دسته: خردسال و کودک

از زبانی که می خواهید بشنوید استفاده کنید:

وقتی کودک نوپای شما می شنود که شما و سایر اعضای خانواده با مهربانی با یکدیگر صحبت می کنید یاد می گیرد که از این روش پیروی کند. بگویید لطفا و تشکر کنید، از دیگران بپرسید که چگونه هستند، به مردم سلام کنید و خداحافظی کنید و برای مثال از فحش دادن خودداری کنید و معذرت خواهی کردن را به کودک آموزش دهید. 

کودک را تشویق کنید:

اجازه ندهید رفتار متفکرانه فرزندتان مورد توجه قرار نگیرد. وقتی او کاری را با ملاحظه انجام می‌دهد یا می‌گوید او را تشویق  و به او اشاره کنید که چقدر احساس خوبی در طرف مقابل ایجاد کرده است.

 به طرز صحبت کردن خود توجه کنید:

اشکالی ندارد که وقتی کودک نوپا چیزی آزاردهنده می گویددعوایش کنید اما گفتن “وقتی می گویی از من متنفری غمگین می شوم” موثرتر از “تو خیلی دختر بدی هستی!”. می باشد. 

 از قطع صحبت دیگران خودداری کنید:

 اگر به کودک خود نشان دهید که چگونه شنونده ای محترم و خوب برای دیگران باشد او در نهایت یاد می گیرد که چگونه همان رفتار را تکرار کند.

 قوانینی را تعیین کنید:

برخی اظهار نظرها یا رفتارها به سادگی غیرقابل قبول هستند. به کودک خود اطلاع دهید و آماده باشید تا در صورت استفاده از کلمات بد عواقبی را در نظر بگیرد برای مثال اگر برادرش را احمق خطاب کند یا به او بگوید که ساکت شود زمان بازی را قطع و بگویید بازی با دوستانش در این روز ممنوع است. 

 از تهدید کردن دوری کنید:

گفتن “بس کن وگرنه!” معمولاً تاثیر ندارد و زمینه را برای جنگ قدرت فراهم می کند.

 به بهانه گیری کودک توجه کنید:

کودکان نوپا زمانی که گرسنه یا خسته هستند بیشتر مستعد اذیت کردن هستند. وعده‌های غذایی و میان‌وعده‌های سالم را ثابت نگه دارید و مطمئن شوید که او خواب کافی کرده و خسته نیست. 

بی ادبی کردن کودکان چه عواقبی را به همراه دارد؟

 به کودک خود یک هشدار دهید:

 اگر متوجه شدید که زبان بی ادبانه کودک نوپایتان در حال افزایش است به او بگویید که اگر ادامه دهد چه اتفاقی خواهد افتاد. می‌توانید چیزی شبیه این بگویید: “اگر دوباره برادرت را احمق خطاب کنی دیگر کارتون نخواهی دید”

ابراز احساسات کنید:

به کودک نوپا خود یادآوری کنید که او را دوست دارید. می توانید بگویید: “دوستت دارم اما ما هنوز مجاز به استفاده از کلمات ناخوشایند نیستیم.” از محبت به عنوان تنبیه یا انتقاد از فرزند خود با بد و بد خواندن او به دلیل استفاده از کلمات بی ادبانه خودداری کنید.

 توضیح دهید که چرا رفتار بی ادبانه است: توضیح کوتاه و ساده ای در مورد اینکه چرا اظهار نظر در مورد ظاهر یک نفر، نام بردن و نامهربان بودن مودبانه یا خوب نیست، ارائه دهید. به فرزندتان بگویید که آنها احساسات مردم را جریحه دار کرده اند تا او بفهمد که رفتار بی ادبانه می تواند باعث ایجاد احساس بد در شخص دیگری شود.

منبع:

www.whattoexpect.com

پاسخ به سوال جنسی کودک از دغدغه‌هایی است که ما به عنوان پدر و مادر در سنین ۳ تا ۵ سالگی فرزندمان با آن رو‌به رو می‌شویم. برخی والدین پیش از شروع کنجکاوی‌ها و سوالات جنسی کودک به دنبال پرسش‌ها و نحوه پاسخ دهی درست به آن‌ها می‌روند و برخی دیگر این دوران را با بی‌اعتنایی و رفتاری نادرست طی می‌کنند. شما جزو کدام دسته از والدین هستید؟!

پاسخ به سوال جنسی کودک مسئولیتی است که روی دوش شما قرار دارد، پس با اعتماد به نفس تمام و به دور از هر استرس و نگرانی با خواندن این مقاله خود را برای پاسخگویی آماده کنید. یک والد آگاه فرزندی با احساسات و هویت جنسی نرمال تربیت می‌کند، پرداختن به مسائل جنسی بخشی از روند فرزندپروری است و برخلاف تصور عموم باعث انحرافات جنسی در کودکان نمی‌گردد.

