علت گریه های نوزادان چیست

گریه نوزاد

گریه نوزاد

چند اشتباه رایج راجع به گریه نوزاد

نوزادان گریه می کنند و هیچ راهی برای خلاصی از گریه آنها وجود ندارد. از آنجا که نوزاد نمی تواند حرف بزند، گریه او ممکن است برای والدینش نگران کننده باشد و از خود بپرسند “از کجا بفهمیم مشکلش چیست؟” فهمیدن علت گریه نوزاد ممکن است در آغاز دشوار باشد ولی باید توجه داشت که قسمت بزرگی از بچه بزرگ کردن آزمون و خطاست و والدین خیلی زود یاد خواهند گرفت که چگونه نیاز های کودک خود را پیش بینی کنند.

1) اگر خوب به نوزاد برسیم، اصلا گریه نمی کنداین طور نیست.
همه نوزادان لااقل روزی 2 ساعت گریه می کنند. گریه بخشی از زندگی نوزادان (بچه های زیر یک ماه) و شیرخواران (بچه های زیر 2 سال) است؛ یعنی نمی شود حذفش کرد ولی می شود علتش را فهمید تا راحت تر و زودتر آرامشان کرد.

2) وقتی یک نوزاد گریه می کند، یعنی یک مشکلی دارد
نه لزوما! گریه نوزادان گاهی طبیعی است، گاهی غیرطبیعی. گاهی ممکن است یک نوزاد حتی متعاقب یک شادی یا هیجان معمولی هم بزند زیر گریه.

3) این بچه خیلی شدید گریه می کند! حتما کولیک دارد
نه لزوما! گریه های شدید، علل متعددی دارند. گریه ناشی از کولیک، گریه شدیدی است که اقلا 3 ساعت در روز طول بکشد، دست کم 3 روز در هفته تکرار شود و حداقل تا 3 هفته پشت سر هم ادامه پیدا کند. کولیک شیرخواران در 3 ماهه اول عمر شایع تر است و معمولا تا پایان 3 ماهگی تمام می شود. با این حساب، می شود حدس زد که خیلی از گریه های شدیدی که به کولیک نسبت می دهیم، ربطی به کولیک ندارد.

4) باید به گریه نوزاد بی اعتنایی کنیم تا خودش آرام شود
این بدترین کار است. اولا باید سعی کنیم نوزادمان حتی المقدور به گریه نیفتد. مثلا می توانیم جلوی گریه های قابل پیش بینی اش را بگیریم، یعنی نباید آنقدر صبر کنیم که بچه از شدت گرسنگی و تشنگی به گریه بیفتد. حتی بعضی بچه ها وقتی به این مرحله می رسند، آنقدر عصبی می شوند که دیگر حاضر به غذا خوردن نیستند. در برابر گریه های غیرقابل پیش بینی هم باید صبور باشیم. بچه هایی که والدینشان، آنها را در آغوش می گیرند و به آنها محبت می کنند، خیلی زودتر آرام می شوند.

گریه نوزاد

گریه نوزادان

5) گریه این بچه به خاطر گرسنگی نیست، همین دو ساعت پیش غذا خورده!
بیشتر شیرخواران نیاز دارند هر 2 تا 3 ساعت یک بار چیزی بخورند. در این میان، بعضی شیرخواران هستند که وقتی گرسنگی سراغشان می آید، بدجوری شلوغ می کنند. این کودکان ممکن است آنقدر هنگام شیر خوردن هل بزنند که همراه با شیر، مقداری هوا ببلعند و در نتیجه، دچار نفخ و دل درد شوند و بزنند زیر گریه.

6) گریه این بچه به خاطر خواب آلودگی نیست، امروز 10 ساعت خوابیده!
نوزادان در طول روز نیاز دارند که 16 ساعت (و گاهی بیشتر) بخوابند.

7) گریه نوزادان در بدو تولد، نمادی است از درد و رنج هایی که باید در طول زندگی تحمل کند
شاید این حرف از نظر خیلی ها اشتباه نباشد ولی پزشکان، نظر دیگری دارند. یک بادکنک را در نظر بگیرید که می خواهید بادش کنید. اولین دمی که در این بادکنک می دمید، باید آنقدر قوی باشد که بتواند آن را از حالت خوابیده خارج کند. بعد که مقداری بادش کردید، می توانید خیلی راحت تر و با زور کمتری در آن بدمید. ریه های ما هم تا وقتی در رحم زندگی می کنیم و هنوز به دنیا نیامده ایم، کاملا خوابیده اند و هیچ هوایی داخلشان نیست. اولین نفسی که باید در بدو تولد، این ریه های خوابیده را باز کند، باید قوی و عمیق باشد. گریه ، همان اولین تنفس عمیق و قوی است.

چگونه می‌توان درد مفصل ران را در بارداری تسکین داد؟

چگونه می‌توان درد مفصل ران را در بارداری تسکین داد؟

چگونه می‌توان درد مفصل ران را در بارداری تسکین داد؟

درد لگن در دوران بارداری به دلایل مختلف از تغییرات طبیعی بارداری تا شرایط جدی پزشکی متداول است. یک مطالعه نشان داد که 32.1٪ از زنان در میان 184 زنی که در  بیمارستان زایمان کرده اند در دوران بارداری درد مفصل ران داشته اند. اکثر زنان باردار به دلیل فشار کودک در حال رشد و هورمون هایی که بدن را برای زایمان آماده می کنند نزدیک به موعد مقرر دچار درد در مفصل ران می شوند. این حالت معمولاً به صورت درد ناگهانی یا تدریجی مبهم یا شدید در ناحیه لگن احساس می شود. برای آگاهی از دلایل و نکات تسکین درد مفصل ران در دوران بارداری است.

چه عواملی باعث درد در مفصل ران می شود؟

دلایل درد مفصل ران در بارداری ممکن است در هر سه ماهه متفاوت باشد. اگرچه بیشتر خانم ها ممکن است در ناحیه موعد مقرر درد لگن را تجربه کنند، اما تعداد کمی از آنها ممکن است در هفته های اولیه بارداری یا در تمام دوران بارداری دچار درد مفصل ران شوند. دلایل شایع درد لگن بارداری ممکن است موارد زیر باشد

 

1- وضعیت خوابیدن:

حالت خوابیدن به پهلو معمولاً مهمترین علت درد مفصل ران در بارداری است. با پیشرفت بارداری مادران نمی توانند به پشت یا جلو بخوابند و خوابیدن به پهلو را راحت می دانند. اما ممکن است باعث افزایش درد در ناحیه ران شود. بیشتر خانمها ممکن است شب هنگام از خوابیدن برای مدت طولانی دراز بکشند.

 

2- هورمون رلاکسین:

هورمون های بارداری مانند ریلکسین می تواند دلیل درد مفصل ران و لگن درد در برخی از زنان باشد. این هورمون ها ممکن است بافت های همبند را نرم و شل کنند و در نتیجه مفاصل و رباط ها بین استخوان های لگن شل شوند. اگرچه این فرایند برای سازگاری رحم در حال رشد و زایمان مورد نیاز است اما می تواند دردناک باشد.

 

3- درد رباط گرد:

درد شدید در ناحیه شکم یا کشاله ران در سه ماهه دوم می تواند به دلیل درد رباط گرد باشد. این رباط ها از رحم در هر طرف حمایت می کنند. حرکت سریع ممکن است در بعضی از زنان باعث انقباض رباط گرد و درد شود.

 

4- سیاتیک:

فشاری که رحم بر عصب سیاتیک وارد می کند ممکن است در سه ماهه سوم درد ایجاد کند. این غالباً سیاتیک نامیده می شود و معمولاً با احساس گزگز در لگن، باسن و ران همراه است.

