دسته: بانوان

خراسان/ پوشک را باز کنید و کودک خود را به پشت روی پوشک بچه قرار دهید. قسمت جلویی پوشک را از وسط پاهای او عبور دهید و بالا بکشید، طوری که بتوانید دو طرف پشت پوشک را به جلوی آن با چسب بچسبانید. دقت کنید که پوشک درست در وسط بسته شود.
  سوختگی پای کودک در اثر پوشک
وقتی پوشک خیس و کثیف برای مدت طولانی در پای بچه بماند و عوض نشود، می تواند باعث سوختگی پای او شود. برای جلوگیری از این مشکل
 پوشک کودک خود را بلافاصله بعد از مدفوع کردن و در صورت ادرار کردن، زود به زود عوض کنید.در صورت سوختگی پای کودک، هنگام تعویض پوشک بچه، پماد مخصوص سوختگی پای کودک مثل کالاندولا، ان ان، زینک اکسید یا پناتن به پوست او بمالید و بعد پوشک را ببندید. همچنین پوشک را خیلی سفت و محکم نبندید.
 درمان
 محل سوختگی را با آب ولرم بشویید. موقع شستن
خیلی پوست کودک را نمالید.موقع سوختگی پای کودک، باید نوع پوشک را تغییر دهید و سعی کنید از پوشک با الیاف طبیعی استفاده کنید که البته گران تر هم هستند. همچنین می توانید از کهنه های پارچه ای ضد حساسیت با الیاف مرغوب استفاده کنید.اما از آن‌جا که پوشک یک بار مصرف نیازی به شستن ندارد و کمتر هم ادرار و مدفوع بچه در آن پس می زند (کمتر لباس بچه و اطرافیان کثیف می شود)، بیشتر مادرها ترجیح می دهند به جای کهنه پارچه ای، از پوشک آماده استفاده کنند، هر چند که هزینه بیشتری هم به آن ها تحمیل کند.

خراسان/ شما به چیزهایی مشکوکید؟! آره انگار برای شیرین شدن زندگی مشترک دشمنانی کمین کردند…

خراسان/ والدین نباید کودکان زیر یک سال را با طعم شکلات آشنا کنند. تا پیش از پنج سالگی والدین باید بسیار مراقب تغذیه کودکان خود باشند؛ زیرا مصرف انواع خوراکی‌های پرضرر با کاهش اشتها موجب مصرف  نکردن مواد غذایی مفید می شود و سیستم ایمنی بدن کودک را ضعیف می‌کند. اولین تغذیه کودک می‌تواند در ذهن او باعث ایجاد الگوی تغذیه‌ای نامناسب شود و او برای همیشه با این رژیم خو بگیرد؛ بنابراین با اضافه کردن انواع شیرینی‌های شیمیایی به تغذیه کودک به الگوی تغذیه‌اش لطمه نزنید و ذائقه او را با شیرینی آشنا نکنید.مصرف  زیاد شکلات کاکائویی می‌تواند کودکان را تحریک‌پذیر یا بیش فعال بار بیاورد؛ زیرا این خوراکی سطح فعالیت کودک را نسبت به همسالانش به شکل غیرعادی افزایش می‌دهد. شکر موجود در شکلات‌ها سبب بیش‌فعالی کودک می شود و حتی در مواردی زمینه ابتلای او به بیماری دیابت را فراهم می‌کند. برخی شکلات‌ها حاوی مواد نگه دارنده هستند که می تواند برای کودک پرمخاطره باشد؛ زیرا براساس یافته‌های پزشکی مصرف بیش از اندازه نگه دارنده‌ها ممکن است به سلامت جسمی و روانی کودک آسیب برساند.

