دسته: قبل از بارداری

سئوال‌های بسیاری درباره سلامتی پستان زنان وجود دارد و یکی از آن‌ها این است که آیا تفاوت پستان چپ و راست در زنان نگران‌کننده است؟ یا نه؟ به این پرسش در این مقاله، پاسخ می‌دهیم.

در این مقاله می‌خوانید:

• آیا تفاوت پستان چپ و راست در زنان نگران‌کننده است؟
• علت عدم تقارن پستان چپ و راست چیست؟
• تفاوت پستان چپ و راست در زنان و نتایج ماموگرافی
• آزمایش‌های اضافی
• سونوگرافی سینه
• ام آر آی سینه
• بیوپسی
• خلاصه

آیا تفاوت پستان چپ و راست در زنان نگران‌کننده است؟
ماموگرافی به صورت سالانه یا هر دو سال یک‌بار برای چک سلامت پستان زنان ضروری است چون علائم اولیه سرطان یا ناهنجاری‌ها را تشخیص می‌دهد. یکی از ناهنجاری‌های رایج که در نتایج ماموگرافی مشاهده می‌شود، عدم تقارن سینه است.
عدم تقارن سینه‌ها معمولا نیازی به نگرانی ندارد. با این حال، اگر عدم تقارن زیادی در اندازه پستان‌ها وجود داشته باشد، یا تراکم سینه به طور ناگهانی تغییر کند، این نشانه‌ها ممکن است جزو علائم سرطان باشند.

علت عدم تقارن پستان چپ و راست چیست؟
عدم تقارن پستان چپ و راست، زمانی اتفاق می‌افتد که یک سینه دارای اندازه، حجم، موقعیت یا فرمی متفاوت از سینه دیگر باشد.

1- تغییرات هورمونی
عدم تقارن سینه، یک اتفاق بسیار شایع است و بیش از نیمی از زنان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. دلایل مختلفی وجود دارد که باعث می‌شود سینه‌های یک زن از نظر اندازه یا حجم تغییر کند. این دلایل می‌توانند شامل ضربه، بلوغ و تغییرات هورمونی باشند.
بافت سینه زنان می‌تواند در زمان تخمک‌گذاری تغییر کند و اغلب در این دوران حساسیت بیشتری دارد. معمولا سینه‌ها بزرگتر به نظر می‌رسند چون دچار احتباس مایعات و جریان خون می‌شوند. با این حال، در طول چرخه قاعدگی، آن‌ها به اندازه طبیعی خود باز می‌گردند.

بافت سینه زنان می‌تواند در زمان تخمک‌گذاری تغییر کند و اغلب در این دوران حساسیت بیشتری دارد. معمولا سینه‌ها بزرگتر به نظر می‌رسند چون دچار احتباس مایعات و جریان خون می‌شوند.

2- هیپرتروفی سینه
یکی دیگر از دلایل نامتقارن بودن سینه‌ها وضعیتی به نام هیپرتروفی سینه است. اگر چه هیپرتروفی نادر است، اما می‌تواند باعث شود که یک سینه به طور قابل توجهی بزرگ‌تر از سینه دیگر باشد. این مشکل را می‌توان با جراحی اصلاح کرد، اما ممکن است منجر به مشکلات روانی شود.

3- سن
با افزایش سن، بدن هورمون‌های تولید مثلی کمتری تولید می‌کند. کاهش سطح استروژن منجر به کوچک‌تر شدن غدد پستانی و از بین رفتن بافت غدد می‌شود.
افزایش سن همچنین باعث ایجاد تغییراتی در خاصیت ارتجاعی پوست می‌شود که ممکن است باعث شود سینه کوچک‌تر یا کشیده‌تر به نظر برسد.

معمولا اندازه دو سینه متفاوت است، اما معمولا از نظر تراکم و ساختار مشابه هستند. پزشکان از ماموگرافی، برای ارزیابی ساختار داخلی سینه استفاده می‌کنند.

4- بارداری و شیردهی
تغییرات هورمونی در دوران بارداری و شیردهی هم می‌تواند باعث تورم در سینه‌ها شود.
در نتیجه افزایش سطح استروژن در دوران بارداری، غدد پستانی می‌توانند اندازه سینه را افزایش دهند.
پس از قطع شیردهی، سینه‌ها باید به اندازه معمول خود برگردند.

تفاوت پستان چپ و راست در زنان و نتایج ماموگرافی
معمولا اندازه دو سینه متفاوت است، اما معمولا از نظر تراکم و ساختار مشابه هستند. پزشکان از ماموگرافی، برای ارزیابی ساختار داخلی سینه استفاده می‌کنند.

اگر ماموگرافی نشان بدهد سینه‌های متراکم و نامتقارن دارید، در صورت یافتن توده، تفاوت در تراکم را می‌توان به یکی از این چهار دسته طبقه‌بندی کرد:

1- عدم تقارن
سینه‌های شما فقط با استفاده از یک برجستگی ارزیابی می‌شوند. این تصاویر به دلیل تک‌بعدی بودن قابل اعتماد نیستند. اگر پزشک ضایعه یا ناهنجاری پیدا کند، آزمایش تصویربرداری سه بعدی دیگری را درخواست خواهد کرد.

2- عدم تقارن نوک سینه
این یافته نشان می‌دهد که در یک سینه، حجم یا تراکم بیشتری نسبت به دیگری وجود دارد. یافته‌های عدم تقارن نوک سینه، معمولا نتیجه تغییرات هورمونی و تغییرات طبیعی است. اگر توده‌ای پیدا شود، پزشک تصویربرداری اضافی را تجویز می‌کند.

3- عدم تقارن کانونی
این تصاویر، تراکم سینه‌ها را در دو نمای ماموگرافی نشان می‌دهند، اما پزشک نمی‌تواند به طور کامل تشخیص دهد که آیا این توده واقعی است یا نه. به همین دلیل درخواست تصویربرداری می‌دهد تا برای رد توده‌های سرطانی یا غیر طبیعی مورد ارزیابی بیشتر قرار بگیرید.

4- تغییر عدم تقارن
این نوع عدم تقارن نشان‌دهنده تغییر قابل توجهی بین آزمایش‌های گذشته و فعلی است. تراکم ممکن است جدید باشد، یا افزایش یافته باشد. این شرایط معمولا برای سلول‌های بدخیم سرطان مورد آزمایش قرار می‌گیرند.

آزمایش‌های بیشتر
اگر ماموگرافی نشان‌دهنده عدم تقارن سینه‌ها باشد، پزشک به تصاویر اضافی نیاز دارد تا تشخیص دهد که آیا تغییر شکل یا تراکم طبیعی است، یا نه.
اولین قدم این است که پزشک تصاویر ماموگرافی گذشته را برای تغییر شکل یا تراکم با تصاویر جدید مقایسه می‌کند. اگر سینه‌های شما همیشه نامتقارن بوده، یا اگر عدم تقارن شما در طول زمان افزایش یافته، پزشک آزمایش‌های اضافی را تجویز می‌کند.

سونوگرافی سینه
ممکن است پزشک شما سونوگرافی سینه را تجویز کند. این روش به تشخیص یافته‌های غیر طبیعی از تصاویر مبهم ماموگرافی کمک می‌کند. سونوگرافی سینه از امواج صوتی بهره می‌گیرد که تصاویری از ساختار داخلی سینه شما تولید کند.
تصاویر اولتراسوند پستان می‌تواند تعیین کند که آیا توده خوش‌خیم، کیست پر از مایع، یا یک تومور سرطانی است. در برخی موارد، یک توده می‌تواند هم جامد، هم پر از مایع باشد.

ام آر آی سینه
تصویربرداری رزونانس مغناطیسی یا ام آر آی سینه، آزمایشی است که برای کمک به تشخیص سرطان سینه یا سایر ناهنجاری‌ها استفاده می‌شود. در حالی که در برخی موارد این آزمایش پس از تایید بیوپسی انجام می‌شود، ام آر آی سینه را می‌توان در کنار ماموگرافی برای غربالگری سرطان سینه استفاده کرد.
ام آر آی سینه به طور خاص برای زنان با خطر بالای ابتلا به سرطان سینه استفاده می‌شود یعنی خانم‌هایی که سابقه خانوادگی سرطان سینه را دارند.

اگر نتیجه بیوپسی منفی باشد، پزشکان معاینه منظم پستان را برای نظارت بر هر نوع تغییر توصیه می‌کنند. اگر نتیجه بیوپسی مثبت باشد، پزشک در مورد گزینه‌های درمانی با شما صحبت خواهد کرد.

بیوپسی
اگر نتایج آزمایش تصویربرداری شما غیرطبیعی باشد، یا اگر پزشک مشکوک شود که ممکن است ناهنجاری سرطانی در سینه شما وجود داشته باشد، قدم بعدی انجام بیوپسی است. در روش بیوپسی، بخشی از بافت سینه آسیب‌دیده برداشته می‌شود تا برای آزمایش‌های بیشتر و سرطان، مورد بررسی قرار بگیرد.
اگر نتیجه بیوپسی منفی باشد، پزشکان معاینه منظم پستان را برای نظارت بر هر نوع تغییر توصیه می‌کنند. اگر نتیجه بیوپسی مثبت باشد، پزشک در مورد گزینه‌های درمانی با شما صحبت خواهد کرد.

خلاصه
عدم تقارن سینه، یک حالت رایج برای زنان است و اغلب دلیلی برای نگرانی وجود ندارد. با این حال، اگر اندازه سینه‌های شما تغییر کند یا تغییر تراکم در طول زمان بزرگ‌تر شود، این تغییرات می‌تواند نشان‌دهنده مشکلی باشد.
هنوز تحقیقات زیادی در مورد رابطه بین سینه‌های نامتقارن و خطر سرطان در حال انجام است. برخی از مطالعات نشان داده‌اند که زنان مبتلا به سرطان سینه نسبت به زنان سالم، عدم تقارن سینه بیشتری همراه با سایر عوامل خطر مانند وراثت و سن دارند.
اگر به دلیل سابقه خانوادگی مستعد ابتلا به سرطان هستید، یا اگر متوجه تغییرات نامنظم در سینه خود شده‌اید، باید نگرانی‌ها خود را با پزشکتان در میان بگذارید و بر اساس نظر پزشک، مورد معاینه منظم قرار بگیرید.

