قصه شب کودک، پری کوچولو

قصه شب کودک، پری کوچولو
پری کوچولو، دختری خوب و مهربان و با سلیقه بود که اتاق مرتّب و منظمی داشت. اتاقش صندلی خیلی خوشگلی داشت و گل های قشنگی روی میزش گذاشته بود.

 برای شنیدن و دریافت قصه‌های بیشتر اینجا را کلیک کنید 
 
با خواندن کتاب یا قصه گفتن برای کودک، در واقع او را با اصوات گوناگون آشنا می‌کنید و در عین حال ارزش واقعی مطالعه را به او نشان می‌دهید. همین امر باعث می‌شود کودک در سنین بالاتر اشتیاق بیشتری به مطالعه نشان دهد. قصه گفتن برای کودک باعث تقویت قوه تخیل او می‌شود و حس کنجکاوی او را بر می‌انگیزد.
خواندن کتاب‌هایی که مخصوص کودکان و دارای تصاویر زیبا و جذاب هستند مهارت تفکر را در کودک تقویت می‌کند. کودک نسبت به پدیده‌های اطراف خود اشتیاق بیشتری نشان می‌دهد و در آنها دقت بیشتری می‌کند.

 
قصه شب کودک، پری کوچولو 
تقویت مهارت‌های ذهنی کودک
شنیدن قصه یا کتاب مهارت‌های ذهنی کودک را تقویت می‌کند. برعکس تماشای تلویزیون که قوه تخیل کودک را تنبل می‌کند و اجازه تفکر موثر را به او نمی‌دهد، شنیدن قصه باعث می‌شود کودک از دانسته‌ها و تصاویر ذهنی خود استفاده کند. کودکان صحنه‌های داستان را در ذهن خود همانطور که دوست دارند می‌سازند و از اینکار لذت می‌برند.
گفتن قصه‌های غنی برای کودکان باعث می‌شود آنها با فرهنگ و آداب و رسوم ملی خود بیشتر آشنا شوند و در رابطه با جامعه و خانواده خود اطلاعات بیشتری کسب کنند. از طریق قصه یا کتاب می‌توان کودکان را با مفاهیمی اخلاقی نظیر صداقت، شجاعت، فداکاری، محبت و … آشنا کرد. همچنین می‌توان تنوعی را که در میان مردم جهان و جوامع گوناگون وجود دارد به آنها نشان داد.

ساختن قصه‌های خیالی با تصاویر کتاب
قصه گفتن برای کودکان تنها به معنای خواندن کتاب برای آنها نیست. شما می‌توانید با فرزندتان به تصاویر یک کتاب نگاه کنید و برای او با توجه به تصاویر قصه‌ای خیالی بسازید و برای او بگویید. شاید با اینکار استعداد نهفته خودتان نیز در قصه‌گویی آشکار شود. همچنین می‌توانید نظر فرزندتان را نیز راجع به تصاویر جویا شوید. شما می‌توانید از طریق قصه‌هایی که برای فرزندتان می‌گویید، او را با پدیده‌های اطراف بیشتر آشنا کنید و یا حتی او را برای انجام کاری آماده کنید. مثلا اگر قرار است او را نزد پزشک ببرید و تصور می‌کنید که ممکن است فرزندتان دچار واهمه شود، می‌توانید پیش از اینکار قصه‌ای در این رابطه برای او بگویید تا تصویری خیالی در ذهن او بسازید و آمادگی او را افزایش دهید. 

 
قصه شب کودک، پری کوچولو 
 

 
قصه پری کوچولو

 
پری کوچولو، دختری خوب و مهربان و با سلیقه بود که اتاق مرتّب و منظمی داشت. اتاقش صندلی خیلی خوشگلی داشت و گل های قشنگی روی میزش گذاشته بود. او کتاب هایش را منظّم می چید و لباس و کیف و کفش مدرسه اش را تمیز نگه می داشت و حتّی اسباب بازی هایش را تمیز و مرتّب نگه می داشت.
پری کوچولو، عروسک زیبایی داشت که خیلی آن را دوست داشت و همیشه با عروسکش صحبت می کرد. اگر کسی عروسکش را دست می زد، به او می گفت که عروسکم را خراب نکنی.
روزی دوستانش را به خانه شان دعوت کرد. آنان به اتاق پری کوچولو رفتند و شروع کردند به بازی کردن. مادر پری کوچولو برای دوستانش کیک پخته بود، به پری کوچولو گفت: بیا به من کمک کن میوه ها و کیک را به اتاقت ببریم تا از دوستانت پذیرایی کنی.
پری کوچولو به مادرش کمک کرد کیک و میوه ها را به اتاق آورد و از دوستانش پذیرایی کرد. یکی از دوستان پری کوچولو گفت: پری جان! عروسکت چقدر قشنگ است، آن را بیاور بازی کنیم.
پری گفت: مواظب باشید عروسکم خراب نشود؛ چون من به این عروسکم خیلی علاقه دارم. او همیشه با من صحبت می کند و خیلی مهربان است. او عروسک را از کمد برداشت و به دوستش داد، ناگهان عروسک از دست دوستش افتاد و شکست. پری خیلی ناراحت و عصبانی شد، گفت: چرا این کار را کردی؟ من عروسک زیبایم را از دست دادم. پری شروع کرد به گریه کردن، دوستش خیلی خجالت کشید و از او معذرت خواهی کرد.
مادر پری به اتاق آمد و گفت: دخترم! چرا گریه می کنی؟ پری مادرش را بغل کرد و گفت: مادرجان! عروسک شیشه ای زیبایم شکست. من چه کار کنم؟ مادر پری گفت: دخترم! اشکالی ندارد. دوست تو که قصد بدی نداشت. تو نباید این قدرنگران باشی، من برایت یک عروسک دیگر می خرم، برو از دوستانت عذر خواهی کن؛ زیرا آنان مهمان تو هستند. تو باید با آنان با مهربانی رفتار کنی؛ زیرا مهمان حبیب خدا است.
پری از دوستانش عذرخواهی کرد و گفت: مرا ببخشید! آخه من خیلی به این عروسکم وابسته بودم، بعد شروع کردند به خوردن میوه و کیک. دوستان پری بعد از مهمانی خداحافظی کردند و به خانه های شان رفتند.
آن دوست پری که عروسک را شکسته بود خیلی چهره اش نگران بود. وقتی به خانه شان رفت مادرش پرسید: دخترم! مهمانی به شما خوش گذشت یا نه؟ چرا ناراحتی؟ دختر شروع کرد به گریه کردن، گفت: مادر امروز مهمانی برای من خیلی غم انگیز بود؛ من یکی از بهترین عروسک های پری را شکستم.
مادرش گفت: دخترم! نگران نباش، بلند شو با هم به بازار برویم.
آنها تمام مغازه های عروسک فروشی را نگاه کردند تا عروسکی مثل عروسک پری پیدا کنند، ناگهان دوست پری عروسکی شبیه عروسک پری دید، مادرش فوراً آن عروسک را خرید و کادو کرد، آن گاه به طرف خانه پری رفتند.
وقتی به خانه پری رسیدند مادر پری از دیدن آنها خیلی خوشحال شد و گفت: خوش آمدید! پری کادو را از دست دوستش گرفت و باز کرد و از دیدن آن عروسک خیلی خوشحال شد و گفت: خدایا! این عروسک مثل عروسک خودم زیبا و دلنشین است دستت درد نکند، چرا زحمت کشیدی؟
پری از مادر دوستش تشکر کرد و گفت: خانم! خیلی از شما ممنونم، شما خیلی خوب و مهربان هستید. من به عروسکم خیلی علاقه داشتم، به خاطر همین، آن روز رفتار خوبی با دوستانم نداشتم.
امیدوارم دوستانم مرا ببخشند. آن وقت دوست پری او را بوسید و خداحافظی کردند و رفتند. بچه ها! نباید به خاطر یک اتفاق کوچک دوستی تان را به هم بزنید.
 
 برای شنیدن و دریافت قصه‌های بیشتر اینجا را کلیک کنید 

 

۵ اسباب بازی‌ که نباید برای کودک خود بخرید

۵ اسباب بازی‌ که نباید برای کودک خود بخرید

۵ اسباب بازی‌ که نباید برای کودک خود بخرید

با توجه به اینکه این روز‌ها همه اسباب بازی‌هایی که برای نوزادان به بازار عرضه می‌شود متناسب سن کودکان است ولی باید هنگام خرید به نوع آن‌ها و سن کودک توجه شود. والدین وظیفه دارند مشخص کنند کدام یک از آن‌ها برای نوزادان ایمن هستند. این واقعیت كه اسباب بازی‌هایی وجود دارد كه برای نوزادان ایمن نیستند، کار را دشوارتر می‌کند. به همین ترتیب، دانستن اینکه از خرید کدام یک از اسباب بازی‌ها برای نوزاد اجتناب کنید خیلی مهم است. برخی از اسباب بازی‌ها بی‌خطر هستند و استفاده از آن‌ها تخیل کودک را ترویج می‌دهند. برخی دیگر خطرات ایمنی را به همراه دارند و هیچ کاری برای رشد کودک انجام نمی‌دهند.

اسباب بازی با رشته‌های بلند

اسباب بازی‌هایی که دارای سیم هستند به نظر می‌رسند برای کودکان مناسب نیستند. متأسفانه اسباب بازی‌های دارای رشته‌های طولانی می‌توانند برای نوزادان بسیار مضر باشند و باید از آن‌ها اجتناب کرد.

