دسته: شیرخوار و نوپا

آموزش خواب دوقلو‌ها یکی از زمینه‌هایی است که والدین جدید مشتاقانه آن را دنبال می‌کنند. به خاطر داشته باشید که بیش از نیمی از دوقلو‌ها زودتر از موعد به دنیا می‌آیند  در حالی که ممکن است به طور کلی بیشتر از نوزادان دیگر بخوابند. اگر نوزادان شما هر چهار ساعت یکبار غذا می‌خورند به آن‌ها اجازه دهید چرت بزنند.

چه زمانی می‌توانید آن‌ها را بخوابانید؟

برای نوزادان بهترین زمان خواب بین ۴ تا ۶ ماهگی است، زیرا این زمانی است که نوزادان به اندازه کافی بزرگ شده‌اند تا خودشان را آرام کنند و به طور مستقل به خواب ‌می‌روند. اگر دوقلو‌های شما زودتر از موعد به دنیا آمدند (قبل از هفته ۳۷ بارداری) ممکن است لازم باشد زمان خواب را تنظیم کنید.

آیا دوقلو‌ها می‌توانند کنار همدیگر بخوابند؟

اندازه خانه شما تعیین می‌کند که آیا می‌توانید دوقلو‌های خود را در یک اتاق بخوابید یا خیر. اگر هدف نهایی شما این است که دوقلو‌هایتان در یک اتاق مشترک باشند خوب است که با همدیگر بخوابند تا به یکدیگر عادت کنند.

نکاتی برای تمرین خواب دوقلو‌ها

هنگام تمرین خواب دوقلو‌ها بایدصبر داشته باشید اما بدانید که با گذشت زمان و تمرین قطعاً می‌توانید موفق باشید. این نکات هوشمندانه مربوط به تغذیه، چرت زدن و روتین‌های قبل از خواب بوده که می‌تواند بر برنامه خواب دوقلو‌ها تأثیر بگذارد:

– برنامه غذایی:

نکته کلیدی در برنامه خواب دوقلوها این است که ابتدا فرزندتان را در یک برنامه غذایی قرار دهید زیرا نوزادانی که همزمان غذا می‌خورند احتمالاً در همان زمان نیز خواب آلود خواهند شد.

– مراقب علائم خواب باشید:

بعد از اینکه دوقلو‌ها را تغذیه کردید، آروغ زدید و دوقلو‌ها را عوض کردید هر دوی آن‌ها را از نظر علائم خواب مانند خمیازه کشیدن و مالیدن چشم بررسی کنید. در مرحله بعد آن‌ها را خواب آلود اما بیدار روی زمین بگذارید.

– یک روال ثابت قبل از خواب ایجاد کنید:

روال منظم قبل از خواب برای همه نوزادان مهم است به ویژه برای دوقلو‌ها. با حمام شروع کنید و سپس نور را کم کنید، لالایی و کتاب بخوانید و قبل از خواب گرسنگی آن‌‌ها را برطرف کنید. هر شب همین روال را تکرار کنید تا نوزادانتان بدانند که به زودی زمان خواب فرا می‌رسد.

– یک دستگاه صوتی داخل اتاق بگذارید:

یک دستگاه صوتی که ریتمی تکراری می نوازد می‌تواند به خوابیدن کودک کمک کند.

– شب‌ها شیر به نوزاد دهید:

از آنجایی که بسیاری از دوقلو‌ها با وزن کمتری نسبت به تک قلو‌ها به دنیا می‌آیند هنگام خواب به آن‌ها شیر دهید تا گرسنه به خواب نروند.

– نوزادان را جدا از هم بخوابانید:

اگر یکی از دوقلو‌ها در طول شب می‌خوابد به او اجازه دهید به طور موقت در اتاقی متفاوت از خواهر یا برادرش چرت بزند حتی اگر این به معنای جابجایی تخت باشد.

نتیجه‌گیری:

تمرین خواب دوقلو‌ها نیازمند یک رویکرد انعطاف‌پذیر است بنابراین آماده باشید که در صورت نیاز تغییر دهید و تاکتیک‌های مختلف را امتحان کنید. شاید خوابیدن دوقلو‌ها بیشتر طول بکشد.