 

نحوه پاسخ به سوالات جنسی کودک

نحوه پاسخگویی شما به سوالات جنسی کودک‌تان بسیار مهم می‌باشد، زیرا جواب‌های کم و ناکافی، نشان دادن عکس‌العمل‌های شدید، تنبیه کردن کودک، عصبی شدن و طفره رفتن از توضیح دادن اثرات منفی و بدی در شخصیت و بلوغ جنسی کودک به وجود می‌آورد. خواندن موارد زیر به شما کمک می‌کند تا با بهترین راه‌های پاسخ به پرسش‌های جنسی فرزندتان آشنا شوید. پیشنهاد ما حتما این محتوا را بررسی کنید: طرز صحبت كردن با دیگران

• اول به سوالات جنسی کودک‌تان گوش دهید.
• با گفت و گو بفهمید که تا چه اندازه اطلاعات دارد.
• در پاسخگویی به پرسش‌های جنسی تاخیر نکنید.
• ساده و صادقانه به سوالات پاسخ دهید.
• گاهی اوقات می‌توانید بعد از توضیحی مختصر فکر کودک را منحرف کنید.
• خونسردی‌تان را حفظ کنید و جبهه نگیرید.
• فرزند‌تان را سر مسائل جنسی تنبیه نکنید.
• کوتاه پاسخ دهید، لازم نیست گسترده‌تر از پرسشی که دارند پاسخ دریافت کنند.

 

سوالات جنسی معمول در کودکان

همانطور که پیش‌تر گفتیم بهتر است شما قبل از شروع سوالات کودک، خودتان را آماده پاسخگویی کنید، در ادامه قصد داریم‌ شما را با معمول ترین پرسش‌های جنسی کودکان و پاسخ درست آن‌ها آشنا کنیم. این مقاله میتوانید برای شما بسیار مفید باشد: درمان لجبازی کودکان

 

● بچه‌ها چگونه به وجود می‌آیند؟

برای پاسخ کودکان نوپای ۲ تا ۳ ساله کافیست بگویید خدا به‌خاطر دعاهای مامان و بابا تو را به ما هدیه داد. برای پاسخ به کودکان بیشتر از ۵ سال که اطلاعات بالاتر و مفیدتری دارند می‌توانید از رشد سلول‌ها در بدن مادر سخن بگویید. 

 

● چرا همه آلت تناسلی ندارند؟

پاسخ به این سوال جنسی کودک راحت است، شما باید برای کودک از تفاوت‌های بدن زن و مرد سخن بگویید؛ تا بفهمد همه انسان‌ها با هر جنسیتی آلت تناسلی دارند.

 

● چرا در آنجای بدن‌تان مو دارید؟

اگر کودک برحسب اتفاق بدن شما را دید و همچین سوالی برای او پیش آمد، باید از تغییرات بدن در بزرگسالی بگویید و در ادامه اضافه کنید که دختران در نزدیکی واژن و پسران در نزدیکی آلت تناسلی خود در سنین بلوغ رویش مو خواهند داشت.

 

● بچه چگونه به دنیا می‌آید؟

لازم نیست برای کودک از خونریزی، پاره شدن شکم با چاقو، درد زایمان و دیگر موضوعات ترسناک سخن بگویید، چون در این شرایط کودک خود را مقصر درد کشیدن مادر می‌داند و دچار درگیری‌های ذهنی می‌گردد. از آنجایی که زایمان طبیعی برای کودکان ناملموس است، همان زایمان سزارین را بدون بخش‌های ترسناک از نظر کودک توضیح دهید. 

 

● چرا مامان و بابا‌ها باید پیش هم بخوابند؟

به فرزندتان بگویید وقتی یک زن و مرد با یکدیگر ازدواج میکنند قول می‌دهند تا هر لحظه کنار هم باشند در مشکلات و حال خوب و بد به هم کمک کنند. این که ما پیش هم می‌خوابیم نشان دهنده عشق و دوست داشتن ماست.

 

● بچه در شکم مادرش چطور غذا می‌خورد؟

بند ناف را به یک نی تشبیه کرده و به او توضیح دهید که کودک داخل کیسه‌ای نرم در شکم مادر قرار دارد، که از آنجا با یک نی به بدن مادر وصل شده و از آن تغذیه می‌کند. با نشان دادن ناف روی شکمش می‌توانید تصورات او را کامل کرده و توضیحات بیشتری بدهید.

 

● چرا بابا بچه به دنیا نمیاره؟

به فرزندتان بگویید برای نگه داشتن کودک در شکم به یک کیسه مخصوص نیاز است، که خدا این کیسه را فقط در بدن خانم‌ها قرار داده پس بابا‌ها این کیسه را داخل شکم‌شان ندارند و نمی‌توانند بچه دار شوند.

 

● چرا اندام خصوصی دختر‌ها و پسر‌ها باهم فرق دارد؟

در مواجهه با این پرسش هول نکنید، به او نگویید که بزرگ شدی میفهمی و در مورد بدن بقیه حرف نزن و این حرفا زشته، این عکس‌العمل باعث می‌شود تا کودکان در خلوت با نشان دادن آلت تناسلی‌شان به یکدیگر به پاسخ این سوال برسند. پس بهترین کار این است که خودتان از تفاوت‌های بدن دختران و پسران سخن‌بگویید. برای او اول از ریش داشتن بابا، بزرگ بودن سینه‌های مامان، پر مو بودن دستان بابا و… بگویید، و بعد با او از تفاوت‌های ظاهری اندام جنسی دختران با پسران و کودکان با بزرگسالان صحبت کنید تا برایش در همان سنین پایین عادی سازی شود.‌ (مقاله مرتبط: پیشنهاد میشود بررسی کنید: اموزش کنترل خشم

 

نکاتی که والدین باید برای تربیت جنسی کودک رعایت کنند

شما به عنوان والدین کودک و کسانی که مدت زمان زیادی را با او می‌گذرانند نقش موثری در شکل‌گیری ذهنیت، کنجکاوی‌ها و سوالات جنسی فرزندتان دارید. شما با رعایت نکات زیر می‌توانید کودک‌تان را کمتر در معرض درگیری‌های جسمی، ذهنی و جنسی قرار دهید.