 

اسباب بازی با قطعات کوچک

نوزادان به دلیل قرار دادن همه چیز در دهان خود به مراقبت بیشتری نیاز دارند. اگر یک اسباب بازی به آن‌ها داده شود که دارای قطعات کوچک باشد، صد در صد این قطعات کوچک به دهان آنها راه پیدا می‌کند.

 

 اسباب بازی‌های نقاشی شده

اگر جنس و بدنه اسباب بازی حاوی سرب باشد خطر بیشتری وجود دارد. دلیل این امر این است که حتی قرار گرفتن در معرض سرب هم می‌تواند باعث کاهش ضریب هوشی، تاخیر گفتاری، کاهش شنوایی، ناتوان در یادگیری، رشد و مشکلات رفتاری در نوزادان شود.

 جغجغه‌های بزرگ و سنگین

اسباب بازی که به بیشتر نوزادان داده می‌شود جغجغه است. این فقط به این دلیل نیست که نوزادان دوست دارند آن‌ها را تکان دهند و سر و صدایی را که می‌خواهند بشنوند بلکه به این دلیل که آن‌ها یک اسباب بازی برای رشد کودک هستند. جغجغه می‌تواند یک اسباب بازی بسیار سنگین باشد. از آنجا که نوزادان قدرت زیادی ندارند وزن جغجغه می‌تواند منجر به افتادن آن و ضربه زدن به سر، چشم، بینی یا دهان شود که می‌تواند درد زیادی برای بچه به وجود بیاورد.

اسباب بازی‌های پلاستیکی

اسباب بازی‌های ساخته شده از پلاستیک بیشتر تولید می شوند. به این دلیل است که تولید انبوه آن‌ها آسان  و ساخت آن‌ها از سایر مواد ارزان‌تر است. با این حال برخی از آن‌ها همچنین می‌توانند حاوی مواد شیمیایی سمی باشند که برای نوزادان مضر هستند. دلیل سمی بودن بعضی از اسباب بازی‌های پلاستیکی نوزادان این است که بچه‌ها دوست دارند دنیا را با دهان خود کشف کنند. به همین دلیل، اسباب بازی‌ها به دهان نوزادان راه پیدا می‌کنند. جایی که مواد شیمیایی از پلاستیک خارج می‌شوند و به سیستم تنفسی و بدنی بچه‌ها ‌می‌روند.

 

 

منبع: www.babygaga.com

ماده غذایی که به درد معده برای کودک تبدیل می‌شوند

ماده غذایی که به درد معده برای کودک تبدیل می‌شوند

ماده غذایی که به درد معده برای کودک تبدیل می‌شوند

برخی از نوزادان در واقع واکنش های نامطلوبی به شیر مادر نشان می دهند و روش های زیادی وجود دارد که رژیم غذایی مادر می تواند در این امر نقش داشته باشد. برخی از غذاها ممکن است در شکم کودک به خوبی هضم نشوند و کمی نظارت لازم است تا ببینید چه غذاهایی روی کودک شما تأثیر منفی می گذارند. هر نوزادی متفاوت است و مطمئناً هر نوزادی که از شیر مادر تغذیه می کند به همان چیزی که مادرش می خورد واکنش نشان نمی دهد. غذاهای خاصی وجود دارد که به دلیل ایجاد گازهای معده و شکم در غذاهای کوچک بدنام هستند. اگر بعد از شیر خوردن متوجه شدید که کودک شما علائمی از درد یا ناراحتی دارد، ممکن است بخواهید از بعضی از این غذاها صرف نظر کنید!

سبوس می‌تواند باعث نفخ شکم کودک شود

همانطور که اسید فولیک در دوران بارداری بسیار مهم است همچنین برای شما بسیار مهم است که آن را در رژیم غذایی پس از زایمان قرار دهید، به خصوص اگر شما از شیر مادر تغذیه می کنید. یک راه عالی برای دریافت اسیدفولیک مورد نیاز خوردن سبوس است. جو دوسر در واقع برای شما بسیار مناسب است. جو دوسر، غلات، ماکارونی سبوس دار، برنج و نان گندم سبوس دار همه منابع عالی سبوس هستند. غذاهای سبوس دار همه غنی از فیبر هستند و افزایش فیبر باعث ایجاد باکتری در روده شما بیش از حد معمول می شود. این می تواند هم برای شما و هم برای کودک شما گاز ایجاد کند. هنگامی که هر یک از این غذاهای سبوس را خوردید، ممکن است سه روز طول بکشد تا کاملاً از سیستم شما خارج شود. بنابراین اگر این ماده غذایی چیزی است که شما به طور منظم می خورید باید قبل از تعیین اینکه حذف آن از رژیم غذایی به نفخ کودک شما کمک می کند بدون مصرف سبوس 3-4 روز صبر کنید.

قهوه شکم کودک را ناراحت می کند

متأسفانه برای مادران خسته این نوشیدنی صبحگاهی ممکن است در دردهای شکمی و رفتاری کودک ما نقش داشته باشد. نوشیدن منظم قهوه منجر به تجمع در سیستم کودک شما می شود و می تواند باعث اختلالات خواب، گاز و تحریک پذیری شود خصوصاً در اوایل زندگی. نوزادان نمی توانند کافئین موجود در شیر مادر شما را تجزیه و پردازش کنند. برخی از گزینه‌های جایگزین قهوه که مقداری از انرژی مورد نیاز شما را فراهم می کند، شیرین بیان یا چای باشد.

غذاهای پرادویه منعی ندارند

در بیشتر موارد نوزادان غذاهای پرادویه را به خوبی هضم می کنند اما برخی از بچه ها نسبت به رژیم جسورانه مادر حساسیت بیشتری دارند. اگر کوچولوی شما بعد از خوردن غذاهای پر ادویه اذیت شد، سعی کنید غذاهای پرادویه را تا حدوداً یک هفته قطع کنید و سپس ادویه را دوباره مصرف کنید. در بعضی موارد لزوما تنها ادویه نیست، بلکه مقداری است که در مدت زمان کوتاهی مصرف می شود. بنابر این شاید حتی فقط کاهش مقدار غذاهای پرادویه ای که می خورید بتواند به شکم کودک شما کمک کند.

قابل درک است که این غذاها دستگاه گوارش آنها را ناراحت می کند. توصیه می‌شود برای چند روز برنج را جایگزین سیب زمینی کنید.

هضم شکلات ممکن است سخت باشد

اگر هنگام شیردهی بیش از حد شکلات مصرف می کنید این کافئین به شیر مادر شما منتقل می شود و می تواند کودک را کلافه کند. سعی کنید شیرینی های خود را محدود کنید و برخی از گزینه های طبیعی شیرین مانند خرما، کشمش یا ماست منجمد را امتحان کنید.

آلو خشک یک ملین است

یک دلیل وجود دارد که پرستاران پس از زایمان به شما آب آلو می دهند. آلو خشک به عنوان عملکرد بهتر سیستم گوارشی شناخته شده است و به حرکت در دستگاه گوارش کمک می کند. برای بچه های کوچکی که معده حساس دارند، این امر می تواند باعث ناراحتی آنها شود. با توجه به این واقعیت که از آلو و آب آلو برای کمک به انواع مسائل درمانی استفاده می شود می توانید با خیال راحت از خوردن غذا صرف نظر کرده و هر چیزی را با آلو خشک بنوشید تا ببینید آیا این کار به از بین بردن شکم کودک شما کمک می کند یا خیر. همیشه فرض می‌کنیم هر چیزی که شکم شما را برهم بزند می تواند شکم کودک شما را نیز اذیت کند.

لاکتوز موجود در لبنیات قابل هضم نیست

پیتزا، بیسکوییت، دونات، سس سالاد، پوره سیب زمینی، ماست و  لبنیات در اکثر غذاها (حتی برخی از گوشت های کنسرو شده!) وجود دارند و اجتناب از آنها بسیار دشوار است. اگر شما عاشق مواد لبنیاتی هستید این یک گروه غذایی دشوار است و در مصرف آنها باید دقت کافی داشته باشید. لبنیات‌ها حاوی قند و لاکتوز هستند و بعضی از نوزادان وقتی زمان هضم غذا می شود معده بسیار حساسی دارند. اگر مقدار زیادی لبنیات مصرف می کنید و نگران هستید که این ممکن است دلیل پریشانی کودک شما باشد سعی کنید آن را از رژیم غذایی خود حذف کنید. خلاص شدن از شر تمام لبنیات در بدن ممکن است بیش از 3 هفته طول بکشد اما در بعضی موارد 10 روز زمان کافی است. مصرف نکردن پنیر و شیر ممکن است در ابتدا دشوار باشد، اما گزینه های زیادی برای گیاهخواران در دسترس است که می تواند گزینه های خوبی باشد .

 

منبع: www.babygaga.com

قصه کوتاه کودکانه، الاغ حواس پرت

قصه کوتاه کودکانه، الاغ حواس پرت
گوش‌بل‌ خواب‌ بود که‌ صدایی به‌ گوشش‌ خورد: «پاشو الاغ‌ تنبلِ‌ بی کارِ خوش‌خواب!» چشم‌هایش‌ را باز کرد و فوری از جا پرید؛ امّا دیگر آن‌ صدا را نشنید.

