دسته: بارداری و زایمان

وقتی متوجه شدید باردار هستید؛ افراد زیادی به ذهنتان می‌رسند که باید این خبر را به آن‌ها اعلام کنید؛ همسرتان، اقوام و آشنایان دور و نزدیک. اولین کسی که باید از این خبر باخبر شود، همسرتان است و بعد نوبت به والدین خودتان و همسرتان می‌رسد. برای آشناهای دور هم انتخاب فضای مجازی ایده خوبی است. در این مقاله با روش‌های اعلام خبر بارداری به خانواده آشنا می‌شوید.

اعلام خبر بارداری با صدای قلب جنین

یکی از راه‌های جالب و هیجان‌انگیز برای اعلام خبر بارداری به خانواده‌ها ارسال صدای قلب جنین است. روزی که به همراه همسرتان برای اطمینان از سلامت جنین به مطب دکتر می‌روید، از او بخواهید از لحظه‌ای که صدای قلب فرزندتان پخش می‌شود، فیلم‌برداری کند تا بتوانید آن را برای خانواده بفرستید. این لحظه یکی از به‌یادماندنی‌ترین اتفاقات زندگی‌تان خواهد شد.
نحوه ارسال این ویدئو برای اقوام هم به سلیقه خودتان بستگی دارد. اگر خانواده شما یا همسرتان از گوشی‌های هوشمند استفاده می‌کنند، خیلی سریع و با کمترین هزینه می‌توانید این کار را انجام دهید؛ اما اگر به دنبال راهی هستید که خانواده‌هایتان را حسابی غافلگیر کنید، این ویدئو را به همراه عکس سونوگرافی در یک جعبه زیبا کادوپیچ کنید و برایشان از طریق پیک بفرستید. عکس سونو را در داخل یک قاب کوچک بگذارید و ویدئو را هم روی یک دی‌وی‌دی رایت کنید. مطمئن باشید این بسته هیجان‌انگیزترین بسته پستی خواهد بود که خانواده‌هایتان در تمام طول عمرشان دریافت کرده‌اند.
در نهایت می‌توانید همراه این بسته یک یادداشت کوتاه ضمیمه کنید و مثلاً بنویسید: «اول سی‌دی را ببینید؛ احتمالاً شما هم مثل ما عاشق چیزی که می‌شنوید، خواهید شد»

یک شام خانوادگی ترتیب دهید

می‌توانید از هفته پنجم بارداری به بعد یعنی از زمانی که مطمئن شدید باردارید، این خبر خوش را به خانواده‌ها نیز اعلام کنید. شام خانوادگی یکی از گزینه‌های پیشنهادی برای این کار است. برای این راهکار دو انتخاب دارید. می‌توانید خانواده خود یا همسرتان را هم‌زمان برای شام مهمان کنید یا برای هرکدام از خانواده‌ها زمان مخصوصی را ترتیب دهید. اولین راهکار این است که روی یک ورق یادداشت فهرست چند خوراکی مورد نیاز منزل را بنویسید و از پدر یا مادر خود یا همسرتان بخواهید که اقلام نوشته‌شده در لیست را بخواند تا شما و همسرتان مطمئن شوید همه خوراکی‌های موردنیاز شام را تدارک دیده‌اید. نکته هیجان‌انگیز دقیقاً آنجایی است که بعد از خواندن چند قلم خوراکی، چشم والدینتان به شیر خشک و یا پستانک می‌رسد!
راهکار دیگر برای اعلام خبر بارداری این است که در همان شام یا ناهار خانوادگی یک بشقاب، قاشق و چنگال کودک در کنار بشقاب دیگر اعضای خانواده بگذارید. این روش‌ها خانواده‌هایتان را کاملاً غافلگیر می‌کند و مهمانی شام خانوادگی‌تان را تبدیل به یکی از هیجان‌انگیز‌ترین دور همی‌ها خواهد کرد.

به مادربزرگ و پدربزرگ آینده کادو دهید

اگر به دنبال راهی هستید که اعلام خبر بارداری به خانواده همسر یا خانواده خودتان را قدری متفاوت انجام دهید، ساده‌ترین راه این است که یک کادوی کوچک که مربوط به ملزومات کودک است، بخرید و همراه یک یادداشت کوچک برایشان بفرستید. این کادو می‌تواند یک جفت جوراب بچه‌گانه، یک جفت کفش، شیشه شیر و یا یک پیش‌بند نوزاد باشد. روی یادداشت بنویسید: «تقدیم به مادربزرگ و پدربزرگ خوبم». قطعاً وقتی آن‌ها بسته هدیه‌شان را باز می‌کنند ابتدا با دیدن آن متعجب می‌شوند؛ اما بلافاصله بعدازآن باید منتظر تماس تلفنی‌شان باشید.

