دسته: بانوان

بیا نی نی/ قطعا شما هم اسم جمعه سیاه به گوشتان خورده

 یا حتی در این زمان خرید‌های هیجان‌انگیزی انجام داده‌اید. بلک فرایدی نامی است که به روز فردای جشن شکرگزاری که مصادف با آخرین جمعه ماه نوامبر است، گفته می‌شود.
بیا نی نی: بلک فرایدی نامی است که به روز فردای جشن شکرگزاری که مصادف با آخرین جمعه ماه نوامبر است، گفته می‌شود. این روز «بلک فرایدی» یا «جمعه سیاه» نامیده می‌شود. بلک فرایدی به صورت رسمی روز شروع خرید‌های فصل کریسمس است. در این روز از اولین ساعات بامداد صف‌های طولانی در پیاده رو‌ها و در جلوی فروشگاه‌ها و مراکز خرید تشکیل می‌شود و این مراکز کل ۲۴ ساعت شبانه روز باز هستند و از مشتریان پر و خالی می‌شوند.

قطعا شما هم اسم جمعه سیاه به گوشتان خورده و یا حتی در این زمان خرید‌های هیجان‌انگیزی انجام داده‌اید. در ایران هم بلک فرایدی اجرا می‌شود و فروشندگان اجناس خود را با تخفیف به فروش می‌رسانند و در سال‌های گذشته در این زمان شاهد صف‌های طولانی در مراکز خرید بودیم.

حالا که به دلیل ویروس کرونا محدودیت‌هایی اعمال شده و جمعه سیاه مصادف شده با تعطیلی دو هفته‌ای در ایران، فروشندگان به این مناسبت، با در نظر گرفتن تخفیف برای فروش اجناس خود با تبلیغات در صفحه‌های اجتماعی مانند اینستاگرام، اقدام به فروش محصولات خود کرده‌اند. بعضی از افراد حتی از چند روز قبل‌تر تخفیفات خود را آغاز کرده‌اند. نمونه‌هایی از این تبلیغات را ببینید:

بیا نی نی/ یک روانشناس گفت: انتخاب تاریخ تولد رند هم می‌تواند جزء یکی از خصوصیات شخصیت وسواسی باشد.

بیا نی نی/ با این مدل ها ناخن های زیباتری خواهید داشت

بیا نی نی/ چیدمان دکور برای زمستان و شب یلدا

بیا نی نی/ آموزش ساخت وسیله ای کاربردی برای اتاق کودک

بانوی شهر/ عادات عصبی دوران کودکی رفتارهای مختلفی از قبیل مکیدن انگشت شست، ناخن جویدن، پیچ دادن یا کشیدن مو و دندان قروچه کردن را شامل می شود که در این بین ناخن جویدن کودکان شایعترین نوع عادت عصبی محسوب می شود.

این عادت های ممکن است در دوران بزرگسالی نیز ادامه یابند. دلایل مختلفی برای ناخن جویدن کودکان وجود دارد. آنان ممکن است از سر کنجکاوی، کسالت،کاهش استرس، عادت یا تقلید به این رفتار روی آورند.

والدین زمانی که متوجه این عادت ناپسندیده فرزندشان می شوند اغلب نگران شده و در پی یافتن راه چاره هستند. بانوی شهر در این مقاله شما را با علل ناخن جویدن کودکان و راه های درمان آن آشنا می سازد.

علت ناخن جویدن کودکان چیست؟
کودکان با بزرگ شدن دچار اضطراب  می شوند هر چند ممکن است این تنش ها و فشارها برای والدین قابل رویت نباشد.

اضطراب و نگرانی ها ریشه ی اصلی ناخن جویدن در کودکان هستند.

درواقع رفتار نامناسب جویدن ناخن در شرایط استرس زا روی می دهد و معمولاً با کمبود اعتماد به نفس در کودک، بی حوصلگی و کاهش فعالیت مرتبط است.

اگر فرزند شما به ندرت و به طور ناخودآگاه ناخن های خود را در دهان می گذارد (مثلاً در هنگام تماشای تلویزیون)، یا اگر او در پاسخ به موقعیت های خاص (مانند اجرای نمایش یا انجام آزمونی خاص) تمایل به جویدن ناخن هایش دارد، جای نگرانی نیست و با چند روش ساده درمانی قابل حل است.