برای یافتن متخصصان مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

شپش ناحیه تناسلی یا شپش خرچنگی می‌تواند باعث خارش شدید شود، اما قابل درمان است و نگرانی جدی نیز در مورد سلامتی شما ایجاد نمی‌کند. درمان این نوع شپش نیز معمولاً شامل شامپوها یا کرم‌های مخصوصی است که می‌توانند آن را از بین ببرند.

در این مقاله می‌خوانید:

• شپش ناحیه تناسلی چیست؟
• شپش ناحیه تناسلی یا شپش خرچنگی چه شکلی است؟
• علل و نحوه انتقال شپش ناحیه تناسلی
• علائم شپش ناحیه تناسلی
• نحوه تشخیص شپش ناحیه تناسلی
• درمان شپش ناحیه تناسلی

شپش ناحیه تناسلی چیست؟

شپش ناحیه تناسلی یا شپش خرچنگی، حشرات ریزی هستند که روی موهای ناحیه تناسلی شما (موهای زیر ناف و اطراف اندام تناسلی) زندگی می‌کنند. به ندرت ممکن است که این شپش‌ها روی پوست سر باشند، اما علاوه بر اندام تناسلی، می‌توانند در سایر قسمت های مودار بدن نیز زندگی کنند، از جمله:

• زیر بغل
• ریش و سبیل
• قفسه سینه
• ابرو و مژه

شپش ناحیه تناسلی ناقل یا گسترش دهنده‌ی بیماری نیست.

شپش ناحیه تناسلی ناقل یا گسترش دهنده‌ی بیماری نیست. بنابراین شما نمی‌توانید توسط آن‌ بیمار شوید. با این حال، این چیزی از آزار دهنده و خارش آور بودن آن‌ کم نمی‌کند. حتی ممکن است در نهایت، در اثر خاراندن زیاد دچار عفونت باکتریایی شوید. در واقع، موقع خاراندن ممکن است به پوست خود آسیب بزنید و باکتری‌ها را به داخل آن راه دهید و به این ترتیب، دچار عفونت شوید.
شپش‌های ناحیه تناسلی اغلب با عفونت‌های مقاربتی در یک دسته قرار می‌گیرند. این به این دلیل است که اغلب، افراد در طول رابطه جنسی به شپش ناحیه تناسلی مبتلا می‌شوند؛ هرچند که این شپش یک بیماری یا عفونت واقعی نیست.

شپش ناحیه تناسلی یا شپش خرچنگی چه شکلی است؟

این شپش‌ها بسته به مرحله‌ی رشدشان متفاوت به نظر می‌رسند:

• نیت: این تخم شپش‌ها به سختی دیده می‌شوند و معمولاً بیضی شکل و زرد یا سفید هستند.
• نیمف: شپش جوانی که از تخم بیرون می‌آید، نیمف نام دارد. هر کدام از نیمف‌ها به حدود ۲ تا ۳ هفته زمان نیاز دارند تا بالغ شوند.
• بالغ: یک شپش کاملاً رشد کرده و بالغ، دارای ۶ پا است که پاهای جلویی آن بزرگ‌تر به نظر می‌رسند و شبیه پنجه‌های خرچنگ هستند. رنگ این شپش‌ها نیز خرمایی یا خاکستری مایل به سفید است.

نیمف‌ها و شپش‌های بالغ، هر دو از خون تغذیه می‌کنند. پس زمانی که شپش از روی انسان بیفتد، ظرف یکی دو روز می‌میرد.

علل و نحوه انتقال شپش ناحیه تناسلی

شما معمولاً با نزدیک شدن به فردی که به شپش مبتلا است، خودتان نیز مبتلا می‌شوید. به عنوان مثال، در رابطه جنسی، حتی اگر دخول یا آمیزش وجود نداشته باشد، شپش می‌تواند از ناحیه تناسلی همسرتان به شما بپرد.
به ندرت پیش می‌آید که شپش از طریق لباس‌های مشترک، حوله‌ها و ملحفه‌ها پخش شود. علاوه بر این، از طریق تماس‌های معمولی، مانند دست دادن یا در آغوش گرفتن نیز شپش خرچنگی را دریافت نمی‌کنید.

علائم شپش ناحیه تناسلی

علائم شپش ناحیه تناسلی اغلب حدود ۵ روز پس از آلوده شدن شما ظاهر می‌شوند و عبارتند از:

• خارش شدید در نواحی پر مو به خصوص موهای ناحیه تناسلی
• ظهور لکه‌های خون در لباس زیر
• نقاط سفید کوچک روی موهای ناحیه تناسلی که به سختی پاک می‌شوند.
• لکه‌های مایل به آبی کم رنگ روی ران‌ها، باسن و پایین شکم
• تب پایین و احساس خستگی

دلیل خارش شدید و ظهور لکه‌های خون این است که شپش خرچنگی پوست شما را گاز گرفته و از خون شما تغذیه می‌کند. در نهایت، واکنش آلرژیک به نیش این شپش‌ها باعث خارش می‌شود.

نحوه تشخیص شپش ناحیه تناسلی

پزشک شما ممکن است از یک ذره بین برای تشخیص شپش استفاده کند.

ممکن است بتوانید شپش‌ها را ببینید، اگر چه کوچک هستند و به سختی قابل تشخیص، اما بهترین راه برای اطمینان از وجودشان همین است. دقت کنید که این شپش‌ها به اندازه‌ی یک سر سوزن و شبیه خرچنگ‌های خاکستری ریز هستند.
با این حال، این امکان نیز وجود دارد که علائم شپش ناحیه تناسلی را داشته باشید، اما نتوانید خودش را ببینید. بهترین کار این است که اگر مطمئن نیستید، برای تشخیص به پزشک مراجعه کنید. پزشک شما ممکن است از یک ذره بین برای تشخیص شپش استفاده کند. اگر واقعاً شپش داشته باشید، به احتمال زیاد باید آزمایش عفونت‌های مقاربتی انجام دهید.

درمان شپش ناحیه تناسلی

شپش ناحیه تناسلی یا شپش خرچنگی، با استفاده از شامپو یا کرم مخصوص قابل درمان است. معمولاً هم می‌توانید این محصولات را بدون نسخه خریداری کنید و اطمینان داشته باشید که ایمن و موثر هستند. (البته به شرط این‌که دستورالعمل‌های روی این محصولات را به دقت دنبال کنید.)

• وجود شپش در موهای زیر بغل و سایر قسمت‌های مودار بدن‌تان را بررسی کنید. بدن خود را بشویید و سپس خشک کنید.
• شامپو یا کرم را روی تمام نواحی بدن‌تان که ممکن است شپش داشته باشند بمالید. (ران، زیر بغل و تنه) اما روی مژه‌های خود چیزی نمالید.
• به اندازه‌ی مدت زمانی که در دستورالعمل توصیه شده است، صبر کنید و سپس آن را بشویید.
• با استفاده از انگشتان دست یا شانه دندانه نازک، نیت‌ها را از تارهای مو جدا کنید. پس از درمان، لباس زیر و لباس تمیز بپوشید.

• لباس‌ها، ملحفه‌ها و حوله‌های خود را با چرخه‌های داغ ماشین لباس‌شویی و خشک‌کن تمیز کنید. گرما شپش‌ها را از بین می‌برد. وسایلی را که نمی‌توانید بشویید نیز به مدت ۲ هفته در یک کیسه‌ی پلاستیکی در بسته قرار دهید.
• حشره کش را روی لباس‌ها یا دیگر اشیای خانه‌ی خود اسپری نکنید.
• معمولاً حدود ۲ هفته برای برقراری رابطه جنسی صبر کنید تا شپش‌ها به طور کامل از بین بروند.
• اگر شپش‌ها باقی ماندند، مراحل درمان را ۹ تا ۱۰ روز دیگر تکرار کنید.

جمع‌بندی

شپش تناسلی یا خرچنگی، مشکل جدی یا خطرناکی را برای شما ایجاد نمی‌کند، اما خارش شدید آن می‌تواند به شدت آزار دهنده باشد و همان‌طور که گفتیم، اگر پوست خود را زیاد بخارانید، ممکن است دچار عفونت باکتریایی شوید. با این حال، می‌توانید با رعایت بهداشت فردی و استفاده از شامپوهای ضد شپش، از شر آن‌ خلاص شوید.

به کلینیک بیا نی نی هم سر بزنید.

یکی از مشکلاتی که افراد حین برقراری رابطه جنسی می‌توانند با آن روبرو شوند، ابتلا به عفونت‌های مقاربتی است. عفونت‌های آمیزشی بسیار رایج هستند و ابتلا به آن نیز دلایل مختلفی دارد. این مشکل معمولاً از طریق تماس پوستی که در حین رابطه جنسی اتفاق می‌افتد، منتقل می‌شود. اگر با وجود داشتم رابطه جنسی از علائم بیماری‌ها و عفونت‌های جنسی اطلاع ندارید، بهتر است انواع رایج عفونت های آمیزشی را بشناسید تا در صورت ابتلا نسبت به درمان آن‌ها اقدام کنید. در ادامه بیشتر درباره آن‌ها صحبت خواهیم کرد.

در این مقاله می‌خوانید:

• عفونت آمیزشی چیست؟
• انواع رایج عفونت های آمیزشی
• راه‌های پیشگیری از ابتلا به عفونت های آمیزشی چیست؟

عفونت آمیزشی چیست؟

عفونت آمیزشی که به آن STD نیز می‌گویند، از راه رابطه جنسی از فردی به فرد دیگر منتقل می‌شود. هرگونه رابطه واژینال، مقعدی و دهانی محافظت نشده می‌تواند باعث انتقال انواع عفونت‌ها و بیماری‌های مقاربتی شود. برخی از این عفونت‌ها در صورت تشخیص درمان می‌شوند و برخی دیگر قابل درمان نیستند. از دیگر راه‌های انتقال این بیماری‌ها می‌توان به استفاده از سوزن مشترک و شیر دادن مادر مبتلا به کودک خود، اشاره کرد.

