آیا کودک شما نیاز دارد هر روز حمام کند؟

آیا کودک شما نیاز دارد هر روز حمام کند؟

آیا کودک شما نیاز دارد هر روز حمام کند؟

حمام یا دوش گرفتن روزانه برای بسیاری از ما  و برای فرزندانمان نیز یک روال است. اما آیا واقعا لازم است؟ خیر. روزهایی وجود دارد که کودک شما با فعالیت بسیار و بازی کردن و همچنین رفتن به استخر نیاز به دوش گرفتن دارد. ممکن است کلر داخل آب استخر او را اذیت کند. ممکن است موادی در آب وجود داشته باشد که تحریک کننده یا ناسالم باشند. در نتیجه نیاز دارد تا دوش بگیرد و بدن خود را با آب و صابون به خوبی شست و شو دهد. این کار باعث شده تا علاوه‌بر اطرافیان او کودک شما نیز از بوی خوشی که می‌دهد نیز لذت ببرد.

 

چرا کودک را روزانه حمام نمی‌کنیم؟

حمام کردن زیاد می‌تواند منجر به خشکی و تحریک پوست شود. اگر کودک یا نوجوان شما بسیار تمیز به نظر می‌رسد بهتر است از حمام یا دوش صرف نظر کنید. در واقع برای بسیاری از کودکان حتی یک یا دو بار در هفته خوب است. همیشه می‌توانید با یک دستمال مرطوب صورت، ناحیه کشاله ران و هر نقطه کثیفی را پاک کنید. نوجوانان بدبو بسته به سطح فعالیت ممکن است نیاز به حمام کردن یا دوش گرفتن بیشتری داشته باشند. اما حتی آن‌ها نیز ممکن است بتوانند با شستن صورت خود و استفاده از یک حوله شستشوی صابونی روی کشاله ران و زیر بغل خود خلاص شوند.

 

نکاتی برای حمام کردن صحیح:

– از آب گرم استفاده نکنید

– کوتاه دوش بگیرند

– از صابون‌های ضد باکتری و حمام‌های حباب دار اجتناب کنید

– اطمینان حاصل کنید که حمام کردن برای همه نوزادان و کودکان خردسال نظارت می‌شود.

– اگر کودک شما پوست خشک دارد از یک مرطوب‌کننده چرب ملایم و بدون عطر بعد از حمام می‌تواند تأثیرگذار باشد.

 

منبع:

www.health.harvard.edu

راه های افزایش تمرکز در کودکان پیش دبستانی

راه های افزایش تمرکز در کودکان پیش دبستانی
اغلب بسیار دشوار است که کودکان را مجاب کنیم به کاری مشغول شوند و روی موضوعی تمرکز داشته باشند. به عنوان یک والد، بسیار مهم است که نسبت به راه های افزایش تمرکز در کودکان پیش دبستانی آگاهی داشته باشید تا هنگامی که زمان مدرسه رفتن کودکان شما فرا می‌رسد، موضوع تمرکز، برای او کمتر چالش‌برانگیز باشد.

راه های افزایش تمرکز در کودکان پیش دبستانی

با وجود شیطنت‌ها و بازیگوشی‌های کودکان، اغلب مجبور کردن کودکان برای ‌این‌که مدتی در مکانی ثابت بنشینند، تمرکز کنند و یک کار را به طور کامل به پایان برسانند، بسیار چالش‌برانگیز است. دلیل این‌که آن‌ها تمرکز ندارند و به راحتی حواسشان پرت می‌شود این است که ذهن آن‌ها نسبت به بزرگسالان متفاوت عمل می‌کند. عمده‌ترین نگرانی رایج در بین والدین این است که چگونه تمرکز را در فرزندان خود بهبود ببخشند؟ در ادامه به ۵ روش ثابت شده از راه های افزایش تمرکز در کودکان پیش دبستانی می‌پردازیم.

در این مطلب می‌خوانید:

  • آرامش و خواب کافی جهت افزایش تمرکز کودک
  • تغذیه سالم و مقوی در راستای افزایش تمرکز کودکان پیش دبستانی
  • کودکان را در بازی‌های طوفان فکری شرکت دهید
  • برای کودک خود وظایف روزانه تعیین کنید
  • تعیین محدودیت‌های زمانی برای تکمیل کارها

راه های افزایش تمرکز در کودکان پیش دبستانی

۱. آرامش و خواب کافی جهت افزایش تمرکز کودک

خواب خوب و کافی شبانه برای افزایش سطح تمرکز مهم است.

خواب خوب و کافی شبانه برای افزایش سطح تمرکز مهم است. طبق تحقیقات، اضافه کردن ۲۷ دقیقه خواب اضافی در هر شب به برنامه روتین کودک، می‌تواند به مدیریت خلق و خوی و انگیزه‌های کودک کمک کند. این اتفاق در راستای افزایش سطح تمرکز در کودکان پیش دبستانی بسیار موثر خواهد بود.

به غیر از خواب خوب شبانه، یک چرت بیست تا سی دقیقه‌ای بعد از ظهر یا بعد از ساعت مهدکودک نیز تمرکز را در کودکان بهبود می‌بخشد. حافظه، توانایی ایجاد خاطرات پایدار را بر عهده دارد و در طول خواب تقویت می‌شود. خواب کافی و مناسب، ارتباطات عصبی را که خاطرات ما را تشکیل می‌دهند، تقویت می‌کند و در نتیجه به بهبود تمرکز کودک کمک می‌کند.

راه های افزایش تمرکز در کودکان پیش دبستانی

۲. تغذیه سالم و مقوی در راستای افزایش تمرکز کودکان پیش دبستانی

همه از اهمیت یک رژیم غذایی متعادل آگاه هستند. تغذیه نامناسب یکی از دلایل بروز مشکلات تمرکز کودک برای

کمبود آب می تواند بر سلول‌های مغز تأثیر بگذارد و عملکرد شناختی کودکان را کاهش دهد.

مدت طولانی است. رژیم غذایی سرشار از قند و چربی‌های ناسالم، بر مهارت تمرکز کودکان تأثیر می‌گذارد.
برخی از انتخاب‌های غذایی سالم که می‌توانند به افزایش تمرکز کودک کمک کنند عبارتند از: شیر، تخم مرغ، ماهی قزل‌آلا، بیکن، جو دوسر و… اسیدهای چرب امگا ۳ نیز به افزایش تمرکز کمک می‌کنند. کم آبی نیز بر قدرت مغز تأثیر می‌گذارد.

از دست دادن سدیم و الکترولیت‌ها باعث تغییرات حاد در حافظه و تمرکز می‌شود. مغز انسان ۷۵ درصد از آب تشکیل شده است اما قادر به ذخیره آب نیست. از این رو، کمبود آب می تواند بر سلول‌های مغز تأثیر بگذارد و عملکرد شناختی کودکان را کاهش دهد.
اطمینان حاصل کنید که کودک شما نه تنها در تابستان، بلکه در فصول دیگر نیز به اندازه کافی آب بنوشد. کودک شما باید از خوردن غذاهای ناسالم، کافئین و نوشیدنی‌های انرژی‌زا پرهیز کند. بنابراین مهم است که خوراکی های مفید برای تمرکز حواس را شناسایی کرده و آن‌ها را در برنامه غذایی کودک خود قرار دهید.

راه های افزایش تمرکز در کودکان پیش دبستانی

۳. کودکان را در بازی‌های طوفان فکری شرکت دهید

 مطالعات نشان داده‌اند که گوشی‌های هوشمند توانایی تمرکز افراد را کاهش می‌دهند.

درگیر کردن کودکان در فعالیت‌های مختلف می‌تواند برای آن‌ها خسته‌ کننده باشد. به آن‌ها اجازه دهید سرگرم شوند و آن‌ها را در بازی‌های طوفان فکری و فعالیت‌های سرگرم‌کننده شرکت دهید. تنوع بالایی از بازی‌هایی برای افزایش دقت و تمرکز در کودکان وجود دارد و مهم است که آن‌ها را به انجام برخی بازی‌های فیزیکی بیشتر از بازی‌های الکترونیکی تشویق کنید.
 مطالعات نشان داده‌اند که گوشی‌های هوشمند توانایی تمرکز افراد را کاهش می‌دهند. به آنها بازی‌هایی را یاد بدهید که نیاز به تفکر دارند و خلاقیت را به منظور بهبود سطح تمرکز در کودکان تحریک می‌کنند.

بازی‌های مختلفی در فروشگاه‌ها موجود است که نیاز به برنامه‌ریزی، تمرکز و توجه دارند. بازی‌هایی که نیاز به حل

بازی‌هایی که نیاز به حل مسئله، مهارت‌های تحلیلی و تفکر انتقادی دارند، به حل مشکلات تمرکز کودک کمک می‌کنند.