منبع:

www.whattoexpect.com

همانطور که چرت زدن کودک‌تان را تماشا می‌کنید نگران هر ناله، سوت یا خس خسی که می‌شنوید هستید و فکر می‌کنید که آیا تنفس نوزاد طبیعی است یا خیر. صدای تنفس نوزادان بسیار متفاوت از صدای کودکان بزرگتر است. نوزادان بیشتر از دهانشان نفس می‌کشند و راه‌های تنفسی آن‌ها بسیار کوچک است. در نتیجه ممکن است صدای تنفس پر سر و صدای زیادی بشنوید یا حتی در تنفس مکث کنید. در بیشتر مواقع دلیلی برای نگرانی نیست.

صدای تنفس طبیعی در نوزادان تازه متولد شده چگونه است؟

یک نوزاد تازه متولد شده در هنگام بیداری حدود ۴۰ تا ۶۰ نفس در هر دقیقه می‌کشد. نرخ تنفس طبیعی در طول خواب نوزاد بین ۳۰ تا ۶۰ تنفس در دقیقه است. اگر کودک سریع‌تر نفس می‌کشد ممکن است نشان‌دهنده مشکلات تنفسی او باشد. الگو‌های تنفس نوزاد در طول خواب نیز می‌تواند نامنظم به نظر برسد و این طبیعی است (حتی اگر برای شما استرس‌زا باشد). ممکن است به مدت ۵ تا ۱۰ ثانیه متوقف شود سپس دوباره با یک تنفس سریع با سرعت ۵۰ تا ۶۰ نفس در دقیقه به مدت ۱۰ تا ۱۵ ثانیه شروع شود، سپس قبل از تکرار مجدد و تنفس منظم انجام می‌شود. برای یافتن سرعت تنفس نوزادتان تعداد دفعاتی را که معده او در ۳۰ ثانیه بالا و پایین می‌رود بشمارید.

علت مشکلات تنفسی در نوزادان چیست؟

– تنفس سریع:

هنگامی که کودک بیدار است می‌تواند بیش از ۶۰ نفس در دقیقه بکشد به خصوص اگر او از شدت گریه بیدار شود و این کاملاً طبیعی است.

– خس خس سینه:

اگر کودک شما به ویروس تنفسی مبتلا شود ممکن است متوجه تنفس پر سر و صدا یا خس خس سینه شوید. این به احتمال زیاد به دلیل عفونتی است که در ریه‌های کودک شما مستقر شده استدوضعیتی که به عنوان برونشیولیت شناخته می‌شود. در غیر این صورت به کودک خود مایعات زیادی بدهید، قطره‌های نمک بینی را امتحان کنید و از سرنگ حباب برای کمک به رفع احتقان استفاده کنید.

– غرغر کردن:

ممکن است تعجب کنید که چرا نوزاد شما معمولاً هنگام بازدم غرغر می‌کند. بسیاری از غرغرها به این دلیل اتفاق می‌افتد که نوزادان از بینی تنفس می‌کنند. این چیز خوبی است زیرا این امکان را برای آن‌ها فراهم می‌کند که همزمان نفس بکشند و شیر بخورند. اما غرغر مداوم در واقع می‌تواند نشان دهنده چیز جدی باشد.

– سوت زدن:

صدای خس خس برای برخی از نوزادان طبیعی است. هنگامی که این اتفاق می‌افتد استریدور نامیده می‌شود و به دلیل تنگی راه هوایی است. در نوزادان بسیار رایج است زیرا راه‌های هوایی آن‌ها بسیار ریزبوده و یک انسداد کوچک می‌تواند تنفس را سخت‌تر کند. شایع‌ترین علت در نوزادان لارنگومالاسی است و وضعیتی که در آن بافت‌های گلو بسیار نرم هستند و در مجرای تنفسی فرو ‌می‌روند. معمولاً تا زمانی که فرزند شما ۲ ساله شود برطرف می‌شود.

– سرفه پارس:

این اغلب به دلیل کروپ است و بیماری که معمولاً توسط یک ویروس تنفسی ایجاد می‌شود. کروپ باعث متورم شدن بافت‌های گلو می‌شود و ورود هوا به ریه‌ها را سخت‌تر می‌کند. معمولاً در شب بدتر می‌شود. شما می‌توانید با آوردن کودک به بیرون در هوای سرد یا داخل یک منطقه مرطوب (به دوش بخار آب گرم فکر کنید) این مشکل را تسکین دهید. در موارد شدید ممکن است کودک شما نیاز به درمان استروئیدی داشته باشد.

