دسته: پس از زایمان

گرما بسیار طاقت فرسا است و زمانی که شما باردار هستید باعث اذیت شدن شما می‌شود. قبل از بارداری احساس گرما ممکن است یک مزاحمت جزئی باشد، اما گرمای بیش از حد در دوران بارداری طاقت فرسا بوده و برای سلامتی شما و نوزاد بسیار خطرناک است. دمای بالای بدن می‌تواند منجر به خستگی، گرمازدگی یا کم آبی شود. در اینجا چند نکته را باید در تابستان و زمانی که باردار هستید رعایت کنید.
 

 کم آبی بدن:

نوشیدن آب در دوران بارداری به دلیل افزایش جریان خون بسیار مهم است زیرا کم آبی بدن می‌تواند باعث انقباضات براکستون هیکس شود. 8 تا 12 فنجان آب در روز مصرف کنید زیرا مایعات کافی می‌توانند احساس گرما و گرما زدگی را از شما دور کنند. علائم کم آبی عبارتند از:

•  سرگیجه یا سبکی سر
• حالت تهوع
• سردرد
•  گرفتگی عضلات
• خشکی دهان
• پوست سرخ
• لرز
• یبوست
• ادرار تیره رنگ
• ضربان قلب بالا و فشار خون پایین

تورم:

در دوران بارداری بدن شما به آب بیشتری نیاز دارد و ایجاد شدن برخی از ورم‌ها به ویژه در ناحیه مچ پا و پاها طبیعی است. با این حال وقتی هوا گرم است تورم بیش از حد مشخص می‌شود. تورم بیش از حد ناشی از گرما “ادم حرارتی” نامیده می‌شود. هنگامی که بدن گرمای اضافی را تحمل می‌کند رگ‌های خونی منبسط می‌شوند. دوری از گرما می‌تواند به شما در جلوگیری از تورم بیش از حد در تابستان کمک کند. اگر احساس می‌کنید دچار ورم شده‌اید سعی کنید پاهای خود را بالا نگه دارید و دوش آب سرد بگیرید یا پاها را در استخر یا حوضچه آب خنک قرار دهید.

آفتاب:

در دوران بارداری بهتر است از قرار گرفتن در برابر تابش مستقیم نور خورشید خودداری کنید. از لباس‌های پوشیده و گرم استفاده نکنید زیرا می‌تواند دمای بدن شما را افزایش داده و مشکلات تورم را بیشتر کند. زمان بیرون رفتن از منزل را به روز‌های خنک و صبح زود و عصر موکول کنید. وقتی بیرون می‌روید با نوشیدن بیش از 8 تا 12 فنجان آب از بدن خود در برابر گرما و کم آبی محافظت کنید.

چه موقع با پزشک خود تماس بگیریم؟

بیشتر اوقات گرمای تابستان را می‌توان مدیریت کرد. اما گاهی اوقات می‌تواند منجر به گرمازدگی بیش از حد شود و در نتیجه بارداری و جنین شما را تهدید کند. بنابراین به یاد داشته باشید که مراقب علائم هشداردهنده بارداری باشید که نیاز به تماس با پزشک دارد:

– انقباضات یا گرفتگی‌های منظم
– خونریزی واژن
– نشت مایعات از واژن
– تورم یا پف صورت و دست‌ها (نشانه پره اکلامپسی)
– سردرد یا تاری دید (علائم پره اکلامپسی)
– عدم حرکت جنین
– درد در هنگام ادرار کردن (احتمال عفونت مجاری ادراری، مثانه یا کلیه)
– درد لگن یا شکم (علائم پره اکلامپسی)
– کمردرد کم و کسل کننده

نتیجه‌گیری:

تابستان می‌تواند زمان بسیار خوبی برای بیرون رفتن باشد. بسیاری از فعالیت‌ها را می‌توان در دوران بارداری با چند روش ساده انجام داد فقط به خاطر داشته باشید که گرمای شدید بیش از حد می‌تواند خیلی سریعتر در دوران بارداری اتفاق بیفتد. بنابر‌این وقتی هوای بیرون گرم است اقدامات احتیاطی را انجام دهید و مراقب نشانه‌هایی باشید که نشان می‌دهد بدن شما دچار کم آبی یا گرمای بیش از حد شده است.

منبع: www.verywellfamily.com

هنگام تولد، کودک شما روی قفسه سینه شما گذاشته می‌شود. ماما یا پزشک شما دیواره واژن شما را بررسی می‌کند تا ببینید نیاز به ترمیم با بخیه دارد یا خیر.

ماما بلافاصله کودک،  نبض،  فشار خون و استحکام فوندوس (بالای رحم) را بررسی می‌کند.

به زودی به کودک شیر خواهید داد.

درباره ۲۴ ساعت اول کودک خود بیشتر بدانید.

بعد از به دنیا آوردن نوزاد چه مدت در اتاق زایمان خواهم بود؟

پس از زایمان طبیعی از طریق واژن احتمالاً حدود ۲ ساعت با کودک در اتاق زایمان خواهید ماند. قبل از انتقال به بخش و بعد از زایمان یا رفتن به خانه ممکن است یک وعده غذایی به شما بدهند. ۴ تا ۶ ساعت پس از تولد به خانه می‌روید ممکن است تا زمان ترخیص در اتاق تولد بمانید.

