نزدیکی در سه ماهه اول بارداری مجاز یا ممنوع؟

نزدیکی در سه ماهه اول بارداری مجاز یا ممنوع؟

نزدیکی در سه ماهه اول بارداری مجاز یا ممنوع؟

شاید فکر کردن به رابطه زناشویی آن هم در دوران بارداری برایتان سخت و نگران کننده باشد، به خصوص که احتمال سقط جنین در سه ماهه اول بارداری بیشتر از سه ماهه دوم و سوم است. بنابراین ممکن است فکر کنید نزدیکی در سه ماهه اول بارداری کار خطرناکی است.
اما بهتر است ترس و نگرانی را کنار بگذارید و به زندگی عادی‌تان برگردید!
علاوه بر تغییرات هورمونی، بدن شما هم در دست تغییراتی است که ممکن است مدام احساس کاهش و افزایش میل جنسی داشته باشید. باید منتظر احساسات غیرمنتظره باشید چراکه همه چیز دستخوش این تغییر بزرگ خواهد شد.
اوایل بارداری، بعضی خانم‌ها احساس خستگی و کسالت زیادی دارند و به زور می‌توانند کارهای روزمره شان را ادامه دهند- چه برسد به زندگی عاطفی!
بعضی‌ها هم مدام احساس گرسنگی می‌کنند. اما با این حال بعضی‌ها هم میل جنسی‌شان افزایش می‌یابد و دوست دارند در این دوران هم زندگی روزمره‌شان را داشته باشند و صمیمت خود را با همسرشان حفظ کنند.
در ادامه با دانستنی‌های نزدیکی در سه ماهه اول بارداری آشنا خواهید شد تا نه فقط سلامت جنین و خودتان را حفظ کنید، که از رابطه در این دوران لذت ببرید.

رابطه جنسی بعد از بارداری

حالت تهوع و نزدیکی

بعضی‌ها در سه ماهه اول بارداری به قدری حالت تهوع زیادی دارند که شاید اصلا نتوانند به رابطه زناشویی فکر کنند. تعداد کسانی که به اصطلاح «ویار» دارند و اوایل بارداری دچار تهوع صبحگاهی می‌شوند، اصلا کم نیست و شاید بهتر باشد به جای تهوع صبحگاهی به آن بگوییم «تهوع روزانه» چراکه در تمام طول روز با مادر است.
این تهوع ممکن است به خاطر واکنش جنین به هورمون بارداری hCG باشد. استروژن و پروژسترون هم ممکن است در این بدحالی تاثیرگذار باشند و سرعت عملکرد دستگاه گوارش را کاهش می‌دهند.
حالا احساس خستگی و کسالت بارداری را هم به تهوع اوایل بارداری اضافه کنید؛ پس تعجبی ندارد که به رابطه جنسی بی‌میل باشید. اما با همه این احساسات مختلف، اگر دوست دارید لحظات عاشقانه‌ای کنار همسرتان داشته باشید، خوب است این کار را به لحظاتی پایانی روز و قبل از رفتن به رختخواب موکول کنید که تهوع‌تان کمتر است.
خبر خوب این است که تهوع صبحگاهی معمولا بین هفته‌های ۱۲ تا ۱۴ بارداری تمام می‌شودد. بنابراین اگر در سه ماهه اول نمی‌توانید خود را برای رابطه زناشویی آماده کنید، کمی صبور باشید که به زودی دوباره می‌توانید به رابطه عاطفی‌تان برگردید.

افزایش میل جنسی در بارداری طبیعی است؟

با توجه به تغییرات زیادی که بارداری در بدن ایجاد می‌کند، اصلا بعید نیست که حس میل جنسی بعضی خانم‌ها همزمان با بارداری‌شان زیادتر شود. در مقابل بعضي‌ها هم ممکن است حس کنند میل جنسی‌شان کمی (یا خیلی زیاد) کاهش پیدا کرده!
اگر میل جنسی شما افزایش یافته، می‌توانید قدردان هورمون‌های بارداری و نیز افزایش گردش خون در ناحیه تناسلی خود باشید که حتی باعث می‌شود در طول رابطه، دفعا بیشتر و شدیدتر ارگاسم را تجربه کنید.
شاید هم در دوران بارداری، همینکه فکرتان از نگرانی درباره لوازم پیشگیری از بارداری و … رها شده، خود باعث افزایش میل جنسی‌تان شود.

رابطه زناشویی در دوران بارداری

نزدیکی در سه ماهه اول و خطر سقط

یک نفس راحت بکشید: هیچ منعی برای نزدیکی در دوره بارداری، حتی سه ماهه اول بارداری وجود ندارد.حتی اگر قبل از اینکه متوجه بارداری‌تان شوید، قرص ضدبارداری مصرف کرده‌اید، باز هم لازم نیست نگران باشید که هیچ تاثیری بر سقط جنین و … ندارد.
اگر شوهرتان از نزدیکی در بارداری واهمه دارد و نگران سلامت فرزندش است، به او اطمینان دهید که جای بچه در رحم شما امن است و دخول، نمی‌تواند آسیبی به او برساند.
تا زمانیکه پزشک به شما اطمینان دهد که نزدیکی خطری برای جنین ندارد، می‌توانید از لحظات عاشقانه‌ای که کنار همسرتان تجربه می‌کنید، لذت ببرید.
 

لکه بینی در ماه دوم بارداری خطرناک است؟

لکه بینی در ماه دوم بارداری خطرناک است؟

لکه بینی در ماه دوم بارداری خطرناک است؟

لکه بینی در ماه دوم بارداری و به طور کلی سه ماهه اول بارداری احتمال زیادی دارد و آن هم به دلیل حساسیت این دوران است. لکه بینی نگرانی شایع بسیاری از خانمهای باردار است و حدود 20 درصد از خانمها در طول سه ماهه اول بارداری لکه بینی دارند. اما لکه بینی لزوما نشانه بدی نیست بنابراین هر زمان متوجه آن شدید بهتر است یک نفس عمیق بکشید و با پزشکتان تماس بگیرید. این مطلب به شما کمک میکند علت لکه بینی به ویژه در ماه دوم بارداری را بهتر بدانید و با آگاهی بیشتری نزد پزشک بروید.