 

5- وضعیت بد بدن:

بارداری ممکن است به دلیل رشد شکم و شل شدن رباط ها و مفاصل تراز بندی بدن را تغییر دهد. در صورت عدم اصلاح وضعیت بد طبیعی طبیعی در دوران بارداری برخی از خانم ها ممکن است دچار کمر درد و کمردرد شوند.

6- پوکی استخوان مفصل ران:

  پوکی استخوان مفصل ران معمولاً در سه ماهه سوم بارداری یا اوایل دوره به وجود می آید. زایمان دیده می شود. در بیشتر موارد علت دقیق TOH  این عارضه با شروع تدریجی یا ناگهانی درد شدید لگن مشخص می شود که به دلیل تحمل وزن بیشتر می شود. اسکن MRI  اگر درمان نشود یا تحمل وزن بدون محافظت به مدت طولانی ادامه یابد  TOH ممکن است منجر به شکستگی سر استخوان ران شود.

 

7- استئونکروز سر استخوان ران:

استئونکروز به دلیل اختلال در جریان خون در سر استخوان ران (استخوان ران) رخ می دهد. اگرچه علت دقیق آن ناشناخته است ، اما عوامل مختلفی از جمله سن بالای مادر، سطح کورتیزول مادر، سطح بالای پروژسترون و استروژن و آسیب مستقیم از رحم در حال رشد می تواند در بروز این بیماری نقش داشته باشد. این ممکن است اغلب منجر به درد شدید لگن شود و اغلب در سه ماهه سوم یا اوایل دوره پس از زایمان دیده می شود. هر دو طرف ممکن است تحت تأثیر قرار بگیرند اما درگیری یک طرفه (یک طرفه) تحت تأثیر قرار گرفتن مفصل ران در زنان باردار معمول است.

 

8- ساکروایلییت التهابی:

ساکروایلییت التهاب یک یا هر دو مفصل ساکروایلیاک است که ستون فقرات پایین و لگن را به هم متصل می کند. این می تواند به دلیل افزایش استرس در مفصل ناشی از بارداری باشد و اغلب باعث درد مفصل ران می شود.

 

9- پارگی لابراتال استابولوم (لگن):

پارگی لابراست استابولوم یا لگن شامل آسیب بافتی و غضروفی لگن است. این ممکن است باعث درد مفصل ران شود و اغلب هنگام حرکت دادن آن احساس می کنید که پا و مفصل‌ها صدا میدهند. زنان باردار ممکن است به دلیل تغییر در مفصل به دلیل هورمون های بارداری به این حالت مبتلا شوند.

10- سندرم Cauda equina:

سندرم Cauda equina (CES) به دلیل فشرده سازی و آسیب دسته های عصبی به نام cauda equina اتفاق می افتد. این ممکن است در برخی از زنان باعث کمردرد، درد پا و مفصل ران شود و این یک اورژانس پزشکی است زیرا می تواند منجر به بی اختیاری روده و ادرار و فلج شود. فشرده سازی ناشی از بارداری از هر 10 هزار مورد در یک مورد مشاهده می شود و می تواند به دلیل استرس موقعیتی در کمر باشد. اگرچه بیشتر دلایل درد لگن می تواند در دوران بارداری طبیعی باشد و در نهایت برطرف شود شما ممکن است برای شناسایی علت دقیق آن به دنبال مراقبت های پزشکی باشید. پزشکان ممکن است کمک کنند تا علل احتمالی نگرانی رد شود.

منبع: www.momjunction.com

چگونه می‌توان درد مفصل ران را در بارداری تسکین داد؟

چگونه می‌توان درد مفصل ران را در بارداری تسکین داد؟

چگونه می‌توان درد مفصل ران را در بارداری تسکین داد؟

درد لگن در دوران بارداری به دلایل مختلف از تغییرات طبیعی بارداری تا شرایط جدی پزشکی متداول است. یک مطالعه نشان داد که 32.1٪ از زنان در میان 184 زنی که در  بیمارستان زایمان کرده اند در دوران بارداری درد مفصل ران داشته اند. اکثر زنان باردار به دلیل فشار کودک در حال رشد و هورمون هایی که بدن را برای زایمان آماده می کنند نزدیک به موعد مقرر دچار درد در مفصل ران می شوند. این حالت معمولاً به صورت درد ناگهانی یا تدریجی مبهم یا شدید در ناحیه لگن احساس می شود. برای آگاهی از دلایل و نکات تسکین درد مفصل ران در دوران بارداری است.

چه عواملی باعث درد در مفصل ران می شود؟

دلایل درد مفصل ران در بارداری ممکن است در هر سه ماهه متفاوت باشد. اگرچه بیشتر خانم ها ممکن است در ناحیه موعد مقرر درد لگن را تجربه کنند، اما تعداد کمی از آنها ممکن است در هفته های اولیه بارداری یا در تمام دوران بارداری دچار درد مفصل ران شوند. دلایل شایع درد لگن بارداری ممکن است موارد زیر باشد

 

1- وضعیت خوابیدن:

حالت خوابیدن به پهلو معمولاً مهمترین علت درد مفصل ران در بارداری است. با پیشرفت بارداری مادران نمی توانند به پشت یا جلو بخوابند و خوابیدن به پهلو را راحت می دانند. اما ممکن است باعث افزایش درد در ناحیه ران شود. بیشتر خانمها ممکن است شب هنگام از خوابیدن برای مدت طولانی دراز بکشند.

 

2- هورمون رلاکسین:

هورمون های بارداری مانند ریلکسین می تواند دلیل درد مفصل ران و لگن درد در برخی از زنان باشد. این هورمون ها ممکن است بافت های همبند را نرم و شل کنند و در نتیجه مفاصل و رباط ها بین استخوان های لگن شل شوند. اگرچه این فرایند برای سازگاری رحم در حال رشد و زایمان مورد نیاز است اما می تواند دردناک باشد.

 

3- درد رباط گرد:

درد شدید در ناحیه شکم یا کشاله ران در سه ماهه دوم می تواند به دلیل درد رباط گرد باشد. این رباط ها از رحم در هر طرف حمایت می کنند. حرکت سریع ممکن است در بعضی از زنان باعث انقباض رباط گرد و درد شود.

 

4- سیاتیک:

فشاری که رحم بر عصب سیاتیک وارد می کند ممکن است در سه ماهه سوم درد ایجاد کند. این غالباً سیاتیک نامیده می شود و معمولاً با احساس گزگز در لگن، باسن و ران همراه است.

 

5- وضعیت بد بدن:

بارداری ممکن است به دلیل رشد شکم و شل شدن رباط ها و مفاصل تراز بندی بدن را تغییر دهد. در صورت عدم اصلاح وضعیت بد طبیعی طبیعی در دوران بارداری برخی از خانم ها ممکن است دچار کمر درد و کمردرد شوند.

6- پوکی استخوان مفصل ران:

  پوکی استخوان مفصل ران معمولاً در سه ماهه سوم بارداری یا اوایل دوره به وجود می آید. زایمان دیده می شود. در بیشتر موارد علت دقیق TOH  این عارضه با شروع تدریجی یا ناگهانی درد شدید لگن مشخص می شود که به دلیل تحمل وزن بیشتر می شود. اسکن MRI  اگر درمان نشود یا تحمل وزن بدون محافظت به مدت طولانی ادامه یابد  TOH ممکن است منجر به شکستگی سر استخوان ران شود.