روش های درمانی برای ناخن جویدن کودکان
رفع تنش و نگرانی های کودک
نگرانی های کودک را کشف و تلاش کنید آن ها را رفع کنید. هر چند اولین واکنش والدین به مشاهده ناخن جویدن فرزندشان نگران شدن است، اما برای حذف این رفتار ضروری است که با علل اساسی پدیدآورنده ی آن مقابله کرده و به این فکر کنید که آیا استرسی در زندگی فرزند شما وجود دارد که باید آن را رفع کرد یا خیر؟

بدین منظور بایستی ویژگی های فردی، خانودگی و محیطی را وارسی کنید. برای مثال بحران های اخیر خانواده( طلاق یا متارکه در خانواده)، رفتن به مدرسه جدید یا انجام آزمون عملی مثل پیانو زدن یا مسابقه ورزشی.

قرارگرفتن کودک در حالت آرامش و رفع نگرانی های وی، باعث درمان ناخن جویدن می شود.

از تنبیه یا سرزنش کودک خودداری کنید

بیشتر کودکان متوجه رفتار آسیب رسان خود نیستند و در واقع خودشان نیز نمی دانند که چرا این کار را انجام می دهند؛ پس تنبیه و آزار جسمی یا سرزنش کردن وی راهبردی بی ثمر است.

اگر کودک را مجبور به متوقف کردن رفتارشان کنید، فقط به میزان استرس او افزوده و خطر ادامه این عادت رفتاری را افزایش می دهید.

با این حال اگر این عادت واقعاً شما را آزار می دهد بهتر است با وضع قوانین یا محدودیت هایی خاص به مرور از شدت آن بکاهید، یا با گفتن جملاتی احساسات ناخوشایند خود را نسبت به این رفتار به کودک ابراز کنید.

به او اطمینان دهید که صرف نظر از وضعیت ناخن هایش، او را دوست دارید.

آموزش بهداشت دست به کودک

یکی از راه های موثر در حذف رفتاری ناخن جویدن، این است که به فرزندتان بطور مرتب یادآوری کنید که دست های خود را بشویند و بهداشت ناخن و دست را رعایت کنند.

رعایت بهداشت فردی و آموزش آن به کودک روش مناسبی برای درمان جویدن ناخن محسوب می شود.

مشارکت دادن کودک برای ترک عادت
با کودکان در مورد عادات عصبی و چگونگی ترک آنها صحبت کنید. بعد تصمیم بگیرید که چقدر باید در برنامه وی را شرکت دهید. کودک خود را تشویق کنید و به وی کمک کنید تا از این عادت مضر آگاه شود.

بعضی از والدین نشانه های بدنی یا ایما و اشاره چهره ای را برای یادآوری های ترک عادت بین خود و فرزندشان تعیین می کنند. البته توجه داشته باشید که این نشانه استرس زا و تنش آور نباشد. زیرا جنبه ی تنبیهی پیدا می کند و اثر درمانی نخواهد داشت.

درمان ناخن جویدن کودکان با ارائه فعالیت جایگزین 
 

برای حذف ناخن جویدن به فکر گزینه های جایگزین باشید. والدین یا درمانگر باید زمان هایی که کودک اقدام به جویدن ناخن هایش می کند را شناسایی کنند و برای این زمان ها فعالیت های جایگزین(مانند بازی فکری یا بازی هایی که همراه با مشغولیت دست هستند) را انتخاب کنند. . زمانی که کودک درحال جویدن ناخن است سعی کنید توجه او را به طور غیرمستقیم به چیز دیگری متمرکز کنید(مثلاً از وی بخواهید نقاشی بکشد یا بازی کند).

*برای دختران می توانید با لاک زدن و زیبایی بخشیدن به انگشتان کودک مانع جویدن ناخن ها شوید. برخی افراد از لاک تلخ نیز استفاده می کنند.

استفاده از تکنیک های آرامش بخش
تکنیک های آرامش (تنفس عمیق: دم و بازدم عمیق همراه با رها کردن عضلات)را به کودکان یاد بدهید تا در صورت احساس نیاز آن را امتحان کنید.

