دسته: بارداری و تولد

چرا وزنتان کاهش پیدا می‌کند؟

به نظر می‌رسد از دست دادن وزن در سه ماهه اول بارداری شوک باشد اما باید بدانید که این مسئله در میان زنان بسیار شایع است زیرا زنان در این مدت دچار ویار صبحگاهی می‌شوند. با این وجود تهوع صبحگاهی می‌تواند به وضعیت جدی‌تری تبدیل شود که به عنوان HG شناخته می‌شود. اگر دچار استفراغ مداوم همراه با کاهش وزن بیش از 5 درصد از وزن بدن قبل از بارداری باشد، احتمالا مبتلا به HG هستید.

HG چیست؟

HG معمولا در هفته‌های 4 تا 6 بارداری ظاهر می‌شود و می‌تواند در حدود هفته 9 تا 13 بارداری به اوج برسد. بیشتر خانم‌ها در حدود هفته‌های 14 تا 20 بارداری از این وضعیت خارج می‌شوند. با این حال برخی زنان در تمام دوران بارداری خود به مراقبت نیاز دارند. هیچ راهی برای جلوگیری از این بیماری وجود ندارد اما روش‌های بسیاری برای درمان وجود دارد. مداخلات پزشکی ممکن است شامل داروهایی باشد که پزشک تجویز می‌کند و همچنین تزریق مایعات داخل وریدی برای جایگزینی مایعات و الکترولیت‌های از دست رفته صورت می‌گیرد.

سایر موارد پزشکی کاهش وزن شدید در بارداری

کاهش وزن غیرعمد به خصوص کاهش وزن ناگهانی نگران کننده است و باید در اسرع وقت توسط پزشک ارزیابی انجام شود. برخی از علل کاهش وزن در دوران بارداری عبارت است از: تیروئید کنترل نشده، دیابت تشخیص داده نشده، بیماری دستگاه گوارش، سرطان، اختلالات روانپزشکی، عدم تعادل غدد درون ریز، ناهنجاری‌های عصبی، عفونت، اختلالات خودایمنی و سایر بیماریهای مزمن.
بیشتر بخوانید: در بارداری چقدر اضافه وزن طبیعی است؟

چه مقدار کاهش وزن خطرناک است؟

توصیه های فعلی آکادمی ملی پزشکی درباره تنظیم افزایش وزن براساس شاخص توده بدنی قبل از بارداری عبارت است از:

• شاخص توده بدنی کمتر از 18.5 باید 14 تا 20 کیلوگرم اضافه کنند.
• شاخص توده بدنی بین 18.5 تا 24.9 باید 12.5 تا 17.5 کیلوگرم اضافه کنند.
• شاخص توده بدنی بین 25 تا 29.9 بین 7.5 تا 12.5 کیلوگرم اضافه کنند.
• شاخص توده بدنی بیشتر از 30 باید 5.5 تا 10 کیلوگرم اضافه کنند.

کاهش وزن در سه ماهه اول بارداری

حدود 80 درصد مادران به نوعی حالت تهوع دوران بارداری را تجربه می‌کنند که حتی ممکن است خوردن برخی غذاهای اصلی را به چالش بکشد. اما مطمئن باشید از دست دادن چند کیلو در این مرحله تاثیری در رشد جنین شما نخواهد داشت و قرار نیست شما اضافه وزن قابل توجهی در این سه ماهه داشته باشید. زنان با وزن معمولی در کل سه ماهه اول بیش از یک تا 3 کیلوگرم اضافه وزن ندارند. در هفته 14 بارداری کم کم تهوع یا ویار صبحگاهی فروکش می‌کند و اشتهای شما بازگشته و می‌توانید کم کم غذا بخورید. در این مرحله اکثر زنانی که زودهنگام وزن خود را از دست داده‌اند سریعا آن را بازیابی می‌کنند.
کاهش وزن در این دوره تنها زمانی مهم است که بیش از 10 درصد وزن کلی بدن شما کاهش پیدا کند. مثلا یک خانمی که 74 کیلوگرم است اگر به وزن 67 کیلوگرم برسد، باید به پزشک مراجعه کند. اگر این اتفاق بیفتد پزشک احتمال برای سهولت در تهوع صبحگاهی دارو تجویز می‌کند تا بتوانید غذا بخورید و افزایش وزن داشته باشید.

کاهش وزن در هفته چهلم بارداری

نیازی به لباس جدید برای زایمان نیست. نگران نباشید زنانی که اضافه وزن دارند شاید به اندازه زنان با وزن طبیعی نتوانند اضافه وزن داشته باشند اما همانطور که گفته شد بهتر است نگران نباشید و بدانید که این موضوع بر رشد جنین تاثیر نخواهد گذاشت. دیده شده که زنان با اضافه وزن فقط 3 کیلوگرم اضافه وزن در ماه آخر بارداری دارند. دلیل آن این است:
در دوران بارداری مقدار بسیار کمی از وزن شما به رشد کودک مربوط است و بیشتر آن برای ساخت چربی به منظور داشتن انرژی کافی اختصاص پیدا می‌کند. اگر در حال حاضر به اندازه کافی ذخیره چربی داشته باشید، به اندازه کسانی که نیاز به چربی دارند، وزن اضافه نمی‌کنید.

چطور میتوان از کاهش وزن جلوگیری کرد؟

خوردن مواد مغذی، وعده‌های غذایی مکرر کوچک، می‌تواند به رفع نیازهای کالری، کاهش تهوع و جلوگیری از کاهش وزن کمک کند. وقتی احساس خوبی ندارد، غذای آماده بخورید. در صورت ادامه پیدا کردن کاهش وزن بهتر است با یک متخصص تغذیه مشورت کنید تا برنامه غذایی فردی براساس علایق غذایی‌تان به شما بدهد. درمان بیماری‌های زمینه‌ای مانند تیروئید و افسردگی نیز می‌تواند در افزایش وزن موثر باشد.