یک بازی بی‌سروصدا انجام دهید

سال‌هاست که بزرگ‌ترها هم در مهمانی‌ها وارد بازی‌های جمعی می‌شوند. یکی از بازی‌های محبوبی که در بیشتر خانواده‌ها طرفدار دارد، پانتومیم است. در این بازی می‌توانید جمله «من باردار هستم» را به‌صورت پانتومیم اجرا کنید. تماشای چهره مادربزرگ و پدربزرگ آینده در این لحظات کاملاً دیدنی است. از قبل از همسرتان بخواهید نوبت بازی شما که رسید دکمه فیلم‌برداری گوشی‌تان را روشن کند تا این لحظه خاص ثبت شود.

عکس دونفره بفرستید

می‌توانید یک سلفی دونفره از خودتان و همسرتان درحالی‌که نتیجه آزمایش را در مقابلتان گرفته‌اید، بیندازید. این عکس را از طریق گوشی همراهتان برای خانواده‌ها ارسال کنید و بعد منتظر تماس آن‌ها شوید.

 
نکاتی که در اعلام خبر بارداری به خانواده باید رعایت کنید

• همیشه بهترین زمان ممکن برای اعلام خبر بارداری به خانواده را انتخاب کنید. این دیگر به نکته‌سنجی و شناختی که از خانواده خود و همسرتان دارید برمی‌گردد.
• بعد از همسر، خانواده درجه‌یک یعنی پدربزرگ و مادربزرگ آینده هستند که باید خبر بارداری را بشنوند.
• اعلام خبر بارداری به خانواده خودتان یا همسرتان باید زمانی اتفاق بیفتد که کاملاً از قطعی بودن بارداری‌تان مطمئن شده باشید. ازآنجاکه تا 3 ماهگی احتمال خطر سقط‌جنین وجود دارد، بهتر است زمانی خبر بارداری‌تان را اعلام کنید که حداقل 2 ماه از بارداری‌تان گذشته باشد. هرچند خبر سقط‌جنین برای زن و شوهر خیلی ناراحت‌کننده است؛ اما در این شرایط سخت ممکن است حرف و سرزنش یکی از اعضای خانواده در مورد کوتاهی شما یا ناراحتی بیش‌ازاندازه یکی از اطرافیان، شما را بیشتر از سقط‌جنین دلخور و ناراحت کند.
• اعلام خبر بارداری به خانواده‌ها و دیدن هیجان و اشتیاق آن‌ها بسیار لذت‌بخش است. سعی کنید قبل از اعلام خبر به دوستان اولویت را به پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌های آینده فرزندتان اختصاص دهید و با این کار به آن‌ها نشان دهید که چقدر برای شما عزیز و باارزش هستند.

شاید تا به حال اسم «بچه خوره» به گوش‌تان خورده باشد یا الان که قصد بچه‌دار شدن دارید، با سرچ اینترنتی و پرس و جو از دیگر مادرها، با «بارداری مولار» آشنا شده باشید اما جزئیات آن را به درستی ندانید.
حقیقت این است که «بارداری مولار» به هیچ‌وجه عارضه شایعی نیست اما اسم «بچه خوره» خیلی ترسناک است و «بارداری مولار» هم بسیار ناامیدکننده است؛ بنابراین جای تعجبی ندارد که در موردش نگران باشید.
در ادامه شما با پدیده «بارداری مولار» یا همان بچه‌خوره، انواع بارداری مولار، علت و عوارضش و نحوه پیشگیری از آن بیشتر آشنا می‌شوید.

بارداری مولار یا «بچه خوره» چیست؟

بارداری مولار یا بارداری مولار که در اصلاح عامیانه به آن «بچه خوره» گفته می‌شود، نوعی «مول هیداتی‌فرم» است؛ نوع نادری از بارداری که به خاطر رشد غیر طبیعی «تروفوبلاست‌ها» شکل می‌گیرد؛ تروفوبلاست‌ها سلول‌هایی هستند که به طور طبیعی در جفت رشد می‌کنند.

انواع بارداری مولار:

دو نوع  بارداری مولار وجود دارد: مول کامل و مول ناقص یا مول جزئی.

• در یک بارداری مولارکامل، بافت جفت غیرطبیعی و متورم است و به شکل یک کیست پر از مایع درمی‌آید. ضمن اینکه در این نوع بارداری هیچ نوع بافت جنینی تشکیل نمی‌شود.
• در بارداری مولار ناقص، احتمال حضور بافت طبیعی جفت همزمان با شکل‌گیری بافت غیر طبیعی جفت وجود دارد. حتی در این نوع بارداری ممکن است رویان و قلب هم شکل بگیرد اما به خاطر غیر طبیعی بودن، نمی‌تواند زنده بماند و رشد کند و معمولا همان اوایل بارداری سقط می‌شود.