چه زمانی با پزشک تماس بگیریم؟

ممکن است تعجب کنید که چه زمانی باید نگران تنفس کودک خود باشید. نشانه‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد نوزاد شما هوای کافی دریافت نمی‌کند. اگر متوجه هر یک از موارد زیر شدید با ۱۱۵ تماس بگیرید یا به اورژانس مراجعه کنید:

– تنفس سریع (بیش از ۶۰ نفس در دقیقه) که وقتی آرام است کند نمی‌شود

– غرغر مداوم هنگام بازدم

– گشاد شدن سوراخ‌های بینی

– مکث بین نفس‌هایی که بیش از ۱۰ ثانیه طول می‌کشد

قفسه سینه کودک شما با هر نفس به داخل می‌کشد، به خصوص در اطراف استخوان- ترقوه و دنده‌ها

منبع:

www.whattoexpect.com

۲۴ استخوان در ستون فقرات وجود دارد که از ۷ استخوان در گردن، ۱۲ استخوان در قسمت فوقانی کمر و ۵ استخوان در کمر تشکیل شده است.

 ستون فقرات بیش از ۹۰ درصد نوزادان از موقعیت مناسب خود خارج شده بودند. این امر در نوزادانی که تحت مداخلاتی مانند فورسپس، وکیوم، سزارین یا کشیدن گردن نوزاد در حین زایمان قرار گرفته‌اند شایع‌تر است. خوشبختانه این می‌تواند از طریق مراقبت‌های کایروپراکتیک اصلاح شود.

 زمانی که کودک به ۵ سالگی می‌رسد تخمین‌زده می‌شود که او می‌تواند ۲۰۰۰ بار زمین بخورد که ۲۰۰ بار می‌تواند برای ستون فقرات مضر باشد.
 اتفاقات جزئی در زندگی مانند زمین خوردن در حین یادگیری راه رفتن، روند زایمان، حمل کیف‌های سنگین، وضعیت‌های بد نشستن یا خوابیدن و غیره می‌تواند باعث شود استخوان‌های ستون فقرات از موقعیت خود خارج شوند.

 ستون فقرات ۲۴ استخوانی از نخاع و عصبی که مغز را به بقیه بدن متصل می‌کند محافظت می‌کند. بنابراین ستون فقرات و سیستم عصبی، کلید سلامت کودک و شما را در دست دارند.

 ستون فقرات کودک شما به عنوان یک غشاء و غضروف شکننده شروع می‌شود و بعد از ۳ ماه شروع به تبدیل شدن به استخوان می‌کند.

ستون فقرات کودک شما (نمای کناری) به شکل C شروع می‌شود. با گذشت زمان ۳ منحنی شکل می‌گیرد و به شکل یک C معکوس می‌شود که با یک S به هم متصل می‌شود.

 هر استخوانی که از موقعیت خود خارج شود می‌تواند مانع از رشد کودک شما به حداکثر توان خود شود. یک متخصص کایروپراکتیک کودکان می‌تواند به شما کمک کند تا اطمینان حاصل کنید که ستون فقرات کودک شما به خوبی در یک راستا قرار دارد و رشد و تکامل مطلوب است.

 پرورش یک گیاه در جوانی آسان‌تر است و مطمئن شوید که به صورت درختی مستقیم رشد می‌کند و پس از تبدیل شدن به درخت سعی کنید آن را صاف کنید. به طور مشابه، اطمینان از اینکه ستون فقرات کودک شما به درستی و در تراز بهینه خود از دوران جوانی رشد می‌کند، آسان‌تر از این است که در بزرگ‌تر شدن آن‌ها را تراز کنید.

 برخی از علائم رایج استرس ستون فقرات در نوزادان عبارتند از: گریه زیاد یا قولنج، تورتیکولی (گردن به یک طرف کج شده)، سرماخوردگی و بیماری مکرر، تأخیر در مراحل رشد، مشکلات راه رفتن و تعادل، عفونت گوش و غیره.

منبع:

thenewageparents.com

شما به عنوان یک مادر اغلب نگران هر تغییر کوچکی هستید که در نوزاد خود مشاهده می‌کنید. ممکن است نگران بثورات، کبودی‌ها یا سایر برجستگی‌هایی باشید که روی بدن نوزادتان پیدا می‌کنید، به‌ویژه پس از ویزیت روتین پزشک. اغلب اوقات این تفاوت‌های ظریف در کودک شما ممکن است پس از دریافت واکسن‌های برنامه‌ریزی شده منظم خود ایجاد شود که ممکن است دلیلی برای نگرانی به نظر برسد.