مسئله، مهارت‌های تحلیلی و تفکر انتقادی دارند، به حل مشکلات تمرکز کودک کمک می‌کنند. برخی از نمونه‌های بازی‌های فکری عبارتند از Memory، Uno، پازل‌های چندتکه‌ای، جدول کلمات، و غیره.
بازی‌هایی که به کودک شما این چالش را می‌دهد تا تمرکز کند و در یک وضعیت خاص بدون حرکت بنشیند، موجب افزایش سطح تمرکز او خواهد شد. علاوه بر بازی، کاردستی برای افزایش تمرکز و کتاب افزایش تمرکز کودکان را هم دست کم نگیرید.
کاردستی‌های مختلفی را می‌توانید با یک جستجوی ساده در آپارات پیدا کنید و کتاب‌های مختلفی هم در این زمینه وجود دارند که می‌توانید از انتشارات کودکان در این مورد پرس‌وجو کنید.

راه های افزایش تمرکز در کودکان پیش دبستانی

۴. برای کودک خود وظایف روزانه تعیین کنید

بسته به سن فرزندتان، وظایفی مانند مرتب کردن قفسه کتاب، چیدمان کمد یا درست کردن ساندویچ به او محول کنید.

درگیر کردن کودکان در کارهای کوچک، به آن‌ها کمک می‌کند تا نظم و تمرکز را یاد بگیرند. این وظایف می‌تواند شامل کارهای کوچک خانه، تکالیف یا هر مسئولیت دیگری باشد. هر مسئولیتی که به او می‌دهید، آن را به کارهای کوچک تقسیم کنید.
تکمیل گام به گام وظایف، آن‌ها را مشغول نگه می‌‌دارد و اعتماد به نفس آن‌ها را نیز افزایش می‌دهد. تمرکز روی کارهای کوچک نیز آسان است و در عین حال، احساس پیشرفت و تکمیل وظایف، به آن‌ها حس شادی می‌بخشد.
بسته به سن فرزندتان، وظایفی مانند مرتب کردن قفسه کتاب، چیدمان کمد یا درست کردن ساندویچ به او محول کنید.

این فعالیت‌ها را به شکلی سرگرم‌ کننده تبدیل کنید و مرتباً آن‌ها را تغییر دهید تا مشتاقانه منتظر انجام کارهای جدید باشند. به هنگام انجام این وظایف، یک موسیقی ملایم هم در پس‌زمینه پخش کنید زیرا با این کار می‌توانید محیطی دل‌پذیر را برای او حین انجام کارها فراهم کنید.
تمام وسایل مورد نیاز برای انجام وظیفه محول شده را در دسترس کودک قرار دهید تا حواس او برای جستجوی وسایل مورد نیازش پرت نشود.

راه های افزایش تمرکز در کودکان پیش دبستانی

۵. تعیین محدودیت‌های زمانی برای تکمیل کارها

زمان تعیین شده نباید خیلی کوتاه باشد که به آن‌ها اضطراب وارد کند و همچنین نباید خیلی طولانی باشد تا کار را برای آن‌ها آسان کند.

کودکان تنها زمانی از وظایف خود لذت خواهند برد که کارها برای آن‌ها سرگرم کننده و سرشار از عشق باشد. برای این‌که هر کاری را سرگرم کننده کنید، یک محدودیت زمانی تعیین کنید. ایده تکمیل یک کار در یک زمان معین، فرزند شما را مجبور می‌کند تمرکز داشته باشد و آن را به موقع تمام کند.
زمان تعیین شده نباید خیلی کوتاه باشد که به آن‌ها اضطراب وارد کند و همچنین نباید خیلی طولانی باشد تا کار را برای آن‌ها آسان کند. تعیین محدودیت‌های زمانی سفت و سخت نیز می‌تواند بر توانایی آن‌ها در افرایش تمرکز تأثیرگذار باشد. محدودیت زمانی ۲۰-۱۵ دقیقه‌ای کافی است تا تمرکز آن‌ها را حفظ کرده و حواسشان پرت نشود. محدودیت زمانی طولانی‌تر ممکن است باعث بی‌توجهی و حواس‌پرتی شود، بنابراین با شکست روبه‌رو خواهد شد.

کلام آخر

راه های افزایش تمرکز در کودکان پیش دبستانی به این ۵ موردی که گفته شد محدود نمی‌شود اما این ۵ مورد، از مهم‌ترین موارد اثبات‌شده هستند که اگر به درستی به کار گرفته شوند، قطعا نتیجه بسیار مثبتی خواهند داشت.
اگر فکر می‌کنید کودک شما از سطح تمرکز پایینی برخوردار است، می‌توانید از تست عدم تمرکز در کودکان استفاده کنید. مهم است که به فرزند خود سخت نگیرید و از راه‌های اصولی برای افزایش تمرکز او اقدام کنید.

در صورت نیاز، به بخش متخصص اطفال در کلینیک بیا نی نی سری بزنید.

مطالب پیشنهادی

۱۰ تم تولد دخترانه برای شاهزاده خانم شما

علت تعرق زیاد سر و صورت چیست؟ عوامل تحریک کننده تعرق را بیشتر بشناسید

متخصص انکولوژی زنان در تهران

درمان خانگی عفونت های واژن، بهترین و ساده ترین روش ها

علائم سندروم کوشینگ، قابل توجه آقایان

کدام مواد غذایی را نباید تا قبل از یک سالگی به کودک داد؟

کدام مواد غذایی را نباید تا قبل از یک سالگی به کودک داد؟

کدام مواد غذایی را نباید تا قبل از یک سالگی به کودک داد؟

منبع: تغذیه شیرخواران از 6 تا 12 ماهگی
انجمن ترویج و تغذیه با شیر مادر

مواد غذایی که ممکن است در شیرخوار زیر یک سال ایجاد حساسیت کنند:

  • شیر گاو (در تهیه فرنی، جوشاندن شیر مقدار مواد آلرژن موجود در شیر را کمتر می کند)

  • سفیده تخم مرغ

  • انواع توت، کیوی، آلبالو، گیلاس و خربزه

  • بادام زمینی

مواد غذایی که در دوره شیرخواری مجاز نیست و ممکن است باعث خفگی شیرخوار شود:

  • دانه کشمش

  • دانه انگور

  • ذرت

  • تکه های سوسیس

  • آجیل

  • تکه های سفت و خام سبزی ها مثل هویج و …

  • تکه های گوشت

مواد غذایی که ممکن است مشکلات دیگری ایجاد نمایند:

  • قهوه یا چای پررنگ: سبب بی قراری کودک می شود.

  • عسل: باعث مسمومیت می شود (بوتولیسم) ولی استفاده از عسل پاستوریزه اشکالی ندارد.

به طور کلی تا پیش از پایان یک سالگی مصرف مواد زیر برای کودک توصیه نمی شود:

عسل غیر پاستوریزه، شیر پاستوریزه، پنیر، سفیده تخم مرغ، شکلات، میگو، بادام زمینی، فلفل و ادویه جات، ترشی ها، نمک، نوشابه های گازدار، آب میوه های صنعتی، از میوه ها خربزه، کیوی، انواع توت (توت سفید، توت فرنگی، شاه توت، تمشک)، آلبالو، گیلاس، از حبوبات لپه و نخود، از گروه سبزی ها اسفناج و کلم.

در تهیه غذای کمکی، ارجحیت با غذای خانگی است یا غذای کمکی تجاری؟

غذای کمکی خانگی که در خانه تهیه می شود بر آنچه که به صورت تجاری و در قوطی های آماده در دسترس خانواده ها قرار می گیرد ارجحیت دارد زیرا اگر چه غذاهای کمکی تجاری مزایایی دارند از جمله:

  • تا زمانی که در قوطی باز نشده است تمیز و بهداشتی هستند.

  • تهیه کردنشان آسان است.

  • بیشتر کودکان طعم آنها را دوست دارند.

  • بعضی از آنها نیز مخلوط بسیار خوبی از مواد مغذی هستند.

ولی مضراتی نیز دارند که به آنها اشاره می شود:

  • خیلی گران هستند و در مقایسه با هزینه غذای کمکی که در خانه تهیه می شود قابل مقایسه نیستند.

  • ممکن است در آب سرد نجوشیده حل شوند لذا در مناطقی که آب آلوده است احتمال بیماری زیاد تر خواهد شد.

  • اکثر اوقات برای نگهداری آنها موادی اضافه می کنند که برای شیر خوار مناسب نیست.

  • نحوه نگهداری آنها در کشتی، گمرک، انبارهاو مغازه ها نامعلوم است.

  • طعم آن با طعم غذاهای خانواده متفاوت است و در سفره هیچ خانواده­ای غذای کمکی تجاری دیده نمی شود.