انواع رایج عفونت های آمیزشی

عفونت‌ های آمیزشی انواع بسیاری دارند که از طریق برقراری رابطه جنسی منتقل می‌شوند. برخی از آن‌ها در صورت تشخیص به‌موقع درمان می‌شوند و برخی دیگر قابل درمان نیستند و تنها می‌توان آن‌ها را با دارو کنترل کرد.

کلامیدیا

کلامیدیا نوعی باکتری است که در حین رابطه جنسی از فردی به فرد دیگر منتقل می‌شود. این بیماری یکی از شایع‌ترین عفونت‌ های آمیزشی است که افراد به آن مبتلا می‌شوند. گاهی ممکن است فرد مبتلا هیچ علائمی از خود نشان ندهد. اما در صورت بروز، علائمی مانند موارد زیر مشاهده خواهد شد:

• ادرار بدون کنترل در حین رابطه جنسی
• درد شدید حین رابطه جنسی
• مشاهده ترشحات سبز یا زردرنگ از واژن یا آلت تناسلی مردانه
• احساس در قسمت پایین شکم

این بیماری در صورت تشخیص به موقع از طریق آنتی‌بیوتیک‌ها می‌تواند درمان شود و کاملاً از بین برود.

اچ پی وی

اچ پی وی نوعی ویروس است که معمولاً از طریق تماس پوست با محل آلوده منتقل می‌شود. عفونت اچ پی وی در بیشتر موارد از طریق رابطه جنسی منتقل می‌شود اما می‌تواند از راه‌های دیگری مانند استفاده از حوله مشترک با فرد مبتلا یا تماس پوستی با محل آلوده منتقل شود. شایع‌ترین علامت ابتلا به این بیماری مشاهده زگیل در ناحیه تناسلی، دهان و گلو است.

همه انواع این ویروس خطرناک نیست و برخی از آن‌ها به‌خودی‌خود از بین خواهند رفت اما برخی از انواع این ویروس خطرناک هستند و ممکن است باعث ابتلای فرد به برخی سرطان‌ها از جمله موارد زیر شود.

• سرطان دهانه رحم
• سرطان دهان
• سرطان مقعد
• سرطان پروستات
• سرطان گلو

عفونت اچ پی وی درمانی ندارد و تنها می‌توان آن را از طریق دارو کنترل کرد. تنها راه عدم ابتلا به آن تزریق واکسن اچ پی وی قبل از ابتلا است.

عفونت سفلیس

سفلیس نیز مانند کلامیدیا نوعی عفونت باکتریایی محسوب می‌شود که در صورت تشخیص به موقع می‌توان آن را توسط تجویز آنتی‌بیوتیک درمان کرد.

از جمله علائم ابتلا به سفلیس می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• تب و سردرد
• مشاهده جوش‌های چرکی
• کوفتگی و درد مفصل
• ریزش مو
• کاهش وزن

لازم به ذکر است اگر این بیماری بدون درمان رها شود و به مراحل پیشرفته خود برسد، می‌تواند آسیب‌های جبران‌ناپذیری مانند از دست دادن بینایی، عفونت مغز و بیماری‌های روحی را ایجاد کند.

ویروس اچ آی وی

این ویروس اولین جایی را که با وارد شدن به بدن هدف قرار می‌دهد، سیستم ایمنی بدن است. با تضعیف سیستم ایمنی بدن در برابر انواع بیماری‌ها و حتی سرطان‌های بی‌دفاع شده و خطر ابتلا به آن‌ها در فرد افزایش می‌یابد. علائم اولیه این بیماری تقریباً شبیه به آنفولانزا است.

• تب و لرز
• سردرد و گلودرد
• ورم غدد لنفاوی
• حالت تهوع

این بیماری نیز مانند HPV درمانی قطعی ندارد اما اگر در مراحل اولیه تشخیص داده شود، قابل‌کنترل بوده و به ایدز که نوع پیشرفته این بیماری است، تبدیل نمی‌شود.

از جمله انواع دیگر عفونت‌های آمیزشی که مانند موارد بالا رایج نیستند، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• شپش ناحیه تناسلی
• تریکومونیازیس
• عفونت هرپس
• عفونت آتشک

راه‌های پیشگیری از ابتلا به عفونت های آمیزشی چیست؟

مهم‌ترین راه پیشگیری از ابتلا به عفونت های آمیزشی، برقراری رابطه جنسی محافظت شده است. همچنین اطمینان از سلامت فرد از طریق انجام آزمایش‌های مربوط به عفونت‌های آمیزشی قبل از برقراری رابطه جنسی می‌تواند بهترین پیشگیری باشد.

علاوه بر این برای پیشگیری از برخی عفونت‌های غیرقابل‌درمان آمیزشی مانند ویروس HPV، بهتر است واکسن آن را که در سه دوز ارائه می‌شود تزریق کنید تا شما را از ابتلا به انواع پرخطر این ویروس محافظت کند.

کلام آخر

همان طور که اشاره کردیم، عفونت‌ های مقاربتی انواع مختلفی دارند و بهتر است قبل از برقراری رابطه جنسی با شریک عاطفی خود انواع رایج عفونت های آمیزشی را بشناسید و از علائم آن آگاه باشید. اطلاع از علائم این نوع بیماری‌های به شما کمک می‌کند تا در صورت ابتلا و مشاهده علائم مشکوک در اسرع وقت به پزشک مراجعه کرده و بیماری را در همان مراحل اولیه درمان یا کنترل کنید.

    

• علل یائسگی زودرس
• علائم یائسگی زودرس
• درمان قطعی یائسگی زودرس

علل یائسگی زودرس

از کار افتادن تخمدان‌ها

یائسگی زودرس در بانوان می‌تواند به طور طبیعی اتفاق بیفتد.

• ناهنجاری‌های کروموزومی؛ مانند زنان مبتلا به سندرم ترنر
• یک بیماری خود ایمنی که در آن، سیستم ایمنی شروع به حمله به بافت‌های خودی بدن می‌کند.
• برخی از عفونت‌ها مانند سل، مالاریا و اوریون که البته بسیار نادر است.

این نارسایی گاهی اوقات می‌تواند ارثی نیز باشد. به عنوان مثال، یائسگی یکی از بستگان شما در سنین بسیار پایین (۲۰ یا اوایل ۳۰ سالگی) رخ داده باشد.

درمان‌های سرطان

رادیوتراپی و شیمی درمانی می‌توانند باعث نارسایی زودرس تخمدان شوند که ممکن است دائمی یا موقت باشد. خطر یائسگی زودرس شما به موارد زیر نیز بستگی دارد:

• سن: دخترانی که هنوز به بلوغ نرسیده‌اند می‌توانند درمان قوی‌تری را نسبت به زنان مسن تحمل کنند.
• نوع درمانی که به شما داده می‌شود: انواع مختلف شیمی درمانی ممکن است بر روی تخمدان‌ها تأثیر متفاوتی بگذارد.
• محل تمرکز پرتو درمانی روی بدن شما: اگر درمان رادیوتراپی در اطراف مغز یا لگن خود داشته باشید، خطر یائسگی زودرس شما بیشتر است.

جراحی برای برداشتن تخمدان‌ها

برداشتن هر دو تخمدان با جراحی، یائسگی زودرس را به همراه خواهد داشت. به عنوان مثال، ممکن است در طول هیسترکتومی (عمل برداشتن رحم) نیاز به برداشتن تخمدان‌ها نیز باشد و شما بعد از این عمل، به ناچار یائسه شوید.

علائم یائسگی زودرس

علامت اصلی یائسگی زودرس در بانوان این است که یا به ندرت پریود می‌شوند یا دیگر اصلاً پریود نمی‌شوند. برخی از زنان ممکن است سایر علائم معمول یائسگی را نیز داشته باشند که عبارتند از:

• گرگرفتگی
• تعریق شبانه
• خشکی واژن و درد در حین رابطه جنسی
• مشکلات خواب
• احساس ناراحتی یا اضطراب
• کاهش میل جنسی
• مشکلات حافظه و تمرکز

علاوه بر موارد گفته شده، زنانی که دچار یائسگی زودرس می‌شوند، به دلیل کاهش سطح هورمون استروژن در معرض خطر ابتلا به پوکی استخوان و بیماری‌های قلبی عروقی نیز هستند.

درمان قطعی یائسگی زودرس

درمان اصلی برای یائسگی زودرس در بانوان، یا قرص‌های ضد بارداری ترکیبی یا HRT برای جبران هورمون‌های از دست رفته است.
پزشک عمومی احتمالاً به شما توصیه می‌کند حداقل تا سن یائسگی طبیعی (حدود ۵۱ سالگی) از این درمان‌ها استفاده کنید تا از پوکی استخوان و سایر شرایطی که ممکن است بعد از یائسگی ایجاد شود، در امان بمانید.

اگر انواع خاصی از سرطان داشته‌اید، ممکن است نتوانید درمان هورمونی انجام دهید.

البته اگر انواع خاصی از سرطان، مانند انواع خاصی از سرطان سینه داشته‌اید، ممکن است نتوانید درمان هورمونی انجام دهید. ولی مطمئن باشید که پزشک عمومی در مورد سایر گزینه‌های درمانی و تغییرات سبک زندگی که می‌توانید برای کمک به محافظت از سلامت خود ایجاد کنید، با شما صحبت خواهد کرد.
در نهایت، اگر هنوز علائم یائسگی زودرس را در خود مشاهده می‌کنید، پزشک عمومی می‌تواند شما را به یک مرکز تخصصی یائسگی ارجاع دهد تا شرایط شما به طور حرفه‌ای‌تر بررسی شود.

