دسته: شیرخوار و نوپا

بهترین نوع شیر برای نوزادان چه نوع شیری است؟

شیر گاو برای نوزادان مناسب نیست زیرا به اندازه کافی مواد مغذی مهم را تأمین نمی‌کند. قبل از ۱۲ ماهگی، کودک شما باید از شیر مادر تغذیه کند یا از شیر خشک شیر غنی شده با آهن استفاده کند.

بهترین نوع شیر برای بچه ها چه نوع شیری است؟

هنگامی که کودک یک ساله شد می‌توانید شیر کامل یا چربی کم (۲٪) را به او بدهید. اینکه چه مقدار شیر باید ارائه شود باید با پزشک متخصص اطفال در میان گذاشته شود. در این مقدار غذای جامد کودک شما مصرف می‌شود. دادن شیر زیاد در رژیم غذایی کودک می‌تواند او را پر کند و احساس گرسنگی کافی برای خوردن انواع غذا‌های جامد دیگر را در او ایجاد نکند.

شیر پرچرب به فرزندمان بدهیم یا کم چرب؟

برخی از خانواده‌ها ترجیح می‌دهند پس از ۲ سالگی به فرزندان خود شیر کم چربی بدهند. این تصمیمی است که باید با پزشک متخصص اطفال شما در میان گذاشته شود. شما باید ترجیحات فرزند خود (و خانواده) را در نظر بگیرید و همچنین در نظر بگیرید که بقیه رژیم‌های معمول کودک شما چه غذا‌هایی را تشکیل می‌دهند. به خاطر داشته باشید که کودک از ۴ تا ۵ سالگی باید حدود یک سوم کالری خود را از چربی دریافت کند.

شیر کم چرب چه فایده‌ای برای کودک دارد؟

تغییر از شیر کامل به شیر کم چرب می‌تواند یک تغییر بزرگ باشد. اگر فرزند شما شیر کامل را ترجیح می‌دهد اما به دلیل سلامتی یا ترجیح خانواده نمیتوانید به او شیر کم چرب بدهید، سعی کنید تغییر تدریجی را به سمت شیر کم چرب تغییر دهید. ممکن است کودک ۲ ساله‌ علاقه زیادی به نوشیدن شیر داشته باشد اما بهتر است شیر کم چرب را جایگزین شیر پرچرب قرار دهید.

نتیجه‌گیری:

اگر فرزندتان شیر گاو نمی‌خورد سایر غذا‌های لبنی مانند کفیر، ماست و پنیر می‌توانند در وعده‌های غذایی و میان وعده‌های کودک قرار بگیرند. از شیر می‌توان در مواردی مانند اسموتی‌ها و سوپ‌های خامه‌ای برای افزودن مواد مغذی نیز استفاده کرد.

منبع: www.verywellfamily.com

زمان تولد اولین دندان کودک شما می تواند کمی متفاوت باشد. هنگامی که کودک شما کمی گیج می شود غالباً گاز می زند و می خواهد چیزهایی را بجوید، ممکن است کودک کوچک شما دندان درآورد. اما در حالی که این رفتارها می تواند علائم و نشانه های دندان درآوردن باشد اما اغلب در حدود سه تا چهار ماهگی بدون دندان درآوردن رخ می‌دهد. والدین اولین بار نیز ممکن است گول بخورند اگر روی لثه های کودک خود نقاط ریز سفید یا زرد مایل به سفید مشاهده کنند. این غالباً با دندان اول اشتباه گرفته می شود و غالباً کیست های لثه هستند. آنها می توانند در سقف دهان نوزاد جایی که به آنها مرواریدهای اپستین گفته می شود و روی لثه ها جایی که به آنها گره های بوهن گفته می شود رخ دهند. آنها سرانجام بدون درمان از بین می روند.