یک بارداری مولار می‌تواند با پیچیدگی‌های جدی شامل یک نوع نادر سرطان همراه باشد و نیاز به درمان سریع دارد.

علائم بارداری مولار

اوایل بارداری مولار درست مثل یک بارداری نرمال و معمولی است اما بیشتر بارداری‌های مولار باعث علائم و نشانه‌های خاصی مثل خونریزی (با خون قهوه‌ای تیره تا قرمز روشن) واژینال در سه ماهه اول، تهوع و استفراغ شدید، گاهی با دفع کیست‌های خوشه‌ای و انگور مانند از مجرای واژن و نیز درد یا فشار لگنی همراه است.
اگر هیچ نشانه‌ای ندارید یا نشانه‌های بارداری مولار را تجربه می‌کنید، با متخصص زنان و زایمان یا ماما مشورت کنید.
او می‌تواند علائم بارداری مولار شامل: رشد سریع رحم (رحم به نسبت سن بارداری بزرگتر است)، فشار خون بالا، پره اکلامپسی (شرایطی که در آن فشار خون مادر بعد از هفته ۲۰ بارداری بالا رفته و پروتئین در ادرارش دفع می‌کند)، کیست‌های رحمی، کم‌خونی و پرکاری تیروئید را شناسایی کند.

علت بارداری مولار چیست؟

تخمکی که به صورت غیرطبیعی بارور شده، عامل بچه‌خوره یا همان بارداری مولار است. سلول‌های انسان به طور طبیعی حاوی ۲۳ جفت کروموزوم است. در هر جفت یک کروموزوم از پدر و یک کروموزوم از مادر می‌آید.
در یک بارداری مولار کامل، یک تخمک خالی با یک یا دو اسپرم بارور می‌شود و تمام ماده ژنتیکی‌اش را از پدر می‌گیرد. در چنین شرایطی، کروموزوم‌های تخمک مادر از دست رفته یا غیر فعالند و در عوض دو نسخه از کروموزوم‌های پدر حضور دارد.
در یک بارداری مولار ناقص یا جزئی، مدت کوتاهی بعد از لقاح کروموزوم‌های مادر از بین رفته یا غیرفعال می‌شوند اما کروموزوم‌های پدر تکثیر و رشد می‌کنند. در نتیجه، رویان به جای ۴۶ کروموزوم، ۶۹ کروموزوم دارد. این اتفاق به خصوص زمانی که تخمک توسط ۲ اسپرم بارور می‌شود، رخ می‌دهد و منجر به شکل‌گیری یک نسخه اضافی از ماده ژنتیکی پدر می‌شود.
البته احتمال بروز بارداری مولار نهایتا یکی در هر هزار بارداری است. اما فاکتورهای مختلفی از جمله سن مادر با بارداری مولار مرتبط هستند،
بارداری مولار بیشتر در زنان بالای ۳۵ سال یا زنان زیر ۲۰ سال رخ می‌دهد. البته اگر خانمی سابقه بارداری مولار داشته باشد، احتمال بروز دوباره بچه خوره برایش بیشتر است؛ احتمال تکرار بارداری مولار به طور متوسط یکی در هر ۱۰۰ خانم است.

سختی‌های بارداری مولار

بعد از خارج کردن مول هیداتی‌فرم، ممکن است سلول‌های غیرعادی مول در رحم باقی مانده و به رشد خود ادامه دهد. به چنین شرایطی «نئوپلازی تروفوبلاستیک بارداری یا GTN» می‌گویند که حداکثر در ۱۵ تا ۲۰ درصد بارداری‌های مول کامل و ۵ درصد بارداری‌های مول ناقص چنین اتفاقی می‌افتد.
یکی از نشانه‌های تروفوبلاستیک مزمن GTN بالا بودن سطح HCG (گنادوتروپین جفتی انسان)- یکی از هورمون‌های بارداری- بعد از برداشتن مول هیداتی‌فرم است.
در بعضی موارد، یک مول هیداتی‌فرم مهاجم به لایه میانی دیواره رحم نفوذ کرده و باعث خونریزی واژینال می‌شود. GTN مزمن معمولا به صورت موفقیت آمیز و در بیشتر مواقع با شیمی‌درمانی درمان می‌شود.
گزینه درمانی دیگر برداشتن رحم (هیسترکتومی) است. در موارد نادری، نوع سرطانی GTN که به «کوریوکارسینوما» مشهور است، رشد کرده و به سایر اندام‌ها سرایت می‌کند.
کوریوکارسینوما معمولا به طور موفقیت‌آمیزی با چند داروی ضد سرطان درمان می‌شود و عموما چنین شرایطی به دنبال یک بارداری مولار کامل رخ می‌دهد تا بارداری مولار ناقص.