 

چگونه به کودک خود یاد دهیم که اسباب بازی‌ها را کنار بگذارد؟

چگونه به کودک خود یاد دهیم که اسباب بازی‌ها را کنار بگذارد؟

چگونه به کودک خود یاد دهیم که اسباب بازی‌ها را کنار بگذارد؟

 درخواست‌های خاص و متمرکز داشته باشید:

از فرزندتان بخواهید که چیزهای مختلف را به طور همزمان کنار بگذارد زیرا می‌تواند فضایی را برای بچه‌ها ایجاد کند که ناخواسته حداقل یکی از درخواست‌های شما را فراموش کنند یا عمداً از تعدادی از آنها بگذرند. هر بار یک درخواست خاص مانند “لطفاً بلوک های خود را در سطل زباله در قفسه قرار دهید. بعد از اینکه فرزندتان یک کار را تمام کرد می توانید از کودکتان درخواست کنید که اسباب بازی دیگری را کنار بگذارد.

آرامش خود را حفظ کنید:

بهترین کار این است که تا حد امکان به عدم انطباق توجه کمتری داشته باشید. توجه به شکل لحن منفی می‌تواند باعث شود که رفتار بیشتر اتفاق بی‌افتد.

 پیامدهای منطقی مهم است:

ایجاد پیامدهایی که برای دوره های زمانی طولانی باشد و برای کودک منطقی نباشد ممکن است باعث ناامیدی و امتناع بیشتر شود. به عنوان مثال اگر کودک بلوک‌های خود را کنار نگذارد منطقی نخواهد بود که یک هفته زمان تلویزیون را از دست بدهد. در عوض محدود کردن دسترسی به اسباب بازی یک نتیجه منطقی است.

 رفتارهایی را که می‌خواهید ببینید تحسین کنید:

به رفتارهایی که دوست دارید بیشتر ببینید توجه کنید. هر زمان که فرزندتان اسباب‌بازی‌ها را کنار گذاشت آن‌ها را به‌طور خاص تحسین کنید. اگر کودکی دارید که در پردازش حسی به ویژه با محرک‌های لمسی مانند ضربه زدن به پشت مشکل دارد می‌توانید این رفتار را با یک حرکت غیرکلامی نشان دهید.

 

منبع:

www.health.harvard.edu

کمک های اولیه برای خفگی‏

کمک های اولیه برای خفگی‏

کمک های اولیه برای خفگی‏

همه ما مایلیم که باور کنیم هرگز در شرایطی قرار نخواهیم گرفت که نیاز به نجات جان فرزندمان داشته باشیم ولی ممکن است این واقعه رخ دهد. کودکان ممکن است در اثر ورود مواد غذایی یا اسباب بازی به مجاری تنفسی، قرار گرفتن زیر آب در وان یا استخر و یا پیچیده شدن طناب یا نخ پرده به دور گردنشان دچار خفگی شوند. شما باید بدانید که در چنین مواقعی باید چه اقداماتی انجام دهید. دستورالعمل گام به گام زیر برای شرح اصول کمک های اولیه در مواقع خفگی تهیه شده است ولی لطفا آنرا بعنوان تنها منبع اطلاعاتی خود در این زمینه در نظر نگیرید.

وقتی را به فراگیری دوره CPR شیرخواران و کودکان اختصاص دهید. این روش بر حسب سن کودک فرق می کند و انجام ناصحیح آن ممکن است بسیار زیان بخش باشد.

دستورالعمل زیر مخصوص کودکان زیر یکسال است که بعلت انسداد راه هوایی دچار خفگی شده اند.

مرحله 1: وضعیت را بسرعت ارزیابی کنید

اگر کودک شما بطور ناگهانی توانایی سرفه کرن، گریه کردن و جیغ کشیدن را از دست داده است ممکن است چیزی مسیر تنفس او را بند آورده باشد و شما باید برای بیرون آوردن آن دست بکار شوید. ممکن است کودک اصوات عجیب از حلق خارج کند و یا پوست او به رنگ قرمز روشن یا آبی در آید.

اگر کودک سرفه و استفراغ دارد مسیر تنفسی او کاملا مسدود نشده است. در اینصورت اجازه دهید سرفه کند. سرفه موثرترین راه برطرف ساختن انسداد است.

اگر کودک قادر نیست چیزی را که در مسیر تنفسی اش گیر کرده، با سرفه خارج سازد از یک نفر بخواهید که به اورژانس اطلاع دهد و شما ضربات پشت و فشردن سینه را شروع کنید (به مرحله 2 مراجعه کنید).

اگر با کودک تنها هستید 2 دقیقه از او مراقبت کنید سپس به اورژانس اطلاع دهید.

از طرف دیگر اگر مشکوک هستید مسیر تنفسی کودک به علت تورم حلق مسدود شده است بلافاصله به اورژانس اطلاع دهید. ممکن است کودک شما دچار یک واکنش آلرژیک نسبت به چیزی که خورده و یا گزش حشره شده باشد و یا ممکن است مبتلا به عفونت حلق مثلا خروسک باشد.

اگر کودک دچار مشکلات قلبی نیز هست فورا به اورژانس اطلاع دهید.

مرحله 2: سعی کنید که آنچه را که مسیر تنفسی را مسدود کرده است با ضربات پشت و فشردن سینه بیرون آورید.

اگر کودک قادر نیست خودش مسیر تنفسی اش را تخلیه کند و شما معتقید که چیزی آنجا گیر کرده است در حالیکه با کف دست سر و گردنش را نگاه داشته اید، بدقت او را روی بازوی خود قرار دهید و صورتش را به طرف پائین بگیرید. دستی که کودک را نگه داشته است به ران خود تکیه دهید.

کودک را طوری نگه دارید که سرش پائین تر از سایر قسمت های بدن قرار گیرد. بعد با استفاده از پاشنه دست 5 ضربه به پشت، بین دو تیغه شانه اش وارد کنید تا آنچه در آنجا گیر کرده است از جای خود خارج شود.

سپس دست آزاد خود را (آن دستی که ضربات پشت را با آن وارد کرده اید) روی پشت کودک قرار دهید در حالیکه ساعدتان در مسیر ستون مهره ها قرار دارد. سپس او را به آرامی در حالیکه سر و گردنش را نگه داشته اید بگردانید بعد در حالیکه دستتان را به ران تکیه داده اید صورت کودک را رو به بالا نگه دارید و در این حال هم سرش را پائین تر از سایر قسمت های بدن نگه دارید.

سر 2 تا 3 انگشتتان را روی خطی فرضی که بین دو نوک سینه های کودک ترسیم کرده اید، بگذارید. برای ایجاد فشار به آرامی سینه را 5/2 تا 5/3 سانتی متر به پائین فشار دهید بعد صبر کنید تا سینه به وضعیت طبیعی بازگردد. 5 فشار به سینه او وارد کنید و این عمل را کاملا نرم و آرام انجام دهید. حرکات نباید پرشی باشد.

همین عمل 5 ضربه پشت و 5 فشار سینه را متناوبا آنقدر ادامه دهید تا شیئی که در مسیر تنفسی گیر کرده بیرون آید و کودک سرفه کند. اگر او سرفه می کند بگذارید آنقدر سرفه کند تا کاملا خارج شود.

اگر در هر لحظه ای کودک بیهوش شود به CPR یا احیا قلبی- تنفسی نیاز خواهد داشت .

دوبار به او تنفس مصنوعی بدهید. اگر هوا پائین نمی رود (سینه بالا نمی آید)،

سر او را برگردانید و دوبار دیگر به او تنفس مصنوعی بدهید.

اگر هنوز هم سینه بالا نمی آید 30 بار سینه او را فشار دهید. داخل دهان را نگاه کنید و اگر جسمی را می بینید آنرا خارج سازید. دوبار دیگر به او تنفس مصنوعی بدهید، فشردن سینه را تکرار کنید و همینطور ادمه دهید تا کمک برسد.

 

 

روش‌هایی برای تقویت سیستم ایمنی کودک

روش‌هایی برای تقویت سیستم ایمنی کودک

روش‌هایی برای تقویت سیستم ایمنی کودک

رژیم غذایی با مقدار زیادی میوه و سبزیجات (پنج وعده در روز توصیه می‌شود و باید نیمی از هر بشقاب غذا را مصرف کند) زیرا غلات کامل و پروتئین بدون چربی است. یک رژیم غذایی سالم همچنین دارای لبنیات یا منبع دیگری از کلسیم و چربی‌های سالم مانند روغن‌های گیاهی است. غذا‌هایی که باید از آن‌ها پرهیز کرد شامل غذا‌های فرآوری شده، غذا‌های حاوی شکر اضافه و غذا‌های دارای چربی‌های ناسالم مانند چربی‌های اشباع شده موجود در محصولات حیوانی است. این بدان معنا نیست که کودک شما هرگز نمی‌تواند کلوچه یا بستنی بخورد. اما اگر می‌خواهید فرزندتان سالم باشد نباید هر روز آن غذا‌ها را بخورد. مکمل‌های زیادی وجود دارند که می‌توانند سیستم ایمنی شما را تقویت‌کنند. با پزشک خود در مورد اینکه آیا ویتأمین‌ها یا مکمل ها‌ ایده خوبی برای کودک شما هستند صحبت کنید.