• فرزندان‌تان اتاق‌های جداگانه داشته باشند‌.
• والد همجنس کودک را به حمام ببرد.
• در حمام پوشش مناسبی داشته باشید.
• کودک را تا حد امکان در جایی تنها نگذارید.
• از شوخی‌ها و رفتار‌های جنسی مقابل کودک بپرهیزید.
• از پوشاندن لباس‌های تنگ به کودک اجتناب کنید.
• لباس کودک را در جمع عوض نکنید.
• از نوازش کفل و کشاله ران کودک خودداری نمایید.

 

پاسخ به سوال جنسی کودک از نظر روانشناسی

شما عزیزان برای تربیت جنسی کودک و پاسخگویی درست و اصولی به سوالات جنسی کودک می‌توانید از یک مشاور حاذق کمک بگیرید. مشاوران و روانشناسان به شما کمک می‌کنند تا بتوانید گام‌به‌گام در این مسیر پرچالش حرکت کنید. روانشناس شکوه یوسفی از باتجربه‌ترین روانشناسان و مشاوران در زمینه پاسخ به سوال جنسی کودک می‌باشد که میتواند شما را راهنمایی کند.

 

 

 

 

 

وقتی کودک گلو درد دارد اولین چیزی که بیشتر والدین به آن فکر می‌کنند گلودرد استرپتوکوکی است. اگرچه استرپتوکوک یک عفونت رایج در دوران کودکی است، اما باید به خاطر داشت که بسیاری از چیز‌های دیگر وجود دارد که می‌تواند باعث گلودرد کودک شما شود. این‌ها شامل عفونت‌های ویروسی گلوی کودک، سرماخوردگی و آلرژی‌هایی است که می‌تواند باعث گلودرد ثانویه پس از آبریزش بینی و حتی رفلاکس شود.

 

به چه علت کودکان دچار گلو درد می‌شوند؟

 التهاب لوزه‌ها:

 التهاب یا عفونت لوزه‌ها می‌تواند ناشی از استرپتوکوکی و بسیاری از عفونت‌های ویروسی باشد. بنابراین در حالی که گلودرد استرپتوکوکی نوعی التهاب لوزه است عفونت‌های مونو و سایر عفونت‌های ویروسی نیز چنین هستند.

 آبریزش بینی:

آبریزش بینی در اثر سرماخوردگی، عفونت سینوسی یا آلرژی که می‌تواند باعث گلودرد بدون التهاب لوزه یا فارنژیت شود ایجاد می‌شود.  

گلو درد و استرپتوکوک چه علائمی دارند؟

شناخت علائم دیگری که کودک شما دارد نیز می‌تواند به شما در تعیین علت گلودرد کودک کمک کند. به عنوان مثال با گلودرد استرپتوکوکی کودکان اغلب علائم کلاسیکی دارند که می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• تب
• گلودرد (درد هنگام بلع)
• لوزه‌های قرمز رنگ که ممکن است یک اگزودای سفید غلیظ (چرک) روی آن‌ها داشته باشد
• غدد لنفاوی متورم (غدد) که می‌توانند حساس باشند
• بثورات سمباده مانند تب مخملک
• سردرد، درد شکم، حالت تهوع، استفراغ

 

علاوه بر استرپتوکوک سرماخوردگی و آلرژی مونونوکلئوز عفونی یا مونو بیماری دیگری است که می‌تواند علائم کلاسیک داشته باشد. این علائم می‌تواند شامل موارد زیر باشد:  

•  تب بالا
• بزرگ شدن غدد لنفاوی یا غدد در گردن، زیر بغل یا کشاله ران
• بی حالی و خستگی
• بی اشتهایی (از دست دادن اشتها)
• درد‌های عضلانی
• سردرد
• حالت تهوع
• درد شکم

برای بهبود گلودرد کودک چه کار کنیم؟

تشخیص اینکه چه چیزی ممکن است باعث گلودرد کودک شما شود پس از ویزیت پزشک دشوار می‌باشد، به همین دلیل است که وقتی کودک شما گلو درد دارد پزشک اطفال اغلب آزمایش استرپتوکوکی انجام می‌دهد. این امر به ویژه هنگامی مهم است که در نظر داشته باشید گلودرد استرپتوکوکی یکی از معدود علل گلودرد‌ها بوده که می‌توانید با آنتی بیوتیک آن را درمان کنید. بیشتر عفونت‌های دیگر با آنتی‌بیوتیک‌ها کمک نمی‌کنند یا به درمان‌های دیگری مانند آنتی هیستأمین‌ها برای آلرژی یا کاهش‌دهنده اسید برای رفلاکس نیاز دارند.