اولین دندان کودک چگونه است؟

میانگین سنی اولین دندان شیری شش ماه است اما برخی از نوزادان تا 14 یا 15 ماهگی اولین دندان خود را نمی گیرند. دیگران می توانند از سه ماهگی دندان درآوردن و دندان های شیری زودرس تهیه کنند. بعضی از نوزادان حتی می توانند با دندان به دنیا بیایند، به این دندان های ناتال گفته می شود. این دندان ها اغلب باید برداشته شوند زیرا می توانند در تغذیه و ایجاد دندان ها و لثه های سالم تداخل ایجاد کنند. وقتی دندان ها آماده رویش هستند معمولاً دو دندان پایین، میانی (دندان های مرکزی) وارد می شوند و پس از آن دو دندان بالا وسط قرار می گیرند. اما برخی از نوزادان از این نظم یا الگوی معمول پیروی نمی کنند و ممکن است دندان های آنها به طور تصادفی در بیاید.

بعد از دو دندان پایین و بالا میانی، دندان های آسیای دندان جانبی، دندان های نیش، ابتدا و سپس دندان های مولر دوم دنبال می شوند. در نهایت کودک شما تا سن دو تا سه سالگی تمام 20 دندان شیری را (که دندان های اصلی نیز نامیده می شوند) به دست می آورد.

سپس می توانید انتظار داشته باشید که کودک شما از حدود شش سالگی شروع به از دست دادن اولین دندان شیری خود کند. آنها به سرعت شروع به گرفتن اولین دندان از 32 دندان دائمی خود در همان زمان می کنند ، اگرچه آخرین دندان دائمی (دندان عقل) ممکن است تا سال های دبیرستان رویش نداشته باشد.

مراقبت از دندان های کودک چگونه است؟

در حالی که باید لثه های کودک خود را حتی قبل از این که اولین دندان خود را دربیاورند پاک کنید. می توانید مسواک زدن دندان های او را با لکه خمیر دندان حاوی فلوراید شروع کنید. بهداشت مناسب دهان به معنی کاهش خطر پوسیدگی، عفونت یا سایر مشکلات بهداشت دهان است. اینها می توانند چالشهای طبیعی دندان درآوردن را بسیار دردناک تر کنند که برای کودک و شما ناراحت کننده خواهد بود.

منبع: www.verywellfamily.com

تصمیم گیری در مورد زمان و نحوه معرفی نوزادان به غذاهای جامد برای والدین بسیار طاقت فرسا است. اما جدا از زمان و مقدار ، آیا نحوه معرفی نوزادان به غذاهای جامد نیز می تواند در سلامتی آنها تفاوتی ایجاد کند؟

غذاهایی که بقیه اعضای خانواده می خوردند به سادگی به بچه ها داده می شد. این قبل از طلوع صنعت غذای کودک منجر به این شد که اکثر نوزادان در کشورهای غربی از غذاهای جامد و با استفاده از غذاهای مخصوص نوزادان که کاملاً پوره شده و با قاشق تغذیه می شوند، جدا شوند. تعداد بیشتری از والدین با پیروی از شیر گرفتن کودک به دلیل اجازه دادن به کودک خود ، غذای مشابه سایر اعضای خانواده را بخورند. شواهد نشان می دهد که تأخیر در ورود مواد جامد تا شش ماهگی ممکن است از اضافه وزن نوزادان محافظت کند. بنابراین قاشق ها و پوره ها فراموش می شوند که بچه ها با سرعت خود غذا بخورند که به طور معمول در شش ماهگی قادر به انجام این کار هستند. تحقیقات نشان داده است که والدین از شیر گرفتن کودک استفاده می کنند زیرا احساس می کنند این باعث می شود زمان صرف غذا با استرس بیشتر و راحت تر (هر چند ناموزون) باشد. اما تعداد فزاینده ای از والدین نیز به دلیل پیشنهاداتی که ممکن است به کودک در ایجاد عادت های غذایی بهتر و وزن سالم تر کمک کند ، این روش را دنبال می کنند اما آیا این درست است؟

تحقیقات محدود در مورد از شیر گرفتن نوزاد نشان می دهد که تا حدی بله، می تواند به کودکان در ایجاد عادت های غذایی بهتر کمک کند. تحقیقات با کودکان بزرگتر نشان می دهد وقتی والدین بیش از حد بر میزان و مقدار غذا خوردن کودک خود کنترل می کنند ، احتمالاً کودک دچار مشکلات وزنی می شود. نوزادان و كودكان خردسال در تنظیم میزان مصرف غذا بر اساس نیاز به انرژی مهارت دارند اما والدین آنها را تشویق می كنند كه تمام غذای بشقاب خود را تمام كنند. از سوی دیگر ، رویکرد به رهبری کودک این امکان را برای نوزادان فراهم می کند تا والدین کنترل کنند.