 مطمئن شوید که خواب کافی دارند:

همه ما برای شادابی و انرژی بخشیدن به بدن خود به خواب نیاز داریم و این شامل کودکان نیز می‌شود. میزان خواب مورد نیاز کودک بر اساس سن (از ۱۲ تا ۱۶ ساعت در روز برای نوزادان تا هشت تا ۱۰ ساعت برای نوجوانان) و همچنین از کودکی به کودک دیگر (برخی از آن‌ها فقط به بیشتر از دیگران نیاز دارند) متفاوت است.

بگذارید فعالیت داشته باشند:

ورزش ما را سالم نگه می‌دارد و کمتر بیمار می‌شویم. بچه‌ها باید یک ساعت در روز فعال باشند. «فعال» بودن لزوماً به معنای انجام یک ورزش یا رفتن به باشگاه نیست. می‌تواند بازی در زمین بازی یا پیاده روی باشد.

 

 استرس را مدیریت کنید:

استرس باعث می‌شود ما کمتر سالم و مستعد ابتلا به عفونت باشیم. اطمینان حاصل کنید که بچه‌ها زمان استراحت برای بازی دارند و به فعالیت‌ها و افرادی که آن‌ها را خوشحال می‌کنند (یا هر نسخه‌ای از آن همه‌گیری اجازه می‌دهد) دسترسی دارند. زمانی را با هم بگذرانید و فرصت‌هایی را برای فرزندان خود ایجاد کنید تا در مورد هر چیزی که ممکن است آن‌ها را نگران کند صحبت کنند. این بیماری همه‌گیر بسیاری از کودکان را افسرده یا مضطرب کرده است، بنابراین اگر در مورد خلق و خو یا سلامت عاطفی فرزندتان نگرانی دارید با پزشک خود صحبت کنید.

 

از واکسن زدن غافل نشوید:

ایمن‌سازی از ما در برابر انواع بیماری‌ها محافظت می‌کند. واکسن آنفولانزا سالانه برای همه افراد ۶ ماهه یا بالاتر توصیه می‌شود و امسال اهمیت ویژه‌ای خواهد داشت زیرا ترکیب آنفولانزا و کووید-۱۹ کمی ترسناک است.

نتیجه‌گیری:

همه اعضای خانواده می‌توانند اقدامات احتیاطی ساده‌ای را برای کمک به حفظ سلامت انجام دهند. دست‌هایتان را بشویید. سرفه و عطسه خود را با آرنج بپوشانید. تا جایی که می‌توانید از افراد بیمار دوری کنید. ماسک‌ها نیز می‌توانند کمک کنند، به خصوص در فضا‌های داخلی شلوغ.

 

منبع:

www.health.harvard.edu

تغذیه کودک یکساله، ۱۲ خوردنی مفید

تغذیه کودک یکساله، ۱۲ خوردنی مفید
کودک یک ساله شما با سرعتی طوفانی در حال تغییر، رشد و کشف است. تغذیه کودک یک ساله می‌تواند شما را نگران کند، اما نگران نباشید و این مقاله را بخوانید.

تغذیه کودک یکساله، ۱۲ خوردنی مفید

کودک یک ساله شما با سرعتی طوفانی در حال تغییر، رشد و کشف است. تغذیه کودک یک ساله می‌تواند شما را نگران کند، اما نگران نباشید و این مقاله را بخوانید.
انتخاب‌های غذایی ناسازگار و بی‌اشتهایی برای این دوره هر چند ممکن است ناامید کننده باشد، اما کاملا طبیعی است چون کودک نوپای شما استقلال پیدا می‌کند و یاد می‌گیرد علائم سیری و گرسنگی بدن خود را تشخیص دهد.
بر اساس گفته آکادمی اطفال آمریکا، تا زمانی که کودکان به 12 ماهگی می‌رسند، روزانه به حدود 1000 کالری، 700 میلی‌گرم کلسیم، 600 واحد بین‌المللی ویتامین دی و 7 میلی‌گرم آهن نیاز دارند.

تغذیه کودک یک ساله، 12 غذای کاربردی
در ادامه، 12 غذای سالم و کاربردی برای تغذیه کودک یک ساله را برایتان نام می‌بریم.

1- موز، هلو و سایر میوه‌های نرم
میوه‌های نرم و تازه، گزینه‌های فوق‌العاده‌ای برای این دوره است که به تقویت عادات غذایی سالم کودک کمک می‌کنند.
موز، توت‌فرنگی، هلو یا انبه را برش و به آرامی به کودکتان بدهید. از دادن تکه‌های بزرگ میوه خودداری کنید، چون ممکن است خطر خفگی داشته باشند. انگورها را نصف یا به چهار قسمت تقسیم کنید و هرگز آن را به طور کامل به کودکتان ندهید.
اگر فرزندتان فورا میوه جدید را نخورد، استرس نداشته باشید.
میوه‌های تازه و نرم را می‌توان به راحتی به اسموتی تبدیل کرد.
مطمئن شوید که کودک میوه‌ها را حداکثر تا 2 ساعت بعد از این‌که از یخچال خارج شد، می‌خورد، اگر دمای هوا بیش از 32 درجه سانتیگراد است، این زمان به 1 ساعت کاهش می‌یابد.

تغذیه کودک یکساله، ۱۲ خوردنی مفید
2- ماست و شیر
این دوره، زمان خوبی برای معرفی شیر گاو است.
شیر و ماست منابع عالی پروتئین و کلسیم هستند که برای دندان‌های در حال رشد کودکان مفیدند. 
در حالی که ممکن است شیر مادر را تا 2 سالگی ادامه دهید، شیر و لبنیات پرچرب یا ماست هم می‌تواند به عنوان میان‌وعده به کودکان معرفی شود. روی ماست را می‌توان با میوه‌های تازه خرد شده یا کمی عسل پر کرد.
عسل را می‌توانید در این سن به کودک معرفی کنید، اما آن را هرگز به کودکان زیر 12 ماه ندهید. انجام این کار می‌تواند آن‌ها را در معرض خطر بوتولیسم که یک عفونت جدی است، قرار دهد.

اگر چه لبنیات به طور کلی در این سن بی‌خطر است، اما حتما مراقب علائم آلرژی به کازئین باشید.

اگر چه لبنیات به طور کلی در این سن بی‌خطر است، اما حتما مراقب علائم آلرژی به کازئین باشید.
کازئین، پروتئین موجود در شیر است که با لاکتوز تفاوت دارد.
حتما غذاهای جدید از جمله شیر و لبنیات را به آرامی به کودک خود معرفی کنید. این کار را هر بار با یک غذا انجام دهید و 3 تا 5 روز بین معرفی یک غذای جدید دیگر صبر کنید تا ببینید بدن کودک چگونه واکنش نشان می‌دهد.
علائم آلرژی به کازئین شامل خس‌خس سینه، کهیر، استفراغ و اسهال است.
قبل از دادن شیرهای گیاهی به کودک با پزشک متخصص اطفال مشورت کنید.

تغذیه کودک یکساله، ۱۲ خوردنی مفید
3- بلغور جو دوسر
کوچولوها تا حدود 4 سالگی بر ساییدن فک که به جویدن صحیح کمک می‌کند، تسلط ندارند. تا این زمان، غذای آن‌ها باید له یا به قطعات کوچک تقسیم شود.
بلغور جو دوسر، گزینه فوق‌العاده‌ای است چون قورت دادن آن آسان است و دارای پروتئین، کربوهیدرات، ویتامین‌ها، مواد معدنی و چربی‌های سالم است.
علاوه بر این، جو دوسر مقادیر کافی فیبر را فراهم می‌کند که به سالم و منظم نگه داشتن دستگاه گوارش کودکان کمک می‌کند.
مخلوط کردن جو دوسر با شیر به جای آب، مواد مغذی بیشتری را برای کودک فراهم می‌کند. می‌توانید آن را با توت‌فرنگی خرد شده، موز یا میوه خام سرو کنید.

4- پنکیک غلات کامل
پنکیک بین بچه‌ها محبوب است و غلات کامل منبع غنی از ویتامین‌ها، مواد معدنی و فیبر هستند.

تغذیه کودک یکساله، ۱۲ خوردنی مفید
5- تخم‌مرغ
تخم‌مرغ یک غذای نیرومند برای کودکان و بزرگسالان است.
تخم‌مرغ از سلامت چشم و رشد مناسب مغز حمایت می‌کند و سرشار از پروتئین، چربی‌های سالم و مجموعه‌ای از مواد مغذی دیگر است.
توجه داشته باشید که تخم‌مرغ جزو هشت غذای رایج آلرژی‌زا برای کودکان است. مراقب علائمی مانند کهیر، احتقان بینی، مشکلات گوارشی، سرفه، خس‌خس سینه و تنگی نفس باشید.