به طور کلی برای رفع ناخن جویدن در کودکان به موارد ذیل توجه کنید:

اطمینان حاصل کنید که او فرصت مناسبی برای دویدن و بازی کردن دارد.
تشویق کودکان به کارهای هنری و ساخت صنایع دستی روشی مناسب برای حذف این عادت بوده و مشغولیت صحیح دست را به همراه دارد..
برای بعضی از کودکان آموزش موسیقی می تواند اثر بخش باشد.
سعی کنید به فرزندتان توضیح دهید که افراد مختلف به تکنیکهای متنوعی پاسخ می دهند و اگر روش های اولیه بکارگرفته شده موجب ترک این عادت نشد، ناامید نشوید و به تلاش ادامه دهید. البته هر چه کودک بزرگتر باشد، مسئولیت بیشتری در رفع این مشکل می تواند به عهده بگیرد.

هفت گنج/ آیا برایتان پیش آمده با تمام وجود عاشق کسی باشید که هیچ احساسی نسبت به شما ندارد؟ درد دوست داشتن کسی که شما را دوست ندارد بسیار سنگین و غیر قابل تحمل است. مطمئنا در شکست عشقی و جدایی احساس عاشقانه ای در میان نیست و حسی ویرانگر را به دنبال دارد. تحمل این شکست به خصوص در زنان که احساسی تر هستند بسیار سخت تر است. ما اینجا 6 راه ساده را معرفی خواهیم کرد تا مشکلات پیش رو را پشت سر بگذارید.