آیا زدن واکسن برای کودک مضرر است؟

واکنش‌های واکسن در نوزادان و کودکان نوپا بسیار رایج است. معمولاً این واکنش‌ها بی‌ضرر هستند و در مدت زمان کوتاهی فروکش می‌کنند. در واقع اکثر واکسن‌ها موارد بسیار کمی از واکنش‌های آلرژیک شدید هستند. متأسفانه یکی از شایع‌ترین علائمی که نوزادان تجربه می‌کنند شامل درد، قرمزی، تورم یا حساسیت در محل تزریق است. این اتفاق در مورد بسیاری از واکسن‌های رایجی که نوزادان دریافت می‌کنند مانند DTaP، فلج اطفال، PCV، هپاتیت A و B، آبله مرغان، MCV و آنفولانزا رخ می‌دهد. معمولاً این توده یا تورم در عرض ۲۴ ساعت پس از واکسیناسیون ظاهر می‌شود و بین ۳ تا ۷ روز پس از واکسیناسیون باقی می‌ماند. این توده یا تورم در واقع نشانه‌ای از کارآمدی واکسن است. می‌توانید از انواع روش‌های درمان خانگی برای کاهش ناراحتی کودک خود استفاده کنید. این درمان‌ها شامل ماساژ ملایم محل تزریق، قرار دادن کمپرس گرم روی توده یا استفاده از کرم هیدروکورتیزون در صورت خارش است. انجام این کار‌ها چندین بار در طول روز می‌تواند به افزایش جریان خون در ناحیه واکسن کمک کند.

چه زمانی والدین باید نگران باشند؟

اغلب اوقات توده سفت یا تورم جزئی در اطراف محل واکسن کودک شما در عرض یک هفته خود به خود برطرف می‌شود. با این حال اگر متوجه شدید که تورم هر روز افزایش می‌یابد با پزشک تماس بگیرید. همچنین اگر تورم تا بیش از ۴۸ ساعت پس از دریافت واکسن ظاهر نشد، باید با پزشک خود تماس بگیرید. والدین در صورت مشاهده هر یک از علائم واکنش آلرژیک شدید پس از واکسن باید نگران باشند:

– کهیر در نقاط مختلف بدن کودک شما

– تورم در گلو یا صورت کودک شما

– مشکل در تنفس

– ضربان قلب بالا

– سرگیجه شدید

– ضعف شدید

منبع:

www.babygaga.com

وقتی صحبت از شیر دادن به نوزادان با شیشه می‌شود مادرانی که هم شیر خودشان را می‌دهند و هم با شیشه شیر کودک را تعذیه می‌کنند بلافاصله متوجه می‌شوند که نوزادان چقدر سریعتر با شیشه شیر، شیر را تمام می‌کنند. برای مبارزه با این مشکلات نوزادانی که به طور انحصاری با شیشه شیر تغذیه می‌شوند یا هر دو از مزایای سریع تغذیه با شیشه می‌برند. فواید تغذیه با شیر در ادامه گفته شده است:

 شیر دادن از طریق سینه:

هنگامی که نوزادان شیر می‌خورند باید به درستی چفت شوند تا بتوانند نوک سینه را بخورند تا شیر تولید شود. مادران هنوز هم می‌توانند نشانه‌هایی را که نوزادان هنگام شیر دادن می‌خواهند تشخیص دهند. زمانی که نوک سینه‌ها در حین تغذیه سریع با شیشه شیر فقط تا حدی پر شده باشد، می‌توانند آهسته آهسته به نوزاد شیر دهند.

درد نوک سینه کمتر می‌شود:

نوزادان تمایل دارند که با شیشه شیر تغذیه شوند زیرا مجبور نیستند برای دریافت شیر یا شیر خشک منتظر بمانند. با این حال نوزادان ممکن است هنگام شیر خوردن عجله کنند و شیر به گلوی آن‌ها بپرد.