علت لکه بینی در ماه دوم بارداری

1. خونریزی لانه گزینی

یکی از شایعترین علل لکه بینی در اوایل بارداری خونریزی لانه گزینی است. خونریزی لانه گزینی زمانی اتفاق می افتد که تخمک بارور شده به دیواره رحم میچسبد. طی این اتفاق چند روز لکه بینی ادامه خواهد داشت. این لکه بینی پیش از ماه دوم بارداری و حتی زمانی است که خانم اطلاعی از بارداری خود ندارد و دقیقا به همین دلیل ممکن است با خونریزی قاعدگی اشتباه گرفته شود.

لکه بینی در دوران بارداری

2. پولیپ دهانه رحم

یکی دیگر از علل رایج لکه بینی در ماههای اول بارداری پولیپ دهانه رحم است که در بارداری به دلیل افزایش هورمون استروژن احتمال خونریزی آن وجود دارد. این اتفاق به دلیل وجود عروق خونی زیاد در بافت اطراف گردن رحم در طول بارداری می افتد. به همین دلیل رابطه جنسی و معاینه به وسیله متخصص زنان میتواند باعث خونریزی شود.

3.حاملگی مولار

حاملگی مولار یک بیماری نادر است که طی چند هفته بعد از لقاح جفت تبدیل به یک توده کیستی میشود. این بیماری همراه با خونریزی قهوه ای تیره، حالت تهوع، استفراغ و گرفتگی شدید است.

4.سقط جنین

سقط جنین یا از دست رفتن بارداری قبل از هفته 20 بارداری اغلب به دلیل نقص کروموزومی جنین اتفاق می افتد اما میتواند به دلیل عوامل هورمونی دیگر هم باشد. در این مورد لکه بینی و بعد خونریزی شدید واژینال (احتمالا لخته همراه با بافت) همراه با کمردرد و شکم درد ناگهانی و کاهش علائم بارداری اولیه مانند حساسیت سینه و تهوع صبحگاهی اتفاق می‌افتد.

دل درد از علائم سقط جنین، لکه بینی در بارداری

5.عفونت

برخی اوقات خانمها دچار عفونتهای ناشی از بیماریهای مقاربتی میشوند که به آن عفونت کلامیدیا میگویند. این نوع عفونت موجب خونریزی گردن رحم میشود که معمولا با درمان پزشک مسئله برطرف میشود.

6. معاینه فیزیکی

بدون شک در ماه دوم بارداری پزشک یک معاینه لگنی انجام خواهد داد که میتواند تا 24 ساعت بعد از معاینه لکه بینی را باعث شود.

دلایل دیگر لکه بینی در بارداری

حتی اگر پولیپ وجود نداشته باشد چند دلیل واضح برای لکه بینی در ماههای اول بارداری وجود دارد:

  • رابطه جنسی
  • سونوگرافی واژینال
  • ورزش سنگین/ بلند کردن شی سنگین

نکات مهم در لکه بینی بارداری

لکه بینی در دوران بارداری در اغلب موارد غیرطبیعی نیست اما بهتر است با پزشک در این مورد مشورت شود. خبر خوب این است که نیمی از زنانی که دچار لکه بینی یا خونریزی در دوران بارداری میشوند بارداری سالم داشته و نوزاد سلامتی را به دنیا می آورند.
به منظور مدیریت لکه بینی در دوران بارداری و سلامت بارداری رعایت نکات زیر میتواند کمک کننده باشد:

  • استراحت بیشتر در طول روز
  • بالا نگهداشتن پاها
  • آبرسانی کافی به بدن
  • کاهش فعالیت فیزیکی
  • ممنوعیت حمل بار بیشتر از 5 کیلوگرم

داروها چه تاثیری بر جنین می‌گذارند؟

داروها چه تاثیری بر جنین می‌گذارند؟

 
مصرف انواع دارو در دوران بارداری ممکن است تاثیرات جبران ناپذیری بر جنین داشته باشد. برخی داروها جزو داروهای مجاز بارداری هستند و برخی دیگر در دسته داروهای ممنوعه. البته برخی داروهای غیرقانونی نیز هست که به هیچ عنوان نباید مصرف شود. به همین دلیل پیش از مصرف هر نوع دارویی در بارداری باید با پزشک مشورت کنید و از بی‌خطر بودن آن اطمینان حاصل کنید.
اینفوگرافی را به صورت یکجا دانلود کنید.












احتمال بارداری بعد از پریود چقدر است؟

احتمال بارداری بعد از پریود چقدر است؟

احتمال بارداری بعد از پریود چقدر است؟

احتمال بارداری بعد از پریود چقدر است؟ چند روز بعد از اتمام قاعدگی امکان بارداری وجود دارد؟ احتمال بارداری چند روز قبل از پریود وجود دارد؟
شاید هر کدام از این سوالات ذهن شما را برای بارداری درگیر کرده باشد. اما آنچه باید بدانید این است که امکان باردار شدن در هر روز از سیکل شما (از شروع یک پریود تا پریود بعدی) وجود دارد. در واقع هر زنی بنابر سیکل قاعدگی و کارکرد هورمون‌هایش زمان باروری مشخصی دارد. روز اول پریود روز اول این چرخه حساب می‌شود و آخرین روز این چرخه شروع دوره بعدی است. معمولا این دوره ها به صورت میانگین 28 روزه است و البته ممکن است در برخی زنان بیشتر یا کمتر باشد.

احتمال بارداری بلافاصله بعد از پریود

محاسبه بارداری بعد از پریود

اینکه بلافاصله بعد از پریود باردار شوید احتمال بسیار کمی دارد اما غیر ممکن نیست! اگر شما در روزهای ابتدایی بعد از دوران پریود خود بدون استفاده از روش‌های جلوگیری رابطه داشته باشید، احتمال بارداری وجود دارد. در واقع میتوان گفت هیچ زمان امنی برای داشتن رابطه بدون روش‌های جلوگیری از بارداری وجود ندارد.
احتمال بارداری بعد از پریود به سیکل قاعدگی هر زن و تعداد روزهایی که دوره پریودش طول می‌کشد، بستگی دارد. اولین روز قاعدگی شما، زمانی که خونریزی آغاز می‌شود، به عنوان اولین روز پریودتان محاسبه می‌شود. اگر دوره پریود شما 28 روزه باشد، تخمک گذاری شما بین روز 12 تا 15 این سیکل رخ می‌دهد. در این زمان است که تخمدان، تخمکی را در رحم آزاد کرده و قابلیت باروری را در شما بالا می‌برد.
در دوران پریودتان تخمک معمولا رشد می‌کند و برای آزادسازی در زمان تخمک گذاری(میانه سیکل) آماده می‌شود. زمانی که تخمک در تخمدان بارور می‌شود، متغیر است. این به معنای این است که روز تخمک گذاری‌تان می‌تواند از سیکلی تا سیکل دیگر متفاوت باشد.