درمان جایگزینی هورمونی (HRT)

HRT یک درمان ایمن و موثر برای یائسگی زودرس در بانوان است.

HRT یک درمان ایمن و موثر برای یائسگی زودرس در بانوان است. در این روش که از استروژن استفاده می‌شود، HRT انواع و دوزهای مختلفی دارد.
مزیت اصلی HRT این است که می‌تواند به تسکین بیشتر علائم یائسگی و پیش یائسگی، از جمله گرگرفتگی، مه مغزی، درد مفاصل، تغییرات خلق و خو و خشکی واژن کمک کند.
گرگرفتگی یا تعریق شبانه نیز اغلب در عرض چند هفته بهبود می‌یابد، اما بهبود علائم دیگر مانند تغییرات خلقی و خشکی واژن ممکن است تا چند ماه طول بکشد. این درمان هم‌چنین می‌تواند خطر ابتلا به پوکی استخوان و بیماری قلبی را کاهش دهد.

داروهای غیرهورمونی

اگر نمی‌توانید یا ترجیح می‌دهید که HRT انجام ندهید، می‌توانید یائسگی زودرس در بانوان را با داروهای غیرهورمونی برای خودتان قابل تحمل کنید. داروهایی که در درمان گرگرفتگی و تعریق شبانه موثر هستند، عبارتند از:

• داروی فشار خون به نام کلونیدین
• داروی صرع به نام گاباپنتین

البته توصیه می‌کنیم که حتماً در مورد این داروها و عوارض جانبی آن‌ها و این‌که آیا برای شما مناسب هستند یا نه، با پزشک خود صحبت کنید.

درمان شناختی رفتاری (CBT)

درمان شناختی رفتاری (CBT) یک درمان گفتاری است که می‌تواند در کاهش عوارض یائسگی زودرس به شما کمک کند. این عوارض عبارتند از:

• خلق و خوی ضعیف و اضطراب ناشی از یائسگی و پیش یائسگی
• برخی علائم فیزیکی مانند گرگرفتگی و درد مفاصل

در این بین، درمان‌های مکمل و جایگزین مانند داروهای گیاهی و هورمون‌های ترکیبی بیولوژیک (طبیعی) به کسی توصیه نمی‌شوند. زیرا بسیاری از این‌ها، از روش‌های درمان یائسگی زودرس در خانه هستند. پس میزان ایمنی و تاثیر مثبت‌شان مشخص نیست. حتی برخی از آن‌ها می‌توانند با سایر داروها تداخل داشته و عوارض جانبی ایجاد کنند.

جمع‌بندی

پزشک عمومی باید بتواند علائم، سابقه‌ی خانوادگی و آزمایش‌های خون برای بررسی سطوح هورمونی زنان را در نظر بگیرد و براساس آن‌ها یائسگی زودرس در بانوان را تشخیص دهد. با این حال، ممکن است نیاز به ارجاع به یک متخصص نیز باشد.

برای اطلاعات بیشتر و آشنایی با متخصص زنان، به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

یبوست در قاعدگی، برای خیلی از خانم‌ها یک وضعیت نرمال است که با آن دست و پنجه نرم می‌کنند. در این مقاله به شما می‌گوییم که چگونه می‌توان یبوست در قاعدگی را کنترل کرد.

در این مقاله می‌خوانید:

• یبوست در قاعدگی
• یبوست در قاعدگی چرا اتفاق می‌افتد؟
• چگونه می‌توان یبوست در قاعدگی را کنترل کرد؟
• چگونه از ایجاد یبوست در قاعدگی جلوگیری کنیم؟
• سایر مشکلات گوارشی که باید مراقب آن‌ها بود
• چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنید؟
• خلاصه

یبوست در قاعدگی
یبوست و سایر تغییرات در حرکات روده، درست قبل و در طول قاعدگی، اتفاقی بسیار رایج است که معمولا در نتیجه تغییرات طبیعی در سطح هورمون‌ها اتفاق می‌افتد.
درست است که یبوست در دوران قاعدگی ناراحت‌کننده است، اما نسبتا طبیعی است. تا زمانی که علائم نگران‌کننده دیگری مثل خون در مدفوع، یا درد شدید نداشته باشید، نباید نگران باشید.
برای به دست آوردن اطلاعات بیشتر دراین‌باره ادامه این مطلب را بخوانید.

یبوست در قاعدگی چرا اتفاق می‌افتد؟
مانند بسیاری از علائم قاعدگی، پزشکان کاملا مطمئن نیستند چه چیزی باعث یبوست در طول دوره پریود می‌شود. اما مثل بسیاری از علائم دیگر، نوسانات در هورمون‌های پروژسترون و استروژن احتمالا یک عامل مهم است. شرایط زمینه‌ای هم می‌تواند نقش داشته باشد.

تغییرات هورمونی
قبل از شروع قاعدگی، پروژسترون در بدن شما جمع می‌شود که باعث کندی سیستم گوارش می‌شود و احتمالا درست قبل و در طول دوره قاعدگی یبوست ایجاد می‌کند.

سندرم روده تحریک‌پذیر و آندومتریوز، می‌توانند باعث ایجاد یبوست در طول قاعدگی، به‌ویژه در چند روز اول شوند.

برخی از پزشکان هم معتقدند افزایش مقصر واقعی استروژن است، نه پروژسترون.

شرایط زمینه‌ای
برخی از شرایط سلامتی هم خطر ابتلا به یبوست را در طول دوره قاعدگی افزایش می‌دهد. مثلا سندرم روده تحریک‌پذیر و آندومتریوز، می‌توانند باعث ایجاد یبوست در طول قاعدگی، به‌ویژه در چند روز اول شوند.
در صورتی که عادت ماهانه بسیار دردناکی دارید، ممکن است یبوست هم شایع‌تر باشد.

چگونه می‌توان یبوست در قاعدگی را کنترل کرد؟
یبوست، مشکل ناراحت‌کننده‌ای است، حالا تصور کنید در دوران قاعدگی هم رخ بدهد. در کنار سایر علائم قاعدگی، واقعا عذاب‌دهنده می‌شود. با این حال اقداماتی وجود دارد که می‌توانید با انجام آن‌ها در مدیریت یبوست در قاعدگی و به حداقل رساندن تاثیر آن در زندگی روزمره خود انجام دهید.

فیبر بیشتری بخورید
فیبر به افزایش اندازه مدفوع کمک می‌کند که در حرکت آسان روده در سیستم گوارش شما موثر است. این ویژگی به‌ویژه در طول دوره قاعدگی، بسیار اهمیت دارد.
برخی از غذاهای ضد یبوست که می‌توانید در طول دوره قاعدگی خود مصرف کنید، عبارتند از:

• سیب
• لوبیا
• عدس
• سبزی‌های برگ‌سبز
• غلات کامل

افزایش سریع مصرف فیبر می‌تواند باعث ایجاد گاز و نفخ شود، بنابراین زمانی که می‌خواهید فیبر بیشتری را به رژیم غذایی خود اضافه کنید، این کار را به آرامی انجام دهید.

آب بیشتری بنوشید
اگر آب کافی دریافت نکنید، ممکن است در طول دوره قاعدگی خود دچار یبوست شوید. به خاطر داشته باشید که می‌توانید آب را هم از غذاهایی مثل سوپ و میوه‌های آبدار دریافت کنید، هم از نوشیدنی‌ها.
اگر از نوشیدن آب ساده خسته شده‌اید، آب گرم با لیمو یک درمان خانگی محبوب برای یبوست است. اگر از طرفداران آب گازدار هستید، خب آب گازدار را امتحان کنید. نوشیدنی‌های گازدار ممکن است به یبوست کمک کنند.

اگر از نوشیدن آب ساده خسته شده‌اید، آب گرم با لیمو یک درمان خانگی محبوب برای یبوست است. اگر از طرفداران آب گازدار هستید، خب آب گازدار را امتحان کنید.

ورزش کنید
ورزش باعث بهبود حرکات فیزیکی روده‌ها و محتویات آن‌ها می‌شود. بله! می‌دانیم زمانی که با گرفتگی عضلات و سایر علائم قاعدگی مواجه هستید، پیدا کردن انگیزه برای ورزش بسیار سخت است، اما حتی یک پیاده‌روی ملایم 20دقیقه‌ای هم می‌تواند کمک بزرگی برای رفع یبوست باشد.

مدفوع‌تان را نگه ندارید!
اگر معمولا مدفوع خود را نگه می‌دارید، سعی کنید این عادت را ترک کنید.
اگر سعی کنید مدفوع خود را نگه دارید، فقط باعث بدتر شدن یبوست می‌شوید. در نهایت وقتی می‌خواهید مدفوع کنید، مدفوع شما سفت‌تر و عبور آن سخت‌تر و دردناک‌تر می‌شود.

ملین را امتحان کنید
می‌توانید ملین‌ها را بدون نسخه از هر داروخانه‌ای خریداری کنید، اما شاید بهتر باشد قبل از مصرف با پزشک خود مشورت کنید. ممکن است پزشک یک نوع خاصی از ملین را برای نیازهای شما توصیه کند.
گاهی اوقات ملین‌ها ممکن است باعث شوند به مصرف آن‌ها عادت کنید، بنابراین دستورالعمل‌های روی بسته‌بندی را مطالعه کنید تا از مصرف زیاد یا طولانی‌مدت آن‌ها خودداری کنید.
اگر به دنبال شرایط طبیعی‌تری هستید، ملین‌های طبیعی را امتحان کنید.

چگونه از ایجاد یبوست در قاعدگی جلوگیری کنیم؟
اگر به طور منظم با یبوست پریود سر و کار دارید، اقداماتی وجود دارد که به شما کمک می‌کند از یبوست در دوران قاعدگی پیشگیری کنید:

روش‌های پیشگیری از بارداری هورمونی را امتحان کنید
روش‌های پیشگیری از بارداری هورمونی باعث می‌شوند هورمون‌های شما در سطوح ثابت بمانند که همین موضوع باعث می‌شود از یبوست و سایر مشکلات گوارشی جلوگیری شود. قرص‌های پیشگیری از بارداری علاوه بر پیشگیری از بارداری، فواید دیگری هم دارد، اما برای همه افراد مناسب نیستند.