چطور می توان با شکست عشقی کنار آمد؟
1. هیچ راهی برای جلوگیری از جدایی در عشق وجود ندارد. قلب شما شکسته می شود اما این یک حس جسمانی حقیقی نیست. در حقیقت همه انسان ها می دانند که قلب واقعا نمی تواند شکسته شود اما یک درد فیزیکی در قفسه سینه عاشق به وجود می آید. تحقیقات اخیر نشان داده اند که ما یک زخم عاطفی را در خود احساس می کنیم. واژه هایی همچون “دلشکسته”، “روح زخمی” و “احساس درد” ساده نیستند. یک گروه تحقیقاتی در دانشگاه میشیگان به تازگی عنوان کرده اند که درد احساسی همان بخش از مغز را فعال می کند که با درد فیزیکی تحریک می شود.
بنابراین برای شروع بپذیرید که شما زخمی هستید و باید از خودتان مراقبت کنید. باید صبور و مهربان باشید و در صورتی که بیماری جسمی دارید، خود را تقویت نمایید. این بدان معنا نیست که باید به رختخواب بروید و وقت تان را هدر دهید. این به شما کمک نمی کند اما اگر در محل کار یا مشغول تحصیل هستید به خودتان سخت نگیرید. اگر زندگی تان را به خاطر یک شکست عشقی متوقف کنید همیشه احساس درد و ناراحتی خواهید داشت. پس به یاد داشته باشید که زندگی ادامه دارد.
2. بدانید که شما تنها نیستید. طبق یک نظرسنجی در حوزه روانشناسی اجتماعی، 98% از ما حداقل یک بار دچار شکست عشقی شده ایم. از عواقب جدایی در عشق این است که شما احساس غم، اندوه، تنهایی و دل شکستگی می کنید. شما احساسی بد با شرمندگی را تجربه خواهید کرد و در نهایت عمیقا شروع به نگرانی می کنید که بسیار اشتباه است.
شما سوالاتی دردناک از خود می پرسید و ممکن است برای رسیدن به آرامش به خوردن غذا، بستنی و شیرینی روی آورید و مدام به خود خواهید گفت بله من یک زن چاق و پر خورم و شاید او به این خاطر است که مرا دوست ندارد. نیازی به غصه خوردن نیست. شاید شما دو نفر فقط برای اینکه شریک زندگی هم باشید مناسب نیستید. همین!
3. سعی کنید درک کنید آیا دل بستن به کسی که هیچ علاقه ای به شما ندارد، تبدیل به یک عادت در زندگی شما شده است؟ روانشناسان معتقدند عشق ورزیدن به کسی که شما را رد می کند می تواند یک الگوی تکراری برای برخی از افراد باشد. این ممکن است ریشه در کودکی افراد داشته باشد به خصوص اگر “دلبستگی ناامن” را تجربه کرده باشند. این بدان معنی است که بزرگسالانی که به آنها وابستگی داشتند به طور مرتب در دسترس نبودند بنابراین چنین افرادی مدام طعم جدایی و به گونه ای شکست عشقی را از کودکی چشیده اند.
یکی از راه های فکر کردن در این مورد این است که از خودتان بپرسید آیا قبلا هم پیش آمده کسی را دوست داشته باشید که شما را رد کرده است؟ سعی کنید صادقانه ارزیابی کنید تا ببینید نوعی عادت وجود دارد یا خیر. اگر چنین احساسی دارید سعی کنید به یک روانشناس مراجعه کنید تا مشکل حل شود.
4. از خودتان بپرسید آیا ترجیح می دهید هرگز هیچکسی را دوست نداشته باشید؟ به قول آلفرد لرد تنیسون “از دست دادن عشق بهتر از آن است که هرگز عاشق نشوید.”
شاید در لحظات پس از جدایی که درد شکست عشقی را پشت سر می گذارید فکر کنید نباید هرگز عاشق می شدید اما گاهی در چنین روزهایی، نکات زیبایی وجود دارد. اینها دقیقا لحظات زندگی ما را می سازند.
5. شاید این نکته چندان سودمند نباشد اما شواهدی وجود دارد که اثبات می کند عشق نافرجام هم به عاشق و هم به معشوق آسیب می زند. در یک مطالعه بیش از 200 نفر از طرفین شکست عشقی مورد بررسی قرار گرفتند و مشخص شد معشوق هم پس از جدایی از احساس گناه و اضطراب رنج می برد و احساس قربانی شدن دارد.
6. در نهایت تلاش برای جستجوی پایان رابطه را تمام کنید. یکی از سخت ترین قسمت های عشق نافرجام این است که طرف مقابل هرگز آنچه شما می خواهید را به شما نمی دهد. شما شاید به دنبال شواهدی مبنی بر اینکه کار تمام شده باشید اما آنچه شما واقعا می خواهید اثبات این واقعیت است.
این ممکن است کمی سختگیرانه به نظر برسد اما در واقع دو راه حل وجود دارد:
یکی اینکه شما می پذیرید این در طولانی مدت تبدیل به عادت و الگوی زندگی شما شده و می خواهید با آن زندگی کنید. اگر به این نتیجه رسیدید سعی کنید راه هایی را پیدا کنید که با آن راحت باشید. دوم اینکه سعی کنید همه چیز را به راحتی پشت سر بگذارید بدون آنکه به رابطه قبلی فکر کنید.
منبع : psychologytoday

بیا نی نی/ پیراهن هایی که هر خانمی باید چندتا داشته باشد.

بیا نی نی/ رول های دستمال کاغذی را دور نیندازید!

جام جم/ بارداری تغییرات بسیاری را در روح و جسم زنان ایجاد می‌کند، اعضایی از بدن شروع به درد یا اظهار وجود می‌کنند که تا قبل از آن، مادر حتی وجودشان را حس نکرده‌بود. دامنه این تغییرات به پدر آینده هم می‌رسد. آنها به مسائلی فکر می‌کنند که پیش از آن از وجودش بی‌اطلاع بودند. این تغییرات با حضور کودک پررنگ‌تر می‌شود، بسیاری از روال‌های ساده و انتخاب‌های سریع تبدیل به بزرگ‌ترین چالش می‌شود، مانند انتخاب یک فیلم مناسب خانوادگی. گاهی حتی این انتخاب امکان‌پذیر نیست، چون دیدن محتوای تصویری برای کودک زیر دو سال ممنوع است. پس از آن هم محتوای مناسب کودکان بالای دو سال نیاز به انتخاب و در نظر گرفتن ویژگی‌های بسیاری دارد. رژیم رسانه‌ای خانواده با حضور کودک به طور کلی متفاوت می‌شود. این هفته بیشتر به ویژگی‌هایی می‌پردازیم که در انتخاب یک محتوای تصویری مناسب سن و روحیه کودک باید در نظر گرفته‌شود.