 

7- استئونکروز سر استخوان ران:

استئونکروز به دلیل اختلال در جریان خون در سر استخوان ران (استخوان ران) رخ می دهد. اگرچه علت دقیق آن ناشناخته است ، اما عوامل مختلفی از جمله سن بالای مادر، سطح کورتیزول مادر، سطح بالای پروژسترون و استروژن و آسیب مستقیم از رحم در حال رشد می تواند در بروز این بیماری نقش داشته باشد. این ممکن است اغلب منجر به درد شدید لگن شود و اغلب در سه ماهه سوم یا اوایل دوره پس از زایمان دیده می شود. هر دو طرف ممکن است تحت تأثیر قرار بگیرند اما درگیری یک طرفه (یک طرفه) تحت تأثیر قرار گرفتن مفصل ران در زنان باردار معمول است.

 

8- ساکروایلییت التهابی:

ساکروایلییت التهاب یک یا هر دو مفصل ساکروایلیاک است که ستون فقرات پایین و لگن را به هم متصل می کند. این می تواند به دلیل افزایش استرس در مفصل ناشی از بارداری باشد و اغلب باعث درد مفصل ران می شود.

 

9- پارگی لابراتال استابولوم (لگن):

پارگی لابراست استابولوم یا لگن شامل آسیب بافتی و غضروفی لگن است. این ممکن است باعث درد مفصل ران شود و اغلب هنگام حرکت دادن آن احساس می کنید که پا و مفصل‌ها صدا میدهند. زنان باردار ممکن است به دلیل تغییر در مفصل به دلیل هورمون های بارداری به این حالت مبتلا شوند.

10- سندرم Cauda equina:

سندرم Cauda equina (CES) به دلیل فشرده سازی و آسیب دسته های عصبی به نام cauda equina اتفاق می افتد. این ممکن است در برخی از زنان باعث کمردرد، درد پا و مفصل ران شود و این یک اورژانس پزشکی است زیرا می تواند منجر به بی اختیاری روده و ادرار و فلج شود. فشرده سازی ناشی از بارداری از هر 10 هزار مورد در یک مورد مشاهده می شود و می تواند به دلیل استرس موقعیتی در کمر باشد. اگرچه بیشتر دلایل درد لگن می تواند در دوران بارداری طبیعی باشد و در نهایت برطرف شود شما ممکن است برای شناسایی علت دقیق آن به دنبال مراقبت های پزشکی باشید. پزشکان ممکن است کمک کنند تا علل احتمالی نگرانی رد شود.

منبع: www.momjunction.com

دلایل میگرن در بارداری و درمان آن

میگرن در بارداری

میگرن در بارداری

میگرن در بارداری

میگرن در بارداری به چه علت است؟سردرد های میگرنی بسیار زیاد در حاملگی دیده می شوند، زیرا میگرن در خانمهای سنین باروری بیشتر است و هورمونهای حاملگی می توانند باعث بر انگیخته شدن حمله میگرن شوند. اما دلیل این سردرد ها چیست و چطور می شود با آن مقابله کرد و آن را درمان کرد؟

دلایل بروز میگرن:

دلیل اصلی سردردهای میگرنی هنوز شناخته نشده است. اما به نظر می رسد که میگرن، ناشی از تغییرات شیمیایی در سیستم عصبی و جریان خون در مغز است. محققان معتقدند که برآشفتگی مفرط سلول های مغزی، باعث تحریک رهاسازی مواد شیمیایی در خون می شود. این مواد شیمیایی، رگ های خونی موجود در سطح مغز را بر می انگیزند و در نتیجه عروق متورم شده و باعث بروز احساس درد می شوند. از طرفی، هورمون استروژن نیز نقش بسزایی در بروز سردردهای میگرنی دارد. به همین علت است که الگوهای سردرد میگرنی در دوران بارداری، قاعدگی و یائستگی تغییر می کنند. سروتونین نیز، که یک نوع انتقال دهنده عصبی محسوب می شود، نقشی اساسی در سردردهای میگرنی بازی می کند.

 

عوامل محرک میگرن را ردیابی کنید

تغییرات هورمونی در دوران بارداری، تنها عامل تحریک سردردهای میگرنی نیستند. در بیشتر زنان، چندین عامل باعث بروز سردردها می شوند. برای مثال استرس، گرسنگی و بی خوابی، همگی می توانند میگرن را تحریک کنند. بد نیست بدانید، ممکن است عاملی که امروز باعث سردردتان شده است، دیگر هیچ وقت محرک سردردتان نشود.

 

گاهی اوقات میگرن، چند ساعت طول می کشد، و گاهی، اگر درمان نشود، یک یا دو روز کامل به طول می انجامد. میگرن کاملاً غیر قابل پیش بینی است. بنابراین در حالیکه در بعضی از زنان باردار، میگرن بدتر می شود، در برخی دیگر ممکن است کاملاً برطرف شود.

 

ثبت زمان و چگونگی سردردها می تواند به یافتن محرک ها کمک کند. با این کار پزشکتان نیز، بهتر می تواند تصمیم بگیرد که چه روشی، سردردهایتان را برطرف می کند. علاوه بر این، با شناخت محرک های سردرد می توانید از بروز آنها در دوران بارداری جلوگیری کنید.

 

هرگاه سردرد به سراغتان آمد، موارد زیر را یادداشت کنید:

– علایم به خصوص:در چه مکان هایی دچار سردرد می شوید، درد آن را توصیف کنید. هرگونه حساسیتی که پیدا می کنید مثلاً حالت تهوع یا حساسیت نسبت به صدا، نور و بوی خاصی

 – ساعتی را که سردردتان شروع و تمام می شود 

– غذا یا نوشیدنی هایی که در ٢٤ ساعت گذشته میل کرده اید 

– تغییرات محیط اطرافتان، مثل سفر به یک جای جدید، تغییر در آب و هوا یا امتحان غذاهای جدید 

– هرگونه روش درمانی که امتحان کرده اید و مؤثر بودن یا نبودن آن 

معروف ترین محرک های سردردهای میگرنی

– شکلات

کافئین

– غذاهای حاوی مواد نگه دارنده ای مانند سدیم گلوتامات (MSG) و نیترات

– اسپرتیم که یک نوع شیرین کننده مصنوعی است

 

میگرن در بارداری

دلیل میگرن در دوران بارداری چیست؟ 

آزمایش های مربوط به میگرن

از آنجایی که در دوران بارداری، فشار خون بالا نیز باعث بروز سردرد می شود، پزشکان ابتدا شرایط بیمار را بررسی می کنند تا در تشخیص دقیق میگرن تردیدی نداشته باشند. حتماً پزشکتان را در جریان داروهایی که مصرف می کنید، حتی از نوع گیاهی و بدون نسخه، قرار دهید. همچنین هرنوع سابقه میگرن در خانواده تان را گزارش کنید. 

معمولاً پزشکان با توجه به یادداشت های مربوط به سردردتان، قادر به تشخیص میگرن هستند. سی تی اسکن و رادیولوژی به هیچ وجه در بارداری توصیه نمی شود، زیرا برای جنین بسیار خطرناک است. 

خودتان مراعات کنید

اولین قدم برای مقابله با میگرن، داشتن سبک زندگی سالم و مراقبت شخصی است. در اینجا نکاتی وجود دارد، که می تواند به مدیریت میگرن در دوران بارداری کمک کند:

– تا جایی که امکان دارد، از محرک های شناخته شده مانند خوردن غذای خاصی، دوری کنید.

– یک برنامه زمان بندی شده و قابل پیش بینی برای غذاها و میان وعده هایتان تهیه کنید.

– آب، زیاد بنوشید.

– به اندازه کافی استراحت داشته باشید.

– در کلاس های چگونگی کسب آرامش شرکت کنید.

 

– هرگاه سردردها شروع شدند، قرار دادن کیسه یخ بر روی شقیقه ها، ماساژ، و استراحت در مکانی تاریک و بی صدا را امتحان کنید. 