بزرگسالانی که به آرامی غذا می خورند ، دارای اضافه وزن نیستند. همین امر به خوبی می تواند در مورد نوزادان اعمال شود. به طور طبیعی ، کودک برای تغذیه خود و جویدن غذاهای کامل زمان بیشتری لازم دارد تا پوره هایی که با قاشق تغذیه می شوند. نحوه ارائه غذا به نوزادانی که از شیر گرفتن کودک جلوگیری می کنند، ممکن است طیف گسترده تری از مصرف را نیز افزایش دهد. ما می دانیم که این قسمت مهمی در یادگیری کودکان است: وقتی کودکان بزرگتر اجازه دارند با غذا بازی کنند، احتمال خوردن آن بیشتر است.

نتیجه گیری:

از شیر گرفتن کودک اغلب به عنوان یک پیگیری طبیعی با شیردهی در ارتباط است. مادران شیرده بیشتر به کنترل کودک خود در تغذیه عادت دارند اگرچه نوزادانی که با شیشه تغذیه می شوند نیز از شیر گرفتن کودک پیروی می کنند. به طور متوسط ، نوزادانی که از شیر مادر تغذیه می کنند کمتر دچار اضافه وزن یا کلافه خوردن هستند و این ممکن است تفاوت را به جای روش از شیر گرفتن توضیح دهد.

منبع: theconversation.com

والدین نوزادان باید مراقب باشند زیرا سیستم ایمنی بدن نوزاد نابالغ است. وقتی کودک زیر ۶-۸ هفته تب می‌کند در معرض خطر ابتلا به عفونت‌های جدی باکتریایی قرار دارند و به طور معمول برای ارزیابی کامل از جمله شیر نخاعی و آنتی بیوتیک در بیمارستان بستری می‌شوند. به همین دلیل محافظت هرچه بیشتر از نوزاد، در این زمان آسیب پذیر بسیار مهم است. تا آنجا كه ممكن است، تعداد افراد اطراف نوزاد تازه متولد شده خود را محدود كنید. این یک قاعده کلی است که آیا ما از طریق یک همه‌گیری زندگی می‌کنیم یا نه. زیرا نمی‌توان دانست که کسی یا چه کسی در اطراف بوده یا در معرض آن قرار گرفته است. بهداشت مناسب دست یک امر ضروری است. مرطوب ساختن پشت دست، بین انگشتان و زیر ناخن و سپس دست شستن برای حداقل ۲۰ ثانیه از راهنمایی‌های مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها است. مراقب باشید که بازدید‌کنندگان همگی ماسک بزنند. هر کسی که علائم COVID یا روش بیماری‌های دیگر را دارد، نباید در اطراف نوزاد تازه متولد شده باشد.

اگر بازدید‌کننده‌ای واکسن کووید۱۹ را نزده باشد چه کنیم؟

واکسیناسیون مطمئناً توانایی ما را برای ایمن بودن در کنار دیگران بهبود می‌بخشد. شواهد زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد واکسیناسیون احتمال عفونت یا انتقال بدون علامت را کاهش می‌دهد. ۱۰۰٪ نیست، اما بسیار ‌امیدوار‌کننده است. در حالی که کودکانی که به COVID-۱۹ مبتلا می‌شوند تمایل به بیماری ندارند، کسانی که اغلب به بیمارستان بستری می‌شوند کاملاً بیمار هستند و نیاز به پشتیبانی تنفسی دارند و در بسیاری از موارد به بخش مراقبت‌های ویژه کودکان بستری می‌شوند. افرادی که واکسن COVID-۱۹ دریافت نکرده اند بی‌خطرترین ویزیت با نوزاد هستند. با این حال اگر تصمیم گرفته شود که یک فرد واکسینه نشده شخصاً ملاقات کند، وضعیت ‌ایده آل در فضای باز با فاصله بیش از شش متر و ماسک است. چه افراد واکسینه شده باشند یا نشده باشند باید بهداشت دست را به درستی انجام دهند و برای جلوگیری از شیوع بیماری بغل کردن و بوسیدن را محدود کنند.