احتمال بارداری بعد از پریود در سیکل‌های کوتاه

اگر دوره پریودتان 7 روزه باشد و قاعدگی کوتاه‌تری داشته باشید برای مثال 22 روز، احتمال اینکه در همان روزهای بعد از پریودتان تخمک گذاری آغاز شود، وجود دارد. بیشترین زمانی که اسپرم می‌تواند در سرویکس زنده بماند، 5 تا 7 روز است. در این شرایط اگر خونریزی شما در روز ششم تمام شود و روز هفتم رابطه بدون جلوگیری داشته باشید، تخمک گذاری ممکن است در روز یازدهم رخ دهد. اسپرم ممکن است در لوله های فالوپین باقی مانده باشد و باعث باروری تخمک ها شود. در نتیجه احتمال بارداری بعد از پریود امکان پذیر می‌شود. در واقع هر روزی که از پایان خونریزی شما بگذرد، احتمال بارداری را بالاتر می‌برد.
بیشتر بارداری ها در رابطه‌ای که 5 روز پیش از تخمک گذاری یا روز تخمک گذاری انجام شود، اتفاق می‌افتند. اگر قصد باردار شدن دارید، تخمک شما باید 12 الی 24 ساعت بعد از تخمک گذاری بارور شود. بعد از باردار شدن ممکن است لکه بینی یا خونریزی داشته باشید که آن را با پریود اشتباه بگیرید. در حالیکه این خون ناشی از لانه گزینی و یکی از علائم بارداری است. اگر قصد بارداری دارید، رابطه یک شب در میان تا 14 روز بعد از پایان خونریزی شانس بارداری را بالاتر می‌برد.

بارداری، زمان تخمک گذاری

احتمال بارداری پیش از پریود وجود دارد؟

اگر قاعدگی منظمی داشته باشید و دوره آن بین 28 تا 30 روز باشد، تخمک گذاری در روزهای میانی این دوره اتفاق می‌افتد. به دلیل عمر کوتاه تخمک ها که بین 12 تا 24 ساعت است، در نتیجه میتوان گفت امکان بارداری در روزهای پایانی باقی مانده تا پریود بسیار کم است. شناسایی این روزها نیز با توجه به طول سیکل شما متغیر است. اگر روزهای تخمک گذاری خود را به صورت دقیق می‌دانید با فاصله گرفتن از این روزها احتمال بارداری نیز کاهش پیدا می‌کند. با این حال اگر می‌خواهید بارداری ناخواسته نداشته باشید، در هر زمانی از روش‌های جلوگیری از بارداری استفاده کنید.

سوزش ادرار در بارداری نشانه چه بیماری است؟

سوزش ادرار در بارداری نشانه چه بیماری است؟

سوزش ادرار در بارداری یکی از مشکلات شایعی است که خانم‌های باردار را درگیر می‌کند. سوزش ادرار که یکی از علائم عفونت دستگاه ادراری است، شاید یکی از مشکلاتی باشد که برای بیشتر افراد در طول زندگیشان اتفاق می‌افتد. عفونت ادراری که با سوزش ادرار همراه است با ورود باکتری‌های موجود در خارج از بدن فرد به مجاری ادراری، باعث ایجاد عفونت در فرد می‌شود. این عارضه در زنان شایع‌تر از مردان است. علت این موضوع آناتومی بدن زنان است. در بدن زنان واژن، مقعد و مجاری ادراری به یکدیگر نزدیک ترند، در نتیجه با ورود باکتری از این قسمت ها، عفونت شکل می‌گیرد.
عفونت ادراری می‌تواند بخش‌هایی از بدن را درگیر کند:

  • کلیه ها
  • مجاری ادرار (لوله هایی که ادرار را از کلیه به مثانه میبرد)
  • مثانه
  • اورترا ( مجرای کوچکی که اوره را از مثانه شما به خارج از بدنتان منتقل می‌کند)

علائم عفونت ادراری در بارداری چیست؟

اگر در بارداری عفونت ادراری داشته باشید احتمالا با علائم زیر همراه است:

  • نیاز فوری به دفع ادرار، یا افزایش تعداد دفعات ادرار
  • مشکل در دفع ادرار
  • حس سوزش یا انقباض در زیر شکم یا قسمت لگن
  • سوزش ادرار
  • احساس دفع ادرار ناقص
  • ادرار کدر رنگ و بدبو
  • تب
  • تهوع

درمان سوزش و عفونت ادراری در بارداری

چرا سوزش و عفونت ادراری در بارداری شایع تر است؟

شاید یکی از دلایل شایع بودن عفونت ادراری در دوران بارداری، هورمون‌ها باشند. هورمون ها باعث ایجاد تغییراتی در مجاری ادراری شده و در نتیجه زنان را بیشتر در معرض عفونت قرار می‌دهند. به علاوه در دوران بارداری بزرگ شدن رحم، مثانه را تحت فشار قرار می‌دهد. این اتفاق خارج کردن تمام ادرار از مثانه را برایتان مشکل می‌کند. ادرار باقی مانده و گیر افتادن باکتری‌ها یکی از دلایل ایجاد عفونت و سوزش ادرار در بارداری است.
به علاوه دستگاه ادراری بزرگتر به همراه افزایش حجم مثانه باعث ورود بیشتر ادرار به مجاری ادراری شده و محل مناسبی برای رشد باکتری‌ها است. همچنین ادرار زنان باردار غلیظ تر و دارای نوع خاصی از هورمون و قند است که منجر به رشد باکتری‌ها و کاهش قدرت بدن برای مبارزه با باکتری های مضر که وارد بدن می‌شوند، می‌شود.