بیا نی نی/ آموزش نقش حنای پرکار برای پشت دست

خراسان/ پدر و مادر بسیار پیری دارم که شرایط جسمانی‌شان هم خیلی مناسب نیست. از ابتدای شیوع کرونا، کمتر از تعداد انگشتان دست به صورت حضوری به آن‌ها سر زدم و از نزدیک به دیدارشان رفتم. می‌ترسم که ناقل باشم. چه کنم؟
پاسخ
با عرض سلام خدمت شما مخاطب گرامی. بحران کرونا خانواده‌ها را دچار یک سردرگمی و همین اتفاق، مدیریت شرایط را با مشکل مواجه کرده است. باید بپذیریم که کرونا سبک زندگی ما را تحت تاثیر قرار داده و مهارت‌های زندگی در بحران کرونا نقش مهمی دارد. با توجه به توضیحات‌تان، چند نکته را باید خدمت شما عرض کنم.
 سلامت روان سالمندان هم مهم است
در کنار رعایت توصیه‌های بهداشتی توسط سالمندان، سلامت روان آن‌ها نیز باید مورد توجه قرار بگیرد. افراد سالمند به طور طبیعی درصدی از افسردگی دارند و معمولا تنها و به دور از فرزندان زندگی می‌کنند؛ بنابراین تنهایی به وجود آمده در زمان قرنطینه می‌تواند افسردگی سالمندان را تشدید کند. این روزها باید سلامت روان سالمندان، بیشتر از قبل مورد توجه قرار بگیرد. ممکن است ما به دلیل علاقه‌ای که به پدران و مادران‌مان داریم برای پیشگیری از انتقال بیماری به آن‌ها از رفتن به خانه‌شان خودداری کنیم، اما دور نگه داشتن آن‌ها و ندیدن عزیزان می‌تواند عوارض روانی برای سالمندان ایجاد کند. اکنون خیلی از سالمندان دچار اختلالات افسردگی شده‌اند و کسی متوجه این موضوع نیست.
 الگوی جدید برای دیدار با سالمندان بسازید
با توجه به این‌ که زمان پایان شیوع ویروس کرونا مشخص نیست، باید یک الگو و سبک زندگی جدید برای رفتار با سالمندان و دیدار آن‌ها پیدا کنیم چرا که ممکن است این دوره طولانی مدت باشد و وضعیت روانی سالمندان با خطر جدی مواجه شود. این افراد نمی‌توانند بیش از حد تنهایی را تحمل کنند. باید یک فضای محافظتی ایجاد کنیم و نوه‌ها و فرزندان را به دیدار سالمندان ببریم. این اقدام می‌تواند برای دیدار حضوری و پیشگیری از تنهایی سالمندان مناسب باشد. رعایت نکات بهداشتی در دیدار حضوری الگوی جدیدی است که برای دیدار پدران و مادران مان در زمان شیوع کرونا می‌توانیم به کار ببریم. مثلا دیدار در فضای باز، استفاده از ماسک، ضدعفونی کردن صندلی هایی که استفاده می‌کنیم و … در این شرایط ضروری است.
 غمگین بودن‌شان را درک کنید
برای این که سالمندان دچار مشکل نشوند، باید اول سلامت روان داشته باشند تا سلامت جسم‌شان هم تضمین شود. خیلی از مشکلات روانی فرد را دچار مشکلات فیزیکی از جمله بیماری‌های قلبی می‌کند که سلامتی سالمندان را به خطر می‌اندازد. پرستار یا کسانی که از سالمندان مراقبت می‌کنند، نمی‌توانند جای فرزندان و نوه‌ها را برای فرد پر کنند بنابراین از تنها گذاشتن والدین خود اجتناب کنید البته باز هم تاکید می‌کنم با رعایت پروتکل‌ها به دیدارشان بروید. والدین خود را حمایت کنید و انتظار این را داشته باشید که به ‌دلیل از دست دادن زندگی عادی و روزمره‌شان خیلی غمگین و خسته شوند و سعی کنید شرایط را برای آن ها عادی کنید.
نویسنده : احترام اسماعیل‌زاده | روان‌شناس عمومی

خراسان/ 4 توصیه به مادرانی که دوست دارند رابطه خود با پسران‌شان را به کمک موضوعات مورد علاقه او تقویت کنند
  همه ما از اهمیت تقویت رابطه بین فرزندان و والدین با خبر هستیم. در این بین به صورت معمول رابطه مادر و دختر و پدر و پسر به واسطه نقش‌پذیری بیشتر فرزندان از والد هم‌جنس خود، در فرایند رشد می‌تواند خود به خود تقویت شود. اما در مقابل داستان رابطه فرزندان با والد غیرهم‌جنس، به صورت معمول پیچیدگی‌های بیشتری دارد. در این مطلب در پی مرور نکاتی هستیم که می‌تواند کمک کند تا مادران با استفاده از موضوعات مورد علاقه پسرشان رابطه خود را با او بهبود ببخشند.
 