دارو درمانی برای میگرن

اگر باردار هستید یا قصد دارید به زودی باردار شوید، احتمالاً پزشکتان توصیه به قطع داروهایتان می کند، مگر اینکه واقعاً لازم باشند. او به همراه خودتان، تأثیرات دارو بر جنین را مورد بررسی قرار می دهد. در بعضی موارد، شاید پزشک مجبور شود براساس یک تحقیق ناتمام یا غیرقطعی و ناکافی، تصمیم به تجویز یک دارو بگیرد.

اکثر داروهای درمانی یا پیشگیری میگرن، در دوران بارداری باید قطع گردند. زیرا مصرف آن ها با نقص های مادرزادی نوزادان، در رابطه مستقیم است. بقیه داروها با عوارض ثانویه ی بارداری مانند:خونریزی، سقط، یا عدم رشد جنین و رحم به صورت طبیعی در ارتباط هستند. 

درمان سریع میگرن های شدید

هدف از درمان سریع، متوقف ساختن سردرد، پس از بروز اولین علائم است.

مسکن ها؛ که به کاهش درد های حاد میگرنی کمک می کنند. این قرص ها عمومی بوده و فقط برای میگرن استفاده نمی شوند: 

استامینوفن یکی از داروهای کم خطر در دوران بارداری است.

 – داروهای NSAID که داروهای غیر محرک و فاقد استروئید هستند، مانند آسپرین، که اگر نزدیک به زمان بسته شدن نطفه، مصرف شود، خطر خونریزی و سقط را به همراه دارد و اگر در سه ماهه سوم بارداری، مصرف شود خطر افزایش فشار خون در جنین را به دنبال دارد و مصرف آن نزدیک به موعد زایمان باعث افزایش خونریزی در مادر، هنگام زایمان می شود.

– هنوز تحقیقات، درباره خطرات اکثر داروهای NSAID شامل ایبوپروفن و ناپروکسن، که بدون نسخه قابل خریداری هستند، در دوران بارداری ادامه دارد. 

– از مصرف مسکن های حاوی نارکوتیک، که نوعی ماده مخدر محسوب می شود، باید خودداری کرد. مصرف این دارو در دوره های طولانی مدت، خطر اعتیاد را هم برای مادر و هم نوزاد به همراه دارد. 

ارگوتامین ها؛ که فقط برای سردردهای میگرنی تجویز می شوند. اما پزشکان مصرف این قرص ها را نیز در دوران بارداری توصیه نمی کنند. مصرف آن ها در سه ماهه اول بارداری، خطر بروز نقص های مادرزادی را برای نوزاد به همراه دارند. این قرص ها حتی می توانند باعث تحریک انقباضات رحمی شدید و درنتیجه تولد زود هنگام نوزاد نارس شوند. 

تریپتان ها؛ که فقط برای میگرن تجویز می شوند. اینگونه به نظر می رسد که این قرص ها باعث بروز نقص های مادرزادی نمی شوند. اما تحقیقات انجام شده پیرامون این قرص ها، تا به امروز فقط بر روی حیوانات بوده است. درنتیجه نمی توان به طور قطعی نظر داد. در سال ٢٠٠٨ روزنامه انجمن پزشکی آمریکا، درباره مصرف همزمان این قرص ها و دو نوع از متداول ترین قرص های ضد افسردگی، هشدار داد:

– SSRI ها که مانع از جذب دوباره سروتونین در مغز می شوند

– SNRI ها که مانع از جذب نوراپی نفرین در مغز می شوند

استفاده همزمان این داروها، شرایط خطرناکی را برای فرد به وجود می آورد که به “سندروم سروتونین” شهرت دارد. 

داروهای دیگر؛ که به منظور برطرف کردن اثرات جانبی میگرن در دوران بارداری تجویز می شوند. به عنوان مثال قرص های ضدتهوع برای برطرف شدن حالت تهوع ناشی از میگرن تجویز می شود. اما مصرف اکثر داروهایی که معمولاً برای میگرن استفاده می شوند، در دوران بارداری، به اندازه کافی بررسی نشده است و خطرناک بودن یا نبودن آن ها برای جنین کاملاً مشخص نیست. 

درمان پیشگیرانه میگرن

اگر سردردهای شدید و حملات عصبی عودشونده دارید، داروهای پیشگیری می توانند از بروز سردرد جلوگیری کنند یا حداقل درد آن را کاهش دهند. خیلی از این داروها، پیش از این برای مشکلات دیگری در دوران بارداری مانند فشار خون بالا تجویز شده اند.

 با یک متخصص اعصاب مجرب در زمینه درمان میگرن در زنان باردار صحبت کنید. او برای شما کمترین مقدار مورد نیاز دارو را تجویز می کند تا به کنترل سردرد هایتان کمک کند. داروهای بی خطری که برای میگرن تجویز می شوند، معمولاً شامل پروپرانولول یا لابتالول و وراپامیل هستند، که به ترتیب باعث عدم ترشح فاکتور بتا آدرنالین و عدم جذب کلسیم در خون می شوند.

 در زمان بارداری، قبل از هرگونه مصرف خودسرانه دارو یا گیاهان دارویی، با پزشکتان صحبت کنید.

اگر نمی توانید دارو مصرف کنید و یا دوست دارید که مصرف نکنید، وسیله ای وجود دارد که شاید جالب توجه باشد. سفالی اولین دستگاه تأیید شده FDA است که برای پیشگیری از میگرن در سنین بالای ١٨ سال کاربردی است. این دستگاه یک هدبند قابل حمل است که بر روی پیشانی قرار گرفته و ضربه های الکتریکی به پوست وارد می کند. با این کار عصب های مربوط به میگرن تحریک می شوند. از این دستگاه روزانه به مدت بیست دقیقه استفاده می شود و زمانی که روشن می شود با احساس سوزش یا حالت ماساژ همراه است.

آیا می‌توان در دوران بارداری به شیرهی ادامه داد؟

آیا می‌توان در دوران بارداری به شیرهی ادامه داد؟

آیا می‌توان در دوران بارداری به شیرهی ادامه داد؟

بارداری جدید دلیل رایج از شیر گرفتن است. برخی از کودکان خود را از شیر می‌گیرند و برخی از مادران نیز برای آماده شدن برای کودک جدید از شیر گرفتن را انجام می‌دهند. البته شما مجبور نیستید فقط به دلیل بارداری مجدد از شیر بگیرید. معمولاً می‌توانید به شیر دادن ادامه دهید. حتی ممکن است پس از ورود کودک جدید خود به نوزاد و فرزند بزرگتر خود شیر دهید.

ایمنی شیردهی در دوران بارداری چه مقدار است؟

پزشک می‌تواند به شما کمک کند تا در مورد ادامه شیردهی بهترین تصمیم را بگیرید. شیردهی در دوران بارداری جدید معمولاً بی‌خطر است. اگر سالم هستید و بارداری سالمی دارید، باید بتوانید به شیردهی ادامه دهید. با این حال برخی شرایط وجود دارد که ممکن است پزشک توصیه کند شما از شیردهی خودداری کنید. می‌بینید که هنگام شیردهی، بدن شما هورمونی به نام اکسی توسین‌ترشح می‌کند. اکسی توسین هورمون پیوند و عشق است اما باعث انقباضات رحم نیز می‌شود. در یک بارداری سالم و کم خطر این انقباضات خطرناک تلقی نمی‌شوند.