آیا سوزش ادرار در بارداری خطرناک است؟

همانطور که گفته شد سوزش ادراری علامت عفونت است بنابراین هر عفونتی در دوران بارداری به خاطر بالا بردن خطر زایمان زودرس، می‌تواند هم برای مادر و هم برای بچه بسیار خطرناک باشد. بیشتر این عفونت‌ها از ناحیه مثانه و مجاری ادراری هستند، اما گاهی ممکن است این عفونت ها به کلیه ها نیز برسد. در این شرایط ممکن است منجر به زایمان زودرس یا نوزاد کم وزن شود. اگر باردار هستید و دچار عفونت ادراری، بهتر است به پزشکتان اطلاع دهید تا درمان های لازم را انجام دهد در این صورت شما و فرزندتان دچار مشکل نمی‌شوید.

تشخیص عفونت ادراری

اگر علائم عفونت ادراری در بارداری را دارید باید آزمایش ادرار بدهید. پزشک این تست را برای سنجش گلبول‌های سفید و قرمز و البته وجود باکتری انجام می‌دهد. به علاوه ممکن است آزمایش کشت ادرار نیز به منظور شناسایی نوع باکتری‌های موجود در ادرارتان انجام شود.

سوزش ادراری در بارداری

درمان عفونت ادراری

بعد از مراجعه به پزشک به مدت 3-7 روز یا بیشتر برای شما آنتی بیوتیک تجویز می‌شود. اگر عفونت برایتان ایجاد مشکل کرده باشد، پزشک پیش از جواب آزمایش درمان را شروع خواهد کرد. بعد از شروع درمان در مدت سه روز علائم از بین می‌روند. بهتر است درمان را تا اتمام دوره پیش ببرید و حتی با رفع علائم نیز درمان را قطع نکنید. بعضی آنتی بیوتیک های رایج مانند آموکسی سیلین، پنی سیلین و اریترومایسین در بین داروهای مجاز بارداری هستند. پزشک برای شما داروهایی مانند سولفامتوکسازول، تریمتوپرین،سیپروفلاکسین، تتراسایکلین که رشد جنین را با مشکل روبرو می‌کند، تجویز نخواهد کرد.

راه های پیشگیری از سوزش و عفونت ادراری در بارداری

  • روزانه حداقل 8 لیوان آب بنوشید.
  • از قرص ویتامین سی استفاده کنید. چون خاصیت اسیدی ادرار را بالا میبرد و از عفونت ادراری جلوگیری می‌کند.
  • هنگام شستشو قسمت تناسلی از جلو به عقب این کار را انجام دهید تا باکتری‌های مدفوع وارد بدن نشود.
  • به مدت کوتاهی قبل و بعد از رابطه زناشویی مثانه تان را خالی کنید.
  • در صورت نیاز به دفع ادرار این کار را انجام دهید و ادرار خود را نگه ندارید.
  • اگر در هنگام رابطه به استفاده از ژل روان کننده نیاز دارید، از ژل های با پایه آب استفاده کنید.
  • استفاده از مواد بهداشتی زنانه یا صابون های معطر را که برای شستشوی واژن استفاده می‌کنید، کنار بگذارید چون باعث ایجاد خارش و تحریک دستگاه تناسلی می‌شوند.
  • پیش از رابطه ناحیه واژن خود را با آب گرم بشویید.
  • از لباس زیر نخی استفاده کنید.
  • به جای حمام کردن، تنها دوش بگیرید.
  • شلوار تنگ نپوشید.

علائم کمبود ویتامین دی در بارداری چیست؟

علائم کمبود ویتامین دی در بارداری چیست؟

علائم کمبود ویتامین دی در بارداری چیست؟

در دوران بارداری تامین ویتامین دی بسیار مهم است. نیاز جنین به ویتامین دی در طول نیمه دوم بارداری بیشتر میشود زمانی که استخوانها رشد میکنند. ویتامین D از طریق مادر به جنین منتقل میشود بنابراین مادر باید این نیاز را تامین کند تا بتواند آن را به جنین برساند و دچار کمبود ویتامین دی در بارداری.

ویتامین D لازم در بدن چقدر است؟

ویتامین D را میتوان در نانوگرم در هر میلی لیتر یا در نانو مول در لیتر اندازه گرفت. یک نانوگرم در میلی لیتر برابر 2.44 نانومول در میلی لیتر است. محدوده طبیعی ویتامین D 32 نانوگرم بر میلی لیتر یا 75 نانومول بر لیتر است. البته میزان ویتامین دی توصیه شده در بارداری از سوی سازمان غذا و داروی آمریکا 600 واحد بین المللی است.

ویتامین دی در بارداری

عوارض کمبود ویتامین دی بر بارداری

  • ویتامین دی و پره اکلامپسی: کمبود ویتامین دی ممکن است خطر ابتلا به پره اکلامپسی را افزایش دهد. اما با وجود این شواهد کافی برای مصرف ویتامین دی و پیشگیری از این عارضه وجود ندارد.
  • ویتامین دی و دیابت بارداری: تحقیقات نشان میدهد کمبود ویتامین D ممکن است در بروز دیابت بارداری اثر داشته باشد. مطالعات اخیر نشان میدهد تعادل قند خون به راحتی با مقدار کافی ویتامین D به دست می آید.
  • ویتامین دی و سزارین: افزایش قند خون و بالا رفتن فشار خون احتمال سزارین را بالا میبرد و این مشکلات با کمبود ویتامین دی مرتبط است. یک مطالعه نشان داد زنان باردار مبتلا به کمبود ویتامین دی در مقایسه با زنان باردار با سطوح بالاتر ویتامین دی تقریبا دوبرابر احتمال ابتلا به سزارین دارند. محققان دیگر احتمال آن را چهاربرابر میدانند.
  • ویتامین دی و زایمان زودرس: کمبود ویتامین دی در بارداری با زایمان زودرس مرتبط است. مطالعات نشان میدهد سطح کافی ویتامین دی احتمال زایمان زودرس را تا 40 درصد کاهش میدهد.
  • ویتامین دی و وزن هنگام تولد: وزن کم هنگام تولد، قد جنین و دور سر جنین با میزان ویتامین دی بدن مرتبط است. تحقیقات نشان میدهد میزان بالای ویتامین دی با وزن تولد ارتباط دارد.

علائم کمبود ویتامین دی در بدن

مقدار کم ویتامین دی در دوران بارداری با کاهش توده استخوانی در نوزادی ارتباط دارد. سلامت تنفس نوزاد تا 3 سالگی نیز به مصرف ویتامین دی مادر در بارداری مرتبط است. گرچه عوارض کمبود ویتامین دی در بارداری نگران کننده است اما خبر خوب این است که به راحتی این ماده غذایی حیاتی را در رژیم غذایی، نور آفتاب و مکملها میتوان تامین کرد.