در ۲۴ ساعت اول پس از تولد چه اتفاقی می‌افتد؟

احساس شما بعد از زایمان متفاوت است. ممکن است احساس شادی، خستگی، خستگی عاطفی یا همه آن‌ها را باهم داشته باشید. این طبیعی بوده و احتمالاً از واژن خونریزی خواهید کرد. خونریزی به عنوان “لوچیا” شناخته می‌شود. در ۲۴ ساعت اول لوچیا شبیه به یک دوره بسیار سنگین است. اگر بعضی از لخته‌ها بزرگتر هستند به مامای خود بگویید. برخی از خانم‌ها با شروع انقباض رحم به اندازه قبل از بارداری درد‌های پس از زایمان دارند. درد‌های پس از تولد می‌توانند احساس درد زایمان یا درد خفیف تا متوسط داشته باشند. یک کیسه گرم در پشت کمر یا شکم شما ممکن است کمک کند تا درد آروم شود. همچنین می‌توانید از پزشک یا ماما برای کمک به تسکین درد مشورت بگیرید. سینه‌های شما برای تغذیه کودک شما آغوز تولید می‌کند و مقدار آن کم است. به یاد داشته باشید که شکم کودک شما فقط به اندازه یک سنگ مرمر است. اگر در بیمارستان عمومی یا مرکز زایمان مستقیماً زایمان واژینال داشته باشید احتمالاً ظرف ۲۴ ساعت به خانه می‌روید. ممکن است فردای زایمان ماما شما را معاینه کند. اگر کودک خود را در بیمارستان خصوصی به دنیا آورده‌اید می‌توانید مدت بیشتری در بیمارستان بمانید. 

بعد از زایمان در خانه به چه مراقبت‌هایی نیاز داریم؟

اگر در خانه زایمان کنید مامای شما برای مدتی با شما می‌ماند و مجدد برای بررسی شما و کودک بازمی گردد. قبل از زایمان با مامای خود در مورد آنچه بعد از آن اتفاق می‌افتد صحبت کنید.

منبع: www.pregnancybirthbaby.org.au

در چند روز اول پس از تولد فرزند شما اتفاقات زیادی می‌افتد. تغییرات جسمی و عاطفی ایجاد خواهد شد. شما قبل از شروع شیر مادر آغوز برای تغذیه کودک تولید می‌کنید. شما زیاد به کودک خود غذا خواهید داد و زیاد نخواهید نخوابید.

چه اتفاقی در بدن من خواهد افتاد؟

در هفته اول یا حدوداً بعد از تولد از واژن خود خونریزی خواهید کرد. خون لوچیا نامیده می‌شود. قرمز روشن و سنگین است و ممکن است لخته شود. این طبیعی است، اما اگر لخته‌ای بزرگتر از یک قطعه ۵۰ سانتیمتری رد کردید یا متوجه بوی بد آن شدید به دکتر خود بگویید. می‌توانید ۴ تا ۶ هفته شاهد لوچیا باشید. در نهایت روشن، قهوه‌ای مایل به قرمز یا صورتی خواهد شد. بعضی از خانم‌ها چند روز بعد از تولد درد دارند. درد‌های پس از تولد می‌توانند احساس درد زایمان یا درد خفیف تا متوسط ​​داشته باشند. این درد ناشی از انقباض رحم شما نسبت به اندازه قبل از بارداری است. این موارد بیشتر در زنانی که بچه‌های دیگری به دنیا آورده اند بیشتر از زنانی است که تازه فرزند اول خود را به دنیا آورده اند مشاهده می‌شود. هنگام شیردهی ممکن است متوجه درد پس از زایمان شوید. مایعات زیادی بنوشید و مقدار زیادی فیبر بخورید تا دفع مدفوع نرم شود. روده شما باید ظرف ۳ روز پس از تولد باز شود. اگر تورم، بخیه یا رگ های‌واریسی در ولو دارید اولین حرکت روده شما ممکن است ناخوشایند باشد. از فشار دادن خودداری کنید. اگر بعد از پارگی یا اپیزیوتومی بخیه خورده اید محل را غالباً در آب گرم و تمیز استحمام کنید تا بهبود یابد. دوش بگیرید و بعد از استحمام خود را با دقت خشک کنید. در روز‌های اول یادتان باشد که به آرامی بنشینید و به جای خوابیدن به پهلو دراز بکشید. تمرینات کف لگن نیز می‌توانند به بهبودی کمک کنند. در صورت سردرد شدید، تاری دید، تورم پا، خونریزی شدید از واژن، درد شدید زخم یا سایر علائم عدم احساس مانند تب با پزشک، ماما یا داروساز خود صحبت کنید.

 

ایجاد شیردهی به چه صورت است؟

ابتدا ظرف یک ساعت پس از زایمان به کودک خود شیر می‌دهید. در ابتدا مقادیر کمی آغوز با کیفیت بالا برای تغذیه کودک تولید می‌کنید. شکم کودک شما به اندازه یک سنگ مرمر است. بنابراین مقدار آن مهم نیست. تا روز ۳ تا ۵ شما شیر مادر تولید خواهید کرد. برخی از نوزادان ممکن است به خوراک بیشتر و برخی دیگر به تعداد کمتری نیاز داشته باشند. به نکات زیر توجه کنید:

 

۱- خواب:

اوایل شب خواب زیادی نخواهید داشت. بنابراین سعی کنید هر زمان که کودک شما خواب است روز یا شب بخوابید. نوزادان تمایل دارند که هر بار کمتر از ۴ ساعت بخوابند، بنابراین در صورت امکان کمی بخوابید.