 نوزادان زمان سیر شدن خود را متوجه می‌شوند:

درست مانند بزرگسالان ۲۰ تا ۳۰ دقیقه طول می‌کشد تا نوزادان بفهمند که سیر شده‌اند. هنگامی که نوزادان با شیشه شیر تغذیه می‌شوند، این فرصت به آن‌ها داده نمی‌شود. بنابراین آن‌ها در نهایت بیش از حد لازم غذا می‌خورند تا شکم خود را پر کنند. نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می‌شوند بین ۴۹ تا ۵۷ درصد کمتر از نوزادانی که با شیشه شیر تغذیه می‌شوند، شیر مادر مصرف می‌کنند. هر چه شیر یا شیر خشک بیشتر در شیشه شیر به نوزاد داده شود و شیر اجازه داشته باشد نوک پستان را کاملاً بدون وقفه پر کند، نوزادان بیشتر شیر مصرف می‌کنند. آن‌ها نشانه‌هایی را که به آن‌ها می‌گوید سیر شده‌اند را یاد نمی‌گیرند و این به نوبه خود می‌تواند منجر به پرخوری و افزایش وزن بیش از حد در دوران کودکی و بعد از آن شود.

احتمال مشکلات گوارشی را کاهش می‌دهد:

هنگامی که نوزادان با شیشه شیر تغذیه می‌کنند احتمالاً مشکلات گوارشی وجود دارد. متأسفانه هنگامی که نوزادان مشکلات گوارشی دارند گریه می‌کنند و بی‌قرار هستند. گریه به نوبه خود باعث می‌شود که هوای بیشتری ببلعند و این مشکل را بیشتر تشدید می‌کند. به این ترتیب با استفاده از تغذیه سریع با شیشه نوزادان مجبور می‌شوند سرعت غذا خوردن خود را کاهش دهند. وقتی شیشه شیر خود را در زمانی که بیشتر شبیه شیردهی است تمام می‌کنند سیستم گوارشی آن‌ها می‌تواند با حجم مصرفی مطابقت داشته باشد و هوای کمتری بلعیده می‌شود.

 ارتباط بین مادر و نوزاد بیشتر می‌شود:

در طول این مدت زمانی که نوزادان به سرعت با شیشه شیر می‌خورند صحبت کردن با آن‌ها و نوازش گونه‌ها یا بازو‌ها در حین تغذیه نه تنها ارتباط شما و کودک را بیشتر تقویت می‌کند بلکه از نظر اجتماعی و عاطفی نیز به نوزادان کمک می‌کند.

منبع:

www.babygaga.com

به محض اینکه پدر و مادر متوجه وجود نوزادی می‌شوند شروع به تصور اینکه بچه‌ کوچکشان چه شکلی خواهد بود از جمله بافت موهای نوزاد می‌کنند. با این حال پس از تولد نوزادن اطلاعات بیشتری در مورد فولیکول‌ها در دسترس است و والدین می‌توانند به دنبال نشانه‌هایی بگردند که نوزاد دارد مانند حالت و رنگ موی او. این روزها چیزهای زیادی می تواند در مورد نوزادان قبل از تولد پیش بینی یا از قبل تعیین کرد. یکی از معدود چیزهایی که والدین باید منتظر بمانند تا ببینند رنگ و بافت موهای نوزادانشان چگونه خواهد بود رشد مو است. از آنجایی که هیچ راهی برای تعیین اینکه آیا نوزادان موهای روشن یا تیره یا صاف یا مجعد خواهند داشت وجود ندارد. رشد و نشانه‌های موهای جنین به موارد زیر بستگی دارد.

 ژنتیک:

بزرگترین عامل برای تعیین موهای نوزاد والدین آنها هستند. اگر یکی از آنها موهای صاف داشته باشد این احتمال وجود دارد که نوزاد نیز آنها را داشته باشد. هنگامی که ژن ها برای تسلط در تعیین بافت مو مبارزه می کنند، ژن موهای مجعد بر ژن موهای صاف غالب در نظر گرفته می شود. به این ترتیب اگر ژن در هر نقطه ای باشد DNA وجود  موها فر هستند. تنها راه وجود موهای صاف این است که هر دو ژن موهای صاف داشته باشند.
 

 سوزش سردل:

زنانی که در دوران بارداری مقادیر زیادی رفلاکس اسید یا سوزش معده دارند نوزادی با موهای پر به دنیا می آورند. همانطور که معلوم است حقیقتی در این قطعه فولکلور وجود دارد. زمانی که زنان در دوران بارداری از سوزش سر دل یا رفلاکس رنج می بردند، در 82 درصد مواقع نوزادان با موهای پر به دنیا می آمدند. تصور محققان این است که همان هورمونی که باعث باز شدن مری می شود و به اسید اجازه می دهد به جای پایین آمدن به سمت بالا جریان یابد ممکن است مسئول رشد موی نوزادان در دوران رحم باشد.   تصور محققان این است که همان هورمونی که باعث باز شدن مری می شود و به اسید اجازه می دهد به جای پایین آمدن به سمت بالا جریان یابد، ممکن است مسئول رشد موی نوزادان در رحم باشد.