دریافت ویتامین دی از طریق رژیم غذایی

غذاهای بسیار کمی حاوی ویتامین دی هستند و بسیاری از آنها گران هستند. در جدول زیر فهرستی از غذاهای حاوی ویتامین دی را می‌بینید.
ویتامین دی ویتامینی جادویی است که بدن از نور آفتاب آن را تامین میکند. در دنیای ایده آل هر زن باردار باید ویتامین دی مورد نیازش را در طول نه ماه در جایی گرمسیری تامین کند. اما خارج از این دنیای ایده آل و در مناطق مختلف دنیا بهتر است از مکمل ویتامین دی استفاده شود احتمال استفاده از نور آفتاب در طول روز برای شما در طول بارداری کمتر است و به همین دلیل نیاز به مکمل ویتامین دی وجود دارد.

خانم باردار چه مقدار ویتامین دی نیاز دارد؟

تقریبا تمام مکملهای بارداری حاوی ویتامین دی هستند که بین 400 تا 800 واحد بین المللی است. متاسفانه خانمهای باردار که در خانه و دور از نور آفتاب هستند این تنها مقدار ویتامین دی است که دریافت میکنند.
براساس آخرین تحقیقات زنان باردار حداقل 2 هزار واحد در روز باید ویتامین دی دریافت کنند که این مقدار دوبرابر مقدار معمول در مکملهایی است که پیش از تولد مصرف میشود.
این ویتامین محلول در چربی است و بنابراین مصرف بیش از حد نیاز به دوز بسیار بالای این ویتامین دارد که معمولا اتفاق نمی افتد.

مصرف ویتامین دی در بارداری

آیا ویتامین دی واقعا ویتامین D است؟

سالها ویتامین D را تنها مرتبط با متابولیسم استخوان و جذب دانسته می‌شد و کمبود آن توسط متخصصان غدد و زنان درمان میشد. مطالعات اخیر نشان میدهد ویتامین دی نقش مهمی در سیستمهای غدد درون ریز دارد. در واقع ویتامین دی ممکن است به عنوان یک هورمون در نظر گرفته شود زیرا ماده ای است که توسط پوست جذب شده و از طریق جریان خون به بدن منتقل میشود. گیرنده های ویتامین D در استخوانها، سینه‌ها، مغز، روده بزرگ، ماهیچه‌ها و بافت پانکراس یافت میشود. ویتامین دی نه تنها بر متابولیسم استخوان تاثیر میگذارد بلکه همچنین در متابولیسم گلوکز و پاسخهای ایمنی نیز موثر است. گیرنده های ویتامین D نیز در جفت وجود دارد.

ساک حاملگی از چه زمانی تشکیل می‌شود؟

ساک حاملگی از چه زمانی تشکیل می‌شود؟

ساک حاملگی از چه زمانی تشکیل می‌شود؟

ساک حاملگی چیست؟ ساک بارداری چه زمانی تشکیل می شود و چه وظایفی در دوران بارداری دارد؟

ساک حاملگی چیست؟

ساک حاملگی از اولین نشانه های باردار شدن است که می توان در سونوگرافی مشاهده کرد. ساک بارداری جنین و مایع آمنیوتیک را که باعث تقویت و حفاظت از جنین می شود، در بر می گیرد. در یک چرخه طبیعی بارداری این ساک از هفته پنجم تا هفتم پس از آخرین چرخه قاعدگی شکل می گیرد و در سونوگرافی واژینال در هفته سوم تا پنجم، قابل مشاهده است. سونوگرافی واژینال نسبت به سونوگرافی شکمی حساسیت بیشتری دارد و تصاویر واضح تری نشان می دهد. زمانی که اندازه هورمون HCG بین ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ باشد ساک بارداری شکل گرفته است.

ساک حاملگی و جنین درون مایع آمنیوتیک

تشکیل ساک حاملگی جواب قطعی است؟

اما سوالی که مطرح می شود این است که مشاهده ساک حاملگی در سونوگرافی می تواند یک بارداری طبیعی را تضمین کند؟ کارشناسان معتقدند وجود ساک بارداری نشان دهنده بارداری است، اما نمی تواند تضمین کننده سلامت بارداری و پایان طبیعی آن باشد. بعد از تشکیل و مشاهده ساک، نشانه مثبت دیگر بارداری مشاهده کیسه زرده جنین است .تا زمان ایجاد جفت، کیسه زرده مسئول تغذیه جنین است و نشان دهنده سلامت بارداری است. در بعضی از بارداری ها ساک حاملگی در سونوگرافی تشخیص داده شده اما کیسه زرده شکل نگرفته است. کیسه زرده را می توان در هفته پنج و نیم تا ششم بارداری در سونوگرافی واژینال تشخیص داد.

سونوگرافی جنین در هفته های مختلف

ساک حاملگی خالی نشان دهنده چیست؟

  • ممکن است برای مشاهده ساک بارداری زمان مناسبی نباشد
  • معمولا ساک بارداری در سونوگرافی واژینال از هفته سوم تا پنجم باید مشاهده شود. یا زمانیکه hCG به 1500 تا 2000 رسیده باشد. اگر بارداری از هفته پنجم گذشته باشد، یا سطح hCG بالاتر از 2000 باشد، نبود ساک حاملگی به احتمال زیاد نشان دهنده یک مشکل است. در غیر این صورت باید مجددا سونوگرافی انجام شود.
  •  بارداری خارج از رحم است
  • وقتی ساک بارداری در رحم قابل مشاهده نباشد، احتمال بارداری خارج از رحم وجود دارد. بارداری خارج از رحم می تواند خطرناک باشد ، اما معمولا عدم وجود ساک حاملگی مربوط به تاریخ اشتباه بارداری است. پزشک قادر به تشخیص حاملگی خارج از رحم است و درمان مورد نظر را توصیه می کند. اگر بارداری خارج از رحم زود تشخیص داده شوند، نیازی به جراحی نیست.
  • شاید جنین سقط شده باشد.
  • اگر در ابتدای بارداری خونریزی داشتید یا علائم سقط جنین را تجربه کردید، عدم وجود ساک بارداری به معنای سقط زودهنگام است. اگر سطح هورمون بارداری کم شود و ساک بارداری نیز مشاهده نشود، تشخیص قطعا سقط جنین است.