 

شیردهی چگونه بر کودکی که شما حمل می‌کنید تأثیر می‌گذارد؟

هیچ مدرکی وجود ندارد که شیردهی در دوران بارداری به بارداری فعلی شما آسیب برساند یا در رشد و نمو نوزاد جدید شما تداخل ایجاد کند. شما می‌توانید در حالی که کودکی را که با او حمل می‌کنید با تمام مواد مغذی مورد نیاز کودک خود شیر مادر تولید کنید. در اینجا چند نکته وجود دارد که باید بخاطر بسپارید. تغییر در شیر مادر و میزان شیر شما می‌تواند بر کودکی که از او شیر می‌دهید تأثیر بگذارد. اگر کودک شما زیر یک سال است، باید این تغییرات را به دقت کنترل کرد تا مطمئن شوید کودک به اندازه کافی تغذیه می‌کند. اما، اگر کودک شما یک کودک نوپا است که در حال حاضر انواع غذا‌های جامد را می‌خورد و از یک فنجان می‌نوشد، بنابراین تغییر در مقدار شیر مادر نباید مسئله‌ای باشد.

 

تغییرات در شیر مادر به چه صورت است؟

آغوز مملو از آنتی بادی و تغذیه است. بنابراین هنوز برای کودک بزرگتر مفید است. با این حال آغوز زیادی ایجاد نمی‌کنید.

طعم و مزه آغوز متفاوت از شیر بالغ است. با کاهش حجم شیر مقدار قند شیر یا قطره لاکتوز باعث شیرین شدن شیر می‌شود. در همان زمان سطح سدیم افزایش یافته و باعث شورتر شدن آن می‌شود. ممکن است کودکی که در حال حاضر به او شیر می‌دهید این تغییرات را نادیده گرفته و بدون هیچ مشکلی به شیر خود ادامه دهد، یا اینکه ممکن است اختلاف سلیقه را دوست نداشته باشد.

آغوز یک ملین طبیعی است. به نوزادان کمک می‌کند تا اولین مدفوع بچه به نام مکونیوم را از بدن خود خارج کنند. کودک بزرگتر شما که از شیر مادر تغذیه می‌کند ممکن است در آخر مدفوع شل داشته باشد. ممکن است بلافاصله یا کمی بعد در بارداری متوجه کاهش شیر خود شوید.

اگر کودک شیرده شما زیر یک سال است و متوجه کاهش شیر خود شدید حتما با پزشک متخصص اطفال صحبت کنید. ممکن است مجبور باشید علاوه بر شیردهی به کودک خود شیرخشک نیز بدهید تا مطمئن شوید کودک به آنچه نیاز دارد می‌رسد.

اگر کودک شما بیش از یک سال دارد، باید بیشتر تغذیه خود را از طریق انواع غذا‌های جامد دریافت کند. شما می‌توانید به شیردهی ادامه دهید اما ممکن است مجبور باشید در صورت لزوم به او شیر کامل یا شیر خشک کودک نوپا بدهید.

کاهش میزان شیر می‌تواند منجر به کاهش جریان شیر مادر از پستان شود. برخی از کودکان ناامید شده و شیردهی را متوقف می‌کنند.

چگونه بارداری جدید بر مادران شیرده تأثیر می‌گذارد؟

پستان دردناک و نوک پستان

بارداری می‌تواند یک مشکل قدیمی شناخته شده شیردهی را بازگرداند. تغییرات هورمونی که در دوران بارداری اتفاق می‌افتد، یک بار دیگر می‌تواند منجر به سینه و پستانک‌های حساس شود. شیردهی با نوک پستانک می‌تواند ناراحت‌کننده یا حتی دردناک باشد. متأسفانه روش‌های درمانی معمول برای شیردهی با زخم‌های ماسوره معمولاً در دوران بارداری جدید نیستند زیرا علت آن هورمونی است. بنابراین درمان حساسیت به نوک پستان مربوط به بارداری است. ممکن است فقط در سه ماه اول طول بکشد، بنابراین اگر بتوانید سه ماهه اول را پشت سر بگذارید ممکن است خوب باشید. با این حال برای برخی از مادران می‌تواند کل بارداری را ادامه دهد. برای مقابله با آن می‌توانید:

کمپرس سرد یا مرطوب‌کننده بی‌خطر نوک سینه را به نوک پستان خود بمالید. سوتین حمایتی بپوشید.

سعی کنید حواس پرتی او را هنگام شیردهی به کودک یا پرستار هنگام خستگی محدود کنید تا کودک نتواند به اطراف حرکت کند و نوک پستان شما را نکشد.

 

خستگی:

به دلیل تمام تغییرات هورمونی که در بدن شما اتفاق می‌افتد احساس خستگی بیش از حد معمول هنگام بارداری طبیعی است. مراقبت از کودک دیگر و شیردهی مطمئناً می‌تواند به آن اضافه کند. اگر می‌توانید استراحت کافی داشته باشید. ممکن است وقتی کودک یا کودک نوپایی دارید می‌خزد یا می‌دوید، سخت باشد اما سعی کنید.

هنگام شیردهی با پا‌های بالا بنشینید یا دراز بکشید

وقتی کودک شما چرت می‌زند، چرت بزنید

از وعده‌های غذایی صرف نظر نکنید و به یاد داشته باشید که مایعات زیادی بنوشید.

 

منبع: www.verywellfamily.com

روش های درمان سوزش معده در دوران بارداری

درمان سوزش معده

درمان سوزش معده

درمان سوزش معده در بارداری

بسیاری از زنان در دوران بارداری از سوزش سردل رنج می برند. اما برای از بین بردن این ناراحتی چه می توان کرد؟ آیا درمان این ناراحتی به جنین آسیبی نمی رساند؟ و آیا سوزش سردل در دوران بارداری مشکلی جدی است؟ در اینجا با علت ها و درمان آن آشنا می شویم.

درمان سوزش معده

سوزش معده در بارداری

علت سوزش معده در بارداری

علت سوزش معده در بارداری (ترش کردن، رفلاکس) کند شدن فرایند هضم توسط هورمون های بارداری است. تا پیش از بارداری مصرف غذاهای پر پنیر و تند برای شما مشکلی ایجاد نکرده بود. در واقع عادت غذاییتان قبل از بارداری مصرف غذاهای تند بود. اما حالا دچار سوزش معده شده اید. چیزی در حدود 50 درصد از خانم های باردار در سه ماهه ی دوم و سوم، سوزش معده در بارداری را تجربه می کنند. این مشکل معمولا پس از وعده های غذایی یا در هنگام خواب بروز پیدا می کند. ناراحتی ناشی از این مشکل می تواند کمی آزار دهنده و حتی غیر قابل تحمل باشد.سوزش معده که با نام ترش کردن و رفلاکس معده هم شناخته می شود، باعث ایجاد یک احساس سوزش در زیر قفسه ی سینه و احساس ترشی در دهان می گردد. چرا اکنون به سوزش معده مبتلا شده اید؟ زیرا هورمون های بارداری سرعت فرآیند هضم را در بدن تان کاهش داده اند تا بیشترین مقدار مواد مغذی و آب از غذای دریافتی تان اسنخراج شود. غذا با سرعت کندتری در روده ها حرکت می کند و تخلیه ی معده با تاخیر بیشتری انجام می شود. هورمون پروژسترون باعث می شود تا ماهیچه ی بین شکم شما و مری سست گردد. همه ی این عوامل با کمک هم باعث می گردند اسید های درون شکم تان بالا آمده و باعث بروز سوزش معده در بارداری گردد. این مشکل پس از زایمان و زمانی که معده ی شما فضای بیشتری از شکم تان را در اختیار داشته باشد خودبخود برطرف خواهد شد.