 

چگونه گلودرد را در کودکان درمان کنیم؟

به کودک خود مسکن بدهید مانند استامینوفن (تیلنول) یا ایبوپروفن (موترین)

کودک خود را به نوشیدن نوشیدنی‌های خنک، خوردن بستنی و اجتناب از نوشیدنی‌های اسیدی (آب پرتقال، لیموناد و غیره) تشویق کنید که می‌تواند گلودرد را تحریک کند

دادن آب نبات سفت، قرص‌های مخصوص گلو درد یا آبنبات چوبی برای بچه‌های بزرگتر (به یاد داشته باشید که این‌ها خطر خفگی برای کودکان نوپا و کودکان پیش دبستانی است)

تشویق فرزندتان به غرغره کردن با آب نمک گرم (البته اکثر بچه‌ها این کار را دوست ندارند)

 

منبع:

www.verywellfamily.com

 

اگرچه نخ دندان یکی از بخش‌های ضروری حفظ بهداشت دهان است اما افراد زیادی عادت به انجام آن ندارند و اغلب از خود می‌پرسند که آیا نخ دندان کشیدن ضروری است یا خیر؟ برخی می‌گویند فقط مسواک زدن دندان‌ها را تمیز می‌کند. یک نخ دندان را می‌توان به راحتی برای برداشتن هر چیزی که ممکن است بین دندان‌ها قرار گرفته باشد قرار داد و نخ دندان را به دومین مرحله مهم در روال بهداشت دهان و دندان تبدیل کرد. تمیز کردن بین دندان‌ها با استفاده از یک ابزار نخ مانند به نام نخ دندان ضروری است. این فرآیند به حذف پلاک و ذرات غذایی که ممکن است بین دندان‌ها یا هر مکان دیگری که مسواک شما نمی‌تواند به آن دسترسی داشته باشد کمک می‌کند.

نخ دندان‌ها چند نوع دارند؟

انواع مختلف نخ دندان برای نیاز‌های مختلف تولید شده است. در اینجا برخی از انواع نخ دندان موجود در بازار آورده شده:

نخ موم نشده:

نخ دندان موم نشده که با چرخاندن چندین رشته از مواد نایلونی به یکدیگر ساخته می‌شود رایج‌ترین نخ در بین انواع مختلف نخ است. از آنجایی که هیچ طعم دهنده‌ای ندارد و بدون مواد شیمیایی است برای کسانی که فاصله بین دندان‌هایشان کمتر می‌باشد توصیه می‌شود. از آنجایی که این نوع نخ بسیار نازک بوده ممکن است نسبت به انواع دیگر بیشتر مستعد پاره شدن باشد.

نخ موم شده:

این نوع نخ یک لایه موم روی آن قرار دارد و مابقی ساختار آن شبیه نخ‌های بدون موم است. این نخ بسیار قوی‌تر از نخ‌های موم نشده بوده و به راحتی پاره نمی‌شود. در حالی که لایه موم کمک می‌کند نخ دندان بین دندان‌ها بهتر سر بخورد، اما به دلیل صاف بودن نخ استفاده از آن سخت‌تر است.

نوار دندان:

اگر فاصله بین دندانهایتان بیشتر باشد نوار دندان بهترین گزینه است. این نخ ضخیم‌تر از سایر انواع نخ دندان است اما صاف‌تر و شبیه نوار ویولن سل می‌باشد. نوار دندانی می‌تواند در نسخه‌های موم شده یا بدون موم موجود خریداری شود. 

نخ پلی تترا فلوراتیلن:

این یک نخ دندان بسیار قوی بوده که کار با آن آسان است و بدون پاره شدن می‌توان از آن استفاده کرد. در حالی که برای کسانی که فاصله کمتری بین دندان‌هایشان دارند عالی بوده اما بهتر است از این نوع نخ دندان برای کودکان خود استفاده نکنید زیرا در طول تولید از اسید پرفلوئورواکتانوئیک استفاده می‌شود که بر سیستم ایمنی تأثیر منفی می‌گذارد.

 نخ دندان سوپر فلوس:

این نخ شامل نخ اسفنجی، نخ معمولی و یک نخ سفت انتهایی است. نخ سفت می‌تواند به مانور بهتر نخ دندان کمک کند تا دندان‌ها به طور کامل تمیز شوند.

 

منبع:

parenting.firstcry.com

وزن کودک سه برابر وزن او در بدو تولد بوده و تقریباً دو برابر قد او نیز رشد کرده است. اگر هنوز راه رفتن را شروع نکرده باشد در چند ماه آینده این کار را انجام خواهد داد. در همین حال او باید با خزیدن یا با نگه داشتن چیز‌ها برای حمایت در حین حرکت به خوبی راه برود. او می‌تواند چیز‌های کوچک را بردارد و آن‌ها را به خوبی در دست بگیرد زیرا مهارت‌های حرکتی او همچنان در حال رشد هستند. او همچنین می‌تواند کتاب‌هایش را ورق بزند و سعی کند برخی از لباس‌هایش را خودش بپوشد یا حداقل با کمک شما این کار را انجام دهد.

از کودک یک ساله چه انتظاراتی داشته باشیم؟

کاری که او در این مرحله می‌تواند انجام دهد این است که به تنهایی خوب غذا بخورد. اشتیاق کودک برای انجام کار‌ها به تنهایی در حال حاضر بسیار هیجان‌انگیز است اما هنوز مدتی طول می‌کشد تا او مو‌هایش را‌ شانه کند یا خودش دندان‌هایش را مسواک بزند. همیشه مهم است که به کودک اجازه دهید مهارت‌های زندگی را خودش تمرین کند تا یادش بگیرد. بسیاری از کودکان در طول روز نمی‌خوابند و بهانه‌گیری می‌کنند. اگر در شب هم خوب نخوابیدند با پرستار، پزشک یا متخصص اطفال خود در مورد این مشکل صحبت کنید زیرا آن‌ها برخی راه حل‌ها را به شما پیشنهاد می‌کنند.