جلوگیری از بارداری مولار

اگر سابقه بارداری مولار دارید، باید قبل از بارداری دوباره با متخصص بیماری‌های زنان یا ماما صحبت کنید. او به شما خواهد گفت که بهتر است حداقل ۶ ماه تا یکسال صبر کنید و بعد اقدام به بارداری دوباره کنید.
ریسک بروز دوباره بارداری مول کم است اما زنانی که سابقه بارداری مولار دارند، بیشتر از زنانی که سابقه‌ای در این زمینه ندارند، در معرض تجربه مجدد آن هستند.
در هر بارداری بعد از بچه خوره، متخصص زنان و زایمان با کمک سونوگرافی زودتر از موعد معمول، شرایط شما را بررسی می‌کند تا از رشد طبیعی جنین مطمئن شود.
ضمن اینکه ممکن است پزشک‌تان از شما بخواهد در بارداری، آزمایش ژنتیک بدهید؛ آزمایشی که می‌تواند بارداری مولار را تشخیص دهد.

شناسایی بارداری مولار 

اگر پزشک‌تان با توجه به شرایط شما به بارداری مولار شک کند، از شما آزمایش خون می‌گیرد تا سطح HCG خون‌تان بررسی شود.
تجویز سونوگرافی هم یکی دیگر از روش‌های شناسایی مول هیداتی‌فرم است. با یک سونوگرافی استاندارد، امواج صوتی با فرکانس بالا به سوی بافت‌های ناحیه شکم و لگن هدایت می‌شوند. از آنجایی که در اوایل بارداری رحم و لوله‌های فالوپ به واژن نزدیک‌ترند تا سطح شکم، ممکن است سونوگرافی از طریق دستگاهی میله‌مانند که در واژن قرار مي‌گیرد، انجام دهند.
مواردی که در سونوگرافی از یک مول کامل، که در هفته‌های هشتم تا نهم بارداری قابل تشخیص است، مشخص می‌شود شامل این موارد است: هیچ رویان یا جنینی وجود ندارد، هیچ مایع آمنیوتیکی نیست، یک جفت کیستی ضخیم تقریبا تمام رحم را پر کرده، کیست‌های رحمی.
مواردی که در سونوگرافی از یک مول ناقص مشخص می‌شود هم شامل این موارد است: رویانی که رشدش متوقف شده، حجم کم مایع آمنیوتیک، یک جفت کیستی ضخیم.
اگر پزشک شما متوجه شود که بارداری‌تان مولار است، به دنبال شناسایی سایر مشکلات پزشکی مثل: پره اکلامپسی، پرکاری تیروئید و کم خونی خواهد بود.

درمان بارداری مولار

بارداری مول نمی‌تواند مثل یک بارداری نرمال ادامه‌دار و ماندگار باشد. برای جلوگیری از ادامه مشکلات، باید بافت جفتی غیرعادی برداشته شود. درمان بارداری مولار  معمولا شامل یک یا چندین راه زیر است:

• D&C یا اتساع و کورتاژ

برای درمانی بارداری مولار، پزشک بافت مول را با عملی به نام «اتساع و کورتاژ» یا «باز کردن و کورتاژ» از رحم‌تان خارج می‌کند که معمولا به صورت عمل سرپایی در بیمارستان انجام می‌شود.
در طول این عمل، شما با سر موضعی یا بیهوشی عمومی، روی تخت جراحی (شبیه تخت معاینه در مطب متخصص بیماری‌های زنان) قرار گرفته و پزشک با کمک یک سپکولوم (آینه طبی) داخل واژن را بررسی می‌کند تا دهانه رحم را ببیند. بعد دهانه رحم را باز کرده و بافت داخل رحم را با مکش با دستگاه وکیوم خارج می‌کند.

• هیسترکتومی

در موارد نادر، اگر ریسک بروز نئوپلازی تروفوبلاستیک بارداری (GTN) بالا باشد و فرد قصد بارداری در آینده نداشته باشد، ممکن است پزشک رحم را بردارد که به این عمل «هیسترکتومی» می‌گویند.