 فرم
 بدیهی است که دیدن کمی تلویزیون به کودک آسیب جدی نمی‌زند اما در سن زیر دو سال استفاده زیاد از صفحات نمایش می‌تواند آسیب جدی به رشد شناختی، جسمی و عاطفی نوزاد و کودک نوپا وارد کند. در سه سال نخست زندگی، مغز بیشترین رشد خود را خواهدداشت. مواجهه با تجربه‌های واقعی و لمسی، شناخت کودک را از دنیای پیرامونش شکل می‌دهد. لمس و درک وقایع با سرعت طبیعی آنها یکی از مهم‌ترین مسائلی است که باید به آن توجه کرد. سرعت حرکت یک تصویر متحرک به طور میانگین 24‌فریم در یک ثانیه است و این سرعت برای پردازش مغز یک کودک سرعت بالایی است، محرک‌های رنگ و صدا را نیز به این تصاویر اضافه کنید. در مقایسه با زندگی طبیعی، تصاویر متحرک سرعت بالاتری دارند، مثلا اگر کودک پیش از دیدن حرکت یک گربه یا سگ و لمس و درک این موجود زنده، تصاویر متحرکی از آنها در قالب انیمیشن ببیند در واقع بینش نخستین او نسبت به این موجود شکل می‌گیرد و وقتی در واقعیت با آن موجود مواجه شود سرعت پایین‌تر روال زندگی ممکن است برای او ملال‌آور باشد. البته ما تمام پدیده‌ها را نمی‌توانیم پیش از دیدن در دنیای تصاویر در دنیای واقعی به کودک نشان دهیم، اما بهترین پیشنهاد این است که ابتدا کودک درک نسبی از روال زندگی دنیای حقیقی داشته‌باشد سپس وارد دنیای تصاویر متحرک شود. 
نسبت رشد مغزی و عاطفی کودک وقتی حسگرهای لمسی و بویایی و چشایی‌اش به کار می‌افتد قابل‌مقایسه با زمانی نیست که کودک تنها از راه چشم با یک پدیده مواجه می‌شود. در انتخاب نخستین تصاویر متحرکی که کودک با آنها مواجه می‌شود، اصل سادگی در تصویر و رنگ‌ها و سرعت حرکت را در نظر بگیرید، ممکن است کودک در مواجهه با رنگ‌ها و تغییرات تصویر هیجان‌زده شود؛ اما همین هیجان نیز احساسی لحظه‌ای و کاذب است. بهتر است سیر محتوای تصویری مورد استفاده کودک از مواردی با اشکال ساده، سرعت پایین، رنگ‌های محدود و کم گفت‌وگو آغاز شود و در شیب ملایمی به سمت بیشتر شدن این معیارها پیش رود.

   زمان
به طور کلی برای فرد بالغ توصیه می‌شود در طول روز تنها دو ساعت از تلفن‌همراه و تلویزیون استفاده کند، اما آیا در حال‌حاضر ممکن است؟ دانستن این اصل برای این نیست که ما دچار عذاب وجدان شویم. بلکه دانستن و پذیرش واقعیت باعث می‌شود به شرایط بیشتر مسلط باشیم. ما به سبب شرایط زندگی نمی‌توانیم این توصیه ایده‌آل را اجرا کنیم اما با دانستنش می‌توانیم آسیب‌های آن را کمتر کنیم.
برای کودکان زیر دو سال نیز این زمان صفر است و تا 18 سالگی به ماکزیمم دو ساعت می‌رسد. این شیب کند و آرام از روزی چند دقیقه آغاز می‌شود. در نظر داشته‌باشید برنامه‌های کودکان کوتاه هستند و از نظر شخصیت‌پردازی، گره و داستان با آثار بزرگسال تفاوت دارند. همچنین در انتخاب محتوای تصویری برای کودکان در سال‌های نخست و پیش از درخواست کودک، اصل تنوع‌طلبی مسأله جدی نیست. کودک می‌تواند چند بار یک قسمت از یک انیمیشن را بدون اعتراض به تکراری بودن ببیند، تکرار در سنین زیر شش سال برای کودکان حسی از امنیت به همراه دارد؛ چرا که با مسأله  جدیدی مواجه نیستند و می‌توانند مسیر را به خوبی حدس بزنند. والدین با دادن محتوای تصویری متنوع در واقع این حس را پیش از موعد در کودک بیدار می‌کنند و برای مدیریت آن به زحمت فراوانی می‌افتند.