با کج خلقی کودکان چه کار کنیم؟

کودک به سرعت در حال یادگیری و رشد است. او می‌داند چه می‌خواهد اما همیشه نمی‌توان آنچه را که می‌خواهد به او داد. در این سن بهترین کار این است که حواس خود را پرت کنید و نادیده بگیرید زیرا کودک نوپای شما در این مرحله توانایی استدلال کردن را ندارد. آرام ماندن و دانستن این که کودک نوپا شما عمداً سعی نمی‌کند شما را آنطور که به نظر می‌رسد ناراحت کند به هر دوی شما کمک می‌کند تا آرامشتان را حفظ کنید و عصبی نشوید.

بعد از یک سالگی کودک چه اتفاقاتی می‌افتد؟

حدود 2 سالگی شایع‌ترین سنی است که در آن تصادفات و صدمات رخ می‌دهد. کودک نوپاتان را تشویق کنید تا خودش راه برود وکفش پایش کند. اگر در خانه وسایلی خطرناک دارید که باعث آسیب به کودک می‌شود آن‌ها را از جلوی دست کودک بردارید زیرا حادثه هیچ موقع خبر نمی‌کند. در اینجا لیستی از مواردی که برای بهبود ایمنی در خانه شما وجود دارد آورده شده است:

•  قفل‌های کودک را روی در‌های خود قرار دهید
• نوشیدنی‌های گرم و‌اشیاء نوک تیز را لبه میز و اوپن نگذارید
• از محافظت برای پریز برق استفاده کنید
• هیچگونه سطل آبی را در حمام نگذارید تا منجر به خفگی نشود

از چه زمانی شیردهی را شروع کنیم؟

بسیاری از مادران تصمیم می‌گیرند که از 12 ماهگی شیردهی را شروع کنند. از 12 ماهگی دیگر از نظر تغذیه‌ای ضروری نیست زیرا کودک نوپا شما اکنون می‌تواند غذا‌های متنوعی بخورد و اکنون می‌توانید شیر گاو پرچرب به او بدهید. برخی از مادران قبل از خواب به شیر دادن ادامه می‌دهند تا کودک بخوابد. اگر کودک هنوز قبل از خواب شیر می‌خورد می‌توانید از فنجان برای دادن شیر استفاده کنید.

 

منبع:

mominthesix.com

 

 

 

به آن‌ها فرصتی جهت کنجکاوی بدهید:

کودکان نوپا در مورد طبیعت کنجکاو هستند و دوست دارند محیط اطراف خود را کشف کنند. بنابراین یکی از بهترین کار‌هایی که می‌توانید انجام دهید این است که به آن‌ها زمان و فضا بدهید تا این کار را انجام دهند. یک منطقه امن برای آن‌ها مانند یک زمین بازی یا یک اتاق کوچک می‌تواند هیجان‌انگیز باشد. حتی می‌توانید یک مسیر مانع برای آن‌ها ایجاد کنید تا از میان آن‌ها به آنجا که می‌خواهند برسند. بسته به فضا و آب و هوای شما این کار را می‌توان در داخل خانه یا خارج از خانه انجام داد.

 بگذارید آب بازی کنند:

ایده دیگر این است که به آن‌ها اجازه دهید با آب بازی کنند. آب همیشه مورد توجه کودکان نوپا است و تا زمانی که آن‌ها آب را دوست دارند راهی عالی برای کمک به آن‌ها برای آرام شدن در روز‌های سخت است. شما به سادگی می‌توانید یک استخر کوچک، وان حمام یا یک سطل زباله را با آب پر کنید و به آن‌ها اجازه دهید تا بازی کنند. چند اسباب‌بازی ساده مانند حیوانات یا توپ‌های پلاستیکی، سطل و یک قاشق برای انتقال اسباب‌بازی‌ها به آن‌ها بدهید.

 بگذارید در انجام کار‌های ساده کمک کنند:

کودکان نوپا دوست دارند احساس کنند که دارند کمک می‌کنند. بنابراین چند کار ساده مانند جمع کردن اسباب بازی‌های خود یا کمک به چیدن میز را به آن‌ها بسپارید. این نه تنها آن‌ها را مشغول می‌کند بلکه به آن‌ها کمک می‌کند تا برخی از مهارت‌های اساسی زندگی را بیاموزند.

 موسیقی بگذارید تا برقصند:

موسیقی همیشه راهی عالی برای سرگرم کردن کودکان نوپا است. آهنگ‌های مورد علاقه آن‌ها را بگذارید تا در اتاق نشیمن برقصند. حتی می‌توانید با آموزش برخی حرکات رقص ساده یا آواز خواندن همراه با اشعار آن را به یک بازی تبدیل کنید. همچنین می‌توانید از موسیقی برای کمک به آرامش آن‌ها استفاده کنید. اگر آن‌ها بی‌قرار یا بداخلاق هستند کمی موسیقی ملایم و آرامش بخش بگذارید و ببینید که آیا به آرامش آن‌ها کمک می‌کند یا خیر.

 خلاقیت آن‌ها را پرورش دهید:

کودکان نوپا عاشق خلق کردن هستند و لوازم هنری فرصت مناسبی را برای آن فراهم می‌کند. با وسایل ساده مانند مداد رنگی، کاغذ، تکه‌های نوار و برچسب‌ها برای کودک نوپای خود یک فضای کوچک هنری و صنایع دستی ایجاد کنید. چوب بستنی و بطری نیز برای تشویق آثار هنری تمیز و در عین حال سرگرم‌کننده و خلاق عالی هستند.