6- توفو
توفو منبع عالی آهن، کلسیم و پروتئین است.
اگر کودک شما به سویا حساسیت دارد، باید از توفو اجتناب کنید. اگر این آلرژی در خانواده شما وجود دارد، باید با پزشک متخصص اطفال مشورت کنید.

تغذیه کودک یکساله، ۱۲ خوردنی مفید

7- مرغ یا بوقلمون
دادن تکه‌های نرم مرغ یا بوقلمون آسیاب‌شده می‌تواند راه خوبی برای گنجاندن پروتئین بیشتر در رژیم غذایی کودک باشد. این ماده مغذی برای رشد مناسب مورد نیاز است.
با دادن پوره مرغ، بوقلمون یا تکه‌های نرم گوشت به کودکان شروع کنید.
از دادن تکه‌های سفت یا رشته‌ای گوشت خودداری کنید، چون ممکن است جویدن یا قورت دادن آن‌ها برای کودک بسیار دشوار باشد. از چاشنی‌های تند یا قوی دوری کنید که ممکن است معده کودکان را ناراحت کند.

8- آووکادو
آووکادو یک غذای فوق‌العاده برای تغذیه کودک یک ساله شماست. آووکادو سرشار از چربی‌های سالم است که برای مغز و قلب کودک شما مفید است.
آووکادو را به قطعات مربعی تقسیم کنید و روی نان تست غلات کامل یا کراکر بمالید. مخلوط آووکادو را با سایر میوه‌ها و سبزیجات مانند کدو حلوایی پخته‌شده یا سیب‌زمینی شیرین، امتحان کنید.

تغذیه کودک یکساله، ۱۲ خوردنی مفید

9- آب
در حالی که که کودک را از شیر مادر یا شیر خشک می‌گیرید، باید او را هیدراته نگه دارید. آب، بهترین گزینه است.
کودک یک ساله شما باید حداقل یک لیوان آب بنوشد که با افزایش سن به مقدار بیشتری نیاز خواهد داشت.
کودکان باید حداقل هر 6 ساعت یک‌بار ادرار کنند.

بروکلی، هویج و نخود فرنگی حاوی فیبر و ویتامین c هستند. علاوه بر این، هویج حاوی لوتئین است که از سلامت چشم حمایت می‌کند، در حالی که نخود فرنگی حاوی پروتئین‌های عضله‌ساز است.

10- بروکلی، نخود و هویج بخارپز شده
بخارپز کردن سبزیجات، مانند کلم بروکلی، نخود فرنگی و هویج، راهی عالی برای آشنا کردن کودک با این گروه غذایی مهم است.
بروکلی، هویج و نخود فرنگی حاوی فیبر و ویتامین c هستند. علاوه بر این، هویج حاوی لوتئین است که از سلامت چشم حمایت می‌کند، در حالی که نخود فرنگی حاوی پروتئین‌های عضله‌ساز است.

11- پوره لوبیا
نصف فنجان (130 گرم) لوبیای له‌شده تقریبا 39درصد آهن برای کودک شما فراهم می‌کند.
سرو کردن انواع لوبیا در کنار مواد غذایی سرشار از ویتامین c، مانند کلم بروکلی، گوجه‌فرنگی خرد شده، یا پوره سیب‌زمینی شیرین، به جذب آهن کمک می‌کند.

تغذیه کودک یکساله، ۱۲ خوردنی مفید

12- هوموس
هوموس، نخود و کره کنجد را با هم ترکیب می‌کند که برای تامین مقدار زیادی پروتئین، چربی‌های سالم، ویتامین‌ها و مواد معدنی مهم است.
هوموس را روی کراکر غلات کامل بمالید یا آن را در کنار منبع پروتئین مورد علاقه کودکتان، یک تکه پنیر یا سبزیجات بخارپز شده، سرو کنید.
به خاطر داشته باشید که دانه‌های کنجد جزو 10 ماده آلرژی‌زای رایج است که 17درصد از آلرژی‌های غذایی در کودکان را تشکیل می‌دهد.
به همین دلیل غذاهای حاوی کنجد را به مقدار بسیار کم به کودک خود معرفی کنید و مراقب واکنش‌های رایج مانند کهیر و استفراغ باشید.

آخرین نکته درباره تغذیه کودک یک ساله
در یک سالگی، کودک در حال آزمایش تغذیه، یادگیری احساس گرسنگی و سیری، و ابراز استقلال خود است.
گزینه‌های غذایی عملی و سالم زیادی وجود دارد که می‌توانید به کودک معرفی کنید از جمله میوه‌های تازه، سبزیجات بخارپز، توفو و تخم‌مرغ.
خوب است که غذاهای جدید را در مقادیر کم و یکی‌یکی به کودک معرفی کنید. با هر غذای جدید مراقب واکنش‌های نامطلوب باشید.

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

زردی نوزاد، علائم و عوارض عدم درمان

زردی نوزاد، علائم و عوارض عدم درمان
زردی نوزاد، زرد شدن پوست و چشم نوزاد است. زردی نوزاد بسیار شایع است و زمانی رخ می دهد که نوزادان دارای سطح بالایی از بیلی‌روبین هستند. با زردی نوزاد، علائم و عوارض عدم درمان آشنا شوید.

زردی نوزاد، علائم و عوارض عدم درمان

زردی نوزاد، زرد شدن پوست و چشم نوزاد است. زردی نوزاد بسیار شایع است و زمانی رخ می‌دهد که نوزادان دارای سطح بالایی از بیلی‌روبین هستند. با زردی نوزاد، علائم و عوارض عدم درمان آشنا شوید.
در نوزادان بزرگ‌تر و بزرگسالان، کبد بیلی‌روبین را پردازش می‌کند و سپس آن را از طریق دستگاه روده عبور می‌دهد. با این حال، کبد نوزاد که هنوز در حال رشد است به اندازه کافی برای حذف بیلی‌روبین بالغ نیست.
خبر خوب این‌که در بیشتر موارد، زردی نوزاد به‌خودی خود از بین می‌رود، چون کبد کودک رشد می‌کند و با شروع تغذیه نوزاد، به عبور بیلی‌روبین از بدن کمک می‌کند.
در بیشتر موارد، زردی در عرض 2 تا 3 هفته از بین می‌رود. زردی که بیش از 3 هفته ادامه داشته باشد، ممکن است نشانه یک بیماری زمینه‌ای باشد.
علاوه بر این، سطوح بالای بیلی‌روبین می‌تواند کودک را در معرض خطر ناشنوایی، فلج مغزی یا سایر اشکال آسیب مغزی قرار دهد.
آکادمی اطفال آمریکا (AAP) توصیه می‌کند که همه نوزادان تازه متولد شده، یک بار قبل از ترخیص از بیمارستان و بعد زمانی که نوزاد 3 تا 5 روزه است، از نظر زردی معاینه شوند.

زردی نوزاد، علائم و عوارض عدم درمان
چه چیزی باعث زردی نوزاد می‌شود؟
نوزادانی که بیشتر در معرض خطر ابتلا به زردی نوزاد هستند عبارتند از:

اولین علامت زردی نوزاد، زرد شدن پوست و چشم او است. زردی ممکن است در عرض 2 تا 4 روز پس از تولد شروع شود. سطح بیلی‌روبین معمولا بین 3 تا 7 روز پس از تولد به اوج خود می‌رسد.

1- نوزادان نارس
نوزادان متولد شده قبل از هفته سی و هفتم بارداری.

2- نوزادانی که به اندازه کافی شیر مادر یا شیر خشک دریافت نمی‌کنند
نوزادانی که به اندازه کافی شیر مادر یا شیر خشک دریافت نمی‌کنند، یا در تغذیه مشکل دارند، یا به دلیل اینکه مادرشان به اندازه کافی شیر تولید نمی‌کند.

3- نوزادانی که گروه خونی آن‌ها با گروه خونی مادرشان سازگاری ندارد
نوزادی که گروه خونی‌اش با گروه خونی مادرش سازگار نیست، می‌تواند آنتی‌بادی‌هایی ایجاد کند که باعث می‌شود گلبول‌های قرمز خون از بین برود و باعث افزایش ناگهانی سطح بیلی‌روبین شود.
سایر علل زردی نوزاد عبارتند از:

  • کبودی در بدو تولد یا سایر خونریزی‌های داخلی
  • مشکلات کبدی
  • عفونت
  • کمبود آنزیم
  • ناهنجاری در گلبول‌های قرمز خون کودک

زردی نوزاد، علائم و عوارض عدم درمان
علائم زردی نوزاد چیست؟
اولین علامت زردی نوزاد، زرد شدن پوست و چشم او است. زردی ممکن است در عرض 2 تا 4 روز پس از تولد شروع شود.
سطح بیلی‌روبین معمولا بین 3 تا 7 روز پس از تولد به اوج خود می‌رسد.
اگر کمی انگشتتان را روی پوست نوزاد فشار دهید که باعث زرد شدن آن ناحیه از پوست شود، احتمالا نشانه‌ای از زردی است.