 

روش های درمان سوزش معده در بارداری

برای کاهش ناراحتی ناشی از سوزش معده می توانید این روش ها را امتحان نمایید:
به جای مصرف سه وعده ی غذایی بزرگ می توانید مواد مورد نیاز بدن تان را در تعداد وعده های بیشتر (مثلا شش وعده) ولی کوچکتر در طی روز دریافت نمایید.
از 4 ساعت مانده به ساعت خواب تان چیزی نخورید.
هنگامی که مواد غذایی اسیدی مثل مرکبات، گوجه، یا گریپ فروت مصرف می نمایید بهتر است آنها را با مواد غذایی کمتر اسیدی ترکیب کنید. به این ترتیب می توانید از تاثیرات آزاردهنده ی آنها بکاهید. به عنوان مثال گوجه را به جای سالاد در ساندویچ تان مصرف نمایید و آب پرتقال را تنها هنگامی که یک ظرف بزرگ سیر خورده اید بنوشید.در بعضی خانم ها مصرف غذاهای تند، غذاهای چرب، قهوه، نوشیدنی های گازدار، غذاهای اسیدی و شکلات باعث تشدید سوزش معده می گردد؛ اما بقیه می توانند این مواد غذایی را مصرف نمایند اما نسبت به مواد دیگری حساس هستند. با تشخیص مواد غذایی که باعث بروز سوزش معده در شما می گردند از آنها دوری نمایید.از مصرف حجم زیاد نوشیدنی با وعده ی غذایی تان اجتناب کنید زیرا نوشیدن باعث می گردد هوای بیشتری وارد معده ی شما گردد. این هوای قورت داده شده می تواند باعث بروز سوزش معده در بارداری و حتی دوران غیر بارداری گردد. اگر احساس تشنگی می کنید با قلپ های کوچک نوشیدنی تشنگی تان رفع کنید.از مصرف نوشیدنی های حاوی کافئین دوری کنید. زیرا کافئین ماهیچه ی بالای شکم را (که وظیفه ی جلوگیری ورود اسید به مری را بر عهده دارد) سست می نماید.پس از وعده های غذایی آدامس بجوید تا ترشح بزاق تان بیشتر گردد. ترشح بزاق ناراحتی شما را کم می کند. چرا؟ زیرا بزاق باعث خنثی شدن اسید موجود در مری می گردد.

از دراز کشیدن یا خم شدن پس از غذا خودداری نمایید. به جای این کار حداقل تا یک ساعت پس از مصرف غذا صاف بنشینید.با استفاده از چند بالش اضافی در حالت کمی شیب دار روبه بالا بخوابید.معمولا استفاده از یک داروی ضد اسید می تواند بدون ایجاد خطر، میزان اسیدی بودن شکم تان را کاهش دهد. بیشتر داروهای ضد اسیدی که بدون نسخه فروخته می شوند، دارای ماده ای نیستند که جذب گردد. بنابراین استفاده از آنها برای فرزندتان خطری نخواهد داشت. توصیه می شود قبل از استفاده از داروی ضد اسید با پزشک تان مشورت نمایید.

آیا خانم‌های باردار می‌توانند غذا‌های دریایی بخورند؟

آیا خانم‌های باردار می‌توانند غذا‌های دریایی بخورند؟

ممکن است قبلاً زیاد به این موضوع فکر نکرده باشید اما به محض وجود یک کودک در شکم شما تغذیه سالم به بالای لیست اکثر زنان باردار می‌رسد. هنگامی که یک زن باردار می‌شود اغلب نگران انجام همان کار‌هایی است که قبلاً انجام داده است. ما در مورد آنچه در دوران بارداری می‌خوریم به خصوص در مورد ایمنی مواد غذایی یا غذا‌هایی که باید در دوران بارداری از آن‌ها اجتناب کنیم نگران هستیم.

از خوردن چه چیز‌هایی باید در سه ماهه اول خودداری کنیم؟

در سه ماهه اول بارداری اندام‌های کودک شما در حال رشد است. این زمان مهمی برای رشد طبیعی سیستم عصبی، مغز و نخاع است. به همین دلیل احتیاط در مورد آنچه می‌خوریم به ویژه انواع غذا‌های دریایی ضروری است. در دوران بارداری بسیار عادی است که زنان نسبت به بوی خاصی (مانند قهوه ) بیزار شوند. شما نمی‌توانید سطح سالمونلا، لیستریا، توکسوپلاسموز، انگل، کرم یا جیوه را تشخیص دهید. ما می‌دانیم که باکتری‌هایی مانند سالمونلا یا لیستریا در دمای اتاق خیلی سریع تولید مثل می‌کنند. رساندن غذا به دمای بالا تنها راه از بین بردن این باکتری‌ها است. هنگام پختن گوشت یا ماهی اطمینان حاصل کنید که دمای داخلی ۱۴۵ F / ۶۳ C حاصل شود. بهتر است از تخم مرغ خام، پنیر‌های نرم و انواع غذا‌های دریایی، ماهی یا گوشت خام خودداری کنید تا از بروز هرگونه عارضه‌ای مانند لیستریا یا سالمونلا جلوگیری کنید. ماهی خام باید قبل از مصرف منجمد شود. به یاد داشته باشید که یخ زدن باعث از بین رفتن انگل‌ها می‌شود اما باکتری‌ها را از بین نمی‌برد و عاقلانه است که زنان باردار از آن اجتناب کنند.

 

اگر در دوران بارداری میگو بخورید چه اتفاقی می‌افتد؟

خوردن میگو در دوران بارداری منبع خوبی از مواد مغذی پروتئین، ویتامین D و B۲ است. آن‌ها همچنین غنی از منیزیم، پتاسیم و آهن هستند. خوردن غذا‌های غنی از آهن به تولید اضافی گلبول‌های قرمز کمک می‌کند. این ماده برای شما و کودک در دوران بارداری بسیار مهم است. اگر میگو را به صورت منجمد خریداری می‌کنید می‌توانید آن‌ها را بدون هیچ مشکلی بخورید. میگوی کاملاً پخته شده برای رژیم بارداری شما نیز بی‌خطر است.

آیا می‌توانید برنج سرخ شده و میگو را در دوران بارداری بخورید؟

برنج سرخ شده و میگو یک غذای محبوب است که کاملاً مورد توجه چینی ها، تایلندی ها یا ژاپنی ها است. از آنجا که میگو کاملاً پخته شده است برنج سرخ شده برای خوردن در دوران بارداری مناسب است.

 

منبع: www.bellybelly.com.au

دلایل هوس های غذایی یا همان ویار در بارداری

هوس های غذایی

هوس های غذایی

هوس های غذایی در بارداری

هوس های غذایی، یکی از مشکلات شایع دوران بارداری است که بیشتر مادران تجربه اش می کنند. البته ویار انواع مختلفی دارد ولی معمولا از الگوی خاصی پیروی می کند و راه حل های مشخصی هم دارد. منظور از ویار در این جا، دو نوع حالت مختلف در دوران بارداری است. مفهوم اولی ، همان تمایلات مادر به خوردن مواد غذایی و غیرغذایی در دوران بارداری است که همه تا حدی با این حالت از ویار آشنا هستند:”مثلا مادر گاهی میل زیادی به خوردن ترشی، قره قوروت و لواشک دارد و گاهی تمایل به خوراکی های شیرین. البته خوردن این مواد غذایی در حدی که تعادل تغذیه ای زن باردار را به هم نزند، اشکالی ندارد. اما بعضی اوقات مادران باردار همین مواد غذایی بی ضرر را آن قدر زیاد مصرف می کنند که تعادل غذایی شان به هم می خورد و این رفتار مضری است که اصلا توصیه نمی شود .”

 

هوس های غذایی

ویار در بارداری

بدنتان می خواهد چیزی بگوید

نوع غذایی که شما دوست دارید جنسیت کودکتان را نشان می دهد. البته این موضوع استناد علمی ندارد و بر اساس تجربیات گذشتگان گفته می شود. زنانی که میل به چیزهای شیرین دارند، مانند شکلات، آب نبات، لبنیات به خصوص شیر، احتمالاً دختر خواهند داشت. زنانی که بیشتر غذاهای شور، تند یا ترش می خواهند پسردار هستند.