بسیاری از مادران باردار در مورد اینکه هرکدام از ارگان‌های بدن جنین در چه هفته‌ای از بارداری شکل می‌گیرد، اطلاعات چندانی ندارند. اگر برایتان جالب است که در مورد زمان شکل‌گیری هرکدام از این اندام‌ها از جمله چشم، گوش، پا، دست، صورت و … آگاه شوید، بهتر است اینفوگرافی زیر را به دقت مطالعه کنید.

زایمان زوردس چقدر خطرناک است؟

زایمان زودرس می‌تواند نگران کننده باشد و بیشتر والدین برای این وضعیت آماده نیستند. با این حال، روش‌هایی برای کمک به جلوگیری از زایمان زودرس در زنانی که در معرض خطر هستند وجود دارد. درمان‌هایی که در صورت شروع زودهنگام انقباضات، قبل از هفته 37 بارداری، زایمان زودرس را کند یا متوقف می‌کند. طبق گفته کالج آمریکایی متخصصان زنان و زایمان، حدود 12 درصد از تولدها زودرس اتفاق می‌افتد. اما باید بدانید که زایمان زودرس همیشه به زایمان منجر نمی‌شود و برخی اوقات به خودی خود متوقف شده یا برای متوقف کردن آن دست به درمان می‌شوند. حدود 90 درصد از زنان مبتلا به زایمان زودرس تا هفت روز بعد از شروع انقباضات زایمان نمی‌کنند.

علت زایمان زودرس و تولد زودرس چیست؟

برخی اوقات پزشکان نمی‌دانند که چرا زایمان زودرس شروع می‌شود. با این حال، عوامل مختلفی وجود دارد که می‌تواند خطر را افزایش دهد، از جمله:

• بارداری چندقلویی
• عفونت‌های خاص
• مشکلات دهانه رحم
• سن بالای مادر
• سیگار کشیدن در دوران بارداری
• استرس طولانی مدت
• دیابت بارداری

درمان‌های پیشگیری از زایمان زودرس

زنان در معرض خطر زایمان زودرس، به ویژه زنانی که یک یا چند زایمان زودرس داشته‌اند، ممکن است کاندیدای یک یا چند درمان زیر باشند:

• پروژسترون اغلب برای جلوگیری از سقط جنین و تولد زودرس استفاده می‌شود. مطالعات نشان داده است که این بیماری در خانم‌هایی که گردن رحم کوتاهی دارند، چه در بارداری دوقلویی چه بارداری تک، شایع‌تر است.
• سرکلاژ، بخیه‌ای است که در دهانه رحم قرار دارد تا آن را بسته نگهدارد. در حالی از سرکلاژ برای بارداری بعد از 50 سال برای پیشگیری از زایمان زودرس استفاده می‌شود، تحقیقات نشان می‌دهد که خصوصا در بارداری تک قلو، پروژسترون ممکن است به همان اندازه سرکلاژ موثر باشد.
• استراحت در رختخواب به طور معمول برای خانم‌هایی که تجربه بارداری مکرر، اکلامپسی، پره اکلامپسی، خونریزی شدید واژینال، تغییرات غیرطبیعی دهانه رحم، رشد جنین، عوارض جفت یا دیابت بارداری دارند، توصیه می‌شوند.
• عادت‌های بارداری سالم مانند مراقبت‌های پزشکی خوب قبل از تولد، هیدراته ماندن، پیشگیری از مصرف سیگار و الکل، خوردن غذاهای مغذی و مصرف ویتامین‌های دوران بارداری نیز ممکن است به کاهش خطر زایمان زودرس کمک می‌کند.

علائم و نشانه‌های زایمان زودرس

در برخی موارد، با آگاهی از علائم اولیه زایمان می‌توان از تولد زوردس جلوگیری کرد. برخی از علائم بارز شامل موارد زیر است:

• پنج انقباض یا بیشتر ظرف یک ساعت
• ترشح مایع آبکی از واژن (احتمال پاره شدن کیسه آب)
• گرفتگی‌های قاعدگی مانند درد در قسمت تحتانی شکم
• فشار لگن به طوری که احساس کنید جنین چرخیده است

اگر در معرض زایمان زودرس هستید، پزشک یا ماما ممکن است آزمایش فیبرونکتین انجام دهد که طی آن ترشحات واژن را برای وجود پروتئین بررسی می‌کند که ممکن است نشانه زایمان باشد.

درمان زایمان زودرس

تعدادی از درمان‌هایی که پزشکان در دوران زایمان زودرس به آن روی می‌آورند شامل استراحت در بستر، استراحت لگن، هیدراتاسیون است که می‌تواند انقباضات را کند یا متوقف کند. زنانی که پارگی زودرس غشا را تجربه می‌کنند اغلب برای جلوگیری از عفونت‌های رحمی آنتی‌بیوتیک مصرف می‌کنند که می‌تواند منجر به تولد زودرس شود. آنتی بیوتیک‌ها همچنین می‌توانند در زنانی که قبلا پارپی زودرس را تجربه کرده‌اند بارداری را طولانی‌تر کند.

داروهای مهم برای توقف زایمان زودرس

متوقف کردن زایمان زودرس دشوار است، به خصوص اگر دهانه رحم قبلا شروع به نرم شدن کرده باشد. بنابراین دو هدف اصلی درمان، به تعویق انداختن زایمان به مدت طولانی برای انتقال مادر به بیمارستان است که در این صورت نوزاد باید در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان بستری شود و با کمک استروئیدها رشد ریه کودک تسریع شود.
برای دستیابی به این تاخیر، پزشکان معمولا داروهای موسوم به توکلیوتیک را تجویز می‌کنند که می‌تواند انقباضات رحمی را کند یا متوقف کند. از رایج‌ترین آنها سولفات منیزیوم است که خاصیت دوبرابری دارد. این می‌تواند از بروز تشنج در زنان مبتلا به پره اکلامپسی جلوگیری کرده و خطر ابتلا به فلج مغزی و سایر اختلالا مغزی در نوزدان نارس را کاهش دهد.
از دیگر داروهایی که برای رشد ریه نوزاد استفاده می‌شود نیفدیپین و تربوتالین است که هر دو در مهار انقباضات رحمی موثر هستند.