• کنترل HCG

بعد از برداشتن سلول‌های غیر طبیعی مول، پزشک‌تان به دفعات میزان HCG- یکی از هورمون‌های بارداری- را بررسی می‌کند تا به حد طبیعی‌اش برگردد.
اگر همچنان در خون‌تان HCG داشته باشید، به درمان مکمل نیاز دارید. بعد از درمان کامل بارداری مول، ممکن است پزشک‌تان تا ۶ ماه یا حتی یکسال بعد هم، همچنان سطح HCG خون شما را بررسی کند تا مطمئن شود اثری از سلول‌های مول در رحم‌تان باقی نمانده است.
از آنجا که سطح HCG در طول بارداری طبیعی هم افزایش می‌یابد، پزشک به شما توصیه می‌کند که بین ۶ ماه تا یکسال بعد از برداشتن بافت مول، برای بارداری مجدد صبر کنید؛ بنابراین بهتر است در این مدت از یک روش مطمئن پیشگیری از بارداری استفاده کنید.

کنار آمدن با بارداری مولار

از دست دادن بارداری ویران‌کننده است. پس به خودتان فرصت عزاداری بدهید. در مورد احساس و تجربه‌تان صحبت کنید و به خودتان اجازه دهید تمام این احساسات را تجربه کنید. با همسرتان، خانواده و دوستان‌تان صحبت کنید و از آنها حمایت بگیرید. اگر برای کنار آمدن با احساسات خود مشکل دارید، حتما با پزشک‌تان یا یک مشاور صحبت کنید.

آمادگی قبل از جلسه مشاوره

احتمالا با صحبت از خود و خانواده‌تان جلسه را شروع خواهید کرد. بنابراین خوب است اطلاعات لازم را از قبل آماده کنید تا بدانید قرار است چه حرف‌هایی را مطرح کنید.
مثلا می‌توانید قبل از رفتن به جلسه مشاوره، علائمی که تجربه می‌کنید و زمان شروع‌شان و همینطور تغییرشان به مرور زمان، یادداشت کنید.
اگر خاطرتان هست، تاریخ آخرین پریودتان را یادداشت کنید و اطلاعات شخصی کلیدی‌تان را بنویسید: مثلا اینکه برخی علائم‌تان بعد از شروع مصرف بعضی داروها شروع شده و …
لیستی از تمام داروهای مصرفی‌تان درست کنید، حتی ویتامین‌ها و مکمل‌ها. بد نیست از یک دوست یا یکی از اعضای خانواده بخواهید در مطب پزشک همراهی‌تان کند.
اینکه کسی همراه‌تان باشد، می‌تواند به یادآوری برخی موارد که فراموش‌تان شده، کمک کند، ضمن اینکه او می‌تواند حامی عاطفی شما باشد.
سوالاتی که از پزشک دارید، یادداشت کنید تا هیچ یک از نگرانی‌هایتان بی‌پاسخ نماند و جلسه موثرتری با پزشک داشته باشید.
در مورد بارداری مولار، بعضی از شایع‌ترین سوالات به این قرار است: چه چیزی باعث این علائم و بارداری مول در من شده؟ چه آزمایشی باید بدهم؟ حالا چه باید بکنم؟ چه درمانی برای من در نظر دارید؟ آیا پرهیز خاصی دارم؟ در خانه باید منتظر چه نشانه‌ها و علامت‌های اورژانسی باشم؟ احتمال موفقیت بارداری بعدی من چقدر خواهد بود؟ چقدر باید برای بارداری بعدی صبر کنم؟ آیا شرایط من احتمال ابتلایم به سرطان را در آینده افزایش می‌دهد؟
غیر از این سوالات، هر موضوع دیگری که ذهن‌تان را درگیر کرده و در ملاقات‌هایتان با پزشک به ذهن‌تان می‌رسد، از او بپرسید. پزشک هم مسلما بعد از انجام چند آزمایش و تست، سوالاتی مثل این‌ها از شما خواهد پرسید:
آخرین پریودتان کی بوده؟ علائم‌تان از کی شروع شد؟ این علائم ادامه‌دار بود یا هراز گاهی اتفاق افتاده؟ هیچ دردی دارید؟ در مقایسه با روزهایی که پریودتان سنگین‌تر است، الان خونریزی‌تان بیشتر شده، کمتر است یا مشابه آن؟ آیا هیچ توده انگورمانندی از واژن دفع کرده‌اید؟ احساس گیجی و سبکی سر دارید؟ قبلا تجربه بارداری مولار داشته‌اید؟ آیا می‌خواهید در آینده باردار شوید؟
 

لابد شما هم این اصطلاح انگلیسی را شنیده‌اید که خوردن یک عدد سیب در روز شما را از دوا و دکتر در امان نگه می‌دارد! شاید ندانید همین ضرب المثل روز جهانی دارد که همین امروز است. اما این ضرب المثل تا چه اندازه واقعیت دارد و آیا در مورد دوران مهم و تاثیرگذاری مانند دوره بارداری هم صدق می کند؟

چرا روزی یک سیب؟!