چه زمانی با پزشک تماس بگیرید؟

زردی شدید خطر عبور بیلی‌روبین به مغز را افزایش می‌دهد که می‌تواند باعث آسیب دائمی مغز شود.

بیشتر موارد زردی طبیعی هستند، اما گاهی اوقات زردی می‌تواند نشان‌دهنده یک بیماری زمینه‌ای باشد. زردی شدید همچنین خطر عبور بیلی‌روبین به مغز را افزایش می‌دهد که می‌تواند باعث آسیب دائمی مغز شود.
در صورت مشاهده علائم زیر با پزشک متخصص اطفال بگیرید:

  • زردی گسترش می‌یابد یا شدیدتر می‌شود.
  • کودک بیش از 38 درجه سانتیگراد تب دارد.
  • رنگ زرد کودک عمیق‌تر می‌شود.
  • کودک بد تغذیه می‌کند، بی‌حال به نظر می‌رسد و گریه‌های شدید دارد.

زردی نوزاد، علائم و عوارض عدم درمان
زردی نوزاد چگونه تشخیص داده می‌شود؟
اکثر مادران و نوزادان ظرف 72 ساعت، از بیمارستان ترخیص می‌شوند. برای والدین بسیار مهم است که نوزادان خود را چند روز پس از تولد برای معاینه مجدد نزد پزشک ببرند چون سطح بیلی‌روبین بین 3 تا 7 روز پس از تولد به اوج خود می‌رسد.
رنگ زرد نوزاد تایید می‌کند که او زردی دارد، اما ممکن است برای تعیین شدت زردی به آزمایشات بیشتری نیاز باشد.
در نوزادانی که در 24 ساعت اول زندگی دچار زردی می‌شوند، باید بلافاصله سطح بیلی‌روبین از طریق آزمایش خون اندازه‌گیری شود.
ممکن است برای بررسی اینکه آیا زردی نوزاد به دلیل یک بیماری زمینه‌ای است، آزمایش‌های بیشتری لازم باشد که شامل آزمایش نوزاد برای شمارش کامل خون (CBC)، گروه خونی و ناسازگاری فاکتور رزوس (Rh) است.
علاوه بر این، ممکن است برای بررسی افزایش تجزیه گلبول‌‌های قرمز خون هم آزمایش انجام شود.

زردی نوزاد، علائم و عوارض عدم درمان
زردی نوزاد چگونه درمان می‌شود؟
زردی خفیف معمولا با شروع بلوغ کبد نوزاد، خود به خود برطرف می‌شود. تغذیه مکرر (بین 8 تا 12 بار در روز) به نوزادان کمک می‌کند تا بیلی‌روبین را از بدن خود دفع کنند.
زردی شدیدتر ممکن است به درمان‌های دیگری نیاز داشته باشد. فتوتراپی، یک روش درمانی رایج و بسیار موثر است که از نور برای تجزیه بیلی‌روبین در بدن کودک استفاده می‌کند.

در فتوتراپی، کودک در حالی که فقط پوشک و عینک محافظ مخصوص به چشم دارد، روی تخت مخصوص زیر نور طیف آبی قرار می‌گیرد. همچنین ممکن است یک پتوی فیبر نوری زیر کودک قرار داده شود.
در موارد بسیار شدید، ممکن است نیاز به تعویض خون باشد که در آن نوزاد مقادیر کمی خون از اهداکننده یا بانک خون دریافت می‌کند.
این کار، گلبول‌های قرمز سالم را جایگزین خون آسیب‌دیده نوزاد می‌کند. همچنین تعداد گلبول‌های قرمز نوزاد را افزایش و سطح بیلی‌روبین را کاهش می‌دهد.

زردی نوزاد، علائم و عوارض عدم درمان
آیا می‌توان از زردی نوزاد پیشگیری کرد؟
هیچ راهی برای جلوگیری از زردی نوزاد وجود ندارد. در دوران بارداری، می‌توانید گروه خونی خود را آزمایش کنید.

مطمئن شوید که کودک به اندازه کافی از طریق شیر مادر تغذیه می‌کند. تغذیه کودک به مقدار 8 تا 12 بار در چند روز اول تضمین می‌کند که کودک دچار کم‌آبی نشود که به عبور سریع‌تر بیلی‌روبین از بدن او کمک می‌کند.

پس از تولد، در صورت لزوم، گروه خونی کودک شما آزمایش می‌شود تا احتمال ناسازگاری گروه خونی که می‌تواند منجر به زردی نوزاد شود، رد شود.
اگر نوزاد شما زردی دارد، راه‌هایی هست که می‌توانید از شدیدتر شدن آن جلوگیری کنید:

  • مطمئن شوید که کودک به اندازه کافی از طریق شیر مادر تغذیه می‌کند. تغذیه کودک به مقدار 8 تا 12 بار در چند روز اول تضمین می‌کند که کودک دچار کم‌آبی نشود که به عبور سریع‌تر بیلی‌روبین از بدن او کمک می‌کند.
  • اگر به نوزاد خود شیر خشک نمی‌دهید، در هفته اول هر 2 تا 3 ساعت یک‌بار به او شیر خشک بدهید.
  • اگر نگران این هستید که کودکتان شیر خشک را خیلی کم یا بیش از حد مصرف می‌کند، یا اگر از خواب بیدار نمی‌شود تا حداقل 8 بار در 24 ساعت شیر بخورد، با پزشک متخصص اطفال مشورت کنید.
  • در پنج روز اول تولد نوزاد، او را به دقت از نظر علائم زردی مانند زردی پوست و زردی چشم‌ها زیر نظر بگیرید.
  • اگر متوجه شدید که نوزادتان علائم زردی دارد، او را نزد پزشک ببرید.

به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

متخصص اطفال در تهرانپارس، شایع‌ترین بیماری‌ها در کودکان چیست؟

متخصص اطفال در تهرانپارس
همه‌ی کودکان مستحق تشخیص و مراقبت پزشکی با کیفیت هستند. از این رو، والدین باید از جدیدترین دستورالعمل‌های درمانی آگاه باشند. در این مقاله، به معرفی چند متخصص اطفال در تهرانپارس می‌پردازیم.

پیدا کردن یک متخصص اطفال خوب مسئله‌ی مهمی است و باید جدی گرفته شود. در این مقاله، ابتدا چند متخصص اطفال در تهرانپارس را به شما معرفی می‌کنیم و سپس، درباره‌ی شایع‌ترین بیماری‌هایی که کودکان به آن‌ها مبتلا می‌شوند، توضیح می‌دهیم.

                                       متخصص اطفال در تهرانپارس

در این مقاله می‌خوانید:

  • معرفی چند متخصص اطفال در تهرانپارس
  • شایع‌ترین بیماری‌های کودکان و درمان آن‌ها

معرفی چند متخصص اطفال در تهرانپارس

اگر دنبال بهترین متخصص اطفال در تهرانپارس می‌گردید، انتخاب‌های شما عبارتند از:

دکتر سید حسن حسن پور

متخصص نوزادان و فوق تخصص نورولوژی یا مغز و اعصاب اطفال، متخصص اطفال در تهرانپارس.

دکتر عباس معین

فوق تخصص نوزاد و فوق تخصص بیماری‌های کودکان، متخصص اطفال در تهرانپارس.

دکتر مرجان مکی پور

ویزیت دوره‌ای نوزادان و بررسی تکامل کودک براساس سن، وزن گیری کودک و مشاوره و راهنمایی، متخصص اطفال در تهرانپارس.

دکتر محمدرضا عنایت

درمان بیماری‌های عفونی کودکان، بررسی کودک از نظر بیش‌ فعالی، درمان خروسک، آسم، آلرژی و بیماری‌های تنفسی در کودکان، متخصص اطفال در تهرانپارس.

                                       بهترین متخصص اطفال در تهرانپارس

شایع‌ترین بیماری‌های کودکان و درمان آن‌ها

1- گلودرد

گلودرد در کودکان شایع است و می‌تواند دردناک باشد.

بسیار مهم است که کودک شما آنتی بیوتیکی را که پزشک تجویز کرده، به طور کامل مصرف کند. (حتی اگر علائم او بهبود یافته یا از بین بروند.)

  • بعضی از گلودردها ویروسی هستند و نیاز به آنتی بیوتیک ندارد. در این‌ موارد نیازی به داروی خاصی نیست و کودک شما خودش طی 1 هفته تا 10 روز بهبود می‌یابد.
  • در موارد دیگر گلودرد می‌تواند ناشی از عفونتی به نام استرپتوکوک باشد؛ که در این صورت به آن، گلودرد استرپتوکوکی می‌گویند و با مصرف آنتی بیوتیک درمان می‌شود.