   محتوا
محتوای مناسب هر کودک می‌تواند متفاوت باشد، اما در نخستین مواجهه داستان‌هایی با هیجان پایین و گره کمتر برای کودکان مناسب‌تر است. کودکان در تجربه‌های ابتدایی شنیدن داستان دنبال چرا و چطور نیستند بلکه بیشتر به دنبال شخصیت هستند و سوال‌هایی از این دست که «مامانش کجا بود؟ باباش کجا بود؟» گره‌های پشت هم در یک انیمیشن می‌تواند کودک را دچار نگرانی و هیجان کند، در هر قسمت او باید با یک مسأله مواجه شود. بیشتر شدن میزان چالش‌ها تنها باعث سردرگمی کودک می‌شود، چون مغزش هنوز توانایی پردازش چند مسأله با هم را ندارد و این گره‌ها بیشتر حس امنیت کودک را مختل می‌کند.
پیش از هفت‌سالگی کودکان هنوز قابلیت تفکر انتزاعی را ندارند، به همین علت در انتخاب محتوای مناسب سن‌شان این مسأله  را در نظر داشته‌باشید، مفاهیمی چون خدا، فرشتگان، داستان‌های جن و پریان، غول‌های افسانه‌ای از منظر کودک قابل‌درک نیستند و پیش‌زمینه‌ای نادرست در ذهنش ایجاد می‌کنند. ممکن است سوالات و ابهاماتی هم برای او به وجود بیاورند که شما نتوانید پاسخی متناسب با درک کودک به او بدهید. در بررسی محتوای تصویری کلیشه‌های ذهنی را نیز در نظر بگیرید، مفاهیمی چون مصرف‌گرایی، نژادپرستی و کلیشه‌های جنسیتی را بررسی کنید. حواستان باشد با توجه به تغییرات فرهنگی که در جهان رخ داده ممکن است اشاره‌های غیرمستقیم و گاه مستقیمی به تفکرات مثلا همجنس‌گرایان وجود داشته باشد. این اشارات زمینه‌ای است برای چیزهایی که در آثار مربوط به نوجوانان به صورت مستقیم به آنها اشاره می‌شود.

   خانواده
این اصل مهم را همیشه به خاطر داشته‌باشید، با وجود بررسی علمی و روان‌شناسی دقیق محتوای تصویری، با در نظر گرفتن رتبه‌بندی‌های سنی رسمی، با تایید کارشناس و مشاور امین و حرفه‌ای باز هم این شما هستید که تصمیم نهایی را می‌گیرید. والدین به عنوان نزدیک‌ترین افراد به کودک بیشترین شناخت را نسبت به نیازها و همچنین ویژگی‌های شخصی کودک دارند. والد با در نظر گرفتن نگرانی، علاقه‌مندی‌ها، ترس‌ها و توجه به سوال‌های شخصی فرزندش باید آخرین و مهم‌ترین فیلتر بررسی یک محتوای تصویری باشد. گاهی ممکن است یک محصول تمام ویژگی‌های ذکر شده در بالا را داشته‌باشد و حتی نظرات مثبتی از خانواده‌های دیگر برای آن شنیده‌باشید، اما لزوما آن محتوا مناسب فرزند شما نیست. هر کودک ساختار روحی و علاقه‌مندی و پیچیدگی‌های احساسی متفاوتی دارد و در نتیجه مواجهه‌اش با یک اثر با کودک دیگر متفاوت است. همان‌طور که در ذائقه غذایی و نیازهای جسمی مرتبط با تغذیه برای هر فرد سلیقه متفاوتی قائل هستیم در زمینه تغذیه روحی نیز باید سلیقه، علاقه‌مندی، انتخاب و نیاز کودک را در نظر بگیریم و فراموش نکنیم که والدین آگاه امین‌ترین فرد نسبت به سلامت جسم و روح کودک هستند.