منبع: https://www.ahchealthenews.com

تعداد بسیار کمی از مردم می توانند در برابر لبخند زدن به نوزاد تازه متولد شده مقاومت کنند. این نشان دهنده احساسات مثبت مانند شادی و علاقه است. البته این امر خصوصاً در مورد والدین تازه وارد بسیار صدق می کند. یک مطالعه نشان داد که مادران تازه متولد شده 80٪ بچه های 16 ساعته خود را نگاه می کنند و 34٪ اوقات به آنها لبخند می زنند. گاهی اوقات نوزادان تازه متولد شده حتی لبخند می زنند و لحظه ای جادویی را برای والدین ایجاد می کنند که اغلب توسط کسی با اشاره به اینکه لبخند واقعی نیست، از بین می رود. حتی کتابهای درسی تمایل دارند که لبخند نوزادان را به عنوان یک بازتاب واقعی و نه یک بیان واقعی از شادی و خوشبختی تلقی کنند. آیا واقعا موضوع این است؟

رفتارهای نوزادان تا نیمه دوم قرن بیستم بیشتر انعکاسی تلقی می شد. دانشمندان تصور می کردند که نوزادان تازه متولد شده توانایی محدودی در احساس و ابراز احساسات دارند و تجربه اجتماعی کافی برای تعامل با مراقبان خود را ندارند. حتی اعتقاد بر این بود که نوزادان تازه متولد شده نمی توانند مانند بزرگسالان احساس درد کنند. به این معنی که بعضی اوقات تحت عمل جراحی دردناک و بدون مسکن قرار می گیرند. تنها در دهه 1980 بود که متخصصان پزشکی فهمیدند که درد در واقع منجر به شوک و عوارض تهدید کننده زندگی می شود. طی 50 سال گذشته، داده ها به آرامی جمع شده اند که نشان می دهد نوزادان چیزی فراتر از موجودات بازتابنده هستند. آنها به اندازه کافی صلاحیت دارند تا به طور فعال ایالات خود را تنظیم کنند. به عنوان مثال آنها می توانند بخوابند تا حواس پرتی های استرس زا را از بین ببرند، یا اگر به تحریک و تعامل بیشتری نیاز دارند سر و صدا و گریه می کنند. آنها همچنین می توانند از همان 36 ساعت اول زندگی لبخندها را تقلید کنند و حتی می توانند از اولین تجربه زندگی خود از تجربه قبلی یاد بگیرند.

لبخند نوزاد چه پیامدی دارد؟

نوزادان تازه متولد شده می توانند موجوداتی با توانایی اجتماعی باشند. تا اوایل دهه 2000 تصور می شد که نوزادان تازه متولد شده فقط در پاسخ به انقباض عضلانی ، نعوظ آلت تناسلی، حرکات روده یا مثانه یا بدون هیچ دلیل خاصی لبخند می زنند. بیشتر مطالعات و کتابهای درسی حتی در قرن 21  هنوز هم حاکی از آن است که اولین “لبخند اجتماعی” تنها پس از ماه دوم زندگی رخ می دهد. هنگامی که محققان مشاهده نوزادان را شروع کردند بیشتر نتایج اولیه آنها با گزارش های والدین تفاوت نداشت. هیچ یک از 400 نوزاد حاضر در این مطالعه در هفته اول لبخند نزده اند. فقط 11٪ در سن دو هفتهگی لبخند اجتماعی نشان دادند. حدود 60٪ در طی سه هفته از نظر اجتماعی لبخند زده بودند و تقریباً همه آنها در ماه اول از نظر اجتماعی لبخند زده بودند. برخی از محققان هنوز در اوایل ثبت لبخند موفق نیستند و لبخندهای زیادی در هنگام خواب رخ می دهد که ارتباطی با دنیای اجتماعی ندارد. در واقع حتی جنین هایی که در رحم با روش سونوگرافی 4 بعدی مشاهده می شوند حداقل از هفته 23 بارداری لبخند می زنند. اما مطالعات دیگر نشان می دهد که نوزادان تازه متولد شده در موارد نادر لبخند می زنند و حداکثر هر چهار دقیقه یک بار برای برخی از کودکان یک روزه است.