 موهای وز شده هنگام تولد:

هنگامی که نوزادان تازه متولد شده موهای وز دارند به احتمال زیاد موهایی که در حال رشد هستند موج دار تا مجعد هستند.
 

 موهای حجیم:

نوزادانی که موهای صافی دارند راحت‌تر شسته خواهد شد و کودک اذیت نمی‌شود. این موها گره هم نخواهند خورد.

 موهای صاف به سرعت خشک می‌شوند:

زمانی که مو حالت دار است احتمال فر شدن مو وجود دارد. با این وجود اگر بافت موها خشک باشد نوزادان احتمالا موهای حالت دار دارند.

منبع:

https://www.babygaga.com/signs-baby-will-have-curly-hair/

به همان اندازه که والدین از فکر بیدارکردن نوزادی که خوابیده رنج می‌برند انتقال نوزادان از صندلی ماشین به رختخواب امن ترین کار ممکن است. والدین نوزادان خود را در صندلی ماشین خود رها می‌کنند و به کار خود میرسند. با این حال انجام این کار بسیار ناامن است، زیرا لازم بوده نوزادان خوابیده را در هنگام سفر از صندلی ماشین جا به جا کنید. هر کسی که بچه دار شده است می‌داند که قانون اساسی هنگام خواب نوزادان این است که مزاحم کودک نشوند. به کودک اجازه دهید راحت در کریر یا کالسکه بخوابد.

چرا صندلی‌های ماشین برای خواب نوزادان در هنگام سفر ناامن هستند؟

وقتی والدین نوزادان خود را روی صندلی ماشین خود می‌گذارند آنها را در دسته پنج نقطه‌ای خود می‌بندند و مطمئن می‌شوند که بند سینه‌شان در موقعیت صحیح قرار دارد و کمربند به‌خوبی بسته می‌شود. از آنجایی که صندلی‌های خودرو آزمایش می‌شوند تولیدکنندگان می‌توانند ایمنی نوزادان و کودکان خردسال را در حالی که صندلی‌ها در خودرو هستند تضمین کنند.

پس از بازگشت به خانه با نوزاد خوابیده چه کار کنیم؟

پس از بازگشت به خانه بهترین کار این است که نوزاد را از صندلی ماشین خود به گهواره  منتقل کنید. این تنها راه برای اطمینان از ایمن بودن نوزادان در هنگام خواب است. وقتی نوزادان هنگام خواب از یک منطقه به منطقه دیگر منتقل می شوند گرمای زیادی را از دست می دهند. این دلیل اصلی بیدار شدن آنها در اواسط انتقال است.

خارج کردن نوزاد خوابیده از ماشین مشکلی دارد؟

با تمام این موارد گاهی اوقات خارج کردن نوزادان بلافاصله از صندلی ماشینشان پس از بازگشت به خانه امکان پذیر نیست. هنگامی که این اتفاق افتاد نوزادان خوابیده را در صندلی ماشین خود نگه دارید. با این حال هشدارهایی برای اجازه دادن به این اتفاق وجود دارد که شامل موارد زیر می‌باشد:

– کودک را روی زمین در مقابل کاناپه یا میز قرار دهید

– همیشه مراقب کودک باشید

– پتوهایی را که برای گرم نگه داشتن کودک روی کودک گذاشته بودند بردارید

نتیجه‌گیری:

نوزادان را نباید برای مدت طولانی بیرون از وسیله نقلیه در صندلی ماشین نگه داشت تا بخوابند. به همان اندازه که بیدار کردن نوزادان در خواب والدین را به دردسر می اندازد در نهایت تلاش برای انتقال از صندلی ماشین به رختخواب امن ترین کاری است که والدین می توانند برای نوزادان خود انجام دهند.