بسیاری از خانم‌های باردار فقط با نگاه کردن به سیسمونی دیگران اقدام به خرید وسایل سیسمونی می‌کنند. در حالی که کافی است با یک نگاه به جیب خود و کمی چشم چرخاندن در فامیل متوجه شوند بسیاری از وسایل خریداری شده برای کودک حتی یک بار هم استفاده نمی‌شود. نیازهای واقعی نوزاد را بشناسید تا پول اضافه از جیبتان نرود. اگر نگاه جامعی داشته باشید متوجه خواهید شد که بسیاری از وسایل غیرضروری در سیسمونی وجود دارد که به راحتی می‌توانید از آنها صرفنظر کنید. 

لوازم غیرضروری برای سیسمونی نوزاد

اگر میخواهید با لیست بلند بالای وسایل غیرضروری سیسمونی نوزاد آشنا شوید، ادامه مطلب را بخوانید. 

تاب برقی
برای آرام کردن بچه حتما نیاز نیست از این تاب‌‌ها استفاده کرد بلکه با اسباب‌بازی‌های ساده می‌توان نوزاد را سرگرم کرد.

بالش شیردهی
این بالش بزرگ علاوه بر اینکه کمکی به شیر‌دهی نمی‌کند بلکه کار تازه مادران را سخت‌تر می‌کند چون ترجیح می‌دهند ماه‌های اول و دوم خودشان بچه را بغل کرده و به او شیر بدهند.

قابلمه‌های تفلون یا لعابی
برای کودکان مضر است و بهتر است از ظروف شیشه‌ای یا پیرکس استفاده شود.

شیر‌دوش
بیشتر برای مادران شاغل و پر‌مشغله مناسب است و مادران خانه‌دار نیازی به این وسیله برای سیسمونی پیدا نمی‌کنند.

آویز تخت نوزاد
شاید برای بسیاری از نوزادان این وسیله ابتدا جذاب به نظر برسد اما طولی نمی‌کشد که دیگر به آن نگاه هم نمی‌اندازند.  
 
چراغ خواب نوزاد
نوزادان کمتر از 2 سال معنای ترس را نمی‌فهمند پس خریدن این چراغ نیز سودی ندارد و البته برای بینایی کودک نیز مضر است.

دماسنج اتاق
معمولا همه یادشان می رود این دستگاه را چک کنند چون دمای اتاق معمولا مناسب است.

کهنه‌شور یا مینی واشر
شما خودتان می توانید لباس کودک را با پودر صابون و یا صابون بچه بشویید. بنابر‌این به یک دستگاه جداگانه برای شستن لباس نوزاد نیاز پیدا نمی‌کنید.

وان مخصوص نوزاد
برای حمام کردن کودک یک لگن کوچک کافی است. بسیاری از مادران نیز نوزادشان را در آغوش خود می‌گیرند و بدنش را می شویند.

تشک خوشخواب و سرویس تشک تخت نوزاد
برای خوابیدن نوزاد یک تشک ساده و خوب کافی است. 

صندلی غذا
شاید ابتدا کودک را بتوانید در آن بنشانید اما پس از مدتی او دیگر در این صندلی آرام و قرار نمی‌گیرد و دلش می خواهد در بغل شما بنشیند. پس خریدن آن بی‌فایده است.

تخت خواب، بوفه و ویترین نوزاد
از میان سرویس خواب نوزاد، تنها کمد کفایت می‌کند. خوب است بدانید که قیمت سرویس تخت‌خواب نوزاد بسیار گران‌تر از سرویس تخت‌خواب عروس و داماد است!

پرده، فرش، لوستر و کاغذ دیواری
کالا‌های لوکسی هستند که به درد بچه نمی‌خورند و به هیچ عنوان لازم نیست در لیست خرید سیسمونی قرار بگیرند. 

قنداق فرنگی
مانع گردش درست خون و تکان خوردن دست و پای کودک می‌شود و فرقی با قنداق‌های قدیمی ندارند.

شنل شیر‌دهی
معمولا جنس این شنل‌ها پلاستیکی است که باعث گرمای زیاد بدن مادر و کودک می‌شود.

استریلایزر یا دستگاه ضد‌عفونی کننده شیشه شیر و سایر وسایل کودک
این دستگاه با حرارت بالا وسایل داخلش را ضد‌عفونی می کند و بسیار هم گران است! شما به راحتی می‌توانید  با آ‌ب‌جوش شیشه شیر و وسایل کوک را ضدغفونی کنید.

لوازم ضروریِ برای سیسمونی نوزاد

سرویس خواب نوزاد
شامل تخت کنار مادر که در کنار تخت مادر قرار گرفته و متناسب با ارتفاع آن است. بنابر‌این مادر با خاطری آسوده می‌تواند به نوزادش شیر بدهد و در صورت بیمار بودن او از نزدیک مراقبش باشد. این تخت بسیار بهتر از تخت نوزاد برای سیسمونی است. کمد، تشک، بالش، ملافه و روانداز، ملافه پلاستیکی زیر تشک، ساک حمل کودک یا آغوشی، کالسکه، ساک وسایل، جغجغه و وسایل ساده برای بازی کودک هم جزء این گروه هستند.

لباس نوزاد
شامل پیشبند، زیرپوش زیردکمه‌دار، بلوز آستین بلند و آستین کوتاه جلو دکمه‌دار و بدون دکمه، سر‌همی زیر‌دکمه‌دار،رکابی زیر دکمه‌دار و بدون دکمه، لباس بیرون، شلوار، شورت عینکی، شورت پا‌دار، جوراب و پاپوش نوزاد، ژاکت، کاپشن و کلاه نخی است.