سیب یکی از بهترین میوه‌هایی است که احتمالا مشاور تغذیه شما روی مصرف روزانه آن در بارداری تاکید می‌کند علتش هم وجود انواع و اقسام آنتی اکسیدان‌ها، فلاونوئیدها، فیتوکمیکال‌ها و همچنین فیبر بالای گیاهی است که سیب را به انتخابی ایده‌آل برای همه خانم‌های باردار در هر سن و سال و شرایطی که باشند تبدیل می‌کند. البته سیب نه فقط دوست خوبی برای مادران باردار است بلکه مصرف آن در هر سنی به خانم‍‌ها توصیه می‌شود زیرا به دلیل داشتن ویتامین ث می‌تواند ریسک تخریب‌های سلولی به دلیل وجود رادیکال‌های آزاد را پایین بیاورد و همچنین از ایجاد بعضی انواع سرطان به ویژه سرطان سینه پیشگیری می‌کند. در ضمن اگر می‌خواهید بدن‌تان را برای مقابله با عفونت ها آماده کنید، مصرف روزی یک عدد سیب به شما توصیه می‌شود. یکی دیگر از معجزات سیب داشتن مقادیر بالای انواع ویتامین‌های گروه B به ویژه ب6، تیامین و ریبوفلاویت است که به حفظ گلبول‌های سفید خون کمک می‌کنند. هر چه میزان فیبر در سیب بالاتر می‌رود، توانایی این میوه هم برای مبارزه با کلسترول بد خون نیز افزایش پیدا می‌کند. از طرف دیگر سیب می‌تواند مانع از بروز بیماری‌های قلبی و عروقی، پرفشاری خون و دیابت شود و به بهبود وضعیت عصبی فرد کمک کرده و ضد سکته است.

آیا در دوران بارداری می‌توانم سیب بخورم؟

بله، خوردن سیب در بارداری نه تنها مشکلی برای شما و جنین‌تان ایجاد نمی‌کند بلکه یک توصیه کلیدی و اساسی برای همه مادرانی است که می‌خواهند جنین سالمی داشته باشند.

• مصرف سیب در بارداری و کاهش احتمال ابتلای کودک به آسم: مطالعات مختلف نشان داده است که استفاده از سیب می‌تواند خطر بروز آسم را در نوزاد کاهش دهد.
• مصرف سیب در بارداری و کاهش ریسک ابتلا به کم خونی: کم خونی در بارداری وضعیت نسبتا شایعی است که احتمال زایمان زودرس و تولد نوزاد با وزن کم را بالا می‌برد. سیب دارای آهن است و مصرف مرتب آن می‌تواند تا حدودی به کاهش خطر ابتلا به کم خونی در این دوران کمک کند.
• سیب تصفیه کننده بدن: در طول دوره بارداری پزشک شما قطعا توصیه می‌کند که خودتان را از مواد غذایی که میزان جیوه یا سرب‌شان بالاست دور نگه دارید. هر دو این عناصر به شدت سمی هستند و در دوران بارداری مصرفشان روی جنین اثر منفی می‌گذارد. مصرف سیب در #بارداری می‌تواند باعث دفع این عناصر از بدن در شرایطی شود که اتفاقی یکی از آنها وارد بدنتان شده است.
• مصرف سیب و بهبود شرایطی گوارشی: سیب سرشار از فیبرهای محلول است که مصرف آن می‌تواند شرایط گوارشی شما را در دوران بارداری بهبود دهد.
• خوردن سیب و افزایش ایمنی بدن: سیب غنی از ویتامین ث بوده و مصرف مرتب و روزانه آن می‌تواند سیستم ایمنی‌تان را در دوران بارداری تقویت کرده و شما را در برابر خیلی از عفونت‌ها بیمه کند.
• بالا رفتن سطح انرژی بدن با خوردن سیب در بارداری:سیب حاوی کربوهیدرات است و مصرف آن در دوره بارداری می‌تواند به سرعت انرژی مورد نیاز شما را تامین کند و به خصوص یک میان وعده مناسب برای دورانی است که دچار ضعف شده است. سیب کالری بالایی هم ندارد بنابراین مصرف آن خیلی روی وزنتان تاثیر نمی‌گذارد و چندان نگران کننده نیست. پس اگر به هر دلیل مجبورید در طی دوره بارداری وزن‌تان را کنترل کنید، سیب یک انتخاب بی‌نقص برای شماست.
• کاهش سوزش معده با خوردن سیب:یکی از عوارض شایع دوران بارداری سوزش سر دل است که به دلیل افزایش اسید معده رخ می‌دهد و مصرف سیب تا حدودی می‌تواند این وضعیت را رفع کند.