گوش‌بل‌ خواب‌ بود که‌ صدایی به‌ گوشش‌ خورد: «پاشو الاغ‌ تنبلِ‌ بی کارِ خوش‌خواب!»
چشم‌هایش‌ را باز کرد و فوری از جا پرید؛ امّا دیگر آن‌ صدا را نشنید. صدای جیک‌ جیک گنجشک‌ها به‌ گوشش‌ خورد. با مهربانی‌ عرعر کرد که عرعرش‌ یک شعر کوتاه‌ بود:
صاحب‌ من‌ کجایه‌
رفته‌ که‌ زود بیایه‌
قلی جانم‌ دوباره‌
برام‌ علف‌ می‌آره‌

هر چه‌ عرعر کرد، خبری از صاحبش‌ نشد. به‌ طرف‌ اتاق‌ پیرمرد رفت‌. پیرمرد توی اتاقش‌ نبود‌. دوباره‌ عرعر کرد، یعنی: «وای باز هم‌ دیر از خواب‌ بیدار شدم‌ و صاحبم‌ تنها رفته‌ باغ‌ تا غذا بیاورد.» به‌ طرف‌ طویله‌ رفت‌ که‌ پالانش‌ را بپوشد؛ اما پالانش‌ نبود. داخل‌ طویله‌ را گشت‌. حیاط‌ را نگاه‌ کرد، اما بی‌فایده‌ بود. به‌ طرف‌ حوض‌ رفت‌. خواست‌ آب‌ بخورد که‌ عکس‌ خودش‌ را توی آب‌ دید. یک خر که‌ پالان،‌ پشتش‌ بود و از توی آب‌ به‌ او نگاه‌ می‌کرد. با تعجّب‌ گفت‌: «وای!‌ من‌ چه قدر ساده‌ام‌. پالان‌ روی پشتم‌ است‌ و خودم‌ خبر ندارم‌. بگو چرا شب‌ خوابم‌ نمی‌برد و احساس‌ می‌کردم‌ قوز درآوردم‌. پالانم‌ را درنیاورده‌ بودم‌.»
گوش بل آب‌ را‌ خورد؛ از گوشه‌ی حیاط‌ خورجین‌ را برداشت‌ و روی پشتش‌ انداخت و عرعر کنان‌ به باغ رفت‌‌. دوباره‌ شروع‌ کرد به‌ سر و صدا: «عر و عر و عر/ ای صاحبِ‌ خر/ کجایی عزیز/ قلی تمیز.»
صدایی از قلی جان‌ نیامد. گوش‌بل‌ همه‌ی باغ‌ را گشت‌، ولی صاحبش‌ را پیدا نکرد. با خودش‌ گفت‌: «حتماً صاحبم‌ جایی کار داشته‌. خب‌، حالا که‌ می‌خواهم‌ بروم‌، بهتر است‌ علف‌ و یونجه‌ و سیب‌ بچینم‌ که‌ دست‌ خالی نباشم‌.»
علف‌ زیادی چید و یک کوه‌ علف‌ توی باغ‌ درست‌ کرد. بعد‌ سراغ‌ درخت‌ سیب‌ رفت‌. با کله‌اش‌ محکم‌ به‌ درخت‌ کوبید و سیب‌های رسیده‌ و کال‌، روی سرش‌ ریخت‌. دو، سه‌ تا سیب‌ خورد. حالش‌ که‌ جا آمد گفت‌: «حالا علف‌ها را چه‌ جوری ببرم‌؟
نه‌ طناب‌ دارم‌ نه‌ گونی» توی این‌ فکرها بود که‌ یادش‌ افتاد روی پشتش‌ خورجین‌ است‌؛ امّا خورجین‌ را چطور باید زمین‌ می‌گذاشت‌. سرش‌ را به‌ طرف‌ خورجین‌ خم‌ کرد تا با دندان‌هایش‌ خورجین‌ را بیندازد زمین‌، ولی نتوانست‌. خودش‌ را چند بار تکان‌ داد. بالا و پایین‌ پرید. فایده‌ نداشت‌. به‌ طرف‌ درختی رفت‌.
خورجین‌ به‌ شاخه‌ی درخت‌ گیر کرد. چند قدم‌ جلو رفت‌ تا خورجین‌ از پشتش‌ جدا شود، امّا شاخه‌ شکست‌ و خورجین‌ سر جایش‌ ماند. با خودش‌ گفت‌: «بهتر است‌ خودم‌ را با خورجین‌ بیندازم‌ زمین‌». به پشت روی زمین‌ خوابید. بالاخره‌ خورجین‌ از پشتش‌ جدا شد.
علف‌ها را توی خورجین‌ ریخت‌، خورجین‌ پُرپر بود و دیگر جایی برای سیب‌ها نمانده‌ بود. نفس‌ بلندی کشید و گفت‌: «خب‌ حالا بروم‌ و صاحبم‌ را خوش‌حال‌ کنم‌». امّا چطور خورجین‌ را روی پشتش‌ می‌گذاشت‌؛ فکر کرد و فکر کرد. نشست‌. سرش‌ را زیر خورجین‌ برد.
خورجین‌ روی سرش‌ جا گرفت‌. از جا بلند شد. خورجین‌ روی سرش‌ سنگینی می‌کرد. گوش‌بل‌ هیچ‌ جا را نمی‌دید. با خودش‌ گفت‌: «عجب‌ مکافاتی کشیدم‌ها. اگر صاحبم‌ این‌جا بود، راحت‌ خورجین‌ را به‌ روی پشتم‌ می‌گذاشت‌؛‌ عیبی ندارد. انگار یک خر کورم‌! راه‌ را که‌ بلدم».
همه‌ جا برای الاغ‌ تاریک بود. خورجین‌ روی سرش‌ تاب‌ می‌خورد. سرش‌ درد گرفت‌. همین‌طور که‌ می‌رفت‌،‌ پایش‌ لیز خورد و چون‌ جایی را نمی‌دید از بلندی به‌ رودخانه‌ افتاد. چشم‌ که‌ باز کرد، خودش‌ را وسط‌ رودخانه‌ دید.
قصه کوتاه کودکانه، الاغ حواس پرت
همه‌ جای بدنش‌ درد گرفت‌. آب‌ خورجین‌ را می‌برد. به‌ طرف‌ خورجین‌ رفت‌ و با دندانش‌ آن‌ را گرفت‌. خورجین‌ خیس‌ و سنگین‌ شده‌ بود. به‌ هر زحمتی بود آن‌ را لب‌ رودخانه‌ برد. کمی علف‌ خورجین‌ را خورد تا سبک شود.
خورجین‌ را به‌ دندان‌ گرفت‌ و بلند کرد تا روی سرش‌ بگذارد؛ تصمیم‌ گرفت‌ همان‌طور خورجین‌ را روی زمین‌ بکشد. گوش‌بل‌ به‌ کار خودش‌ خندید: «وای چرا از اول‌ به‌ فکرم‌ نیفتاده‌ بود که‌ خورجین‌ را با دندانم‌ بکشم‌».
کلّی عقب‌ عقب‌ رفت‌. خسته‌ شد. دندان‌هایش‌ درد گرفته‌ بود. باز هم‌ علف‌ خورد تا خورجین‌ سبک شود. هر چند قدم‌ که‌ می‌رفت‌ همین‌ کار را انجام‌ می‌داد. می‌ایستاد و علف‌های خورجین‌ را می‌خورد.
وقتی به‌ خانه‌ رسید، ظهر شده‌ بود. خورجین‌ را کنار حوض‌ گذاشت‌ و سرش‌ را توی آب‌ حوض‌ کرد و حسابی آب‌ خورد. آن قدر خسته‌ بود که‌ روی زمین افتاد‌. هنوز از صاحبش‌ خبری نبود. با خودش‌ گفت‌: «خوب‌ شد ناهار دارم‌.» به‌ خورجین‌ نگاه‌ کرد، اما همه‌ی علف‌هایش‌ را در راه‌ خورده‌ بود.
گوش‌هایش‌ را تکان‌ داد و گفت‌: «وای! حالا ناهار چه‌ کار کنم‌؟ نه‌ صاحبم‌ هست‌، نه‌ حال‌ دارم‌ بروم‌ باغ‌ سیب‌ها را بیاورم‌. علف‌ها را هم‌ که‌ خوردم‌.» توی این‌ فکر بود که‌ صدای جرینگ‌ جرینگی از طویله‌اش‌ بلند شد. دوید و به طرف طویله رفت. موبایل‌ پیرمرد، گوشه‌ی طویله‌ افتاده‌ بود و زنگ‌ می‌خورد. گوشی را برداشت‌. صاحبش‌ بود. حسابی احوالش‌ را پرسید. گوش‌بل‌ گفت‌: «کجایی؟ از صبح‌ تا حالا دنبالت‌ می‌گردم.»
پیرمرد خندید و گفت‌: «گوش‌بل‌ حواس‌پرت‌! مگر بهت‌ نگفتم‌ که‌ به شهر می ‏روم.»
گوش‌بل‌ تازه‌ یادش‌ افتاد که‌ صاحبش‌ از دیروز او را تنها گذاشته‌ و به شهر رفته‌ است‌. پرسید: «حالا چه‌ کار کنم‌؟ دلم‌ برایت‌ تنگ‌ شده‌. حسابی هم‌ گرسنه‌ام‌.»
پیرمرد گفت‌: «نگران‌ نباش! کلید انبار کاه‌ و یونجه‌ به‌ دیوار آویزان‌ است. غذا برایت‌ آماده‌ کرده‌ام. برو و بخور.» گوش‌بل‌ خوش‌حال‌ شد و بدون‌ خداحافظی به‌ طرف‌ انبار کاه‌ و یونجه‌ رفت. زیر لب با خودش‌ گفت‌: «به‌ خاطر علف‌ و یونجه چه مصیبتی کشیدم.»
بیشتر بخوانید: قصه کودکانه شب چه فوایدی دارد؟
بیشتر بخوانید: معرفی کتاب کودک، مخصوص بهتر خوابیدن
بیشتر بخوانید: قصه فیل کوچولو برای خواباندن کودک
 