قند خون در بارداری چقدر باید باشد؟

قند خون در بارداری چقدر باید باشد؟

قند خون در بارداری چقدر باید باشد؟

کنترل قند خون در دوران بارداری یکی از موارد مهم به شمار می‌آید زیرا میتواند شانس بارداری سالم و موفق را بالا ببرد. کنترل قند خون برای افراد مبتلا به دیابت که باردار می‌شوند و همچنین افرادی که در طول بارداری دچار دیابت بارداری میشوند دستورالعمل جداگانه‌ای دارد.

کنترل قند خون در بارداری

کنترل درست قند خون در بارداری میتواند خطر عوارض رشد مادر و نوزاد را کاهش دهد. HbA1c برای مادران پیش و در دوران بارداری 6.1 درصد است. به افرادی که حتی قبل از بارداری نیز مبتلا به دیابت بارداری هستند توصیه میشود قند خونشان را به طور مرتب بررسی کنند.
8 هفته اول بارداری دوره بحرانی به حساب می‌آید بنابراین توصیه میشود قبل از بارداری اقدامات لازم به منظور کنترل قند خون را انجام دهید.
مادران مبتلا به دیابت بارداری باید رژیم غذایی و ورزش را در اولویت قرار دهند اما اگر سطح قند خون همچنان بالا باشد ممکن است توصیه به مصرف هیپوگلایسمی‌های خوراکی یا تزریق انسولین شود.
مادران مبتلا به دیابت بارداری با رژیم غذایی و ورزش میتوانند درمان شوند اما ممکن است نیاز به تزریق انسولین یا درمان خوراکی هم باشد.

کنترل قند خون در دوران بارداری

قند ناشتا در بارداری

میزان قند خون ناشتا در سه ماهه دوم بارداری بین 75 تا 80 میلی گرم بر دسی لیتر است و در سه ماهه سوم بارداری بین 71 تا 77 میلی گرم بر دسی لیتر است.
دیابت بارداری در زمان بارداری شروع میشود اما داشتن دیابت نوع یک و دو پیش از بارداری، دیابت بارداری را تشدید میکند. سطح قند خون که در دوران بارداری بیشتر از حد معمول باشد میتواند برای سلامت مادر و جنین مشکل ساز شود.

دیابت بارداری چیست؟

به طور متوسط 2 تا 4 درصد زنان مبتلا به دیابت موقت در دوران بارداری میشوند که به آن دیابت بارداری می‌گویند. این اتفاق زمانی می افتد که آنها قادر به تولید مقدار بیشتری انسولین برای غلبه بر سطح مقاومت بدن به این هورمون نمیشوند. در دیابت بارداری هیچ نشانه ای از علائم بیرونی که نشان دهنده دیابت است مانند خستگی، افزایش ادارد و تشنج بیش از حد وجود ندارد.

خطرات قند خون بالا در بارداری

قند خون بالا در دوران بارداری احتمال ابتلا به ناتوانی مادرزادی در نوزاد را افزایش میدهد به ویژه اگر گلوکز خون شما در ده هفته اول بارداری کنترل نشود. قند خون بالا نیز به رشد بیش از اندازه جنین کمک میکند. قند خون بالا منجر به رشد بیش از اندازه جنین شده و زایمان را دشوار می‌کند ضمن اینکه احتمالا شکستگی نواحی مختلف بدن نوزاد یا آسیبهای عصبی حین زایمان نیز بالا می‌رود. جنینی که وزن بالایی دارد معمولا باید سزارین شود ضمن اینکه نوزادان مادران دیابتی در معرض خطر مشکلات تنفسی، زردی و میزان خطرناکی از کلسیم و قند خون هستند.

کنترل قند خون در بارداری

تشخیص قند خون بالا در بارداری

دیابت بارداری زمانی تشخیص داده میشود که قند خون شما بعد از دوبار آزمایش تحمل گلوکز بالا باشد. اولین آزمایش قند خون بارداری بین هفته های 24 تا 28 بارداری انجام میشود. در این آزمایش 50 گرم محلول قند نوشیده شده و یک ساعت بعد قند خون اندازه گرفته میشود. اگر قند خون بارداری شما بالاتر از 130 میلیگرم در دسی لیتر باشد احتمالا پزشک یک آزمایش دوباره برای شما تجویز میکند که شامل قند خون ناشتا و قند خون دو تا سه ساعت بعد از صبحانه است. قند خون ناشتا در بارداری اگر بالاتر از 95 میلیگرم بر دسی لیتر باشد و قند خون یک ساعت بعد از صبحانه 180 میلیگرم بر دسی لیتر و دو ساعت بعد از صبحانه بالاتر از 155 میلی گرم بر دی سی و سه ساعت بعد از صبحانه 140 میلیگرم در دسی لیتر باشد، خانم دیابت بارداری دارد.

اندازه طبیعی قند خون بارداری

برای زنان بارداری که سابقه دیابت ندارند میانگین قند خون ناشتا بین 69 تا 75 میلی گرم بر دسی لیتر متفاوت است. یک ساعت بعد از خوردن غذا هم باید بین 105 تا 108 میلیگرم بر دسی لیتر باشد. در صورتی که پیش از بارداری مبتلا به دیابت بودید باید گلوکز خون را کنترل کرده و در حد طبیعی نگهدارید. با توجه به دستورالعمل انجمن دیابت آمریکا در سال 2014 به این صورت است که زنان دیابتی در طول بارداری باید قند خون ناشتای 95 میلی گرم بر دسی لیتر داشته و قند خون خود بعد از یک ساعت غذا خوردن 140 و بعد از دو ساعت 120 میلیگرم بر دسی لیتر داشته باشند.

ارضا شدن بدون دخول در بارداری مجاز است؟

ارضا شدن بدون دخول در بارداری مجاز است؟

ارضا شدن بدون دخول در بارداری مجاز است؟

خیلی از زنان باردار فکر می‌کنند رابطه جنسی در دوران حاملگی خطرناک است و می‌تواند سلامت جنین را به خطر بیندازد، اما پزشکان نظر دیگری دارند. آنها معتقدند اگر بارداری طبیعی دارید و خطر زایمان زودرس شما را تهدید نمی‌کند، رابطه جنسی در این دوران بیخطر است.