سیب سبز بهتر است یا قرمز؟

سیب سبز قند و گلوکز کمتری دارد اما میزان آنتی اکسیدان آن نیز پایین‌تر از سیب قرمز است. در حالی که سیب قرمز سرشار از انواع آنتی اکسیدان‌ها و پلی فنول‌هاست. بنابراین اگر دیابت یا دیابت بارداری ندارید یا نگران وزن‌تان در این دوران نیستید می‌توانید هر روز هم سیب قرمز بخورید.

مصرف یک عدد سیب در روز شما را از دوا و دکتر دور نگه می دارد؟

مطالعه‌ای در دانشگاه میشیگان در زمینه تاثیر مصرف سیب و ارتباط آن با تعداد مراجعات افراد به پزشک انجام شده است. اما دکتر متیو دیویس، از نویسندگان همکار در این مقاله می‌گوید لزوما خوردن یک عدد سیب در روز نمی‌تواند شما را از دکتر دور نگه دارد چون این گروه تحقیقاتی از نظر آماری ارتباطی میان مصرف روزانه سیب و کاهش مراجعات به پزشک نیافته است اما او می‌گوید که مصرف سیب به صورت مداوم رفت و آمد شما را به داروخانه کم می‌کند! در این مطالعه که با شرکت 8399 فرد داوطلب انجام شده است، مشخص شده آنهایی که روزانه یک عدد سیب می‌خورند معمولا تحصیلات بالاتری دارند و همچنین کمتر سیگار می‌کشند. همچنین در افرادی که روزی یک عدد سیب می‌خورند به طور کلی مصرف روزانه میوه‌ها و سبزیجات بالاتر است. جالب اینکه این افراد کمتر نسخه‌های پزشکی‌شان را رعایت می‌کنند و ترجیح می‌دهند برای درمان بیماری از دارو استفاده نکنند که البته لزوما این دیدگاه نتیجه بخش نیست!

#بارداری
 

یکی از اختلالات و ضایعات شایع در دوران بارداری، زایمان و پس از زایمان جداشدگی عضله مستقیم شکمی(Diastasis Recti) است. برخلاف آنچه تصور می‌شود دوران بارداری زمان خوابیدن و عدم فعالیت نیست. زنان در این دوره می‌توانند به فعالیت‌های خود ادامه دهند و با انجام تمرین ورزشی به سلامت خود طی دوره بارداری و بعد از آن کمک کنند.
یکسری تغییرات در بدن مادر در زمان بارداری رخ می‌دهد که می‌توان با انجام تمرینات ساده مانع از بروز آن شد یا آنها را درمان کرد. از جمله عوارضی که حین بارداری در زنان به وجود می‌آید جداشدگی عضله مستقیم شکمی است.
هنگام بارداری بزرگ شدن رحم باعث کشیدگی عضلات حفره شکم می‌شود که ممکن است منجر به جداشدن عضله مستقیم شکمی شود که در آن دو رشته عضلانی بزرگ موازی که در خط وسط شکم به هم می‌رسند از هم جدا می شوند. اگر این فاصله بیشتر از 2 سانتی‌متر باشد به آن دیاستسیس رکتی می‌گویند. این مشکل زمانی خود را بیشتر نشان می‌دهد که عضلات شکم تحت فشار قرار گیرند (مثل بلند کردن سر و گردن از روی زمین در حالت طاق باز)

جدا شدن عضلات شکم چه زمان بروز می کند؟

این مشکل معمولا در سه ماهه دوم یا سوم بارداری اتفاق می‌افتد. گاهی چند ماه بعد از تولد کودک جدایی عضلات کمتر می‌شود اما درجاتی از جدا شدگی عضلات شکم ممکن است گاهی تا بیش از یک سال بعد از تولد کودک باقی بماند. این عارضه باعث ضعیف شدن عضلات شکم، درد قسمت پایینی کمر، دشواری در برداشتن اشیا و اختلال در انجام کارهای روزمره می‌شود. در صورت جدا شدن عضله مستقیم شکمی پوسچر طبیعی بهم خورده و در نتیجه وضعیت طبیعی لگن نسبت به تنه و اندام تحتانی بهم می‌ریزد و زمینه ساز مشکلات ستون فقرات مثل کمردرد می‌شود.