۲- تغییرات احساسی:

چند روز پس از زایمان بسیاری از زنان احساس اشک، تحریک‌پذیری یا حساسیت عاطفی بیش از حد معمول دارند. این احساسات به عنوان کودک آبی شناخته می‌شوند و همچنین طبیعی هستند. این یک زمان چالش برانگیز از نظر جسمی و روحی است. بیشتر خانم‌ها چند روز پس از تولد با حمایت و درک اطرافیان احساس بهتری دارند. اگر بعد از ۲ هفته حالتان بهتر نیست لطفاً کمک بگیرید.

واکسن‌هایی که ممکن است قبل از رفتن به خانه ارائه شوند چه واکسن‌هایی هستند؟

همچنین در صورت عدم ایمنی در بارداری ممکن است قبل از رفتن به خانه واکسیناسیون اوریون، سرخک، سرخچه (MMR) به شما پیشنهاد شود. اگر در دوران بارداری واکسینه نشده‌اید باید قبل از ترک بیمارستان واکسن سیاه سرفه را نیز بزنید.

 

چه زمانی می‌توانم دوباره باردار شوم؟

شما ممکن است قبل از بازگشت پریود تخمک‌گذاری کنید. بنابراین ممکن است باردار شوید بدون اینکه دوره‌ای بین بارداری داشته باشید. در حالی که شیردهی می‌تواند باروری را کاهش دهد اما نباید برای پیشگیری از بارداری به آن اعتماد کرد. در چکاپ ۶ هفته‌ای شما پزشک یا ماما می‌توانند گزینه‌های پیشگیری از بارداری را مورد بحث قرار دهند. اگر می‌خواهید قبل از آن رابطه جنسی برقرار کنید و اگر می‌خواهید از بارداری دیگر جلوگیری کنید با پزشک یا ماما در مورد گزینه‌هایی صحبت کنید.

 

منبع: www.pregnancybirthbaby.org.au

اضطراب فراتر از احساس نگرانی نسبت به یک موقعیت خاص است. این حالت زمانی اتفاق می‌افتد که احساس اضطراب و استرس از بین نرود به راحتی کنترل نمی‌شود و بدون دلیل خاصی اتفاق نمی‌افتد. اضطرابی که در طول سال پس از تولد ایجاد شود اضطراب پس از تولد نامیده می‌شود. مانند افسردگی پس از زایمان. این بیماری بسیار شایع است و از هر ۷ مادر تازه وارد ۱ مادر و از هر ۱۰ پدر ۱ نفر مبتلا است. اضطراب پس از زایمان ممکن است به این معنی باشد که شما در دوران بارداری یا بعد از زایمان به یک یا چند مورد از موارد زیر مبتلا شده‌اید:

اضطراب عمومی (بیشتر روز‌ها احساس اضطراب می‌کنید)

اختلال وحشت (هنگامی که احساس اضطراب شدید می‌کنید و علائم بدنی مانند تنگی نفس، درد قفسه سینه و سرگیجه دارید) دچار حملات وحشت می‌شوید)

آگورافوبیا (ترس از فضا‌های باز یا عمومی)

وسواس (شما مجبور به انجام برخی رفتار‌ها یا تشریفات هستید)

اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) (اضطراب شما مربوط به یک واقعه آسیب زای گذشته است، و شما رویا‌های بد، بازگشت به گذشته دارید و آرامش برای شما سخت است)

هراس اجتماعی (شما نگران انتقاد یا تحقیر شدن در جمع هستید)

اگر قبلاً دچار اختلال اضطراب شده‌اید یا فردی هستید که نگرانی زیادی دارید ممکن است بیشتر در معرض خطر اضطراب پس از تولد باشید.

 

چگونه می‌توانم بفهمم که اضطراب پس از زایمان دارم؟

احساس ترس و نگرانی شما را تسخیر می‌کند

احساس تحریک‌پذیری، بی‌قراری دارید

قلب تند و تپش قلب دارید

دائما نگران هستند که شما کار‌ها را درست انجام نمی‌دهید

دائماً نگرانند که اتفاق بدی رخ دهد

نمی تواند بخوابد

با وسواس سعی کنید چیز‌هایی را کنترل کنید. مانند اینکه مرتباً کودک خود را کنترل کنید

تصور کنید که اتفاق وحشتناکی برای کودک رخ داده است.