منبع: علی باباجانی

اضطراب در کودکان

اضطراب در کودکان

اضطراب در کودکان

اضطراب بزرگترین عامل بهم خوردن بهداشت روانی انسان است. یکی از دلا یل اساسی اضطراب وابستگی است. این که به چیزهای ریز و درشت وابسته باشیم و دل کندن از آنها برایمان سخت باشد. لا زم به ذکر است که تنها یک وابستگی می تواند آرامش بر دلمان بیندازد. 
وابستگی به منبعی پایان ناپذیر که کمال مطلق است، تنها سرچشمه زلا ل صفا و معنویت مقام باری تعالی است که همانا انسان با وابستگی به خداوند از غیر جدا شده، خود را به او می سپارد و به آرامشی همیشگی و جاودان دست می یابد و این میسر نخواهد شد مگر در شناخت کاملی از خودشناسی و خداشناسی. 
امید که با معرفت و شناخت کامل از وجود خودمان به خداشناسی دست پیدا کنیم و در رفع اضطراب های موجود کمک شایانی به خود و دیگران کنیم. 
هدف از تعلیم و تربیت، ابتدا پرورش و سپس آموزش از راه درست است. 
اینکه نخست کودک دلبندمان را پرورش دهیم، با جسم و روحی سالم، با نشاط و اراده استوار و با اعتماد به نفس، سپس به آموزش های مهارت های گوناگون بپردازیم. 

 

کسی که اعتماد به نفس دارد، در اثر تلا ش و پیگیری و با استفاده از استعدادهایش می تواند به هرآنچه اراده کند دست یابد و اما موجودی که فاقد اعتماد به نفس باشد، هر آنچه اندوخته باشد را نیز از کف خواهد داد. 
چه نیکوست فرزندانمان را آن گونه که هستند ببینیم، نه آنطور که دوست داریم باشند. 
پس برای اعتلا ی شخصیت فرزندانمان بکوشیم و به نکاتی قابل توجه، دقت نمائیم.
– علا ئم و نشانه های اضطراب در کودکان 
-ظهور آشفتگی در چهره و عرق کردن.
– اختلا ل در تنفس، دستگاه گوارش و معده و حالت تهوع و خستگی و بی اشتهایی. 
– وجود حالت خشم و دلهره و عدم احساس امنیت و اطمینان و عدم اعتماد. 
-بی قراری و بهانه جویی و وجود حالت یاس، بغض، کینه، خشم سریع، افسردگی و پریشانی. 
– ضعف در بدن و اختلا ل عصبی و حتی تیک و سرفه عصبی. 
– به وجود آمدن نوعی اجبار، واماندگی و بیم و هراس و احساس حسادت، گناه و دشمنی.
– توقع بیجا، بی جراتی، بی تصمیمی و افکار آزاردهنده. 
– گاهی اوقات ضعف در حافظه و دقت، فرار از کار و عدم آسایش.
– پریدن از خواب و پرسش های متعدد و پی درپی.
– انجام کارها به صورت تکراری، اصرار، سماجت، دلیل تراشی و ایجاد رنج برای خود. 
-عوامل پدید آورنده اضطراب 
1) وجود اختلا ف و درگیری در زندگی خانوادگی
کودکی که در محیط خانواده احساس امنیت و آرامش نداشته و فضای پرتنش و پردرگیری باعث عدم تعادل روحی و جسمی وی شده، به خاطر وحشت از دست دادن محبت پدر و مادر و احتمالا جدایی آنها دچار اضطراب می شود. 
2) انتقاد دائم، بازخواست و سرزنش کودک 
کودک و دانش آموزی که زیر ذره بین پدر و مادر و اطرافیان باشد و رفتار و نمراتش موردنظر بوده و مدام بازخواست می شود، در صورتی که قصور و کوتاهی داشته باشد مورد سرزنش قرار می گیرد و ترس از عدم موفقیت سبب اضطراب می شود. 
3) مقررات دست و پاگیر در خانواده 
چنانچه امر و نهی مکرر و عدم استقلا ل در انجام کارها و حتی انتخاب نوع لباس، در خانه وجود داشته باشد، کودک کم کم اعتماد به نفس لا زم را از دست می دهد و به مرور زمان مانند یک ماشین منتظر گرفتن برنامه می ماند. در انجام کارهایش دچار وسواس و دلشوره می شود و بدون کمک دیگران قادر به انجام کارهایش نخواهد بود و این امر سبب افسردگی و گوشه گیری و اضطراب وی می شود. 
4) داشتن ظاهری نامتعادل و غیرمعمول 
کودکی که چهره نامناسب یا اندامی نامتعادل دارد، از اینکه در جمع دیگران باشد احساس حقارت می کند. این کودک از تمسخر دیگران می گریزد و از چیز مبهمی رنج می برد و به دلیل عدم تعادل جسمی، فراری، گوشه گیر و مضطرب می شود. 
5) بیماری های پی درپی کودک 
کودکی که مرتبا بیمار است، ضعیف بوده و زود خسته می شود. نمی تواند فعالیت هایش را خوب انجام دهد و اعتماد به نفس ندارد و ترس از عقب ماندن از دیگران و عدم توجه سایرین به او سبب نگرانی و اضطرابش می گردد. 
– راهکارهای مناسب برای رفع اضطراب و تقویت اعتماد به نفس 
1) کودک را از عوامل فشار روحی دور کرده و محیط را آرام و تفاهم میان کودک و دیگران ایجاد کنیم. 
2) به گونه ای رفتار کنیم که کودک بفهمد مورد پذیرش خانواده و دیگران است و دوستش دارند. 
3) نیازهای مختلف کودک را حتی الا مکان مهیا کرده و زمینه های رشد کودک در فعالیت های مختلف را به وجود آوریم.
4) محیط خانه را گرم و صمیمی کنیم و از نظر عاطفی کودک را تامین نماییم. 
5) به گونه ای رفتار کنیم که مفهوم نظم را درک کند و الگوهای مناسب در اختیارش بگذاریم تا به هدفش برسد. 
6) به شخصیت کودک احترام بگذاریم و به او استقلا ل دهیم تا کارهایش را خودش انجام دهد. 
7) کودک را از محیط های حسادت، تمسخر، توهین و تنبیه دور کنیم. غرورش را نشکنیم و در مقابل محبت افراط نکنیم و همچنین به خواسته ها و تمایلا ت نابجای او پاسخ مثبت ندهیم. 
8) توسط خود کودک محیطی ایجاد کنیم که باعث آرامش روحی او شود و استراحت و تغذیه و تفریح کافی و مناسب داشته باشد. 
9) در میان کودکان تبعیض قائل نشویم و اجازه دهیم حرف های خود را زده و عقده های درونی خویش را خالی کنند و سالم فکر کنند. 
10) سخنان آرامش بخش و استفاده از ادبیات شادی بخش را در شیوه کاری خود بگنجانیم.
11) تلقین نکات مثبت به کودک و انجام کارهای شادیآور و قرار گرفتن در جمع و محیط های شاد و همسالا ن خوشرو و مهربان. 
12) اعمال محبت کافی وترک عادت های ناروا و فراموشی و انکار غم ها و دور کردن کودک از نگرانی.
لا زم به تذکر است باید محیطی ایجاد کنیم که کودک اعتماد به نفس پیدا کند و در انجام کارها به خود متکی باشد و البته این عملکردها برای از بین بردن اضطراب به شرط همکاری خانواده و مدرسه در ایجاد محیط امن و آرامش بخش به موفقیت بیشتری دست پیدا می کند.


 

وسایل شنا برای کودک، نکات و ابزار مهمی که به کارتان خواهند آمد!

وسایل شنا برای کودک، نکات و ابزار مهمی که به کارتان خواهند آمد!

اگر تصمیم دارید که کودک خود را در فصل تابستان به کلاس ها و دوره های آموزش شنا بفرستید لازم است که وسایل و تجهیزات لازم را نیز برای او فراهم سازید. به طور کلی ایجاد ایمنی در آب برای کودکان، مسئله بسیار مهمی است و می تواند احتمال غرق شدن را به حداقل برساند.

به همین دلیل نیز در این مطلب با شما هستیم به معرفی برخی از مهم ترین وسایل شنا برای کودک بپردازیم و فهرستی را از وسایل مورد نیاز کودک شما فراهم کنیم.

در این مطلب می خوانیم:

  • فواید شنا کردن کودکان
  • سن مناسب شنا در کودکان
  • معرفی برخی از وسایل شنا برای کودکان

وسایل شنا برای کودک، نکات و ابزار مهمی که به کارتان خواهند آمد!

فواید شنا در کودکان

شاید یکی از مهم ترین سوال هایی که در ذهن والدین نقش می بندد این است که چرا شنا کردن برای کودکان تا این حد مهم و پراهمیت است. به طور کلی باید بگوییم که شنا کردن می تواند نتایج و فواید بسیار زیادی را برای کودکان به دنبال داشته باشد.

برای مثال این ورزش می تواند آمادگی های قلبی و عروقی بدن کودک را افزایش دهد. می تواند به او کمک کند که در حفظ و افزایش تعادل خود، موفق تر باشد.

از دیگر فواید آموزش شنا به کودکان می توان به این موضوع اشاره کرد که این ورزش، عضلات پای کودک را تقویت کرده و آمادگی های جسمانی او را در سال های آینده، افزایش خواهد داد.