با فوتبال آشنا شوید
داشتن شناخت از موضوعات مورد علاقه فرزند اهمیت زیادی در تقویت رابطه دارد. با توجه به علایق پسرتان،تلاش کنید اطلاعاتی کسب کنید. اگر به فوتبال علاقه‌مند است، سعی کنید از قوانین فوتبال اطلاعاتی حداقلی داشته باشید، تیم مورد علاقه و بازیکنان محبوب فرزندتان را شناسایی کنید و از زمان بازی‌های حساس تیم مورد علاقه‌اش اطلاع داشته باشید. اگر فرزندتان اهل بازی‌های رایانه‌ای است، به همین ترتیب از بازی‌های مورد علاقه او، قوانین بازی که دوست دارد و اصطلاحات تخصصی آن اطلاعات کسب کنید.
 در زمان پخش بازی‌ها او را همراهی کنید
زمانی که با موضوع مورد علاقه فرزندتان آشنا شدید، آن وقت متوجه خواهید شد که فرصت‌های زیادی در اختیار شماست تا به کمک آن‌ها، توجه خود به فرزندتان را نشان دهید. اما منظور از فرصت‌ها و بهره بردن از آن‌ها چیست؟ به عنوان مثال وقتی می‌دانید تیم مورد علاقه فرزندتان بازی حساسی دارد، با فراهم کردن شرایطی خوب برای تماشای فوتبال و تهیه تنقلات، می‌توانید مطمئن باشید که پسرتان تحت تاثیر قرار خواهد گرفت.
 فرصت تمرین به او بدهید
بعد از کسب اطلاع و نشان دادن توجه می‌توانید در قدم سوم، سراغ فراهم کردن فرصت برای انجام فعالیت‌های مورد علاقه او بروید. برای این منظور به عنوان مثال فراهم کردن امکانات برای بازی فوتبال برای پسر علاقه مند به فوتبال از سمت مادر، یکی از گزینه‌هاست. یا اگر بر فرض پسر شما عاشق موضوعی مانند آشپزی است، شرایط آشپزی کردن طبق سلیقه خودش را برایش فراهم کنید.
 با او همراه شوید و گل بزنید
قدم بعدی برای تقویت رابطه با کمک موضوعات مورد علاقه، همراه شدن در زمان عمل است. به عنوان مثال نشستن کنار پسرتان و تماشای فوتبال با او یا اگر او عاشق ساخت وسایل یا کاردستی است، همراهی او در ساخت یک کاردستی باحال. برای این‌که بتوانید همراهی بهتری با پسرتان در موضوعات مورد علاقه‌اش داشته باشید، لازم است کمی از تصورات قالبی «کارهای مردانه» و «کارهای زنانه» فاصله بگیرید. وقتی فعالیت‌ها را محدود به جنسیت نکنیم، آن وقت می‌بینیم که ما هم به عنوان مادر می‌توانیم پسرمان را در فعالیت‌های مورد علاقه‌اش همراهی کنیم و هر دو از انجام آن لذت ببریم. 
نویسنده : نرگس عزیزی | کارشناس‌ارشد مشاوره

خراسان/ مروری بر علایم هشدار و نحوه اصولی رفتار با فردی که انگیزه خودکشی دارد به مناسبت هفته جهانی پیشگیری از آن
سازمان بهداشت جهانی 10 تا 17 سپتامبر را هفته جهانی پیشگیری از خودکشی نام‌گذاری کرده است. بر اساس گزارش WHO، هر سال حدود ۸۰۰ هزار نفر براثر خودکشی در سراسر دنیا می‌میرند؛ یعنی یک نفر در هر ۴۰ ثانیه! اما یادمان نرود که می‌شود از خودکشی پیشگیری کرد. به مناسبت هفته پیشگیری از خودکشی، به این موضوع مهم پرداخته و از علایم هشدار آن گفته‌ایم.
 