وسایل حمام و بهداشتی
آنچه در سیمسونی نوزاد برای وسایل حمام لازم است شامل پوشک بچه، کهنه بچه، تشک تعویض نوزاد، حوله بزرگ یا حوله کلاهدار، لیف حوله‌ای یا اسفنج نرم و ضد‌حساسیت، شامپو و صابون بچه، یک لگن کوچک، دستمال مرطوب نوزاد (بدون عطر)، ناخنگیر کودک، دندان‌گیر، فین‌گیر، مسواک انگشتی برای بعد از 6 ماهگی، پماد سوختگی، الکل سفید و پنبه است.

ظرف‌های غذاخوری نوزاد
کاسه، بشقاب و قاشق نوزاد، قابلمه کوچک برای غذای نوزاد در لیست سیسمونی نوزاد کافی است. (تفلون نباشد و از ظروف شیشه‌ای یا پیرکس استفاده شود).

در دوره بارداری وقتی پای داروهای آرامبخش و ضداضطراب‌ها وسط باشد، زمان مصرف می‌تواند تغییرات زیادی ایجاد کند. مصرف دارو در دوره بارداری– چه با نسخه و چه بدون نسخه- می‌تواند برای رشد جنین مضر باشد. داروها می‌توانند تاثیرات ناخواسته زیادی شامل زایمان زودرس، وزن غیرطبیعی زمان تولد، معلولیت‌های فیزیکی، تغییرات غیرطبیعی رشدی و عصبی و … داشته باشند. اما خانم‌های باردار هم ممکن است در وضعیتی قرار بگیرند که درمان، برایشان بسیار حیاتی باشد؛ بنابراین پزشک و بیمار باید خطرات مصرف دارو برای مادر و جنین و درمان نکردن مادر را سبک و سنگین کنند.

در آخرین مطالعات محققان سعی کرده‌اند تاثیرات مصرف داروهای آرامبخش و ضداضطراب را با تاثیر طب جایگزین، یعنی طب سوزنی بررسی و مقایسه کنند.

زمان مصرف داروهای آرامبخش در بارداری

خطر مصرف دارو در دوره بارداری ارتباط مستقیمی با زمان مصرف آن دارد؛ اینکه مادر در کدام یک از سه ماهه بارداری داروی آرامبخش مصرف کرده است.

اوایل بارداری، زمانی که اندام‌هایی مثل قلب، ریه‌ها، کلیه‌ها و سیستم عصبی در حال شکل‌گیری هستند، یک دارو می‌تواند تاثیر متفاوتی نسبت به ماه‌های بعد- که رشد اندام داخلی تمام شده- داشته باشد تا زمانیکه رشد اندام‌ها و ساختار اولیه، در مراحل ابتدایی قرار دارد.

همچنین، مقدار دارو و طول مدت مصرف که جنین را در معرض دارو قرار داده هم، هردو می‌تواند در نوع خطرات احتمالی موثر باشند.

از آنجا که این روزها افراد زیادی از داروهای آرامبخش و ضد اضطراب استفاده می‌کنند، محققان مطالعات زیادی در خصوص مصرف این داروها در دوران بارداری انجام داده‌اند؛ آنها به طور خاص نگران افزایش احتمال زایمان زودرس و تولد نوزاد نارس در اثر مصرف داروهای آرامبخش بودند چراکه  تولد زودهنگام ریسک بروز بسیاری از مشکلات از جمله مشکلات تنفسی بدو تولد تا بروز رشد غیرطبیعی عصبی-رشدی و حتی افزایش احتمال مرگ در دوره نوزادی را افزایش می‌دهد.

در آمریکا حدود ۸ درصد خانم‌های باردار از داروهای آرامبخش استفاده می‌کنند که این گروه از داروها شامل مهارکننده‌های بازجذب انتخابی سروتونین (SSRIs) و مهارکننده‌های بازجذب نورآدرنالین (SNRI) می‌شود که معمولا برای درمان اختلال اضطراب تجویز می‌شوند. البته گروه‌های دارویی بنزودیازپین‌ها و آرامبخش‌هایی مثل زاناکس و والیوم و … هم در این دسته قرار دارند.

بیشتر بخوانید: مصرف زاناکس در بارداری مجاز است؟

داروهای آرامبخش در کدام ماه بارداری کم خطرتر است؟

محققان مطالعاتی بر روی دو هزار و ۷۹۳ مادر باردار از ابتدای بارداری تا زمان زایمان انجام دادهد که از هر ۱۰ مادر، یکی از داروهای آرامبخش استفاده می‌کرد؛ سه‌چهارم این زنان فقط از یک داروی آرامبخش استفاده می‌کردند اما ۲۵ درصد دیگر، بین دو تا ۳ دارو مصرف داشتند.

در نتیجه این آزمایش مشخص شد حدود ۲۳ درصد زنانی که از داروهای آرامبخش استفاده می‌کنند، دچار زایمان زودرس (قبل از هفته ۳۷ بارداری) مي‌شوند که این آمار در زنانی که داروهای آرامبخش نمی‌خورند، فقط ۹ درصد است.

با افزایش تعداد داروهایی که مادر در بارداری استفاده کرده، ریسک زایمان زودرس هم بالاتر می‌رود.

مصرف داروهای آرامبخش در سه ماهه دوم و سوم

طی مطالعاتی که توسط پژوهشگران انجام شده، ریسک زایمان زودرس مرتبط با مصرف داروهای آرامبخش SSRI/SNRI فقط زمانی اتفاق می‌افتد که درمان در سه ماهه دوم یا سوم بارداری شروع شده باشد. اگر مادر مصرف این داروها را قبل از بارداری یا حتی در سه ماهه اول آغاز کند و در طول بارداری هم به دارو درمانی ادامه دهد، ریسک زایمان زودرس هیچ افزایش نخواهد داشت.