زیاد گرمتان می شود

بهترین راه خنک کردن بدن خوردن چیزی تند است. به همین دلیل بسیاری از زنان باردار میل به غذاهای تند دارند. خوردن غذاهای تند باعث می شود شما عرق کنید که در نهایت منجر به خنک شدن بدن خواهد شد. بر این اساس است که می بینید در گرم ترین شهرها بیشتر افراد غذاهای تند می خورند.

کودکتان کمی تنوع می خواهد

این مطلب نیز ریشه ی علمی ندارد. برخی افراد معتقدند در مورد میل به خوردن غذاهای ترش مانند لیمو یا غذاهای شور مانند خیار شور بدن مواد غذایی را دریافت می کند که کودک به آن نیاز دارد. به همین دلیل است گاه زنان باردار هوس خوردن ترکیب های غذایی عجیبی را دارند.

کمبود مواد غذایی دارید

برخی زنان باردار میل به خوردن مواد غیرخوراکی مانند سنگ، خاک یا کاغذ پیدا می کنند. علت این مشکل اغلب کمبود آهن است. مصرف چیزهایی مانند خاک می تواند برای هردو مادر و کودک مضر باشد، بنابراین اگر دیدید میل به مواد غیرخوراکی دارید باید حتماً با پزشکتان صحبت کنید.

 

هوس های غذایی

ویار در بارداری 

شاید کم خونید

 مشابه مورد قبل برخی زنانی در بارداری میل به خوردن یخ پیدا می کنند. اما به اعتقاد برخی علت آن کمبود آهن است. خوردن یخ به خاطر کمبود آهن شاید کمی عجیب به نظر برسد – خصوصاً که بیشتر افراد کم خونی را با احساس سرما همراه می دانند. علائم کمبود آهن و کم خونی عبارت اند از خستگی، بی حالی، التهاب زبان و میل به خوردن مواد غیرخوراکی مانند یخ. اما چرا یخ؟ گفته می شود یخ کمک می کند التهاب و تورم در زبان کاهش یابد و همچنین ترد است.

هورمون هایتان تغییر کرده اند

بارداری باعث بالا پایین رفتن زیاد هورمون ها می شود. دانشمندان معتقدند پروتئین های نوروپپتید یا NPY، آمینواسیدی که توسط نورون ها در سیستم عصبی برای افزایش اشتها تولید می شود، ممکن است عامل زیادشدن میل غذایی شما در بارداری باشد.

شاید بدن به امگا3 نیاز دارد

برخی زنان در بارداری میل به ماهی و دیگر غذاهای دریایی دارند. پاسخ ساده است:بدن شما شاید کمبود اسیدهای چرب امگا3 دارد. این یک کمبود غذایی رایج است، خصوصاً در بین زنان باردار. البته مراقب جیوهی ماهی ها باشید. جیوه یک فلز سنگین سمی است که از طریق آلودگی آب در بدن ماهی جمع می شود. ماهی هایی که بیشتر عمر کرده و بیشتر در زنجیره ی غذایی هستند، مانند کوسه ماهی، مقدار جیوهی بیشتری دارند.

عطسه در دوران بارداری

عطسه در دوران بارداری

عطسه در دوران بارداری

عطسه در دوران بارداری به اندازه سایر اوقات معمول است. عطسه مداوم می‌تواند خسته‌کننده باشد اما به مادر یا کودک آسیب نمی‌رساند. عطسه می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد. گرچه جای نگرانی در این مورد وجود ندارد.

چه عواملی باعث عطسه در بارداری می‌شود؟

۱- ایمنی کم:

بارداری ایمنی بدن شما را ضعیف می‌کند و بدن را به آلرژی‌هایی مانند:

آلرژی در محیط داخلی ناشی از گرد و غبار یا شوره حیوان خانگی (ریزش پوست میکروسکوپی حیوانات با خز و پر).

آلرژی‌های فصلی ناشی از گرده گل و یونجه. این یک علت شایع برای آسم است و اگر قبلاً به این بیماری مبتلا هستید، وضعیت را تشدید می‌کند.

با به خطر افتادن ایمنی ویروس‌ها به بدن شما حمله می‌کنند و منجر به سرماخوردگی و آنفولانزا می‌شوند.

۲- رینیت بارداری:

گرفتگی بینی که بدون عفونت مجاری تنفسی یا علت آلرژیک ایجاد می‌شود. این وضعیت معمولاً دو هفته پس از زایمان از بین می‌رود. یک مطالعه نشان داده است که میزان گرفتگی بینی در هفته ۱۲ ۲۷٪ و در هفته ۳۶ ۴۲٪ است. عطسه می‌تواند تسکین زیادی در انسداد بینی شما ایجاد کند اما در دوران بارداری نیز می‌تواند دردناک باشد.

هنگام عطسه چه احساسی دارید؟

عطسه می‌تواند منجر به سفت شدن رباط گرد شود که رحم را پشتیبانی می‌کند. این محکم شدن می‌تواند منجر به درد شدید و تابشی در شکم تحتانی شود. با این حال به هیچ وجه مضر نیست. رباط گرد مانند نواری از بافت‌های همبند به نظر می‌رسد. این کشاله ران را به قسمت جلویی رحم متصل می‌کند و از این طریق رحم را حمایت می‌کند.

 

آیا عطسه مادر باردار می‌تواند نوزاد را تحت تأثیر قرار دهد؟

عطسه همانطور که قبلاً ذکر شد التهاب مجرای بینی یا گلو است که هیچ خطری برای کودک یا مادر ندارد. با این حال آسم یا احتقان مجرای بینی می‌تواند باعث مشکل تنفسی در مادر شود و اکسیژن‌رسانی به جنین را به خطر بیندازد. اگر به دلیل عطسه به مدت طولانی احساس نفس می‌کنید با پزشک خود صحبت کنید.

 

نشت ادرار به دلیل عطسه در دوران بارداری:

بی اختیاری ادرار یا نشت ادرار در دوران بارداری شایع است. تغییرات هورمونی و فشاری که رحم بر روی مثانه وارد می‌کند باعث می‌شود مجاری ادرار به طور غیر ارادی شل شود. هنگام عطسه منجر به نشت ادرار می‌شود.

 

چگونه با عطسه کنار بیاییم؟

عطسه اگرچه بی‌ضرر است اما ناراحت‌کننده است. می‌توانید از طریق برخی از روش‌های درمانی در خانه تسکین پیدا کنید. در اینجا چند نکته برای دنبال کردن آورده شده است:

در شب برای رفع گرفتگی بینی از مرطوب‌کننده استفاده کنید.

استنشاق بخار یا اسپری بینی با نمک نیز به رفع گرفتگی کمک می‌کند.

برای ر‌هایی از التهاب گلو و مجرای بینی از یک گلدان مخصوص با آب یا محلول نمکی استفاده کنید.

اگر به گرد و غبار یا کپک حساسیت دارید، پس از دستگاه تصفیه هوا استفاده کنید.

آب زنجبیل را با یک قاشق عسل که به آن اضافه شده بنوشید. زنجبیل دارای خواص دارویی است که سرما را تسکین می‌دهد.

خوردن سیر پخته یا خام به جلوگیری از عفونت کمک می‌کند.

فلفل سیاه را به سالاد‌ها و سوپ‌ها اضافه کنید تا از التهاب گلو خلاص شوید.

هنگام عطسه شکم پایین خود را بگیرید. این می‌تواند به شما در جلوگیری از درد در رباط‌های گرد کمک کند.

اگر نشت ادرار مکرر دارید برای جلوگیری از خیس شدن لباس زیر بپوشید.

غذا‌های سالم از جمله میوه‌های سرشار از ویتامین C بخورید و برای تقویت ایمنی بدن خود ورزش‌های ملایم انجام دهید.