نتیجه گیری:

از مدت ها قبل نشانه هایی وجود داشت که نشان می دهد لبخند نوزادان می تواند تا حدودی احساسات مثبت را نشان دهد. لبخندها در چند روز اول زندگی به عنوان پاسخی به نوازش گونه یا شکم ذکر شده است. نوزادان تازه متولد شده نیز در پاسخ به طعم و بوی شیرین لبخند می زنند. این یافته ها دهه ها پیش منتشر شد که لبخندها صرفاً به عنوان بازتاب های ذاتی در نظر گرفته می شدند. تصور می شد که لبخندهای نوزادی فقط ناحیه دهان را درگیر می کند. با این حال، هنگامی که دانشمندان حرکات صورت را فریم به فریم و با استفاده از یک سیستم برنامه نویسی اختصاصی تجزیه و تحلیل می کردند، لبخندها از همان یک روزگی بیشتر از حرکات گونه و چشم نبودند.  از آن زمان مطالعات بیشتر و بیشتری نشان داده است که نوزادان تازه به دنیا آمده هنگام بیداری لبخند می زنند و این لبخندها بسیار شبیه لبخندهای واقعی اجتماعی است.

منبع: https://theconversation.com

رشد کودک مانند سوئیچ  نیست که در سن دقیق (ماه ها) روشن شود. نوزادان با سرعت خود پیشرفت می کنند. بنابراین وقتی نوبت به شروع غذا خوردن می رسد، باید مطمئن شوید که کودک شما ابتدا به این نقاط عطف رسیده است و احتمالاً در سنین بین 7 تا 10 ماهگی این اتفاق می افتد. نوزاد قادر است غذای نرم را بین لثه له کند (نیازی به دندان نیست!) و قادر به ایستادن کاملاً بدون پشتیبانی و کمک است.

سایر نکات ایمنی برای دادن غذا به کودک:

– هرگز هنگام خوردن غذا کودک خود را بدون مراقبت رها نکنید. خفگی ممکن است در یک چشم به هم زدن چشم اتفاق بیفتد.

– قبل از شروع غذا ابتدا با پزشک خود صحبت کنید.

– هرگز کودک خود را در آغوش خود نشونید زیرا نمی توانید ببینید آیا آنها خفه می‌شوند یا خیر.

چه طور به کودک کمک کنیم تا غذا خوردن را یاد بگیرد؟

هنگامی که کودک شما می تواند بنشیند و دستها یا اشیا دیگر را به دهان خود بیاورد، می توانید غذاهای انگشتی به آنها بدهید تا به آنها کمک کند خودشان تغذیه کنند. اگر هنوز به کودک خود پوره می‌دهید به یاد داشته باشید که می توانید یک قاشق از قبل داخلش غذا بگذارید و به او بدهید تا آنها همچنان یاد بگیرند که به طور مستقل تغذیه کنند. اطمینان حاصل کنید که هر چیزی که به کودک خود می دهید نرم، بلعیده شده و به قطعات کوچک خرد شود. برخی از نمونه ها عبارتند از:

تکه های کوچک موز

کوکی ها یا کراکرهای نوع ویفر

تخم مرغ مخلوط شده

ماکارونی خوب پخته شده

مرغ خوب پخته شده ریز خرد شده

کدو زرد ، نخود فرنگی و سیب زمینی را کاملاً پخته و خرد کنید

کدام غذاها نباید به کودک داده شود؟

غذاهایی که نیاز به جویدن دارند مثل: هات داگ، از جمله گوشت استیک، آجیل و دانه، گوشت یا پنیر (شامل پنیر رشته ای)، انگور، ذرت بو داده، سبزیجات خام، تکه های میوه مانند تکه های سیب،آب نبات سفت و سخت و چسبنده