البته در این مطالعات ذکر شده که ممکن است تمام داروهای مهارکننده‌های بازجذب انتخابی سروتونین (SSRIs) و مهارکننده‌های بازجذب نورآدرنالین (SNRI) تاثیر یکسانی بر افزایش ریسک زایمان زودرس نداشته باشند. اما جمعیت مورد مطالعه در این آزمایش برای نتیجه گیری نهایی در این زمینه بسیار کوچک بوده و در نهایت هم معلوم نشده کدام یک از این داروها خطرناک‌تر و کدامیک خطر کمتری دارند.

چرا باید در دوران بارداری فلفل دلمه بخوریم؟

کارشناسان معتقدند انواع فلفل دلمه ای موجود در بازار-سبز، زرد، نارنجی و قرمز- می‌توانند در رژیم غذایی ۹ ماه بارداری قرار بگیرند. خانواده خوش رنگ و لعاب فلفل دلمه‌ای سرشار از ویتامین‌های گروه ب مانند تیامین، ریبوفلاوین و B6 ،آهن، مس، کلسیم، پتاسیم، فسفر، منیزیم و زینک، ویتامین ث و ویتامین آست. یعنی بیشتر مواد غذایی که جنین از همان روز اول برای رشد و شکل گیری نیاز دارد.

فلفل دلمه سبز

خیلی از زنان در دوران بارداری دچار ریزش مو می‌شوند. اما نکته مهم این است که ویتامین ث موجود در فلفل دلمه سبز به رشد موها و جلوگیری از ریزش آنها کمک می‌کند. همچنین این ویتامین به جذب مناسب آهن کمک می‌کند، بنابراین تضمین می‌کند که آهن کافی در سلول های خونی قرمز برای حمل اکسیژن به فولیکلول های مو وجود دارد. فلفل دلمه سبز سرشار از کلسیم است. وقتی در دوران بارداری فلفل دلمه مصرف می‌کنید یعنی کلسیم مورد نیاز را برای سلامت و رشد استخوانهای جنین تامین می‌کنید.

فلفل دلمه زرد

فلفل دلمه زرد از فلفل دلمه سبز رسیده‌تر و کامل‌تر است. به همین دلیل مقدار فولاتی که در رنگ زرد آن پیدا می‌شود خیلی بیشتر است. فولات یکی از مهم‌ترین مواد مغذی برای زنان باردار است و به رشد سالم جنین کمک می‌کند. همچنین فلفل دلمه‌ای زرد، نسبت به فلفل دلمه‌ای سبز، آنتی اکسیدان، ویتامین و مواد معدنی بیشتری دارد. این خاصیت به دلیل وجود کاروتنوئیدهاست که در سبزیجات زرد، نارنجی و قرمز مثل هویج وجود دارد. ویتامین ث موجود در فلفل دلمه زرد به تقویت سیستم ایمنی در دوران بارداری کمک می‌کند. البته از مقدار زیاد ویتامین ث موجود در این فلفل هم به راحتی نمی‌توان گذشت.

فلفل دلمه نارنجی

این نوع فلفل دلمه که از فلفل زرد رسیده‌تر است، منبع غنی از بتاکاروتن نامیده می‌شود. بتاکاروتن که مسئول ایجاد رنگ نارنجی در هویج، کدو حلوایی، فلفل دلمه‌ای نارنجی و… است در سلول‌های بینایی تبدیل به ویتامین A می‌شود. این ویتامین در بهبود عملکرد سیستم ایمنی بدن زنان باردار کمک زیاد می کند. بتاکاروتن از آنتی‌اکسیدان‌های بسیار قوی است که افراد را در برابر ابتلا به سرطان و بیماری‌های قلبی محافظت می‌کند.

فلفل دلمه قرمز

فلفل دلمه قرمز منبع قوی از ویتامین ث است. ویتامین ث هم وظیفه رشد و ترمیم بافت‌های بدن در دوران بارداری را به عهده دارد. فلفل قرمز دو برابر بیشتر از فلفل دلمه سبز ویتامین ث دارد. یک فلفل قرمز بزرگ حاوی ۲۰۹ میلی گرم ویتامین C است یعنی سه برابر ویتامین ث موجود در یک پرتقال . خیلی از زنان باردار در دوران بارداری کمبود آهن دارند. ویتامین ث موجود در فلفل قرمز همچنین کمک می‌کند سریعتر آهن را جذب کنیم . یکی دیگر از خواص ویتامین ث موجود در فلفل قرمز کمک به سیستم ایمنی بدن زنان باردار است. فلفل دلمه قرمز سرشار از بتا کاروتن است. بتاکاروتن در بدن به ویتامین A تبدیل می‌شود، این ویتامین برای تشکیل و تکامل استخوان ها، چشم ها و سایر اندام‌های جنین اهمیت زیادی دارد.

خوردن فلفل دلمه در بارداری عوارض هم دارد؟

• اگرچه خوردن انواع فلفل دلمه ای در دوران بارداری مفید است، اما در شرایط خاصی خوردن آن ممکن است برای مادر و کودک مضر باشد. فلفل دلمه‌ای حاوی دانه های ریز سفیدی است که ممکن است باعث ایجاد آلرژی در زنان باردار شود است. پس قبل از مصرف آن حتما باید با پزشک متخصص مشورت کنید.
• مصرف بیش از حد فلفل دلمه تعادل داخلی معده را برهم زده و باعث اسهال یا سوء هاضمه نیز می‌شود.

خوردن فلفل دلمه در دوران شیردهی مجاز است؟

به مادران توصیه می‌شود در دوران شیردهی از مصرف فلفل دلمه‌ای خودداری کنند چون می‌تواند شیر مادر را برای کودک تند و بد مزه کند. بیشتر بخوانید: خوردنی‌های مجاز شیردهی

آیا خوردن گردو در بارداری مفید است؟

گردو یک مغز بسیار سالم و کاملا بی‌خطر برای مصرف در دوران بارداری است. هسته یک گردو شبیه مغز است و آنها نه تنها شبیه مغز هستند بلکه به عملکرد صحیح مغز هم کمک می‌کنند. علاوه بر این گردو مزایای دیگری هم دارد به عنوان مثال گفته می‌شود مادرانی که در دوران بارداری گردو مصرف می‌کنند به احتمال کمتری فرزندشان دچار حساسیت به آجیل می‌شود.