رابطه جنسی در بارداری و بهبود خلق و خو

قبل از هر چیز باید بدانید که رابطه جنسی می‌تواند به بهبود خلق و خو در دوران بارداری کمک کند. در رابطه جنسی و پس از ارگاسم میزان ترشح هورمون آدرنالین در بدن افزایش یافته که در نتیجه آن بدن در حالت آرامش قرار می‌گیرد. مطالعات نشان می‌دهد که ارگاسم به بهبود کیفیت خواب نیز کمک می‌کند و بنابراین می‌تواند به عنوان عاملی تاثیرگذار برای داشتن دوره بارداری سالم، هم از لحاظ فیزیکی و هم از لحاظ روحی و روانی به شمار رود.

ارضا شدن در بارداری، مجاز است؟

آیا ارگاسم و ارضا شدن در طول بارداری مجاز است؟ به گفته پزشکان ارضا شدن زن باردار هیچ ضرری برای جنین ندارد. البته باید از سلامت بارداری تان مطمئن شوید. ارگاسم باعث انقباض ماهیچه‌های جداره رحم می‌شود، اما سلامت جنین را به خطر نمی‌اندازد. شاید در ماههای بالاتر فعالیت جنسی پدر و مادر باعث واکنش نشان دادن جنین و تغییر در حرکات او در شکم مادر شود، اما این موضوع علامت بدی نیست. البته با بالا رفتن ضربان قلب مادر ممکن است جنین هم افزایش فعالیت قلب داشته باشد، اما این موضوع هم جای نگرانی ندارد و به جنین آسیبی نمی زند. یادتان نرود جنین در محیطی با مایع آمنیوتیک قرار دارد بنابراین هیچ خطری در طول رابطه جنسی او را تهدید نمی کند. مایع آمنیوتیک جنین را در برابر ضربات و صدمات احتمالی محافظت می كند . یک پوشش مخاطی ضخیم دهانه رحم را می پوشاند كه مانع از انتقال عفونت نیز می شود.

ارضا شدن در چه بارداری هایی مضر است؟

ارضا شدن و ارگاسم در دوران بارداری اگر این شرایط را داشته باشید باید حتما با مشورت و تایید پزشک انجام شود.

  •  باز شدن دهانه رحم
  • تهدید سقط جنین
  • سقط جنین در بارداری های قبلی
  • لکه بینی مداوم
  • انقباض جفتی
  • خون ریزی یا پارگی کیسه آب جنین و یا داشتن سابقه انقباضات خودبه خودی رحمی
  • درد رحم و درد در قسمت پایین شکم

به گفته متخصصان امن ترین دوره برای رابطه جنسی سه ماهه دوم بارداری است. اما  

ارگاسم از هفته سی و هفتم بارداری به بعد می تواند با عوارضی مثل زایمان زودرس همراه شود. اکسیتوسین، ماده ای است که در بدن در هنگام ارضا ترشح می شود، این ماده دیواره رحم را منقبض می کند. همچنین اسپرم مرد حاوی پروستاگلاندین است که دهانه رحم را نرم می کند و باعث باز شدن آن می شود. این فرآیند در بدن باعث خطرناک شدن ارگاسم در هفته 36 تا 37 می شود. به همین دلیل پزشکان توصیه می کنند در ماه آخر بارداری رابطه جنسی نداشته باشید.

ارضا شدن بدون دخول در بارداری

ارضا شدن  بدون دخول  یا رسیدن به ارگاسم در بارداری اگر با مشورت پزشک باشد به طور کلی ممانعتی ندارد. البته همانطور که گفته شد  به شرطی که  مشکوک به سقط یا زایمان زودرس نباشید و علائم خطری مثل خونریزی و لکه بینی و فشار خون بالا نداشته باشید.

روابط زناشویی و جنسی در سه ماهه اول بارداری

رابطه جنسی در سه ماهه اول شاید سخت تر از بقیه دوران حاملگی باشد. از هفته ۶ به بعد تهوع و استفراغ شروع می شود، اغلب زنان در دوران بارداری حس بویایی شان تقویت شده و هر بویی تهوع آور است . در سه ماهه اول بارداری حساسیت سینه ها هم بیشتر می شود و ممکن است این موضوع رابطه جنسی را دردناک کند.

رابطه زناشویی در سه ماهه دوم بارداری

به گفته کارشناسان از هفته بیست به بعد که خطر سقط جنین کمتر است، می توانید رابطه جنسی امن‌تری تجربه کنید. اما باید به این نکته توجه کنید که در سه ماهه دوم  بدن زن باردار ویژگی‌های حاملگی را بیشتر نشان می‌دهد و شکم نیز بزرگ‌تر می‌شود. بنابراین  باید در انتخاب پوزیشن‌ها دقت کنید و نباید فشار زیادی به سینه و شکم وارد شود. به همین دلیل باید از روش هایی که فشار کمتری روی سینه و شکم وارد می شود استفاده کرد ، قرار گرفتن در وضعیت پهلوبهترین حالت برای این دوره از بارداری است .

رابطه جنسی در سه ماهه سوم بارداری

برخی از مطالعات نشان می‌دهد که در سه ماهه سوم بارداری میل جنسی کاهش پیدا می‌کند. در این دوره شکم بزرگتر از همیشه است به همین دلیل باید در انتخاب پوزیشنها دقت کنید.پزشکان توصیه می‌کنند در سه ماهه سوم بارداری علیرغم تغییراتی که در زن باردار بوجود می آید ، همچنان می‌توانید رابطه جنسی داشته باشید، اما این رابطه باید با رعایت وضعیت زن باردار خیلی آرام و عاشقانه باشد.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

در رابطه جنسی یا بعد از ارگاسم اگر  دقایقی احساس ناراحتی کنید، طبیعی است اما اگر بعد از چند دقیقه احساس درد از بین نرفت، یا اگر بعد ازنزدیکی دچار درد یا خونریزی شده اید، با پزشک تماس بگیرید.