منبع: https://www.verywellfamily.com

آمار نشان میدهد که سزارین های انجام شده در سطح جهان هر ساله در حال افزایش است. ترس از درد و باورهای غلط مبنی بر اینکه سزارین برای کودک بی خطر است و راحت تر است، تنها برخی از دلایلی است که زنان ممکن است برای انجام آن عمل کنند. اما وجود این موارد البته خطراتی نیز دارد. به نظر می رسد برش های سزارین در رشد کودک بین چهار تا 12 ماهگی در مقایسه با نوزادانی که به طور طبیعی متولد می شوند تأثیر منفی بگذارد.

نوزادانی که از طریق سزارین برنامه ریزی شده متولد شده اند در چهار ماهگی نمره ضعیف تری در هر پنج منطقه رشد دارند. بیشترین تفاوت در مهارتهای حرکتی ظریف مشاهده شد. در حالی که کمترین تفاوت در ارتباط با نوزادان واژن متولد شده گزارش شد. با این حال در سن 12 ماهگی، این تفاوت ها برای همه مهارت های حرکتی به شدت ناخوشایند (مانند اینکه آیا کودک می تواند با حمایت یا بدون حمایت راه برود) که در نوزادان متولد شده از طریق واژن بهتر است، کاهش می یابد. نوزادانی که با سزارین برنامه ریزی شده متولد می شوند احتمال ابتلا به مشکلات تنفسی پس از تولد و چاقی، آسم و دیابت در کودکان افزایش می یابد. اما یک مشکل هنگام مطالعه رشد کودک این است که بسیاری از عوامل مانند زمان انجام آزمایشات و سن و وزن مادر می توانند نتایج را تحت تأثیر قرار دهند. در گروه متولد شده از طریق واژن، آزمایشات دو روز بعد در آزمایش چهار ماهه و سه روز بعد در تست 12 ماهه انجام شد. به همین ترتیب ما باید در مطالعه خود را با این شرایط تنظیم کنیم. این اختلاف بین گروه ها را کاهش داد .به خصوص در 12 ماهگی.

رشدمغز در کودکان چگونه است؟

سزارین نحوه تغییر گردش خون و تنفس کودک در خارج از رحم مادر را تغییر می دهد. نوزادانی که از طریق سزارین متولد می شوند تحت فشار یا استرس زایمان واژن قرار نمی گیرند. این استرس به کودک کمک می کند تا گردش خون و تنفس خود را در خارج از رحم تطبیق دهد. همچنین به نظر می رسد زایمان واژینال از طریق فرآیند متیلاسیون DNA ژن های کودک را برنامه ریزی می کند. DNA متیلاسیون بخشی از سیستم است که هدایت می کند کدام ژن ها در بدن “روشن” و “خاموش” هستند. محققان هنوز نمی دانند که چرا این فرآیند در سزارین به همان روشی انجام نمی شود. همچنین کودک در حین سزارین با فلور باکتریایی طبیعی مادر قرارداد ندارد.

در سالهای اخیر نشان داده شده است که باکتریهای روده از طریق به اصطلاح “محور روده مغز” بر رشد و همچنین رفتار تأثیر می گذارند. روش تولد می تواند بر رشد اولیه مغز تأثیر بگذارد، عوامل دیگری مانند ژنتیک، تغذیه و تجارب کودک نیز تأثیر دارند. حتی زمان انجام برنامه های سزارین نیز بسیار مهم است. این عمل ها معمولاً ده تا 14 روز قبل از موعد مقرر انجام می شود تا زنان خود به خود زایمان نکنند.  مادرانی که به دلایل پزشکی به سزارین احتیاج دارند نباید نگران باشند زیرا این موارد برای محافظت از سلامتی آنها و سلامت فرزندشان انجام می شود. همچنین لازم به یادآوری است که بسیاری از عوامل بر رشد تأثیر می گذارند از جمله تغذیه، تجربیات دوران کودکی و ژنتیک – که همه در کمک به نوزادان برای همگام شدن با دیگران در سن آنها کلیدی است.