• گردو منبع غنی اسیدهای چرب امگا 3 است که برای رشد فعالیت مغز در کودک ضروری است. خوردن گردو در دوران بارداری همچنین می‌تواند رشد مغز را تقویت کند.
• گردو حاوی ویتامین E به صورت گاماتوکوفرول است. فرم گاما توکوفرول به دلیل خاصیت آنتی اکسیدانی و ضدالتهابی بی‌نظیر، یک فرم بسیار موثر ویتامین E محسوب می‌شود. حتی کمک می‌کند تا از شر رادیکال‌های آزاد مضر خلاص شوید.
• گردو منبع غنی ویتامین‌ها، فیبر، منیزیوم، مس و منگنز است. آنها همچنین دارای کلسیم، آهن، روی و سلنیوم است. این مواد مغذی به مزایای بیشمار گردو می‌افزاید.
• گردو منبع عالی اسید آلفالینولنیک است که اسید چرب ضروری برای رشد کودک است.

فواید سلامت خوردن گردو در بارداری

حال که از ارزش غذایی مغز گردو آگاه شدید بهتر است درباره فواید آن در بارداری بهتر بدانید.

• گردو حاوی استرول‌های گیاهی است که می‌تواند در کنترل سطح کلسترول خون و افزایش سطح کلسترول خوب در بدن شما کمک کند.
• خوردن گردو در مقادیر متوسط همچنین می‌تواند به حفظ بهینه لیپید‌ها در دوران بارداری کمک کند.
• به نظر می‎رسد روغن گردو در حفظ عملکرد سلول‌های اندوتلیال که رگ‌های خونی را در بدن قرار می‌دهد، مفید است. این سلول‌ها نقش مهمی در انعطاف پذیری رگ‌های خونی بازی می‌کنند. از این رو می‌توان التهاب رگ‌های خونی را با مصرف منظم گردو کنترل کرد.
• از آنجا که گردو رگ‌های خونی را شل می‌کند، حتی می‌تواند به کنترل فشار خون بالا کمک کند.
• گردو منبع خوبی از پروتئین و فیبر است که هر دو برای یک خانم باردار حیاتی است.
• آنتی اکسیدان‌های موجود در گردو می‌توانند به تقویت سیستم ایمنی کمک کنند. توصیه می‌شود گردو را به همراه پوست قهوه‌ای آن بخورید. این به آن دلیل است که 90 درصد آنتی اکسیدان‌های موجود در گردو در پوست آن قرار دارد.

• مقدار مس موجود در گردو می‌تواند به رشد و نمو مناسب جنین کمک کند.
• گردو حاوی پلی فنول و مس است که می‌تواند از آسیب رادیکال‌های آزاد و سرطان جلوگیری کند.
• پس از زایمان توصیه می‌شود مادران برای دور نگهداشتن افسردگی بعد از زایمان، گردو مصرف کنند. محتوای آلفالینولنیک اسید این خوراکی برای مقابله با افسردگی بعد از زایمان، روان پریشی و زوال عقل مفید است. بنابراین بعد از زایمان می‌توانید خوردن گردو را ادامه دهید.
• گردو همچنین به تنظیم سطح ملاتونین کمک می‌کند. ملاتونین خواب را القا می‌کند و خوردن گردو به خصوص در سه ماهه سوم می‌تواند بسیار مفید باشد.
• گردو احساس پری زیادی به شما می‌دهد و باعث می‌شود از خوردن هله هوله خودداری کنید و بنابراین وزن شما را کنترل می‌کند.
• مس موجود در گردو به تشکیل گلبول‌های قرمز خون کمک می‌کند. همچنین به ترمیم بافت‌ها و قندهای شکسته کمک می‌کند.
• منگنز یک ماده مغذی مهم برای رشد استخوان‌ها و غضروف نوزاد است. نیمی از مقدار روزانه مورد نیاز منگنز را می‌توان با یک وعده گردو به دست آورد.

خطرات خوردن گردو در بارداری چیست؟

باید بدانید که مصرف بیش از حد گردو نیز می‌تواند در بارداری مضر باشد. مصرف بیش از 30 گرم گردو در روز در بارداری توصیه نمی‌شود. این به آن دلیل است که مصرف زیاد گردو می‌تواند عوارضی برای مادر و جنین به همراه داشته باشد.

• مصرف گردو به مقدار زیاد می‌تواند منجر به اسهال در بارداری شود.
• خوردن گردو ممکن است در طولانی مدت در جذب آهن اختلال ایجاد کند و منجر به کم خونی شود.
• آلرژی خفیف به گردو ممکن است در دوران بارداری تشدید شود. اگر به آجیل حساسیت دارید و حتی در دوران بارداری مقدار کمی گردو مصرف می‌کنید این می‌تواند باعث بثورات پوستی، تورم لب‌ها، خارش، سرگیجه و خس خس شود.
• خوردن بیش از حد گردو ممکن است احتمال خونریزی در هنگام زایمان را افزایش دهد.

حساسیت به گردو در بارداری

اگر به گردو حساسیت دارید باید از مصرف آن در دوران بارداری خودداری کنید. اما اگر حساسیت ندارید می‌توانید آن را به مقدار متوسط مصرف کنید. بسیاری از خانم‌ها بر این باورند که خوردن آجیل در دوران بارداری خطرناک است و کودک می‎‌تواند در آینده دچار آلرژی شود. اما این تصور غلط است و مصرف آجیل در دوران بارداری خطر ابتلا به آلرژی به آجیل را افزایش نمی‌دهد. بیشتر بخوانید: خوردن چهار مغز در بارداری
شما می‌توانید روزانه 2 تا 3 عدد گردو در بارداری میل کنید. بدون آنکه از عوارض جانبی آن نگران باشید. هنگام خرید گردو حتما آنهایی را انتخاب کنید که پوسته نازکی دارند. از مصرف هسته‌هایی که لکه تیره روی آنها وجود دارد، پرهیز کنید.