برای جلوگیری از یبوست، مصرف غذاهای فرآوری‌شده، غذاهای پرچرب، قند و نشاسته را کاهش دهید.

پیش از مصرف این داروها با پزشک خود مشورت کنید.

از مصرف محرک‌های غذایی خودداری کنید
برای جلوگیری از یبوست، مصرف غذاهای فرآوری‌شده، غذاهای پرچرب، قند و نشاسته را کاهش دهید. در صورت امکان، این غذاها را با محصولات تازه و غلات کامل جایگزین کنید. با نزدیک شدن به دوره قاعدگی، برخی از نوشیدنی‌های کافئین‌دار را با چای و دمنوش‌ها جایگزین کنید. مصرف الکل را قطع کنید.

پروبیوتیک مصرف کنید
برخی از افراد، مصرف پروبیوتیک‌ها را برای درمان یبوست و سایر مشکلات گوارشی مفید می‌دانند. سعی کنید غذاهای غنی از پروبیوتیک را در رژیم غذایی خود بگنجانید. این غذاها شامل ماست یونانی ساده با میوه، کیمچی و سبزیجات است.

با پزشک خود مشورت کنید
بدون توجه به این‌که بیوست ملایم یا شدید است، معمولی است، یا باعث ناراحتی شما می‌شود، با پزشکتان درباره آن مشورت کنید تا او درمان های اضافی از جمله مصرف دارو را توصیه کند.

سایر مشکلات گوارشی که باید مراقب آن‌ها بود
تجربه مشکلات گوارشی غیر از یبوست در طول قاعدگی هم معمول است. ممکن است اسهال، نفخ، گاز یا هر سه مورد را تجربه کنید.
این مسائل به دلیل پروستاگلاندین‌ها اتفاق می‌افتد. پروستاگلاندین‌ها، هورمون‌هایی هستند که به انقباض رحم کمک می‌کنند و باعث ریزش پوشش داخلی رحم می‌شوند که نتیجه آن پریود شدن شماست. پروستاگلاندین‌ها همچنین می‌توانند باعث ایجاد مشکلاتی در سیستم گوارشی شما بشوند.
برای کمک به رفع مشکلات گوارشی، این کارها را امتحان کنید:

• نوشیدنی‌های شیرین، یا کافئین‌دار را محدود کنید و هیدراته بمانید.
• مصرف غذاهای سرشار از سدیم را کاهش دهید.
• مصرف غذاهایی را که باعث ایجاد گاز می‌شوند، کاهش دهید.
• از داروهای بدون نسخه برای اسهال یا نفخ استفاده کنید. «لوپرامید»، یکی از این داروهاست.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنید؟
اگر حرکات روده شما در عرض چند روز پس از شروع قاعدگی به حالت عادی بازمی‌گردد، دلیلی برای نگرانی در مورد یبوست در طول قاعدگی وجود ندارد.
اما اگر مشکلات گوارشی دوره پریود، مانع از زندگی روزمره شما می‌شود یا بیش از سه روز طول می‌کشد، با پزشک خود مشورت کنید تا مطمئن شوید مشکل دیگری وجود ندارد.
اگر این مشکلات را تجربه می‌کنید، از پزشک کمک بگیرید:

• دوره‌های پریود بسیار دردناک
• خون در مدفوع
• کمردرد
• خونریزی شدید در طول قاعدگی
• درد ضربان‌دار در لگن و قسمت بالای پاها
• مشکلات گوارشی مداوم و شدید در طول قاعدگی و سایر مواقع
• حالت تهوع و استفراغ در طول قاعدگی
• این علائم می‌تواند نشان‌دهنده اندومتریوز باشد.

خلاصه
همان‌طور که متوجه شدید، تغییرات هورمونی، یا مشکلات زمینه‌ای می‌تواند باعث یبوست و سایر مشکلات گوارشی در طول دوره پریود شود. اگر دوره‌های پریود دردناک، خون در مدفوع، خونریزی شدید یا مشکلات گوارشی مداوم و شدید را تجربه می‌کنید، حتما باید با پزشک مشورت کنید، در غیر اینصورت بهتر است با مصرف فیبر، هیدراته ماندن و پرهیز از غذاهای پرچرب و فست‌فودها از یبوست در دوره قاعدگی پیشگیری کنید.

برای یافتن متخصصان مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

در هفته سیزدهم بارداری جنین حدود ۷.۵ سانتی‌متر و اندازه یک هلو است. جنین می‌تواند در این هفته انگشت خود را بمکد، مایعات را قورت دهد و ادرار کند. علائم اولیه بارداری مانند حالت تهوع کاهش پیدا می‌کنند و رحم بزرگ می‌شود. در هفته سیزدهم بارداری اندام‌های جنین کامل تشکیل و بیشتر از قبل شبیه به نوزاد انسان شده است. برخی علائم اولیه بارداری کاهش پیدا می‌کنند و علائم جدیدی ظاهر می‌شوند. 

هفته سیزدهم بارداری چگونه است؟

در هفته سیزدهم بارداری شما در آخرین هفته سه‌ماهه اول حاملگی هستید. بر اساس تقویم بارداری در این هفته بسیاری از علائم اولیه بارداری برطرف و علائم جدیدی ظاهر می‌شوند. خطر سقط جنین در سه‌ماهه دوم بسیار کمتر می‌شود. به همین دلیل بیشتر زوجین بعد از هفته ۱۳ بارداری این خبر را به اطرافیان خود اعلام می‌کنند.

تمامی اندام‌های جنین تا این هفته تشکیل می‌شوند و باید روند بلوغ را طی کنند. اندام‌های جنسی جنین در داخل و خارج بدن رشد کرده‌اند. ممکن است بتوانید در این مرحله جنسیت جنین را متوجه شوید؛ البته احتمال خطا وجود دارد.در پایان هفته سیزدهم بارداری احتمال سقط جنین بسیار کم شده و شکم شما بزرگ می‌شود؛ بنابراین بهترین زمان است که به نزدیکان خود خبر بارداری را اعلام کنید. در پایان هفته سیزدهم بارداری احتمال سقط جنین بسیار کم و شکم شما بزرگ می‌شود؛ بنابراین بهترین زمان است که به نزدیکان خود خبر بارداری را اعلام کنید.

علائم هفته سیزدهم بارداری

در سه‌ماهه دوم بارداری احتمالا علائمی مانند حالت تهوع کاهش پیدا می‌کند. اما ممکن است مشکلات گوارشی مانند یبوست یا سوزش سر دل هنوز ادامه داشته باشند. معمولا در هفته ۱۳ بارداری علائم زیر ایجاد می‌شوند:

ترشحات واژن:

قبل از بارداری هم ترشحات سفید یا شفاف واژن طبیعی است. اما در دوران بارداری این ترشحات رقیق و سفیدرنگ بیشتر می‌شوند. این عارضه شایع است و جای نگرانی ندارد.

ترک‌های پوستی:

۹۰٪ زنان باردار در دوره بارداری دچار ترک پوستی روی شکم و سینه می‌شوند. رشد رحم و آماده‌ شدن بدن برای شیردهی، باعث کشیدگی پوست در این نواحی می‌شود.

افزایش میل جنسی

احتمالا از این هفته متوجه افزایش میل جنسی خود می‌شوید. زیرا هورمون‌های بارداری تثبیت و خون‌رسانی به لگن بیشتر می‌شود.

تورم لثه و خونریزی

۹۰٪ زنان باردار در دوره بارداری دچار ترک پوستی روی شکم و سینه می‌شوند. رشد رحم و آماده‌ شدن بدن برای شیردهی، باعث کشیدگی پوست در این نواحی می‌شود.

علائم سقط جنین در هفته ۱۳ بارداری

در هفته ۱۲ و ۱۳ بارداری هنوز ممکن است سقط جنین اتفاق بیفتد. احتمال سقط جنین در سه‌ماهه دوم بارداری تا حد زیادی کاهش پیدا می‌کند. از علائم اصلی سقط جنین می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• خروج مایع از واژن
• خروج بافت از واژن
• خونریزی خفیف تا شدید
• گرفتگی و درد در قسمت پایینی شکم یا کمر
• احساس بیماری

در چه صورت باید به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر علائم مربوط به اوایل بارداری مانند تهوع و یبوست در هفته سیزدهم بارداری از بین نرفته است یا دچار علائم خطرناکی مانند خونریزی و گرفتگی شکم شده‌اید، باید برای بررسی علت آن به پزشک مراجعه کنید. پزشک پس از انجام معاینات و آزمایش‌های لازم اقدامات درمانی را انجام می‌دهد.

برای بررسی علائم در هفته سیزدهم بارداری باید به کدام پزشک مراجعه کرد؟

اگر علائم بارداری در هفته سیزدهم شدید است یا علائم مربوط به سقط جنین را تجربه می‌کنید، باید سریعا به متخصص زنان و زایمان یا دکتر مامایی مراجعه کنید.

وضعیت جنین در هفته سیزدهم بارداری

جنین در هفته سیزدهم بارداری تقریبا ۷٫۵ سانتی‌متر است. می‌تواند در رحم حرکت کند و حتی انگشت خود را بمکد. در این هفته تغییرات زیر ایجاد می‌شود. فولیکول‌های مو روی بدن جنین شروع به رشد می‌کنند. به این موهای نرم و ظریف لانوگو می‌گویند. تا هفته ۲۰ بارداری لانوگو روی پوست جنین وجود دارد. لانوگو ماده‌ای به نام ورنیکس را روی پوست جنین نگه می‌دارد و در برابر مایع آمنیوتیک از جنین محافظت می‌کند.