منبع: https://theconversation.com

کودک شما به احتمال زیاد مدتی بین 4 ماهگی تا اولین تولد اولین دندان خود را می گیرد. اگر کودک 6 ماهه ای دارید که هنوز نشانه ای از دندان درآوردن ندارد هیچ دلیلی برای وحشت وجود ندارد. دندان در آوردن هر نوزادی متفاوت است و نرخ رشد آنها نیز متفاوت است. بعضی از نوزادان تا نه ماهگی دندان در نمی آورند. سایر نوزادان از سه ماهگی دندان درآوردن را شروع می کنند. با این حال، اگر واقعا نگرانی در مورد رشد کودک خود دارید دریغ نکنید و با پزشک متخصص اطفال صحبت کنید. در موارد بسیار نادر برخی از نوزادان با دندان به دنیا می آیند. معمولاً به آنها دندانهای طبیعی یا دندانهای جنینی گفته می شود. اگر دندان شل باشد، معمولاً تقریباً بلافاصله پس از تولد کشیده می شود. اما اگر پشتیبانی خوبی داشته باشند نیازی به کشیده شدن نیست.

دندان در آوردن روی رشد تاثیری دارد؟

اگر کودک شما در حال دندان درآوردن است، این یک نشانه عالی است که کودک در حال رشد سالم است. همانطور که کودک شما در یک مجموعه کامل از دندان ها رشد می کند شما قادر خواهید بود رژیم غذایی او را گسترش دهید و شامل غذاهای غنی از مواد مغذی باشد که کمی بیشتر به جویدن نیاز دارند.

دندان در آوردن چه علائمی دارد؟

قبل از این که اولین دندان نوزادان شما در بیاید، برخی علائم مبنی بر شروع دندان درآوردن را مشاهده خواهید کرد. کودک شما ممکن است:

بیش از حد معمول آب از دهانش بیاید

کمی تب داشته باشید

لثه های متورم و حساس داشته باشید

بیش از حد گیج یا تحریک پذیر باشید

شروع به جویدن وسایل سخت کنید

از خوردن غذا خودداری کنید

بعد از علائم چه می‌شود؟

دندان درآوردن کودک شما می تواند زمان ناراحت کننده ای برای شما و کودک شما باشد. در اینجا چند کار وجود دارد که باید برای سهولت کار انجام شود:

یک اسباب بازی دندان درآوردن برای کودک خود بخرید و آن را قبل از هر استفاده در- یخچال قرار دهید. وقتی هوا سرد است لثه ها را بی حس کرده و تسکین می دهد. مراقب باشید خیلی سرد نشوید زیرا ممکن است به لثه آسیب برساند.

غذای سرد به کودک بدهید. غذاهای یخچالی مانند موز و ماست می توانند به لثه ها کمک کنند.

برای کاهش درد لثه های کودک خود را با انگشت تمیز ماساژ دهید.

چطور از دندان های تازه دراومده کودک مراقبت کنیم؟

هنگامی که کودک شما سه ساله است می توانید انتظار داشته باشید که بسیاری از اولین دندان های او در آمده باشد. در اینجا چند مورد وجود دارد که شما باید برای مراقبت از دندان های کودک خود انجام دهید:

در 6 ماهگی فلوراید را در رژیم غذایی آنها وارد کنید. فلوراید به جلوگیری از پوسیدگی دندان کمک می کند.

 دندان های کودک خود را دو بار در روز با استفاده از یک خمیردندان ملایم حاوی فلوراید و یک مسواک با موی نرم مسواک بزنید.

از دادن نوشیدنی های شیرین به کودک خودداری کنید زیرا این مواد برای دندان های جدید کودک شما مضر است. با این حال، اگر نوشیدنی شیرین به آنها میدهید بلافاصله دندان هایشان را مسواک بزنید.

نتیجه گیری:

یکی از مهمترین لحظات برای والدین، دندان در آوردن کودک است. البته که برای کودک شما دردناک و ناراحت کننده است. سعی کنید با صبور باشید و از مواردی مانند دندان درآوردن اسباب بازی ها استفاده کنید تا ناراحتی آنها کمتر شود.

منبع: www.verywellfamily.com