 با هم بازی کنید:

بازی‌های رومیزی، بازی‌های کارتی و حتی بازی‌های تطبیق ساده برای سرگرم کردن کودکان نوپا عالی هستند. آن‌ها نه تنها سرگرم خواهند شد بلکه شروع به توسعه مهارت‌های شناختی مهمی نیز خواهند کرد. کارت‌های تمرکز حواس برای بچه‌ها در عین حال سرگرم‌کننده بوده و عزت نفس مثبت و مهارت‌های اجتماعی را پرورش می‌دهد.

 یک نمایش عروسکی برگزار کنید:

می‌توانید عروسک‌های کودک نوپا از عروسک‌های انگشتی گرفته تا عروسک‌های بسیار بزرگ بخرید یا خودتان از جوراب یا کیسه‌های کاغذی بسازید. با استفاده از عروسک‌ها برای گفتن یک داستان یا خواندن آهنگ، یک نمایش کوچک برای کودک نوپایتان اجرا کنید. همچنین می‌توانید کودک نوپایتان را تشویق کنید تا برای خودش یک عروسک یا داستان بسازد.

 کتاب داستان بخوانید:

کنار هم بنشینید و تعدادی از داستان‌های مورد علاقه آن‌ها را بخوانید یا داستان‌های جدیدی را با هم کشف کنید. حتی می‌توانید داستان‌های خود را بر اساس علایق آن‌ها بسازید یا آن‌ها را تشویق کنید تا به شما کمک کنند تا داستانی ارائه دهید.

 به گردش بروید:

هوای تازه همیشه‌ایده خوبی است و کودکان نوپا دوست دارند در فضای باز باشند. برای یک پیاده‌روی کوتاه در اطراف بلوک یا پارکی نزدیک بروید و به کودکتان اجازه دهید مناظر و صدا‌های طبیعت را کشف کند. آن‌ها دوست دارند به درختان، گل‌ها، پرندگان و حشرات نگاه کنند. حتی ممکن است چیز جدیدی در مورد منطقه خود بیاموزند یا احساس آرامش و حضور بیشتری پیدا کنند.

 

منبع:

mominthesix.com

 

 

رقابت خواهر و برادر به عنوان احساس حسادت نسبت به برادر یا خواهر جدیدشان تعریف می‌شود و ممکن است این احساسات را از طریق توسل به رفتار «کودکانه‌تر» منتقل کند. این یک روش عادی برای بیان سردرگمی است. رگرسیون‌های رفتاری ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• صحبت کودک
• کج خلقی‌های مکرر
• تصادفات مکرر در هنگام آموزش و یا امتناع از ادامه آموزش پوتین
• تمایل به مکیدن پستانک یا انگشتانشان

هنگام مراقبت از کودک نوپا از فرزندتان کمک بگیرید:

اگر کودک نوپای شما به اندازه کافی بزرگ شده است که بتواند در کار‌های خانه کمک کند مانند آوردن یک بطری از یخچال یا دادن یک بسته دستمال مرطوب. این به کودک شما احساس موفقیت می‌دهد و می‌تواند به کودک نوپا کمک کند تا با خواهر و برادر جدید خود پیوند برقرار کند.

برای هردوی آن‌ها وقت بگذارید:

ده دقیقه در روز وقت خود را با کودک نوپای خود صرف کنید. کاری را انجام دهید که آن‌ها دوست دارند انجام دهند. هر روز ده دقیقه توجه خود را به آن‌ها معطوف کنید. با مشغله‌ای که به طور طبیعی با یک نوزاد جدید به وجود می‌آید گذراندن وقت با شما در هر روز ممکن است دقیقاً همان چیزی باشد که کودک نوپای شما برای احساس امنیت به آن نیاز دارد.

 به نحوه برخورد خود توجه کنید:

چشمان کوچکشان همیشه تماشا می‌کند و گوش‌هایشان همیشه می‌شنود. بچه‌ها به نحوه تعامل ما با دیگران توجه می‌کنند. به این ترتیب وقتی رفتار‌هایی مانند گوش دادن، ارتباط دلسوزانه و خودتنظیمی را یاد بگیرند در آینده نیز از آن‌ها در زندگی خود استفاده می‌کنند.

 به حرفشان گوش دهید:

گوش دادن و شناخت احساسات کودک نوپا بسیار مهم است. به آرامی احساس خود را مبنی بر ناراحتی آن‌ها ذکر کنید و از آن‌ها بپرسید که آیا مایلند در مورد آن صحبت کنند زیرا احساس شنیده شدن و تایید شدن ممکن است تنش‌هایی را که کودک نوپا احساس می‌کند برطرف کند.

به نقاط قوت آن‌ها توجه کنید:

تضویق کودک نوپا می‌تواند به ایجاد عزت نفس او کمک کند. این حسادت ممکن است ریشه در زیر سوال بردن نقش آن‌ها در زندگی شما داشته باشد. تایید شفاهی نقاط قوت و منحصر به فرد بودن آن‌ها می‌تواند به غلبه بر برخی عدم اطمینان آن‌ها کمک کند. رقابت خواهر و برادر کاملاً طبیعی است. 