منبع:

www.babygaga.com

شیر همه چیز‌هایی را که نوزادان برای چهار تا شش ماه اول نیاز دارند فراهم می‌کند. چه از شیر مادر و چه با شیر خشک تغذیه شوند. مهم ترین ویتامن، ویتأمین D است که معمولاً به عنوان مکمل برای نوزادان شیرده و کسانی که روزانه کمتر از (500 میلی لیتر) شیر خشک مصرف می‌کنند توصیه می‌شود. با این حال پس از 4 تا 6 ماهگی نوزاد رژیم غذایی آن‌ها به تدریج از رژیم غذایی کاملاً مایع تغییر می‌کند و آن‌ها شروع به مصرف غذای جامد بیشتری می‌کنند. در اینجا پزشک ممکن است توصیه کند که کودک مکمل‌های ویتأمین اضافی مصرف کند. برای اطلاعات بیشتر در مورد اینکه آیا کودک شما به ویتأمین‌ها نیاز دارد و کدام ویتأمین‌ها را مصرف کند ادامه مطلب را بخوانید.

نوزادان به چه ویتأمین‌هایی نیاز دارند؟

اکثر ویتأمین‌ها، آهن، فلوراید، آب میوه، شیر خشک، آب و غذا‌های جامد برای نوزادان سالم شیرده در شش ماه اول مفید نیستند و حتی ممکن است برخی مضر باشند. موارد خاصی وجود دارد که ممکن است در سال اول به یک مکمل ویتأمین برای نوزاد شیرده نیاز باشد. همه نوزادان بلافاصله پس از زایمان برای کاهش خطر ابتلا به بیماری خونریزی دهنده و مکمل ویتأمین D به دلیل قرار گرفتن در معرض کمتر نور خورشید و افزایش راشیتیسم، ویتأمین K تزریق کنند. همچنین، برخی از نوزادان بسیار نارس که وزن آن‌ها کمتر از 5.1کیلوگرم است، ممکن است به ویتأمین‌ها و مواد معدنی اضافی نیاز داشته باشند که می‌تواند قبل از تغذیه به نوزاد به شیر مادر اضافه شود.

آیا نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می‌شوند باید ویتأمین مصرف کنند؟

مادران شیرده تصور می‌کنند که شیر مادر غذای “ایده‌آلی” بوده که حاوی هر ویتأمینی است که کودک شما به آن نیاز دارد. در حالی که مصرف ویتأمین برای سلول‌های خونی سالم و رشد مغز مورد نیاز است، نوزادان همچنین به این ماده معدنی برای جلوگیری از کمبود آهن (که در بسیاری از بچه‌های کوچک رایج است) و کم خونی ناشی از فقر آهن نیاز دارند.

ویتأمین D:

ویتأمین D- برای ساختن استخوان‌های قوی از جمله موارد دیگر حیاتی است. شیر مادر فاقد این ماده مغذی است، بنابراین پزشکان توصیه می‌کنند که همه نوزادان شیرده روزانه این ویتأمین را مصرف کنند. حتی اگر نوزادان در هر سنی می‌توانند ویتأمین D را با قرار گرفتن در معرض نور خورشید جذب کنند برای نوزادان توصیه نمی‌شود. بنابراین مصرف مکمل روزانه ایمن‌تر است.

 ویتأمین B-12:

اگر شیرده و گیاهخوار هستید (هیچ گونه گوشت یا لبنیات مصرف نمی‌کنید) ممکن است آهن، کلسیم، روی یا B12 کافی دریافت نکنید. ممکن است لازم باشد در مورد مکمل‌های اضافی با پزشک خود صحبت کنید.

آهن:

نوزادان شیرده باید روزانه مکمل آهن به مدت 4 ماه مصرف کنند تا زمانی که مواد جامد غنی از آهن مانند گوشت، غلات و سبزیجات سبز را معرفی کنید. پزشک اطفال شما حتی ممکن است توصیه کند که کودک شما به مصرف مکمل ادامه دهد تا زمانی که آهن مورد نیاز خود را از غذا دریافت کند. او همچنین ممکن است یک مکمل ویتأمین D مایع بدون نسخه را برای نوزاد شما توصیه کند.

 سایر مواردی که نوزادان شیرده نیاز به مکمل دارند:

اگر فرزند شما نارس به دنیا آمده باشد ممکن است در تغذیه مشکل داشته باشد. مادرانی که جراحی انجام داده‌اند یا دارو‌های خاصی را روزانه مصرف می‌کنند ممکن است مواد مغذی کمتری را جذب کنند و محتوای مواد مغذی شیر مادرشان را کاهش دهند. همچنین اگر شیر می‌دهید و فکر می‌کنید رژیم غذایی شما فاقد برخی ویتأمین‌ها و مواد معدنی ضروری است، لطفاً در مورد آن با پزشک خود صحبت کنید. با این حال اکثر مادران رژیم غذایی تقریباً کاملی دارند و این قابل درک است. با این حال شیر مادر شما مواد مغذی مورد نیاز کودک شما را خواهد داشت. اگر رژیم غذایی شما خوب نباشد سطح مواد مغذی شما ممکن است آسیب ببیند، بنابراین مصرف مولتی ویتأمین را در دوران شیردهی در نظر بگیرید.