البته نوزادان و کودکان نوپا به‌ندرت به گلودرد استرپتوکوکی مبتلا می‌شوند؛ اما اگر با فرد مبتلایی تماس نزدیک داشته باشند، احتمال مبتلا شدن‌شان افزایش می‌یابد.
با این‌که استرپتوکوک عمدتاً از راه سرفه و عطسه منتشر می‌شود، اما کودک شما می‌تواند با دست زدن به اسباب بازی که کودک آلوده‌ی دیگری با آن بازی کرده است نیز به این بیماری مبتلا شود.
به علاوه، عفونت استرپتوکوکی را نمی‌توان فقط با نگاه کردن به گلو تشخیص داد. در واقع برای تشخیص درست، پزشک اطفال باید تست آزمایشگاهی انجام دهد. اگر جواب تست مثبت باشد، بسیار مهم است که کودک شما آنتی بیوتیکی را که پزشک تجویز کرده، به طور کامل مصرف کند. (حتی اگر علائم او بهبود یافته یا از بین بروند.)
در ضمن، داروهای استروئیدی مانند پردنیزون، درمان مناسبی برای اکثر موارد گلودرد نیستند.

                                       پزشک اطفال در تهرانپارس

2- گوش درد

گوش درد در کودکان شایع است و می‌تواند دلایل زیادی داشته باشد. از جمله:

بسیاری از عفونت‌های واقعی گوش توسط ویروس‌ها ایجاد می‌شوند و نیازی به آنتی بیوتیک ندارند.

  • عفونت گوش
  • گوش شناگر
  • فشار ناشی از سرماخوردگی
  • فشار ناشی از عفونت سینوسی
  • دندان دردی که از فک به گوش می‌رسد.

برای تشخیص درست، متخصص اطفال باید گوش فرزند شما را معاینه کند. در واقع بهترین راه برای تشخیص دقیق همین است. اگر گوش درد کودک شما با تب بالا همراه باشد یا این‌که هر دو گوش را درگیر کرده باشد، ممکن است پزشک اطفال تصمیم بگیرد که آنتی بیوتیک بهترین درمان است.
آموکسی سیلین، آنتی بیوتیک ارجح برای درمان کردن عفونت گوش میانی است. (البته به استثنای مواردی که حساسیت به پنی سیلین یا عفونت‌های مزمن یا عود کننده وجود دارد.)
بسیاری از عفونت‌های واقعی گوش توسط ویروس‌ها ایجاد می‌شوند و نیازی به آنتی بیوتیک ندارند. اگر پزشک اطفال، عفونت را از نوع ویروسی تشخیص دهد، راه‌هایی را برای تسکین گوش درد فرزندتان پیشنهاد می‌کند تا ویروس دوره‌ی خود را طی کند و گوش درد کودک تمام شود.

                                       دکتر اطفال در تهرانپارس

3- عفونت مجاری ادراری

عفونت مثانه که عفونت مجاری ادراری یا همان عفونت ادراری نیز نامیده می‌شود، زمانی رخ می‌دهد که باکتری‌ها در دستگاه ادراری تجمع پیدا می‌کنند. این بیماری می‌تواند در کودکان از دوران نوزادی تا نوجوانی و حتی در بزرگسالی اتفاق بیفتد و علائم آن عبارتند از:

پزشک اطفال، درمان را براساس نوع عفونت باکتریایی تنظیم می‌کند.

  • درد و سوزش حین ادرار
  • نیاز به ادرار مکرر یا فوری
  • شب ادراری (حتی توسط کودکی که قبلاً دستشویی رفتن را یاد گرفته است.)
  • شکم درد، درد پهلو یا کمر

برای تشخیص این بیماری، کودک شما باید آزمایش نمونه‌ی ادرار بدهد و پزشک اطفال، درمان را براساس نوع عفونت باکتریایی تنظیم می‌کند.

4- عفونت پوست

در اکثر کودکان مبتلا به عفونت‌های پوستی، ممکن است برای تعیین مناسب‌ترین درمان، آزمایش پوست مورد نیاز باشد. اگر فرزندتان سابقه‌ی MRSA، عفونت استاف یا سایر باکتری‌های مقاوم را دارد، باید حتماً به متخصص اطفال اطلاع دهید.

5- برونشیت

برونشیت مزمن، عفونت راه‌های هوایی بزرگ‌تر و مرکزی‌تر در ریه‌ها لست که بیشتر در بزرگسالان دیده می‌شود. اما در کودکان نیز ممکن است رخ دهد. اغلب از کلمه‌ی «برونشیت» برای توصیف یک ویروس قفسه سینه استفاده می‌شود و نیازی به آنتی بیوتیک ندارد.

                                       متخصص اطفال تهرانپارس

6- برونشیولیت

برونشیولیت در نوزادان و کودکان خردسال در فصل سرماخوردگی و آنفولانزا شایع است.

برونشیولیت در نوزادان و کودکان خردسال در فصل سرماخوردگی و آنفولانزا شایع است. پزشک اطفال ممکن است از روی خس خس سینه‌ی کودک هنگام نفس کشیدن، به وجود این بیماری مشکوک شود.
برونشیولیت اغلب توسط ویروسی ایجاد می‌شود که نیازی به آنتی بیوتیک ندارد. در عوض، بیشتر توصیه‌های درمانی به این سمت است که مواظب باشید کودک‌تان در هر شرایطی خوب و راحت نفس بکشد.
داروهای مورد استفاده برای بیماران مبتلا به آسم (مانند آلبوترول یا استروئیدها) برای اکثر نوزادان و کودکان مبتلا به برونشیولیت توصیه نمی‌شود. کودکانی که زودتر از موعد به دنیا آماده‌اند یا بیماری‌های دیگر نیز دارند، ممکن است به برنامه‌های درمانی متفاوتی نیاز داشته باشند.

7- درد

بهترین داروهای مسکن برای کودکان، استامینوفن و ایبوپروفن هستند.

بهترین داروهای مسکن برای کودکان، استامینوفن و ایبوپروفن هستند. با پزشک اطفال خود درباره‌ی مقدار مصرف این مسکن‌ها صحبت کنید، زیرا مقدار مجاز آن باید براساس وزن کودک شما باشد.
داروهای مسکن برای کودکانی که آسیب‌های معمولی دیده‌اند یا شکایت می‌کنند که پادرد، گوش درد یا گلودرد دارند، مناسب نیستند. کدئین هرگز نباید برای کودکان استفاده شود، زیرا با مشکلات شدید تنفسی و حتی مرگ همراه است.

جمع‌بندی

آشنایی با بهترین متخصص اطفال در تهرانپارس به شما کمک می‌کند که از مهارت و تجربه‌ی دکتر اطفال کودک خود اطمینان حاصل کنید و نگرانی‌های کمتری داشته باشید.

پیشنهاد ویژه بیا نی نی: لابیاپلاستی چیست و چه مراقبت‌هایی دارد؟

پیشنهاد ویژه بیا نی نی: درمان ناباروری در مردان، وقتی هیچ اسپرمی ندارند!


برای اطلاعات بیشتر و مراجعه به متخصصان اطفال می‌توانید به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

مشکلات خواب و اختلالات ثانویه خواب در کودکان

مشکلات خواب و اختلالات ثانویه خواب در کودکان

مشکلات خواب و اختلالات ثانویه خواب در کودکان

نگارنده: دکتر بابک قلعه باغی

این دسته از اختلالات خواب بسیار شایعتر از اختلالات اولیه خواب می باشند و مشخصه آنها نمودار طبیعی خواب است. در این دسته از بیماریها اختلال الگوی خواب اغلب گذرا است اما وقتیکه تداوم پیدا کند ممکن است سبب ایجاد استرس شدید در خانواده شود. شایعترین اختلالات ثانویه خواب عبارتند از بیدار شدن مکرر در طول شب و مقاومت در برابر رفتن به رختخواب که بیشتر در سنین کودکان نوپا و پیش دبستانی دیده می شود.

اگرچه 95 درصد از نوزادان بعد از بیدار شدن در هنگام شب گریه می کنند و نیازمند کمک والدین جهت خوابیدن مجدد می باشند، ولی اگر تا حدود 1 سالگی به آنها فرصت داده شود می توانند خود آرامش دهنده شوند و 60 تا 70 درصد شیرخواران در پایان 1 سالگی پس از بیدار شدن خود به خود به خواب می روند.