 یکی از نشانه های غیر معمول بارداری میتواند احساس طعم عجیب فلز در دهان باشد. زمانیکه برای اولین بار ظاهر میشود تقریبا مبهم بوده و وصف طعم ناخوشایند آن به آسانی قابل توصیف نیست. اما این مورد کاملا واقعی و معمول است که اختلال در حس چشایی هم نامیده می شود. 
 

چه زمانی در بارداری طعم فلز در دهان حس می‌شود

علت اختلال در حس چشایی در بارداری چیست؟

باورهایی درباره طعم فلز دهان در بارداری

درمان طعم فلز دهان در بارداری

چرا در دوران بارداری به ید نیاز دارید؟

در اینجا دلایل نیاز به ید در دوران بارداری را مرور می‌کنیم:

• ید برای رشد مغز و سیستم عصبی جنین ضروری است و کمبود آن ممکن است رشد آنها را مختل کند.
• ید در تنظیم متابولیسم جنین کمک می‌کند.
• بدن شما باید حدود 50 درصد بیشتر هورمون تیروئید تولید کند تا جنین رشد تیروئید طبیعی و سالم داشته باشد. در غیر این صورت می‌تواند منجر به گواتر مادر و جنین یا کم کاری تیروئید شود.
• اگر تیروئید جنین رشد نکند می‌تواند ضریب هوشی او را نیز کاهش دهد و دچار مشکلات رشدی یا اختلالات یادگیری شود.
• مصرف کافی ید نمی‌تواند احتمال زایمان زودرس، سقط جنین، زایمان و حتی مرگ نوزاد را افزایش دهد.
• مقادیر بسیار کم ید در رشد جسمی و روحی جنین تاثیر می‌گذارد.
• براساس یک مطالعه کمبود ید در دوران بارداری با افزایش خطر ابتلا به اختلال بیش فعالی کمبود توجه در کودک همراه است.

چه مقدار ید در دوران بارداری ضروری است؟

طبق اعلام موسسه ملی بهداشت ایالات متحده، میزان دریافت روزانه ید برای زنان باردار 220 میکروگرم است. حتی اگر شما نمی‌توانید مقدار توصیه شده هر روز را دریافت کنید، ممکن است بخواهید با افزودن غذاهای غنی از ید در رژیم غذایی خود، مقدار متوسط را در طول یک هفته یا چند روز دریافت کند. می‌توانید با تجویز پزشک مکمل ید نیز مصرف کنید. شما می‎‌توانید روزانه 1100 میکروگرم ید دریافت کنید اما مراقب اوردوز این ماده مغذی باشید.

اگر در دوران بارداری ید بیش از اندازه مصرف کردید…

ید زیاد نیز باعث ایجاد برخی علائم می‌شوند که از جمله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• گواتر
• التهاب غده تیروئید و سرطان تیروئید
• احساس سوزش در گلو، دهان و معده
• تب اسهال و درد معده
• تهوع و استفراغ
• نبض ضعیف و کما در موارد نادر

بهترین منابع غذایی ید کدامند؟

ید در محصولات لبنی، سبزیجات، غذاهای دریایی و تخم مرغ وجود دارد. مقدار ید موجود در این منابع ممکن است به خاک و آب آن منطقه بستگی داشته باشد. در جدول زیر می‌توانید میزان ید موجود در منابع غذایی را بدانید.

میزان ید در منابع غذایی (میکروگرم)

• نمک ید داریک گرم 77
• ماست یک پیمانه 99
• لوبیای پخته یک دوم پیمانه 32
• تخم مرغ آب‌پز یک عدد بزرگ 12
• تن یک دوم قوطی17
• پنیر چداریک اونس 12
• آب سیب یک پیمانه 7

آیا می‌توان مکمل ید در بارداری استفاده کرد؟

بیشتر پزشکان مکمل ید در بارداری تجویز می‌کنند زیرا به دست آوردن ید مورد نیاز فقط از رژیم غذایی آسان نیست. زنانی که در بارداری یا شیردهی هستند می‌توانند هر روز حدود 150 میکرو گرم از مکمل‌های ید مصرف کنند. اگر به دلیل مشکل موجود در تیروئید در حال حاضر مکمل ید مصرف می‌کنید، به پزشک بگویید. بیشتر ویتامین‌های دوران بارداری حاوی ید هستند. در غیر این صورت می‌توانید مکمل‌هایی تهیه کنید که ترکیبی از ید و فولات هستند. شما می‌توانید هر روز 150 میکرو گرم ید دریافت کنید از زمان لقاح تا زمانی که شیردهی را قطع می‌کنید.

تیرگی پوست در بارداری به صورت لکه های نامنظم در حدود 70درصد از زنان حامله دیده می شود. زنانی که پوست تیره دارند بیشتر در معرض این لکه ها قرار دارند. این لکه ها بیشتر در نواحی دور لب بالا، بینی، بالای گونه ها، و پیشانی دیده می شوند و گاهی به صورت یک ماسک صورت را می پوشانند. اما اگر می‌خواهید درباره تیره شدن پوست در بارداری و علت آن بیشتر بدانید، بهتر است این مطلب را تا انتها بخوانید. 

آیا تیره شدن قسمت هایی از پوست صورت و بدن در زمان حاملگی طبیعی است؟

زنانی که پوست تیره دارند بیشتر در معرض لکه ها در دوران بارداری قرار دارند. این لکه ها بیشتر در نواحی دور لب بالا، بینی، بالای گونه ها، و پیشانی دیده می شوند و گاهی به صورت یک ماسک صورت را می پوشانند. این لکه ها که عموماً «ماسک حاملگی» خوانده می شوند (ولی نام علمی آنها کلوآسما یا ملاسما [chloasma or melasma] است ممکن است در دیگر قسمت های بدن که در معرض نور آفتاب قرار دیده شوند و با هر حاملگی واضح تر می شوند.
 