 

کم کاری تیروئید در بارداری خطرناک است؟

کم کاری تیروئید در بارداری خطرناک است؟

کم کاری تیروئید در بارداری خطرناک است؟

کم کاری تیروئید وضعیتی است که در آن غده تیروئید ضعیف عمل میکند و ممکن است در بارداری رخ دهد. متاسفانه بسیاری از علائم کم کاری تیروئید با علائم بارداری مانند خستگی، افزایش وزن و قاعدگی غیرطبیعی همپوشانی پیدا کرده و غیرقابل تشخیص و درمان میشود. علاوه بر این، خطر ابتلا به کم کاری تیروئید با افزایش سن بالا میرود و این در زنانی که در سنین بالاتر باردار میشوند، بیشتر دیده میشود. امروز و در آستانه روز جهانی تیروئید بهتر است با خطراتی که کاهش هورمونهای تیروئید میتواند برای مادر و جنین در دوران بارداری به همراه داشته باشد، بیشتر آشنا شوید.

کم کاری تیروئید و بارداری

زمانی که یک خانم باردار است بدن او نیاز به مقدار کافی هورمون تیروئید برای حمایت از جنین و رشد نیازهای متابولیک او دارد. غده تیروئید سالم به طور طبیعی نیاز به افزایش هورمون تیروئید دارد. اگر خانمی مشکل هاشیموتو یا اشکال در سطح هورمون تیروئید داشته باشد، ممکن است در این دوران دچار مشکل شود.
بیشتر زنانی که کم کاری تیروئید در بارداری دارند ممکن است علائم خفیفی را تجربه کنند اما به هر حال بدون تشخیص ماندن کم کاری تیروئید میتواند وضعیت بارداری را بحرانی کند. درمان با مقدار کافی هورمون تیروئید میتواند خطر عوارض کم کاری تیروئید مانند زایمان زودرس، پره اکلامپسی، سقط جنین، خونریزی پس از زایمان و کم خونی را جبران کند.

تیروئید در بارداری

علائم کم کاری تیروئید چیست؟

کم کاری تیروئید یک بیماری شایع است که در صورتی که علائم خفیف باشد، ناشناخته میماند. کم کاری تیروئید به این معناست که تیروئید ضعیف عمل میکند و تولید هورمونهای تیروئید کاهش پیدا میکند. علائم کم کاری تیروئید بسیار ظریف و تدریجی است و ممکن است با علائم افسردگی اشتباه گرفته شود. موارد زیر از شایع‌ترین نشانه های کم کاری تیروئید است. هرچند از فردی به فرد دیگر ممکن است متفاوت باشد:

  • صورت خشن
  • خستگی
  • عدم تحمل سرما
  • صدای خشن
  • بیان آهسته
  • پلکهای افتاده
  • چهره پف آلود و متورم
  • افزایش وزن
  • یبوست
  • کم پشتی مو و خشکی آن
  • پوست ضخیم
  • سندرم تونل کارپال
  • ضربان قلب آهسته
  • گرفتگی عضلات
  • گیجی 
  • افزایش خونریزی قاعدگی

علائم کم کاری تیروئید ممکن است شبیه سایر شرایط و مشکلات پزشکی باشد و به همین دلیل برای تشخیص درست باید حتما به پزشک مراجعه شود.

معاینه پزشک برای تشخیص بارداری

کم کاری تیروئید چه تاثیری بر جنین دارد؟

در طول ماههای اول بارداری جنین از هورمونهای تیروئید مادر تغذیه میکند. هورمونهای تیروئید نقش مهمی در رشد طبیعی مغز و رشد کلی جنین دارند. محرومیت از این هورمونهای حیاتی به دلیل کم کاری تیروئید مادر میتواند اثرات ویران کننده ای بر جنین دارد.

درمان کم کاری تیروئید در بارداری

به محض آنکه کم کاری تیروئید تشخیص داده شد، هورمون درمانی تیروئید ممکن است برای مادر انجام شود. دوز هورمون درمانی که جایگزین میشود بستگی به سطح هورمون تیروئید فرد دارد. این درمان ایمن است و برای مادر و جنین حیاتی است. زمانی که جنین به دنیا آمد باید آزمایش سطح هورمون تیروئید برای اون انجام شود. سطح TSH ممکن است یک تا دو هفته بعد از تجویز دوز مورد نیاز، بررسی شود تا اطمینان حاصل شود هورمون تیروئید در محدوده طبیعی قرار دارد. زمانی که میزان TSH کاهش می‌یابد بررسیهای مکرر در حین بارداری ضروری است.
هیچ تفاوتی بین درمان کم کاری تیروئید در زمان بارداری و غیربارداری وجود ندارد. لووتیروکسین سدیم برای بارداری کاملا بی خطر است. این دارو به مقداری تجویز میشود که بتواند جبران کم کاری هورمون تیروئید را بکند. بنابراین در نهایت سطح TSH در محدوده طبیعی قرار میگیرد. پزشک احتمالا توصیه میکند داروی تیروئید یک ساعت قبل از غذا یا دست کم چهار ساعت بعد از مصرف مولتی ویتامین حاوی آهن و مکمل کلسیم مصرف شود زیرا ممکن است مانع جذب هورمون تیروئید شود.

کاهش عوارض کم کاری تیروئید در بارداری

پزشکان به منظور کاهش اثرات کم کاری تیروئید در بارداری توصیه هایی دارند:

  • تمام خانمهایی که قصد بارداری دارند باید پیش از بارداری از لحاظ هورمون تیروئید بررسی شوند.
  • تمام زنانی که گواتر دارند، میزان بالایی از آنتی بادی تیروئید دارند، سابقه خانوادگی بیماری تیروئید دارند یا علائم کم کاری تیروئید را نشان میدهند باید مورد بررسی و تشخیص قرار بگیرند.
  • در خانمهایی که در مرز بیماری تیروئید قرار دارند و آنتی بادی مثبت دارند باید درمان با دوز پایین هورمونهای تیروئید در بارداری انجام شود.
  • برخی بررسی ها نشان میدهد که مکمل سلنیوم میتواند در زنانی که سطح آنتی بادی بالایی دارند موثر باشد.
  • خانمهایی که پیش از بارداری تحت هورمون درمانی تیروئید قرار داشتند باید در دوران بارداری مورد بررسی قرار گرفته و میزان دارویشان تا 50 درصد افزایش یابد. این افزایش احتمالا در سه ماهه اول بارداری بیشتر است.
  • دوز مصرف دارو در دوران بارداری مدام تغییر میکند و باید از طریق آزمایش خون بررسی شود. هرچه بارداری رو به جلو میرود میزان مصرف دارو بیشتر میشود.