چه تفاوتی بین اضطراب پس از زایمان و افسردگی پس از زایمان وجود دارد؟

حداکثر نیمی از افرادی که اضطراب پس از زایمان دارند به طور همزمان دچار افسردگی پس از زایمان می‌شوند. افسردگی پس از زایمان شامل خلق و خوی منفی یا احساس ضعف برای بیش از ۲ هفته است. همچنین ممکن است علاقه خود را به فعالیت‌های عادی روزمره از دست دهید، احساس غم و اندوه و ناامیدی کنید، تمرکز برای شما دشوار است و نمی‌توانید غذا بخورید و بخوابید. هر دو اضطراب و افسردگی بعد از تولد نوزاد بیشتر دیده می‌شوند. همراه با چالش‌های طبیعی کمبود خواب و احساس غرق شدن در یک والدین جدید، ممکن است احساس کنید قادر به کنار آمدن نیستید. مهم است که در اسرع وقت به دنبال کمک باشید تا بتوانید به لذت بردن از کودک جدید خود برگردید.

 

چگونه اضطراب پس از زایمان درمان می‌شود؟

اگر چندین علائم اضطراب یا افسردگی دارید با پزشک، ماما یا پرستار مراقبت‌های بهداشتی کودک صحبت کنید. ممکن است از شما بخواهند که شما به یک پرسشنامه پاسخ دهید و احساس خود را توصیف کنید. آن‌ها همچنین ممکن است یک معاینه بدنی انجام دهند و از شما بخواهند که با همسرتان صحبت کنید. اگر اضطراب شما خفیف است، ممکن است کافی باشد که از پزشک یا پرستار مراقبت‌های بهداشتی کودک حمایت بیشتری کنید. اضطراب جدی‌تر ممکن است نیاز به درمان روانشناختی و گاهی دارو‌ها داشته باشد. پزشک شما در مورد هرگونه تأثیرات در مورد کودک شما و اینکه آیا این دارو روی شیردهی تأثیر می‌گذارد با شما صحبت خواهد کرد. داشتن اضطراب پس از زایمان می‌تواند بر توانایی شما در داشتن بهترین والدین تأثیر بگذارد. اگر تحت درمان قرار نگیرید، اضطراب پس از زایمان می‌تواند بدتر شود. درمان حرفه‌ای به شما کمک می‌کند هرچه زودتر از پس آن برآیید.

 

منبع: www.pregnancybirthbaby.org.au

چه قبل از بارداری یک دونده فعال باشید و چه فقط کسی باشید که گهگاهی از آهسته دویدن لذت می‌برد یا هر چیز دیگری در این بین شاید از خود بپرسید که آیا دویدن چیزی است که می‌توانید با خیال راحت در دوران بارداری ادامه دهید. یا ممکن است از خود بپرسید که آیا دویدن چیزی است که می‌توانید برای اولین بار در حالی که انتظار دارید شروع کنید. در بیشتر موارد جواب مثبت است. ورزش در دوران بارداری شما را قوی و سرزنده نگه می‌دارد و به شما در حفظ بارداری سالم کمک می‌کند. اگرچه دویدن می‌تواند یک ورزش با شدت بالا باشد، اما کاری است که می‌توانید در بیشتر شرایط ادامه دهید.

دویدن در بارداری ایمن است؟

ایمن‌ترین تمرینات برای خانم‌های باردار ورزش‌های هوازی با شدت متوسط مانند پیاده روی سریع، باغبانی، شنا، دوچرخه ثابت، یوگا یا پیلاتس (با اصلاحاتی برای بارداری) است. اگر شما یک دونده، دوبلور، یا بازیکن ورزش راکت هستید ممکن است بتوانید این فعالیت‌ها را در دوران بارداری نیز ادامه دهید. این فعالیت‌ها را با متخصص زنان و زایمان یا سایر اعضای تیم مراقبت‌های بهداشتی خود در میان بگذارید. اگر شروع یک روتین دویدن یا دویدن آهسته در دوران بارداری امری است که شما را تحریک و تحریک می‌کند ممکن است مزایا بیشتر از خطرات باشد. برخی از متخصصان می‌گویند در حین بارداری نوع جدیدی از ورزش را شروع نكنید (بنابراین اگر فقط در حال دویدن هستید بدوید). اما شواهد نشان می‌دهد كه ورزش نکردن در دوران بارداری بسیار خطرناک‌تر از آن است شروع یک نوع ورزش جدید است. بنابراین به گونه‌ای ورزش کنید که لذت ببرید و به آن پایبند باشید.

 

فواید ورزش در دوران بارداری چیست؟

ورزش در دوران بارداری فواید بی‌شماری دارد و راهی عالی برای حفظ بارداری سالم و آماده‌سازی برای زایمان است. به عنوان مثال ورزش در دوران بارداری:

• می‌تواند به کاهش کمردرد مربوط به بارداری کمک کند
• می‌تواند به حرکت روده و کاهش یبوست کمک کند
• می‌تواند به شما در کاهش خطر دیابت کمک کند
• می‌تواند به حفظ وزن مناسب بارداری کمک کند
• می‌تواند به افزایش سطح انرژی و حفظ ظرفیت قلب و ریه کمک کند

چرا نباید در دوران بارداری بدوید؟

برخی از شرایط سلامتی وجود دارد که ممکن است مانع از چسبیدن به یک تمرین شدید ورزشی شود یا ممکن است توانایی شما را برای انجام تمرینات ورزشی در دوران بارداری منع کند. از آنجا که دویدن می‌تواند یک فعالیت با تأثیر بالا باشد. این چیزی است که ممکن است مجبور شوید آن را تغییر دهید یا در صورت وجود هر یک از این شرایط در دوران بارداری آن را از بین ببرید. باز هم برای ارائه توضیحات با ارائه دهنده خدمات بهداشتی خود صحبت کنید. عوارض منع ورزش شامل موارد زیر است:

• بیماری‌های قلب و ریه
• سرکلاژ دهانه رحم
• بارداری با چندقلو‌ها (دوقلو، سه قلو یا بیشتر)، به خصوص اگر در معرض خطر زایمان زودرس هستید
• جفت سرراهی
• علائم زایمان زودرس
• پره اکلامپسی یا فشار خون بالا
• کم خونی شدید

 

خطرات ناشی از دویدن در حین بارداری چیست؟

بارداری فشار زیادی به بدن، عضلات، مفاصل و قلب و ریه‌های شما وارد می‌کند. آسیب دیدگی ممکن است در هنگام ورزش قبل از تولد به راحتی انجام شود زیرا حرکت ناگهانی و تند باعث تحریک عضلات و مفاصل می‌شود. بارداری به تنهایی مقدار قابل توجهی از وزن را بر روی ساختار‌های لگن و شکم قرار می‌دهد و دویدن میزان ضربه به کف لگن را با سرعت ۲. ۵ برابر وزن بدن افزایش می‌دهد. برای محافظت از ساختار‌های لگن شما ضروری است. برای فشار، سنگینی یا درد گوش کنید. به نشانه‌های بدن خود توجه کنید و در صورت نیاز سرعت خود را کم کنید.

چگونه دویدن را ایمن‌تر و راحت‌تر کنیم؟

به طور کلی هنگام دویدن یا آهسته دویدن در دوران بارداری مراقب باشید. به یاد داشته باشید که افراد باردار به راحتی گرم می‌شوند و به آب و کالری اضافی نیاز دارند. بنابراین با توجه به لباس مناسب آب و هوا (لایه‌ها می‌توانند کمک کنند! ) و همچنین مقداری آب را برنامه‌ریزی کنید. اطمینان حاصل کنید که به طور منظم در طول روز غذا می‌خورید و یک میان وعده بعد از استفاده نیز در دسترس دارید. با پیشرفت بارداری و بزرگتر شدن شکم دویدن ممکن است دست و پا گیرتر باشد و باعث فشار بر مفاصل و عضلات شود.

با پیشرفت سه ماهه دوم و سوم ممکن است یک‌ بند شکم برای حمایت از شکم در حال رشد خود هنگام دویدن مفید باشد. استفاده از سوتین حمایتی نیز مفید خواهد بود زیرا سینه‌های شما در دوران بارداری بزرگ و سنگین می‌شوند. هورمون‌های بارداری می‌توانند رباط‌های شما را سست تر کنند و شما را در معرض خطر کمردرد لگن و پیچ خوردگی مچ پا قرار می‌دهند. به همین ترتیب برخی از تمرینات قدرتی و تعادل را برای کمک به تثبیت مفاصل قبل از دویدن توصیه می‌شود. ممکن است ۵ دقیقه طول بکشد تا برای دویدن بیرون بروید.

 

منبع: www.verywellfamily.com

اگر باردار هستید یا قصد بارداری دارید ممکن است در مورد گزینه‌های مراقبت خود سوالاتی داشته باشید. چند سوال مهم وجود دارد که ممکن است بخواهید قبل از تصمیم‌گیری در مورد مراقبت‌های عمومی یا خصوصی در دوران بارداری بپرسید:

دوست دارید از چه کسی کمک بگیرید به عنوان مثال یک ماما، پزشک یا متخصص زنان و زایمان؟

دوست دارید کجا زایمان کنید مثلاً در خانه یا بیمارستان؟

کدام یک برای شما و کودک بهتر است؟

اگر مراقبت خصوصی می‌خواهید می‌توانید از پس هزینه آن برآیید؟

انتخاب محل تولد:

بیمارستان‌های دولتی اتاق‌های خصوصی یا مشترک ارائه می‌دهند. برای زایمان ساده واژینال شما حدود ۲ روز در بیمارستان خواهید ماند یا اگر سزارین یا زایمان پیچیده‌ای داشته باشید ۳ روز در بیمارستان خواهید بود.

مراکز تولد از زنان سالم که بارداری کم خطر دارند و حداقل مداخلات پزشکی را می‌خواهند مراقبت می‌کنند. مراقبت‌ها توسط ماما‌ها انجام می‌شود و شما معمولاً ظرف ۲۴ ساعت به خانه برمی گردید. در صورت بروز عوارض در هر زمان

ماما پیشنهاد می‌کند شما را به بیمارستان منتقل کند.

بیمارستان‌های خصوصی اتاق‌های خصوصی یا مشترک ارائه می‌دهند. شما باید یک متخصص زنان و زایمان داشته باشید. معمولاً اقامت در بیمارستان خصوصی ۳ تا ۵ روز است.

در برخی از بیمارستان‌ها و بیشتر مراکز زایمان در صورت وجود اتاق خصوصی شریک زندگی شما نیز می‌تواند یک شب با شما بماند.

هزینه‌ها:

اگر تصمیم بگیرید که تحت مراقبت‌های پزشکی خصوصی باشید هزینه‌های اقامت در بیمارستان خصوصی ممکن است به طور جزئی یا کامل توسط بیمه درمانی خصوصی تأمین شود. با پزشک، ماما و بیمارستان خود مشورت کنید.