علاوه بر این، نوک پستان، کک مک یا خال، محل زخم ها، پوست دور ناحیه تناسلی، و نواحی از پوست که در معرض اصطکاک قرار دارند (نظیر زیر بغل و کشاله ران) در زمان حاملگی تیره تر یا اصطلاحاً هیپرپیگمانته (Hypertigmanted) می شوند. تمام این تغییرات ناشی از افزایش موقتی (و بی ضرر) تولید ملانین در بدن است. ملانین ماده ای است که رنگ مو، پوست و چشم از آن ناشی می شود. تیره شدن پوست ظرف چند ماه پس از حاملگی از بین می رود، هر چند در بعضی از زنان این تغییرات رنگدانه هیچگاه کاملاً برطرف نمی شوند.
خط تیره زیر شکم  که “خط سیاه” یا Linea Nigra خوانده می شود در واقع همان “خط سفید” یا Linea Alba است که بطور طبیعی از بالای  شکم و زیر آبگاه تا قسمت پایینی شکم و استخوان عانه ادامه دارد و در حالت طبیعی به رنگ پوست بوده و دیده نمی شود. افزایش تولید ملانین سبب تیره شدن این خط می شود. این خط نیز در بیشتر موارد چند ماه پس از زایمان رنگ قبلی خود را باز می یابد.

برای جلوگیری از تیرگی پوست در زمان حاملگی چه می توان کرد؟

تیرگی پوست معمولاً بعد از زایمان برطرف می شود ولی برای به حداقل رساندن آن در زمان بارداری می توان توصیه های زیر را بکار بست:

• دوری از آفتاب: این نکته بسیار مهم است زیر قرار گرفتن در معرض آفتاب تغییرات رنگدانه ها را تشدید می کند. سعی کنید از یک ضد آفتاب با طیف وسیع که در مقابل هر دو نوع اشعه های UVA و UVB محافظت ایجاد می کند و SPF آن 30 یا بیشتر باشد بصورت روزانه استفاده کنید. (SPF خصوصیتی از کرم های ضد آفتاب است که قدرت آنها را در محافظت از پوست در مقابل اشعه نشان می دهد. این عدد معمولاً روی جعبه ضد آفتاب نوشته شده است و هر چه عدد آن بزرگتر باشد نشان دهنده قدرت محافظت بیشتر است.) اگر حتی هوا آفتابی هم نباشد باید از ضد آفتاب استفاده کرد و در صورتیکه ساعاتی را بیرون از منزل می گذرانید می توانید بیش از یک بار در روز هم استفاده کنید. در واقع، حتی اگر برنامه ندارید از خانه خارج شوید سعی کنید مالیدن ضد آفتاب را به برنامه روتین هر روز صبحتان تبدیل کنید. اگر بیرون می روید علاوه بر ضد آفتاب از کلاه لبه دار هم استفاده کنید. همچنین سعی کنید مدت قرار گرفتن در معرض نور آفتاب را بویژه بین ساعت 10 صبح و 2 بعد از ظهر کاهش دهید.

• از کرم ها و تمیز کننده های پوستی ملایم استفاده کنید. از بکار بردن کرم هایی که پوستتان را تحریک می کنند خودداری کنید زیرا باعث بدتر شدن تیرگی می شوند.

پیشگیری از تیره شدن پوست بعد از زایمان

بعد از زایمان هم به محافظت پوست خود از نور آفتاب ادامه دهید. در بیشتر موارد، تیرگی های بوجود آمده به آهستگی و بدون هیچگونه درمانی برطرف می شوند. اما باید توجه داشت که در تعداد کمی از زنان، داروهای ضد بارداری که حاوی استروژن هستند (نظیر قرص های ضد حاملگی) می توانند سبب ایجاد کلوآسما شوند. در صورتیکه تیرگی پوست در حد ناراحت کننده باشد بهتر است روش دیگری برای جلوگیری از بارداری بکار رود.

اگر بعد از گذشت چند ماه از زایمان، لکه های تیره همچنان وجود داشته باشند می توان از کرم های روشن کننده پوست نظیر هیدورکینون (که بعضی از انواع آن ضد آفتاب هم در خود دارند) و یا یک داروی موضعی حاوی ترتینوئین (Retin-A) و یا داروهای خوراکی نظیر گلوکولیک اسید استفاده کرد. اگر به متخصص پوست مراجعه کنید احتمالاً برای شما داروهای ترکیبی تحویز می کند. البته نباید انتظار داشته باشید بسرعت نتیجه بگیرید. درمان ممکن است چندین ماه طول بکشد. (در بعضی موارد نادر، متخصصین پوست برای از بین بردن لکه ها از لیزر استفاده می کنند ولی این درمان قدم اول نیست.)  درمان هر چه باشد، محافظت در مقابل اشعه خورشید در طول درمان و بعد از آن نکته ای حیاتی است که باید به آن توجه داشت.

اگر شیر می دهید و یا برنامه دارید دوباره به فاصله کوتاهی حامله شوید حتماً قبل از مصرف هر گونه دارو و یا انجام درمان با پزشک مشورت کنید.

آیا این لکه ها نشانه ای از یک بیماری هستند؟

بعضی از تغییرات رنگ پوست ممکن است علائمی از بیماری های پوستی نظیر سرطان پوست یا دیگر مشکلات باشند، بنابراین در صورتیکه همراه با تغییر رنگ پوست درد، حساسیت، قرمزی و یا خونریزی وجود داشت و یا متوجه تغییر رنگ، شکل یا اندازه خالی که از قبل داشته اید شدید به متخصص پوست مراجعه کنید.