تمامی این موارد، در کنار هم موجب بروز اعتماد به نفس و استقلال بیشتر در کودک شده و تاثیرات مفید روحی و شخصیتی را نیز برای او به دنبال خواهد داشت.

وسایل شنا برای کودک، نکات و ابزار مهمی که به کارتان خواهند آمد!

بهترین سن یادگیری شنا برای کودکان

به طور کلی جنین در طول 9 ماه بارداری مادر، درون مایعات محیطی قرار دارد و به همین دلیل نیز می تواند در سنین پایین هم به صورت غریزی شنا کند. این یعنی اگر کودک خود را در 6 ماهگی و یا یک سالگی به داخل آب ببرید می توانید کم کم او را با آب آشنا کنید، آن هم به طوری که در آغوش خود قرار دهید و مجبور به انجام حرکات کنترلی نکنید.

با تمام این توضیحات به هیچ عنوان نباید آموزش رسمی شنا را در کمتر از 4 سال به کودک خود ارائه دهید، چرا که در این زمان، عضلات و همین طور سیستم عصبی کودک شما هماهنگ نبوده و قادر به یادگیری تکنیک های این رشته ورزشی نخواهد بود.

به همین دلیل نیز فشار بالایی بر روی عضلات آن وارد شده و مشکلات بسیاری را نیز به ریه، دستگاه گوارش و… وارد خواهد کرد.

جلیقه بادی

جلیقه بادی یکی از مهم ترین و نام آشنا ترین وسایلی است که برای شنای کودکان نیاز خواهد بود. البته این وسیله، صرفا به کودکان ختم نمی شود و بسیاری از بزرگسالان نیز در شرایطی همچون قایق سواری از آن استفاده می کنند تا در صورت بروز هرگونه مشکلی، بتوانند به صورت شناور بر روی آب قرار بگیرند.

جلیقه بادی، علاوه بر این که به کودک کمک می کنند که خود، به راحتی شنا کند و خطری نیز او را تهدید نکند، این امکان را برایش فراهم می سازند که در صورت خستگی، خود را رها کنند و در عین حال نیز به صورت شناور بر روی آب باقی بمانند.

نکته مهمی که در رابطه با این محصول باید بدانید این است که اصولا جلیقه های بادی با توجه به گروه سنی کودکان، تقسیم بندی می شوند. با این حال، غالبا این جلیقه ها برای کودکان بیشتر از 6،7 سال، چندان استفاده ای نخواهند داشت.

قیمت حدودی: از 50 تا بیش از 450 هزار تومان


وسایل شنا برای کودک، نکات و ابزار مهمی که به کارتان خواهند آمد!

بازوبند شنا

بازوبندهای شنا، همان نوارهای شناوری هستند که بر روی بازوی کودک بسته شده و او را به صورت شناور بر روی آب نگه می دارند. این وسیله را نیز می توان جزء مهم ترین و پرکاربردترین وسایل شنا برای کودک دانست. شما می توانید این وسیله را نیز در طرح ها و رنگ های مختلف، آن هم در بازه قیمتی کاملا متنوع خریداری نمایید.

در زمان خرید بازوبند شنا، حتما به گروه سنی محصول توجه کنید. بازه و تنوع گروه سنی ها در بازوبندها به مراتب بیشتر و متنوع از جلیقه شنا خواهد بود و کودکانی با سنین بالاتر نیز می توانند با توجه به ابعاد بازوبند از آن استفاده نمایند.

قیمت حدودی: از 30 هزار تا بیش از 200 هزار تومان

وسایل شنا برای کودک، نکات و ابزار مهمی که به کارتان خواهند آمد!

تخته شنا

تخته شنا غالبا برای آن دسته از کودکانی مناسب است که مهارت بسیار کمی در شنا دارند. بنابراین هر چه شناگر کوچک شما در این ورزش، مهارت بیشتری پیدا کند به همان نسبتا نیز دیگر به تخته شنا نیاز نخواهد داشت.

علاوه بر کمک به یادگیری و آموزش شنا، تخت شنا می تواند گشت و گذار در آب را نیز برای کودک شما فراهم کند. در زمان خرید، حتما به گروه سنی نیز توجه کنید تا در نهایت، استفاده از تخته برای کودکان امکان پذیر باشد.

قیمت حدودی: از 40 هزار تومان تا بیش از 200 هزار تومان

وسایل شنا برای کودک، نکات و ابزار مهمی که به کارتان خواهند آمد!

نودل شنا

نودل شنا نیز همچون جلیقه شنا و تخته شنا، در کنار آن که ایمنی کودک را افزایش می دهد، شرایط سرگرم کننده ای را نیز برای کودک شما به همراه خواهد داشت. البته نودل شنا برای بزرگسالان نیز کاربردی بوده و مقدمات شنا را برای آنها فراهم خواهد کرد. برای استفاده از این وسیله، لازم است که آن را به دور قفسه سینه بپیچید. معمولا از این وسیله برای آموزش نحوه قرارگیری بهتر و شناور بودن بر روی آب استفاده می شود.

قیمت حدودی: از 40 تا کمتر از 100 هزار تومان

 

نقش برادران و خواهران در زندگی کودکان

نقش برادران و خواهران در زندگی کودکان

یک بررسی جدید در دانشگاه ایلینویز آمریکا نشان می دهد، آن چه ما از برادران یا خواهران خود می آموزیم، تاثیر مثبت یا منفی مهمی در رشد اجتماعی و احساسی مان خواهد داشت.

پدر و مادر، آموزگاران خوبی در آموزش رفتار مطلوب و رسمی اجتماعی هستند، در این باره که چگونه در جمع رفتار کنیم، چگونه در سر میز شام دستپاچه نشویم و …. .

اما خواهر و برادر، الگوی بهتری برای رفتارهای غیررسمی هستند، درباره این که چگونه در مدرسه و یا خیابان رفتار کنیم و مهم تر از همه، چگونه در بین دوستان، جذاب بنظر آییم. رفتارهایی که بخش مهمی از زندگی هر روزه کودک را در بر می گیرند.

دکتر «کرامر»، یکی از کارشناسان این پژوهش در این باره می گوید: «ما می دانیم که داشتن یک رابطه مثبت با خواهر و برادر، تاثیر زیادی در کیفیت روابط و زندگی افراد در نوجوانی و بزرگسالی خواهد داشت».

 به باور او، یکی از مهم ترین کارهایی که پدر و مادر می توانند برای بهتر شدن رابطه بین فرزندانشان انجام دهند، این است که از سن بسیار پایین آن ها را تشویق کنند تا پشتیبان یکدیگر باشند. او می افزاید: «مطالعات فراوانی نشان داده اند، اگر کودک رابطه خود با خواهر و برادرش را بصورت مثبت آغاز کند، به احتمال فراوان در آینده نیز روابط خوبی را تجربه خواهد کرد.» 

25 کلمه ای که کودکان تا 2 سالگی باید بدانند

25 کلمه ای که کودکان تا 2 سالگی باید بدانند

25 کلمه ای که کودکان تا 2 سالگی باید بدانند

بر اساس تحقیقات انجام شده، کودکان به طور متوسط 150 کلمه می دانند، البته، بین 75 تا 255 لغت دانستن هم مسئله ای عادی است. اگر کودکی تنها 50 کلمه یا کمتر از آن می دانست، این نشانه ای خطرناک است.

دانشمندان 25 کلمه ای را که هر کودکی تا دو سالگی باید از آن استفاده کند را مشخص کرده اند.

 این 25 کلمه عبارتند از: مامان، بابا، نی نی، شیر، اب میوه، سلام، توپ، بله ، خیر، سگ، موش، بینی، چشم، موز، بیسکویت، ماشین، داغ، ممنون، حمام، کفش، کلاه، کتاب، همه اش تمام شد، بیشتر و خداحافظ.


این 25 کلمه بخشی از 310 کلمه ای هستند که دانشمندان آن را به صورت لیستی در آورده و والدین می توانند آن را به فرزندان خود آموزش دهند.
بر اساس تحقیقات انجام شده، کودکان به طور متوسط 150 کلمه می دانند، البته، بین 75 تا 255 لغت دانستن هم مسئله ای عادی است.
اگر کودکی تنها 50 کلمه یا کمتر از آن می دانست، این نشانه ای خطرناک است.
25 کلمه ی مذکور در میان رایج ترین و اولین کلماتی  هستند که که در ابتدای به سخن آمدن استفاده می شود.


پروفسور لسلی رسکورلا می گوید: اگر کودکان در 24 ماه از این کلمات استفاده نکنند، این بدین معناست که انها دیر به سخن خواهند آمد.
بر اساس این گزارش، اگر کودکی در سن 2/5 سالگی هنور در استفاده از کلمات دچار مشکل است، انها را باید به پزشک برای سخن تراپی نشان داد.


در ادامه ی این گزارش هشدار داده شده است که والدین نباید بگذارند که این مسئله از 3 سالگی عبور کند.
بر اساس این پژوهش، 20 درصد کودکان از هم سن و سال های خود در به سخن آمدن، عقب هستند.
دانستن لغات کم در سن دو سالگی می تواند نشانه ی مشکلات زیادی باشد که از جمله می توان به ناشنوایی و اوتیزم اشاره کرد.

پروفسور رسکورلا، به مدت 15 سال 78 کودک دو ساله را مورد بررسی قرار داده است. نیمی از انها دیر به سخن آمدند، اما مشکل دیگری نداشتند.


زمانی که این کودکان به سن 17 سالگی رسیدند، دایره ی لغات انها در حد خوب و متوسطی قرا داشت اما هنوز هم نسبت به کودکانی که زود به سخن می ایند، ضعیف تر هستند.