 

منبع: www.pregnancybirthbaby.org.au

شیردهی هم برای والدین و هم برای نوزادان مفید است. به همین دلیل متخصصان تغذیه شیر مادر را برای شش ماه اول زندگی کودک توصیه می کنند. با این حال گرچه بیشتر والدین فرزند زایمان می توانند از شیر مادر تغذیه کنند اما گاهی موارد منع مصرف نیز وجود دارد. چند دلیل وجود دارد که چرا شخصی نباید یا ممکن است نتواند به کودک خود شیر دهد. به عنوان مثال: برخی از والدین نمی توانند شیر مادر سالم تولید كنند، در حالی كه دیگران ممكن است داروهای خاصی را مصرف كنند یا نیاز به گذراندن دوره درمانی داشته باشند كه شیردهی بی خطر نیست. چند مورد پزشکی نیز وجود دارد که با شیردهی سازگار نیست. در برخی شرایط والدین ممکن است بتوانند شیر مادر خود را در یک بطری پمپاژ و تهیه کنند یا ممکن است بتوانند به طور موقت شیردهی را متوقف کنند و سپس دوباره شروع کنند.

چرا شیرمان کافی نیست؟

بسیاری از والدین نگرانند که ممکن است به اندازه کافی شیر برای کودک خود تولید نکنند اما در واقع  تنها درصد کمی از افراد هستند که می خواهند شیردهی کنند و به دلیل کمبود واقعی شیر مادر نمی توانند شیر واقعی تولید کنند. معمولاً نتیجه مربوط میشود به یک بیماری زمینه ای که با درمان، برخی از مسائل اش قابل اصلاح هستند. اما برخی از مشکلات قابل حل نیستند و دلایل تولید شیر واقعی کم عبارتند از:

بافت غده ای ناکافی (سینه های هیپوپلاستیک)

سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)

کم کاری تیروئید

جراحی قبلی پستان ، مانند ماستکتومی یا جراحی کاهش پستان

پرتودرمانی قبلی برای سرطان پستان

اگر میزان شیر واقعی شما کم باشد نمی‌توانید به طور انحصاری از شیر مادر تغذیه کنید. شما به سادگی به کودک خود کمک می کنید تا نیازهای تغذیه ای خود را برآورده کند و دقیقاً همان کاری که والدین خوب انجام می دهند را انجام میدهید. شما هنوز هم می توانید کودک خود را روی سینه خود بگذارید و به کودک خود اجازه دهید به راحتی و امنیت شیر بخورد. حتی اگر آنها فقط مقدار کمی شیر مادر دریافت می کنند.

 

هنگام شیردهی چه داروهایی را نمیتوانید مصرف کنید؟

بسیاری از داروها که به نسخه نیاز دارند با شیردهی سازگار هستند. اما برخی از آنها سازگار نیستند. برخی از داروها هنگام مصرف توسط والدین شیرده می توانند خطری را برای نوزادان شیرده ایجاد کنند، مانند:

داروهای شیمی درمانی

داروهای ضد ویروس

ید رادیواکتیو

برخی از داروهای آرامبخش

داروی تشنج

داروهایی که ممکن است باعث خواب آلودگی شوند

داروهایی که تنفس را سرکوب می کنند

 

آیا بیماری های عفونی روی شیرمادر تاثیر میگذارد؟

بسیاری از عفونت های شایع به راحتی درمان می شوند و در شیردهی تداخل ایجاد نمی کنند و به کودک آسیب نمی رسانند. با این حال ، چند بیماری عفونی وجود دارد که می تواند از طریق شیر مادر به کودک منتقل شود و در برخی موارد ، خطر انتقال بیش از فواید شیردهی است. برخی از این بیماری ها عبارتند از:

1- اچآیوی:

ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) ویروسی است که باعث سندرم نقص ایمنی اکتسابی (AIDS) می شود. مادری که به اچ آی وی مبتلا است می تواند ویروس را از طریق شیردهی و شیر مادر به فرزند خود منتقل کند.

2-اچ تی ال وی:

اگر شیر بیش از 12 ساعت در دمای -4 درجه فارنهایت (-20 درجه سانتیگراد) یا زیر آن منجمد شود می توان سلولهای HTLV-1 را با یخ زدگی و ذوب شدن شیر مادر تخریب کرد.

3- تبخال روی پستان:

تبخال از طریق شیر مادر منتقل نمی شود. بنابراین تا زمانی که ضایعات روی پستان نباشد ، ضایعات سایر اعضای بدن پوشانده شده و شستشوی کامل دست انجام شود، برای شیردهی ایمن است .6  اما وقتی ضایعات فعال وجود دارد در پستان، شیردهی خطرناک است زیرا ویروس تبخال می تواند برای کودک کشنده باشد.

 

نیازهای پزشکی کودک چیست؟

بیشتر نوزادان می توانند شیر دهند. حتی نوزادانی که با بیماری هایی مانند نارس، شکاف کام و سندرم داون متولد می شوند و ممکن است نتوانند بلافاصله پستان را بگیرند. باز هم می توانند شیر مادر پمپ شده را در یک بطری مصرف کنند. با صبر، وقت و کمک این نوزادان ممکن است با موفقیت به شیردهی ادامه دهند.