  از سیل عاطفه تا فروپاشی
«زندگی بالا و پایین زیاد داره»، جمله پرتکراری است که بارها خودمان گفتیم و شنیدیم. اما گاهی فشارها آن‌قدر زیاد می‌شوند که دل‌مان می‌خواهد با آگاهی و اراده خودمان، مجلس ترحیم زندگی را برپا کنیم! این اتفاق را می‌توان در کلمه «خودکشی» خلاصه کرد. مرگی خودخواسته که می‌تواند نوعی فروپاشی به‌حساب بیاید که چند جنبه دارد.
 فرد خودش را در مقابل انبوهی از هیجان‌های غیر قابل‌تحمل و دردناک می‌بیند. مرحله‌ای که به آن «سیل عاطفه» می‌گویند.
 فرد سعی می‌کند تا با این عواطف تنش‌زا، مقابله کند. موفقیت و شکست، دوروی سکه هستند و در صورت ناامید شدن فرد به سمت مرحله سوم حرکت می‌کند.
در این مرحله غرق شدن در عواطف، ناامیدی و عدم کنترل اتفاق می افتد که می‌شود به آن به چشم «فروپاشی» نگاه کرد.
برنامه‌ریزی و تلاش برای رها شدن از جسم و بیرون آمدن از سیلاب عواطف ناخوشایند، مرحله‌ای است که آن را با عنوان «بقای بلندپروازانه و رهایی از جسم» می‌شناسیم.
اختلالات روانی مانند افسردگی، تجربه از دست دادن، تنهایی، تبعیض، شکست عاطفی، بیماری و درد مزمن، خشونت، مشکلات مالی و تعارضات ارتباطی هم جزو عوامل خطرساز هستند. تحقیقات تجربی زیادی از سال 2001 تاکنون نشان داده‌اند که پیوستگی زیادی بین اضطراب، اندوه و خودکشی وجود دارد.
 زندگی را از خلاقیت و معنا عریان نکنیم
ارنست بکر، نویسنده و انسان‌شناس، معتقد است که «هراس انسان از مرگ است که جامعه انسانی را تمدن‌ساز کرده است». میل به زندگی از یک‌سو و ترس از مرگ از سمت دیگر کمک می‌کند تا مراقب خودمان باشیم و از عوامل کشنده فاصله بگیریم. در سایه ترس از مرگ است که نمی‌گذاریم آسیبی به جان‌مان وارد شود. آگاهی از این که بالاخره روزی می‌میریم، عمر جاودانه نداریم و محدودیت‌هایی باعث می‌شوند جسم مان دچار زوال شود و بمیریم، «مرگ‌آگاهی» به‌حساب می‌آیند که اتفاقاً راه چاره‌ای هستند تا زندگی خلاقانه‌تر و معناداری داشته باشیم. اما میل به نیستی(افکار خودکشی)، زندگی را از خلاقیت و معنا عریان می‌کند و با ناامیدی  به آینده و درنهایت تصمیم برای خودکشی، به اوج خودش می‌رسد. پس یادمان باشد که مرگ‌آگاهی، کارآمد است و هرگز به معنای مرگ خواهی و زندگی‌گریزی نیست.
 علایم هشدار یا پرچم‌های قرمز
نشانه‌های هشداردهنده‌ای هستند که در قالب یک پرچم قرمز خودشان را نشان می‌دهند و نباید بی توجه از کنارشان عبور کرد.  لازم است به این علایم(چه در خودمان و چه در دیگران) حساس باشیم و به‌موقع برای پیشگیری اقدام کنیم تا اتفاق تلخ و ناگواری رخ ندهد. اگر جملاتی مثل «کاش بمیرم از دست این زندگی راحت بشم، مرگ به این زندگی پردردسر می‌ارزه، کاش بمیرم و این‌همه سختی نکشم و…»، جزو خودگویی‌های رایج ما هستند و نشانه‌های افسردگی (ناامیدی، تمایل به خودکشی، خواب و اشتهای نامناسب، خستگی مفرط، نداشتن انگیزه و…) را احساس می کنیم، لازم است حتماً به یک درمانگر حرفه‌ای مراجعه کنیم. گاهی به‌اشتباه منتظر گذر زمان می‌مانیم تا همه‌چیز حل شود اما زمان به‌تنهایی حلال مشکلات نیست و برای پیشگیری باید کارهایی انجام داد.
