری از گوشت و سایر غذاهای پر پروتئین

سیترولینمی چیست؟
در سیترولینمی یا CIT، بدن در تجزیه اسیدهای آمینه و خلاص شدن از شر آمونیاک در خون مشکل دارد. برای نوزادان مبتلا به CIT، کبد ممکن است به درستی کار نکند تا به خلاص شدن از شر آمونیاک در بدن کمک کند.
CIT کلاسیک معمولا در چند روز اول پس از تولد ظاهر می‌شود. در صورت عدم درمان، نوزاد ممکن است در هفته اول زندگی بمیرد. مشکلات سلامتی ناشی از CIT می‌تواند شامل آسیب مغزی، ناتوانی‌های ذهنی و رشدی، مشکلات کبدی و کما باشد.
درمان زودهنگام می‌تواند به پیشگیری از این مشکلات کمک کند.
علائم و نشانه‌های سیترولینمی کلاسیک در نوزادان عبارتند از:

• مشکلات تنفسی
• تغییرات در تون عضلانی
• خواب‌آلودگی
• نق نقو بودن
• اشتهای کم، یا مشکل در غذا خوردن
• از دست دادن هوشیاری (از حال رفتن)
• دمای پایین بدن
• عضلات ضعیف

هموسیستینوری چیست؟
در هموسیستینوری یا HCY، بدن نمی‌تواند اسید آمینه هموسیستئین را تجزیه کند.
در صورت عدم درمان، هموسیستینوری می‌تواند باعث مشکلاتی در خون، استخوان‌ها، چشم‌ها، قلب و پانکراس شود.

در صورت عدم درمان، هموسیستینوری می‌تواند باعث مشکلاتی در خون، استخوان‌ها، چشم‌ها، قلب و پانکراس شود.

نوزادان مبتلا به HCY ممکن است در بدو تولد سالم به نظر برسند، اما علائم معمولا در سال اول زندگی ظاهر می‌شوند.
علائم و نشانه‌های فیزیکی عبارتند از:

• قد بلند و لاغر با پاها و بازوهای بلند یا انگشتان بلند و خمیده
• بدشکلی قفسه سینه
• عدم رشد (افزایش وزن و رشد آهسته)
• رنگ پریده مو و پوست
• مشکلات حرکتی
• قرمزی روی گونه‌ها

علائم و نشانه‌های رفتاری عبارتند از:

• مشکلات رفتاری و عاطفی
• ناتوانی‌های ذهنی و رشدی

بیماری ادرار شربت افرا یا MSUD چیست؟
افراد مبتلا به این عارضه ممکن است ادراری شبیه بوی شربت افرا داشته باشند. در این اختلال، بدن نمی‌تواند اسیدهای آمینه لوسین، ایزولوسین و والین را تجزیه کند. این آمینو اسیدها در غذاهای سرشار از پروتئین مانند گوشت، ماهی و تخم‌مرغ یافت می‌شوند.

درمان زودهنگام می‌تواند به پیشگیری از مشکلات جدی سلامتی از جمله مشکلات مغزی و نخاعی، کما و تشنج کمک کند.

اگر این بیماری به موقع درمان نشود، نوزاد ممکن است در ماه اول زندگی بمیرد. درمان زودهنگام می‌تواند به پیشگیری از مشکلات جدی سلامتی از جمله مشکلات مغزی و نخاعی، کما و تشنج کمک کند.
اگر به موقع درمان شود، اکثر نوزادان مبتلا به بیماری ادرار شربت افرا می‌توانند زندگی سالمی داشته باشند.
نوزادان مبتلا به MSUD ممکن است در بدو تولد طبیعی به نظر برسند، اما زمانی که شروع به خوردن مواد غذایی حاوی پروتئین می‌کنند علائم و نشانه‌هایی را از خود نشان می‌دهند که عبارتند از:

• خواب‌آلودگی
• نق نقو بودن
• سطوح بالای اسیدها و آمونیاک در خون
• گریه بلند
• اشتهای کم، یا مشکل در تغذیه
• ادراری که بوی شربت افرا می‌دهد
• کاهش وزن

فنیل کتونوری چیست؟
در فنیل کتونوری یا PKU، بدن نمی‌تواند اسید آمینه فنیل‌آلانین را تجزیه کند. علائم و نشانه‌های آن در ماه اول زندگی ظاهر نمی‌شوند.

تیروزینمی نوع I چیست؟
در این اختلال، بدن نمی‌تواند اسید آمینه تیروزین را تجزیه کند.
در صورت عدم درمان، تیروزینمی نوع I می‌تواند باعث مشکلات کبدی و کلیوی، تشنج، راشیتیسم، کما و مرگ شود. علائم و نشانه های تیروزینمی نوع I عبارتند از:

• مشکلات تنفسی
• کبودی یا خونریزی، به‌ویژه خونریزی بینی
• اسهال و مدفوع خونی
• خواب‌آلودگی
• ضربان قلب سریع
• نق نقو بودن

اگر در این‌باره سئوال بیشتری دارید، آن را با پزشکان متخصص اطفال مطرح کنید.