نتیجه گیری:

هر پدر و مادری و نوزادی بی نظیر هستند و همچنین هر وضعیت شیردهی نیز همین طور است. اگر می خواهید به کودک خود شیر دهید. احساس عصبانیت یا ناراحتی و وقت گذاشتن برای کار کردن با احساسات خوب نیست. همچنین ممکن است مفید باشد که در مورد احساسات خود با پزشک، همسرتان یا کسی که به او اعتماد دارید صحبت کنید.

 

منبع: www.verywellfamily.com

کلسیم یکی از مواد معدنی کلیدی است که شما در دوران بارداری به آن نیاز دارید. همراه با سایر ویتامین ها و مواد معدنی، بدن آن را در اختیار کودک شما قرار می دهد تا به رشد ساختارهای حیاتی مانند اسکلت کمک کند. نیازها از نظر سن متفاوت هستند و کلسیم زیاد و کم آنها می تواند عوارض ایجاد کند. به ادامه مطالعه بپردازید تا بفهمید چه مقدار کلسیم لازم دارید و  چرا مهم است و چگونه مطمئن شوید که به اندازه کافی مصرف می کنید. متخصصان توصیه می کنند که نوجوانان باردار 18 سال و کمتر هر روز حداقل 1300 میلی گرم کلسیم دریافت کنند.

مصرف کلسیم در دوران بارداری چه اهمیتی دارد؟

کلسیم یک ماده مغذی مهم برای بدن است. در دوران بارداری، شما برای سلامت خود و سلامت و رشد کودکی که در درون شما رشد می کند به کلسیم بیشتری نیاز دارید.

مصرف کلسیم چه تاثیری روی جنین می گذارد؟

کودک در حال رشد شما برای تشکیل استخوان و دندان به کلسیم احتیاج دارد. بالاخره آنها در حال ساخت یک اسکلت کامل هستند. کلسیم همچنین یک ماده مغذی مهم برای قلب، عضلات، اعصاب و هورمون های کودک شماست.

مصرف کلسیم برای مادر مفید است؟

در دوران بارداری، شما کلسیم مورد نیاز کودک خود را می دهید. بنابراین وقتی هر روز مقدار توصیه شده کلسیم را مصرف می کنید از کودک و خود مراقبت می کنید. اگر به اندازه کافی کلسیم مصرف نکنید ممکن است دچار برخی عوارض شوید.

مصرف کلسیم بیش از حد چه عوارضی دارد؟

عوارض ممکن است هم در اثر کلسیم زیاد و هم زیاد باشد. خوشبختانه آنها به راحتی قابل پیشگیری هستند. که در ادامه چند مورد گفته شده است:

1- کلسیم خیلی کم:

اگر میزان توصیه شده کلسیم را هر روز دقیقاً مصرف نکنید احتمالاً هیچ عارضه عمده بارداری را تجربه نخواهید کرد. عدم مصرف کافی کلسیم می تواند منجر به موارد زیر شود:

– فشار خون بالا در دوران بارداری

– تولد زودرس

– وزن کم هنگام تولد

– بی حسی و سوزن سوزن شدن در انگشتان دست

– رشد آهسته کودک

– کودک به اندازه کافی کلسیم در استخوان ها دریافت نمی کند

– مشکلات قلبی

– گرفتگی عضلات و پا

– اشتهای ضعیف

– در موارد نادر افزایش خطر شکستگی استخوان

2-  کلسیم زیاد:

به ندرت می توان مقدار زیادی کلسیم از غذاهایی که می خورید دریافت کرد. در صورت استفاده از مکمل ها به احتمال زیاد مقدار زیادی کلسیم دریافت خواهید کرد. مهم است که بدانید کدام مواد مغذی و مقدار هر ماده مغذی در ویتامین قبل از تولد و سایر مکمل هایی است که مصرف می کنید. ممکن است حتی بدون اینکه بدانید اضافه می کنید. مصرف بیش از حد کلسیم می تواند باعث موارد زیر شود:

– یبوست

– سنگ کلیه

– احتمالاً در جذب سایر مواد معدنی مانند آهن و روی مشکل دارد

– ضربان قلب نامنظم

– کلسیم کم در بدن کودک

کدام منابع غذایی دارای کلسیم می باشند؟

چهار وعده شیر غنی شده یا سایر محصولات لبنی غنی شده با دادن حدود 1200 میلی گرم (تقریباً 300 میلی گرم در هر وعده) نیاز کلسیم روزانه شما را برآورده می کند. یک لیوان آب پرتقال غنی شده نیز همین مقدار را در حدود 300 میلی گرم در هر وعده دارد. غذاهای دیگر مانند سبزیجات ، آجیل و لوبیا کمی کمتر هستند (حدود 100 میلی گرم در هر وعده). اندازه های وعده و مقدار کلسیم ذکر شده است:

لبنیات که منبع بسیار خوبی از کلسیم هستند عبارتند از:

شیر (1 فنجان 276 میلی گرم کلسیم)

پنیر (2 برش، 307 میلی گرم کلسیم)

ماست (8 گرم ساده، کم چربی، 415 میلی گرم کلسیم)