علت جدا شدن عضله شکم

علت دقیق بروز آن کاملا مشخص نیست ولی عوامل مستعد کننده آن معمولا:

• تغییرات هورمونی در دوران بارداری
• رشد جنین و بزرگ شدن آن: اعمال فشار دائمی روی عضلات شکمی به خصوص در حاملگی‌های پشت سر هم باعث کشیدگی و ضعیف شدن عضلات شکمی می‌شود.
• استفاده از شکم بندهای زنانه در دوران غیر بارداری به مدت طولانی منجر به ضعیف شدن این عضلات می‌شود.
• خانم‌های بالای 35 سال، بارداری بیش از دو مرتبه، به دنیا آوردن نوزادی با وزن بالا، افرادی که بارداری‌های دو قلو یا چند قلو داشته‌اند.
• لازم به ذکر است خانم‌هایی که بیش از حد می‌خورند و فعالیت و ورزش نمی‌کنند جنین آن‌ها بیش از حد بزرگ شده و بیشتر مستعد این مشکل می‌شوند.
• شیوع این مشکل در خانم‌های ورزشکار بسیار پایین‌تر است.

نکته‌ای که باید به آن توجه کرد این است که همیشه پیشگیری بهتر از درمان است. پس بهتر است خانم‌ها ورزش‌های تقویتی عضلات شکمی را قبل از بارداری انجام دهند که تا حدود زیادی این مشکلات را در دوران بارداری و پس از زایمان کاهش دهند.
  

درمان جدا شدن عضلات شکم

درمان جراحی شامل بخیه کردن عضلات و سپس استفاده از استحکام دهنده‌های خارجی است که پس مدتی تمرینات ورزشی فیزیوتراپی شکم شروع می‌شود.
پس از انجام تست مربوطه و تایید جداشدگی عضله مستقیم شکمی باید ورزش‌های تصحیح کننده را شروع کرد.
برای درمان این افراد از ورزش‌های استبیلازیساسیون استفاده می‌شود. تمرینات می‌تواند روی توپ‌های سویس بال یا در حالت نشسته و ایستاده انجام شود.
بیمار به پشت خوابیده و دستهایش را به صورت متقاطع از وسط شکم عبور داده و در حالی که نفس را بیرون داده فقط سرش را از روی زمین بلند می‌کند و سپس بیمار سرش را به آرامی پایین برده و خودش را شل می‌کند.
بیمار همانند ورزش قبل به پشت خوابیده و در حالی که سرش را از زمین بلند می‌کند گودی کمر خود را نیز به زمین فشار می‌دهد و سپس به آرامی سرش را پایین آورده و خودش را شل می‌کند.
باید توجه داشت تا زمانی که این فاصله به کمتر از 2 سانتی‌متر نرسیده فقط باید این دو ورزش را انجام داد و سپس سراغ ورزش‌های دیگر رفت که زیر نظر فیزیوتراپیست انجام می‌شود.
تحریکات الکتریکی فیزیوتراپی، تحریکات الکتریکی به مقدار قابل توجهی جداشدگی عضله مستقیم شکمی را کاهش می‌دهد. این تحریکات منجر به افزایش قدرت و خونرسانی عضلات شده و منجر به ترمیم سریع تر عضلات شکمی می شود.
بیوفیدبک عضلات شکمی در فیزیوتراپی: در یک جلسه عادی بیوفیدبک، الکترودهایی به پوست شما متصل می‌شوند. آن‌ها اطلاعات لازم را به یک کامپیوتر کوچک منتقل می‌کنند، این اطلاعات تحلیل‌شده و به‌ صورت نمادهای گرافیکی یا صدا روی یک صفحه‌نمایش نشان داده می‌شوند که بیانگر شرایط درونی بدن شما هستند. ما با بیوفیدبک به شما آموزش میدهیم که به صورت کاملا کنترل شده عضلات شکم خود را منقبض کنید.
همچنین می‌توان از کمربندهای شکمی برای اصلاح جداشدگی در طول بارداری و بلافاصله پس از زایمان کمک گرفت؛ ولی نباید به عنوان جانشینی همیشگی برای عضلات شکمی در نظر گرفته شود و در طول روز برای اجرای کار و فعالیت به آن وابستگی داشت.

نکته: تمرینات شدید عضلات شکم بعد از سه ماهه نخست نیز خطر ابتلا به دیاستسیس رکتی را افزایش می‌دهد.
بعد از تولد نوزاد انجام برخی تمرینات ورزشی به شما کمک می‌کند تا قدرت عضلات شکم خود را بازیابی کنید. اما اگر شدت مشکل خیلی زیاد است و در انجام کارهای روزمره شما اختلال ایجاد کرده می‌توان با جراحی مشکل را برطرف کرد.

فیزیوتراپیست علی حیدریان
فیزیوتراپیست مطهره حسین پور
www.dayanpt.com
telegram: @dayanpt
instagram: dayan_physiotherapy