 

منبع:

www.babygaga.com

مدت زمان شستن ملحفه به کودک نوپا بستگی دارد. برای کسانی که عرق و ملحفه را کثیف می‌کنند ممکن است بیشتر نیاز به شستشو داشته باشند اما در کل ملحفه‌ها باید مرتب شسته شوند و هنگامی که والدین شروع به شستشو می‌کنند تفاوت بین ملحفه‌های تازه و ملحفه‌های کثیف مشخص می‌شود. در حالی که کودکان نوپا عرق نمی‌کنند زیاد اما هنوز سلول‌ها و روغن‌های پوست را روی ملحفه‌های تخت خود رسوب می‌کنند و به همین دلیل شستن ملحفه‌ها به جلوگیری از مسدود شدن منافذ و ایجاد بثورات پوستی کمک می‌کند. ملحفه‌های کودک نوپا باید هر یک تا دو هفته یکبار شسته شوند. آن دسته از کودکان نوپا که پس از یک روز بازی با لباس‌های خود در رختخواب می‌پرند یا تعریق زیاد دارند ممکن است بیشتر ملحفه‌ها را بشویند.

 

به چه علت ملحفه‌های کودک نوپا باید عوض شوند؟

کودکان نوپا با توجه به اینکه پس از حمام یا دوش گرفتن به رختخواب ‌می‌روند تمایل دارند ملحفه‌های تمیز‌تری نسبت به بزرگسالان داشته باشند. دلایلی که ملحفه‌های تخت کودک باید هر یک تا دو هفته یکبار شسته شوند عبارتند از:

• تجمع باکتری‌ها
• غبار
• سلول‌های پوست
• عرق کردن

آیا نشستن ملحفه کودک باعث بیماری می‌شود؟

بله، در حالی که ممکن است برخی از کودکان نوپا واکنشی نشان ندهند اما برخی دیگر ممکن است به اگزما یا درماتیت تماسی مبتلا شوند. علاوه بر این کودکان نوپایی که دارای مواد آلرژی‌زا هستند ممکن است متوجه شوند که ملحفه‌های طولانی‌تر شسته نشده باقی می‌مانند. مواردی وجود دارد که کودکان می‌توانند در معرض آن‌ها قرار بگیرند که می‌تواند باعث مشکلات سلامتی شود. آن موارد عبارتند از:

• گرده
• شوره حیوانات خانگی
• باکتری‌ها
• قارچ

 

نتیجه‌گیری:

با رعایت شستشو روتختی کودک والدین نگران قرار گرفتن غیرضروری کودکان نوپا در معرض میکروب‌ها و زباله‌ها نخواهند بود. آن‌ها می‌توانند مطمئن باشند که وقتی کودکان نوپا خواب است در محیطی تمیز قرار گرفته است.

 

منبع:

www.babygaga.com

 

کودکان با سرعت‌های متفاوتی رشد می‌کنند اما بیشتر آن‌ها از یک جدول زمانی کلی پیروی می‌کنند. اغلب اوقات نوزادان به هر نقطه عطف رشدی (مانند غلت زدن، نشستن، راه رفتن و صحبت کردن) دقیقاً در حدود سن مورد انتظار می‌رسند. اگر به نظر می‌رسد فرزند شما در طی چند هفته از میانگین به نقاط عطف نرسیده است از پزشک خود در مورد آن بپرسید.  به خاطر داشته باشید که اگر کودک شما نارس به دنیا آمده باشد ممکن است گاهی اوقات برای رسیدن به مراحل مختلف رشد نسبت به سایر کودکان هم سن خود به زمان بیشتری نیاز داشته باشد. در ادامه برخی از علائم تاخیر با توجه به سن کودکان آمده است.

 2 ماهگی:

• به صدا‌های بلند پاسخ نمی‌دهد
• وقتی چیز‌ها حرکت می‌کنند تماشا نمی‌کند
• وقتی روی شکم هستند نمی‌توانند سرشان را بالا نگه دارند
• به مردم لبخند نمی‌زند
• دست‌ها را سمت دهان می‌برد

 4 ماهگی:

• وقتی چیز‌ها حرکت می‌کنند تماشا نمی‌کند
• به مردم لبخند نمی‌زند
• نمی توان سرش را ثابت نگه داشت
• صدا نمی‌دهد 
• چیز‌ها را به دهان نمی‌آورد
• وقتی پا‌ها روی سطح سخت قرار می‌گیرند با پا‌ها فشار نمی‌آورد
• در حرکت یک یا هر دو چشم در همه جهات مشکل دارد

 6 ماهگی:

• به صدا‌های اطراف خود پاسخ نمی‌دهد
• در هیچ جهتی نمی‌چرخد
• نه می‌خندد و نه جیغ می‌کشد

 

 9 ماهگی:

• در صورت حمایت وزن را روی پا‌ها تحمل نمی‌کند
• با کمک نمی‌نشیند
• غرغر نمی‌کند
• بازی‌هایی را که شامل بازی رفت و برگشتی است انجام نمی‌دهد
• به نام خود پاسخ نمی‌دهد
• به نظر می‌رسد افراد آشنا را نمی‌شناسد
• به جایی که اشاره می‌کنی نگاه نمی‌کند
• اسباب بازی‌ها را از یک دست به دست دیگر منتقل نمی‌کند

 

 12 ماهگی:

• نمی خزد
• تک کلماتی مانند “مامان” یا “بابا” را نمی‌گوید
• از حرکاتی مانند تکان دادن یا تکان دادن سر خود استفاده نمی‌کند
• به چیز‌هایی اشاره نمی‌کند
• چیز‌هایی را که می‌بینند شما پنهان می‌کنید جستجو نمی‌کند