• جنین توانایی تنفس و قورت‌ دادن مایعات را تمرین می‌کند.
• جنین توانایی بلعیدن پیدا می‌کند و می‌تواند مایع آمنیوتیک را ببلعد.
• کلیه‌ها می‌توانند ادرار تولید کنند و بخشی از مایع آمنیوتیک می‌شود.
• برجستگی‌هایی روی نوک انگشتان ایجاد می‌شوند که همان اثر انگشت هستند. اثر انگشت‌ها تا چند هفته دیگر کامل تشکیل می‌شوند.
• جفت در هفته ۱۳ حاملگی، اکسیژن و مواد مغذی جنین را فراهم و مواد زائد را دفع می‌کند. جفت کامل رشد کرده، اما در طول بارداری باز هم تغییر می‌کند.
• کبد و لوزالمعده در بدن جنین فعالیت می‌کنند.
• تارهای صوتی رشد می‌کنند.
• آلت تناسلی یا کلیتوریس رشد می‌کنند، اما هنوز در سونوگرافی دیده نمی‌شوند.
• جنین در این هفته 7.5 سانتی‌متر است و می‌تواند انگشت خود را بمکد.
• جنین در این هفته ۷.۵ سانتی‌متر است و می‌تواند انگشت خود را بمکد.

در هفته سیزدهم بارداری جنین چه شکلی است؟

جنین در این هفته بسیار بیشتر شبیه به انسان شده است. تقریبا ۷٫۵ سانتی‌متر طول دارد و به اندازه یک هلو است. وزن جنین در هفته سیزدهم بارداری حدود ۳۰ گرم می‌شود. تخمدان‌ها یا بیضه‌ها داخل بدن رشد می‌کند و تغییرات نهایی در بخش خارجی اندام تناسلی شکل می‌گیرند. جنین در این هفته می‌تواند حرکت کند. حرکات، تند و تصادفی هستند و به‌مرور آرام می‌شود.

تغییرات بدن در هفته سیزدهم بارداری

احتمالا برآمدگی شکم در این هفته نمایان شود. به دلیل رشد جنین و رحم احساس می‌کنید که رباط‌ها در شکم و ران پا کشیده می‌شوند. رگ‌های خونی روی قسمت‌های مختلف بدن به‌ویژه سینه‌ها مشخص می‌شوند.

یکی از تغییرات ظاهری در هفته سیزدهم حاملگی افزایش انرژی است. شما در اوایل بارداری به دلیل تغییرات هورمونی مدام احساس خستگی می‌کنید. اما در این هفته متوجه می‌شوید که انرژی شما همانند قبل از بارداری است و می‌توانید فعالیت‌های روزمره را انجام دهید.

آزمایش های هفته سیزدهم بارداری

اگر در هفته ۱۲ بارداری برای ویزیت دوم بارداری به متخصص زنان مراجعه نکرده باشید، در این هفته باید موارد زیر را انجام دهید:

• وزن و فشار خون شما اندازه گرفته می‌شود. اضافه‌وزن و فشار خون بالا می‌توانند عوارض بارداری را افزایش دهند.
• آزمایش ادرار باید انجام شود. در این آزمایش سطح قند و پروتئین بررسی می‌شود. اگر سطح قند در ادرار بالا باشد، مبتلا به دیابت بارداری هستید و اگر سطح پروتئین بالا باشد، احتمالا دچار عفونت کلیه یا عفونت ادراری خواهید بود.
• سونوگرافی برای بررسی وضعیت جنین و شنیدن صدای ضربان قلب انجام می‌شود.
• احتمالا ویزیت بعدی شما در هفته ۱۶ بارداری انجام می‌شود.

سونوگرافی در هفته ۱۳ بارداری

اگر پزشک در هفته دوازدهم بارداری سونوگرافی تجویز نکرده باشد، در این هفته باید انجام شود. ممکن است در این سونوگرافی بتوانید جنسیت جنین را متوجه شوید، اما هنوز اندام‌های جنسی جنین بسیار کوچک است. به همین دلیل احتمالا پزشک در هفته ۱۸ تا ۲۲ بارداری جنسیت را اعلام می‌کند.

غربالگری و آزمایش های تشخیصی

اگر تا هفته سیزدهم حاملگی هنوز غربالگری‌ها و آزمایش‌های تشخیصی قبل تولد را انجام نداده‌اید، ممکن است پزشک در این هفته این آزمایش‌ها را تجویز کند. آزمایش‌های ژنتیکی برای همه افراد ضروری نیست. اگر هر یک از موارد زیر در مورد شما صدق می‌کند، باید این آزمایش‌ها را انجام دهید.

• سن بالای ۳۵ سال
• داشتن فرزند با مشکلات کروموزومی
• سابقه بارداری با مشکلات ژنتیکی
• سابقه مشکلات کروموزومی یا اختلالات ژنتیکی در خانواده
• غربالگری و آزمایش‌های تشخیصی برای بررسی مشکلات کروموزومی مانند سندروم داون انجام می‌شوند. این آزمایش‌ها عبارتند از:

اسکن شفافیت نوکال

این آزمایش بین هفته ۱۱ تا ۱۴ بارداری انجام می‌شود. در سونوگرافی باید فضای پر از مایع پشت گردن جنین بررسی شود. اگر نتیجه پرخطر باشد، آزمایش‌های دیگر لازم است.

نمونه‌برداری از پرزهای کریونی (CVS)

این آزمایش بعد از هفته ۱۱ بارداری انجام می‌شود. احتمال سقط جنین را کمی افزایش می‌دهد. به همین دلیل برای همه توصیه نمی‌شود. یک سوزن بسیار کوچک وارد شکم شده و سلول‌ها از جفت برداشته می‌شوند.

خود مراقبتی در هفته سیزدهم بارداری

در هفته سیزدهم بارداری علائم اولیه حاملگی از جمله حالت تهوع تا حد زیادی کاهش پیدا می‌کند و بهتر می‌توانید غذا بخورید. اما از طرفی پوست شما دچار کشش می‌شود و ترشحات واژن افزایش پیدا کرده‌اند. در این هفته سعی کنید برای مراقبت از خود و جنین موارد زیر را رعایت کنید.

• غذاهای سالم بخورید.
• افزایش وزن شما باید به‌آرامی و مداوم باشد. افزایش وزن سریع علاوه بر افزایش خطرات، کشش پوست را بیشتر می‌کند.
• پوست خود را مرطوب کنید. برخی کرم‌ها نباید در زمان بارداری استفاده شوند.
• به دلیل افزایش ترشحات واژن احتمال خیس شدن لباس زیر بالا است. لباس زیر را در دفعات زیاد تعویض کنید تا خشک بماند.
• اگر ترشح واژن بسیار زیاد، زرد یا سبز است، بو دارد یا باعث خارش شده است، سریعا به پزشک خود اطلاع دهید.
• مصرف ویتامین‌های دوران بارداری را در این هفته هم ادامه دهید.
• روزانه ۱۰ تا ۱۲ لیوان آب بنوشید.

نحوه صحیح خوابیدن در هفته سیزدهم بارداری

از این هفته باید تمرین کنید تا در دوران بارداری درست بخوابید. خوابیدن به پشت وزن رحم را روی ستون فقرات و عضلات پشت می‌اندازد. این حالت باعث کمردرد می‌شود. بهتر است به پهلو بخوابید. بالش‌هایی را برای تنظیم موقعیت خود بین زانو‌ها نزدیک به شکم قرار دهید.خوابیدن به پشت وزن رحم را روی ستون فقرات و عضلات پشت می‌اندازد. این حالت باعث کمردرد می‌شود. بهتر است به پهلو بخوابید.

تغذیه در هفته سیزدهم بارداری

از آن‌جایی‌که در این هفته حالت تهوع شما کاهش پیدا می‌کند و احتمالا راحت‌تر می‌توانید غذاهای مختلف را بخورید. سعی کنید انتخاب‌های سالمی داشته باشید. انواع میوه و سبزیجات تازه را در برنامه خود قرار دهید. موارد زیر را حتما در برنامه غذایی خود جای دهید:

• کلسیم: کلم بروکلی، غذاهای غنی شده مانند شیر سویا، آبمیوه و غلات
• منیزیم: اسفناج، آجیل، لوبیا و غلات کامل
• ویتامین D: زرده تخم مرغ، ماهی چرب و شیر غنی شده

بایدها و نبایدهای هفته سیزدهم بارداری

در دوران بارداری باید به علائم عفونت ادراری توجه داشته باشید. اگر در حین ادرار سوزش دارید، دچار تکرر ادرار شده‌اید یا ادرار شما بوی بدی می‌دهد، باید به پزشک مراجعه کنید. عفونت ادراری می‌تواند برای سلامت مادر و جنین مشکل ایجاد کند و حتی موجب زایمان زودرس شود.

هفته سیزدهم بارداری و تعیین جنسیت

در هفته سیزدهم بارداری اندام‌های تناسلی رشد می‌کنند، بیضه یا تخمدان داخل بدن شکل گرفته‌اند. اندام‌های خارجی نیز در این هفته رشد کرده‌اند. اگر جنین پسر باشد، آلت تناسلی ایجاد شده و اگر دختر باشد، کلیتوریس به وجود می‌آید. اما در هفته ۱۳ بارداری این اندام‌های خارجی بسیار کوچک هستند و در سونوگرافی کامل دیده نمی‌شوند. اگر پزشک در این هفته جنسیت را اعلام کند، باید بدانید احتمال خطا بالا است.

لابیاپلاستی یک نوع جراحی زیبایی واژن به شمار می‌رود که طی آن با کوچک کردن لابیا، ظاهر واژن تغییر کرده و بهبود می‌یابد. این جراحی تنها با هدف زیبایی انجام نمی‌شود و برخی عوارضی را که بزرگ بودن لابیاها برای زنان ایجاد می‌کنند نیز از بین می‌برد. بسیار از زنان از این موضوع واهمه دارند که با انجام لابیاپلاستی میل جنسی آن‌ها کاهش یابد یا دیگر ناحیه کلیتوریس مانند قبل از عمل برانگیخته نشود. در ادامه بیشتر درباره لابیاپلاستی و رابطه جنسی و تأثیر آن بر میل جنسی صحبت خواهیم کرد.