همچنین، کسانی که دیر به سخن می ایند، در انجام دادن کارهایی که در ان نیاز به حافظه ی کلامی و یا گوش دادن به کلمات، جملات و شماره ها است، ضعیف هستند.

 

 

کودک در 2 سالگی چگونه بازی می­کند؟

کودک در 2 سالگی چگونه بازی می­کند؟

کودک در 2 سالگی چگونه بازی می­کند؟

کودک در این سن چگونه بازی می­کند؟

·      جست و خیر می­کند، می­پرد و می­تواند پله­ها را     با یک پا بالا برود.

·        فرق بین امن و خطرناک را می­داند.

·       بیشتر با سایر بچه­ها ارتباط برقرار می­کند.

·          هماهنگی دست و چشم بهتری دارد یعنی می­     تواند مثلا بلوک­های چیدنی را بسازد .

 

 

 

 

اسباب بازی های متناسب با این سن:

 

 

1- وسایلی که با آنها نقش بازی می کند

اسباب ­بازی­هایی که کودک از لمس آنها لذت می­برد برای او که به دنبال تقلید از دنیای اطراف خود است بسیار مناسب و جذاب خواهند بود.

مامان تب داره . تو درجه تب مامانو بر می­داری؟» کودک­تان را تشویق کنید تا تمام انواع احتمالات را برای حضور در مواقع مختلف تصور و عملی کند و خواهید دید که از سرعت او در تفکر و عمل کردن شگفت­زده خواهید شد!

وقتی که در حال بازی کردن است، سؤالات باز و بی­انتها از او بپرسید تا تشویقش کنید چیزهای بیشتری ارائه کند. «امروز لباسای چه کسیو می­شوری؟» «روی اجاق چی می­پزی؟» «کی برای خوردن آماده می­شه؟» چنین پرسش­هایی برای تقویت مهارت­های حرف زدن و تفکر کودک که باید از تقلید به تفکر برسد لازم هستند.

اسباب­بازی­های مخصوص که از او می خواهند از دستورات پیروی کنند بسیار جذاب هستند.خودتان هم می توانید به این نوع یادگیری در او کمک کنید برای مثال، وقتی که  به شما در کاری کمک می کند، از او بخواهیدکه از الگوهای حرکتی شما پیروی کند. برای سرگرمی، الگوهای متفاوتی را به وی پیشنهاد کنید و ببینید که آیا از آنها پیروی می­کند یا نه.

 

 

 

 

 

 

2- اسباب ­بازی­های سواری

یک سه چرخه به کودک  کمک می­کند تا تعادل، سرعت گرفتن و شیوه­ فشار دادن پدال به عقب و جلو را یاد بگیرد  که همه­این موارد برای کنترل حرکت­های بزرگ در آینده، خوب هستند. تغییر جهت به راست، چپ، راست، چپ باعث می­شود که بیشتر یاد بگیرد و با پدال زدن به رشد  مغز خود کمک کند.

وقتی که برای نخستین بار یک اسباب­بازی سواری می­بیند ممکن است آن قدر خوشحال شود که خودش چند بار پشت سر هم سوار و پیاده شود یا ممکن است روی آن بنشیند و با پای خود روی پدال فشار وارد کند، عقب و جلو.

این وسایل به گونه­ای طراحی می­شوند که یک پای کودک به زمین یا پدال­ها برسد و در نتیجه وزن بدنش هم به جلو راندن و حرکت وسیله کمک خواهد نمود.اغلب  بچه­ها متوجه نمی­شوند که باید پاهایشان دور پدال­ها به صورت مستمر حرکت کنند و می­خواهند که پدال را به عقب و جلو فشار دهند.به او نشان بدهید که روش کار آن به چه صورتی است. پاهایش را روی پدال­ها قرار دهید، دستان­تان را روی آنها بگذارید و فشار دهید تا حرکت چرخشی پدال­ها را احساس و درک کند.

بسیاری از اوقات کودک فکر می­کند که فرمان سه چرخه خود به خود هدایت می­شود و فقط آن را می­گیرد و باری به هر جهت می­چرخد! با گفتن جملاتی مانند «حالا بچرخ به چپ» یا «بپیچ به راست» به او کمک کنید تا جهت­ها را یاد بگیرد.بچه ها دوست دارند از بخش­های کوچک سه چرخه­ی خود که معمولاً به شکل سبد بوده و جا برای اشیای مختلف دارند استفاده کنند. اگر سه چرخه­ او چنین قسمتی دارد، کمک کنید تا یکی از دوستانش را همراه خود ببرد یا یک میان­وعده­ خوب برای زمان استراحتش در آنجا بگذارید.

کودک 2 ساله آن قدر بزرگ شده­است که یاد بگیرد سه چرخه اش را پارک کند. در پارکینگ یا زیر انباری یک محل پارک به او اختصاص بدهید. بگویید «این جا پارک توست». «همون طور که مامان واسه ماشینش یه جا پارک داره، اینم جا پارک سه چرخه­ توست که وقتی بازیت تموم شد بذاریش اونجا».

 

 

3- اسباب بازی ورزشی

اکنون زمانی بسیار خوبی برای آن است که لذت ورزش با اسباب­بازی­هایی که هماهنگی دست وچشم، تعادل و رشد فیزیکی را تقویت می­کنند را به کودک­ نشان دهید. چنین اسباب­بازی­هایی او را به سمت رشد فردی و بازی تیمی تشویق می­کنند و البته نقش به سزایی در اعتماد به نفسش دارند.فرقی نمی­کند که مشغول کدام یک از فعالیت­های ورزشی باشد، شما باید اطمینان حاصل کنید که این فعالیت­ها متناسب با سن او باشند. برای مثال، اگر از یک حلقه بسکتبال قابل تنظیم استفاده می­کنید، آن را برایش در پایین­ترین سطح ممکن قرار دهید.

توجه داشته باشید که مهم است که کارهای او را تحسین کنید نه صرفاً خود او را. به جای اینکه بگویید «وای! تو چه بازیکن فوق­العاده­ای هستی!» با جملاتی مانند «گرفتن و انداختن اون توپ توی سبد خیلی سخت بود ولی تو انجامش دادی» او را تشویق کنید. این پشتیبانی ها برایش مهم تر هستند.

با گفتن جملاتی مثل «وقت بذار و درباره­ زدن توپ فوتبال توی دروازه فکر کن» تصویر موفقیت را در ذهنش ترسیم کنید. سعی کنید تا جایی که می­توانید واژه­هایتان توصیفی باشند: «توپو درست زدی تو دروازه. هدفگیریت عالی بود آفرین!». با کمک شما کودک­تان می­تواند موفقیت خود را تصور کند.

جهت کمک به یادگیری رعایت نوبت، دو نفری بازی کنید تا با مفهوم بازی تیمی هم آشنا شود. «نوبت توست که توپو بندازی. حالا نوبت منه». او به تدریج می­فهمد که باید همکاری کند زیرا هر دوی شما به نوبت توپ را می­زنید.

 

 

 

 

4-اسکیت

همزمان با رشد مهارت­های فیزیکی، کودک کم­کم برای امتحان مواردی به غیر از پیاده­روی آماده می­شود. اسکیت به رشد تعادل و هماهنگی او کمک و  به فعالیت فیزیکی تشویقش می­کند و اعتماد به نفسش را بالا می­برد.

کمکش کنید که قبل از اسکیت­سواری لوازم ایمنی مناسب را بپوشد. به او بگویید که پوشیدن آنها بخشی از این فعالیت محسوب می­شود. آنها معمولا با پوشیدن لوازم ایمنی مشکلی ندارند زیرا دیده­اند که کودکان بزرگتر و بزرگسالان نیز آنها را می­پوشند.حتماً مرزهای مکانی برای اسکیت­سواری برای او تعیین کنید. اطمینان حاصل کنید که مانعی در محل اسکیت­سواری وجود نداشته باشد و پیاده­روها یا خیابان­ها را بررسی کنید که چاله در مسیر حرکتش وجود نداشته باشد.

اگر اسکیتش قابل تنظیم است، آن را متناسب با سن و مهارتش تنظیم کنید. درست مانند وقتی که راه رفتن را یاد می­گرفت و به حفظ تعادلش کمک می­کردید، الآن نیز گاهی اوقات باید او را نگه دارید. کم کم، اجازه دهید تعادلش را به دست آورد و بفهمد که کلید یادگیری اسکیت­سواری همین حفظ تعادل است.به زودی خواهد توانست به جلو حرکت کند و وزنش را از یک پا به پای دیگر منتقل کند وبرای اینکه شما تنظیمات اسکیتش را کمی بالاتر ببرید آماده خواهد بود.

 

 

 

5- سواری­های باتری­خور

برای اولین ماجراجویی او با یک سواری باتری­خور باید در آغاز کار وقت صرف کنید تا او ببیند چطور باید با آن کنار بیاید. به او نشان دهید که چگونه می­تواند به جلو برود، چگونه بایستد یا دور بزند.اطمینان حاصل کنید که محل حرکتش نه تنها امن است بلکه آن قدر بزرگ است که بتواند تا قبل از آن که عقب آمدن را یاد بگیرد دور بزند.

تقریباً از همان ابتدا کودک­ طوری وانمود می­کند که انگار می­خواهد همه جا را با ماشین خودش دور بزند :تا مغازه، تا خانه­ مادربزرگ و… . جهت بهتر شدن در نقش بازی کردن، اثاث­هایی مانند کیف خرید به او بدهید تا در ماشینش بگذارد یا برای خودتان علائم رانندگی درست کنید: به او کمک کنید و درباره­ معنی هر یک از آنها و  واکنش راننده به هر یک از آنها با او صحبت کنید.