 18 ماهگی:

• نمی تواند راه برود
• کلمات جدید نمی‌گویدوقتی صدایش می‌کنید متوجه نمی‌شود یا اهمیتی نمی‌دهد
• مهارت‌هایی را که زمانی داشتند از دست می‌دهد

 

 2 سالگی:

• از عبارات دو کلمه‌ای استفاده نمی‌کند (مانند “شیر بخور”)
• نمی داند با وسایل معمولی، مانند برس یا چنگال چه کند
• اعمال و کلمات را کپی نمی‌کند
• دستورالعمل‌های ساده را دنبال نمی‌کند
• پیوسته راه نمی‌رود
• مهارت‌هایی را که زمانی داشتند از دست می‌دهد

 

3 سالگی:

• با جملات صحبت نمی‌کند
• دستورالعمل‌های ساده را نمی‌فهمد
• وانمود یا ساختگی بازی نمی‌کند
• نمی خواهد با بچه‌های دیگر یا با اسباب بازی‌ها بازی کند
• تماس چشمی برقرار نمی‌کند
• مهارت‌هایی را که زمانی داشتند از دست می‌دهد

 

4 سالگی:

• هیچ علاقه‌ای به بازی‌های تعاملی یا ساختگی نشان نمی‌دهد
• در مقابل لباس پوشیدن، خوابیدن و استفاده از حمام مقاومت می‌کند
• نمی تواند یک داستان مورد علاقه را بازگو کند
• نامفهوم صحبت می‌کند
• مهارت‌هایی را که زمانی داشتند از دست می‌دهد

 

 5 سالگی:

• طیف وسیعی از احساسات را نشان نمی‌دهد
• رفتار افراطی از خود نشان می‌دهد (به طور غیر معمول ترسناک، پرخاشگر، خجالتی یا غمگین)
• به راحتی حواسش پرت می‌شود
• به مردم پاسخ نمی‌دهد یا فقط به صورت سطحی پاسخ می‌دهد
• انواع بازی‌ها و فعالیت‌ها را انجام نمی‌دهد
• نمی توان نام و نام خانوادگی را بیان کرد
• از جمع یا زمان گذشته به درستی استفاده نمی‌کند
• در مورد فعالیت‌ها یا تجربیات روزانه صحبت نمی‌کند
• نقاشی نمی‌کشد

 

تأخیر توسعه به چه معناست؟

پزشکان از این اصطلاح زمانی استفاده می‌کنند که کودک به نقاط عطف رشد در محدوده وسیعی از آنچه که طبیعی تلقی می‌شود نرسد. تأخیر ممکن است در یک یا چند زمینه باشد: مهارت‌های حرکتی درشت مانند نشستن و مهارت‌های حرکتی ظریف مانند گرفتن و دستکاری‌اشیا، مهارت‌های ارتباطی و زبانی (هم درک زبان و هم صحبت کردن)، مهارت‌های خودیاری (مانند آموزش توالت و لباس پوشیدن) و مهارت‌های اجتماعی (مانند برقراری ارتباط چشمی و بازی با دیگران).

فرزند چندم دچار این مشکل می‌شود؟

مطالعات مختلف گزارش کرده‌اند که 10 تا 15 درصد از کودکان زیر 3 سال دارای تاخیر رشدی مانند مشکل در یادگیری، برقراری ارتباط، بازی، ، انجام فعالیت‌های بدنی یا مهارت‌های عملی هستند. مداخله زودهنگام می‌تواند تفاوت بزرگی برای بسیاری از کودکان مبتلا به تاخیر در رشد ایجاد کند اما یک مطالعه نشان داد که تنها حدود 3 درصد از کودکان توجه مناسب را به خود جلب می‌کنند. برخی از تاخیر‌ها تا زمانی که کودک به مدرسه ‌می‌روند از بین خواهد رفت در حالی که سایر مشکلات تا بعداً شناسایی نمی‌شوند. حدود 14 درصد از کودکان زیر 17 سال مشکلاتی مانند اختلالات گفتاری و زبانی، ناتوانی ذهنی، ناتوانی‌های یادگیری یا مشکلات عاطفی و رفتاری دارند.

علت تاخیر رشد در چیست؟

گاهی اوقات تاخیر در رشد یک علت پزشکی مانند عوارض زایمان زودرس یا یک بیماری ژنتیکی مانند سندرم داون دارد. تاخیر گفتار و زبان ممکن است ناشی از نقص شنوایی یا مشکل در حنجره، گلو یا حفره بینی یا دهان باشد. مشکلات ارتباطی ممکن است به مشکلی در سیستم عصبی مرکزی مربوط باشد.  با این حال در اغلب موارد هیچ دلیل پزشکی خاصی برای توضیح تأخیر رشد یافت نمی‌شود.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

تشخیص مشکلات بینایی و شنوایی که ممکن است بر رشد در سایر زمینه‌ها تأثیر بگذارد دشوار است. معاینه چشم و گوش نیز باید بخشی از هر معاینه برای کودک شما باشد که از اولین ملاقات او به پزشک به عنوان یک نوزاد شروع می‌شود. اگر پزشک کودک شما به مشکلی مشکوک باشد ممکن است آزمایش‌های شنوایی یا بینایی دقیق‌تری را توصیه کند.  

 

منبع:

www.babycenter.com