در این مقاله می‌خوانید:

• لابیاپلاستی و رابطه جنسی
• آیا لابیاپلاستی میل جنسی را کاهش می‌دهد؟
• آیا مشکل به ارگاسم نرسیدن با لابیاپلاستی حل می‌شود؟
• آیا امکان آسیب به کلیتوریس حین لابیاپلاستی وجود دارد؟
• چه مدت پس از جراحی لابیاپلاستی می‌توان رابطه جنسی داشت؟

لابیاپلاستی و رابطه جنسی

در طی فرایند لابیاپلاستی با کوچک کردن لابیاها و بافت‌های شل و اضافه، نه تنها ظاهر واژن بهبود می‌یابد بلکه عملکرد جنسی فرد نیز باکیفیت‌تر می‌شود. بافت‌های اضافی و بیش از حد بزرگ لابیا می‌توانند از تحریک کلیتورال جلوگیری کرده و با ایجاد اصطکاک اضافی مقاربت را بسیار دردناک می‌کنند. کاهش بافت لابیا در جراحی لابیاپلاستی، اصطکاک را از بین می‌برد و کمک می‌کند تا تمامی قسمت‌های کلیتورال هنگام آمیزش جنسی به‌خوبی تحریک شوند. بسیاری از زنان با انجام جراحی لابیاپلاستی اعتمادبه‌نفس خود را هنگام رابطه جنسی بازمی‌یابند و عملکرد بهتری دارند.

آیا لابیاپلاستی میل جنسی را کاهش می‌دهد؟

همان طور که اشاره کردیم، در طی فرایند لابیاپلاستی با حذف بافت‌های اضافی امکان تحریک تمامی قسمت‌های کلیتورال فراهم می‌شود. این موضوع کمک می‌‌کند تا برانگیختگی جنسی هنگام آمیزش افزایش یابد. در نتیجه این جراحی زیبایی نه تنها میل جنسی را کاهش نمی‌دهد بلکه لذت آمیزش جنسی را افزایش داده و بر عملکرد جنسی فرد تأثیر مثبت می‌گذارد.

لازم به ذکر است که برای گرفتن نتیجه بهتر و جلوگیری از هرگونه آسیب به بافت واژن در حین این جراحی، حتماً باید لابیاپلاستی توسط پزشکی مجرب و حاذق انجام شود تا عوارض این جراحی به حداقل برسد.

آیا مشکل به ارگاسم نرسیدن با لابیاپلاستی حل می‌شود؟

به ارگاسم نرسیدن حین رابطه جنسی می‌تواند دلایل متفاوتی داشته باشد. به طور مقال برخی موارد مانند عفونت واژن، زایمان و عدم آمادگی روحی و روانی یکی از رایج‌ترین دلایل برای به ارگاسم نرسیدن زنان به شمار می‌روند. شما ابتدا باید به کمک متخصص زنان دلیل اصلی به ارگاسم نرسیدن خود را تشخیص دهید.

به طور کلی لابیاپلاستی می‌تواند رابطه مستقیمی با به ارگاسم رسیدن زنان داشته باشد. زیرا یکی دیگر از دلایل عدم به ارگاسم رسیدن زنان حین رابطه جنسی، مقاربت دردناک یا عدم برانگیختگی ناحیه کلیتورال است. لابیاپلاستی این دو مشکل را تا حد زیادی بهبود می‌بخشد و می‌تواند در به ارگاسم رسیدن زنان نقش مثبتی داشته باشد.

آیا امکان آسیب به کلیتوریس حین لابیاپلاستی وجود دارد؟

اگر لابیاپلاستی توسط یک پزشک مجرب و در شرایط استاندارد انجام شود، این جراحی با حداقل عوارض انجام خواهد شد و هیچ‌گونه آسیبی به دستگاه تناسلی زن وارد نخواهد شد. بسیاری از افراد برای کاهش هزینه جراحی متقاعد می‌شوند که این جراحی زیبایی بسیار حساس را توسط پزشکان کم‌تجربه‌تر انجام دهند. همین امر باعث می‌شود که میزان رضایت بعد از جراحی کاهش یافته یا شاهد برخی عوارض جبران‌ناپذیر باشند.

چه مدت پس از جراحی لابیاپلاستی می‌توان رابطه جنسی داشت؟

پس از لابیاپلاستی، بیماران باید حدود ۴ تا ۸ هفته بعد از عمل صبر کنند و درگیر فعالیت بدنی سنگین مانند رابطه جنسی نشوند. برقراری رابطه جنسی در مراحل اولیه بهبودی می‌تواند برای نتایج جراحی مضر باشد و باعث ایجاد آسیب شود. این ناحیه پس از جراحی حساس، متورم و به طور بالقوه دردناک خواهد بود، بنابراین مهم است که تا زمانی که این علائم از بین نرفته و آن ناحیه بهبود نیافته است، از هرگونه فعالیت جنسی خودداری کنید.

کلام آخر

همان طور که در بخش لابیاپلاستی و رابطه جنسی اشاره کردیم، لابیاپلاستی نه تنها ظاهر واژن را بهبود می‌بخشد بلکه با افزایش اعتمادبه‌نفس فرد، عملکرد جنسی او را بهتر کرده و برانگیختگی جنسی را در او افزایش می‌دهد. با توجه به این که بسیاری از زنان واهمه دارند که با انجام لابیاپلاستی میل جنسی آن‌ها کاهش یابد یا عملکرد جنسی آن‌ها دچار اختلال شود، ما در این مقاله سعی داشتیم تا با بررسی تأثیر لابیاپلاستی بر میل جنسی و پاسخ به برخی سؤالات رایج، برخی ابهامات درباره این جراحی زیبایی را که در ذهن عموم ایجاد شده از بین ببریم.

جراحی جوان‌سازی و تنگ کردن واژن در واقع یک روش اصلاحی برای بهبود وضعیت واژن و بافت آن است. واژن به مرور زمان و به دلایل مختلفی از جمله زایمان، افزایش سن و ژنتیک خاصیت ارتجاعی و قدرت خود را از دست می‌دهد. این امر منجر به مشکلات متعددی مانند بی اختیاری (نشت ادرار)، خشکی واژن، افتادگی پوست، گشادی واژن و عدم لذت جنسی می‌شود. بسیاری از زنان برای بهبود این شرایط و بازگرداندن ظاهر و عملکرد واژن خود به عمل تنگ کردن واژن روی می‌آورند. در ادامه بیشتر درباره این روش صحبت خواهیم کرد.

در این مقاله می‌خوانید:

• عمل تنگ کردن واژن چگونه انجام می‌شود؟
• عمل تنگ کردن واژن برای چه کسانی مناسب است؟
• انواع عمل تنگ گردن واژن
• عوارض عمل تنگ کردن واژن چیست؟
• مزایای عمل تنگ کردن واژن چیست؟
• سؤالات متداول

عمل تنگ کردن واژن چگونه انجام می‌شود؟

در طی این جراحی که ممکن است با تیغ جراحی یا لیزر انجام شود، پوست شل و اضافی واژن برداشته می‌شود و عضلات واژن به یکدیگر نزدیک می‌شوند. این عمل تقریباً دو ساعت طول می‌کشد و بیمار بعد از گذشت چند ساعت از بیمارستان مرخص خواهد شد. کبودی و جای زخم تا دو هفته بعد از عمل نیز باقی خواهد ماند و فرد باید تا حداقل شش هفته از انجام رابطه جنسی خودداری کند.

در طی این جراحی عضلات واژن تقویت می‌شوند و فرد می‌تواند از رابطه جنسی خود لذت بیشتری ببرد. همچنین مشکلاتی مانند خشکی واژن یا بی‌اختیاری ادرار نیز تا حد زیادی از بین می‌رود.

عمل تنگ کردن واژن برای چه کسانی مناسب است؟

واژن بسیاری از زنان به دلیل زایمان، افزایش سن و یائسگی خاصیت ارتجاعی خود را از دست می‌دهد. این درمان می‌تواند برای افرادی که علائم زیر را به دلیل شل شدن واژن دارند، مناسب باشد:

• نشت ادرار هنگام پریدن، عطسه یا خندیدن
• عدم توانایی در کنترل ادرار
• کاهش میل جنسی
• خشکی بیش از حد واژن
• رابطه جنسی دردناک
• از دست دادن حس و رضایت جنسی
• کاهش اعتمادبه‌نفس در حین رابطه جنسی

انواع عمل تنگ گردن واژن

عمل تنگ کردن واژن می‌تواند به شکل‌های مختلفی انجام شود. این تنوع روش به دلیل تنوع در مشکلات واژن و تشخیص پزشک است.

از جمله رایج‌ترین روش‌های تنگ کردن واژن می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• لابیاپلاستی: تغییر شکل لابیا یا «لب» واژن
• واژینوپلاستی: ترمیم و تقویت کانال واژن بعد از زایمان
• کاهش کلاهک کلیتورال: برداشتن بافت اضافی که روی کلیتوریس را پوشانده
• مونسپلاستی: حذف بافت چربی اضافی از ناحیه استخوان عمومی
• ولووپلاستی: تغییر شکل ناحیه فرج (تناسلی خارجی)
• پرینئوپلاستی: تقویت پرینه (فضای بین واژن و مقعد)

عوارض عمل تنگ کردن واژن چیست؟

عمل تنگ کردن واژن از انواع دیگر عمل‌های واژن سخت‌تر از زیرا در قسمت‌های داخلی واژن انجام می‌شود. علی‌رغم دشوار بودن این جراحی، عوارض زیادی را برای بیمار ایجاد نمی‌کند.