در یک روز گرم، اینکه کنار هم ماشین­هایتان را با هم بشویید می­توانید تفریح جالبی باشد (حتماً  قبل از شستشو باتری ماشین را بردارید). به او اسفنج و یک ظرف آب بدهید و ببینید وقتی یاد می­گیرد که باید مراقب «ماشین خودش» باشد چه غروری در صورتش نقش می بندد !

 

 

6-آشپزخانه­ اسباب­بازی با غذا و ظروف غیر واقعی

دو ساله­ها عاشق تقلید چیزهایی هستند که در دنیای واقعی می­بینند و دوست دارند برای خودشان نقش­های مختلفی را بازی کنند. با فراهم کردن وسایل مناسب  و فضای کافی ، محل را برای نمایش تخیلی و تقلیدش آماده کنید (و هنگامی که به تدریج بازی با بچه­های دیگر را شروع می­کند این اجازه را به او بدهید مهارت­های اجتماعی اش را از این راه تقویت کند).

ابتدا ممکن است بخواهید که با چند پیشنهاد مناسب به او کمک کنید شروع کند. «بیاسالاد درست کنیم. برای اینکار گوجه فرنگی و خیار و سس لازم داریم». از چیزهایی که در آشپزخانه­ اسباب­بازی وجود دارند به عنوان راهنما استفاده کنید یا از اشیای بی خطری که در آشپزخانه­ خودتان دارید به عنوان اسباب و مواد لازم استفاده کنید. اگر در آشپزخانه­ اسباب­بازی او چیزی درست کنید و بعد غذای واقعی را در آشپزخانه­ خود آماده کنید احساس فوق­العاده­ای به او دست می دهد ! خیلی مستقیم افکار او را وارد کار کنید(کودک با این روش بیشتر می آموزد): «می­خوایم سالاد درست کنیم. بعدش باید چیکار کنیم؟» ببینید چه می­گوید. اگر مجبور شدید همیشه می­توانید بگویید: «اوخ! یه چیزیو فراموش کردیم!».

یک کتاب آشپزی کودکان بگیرید و چند مورد از دستورهای آشپزی آن را در خانه امتحان کنید. بچه­ها هم به اندازه­ بزرگترها دوست دارند که عکس نتیجه­ نهایی را ببینند پس سعی کنید کتاب­هایی پیدا کنید که عکس­های رنگی داشته باشند.

آشپزی در کنار هم یک فرصت طبیعی را فراهم می­کند که درباره­ اقدامات بهداشتی هم مواردی را به کودک یادآوری نماییم. «قبل از اینکه شروع کنیم، ما همیشه یک کار خوب انجام می­دهیم ینی دستامونو میشوریم تا غذایی که می­خوایم بعداً اونو بخوریم آلوده نشه». درباره­ی ضرورت پخت کامل غذا، مراقبت از موها در هنگام پخت غذا و سایر موارد هم صحبت کنید.

همزمان با رشد و تکامل مهارت­های مغزی و حافظه­ کودک و پیرویش از دستورات، این فرصت را به او بدهید که این کارها را در زمان­های دیگری هم امتحان کند مثلاً وقتی که در سوپرمارکت هستید. پیش از دستور دادن از جملاتی مانند این جملات استفاده کنید: «من متوجه شدم که تو درست کردن سالاد خیلی خوبی. می­تونی کمکم کنی چیزایی رو  که برای درست کردنش لازم داریم  پیدا کنم؟»

 

 

 

 

7-وسایل نقلیه­ ساده­ای که کنترل از راه دور دارند

توانایی کنترل حرکت یک اسباب­بازی به کودک کمک می­کند که اعتماد به نفس به دست بیاورد و اسباب­بازی­هایی که  به برقراری ارتباط و درگیر شدن تشویقش می­کنند به تقویت قوه­ تخیلش هم کمک می­کنند و به او اجازه می­دهند که ضمن برقراری راه­های جدید برای ارتباط ایده­هایشان را نیز بیان کنند.

به او اجازه دهید راه بر یا راننده­ ماشین مسابقه­ای باشد که خودش انتخاب می­کند قطار یا ماشین اسپورتش کجا می رود و چه کاری انجام خواهد داد. می­توانید پیشنهادهای کوچکی به او بدهید اما آن قدر بازی را تحت کنترل خود تان در نیاورید که کودک هیچ تسلطی بر اوضاع نداشته باشد. مثلا بگوئید: «ایه بار اینجاست. قطار تو باید این بارو کجا ببره؟» «این آدمک باید سوار ماشین بشه. می­تونه سوار بشه؟»با افزودن موارد کوچک دیگر به این اسباب­بازی بازیش را توسعه دهید.حیوانات اسباب­بازی جذابیت زیادی به بازی می­دهند و راه و روش­های جدیدی به ذهنش القا می کنند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

استفراغ

استفراغ

استفراغ

اگر کودک پیش دبستانی من استفراغ می‌کند، چه کنم؟


استفراغ کردن معمولاً خطرناک نیست. اما در پاره‌ای مواقع می تواند نشانه یک مشکل جدی باشد. در اینجا به شما می‌گوییم چطور تشخیص دهید که کودک شما به مراقبت فوری پزشکی نیاز دارد و همچنین به شما خواهیم آموخت با استفراغی که به مراقبت پزشکی نیاز ندارد چگونه رفتار کنید.
فوراً با دکترش تماس بگیرید اگر:
•  کودک پیش دبستانی شما در نفس کشیدن مشکل دارد.
•  نشانه هایی را از خود نشان می‌دهد که مشخص می کند آب بدنش کم شده است، مثل چشمان گود افتاده، دست‌ها و پاهای سرد و لکه لکه، خواب آلودگی شدید، بهانه گیری یا منگ بودن و گیجی یا هذیان.
کودکتان را به بخش اورژانس ببرید اگر:
•  شکم درد شدیدی دارد. از کودکتان بخواهید مشخص کند کجای شکمش درد می کند. به طور مثال، دردی که در اطراف ناف متمرکز شده و سپس رو به پایین و به سمت راست شکم حرکت می‌کند می تواند نشانه آپاندیس باشد.
• در استفراغ او صفرا (ماده ای سبز رنگ) یا خونی که شبیه دانه‌های سیاه قهوه است، دیده شود. اگر استفراغ کودک حاوی صفرا یا خون باشد، احتمالاً پزشک می‌خواهد نمونه ای از آن را ببیند. بنابر این باید سعی کنید مقداری از استفراغ را در یک کیسه پلاستیکی نگهدارید، هر چند که این کار ناخوشایند است. صفرای سبز رنگ می‌تواند نشانه این باشد که روده‌ها مسدود شده‌اند، وضعیتی که به مراقبت فوری نیازمند است.
• شکم کودک ورم کرده و کشیده شده باشد. این وضعیت می‌تواند نشانه افزایش مایع یا گاز، انسداد روده ها، فتق یا سایر مشکلات گوارشی باشد. انسدادها نادر اما جدی هستند.
• اگر کودک پس از مصدومیت در ناحیه سر بیش از یک بار استفراغ کند، این حالت می‌تواند نشان دهنده ضربه مغزی باشد.
• گردن کودک سفت شده باشد. این وضعیت نشانه عمومی مننژیت است.
با پزشک کودکتان تماس بگیرید اگر:
• کودکتان بیشتر از24 ساعت استفراغ کند. برای بعضی از بیماری ها این مسآله کاملاً طبیعی است. اما جهت اطمینان با پزشک مشورت کنید.
• کودکتان شواهدی از کاهش یافتن آب بدن را از خود نشان دهد، نشانه هایی همچون کاهش ادرار، دهان و لب‌های خشک، گریه‌ی بدون اشک، رخوت و ادرار سیاه زرد رنگ.
• در استفراغ کودک خون وجود داشته باشد. وجود مقدار کمی خون در استفراغ معمولاً جای نگرانی نیست؛ چرا که فشار ناشی از استفراغ کردن می تواند پارگی های کوچکی را در رگهای موجود در جداره¬ی مری ایجاد کند. اگر کودک شما خون ناشی از بریدگی دهان یا خونریزی بینی را در 6 ساعت گذشته قورت داده باشد، استفراغ او ممکن است تا حدی به رنگ قرمز در بیاید. اما در صورتی که در استفراغ کودکتان همچنان خون وجود دارد یا میزان آن افزایش یابد، به پزشک مراجعه کنید. همان طور که در بالا ذکر شد، اگر خون موجود در استفراغ شبیه دانه های سیاه رنگ قهوه باشد، بی درنگ به بخش اورژانس مراجعه کنید.  
• کودک در قسمت فوقانی راست شکم خود احساس درد کند و همچنین احساس خستگی کرده و یرقان نیز داشته باشد (زرد شدن پوست یا سفید شدن چشم ها)، این نشانه ها شاید بدین دلیل باشد که کودکتان به بیماری هپاتیت مبتلا شده است.
• کودک مرتباً در تماس با موقعیت ها و افراد خاص بالا بیاورد. به طور مثال، شاید به خاطر استرس باشد که کودک شما هر موقع به مهد کودک می‌رسد، استفراغ می‌کند.
با مرکز کنترل مسمومیت تماس بگیرید اگر:
مضنون شدید که کودک پیش دبستانی تان چیزی سمی را قورت داده است. بلافاصله با خط مستقیم اورژانس یا مرکز کنترل سم تماس بگیرید. اگر متوجه شدید که کودکتان چه چیزی را قورت داده است، مثلاً یک بطری خالی دارو را پیدا کردید، آن را به متخصصین پزشکی بگویید و آنها دستورالعمل لازم را برای مراقبت از کودکتان به شما خواهند گفت.
قبلاً متخصصین به والدین توصیه می کردند که شربت داروی قی آور و یا کربن فعال شده (activated charcoal) را برای مواقع اضطراری دم دست داشته باشند. اما دیگر چنین توصیه‌ای نمی‌کنند. داروی قی آور درمانی مؤثر برای مسمومیت نیست و حتی دیگر در بیشتر بخشهای اورژانس نیز از آن استفاده نمی شود؛ زغال فعال شده نیز به عنوان درمان خانگی سالم یا مؤثر کودکان اثبات نشده است.
اگر در منزل خود داروی قی آور دارید، انجمن بیماریهای کودکان آمریکا (AAP) توصیه می کند که فوراً آن را به شکلی که خطر ناک نباشد دور بیندازید (هیچ وقت دارویی را در سطل زباله‌ای که کودک امکان دسترسی به آن را داشته باشد نیندازید).