آیا نوزادانی که با شیر خشک تغذیه می‌شوند به ویتأمین نیاز دارند؟

نوزادانی که شیر خشک می‌خورند نیازی به ویتأمین ندارند زیرا شیر خشک از قبل با آهن ویتأمین D و بسیاری از مواد مغذی دیگر غنی شده است. تا زمانی که او روزانه بیش از 500 میلی لیتر شیر خشک مصرف می‌کند، تمام مواد مغذی مورد نیاز خود را در این مرحله از زندگی دریافت می‌کند. ممکن است به نوزادانی که به صورت ترکیبی تغذیه می‌شوند توصیه شود ویتأمین D و مکمل آهن مصرف کنند. با این حال اگر کودک شما بیشتر از شیشه شیر استفاده می‌کند ممکن است تمام مواد مغذی مورد نیاز خود را دریافت کند. برای اطمینان با پزشک اطفال خود صحبت کنید.

منبع:

www.babygaga.com

نان فواید تغذیه‌ای زیادی دارد اما عوامل زیادی وجود دارد که باید قبل از دادن آن به کودک در نظر بگیرید. به عنوان والدین مهم‌ترین وظیفه در قبال فرزندتان ایمنی است. غذا خوردن یکی از زمینه‌هایی است که ایمنی در آن اهمیت دارد. وقتی نوبت به نان می‌رسد، بسیاری از والدین از ایمنی آن مطمئن نیستند. یکی از آن غذا‌های خوشمزه است که با خیلی چیز‌ها خورده می‌شود. بنابراین طبیعی است که بسیاری از والدین تعجب کنند که آیا مصرف آن برای فرزندانشان بی‌خطر است یا خیر. به خواندن این مقاله ادامه دهید تا در مورد تغذیه نوزاد با نان بیشتر بدانید.

چه زمانی نان را به کودک معرفی کنیم؟

هنگامی که پزشک به شما اجازه داد می‌توانید از شش ماهگی و بیشتر به نوزاد نان بدهید. هنگامی که شروع به دادن نان به کودک خود می‌کنید نکته کلیدی که باید در نظر داشته باشید این است که نان تازه می‌تواند چسبناک باشد. قورت دادن آن سخت بوده و خطر خفگی ایجاد می‌کند زیرا مهارت‌های حرکتی دهان کودک هنوز در حال رشد است. برای جلوگیری از این امر می‌توانید نان را کمی نرم و خیس کنید تا کودک اذیت نشود. سعی کنید نان را به تکه‌های کوچک تقسیم کنید.

کدام نان برای کودک مناسب و مفید بوده است؟

 نان غلات :

این نان حاوی مقدار زیادی فیبر و مواد مغذی است زیرا دارای موادی مانند عدس و سویا است.

هنگام انتخاب نان به چه چیز‌هایی توجه کنیم؟

سدیم:

میزان سدیم توصیه شده برای نوزاد کمتر از 12 ماه 400 میلی گرم در روز است. 200 میلی گرم از شیر مادر و بقیه از غذا‌های جامد می‌آید. سعی کنید نانی با100  میلی گرم در هر وعده به کودک بدهید.

 قند‌های افزوده شده:

از دادن نان‌هایی با قند افزوده و شیرین‌کننده‌های مصنوعی خودداری کنید.

دانه‌های درشت یا آجیل:

هنگام خرید نان از نان‌هایی با دانه‌های درشت و کامل مانند تخمه کدو تنبل و تخمه آفتابگردان پرهیز کنید. با این حال دانه‌هایی مانند چیا، کتان یا کنف را بگیرید که بی‌خطر هستند.

عسل:

اگر کودک شما زیر ۱۲ ماه سن دارد عسل یک ماده خطرناک است. سیستم ایمنی بدن کودک در این سن هنوز در حال رشد است، به این معنی بوده که آن‌ها مستعد ابتلا به بوتولیسم نوزادی هستند که توسط اسپور‌های باکتری موجود در عسل ایجاد می‌شوند.

منبع:

www.babygaga.com