از جمله شدیدترین عوارض این عمل می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• عفونت
• خونریزی خفیف
• باقی ماندن اسکار (جای زخم)
• هماتوم (التهاب، تورم، تغییر رنگ پوست)

 بهتر است در صورت مشاهده علائمی مانند عفونت و خونریزی برای جلوگیری از بروز مشکلات دیگر، در اسرع وقت به پزشک مراجعه شود.

مزایای عمل تنگ کردن واژن چیست؟

عمل تنگ کردن واژن علی‌رغم اینکه عملی دشوار است اما مشکلات فراوانی را در بیمار رفع می‌کند. از جمله مزایایی که این عمل برای زنان به همراه دارد می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• افزایش حس رضایت از رابطه جنسی
• از بین رفتن خشکی واژن
• بهبود کنترل ادرار
• افزایش اعتمادبه‌نفس در رابطه جنسی

سؤالات متداول

خانم‌های بارداری می‌توانند این عمل را انجام دهند؟

این عمل برای خانم‌های باردار به هیچ عنوان پیشنهاد نمی‌شود. حتی اگر قصد باردار شدن دارید انجام این عمل را تا بعد از زایمان به تعویق بیندازید. زیرا اگر قصد زایمان طبیعی را داشته باشید، انجام عمل تنگ کردن واژن می‌تواند زایمان را دردناک‌تر کند و در اثر فشار اثر عمل کاملاً از بین خواهد رفت.

عمل تنگ کردن واژن برای دختران باکره نیز انجام می‌شود؟

این عمل معمولاً برای افرادی مناسب است که به دلایل مختلفی دچار شل شدن واژن شده‌اند و این مشکل معمولاً برای دختران باکره اتفاق نمی‌افتد. این افراد معمولاً عمل زیبایی واژن را ترجیح می‌دهند و برای آن‌ها مناسب‌تر خواهد بود.

کلام آخر

همان طور که اشاره کردیم، عمل تنگ کردن واژن یکی از رایج‌ترین جراحی‌های مخصوص زنان است که برای بهبود عملکرد جنسی و کاهش عوارض شل شدن عضلات واژن انجام می‌شود. در این مقاله قصد داشتیم تا مواردی را که قبل از انجام این عمل نیاز است بدانید، در اختیارتان قرار دهیم. داشتن اطلاعات کافی درباره نحوه انجام عمل، عوارض و مزایای آن باعث می‌شود که با آگاهی بیشتری تصمیم‌گیری کنید.

هیچ روشی برای باردار شدن حتمی شما ثابت نشده است. با این حال، چند تغییر در زمان و دفعات عشق ورزی شما ممکن است به افزایش شانس موفقیت‌تان برای بارداری کمک کند. به خواندن ادامه دهید تا با بهترین پوزیشن برای بارداری آشنا شوید.

در این مقاله می‌خوانید:

• بهترین زمان برای باردار شدن
• بهترین پوزیشن برای بارداری
• تعداد دفعات رابطه جنسی برای باردار شدن
• سایر نکات برای باردار شدن

بهترین زمان برای باردار شدن

بهترین زمان برای تلاش در جهت بارداری، بازه‌ی باروری در چرخه‌ی قاعدگی شما است.

بازه‌ی باروری شما در چرخه‌ی قاعدگی، ۵ روز قبل و خود روز تخمک گذاری را شامل می‌شود و بهترین زمان برای تلاش در جهت بارداری است. از طرفی، ۲ روز قبل از تخمک گذاری و روز تخمک گذاری بیش‌ترین احتمال حاملگی را دارند. بنابراین، رابطه داشتن در آن روزها بیش‌ترین شانس برای باردار شدن را در اختیار شما قرار می‌دهد.
در طی تخمک گذاری، تخمدان شما یک تخمک بالغ آزاد می‌کند. آن تخمک در مسیر لوله‌ی فالوپ به سمت رحم شما راه می‌افتد. در این مسیر، اسپرم با تخمک ملاقات کرده و آن را بارور می‌کند. اسپرم می‌تواند تا حدود ۵ روز زنده بماند. بنابراین اگر قصد بارداری دارید، باید کاری کنید که در زمان تخمک گذاری، اسپرم زنده در لوله‌های فالوپ خود داشته باشید.

اما چگونه می‌شود فهمید که در حال تخمک گذاری هستید یا نه؟ یک راهش این است که روزهای سیکل قاعدگی خود را بشمارید. می‌توانید یک تقویم از چرخه‌های قاعدگی خود داشته باشید یا این‌که از اپلیکیشن‌های مخصوص این کار استفاده کنید.
هر چرخه از اولین روز پریود شما شروع می شود و در روز قبل از شروع دوره‌ی بعدی شما به پایان می‌رسد. به دنبال نقطه‌ی میانی چرخه‌ی خود باشید. به عنوان مثال، اگر سیکل شما ۲۸ روزه است، به طور کلی حدود روز چهاردهم تخمک گذاری خواهید کرد.

بهترین پوزیشن برای بارداری

تا زمانی که اسپرم وارد واژن شما شود، شانس باردار شدن وجود دارد.

با آزاد شدن صدها میلیون اسپرم در هر ارگاسم مرد، هر رابطه‌ی جنسی محافظت نشده‌ای در حوالی زمان تخمک گذاری می‌تواند منجر به بارداری شود. در واقع، تا زمانی که اسپرم وارد واژن شما شود، شانس باردار شدن وجود دارد.
انتخاب بهترین پوزیشن برای بارداری کار راحتی نیست. زیرا هنوز به طور قطع ثابت نشده است که پوزیشن خاصی بتواند احتمال بارداری را افزایش دهد. با این حال، برخی از پوزیشن‌ها ممکن است برای اطمینان از این‌که شناگران کوچک راه خود را به سمت تخمک شما پیدا می‌کنند، بهتر از سایر پوزیشن‌ها باشد.

پوزیشن های مختلف برای باردار شدن که امکان دخول عمیق‌تر را فراهم می‌کنند و اسپرم را در نزدیکی دهانه‌ی رحم قرار می‌دهند؛ عبارتند از:

• میشنری (مرد در بالا)
• داگی (مرد در پشت)

این در حالی است که در پوزیشن‌های ایستاده و زن در بالا، جاذبه علیه شما عمل می‌کند. با این حال، ایستادن بلافاصله بعد از رابطه‌ جنسی نباید احتمال بارداری شما را کاهش دهد. در واقع، اسپرم‌ها آن‌قدر شناگران خوبی هستند که می‌توانند پس از رسوب در واژن، در عرض یک ربع به دهانه‌ی رحم برسند.
علاوه بر این، اگرچه لازم نیست که بعد از رابطه جنسی پاهای خود را در هوا بالا بیاورید یا حتی به پشت دراز بکشید تا به اسپرم‌ها کمک کنید تا به لوله‌ی فالوپ برسند، اما ضرری هم ندارد. قرار دادن یک بالش در زیر کمر نیز باعث می‌شود که اسپرم در جهت درست شنا کند.

تعداد دفعات رابطه جنسی برای باردار شدن

نرخ بارداری در زوج‌هایی که هر یکی دو روز یک بار رابطه دارند، بیشتر است.

انتخاب بهترین پوزیشن برای بارداری، تمام ماجرا نیست. تعداد دفعات رابطه جنسی نیز مهم است. شاید خوانده باشید که رابطه داشتن، اغلب کیفیت و کمیت اسپرم را کاهش می‌دهد. برخی تحقیقات نشان داده است که اسپرم‌ها پس از یک دوره‌ی ۲ یا ۳ روزه‌ی اجتناب از رابطه، از کیفیت بهتری برخوردار هستند. هم‌چنین مطالعات نشان داده است که نرخ بارداری در زوج‌هایی که هر یکی دو روز یک بار رابطه جنسی دارند، بیشتر است.

رابطه جنسی یک بار در روز یا یک روز در میان در دوران باروری چرخه‌ی قاعدگی می‌تواند شانس باردار شدن شما را افزایش دهد. مخصوصاً این‌که رابطه در بهترین پوزیشن برای بارداری صورت بگیرد.
به طور کلی، سعی کنید که بیشتر اوقات رابطه جنسی داشته باشید، اما خودتان را مجبور به برنامه ریزی نکنید؛ چون ممکن است منجر به استرس غیرضروری شود. در نهایت، تعداد دفعات ایده آل برای رابطه داشتن، همان میزانی است که شما با آن احساس راحتی می‌کنید.

سایر نکات برای باردار شدن

علاوه بر زمان، دفعات و بهترین پوزیشن برای بارداری، چند نکته‌ی دیگر وجود دارد که می‌تواند به شما کمک کند:

• ارگاسم: برای یک مرد، انزال برای باردار شدن همسرش ضروری است. در حالی که اگرچه یک زن برای باردار شدن نیازی به ارگاسم ندارد، اما حرکات او موقع ارگاسم می‌تواند به نزدیک شدن اسپرم‌ها به مقصد کمک کند.
• کنترل وزن: خیلی چاق یا خیلی لاغر بودن می‌تواند احتمال باروری شما را کاهش دهد. پس مهم است که یک رژیم غذایی سالم داشته باشید و خود را در یک وزن متعادل نگه دارید.
• ترک سیگار: سیگار احتمال ناباروری و سقط جنین را افزایش و تحرک اسپرم را نیز کاهش می‌دهد. پس توصیه می‌کنیم که اگر سیگار می‌کشید، آن را کنار بگذارید.
• کافئین محدود: مصرف مقادیر زیاد کافئین (بیش از ۵ فنجان قهوه در روز) می‌تواند احتمال باروری را کاهش دهد. بنابراین، توصیه می‌شود که مصرف کافئین خود را نیز محدود کنید.

جمع‌بندی

هر نوع رابطه جنسی محافظت نشده‌ای برای باردار شدن خوب است، اما مواردی مانند زمان‌بندی مناسب، بهترین پوزیشن برای بارداری و دفعات بیشتر و حساب شده‌تر، می‌توانند شانس موفقیت شما را افزایش ‌دهند.

به کلینیک بیا نی نی هم سر بزنید.