چگونه می توانم مانع از کاهش آب بدن کودکم شوم؟


تقلیل آب بدن می تواند مشکلی جدی برای کودکان خردسال باشد و اگر کودک شما استفراغ می کند (یا تب دارد و یا مبتلا به اسهال است) مایعات با ارزشی را از دست می‌دهد.
کودکتان را هنگامی که هنوز به طور مکرر ( هر 5 یا 10 دقیقه یک بار) استفراغ می‌کند، به نوشیدن چیزی وادار نکنید. اما پس از آن که شکمش به مدت نیم ساعت یا در همین حدود آرام شد، به او جرعه هایی از مایعی زلال مثل آب یا سوپ آبکی بدهید (تا چند ساعت هر 10 دقیقه یک قاشق چای خوری ،5 سی سی) سپس اگر مشکل خاصی پیش نیامد، مقدار آن را به 2 قاشق چای خوری (10 سی سی) افزایش دهید. به آرامی این میزان را تا زمانی که استفراغ برطرف شود افزایش دهید.
استفاده از آب میوه گاهی اوقات ممکن است اوضاع را بدتر کند (به ویژه اگر که کودک به اسهال نیز مبتلا باشد). اما اگر آب میوه تنها مایعی است که کودکتان می نوشد، میزان آب میوه ای را که او به طور معمول در روز مصرف می کند افزایش ندهید، بلکه آن را نصف به نصف با آب رقیق کنید (بنابراین اگر کودک 3 یا 4 اونس آب میوه در روز می نوشد می توانید آن را به 6 یا 8 اونس مایع رقیق تبدیل کنید). از دادن مایعات گازدار به کودک بپرهیزید، چرا که این مایعات نه تنها حال او را بهبود نمی بخشد، بلکه برای دندان‌های او نیز مضر است.


چه وقت باید غذا دادن به کودکم را دوباره شروع کنم؟


هنگامی که کودکتان دیگر استفراغ نمی‌کند و اشتهایش را باز یافته است، می توانید بار دیگر غذاهای سالم به او بدهید. AAP پیشنهاد می‌کند کودکی که شکم درد داشته، پس از بهبودی رژیم غذایی طبیعی خود را هر چه سریعتر از سر بگیرد: به او کربوهیدرات های پیچیده (مثل نان، حبوبات و برنج). گوشت بدون چربی، ماست، میوه جات و سبزی جات بدهید. اما فعلاً از غذاهای پرچرب بپرهیزید.
این نوع رژیم غذایی با رژیم BRAT ( موز، برنج، سس سیب و نان برشته) که قبلاً پزشکان آن را تجویز می‌کردند متفاوت است. تحقیقات نشان می‌دهد که از سر گیری یک رژیم غذایی استاندارد می‌تواند به اندازه یک نصف روز زودتر سلامتی را به کودک بازگرداند. دلیل این امر این است که رژیم غذایی مناسب مواد مغذی مورد نیاز بدن برای مبارزه با بیماری را تامین می‌کند. اگر کودکتان برای چند روز نمی تواند به خوبی غذا بخورد، نگران نباشید. فقط سعی کنید آب بدن او را در حد مطلوب نگه دارید.
و اما در مورد مصرف شیر پس از استفراغ، پزشکان نظرات متفاوتی دارند. بهتر است که این موضوع را با پزشک کودکتان در میان بگذارید.


داروهای پزشکی چطور؟


 داروهای ضد استفراغ را بدون نسخه پزشک به کودکتان ندهید، مگر آن که پزشک آن را تجویز کند.
هیچ وقت داروهای حاوی آسپرین را جهت تسکین درد به کودکتان ندهید. آسپرین می‌تواند کودک را در برابر سندروم ری آسیب پذیر کند.


آیا راه درمان خانگی که سالم و مطمئن باشد، وجود دارد؟


در صورتی که کودکتان میل داشته باشد می‌توانید دم کرده بابونه، نعناع یا زنجبیل به او بدهید.


چرا کودک استفراغ می‌کند؟


کودکان به دلایل مختلفی استفراغ می‌کنند. استفراغ کودک نگران کننده هست اما معمولاً جدی نیست (جهت نحوه تشخیص زمان مراجعه به پزشک، بخش اول این مقاله را ببینید). به هر حال، شما می‌خواهید دلیل استفراغ کودک را بفهمید چه برای اطمینان از سلامت حالش و چه برای این که بیشتر بتوانید به او کمک کنید. اگر کودک فقط یک بار استفراغ کند و دیگر ادامه پیدا نکند، احتمالا دلیل آن این است که بیشتر از ظرفیت خود غذا خورده است. اگر کودک همچنان به استفراغ کردن ادامه دهد، دلایل زیر را می توان در آن دخیل دانست:

بیماری عفونی ویروسی یا باکتریایی
آنفولانزای شکمی یا دیگر بیماری های روده مسبب استفراغ هستند. اگر ویروس یا باکتری، جداره معده یا روده های کودک را آلوده کنند او ممکن است علاوه بر استفراغ، اسهال، بی اشتهایی، شکم درد و تب نیز داشته باشد. استفراغ معمولاً در ظرف 12 یا 24 ساعت پایان می‌یابد.
سایر بیماری های عفونی
تراکم خلط یا عفونتهای تنفسی می تواند به استفراغ منجر شود، به خصوص اگر کودک سرفه بکند. گلو درد استرپتوکوکی، عفونت مجاری ادراری، و حتی بیماری عفونی گوش نیز گاهی اوقات موجب تهوع و استفراغ می شود. همچنین استفراغ ممکن است نشانه بیماری های خطرناکی همچون سینه پهلو، مننژیت، آپاندیس و در موارد نادر سندروم ری‌‌Reye’s syndrome باشد.
بیماری های حرکتی
برخی از کودکان به ضعف حرکتی مبتلا می شوند، به ویژه آن دسته از کودکانی که در صندلی عقب اتومبیل آن قدر فرو میروند که نمی توانند بیرون را ببینند. متخصصین بر این باور هستند که ضعف حرکتی زمانی رخ می دهد که بین آنچه کودک میبیند و آنچه که با اندامهای حساس به حرکت (همچون گوش داخلی و برخی از عصب ها) احساس میکند، ارتباطی برقرار نشود. 
 مواد سمی
کودک شما ممکن است به این دلیل استفراغ کند که ماده‌ای سمی مثل مواد مخدر، گیاه، دارو، یا مواد شیمیایی را قورت داده باشد. همچنین او ممکن است در اثر مصرف آب یا غذای آلوده به مسمویت غذایی مبتلا شده باشد. کودک ممکن است به جای استفراغ اسهال داشته یا هر دو را با هم داشته باشد.


آیا برای جلوگیری از استفراغ  می‌توان کاری کرد؟


بله، چند راه هست که ارزش امتحان کردن دارد:
• اگر کودک در نتیجه بیماری عفونی تنفسی خلط زیادی دارد، می توانید او را به تمیز کردن بینی اش تشویق کنید. صبور باشید چرا که مدتی طول می کشد تا کودک در این کار خبره شود!
• به منظور به حداقل رساندن ضعف حرکتی، در طول سفر چندین بار توقف کنید تا کودکتان بتواند هوای تازه تنفس و معده‌اش را سبک کند. قبل از سفر به کودک ساندویچ کوچکی بدهید تا معده اش خالی نباشد (این کار می تواند در جلوگیری از استفراغ موثر واقع شود). همچنین مقدار زیادی مایعات به او بدهید تا آب بدنش تامین شود؛ در غیر این صورت کودک ممکن است دچار سردرد شده یا سرگیجه و یا ضعف داشته باشد که این وضعیت حال او را بدتر می کند.

می توانید به کودکتان داروهای خاصی را برای ضعف حرکتی بدهید. اما بهتر است قبل از رفتن به سفر ببیند چه تاثیری بر روی او خواهند گذاشت. این داروها ممکن است موجب خواب آلودگی یا خشک شدن دهان و بینی شوند. اما بعضی اوقات نیز تاثیری برعکس گذاشته و کج خلقی و بیش فعالی کودک را در پی خواهد داشت. اگر می‌خواهید یکی از این داروها را امتحان کنید، با پزشک کودک خود مشورت کنید. داروهای مخصوص بیماریهای حرکتی برای کودکان زیر 12 سال تجویز نمی شود. بنابراین حتی نصف‌شده‌ی قرص را به تصور این که دوز کمتری دارد به او ندهید.