چه زمانی باید با یک پزشک مشورت کنید؟

عطسه در دوران بارداری با هیچ عارضه‌ای همراه نیست. با این حال اگر علائم زیر را مشاهده کردید با پزشک خود صحبت کنید:

  • مشکل تنفس
  • مشکل در خوردن و خوابیدن
  • درد قفسه سینه یا سایر ناراحتی‌های تنفسی
  • مخاط سرفه سبز یا زرد رنگ
  • تب ۱۰۰ درجه یا بیشتر

 

منبع: www.momjunction.com

ضرورت معاینه بیضه های نوزاد تازه متولد شده

بیضه ها

بیضه ها

اهمیت چکاپ بیضه های نوزادان زیر یکسال

بیضه ها مهم ترین عضو تولیدمثل مردانه هستند و دو وظیفه مهم تولید اسپرم (نطفه مردانه) و هورمون تستوسترون را برعهده دارند. این اعضا باعث ایجاد خصوصیات جنسی مردانه در پسربچه ها می شوند. گاهی بیضه ها در جای اصلی خود قرار نمی گیرند و مشکل ساز می شوند. تخمین زده می شود که 5-3 درصد نوزادان تازه متولدشده پسر، دچار بیضه نزول نکرده هستند.

والدینی که صاحب نوزاد پسر می شوند باید از بدو تولد بیضه های کودکشان را توسط متخصص اطفال چک کنند و از طبیعی بودن شکل و جای آن ها درون کیسه بیضه نوزاد مطمئن شوند در غیر اینصورت در صورت وجود ناهنجاری در آن منطقه خطر عقیم شدن و نازایی نوزادشان را تهدید می کند.

یک متخصص کلیه و مجاری ادرار از عارضه بیضه نزول نکرده یک عارضه مادرزادی برای نوزادان پسر سخن گفت که غفلت والدین و درمان نشدن آن تا قبل از یک سالگی موجب ناباروری و عقیم شدن آنها می شود.

به طور معمول 34 نفر از هر 1000 نوزاد یا به عبارتی 3.4 درصد پسر بچه هایی که به دنیا می آیند در بدو تولد با این عارضه همراه هستند که هرچه وزن یک نوزاد پسر در بدو تولد کمتر باشد یا به شکل نارس به دنیا آمده باشد شانس اینکه این اتفاق در وی روی دهد بیشتر خواهد بود.

در اکثر قریب به اتفاق نوزادانی که به این عارضه مبتلا هستند طی 3 تا 6 ماه اول پس از تولد به خودی خود همزمان با رشد و تکامل نوزاد بیضه پایین می آید و چنانچه در پسر بچه ای در پایان اولین سال تولد پایین نیامد نیاز به درمان برای اصلاح این ناهنجاری وجود دارد.

زمانی که نوزاد در دوره جنینی در داخل رحم مادر به سر می برد بیضه ها در داخل شکم و در مجاورت کلیه ها قرار گرفته اند و به مرور زمان با بالا رفتن سن کودک، کلیه ها به سمت بالا صعود کرده تا در موقعیت طبیعی خود قرار گیرند و از همسایگی کلیه ها جدا شده و در مسیری طبیعی وارد لگن می شوند سپس در کشاله ران وارد کانال های این گوی نال می شوند تا از این مسیر وارد کیسه شوند.

به دلایل متعدد که معمولاً هورمونی هستند در مواردی سیر حرکت آن به سمت پایین با توقف روبرو می شود و کودک به دنیا آمده دارای یک بیضه در کیسه خواهد بود یا هیچ بیضه ای در کیسه نخواهد داشت. چنانچه سن کودک به یک سال تمام برسد و بیضه در داخل کیسه قرار نگرفته باشد نیازمند درمان قطعی است.

از 1.5 سالگی به بعد تغییرات غیر قابل بازگشت در سلول های بیضه نزول نکرده اتفاق می افتد و این تغییرات در آینده ریسک ناباروری پسران را افزایش خواهد داد.

چند عارضه ممکن است در رابطه با این عارضه روی دهد که یکی افزایش ریسک پیچ خوردگی طناب بیضه است. این یک پروسه بسیار حاد و دردناک است و یک زمان طلایی 4 تا 6 ساعته دارد که در صورت عدم تشخیص درست و اصلاح نشدن این عارضه، بیضه از بین خواهد رفت و در عارضه بیضه نزول نکرده این اتفاق بیشتر روی خواهد داد.

بیضه ها

بیضه نوزادان

عارضه دومی که این کودکان را تهدید می کند افزایش ریسک ابتلا به سرطان بیضه است یعنی این افراد حدوداً 6 تا 8 برابر جمعیت عادی و به قول برخی 10 تا 12 برابر جمعیت عادی ریسک ابتلا به سرطان خواهند داشت چرا که این افراد به طور مادرزاد دارای ساختمان جنسی مختلی هستند.

عارضه سوم که این کودکان را تهدید می کند ناباروری است که این عارضه در شکل بیضه های نزول نکرده یکطرفه از سایر افراد نرمال جامعه خیلی بیشتر نیست ولی در شکل دو طرفه چنانچه بیضه ها نزول نکرده باشند در 50 درصد موارد ممکن است باعث ناباروری در فرد شود.

از آنجا که تغییرات غیرقابل بازگشت در سلول های زایا در این عارضه از 1.5 سالگی روی می دهد نباید پسربچه ای 1.5 ساله دارای درمان نشده بماند، به همین علت در تمام مکاتب علمی دنیا توصیه می شود زمانی که با پسربچه دارای بیضه نزول نکرده روبرو می شوند که 6 ماه اول تولد را سپری کرده است، درمان ها باید شروع شود به نوعی که تا پایان سال اول تکلیف این بیماری روشن شده باشد که جراحی این کار را انجام می دهد.

باید با استفاده از جراحی، آن را پایین آورد. گاهی ممکن است طناب بیضه کوتاه باشد که در این صورت درمان و جراحی در دو مرحله صورت می گیرد یعنی یک عمل جراحی را به سنین بالاتر موکول می کنیم و آن را پایین می آوریم.

در کل باید در پایان اولین سال تولد جراحی انجام شده باشد و این بیضه در موضع طبیعی خود در داخل کیسه قرار گرفته باشد.

بیضه ها در پستانداران و موجودات خونگرم در داخل شکم قرار دارند اما در انسان در داخل کیسه ای در خارج بدن قرار دارند زیرا دمای داخل کیسه یک درجه سانتیگراد نسبت به دمای مرکز بدن پایین تر است و به عبارتی دیگر کیسه یک درجه خنک تر است.

این خنک تر بودن عامل کارکرد طبیعی آن است یعنی بعدها که نوزاد بالغ شد و ازدواج کرد در این محیط خنک کار بهتری از نظر اسپرم سازی انجام خواهد داد بنابراین وجود آن به داخل کیسه قانون طبیعت است و حتماً بایستی بیضه کودک در یک سالگی در داخل کیسه قرار گرفته باشد.

متأسفانه بسیاری از پزشکان و همکاران نگران هستند که بیهوشی ناشی از جراحی برای کودک مضر باشد در حالی که کبد نوزاد پس از 6 ماهگی در برخورد با داروهای بیهوشی مانند یک فرد بزرگسال عمل می کند.

بنابراین هیچ خطری این کودک را از نظر بیهوشی تهدید نخواهد کرد مگر در مواردی خاص که در این صورت پزشک بیهوشی در صورت وجود بیماری پیشنهاد می کند این جراحی در سن بالاتر انجام شود.

از آنجایی که این جراحی نیازمند بیهوشی است در کمتر از 6 ماهگی این جراحی انجام نمی شود زیرا بیهوشی در کودکان زیر 6 ماه به صورت انتخابی مشکلاتی ایجاد می کند بنابراین درمان را باید پس از 6 ماهگی تا یک سالگی انجام داد.