سایر مواد غذایی غنی از کلسیم عبارتند از:

کلم پیچ (1 فنجان پخته شده ، 177 میلی گرم کلسیم)

کلم بروکلی (1 فنجان پخته شده، 64 میلی گرم کلسیم)

دانه های سویا (1 فنجان پخته شده، 184 میلی گرم کلسیم)

لوبیای پخته (1 فنجان پخته، 160 میلی گرم کلسیم)

بادام (1 فنجان ، بو داده ، نمک، 370 میلی گرم کلسیم)

ماهی قزل آلا (6 اونس، 15 میلی گرم کلسیم)

محصولات معمول غنی شده با کلسیم شامل:

وافل (2 قطعه، 200 میلی گرم کلسیم)

آب پرتقال غنی شده با کلسیم (1 فنجان، 349 میلی گرم کلسیم)

غلات (1 فنجان، 100-1000 میلی گرم کلسیم)

 

 

منبع: www.verywellfamily.com

میگرن در واقع از نظر شدت و دفعات در دوران بارداری کاهش می یابد. تحقیقات نشان داد که 50٪ تا 75٪ از زنانی که قبلاً حملات میگرن را تجربه کرده بودند بهبود چشمگیری در علائم میگرن در دوران بارداری داشتند. همچنین نشان داد که این زنان در دوران بارداری میگرن کمتر و شدیدتری را تجربه می کنند. در مقایسه با میگرن بدون هاله می تواند در طی بارداری تا 10٪ از زنان شروع شود. تحقیقات نشان داد در حدود 8٪ از زنان میگرن در دوران بارداری بدتر می شود. همچنین تحقیقات نشان داد که تقریباً 25٪ از زنانی که میگرن بدون هاله را تجربه می کنند، در طول بارداری حملات میگرن را تجربه می کنند.

برخی تحقیقات نشان می دهد که میگرن پیش بینی های احتمالی عوارض بارداری مانند سقط جنین، پره اکلامپسی و وزن کم هنگام تولد است. با این حال توجه به این نکته ضروری است که مطالعات دقیق کنترل شده برای تعیین وجود ارتباط دقیق بین میگرن در دوران بارداری و هر یک از عوارض بارداری ذکر شده ضروری است.

از طرف دیگر بارداری ممکن است بر تعداد و شدت حمله میگرن تأثیر بگذارد. این اغلب در زنان مبتلا به میگرن بدون هاله وجود دارد. در همین حال برخی از زنان مستعد اولین حمله میگرن در دوران بارداری یا در دوره پس از زایمان هستند. حملات میگرن گاهی اوقات در سه ماهه اول بارداری به دفعات افزایش می یابد، همچنین با پیشرفت بارداری حملات میگرن کمتری اتفاق می افتد.

بارداری گاهی هاله میگرن را تغییر می دهد و ممکن است منجر به هاله بدون سردرد شود. اما این موارد نمونه هاله میگرن در دوران بارداری است. و اگر یک زن باردار تشخیص میگرن مناسب داشته باشد می تواند با خیال راحت هاله میگرن و سایر علائم میگرن را درمان کند.

میگرن پس از زایمان ممکن است در روزهای اولیه پس از تولد نیز رخ دهد. تحقیقات نشان می دهد که میگرن پس از زایمان حدود 34٪ ​​از زنان را تحت تأثیر قرار می دهد و آنها تمایل دارند سه تا شش روز پس از زایمان دوام بیاورند. میگرن پس از زایمان نیز شدت آن کمتر از میگرن سنتی است و با تهوع، بی اشتهایی و فوتوفوبیا ارتباط دارد.

چگونه میگرن در دوران بارداری درمان می شود؟

سه ماهه اول به طور کلی ایده خوبی در مورد اینکه آیا یک زن میگرن را تجربه می کند و همچنین بهترین روش برای درمان آن را ارائه می دهد. اگر زن باردار دچار حمله میگرن شد ، باید به پزشک خود مراجعه کند. سپس  این زن و پزشک می توانند نحوه رفع درد میگرن را تعیین کنند. داروهای پیشگیری کننده میگرن معمولاً برای استفاده در دوران بارداری توصیه نمی شوند. این داروها گاهی اوقات باعث تهوع و استفراغ در دوران بارداری می شوند. آنها همچنین می توانند خطر ابتلا به کم آبی در بدن یک زن باردار را افزایش دهند.

زنان باردار ممکن است از داروی ضد روان پریشی پروکلرپرازین برای درمان حالت تهوع همراه با میگرن استفاده کنند. تحقیقات نشان می دهد که پروکلرپرازین بعید است یک زن را در دوران بارداری به خطر بیندازد و به رفع حالت تهوع کمک می کند.

 

بهترین روش درمان میگرن چیست؟

بهترین روش درمان میگرن به بیمار بستگی دارد. برای زنان بارداری که با میگرن کنار می آیند ملاقات با پزشک یک نقطه شروع عالی برای درمان است. البته برای بیمارانی که با میگرن مزمن سر و کار دارند اما می دانند که داروهای آنها بی اثر است یا باعث عوارض جانبی ناخواسته می شود ممکن است گزینه های درمانی دیگری در نظر گرفته شود.

 

منبع: www.themigraineinstitute.com