چرا عادات به خواب رفتن مهم است؟

عادتهای شروع خواب یک دسته مفاهیم بسیار مهم هستند، کودکی که در حالت بیداری به رختخواب برده می شود و یاد می گیرد که با استفاده از روشهای خود آرامش دهندگی به خواب برود اغلب قادر می شود که مانند بزرگسالان پس از بیدار شدن در نیمه شب به خود بخود آرام شده و مجددا به خواب برود، از دیگر سو کودکی که با استفاده از بعضی عادتهای والدین مثل تکان دادن توسط والدین یا حضور جسمی والدین به خواب می رود ممکن است که گاهی اوقات هنگامیکه در نیمه شب تنها بوده و از خواب بیدار می شود در به خواب رفتن مجدد مشکل داشته باشد. به همین دلیل از والدین خواسته می شود تا بطور آزمایشی در هنگام خوابانیدن فرزندشان وی را تکان ندهند یا اجازه ندهند که فرزندشان در جایی غیر از رختخوابش بخوابد (از جمله تاب، صندلی اتومبیل، یا تختخواب والدین). والدین می توانند بطور آزمایشی در نیمه شب هنگامی که فرزندشان تکان می خورد یا گریه می کند برای مدت کوتاهی قبل از پاسخ دادن فوری به وی کمی منتظر بمانند تا کودک خود آرامش دهندگی و به خواب رفتن مجدد را فراگیرد. اگر فرصت مناسب داده شود بیشتر کودکان یاد خواهند گرفت تا خودشان و بدون نیاز به کمک والدین مجددا به خواب روند.

کولیک شیرخواران و بیدار شدن در طول شب

کولیک شیرخواران از جمله مشکلات ناتوان کننده برای زوجهایی است که تازه پدر و مادر شده اند. اگر چه کولیک به تنهایی یک مشکل خواب محسوب نمی شود ولی به نظر می رسد که در شیرخواران کولیکی کل مدت خواب کوتاهتر است. ممکن است که مشکلات خواب گاهی پس از بزرگ شدن کودک و گذشتن از سن کولیک شیرخوارگی نیز ادامه پیدا کند چرا که والدین برای ساکت کردن کودک از روشهایی استفاده می کنند که با تطابق با الگوهای طبیعی خواب کودک تداخل ایجاد می کند (از جمله بغل کردنهای مکرر و سوار کردن به اتومبیل).

در شیرخوار بزرگتر از 4 ماه که شبها بیدار می شود چنین برداشت می شود که این شیرخوار گریه کردن در هنگام شب را یاد گرفته است. این شیرخواران وقتیکه در آغوش گرفته می شوند به سرعت آرام می شوند. بعضی ها بر این باور هستند که علت تداوم این وضعیت امتیازاتی است که والدین برای ادامه بیدار شدنها به شیرخواران می دهند. جهت حل این مشکل یک رویکرد این است که والدین به فواصل طولانی تری نسبت به گریه کودک بی توجه باشند یا اصلا به گریه های کودک اعتنایی نکنند. هر دو روش ممکن است که برای چند شب سخت باشد ولی در نهایت شیرخوار یاد خواهد گرفت که خودش دوباره بخوابد.

روش دیگری که موثر بودنش ثابت شده و برای بعضی از والدین قابل قبول تر است بیدار کردن زمان بندی شده کودک می باشد. در این روش والدین بر طبق جدول زمان بندی شده و بر اساس پیش بینی قبلی شان سر ساعتهای مشخصی کودک را بیدار می کنند. هر چه که تعداد بیدارشدنهای خود بخود کاهش یابد فواصل بین بیدار کردنهای زمان بندی شده نیز کاهش خواهد یافت. در نهایت بیدار شدنهای خود بخود بر طرف خواهند شد و بیدار کردنهای زمان بندی شده نیز متوقف خواهد شد.

اختلالات شروع و تداوم خواب

این اختلالات در کودکان نوپا و پیش دبستانی بیشتر دیده می شود. در این کودکان موضوعات تکاملی مهمی از جمله خود مختاری و جدایی دیده می شود. گاهی اوقات والدین با ایجاد محدودیت برای کودکان مشکل دارند و به تقاضاهای مکرر کودک از جمله دادن یک لیوان دیگر آب یا گفتن یک داستان دیگر تن در می دهند.

در این موارد پیشنهاد می شود که والدین در موقع درخواستهای کودک برای تاخیر در خوابیدن با حفظ آرامش ولی خیلی محکم اعتراضات کودک را نادیده بگیرند. از مواجهه بیشتر با کودک با گفتن این جمله می توان اجتناب کرد: تا زمانیکه او در رختخواب باشد در اتاق باز خواهد بود ولی زمانیکه او از رختخوابش بلند شود در بسته خواهد شد (ولی قفل نمی شود!). در ابتدا لازم است که والدین کنار در بایستند و شاید در را ببندند اما به محض اینکه کودک به رختخوابش بر می گردد در را باز کنند.

روش جدیدی به نام گذرنامه زمان خواب ممکن است برای کودکان کمی بزرگتر مفید واقع شود. یک برگه ای که در بالای آن اسم کودک نوشته می شود و این برگه جهت خروج کوتاه مدت از اتاق خواب هر شب از طرف کودک به والدین داده می شود، سپس بعد از برگشت کودک به رختخواب این گذرنامه مجازی در اختیار والدین می باشد و کودک نمی تواند از اتاقش خارج شود.

برای کودکانی که در به خواب رفتن پس از رفتن به رختخواب مشکل دارند می توان از عادتهای مطلوب زمان خواب با موفقیت استفاده کرد، از جمله گفتن داستان، خواندن آواز، یک نوشیدنی یا مالش دادن پشت کودک. سپس به تدریج می توان زمان این عادتها را هر شب زودتر شروع کرد تا اینکه کودک در زمان مطلوب به رختخواب برود. استفاده از اشیاء دارای بار عاطفی مثل پتو، پارچه یا عروسکهای حیوانات نیز ممکن است در شروع خواب مفید باشد.

خوابیدن در رختخواب والدین

بسیاری از افراد باتجربه در زمینه بیماریهای خواب در کشورهای غربی این روش را ناپسند می شمارند چرا که ممکن است با سوء استفاده جنسی یا عدم تکامل استقلال در کودک همراه شود، ولی هیچ مطالعه ای این نگرانیها را تائید نکرده است.

بعضی از نویسندگان معاصر از این روش حمایت می کنند چراکه این الگو در بسیاری از کشورهای غیر غربی رواج دارد و سبب احساس امنیت و محبت در کودک می شود.

بدون در نظر گرفتن نوع نگرش به خوابیدن در رختخواب والدین، شیوع این عادت کمتر از واقع توسط والدین گزارش می شود زیرا خانواده ها از اینکه این روش ممکن است مورد قبول پزشکان نباشد از اظهار آن نگران هستند.

مطالعات نشان می دهند که خوابیدن در رختخواب والدین شایع است. حدود 35 تا 55 درصد کودکان پیش دبستانی و 10 تا 23 درصد دبستانی ها با والدین خود می خوابند و این روش در میان آسیایی ها روشی مورد قبول است.

خطرات خوابیدن کودکان در رختخواب والدین را نیز نباید نادیده گرفت. در یک بررسی 8 ساله در امریکا 515 مورد مرگ در کودکان کمتر از 2 سال دیده شده است. تقریبا یک چهارم این مرگها بعلت قرار گرفتن کودک در زیر یکی از والدین در رختخواب مشترک بوده است و سه چهارم مرگها نیز به علت قرار گرفتن در قسمتهای مختلف تختخواب بوده که سبب خفگی شده است.

مشکلات خواب در کودکان بزرگتر

شیوع مشکلات خواب در سنین دبستان و نوجوانی مجددا بیشتر می شود. به موازات کاهش کنترل والدین و افزایش نیازهای آموزشی و اجتماعی کودک ممکن است که خواب کودک هر چه بیشتر نامنظم شود. گاهی اوقات تاخیر در شروع خواب، کاهش ساعات خواب و خواب آلودگی بیش از حد هنگام روز وجود دارد.

در موارد شدید ممکن است در این کودکان سندرم تاخیر مراحل خواب ایجاد شود، این بدان معنی است که آنها نمی توانند در شب بخوابند یا اینکه در هنگام روز بیدار بمانند. این حالت یک نوع اجتناب از مدرسه محسوب می شود. درمان این حالت مجبور کردن کودک به خوابیدن سر ساعت مشخص است تا کم کم این ساعت خواب به زمان مناسب خودش در شب برسد.

اقدامات لازم جهت تشویق الگوهای خواب طبیعی

با توجه به شیوع بالای عادتهای نامطلوب خواب در بین خانواده هایی که بچه های کوچک دارند، توصیه می شود که در هر ویزیت کودک توسط پزشک متخصص کودکان یا پزشک خانواده راجع به خواب کودک نیز صحبت شود. به این ترتیب والدین می توانند از این فرصتها استفاده کنند و به این نکته آگاه شوند که تکامل الگوهای درست خواب به اندازه تغذیه مناسب و مراقبت از دندانها در کودکان مهم است.