 راه‌هایی برای پیشگیری از خودکشی
خودکشی، حمله یکی از ساختارهای روانی (سوپرایگو)  به خود ماست. خشمی که به منبع اصلی‌اش ابراز نشده باشد، ممکن است بی‌رحمانه به درون برگردد و یک حمله مرگبار را شکل دهد. حالا اهمیت مهارت‌های مقابله‌ای بهتر مشخص می‌شود. اگر خشمی دیرینه در ما نفس می‌کشد، بهتر است در یک فضای امن درمانی درباره‌اش حرف بزنیم تا تبدیل به خشونت علیه خودمان نشود. تقویت مهارت‌های تنظیم هیجان، حل مسئله و تعارض، خودمراقبتی (جسمی و روانی)و گسترش ارتباط‌های حامیانه، ما را در مقابل مشکلات زندگی تا حد زیادی واکسینه می‌کنند. (البته نباید نقش مشکلات ژنتیکی، سابقه خانوادگی و ضایعه‌های مغزی را در ریسک خودکشی نادیده گرفت).
 از جملات ممنوعه تا کمک‌های مفید
بعضی جملات، ضربه‌ای هستند که فرد آسیب‌دیده را به چاهی عمیق هُل می‌دهند. به کسی که افکار یا قصد خودکشی دارد، هرگز این جملات را نگوییم: «اگه جرئتش رو داشتی تا حالا خودکشی کرده بودی، واسه جلب‌ توجه فکر خودکشی به سرت زده، زیادی زندگی رو سخت می‌گیری، یه چند وقت بگذره یادت می‌ره، داری شوخی می‌کنی». فقط یک فرد نابلد است که به‌جای گوش کردن، نصیحت یا سرزنش می‌کند! پس از گفتن شان پرهیز کنیم. در حالت‌های اضطراری، حتماً با اورژانس اجتماعی به شماره 123 تماس بگیریم و موضوع را با کارشناسان مداخله در بحران درمیان بگذاریم. وقتی با کسی مواجه شده‌ایم که افکار یا قصد خودکشی دارد، همدلانه به او گوش بدهیم و راه‌های کمکی (معرفی یک درمانگر) را برایش هموار کنیم. مهارت گوش کردن فعالانه، انعکاس احساسات فرد به خودش و اعلام حمایت ما از فرد، به شکل موقتی مسکن‌های بسیار خوبی است اما هرگز جایگزین مداخله در بحران توسط متخصصان نیست. همه ما در زندگی، با محدودیت‌ها و موانعی روبه رو هستیم. برای عبور از موانع، نیاز به پل داریم. چه‌بهتر که برای همدیگر پل بسازیم و کمک کنیم تا میل به زیستن بر میل به مرگ، غلبه داشته باشد و بکوشیم تا شعار «همکاری با یکدیگر برای جلوگیری از خودکشی» عملی شود.
نویسنده : نگار فیض‌آبادی | کارشناس‌ارشد روان شناسی‌بالینی

خبرآنلاین/ در قسمت تازه برنامه «مکث» با یک خانم یزدی آشنا می‌شوید که عاشق محیط‌زیست و به ویژه خزندگان است.
 فاطمه نیکوروش که فارغ‌التحصیل رشته جانورشناسی است بسیار به پرورش و نگهداری خزندگان علاقه داشته و پرورش آنها را از خانه استیجاری و از بیم اعتراض صاحبخانه به صورت پنهانی و با امکانات محدود آغاز کرده است. این زن جوان حالا یک نمایشگاه خزندگان در شهر یزد برپا کرده و علاقه‌مندان می توانند به دیدن گونه‌های مختلف جانوری خزندگان به این مکان بروند. هر چند که شرایط کرونایی باعث رکود در این نمایشگاه شده اما نیکوروش به سختی و حتی با کاستن از هزینه‌های زندگی شخصی‌اش سعی می‌کند به بهترین شکل از حیوانات این نمایشگاه نگهداری کند.
بیست‌وششمین قسمت از سری سوم برنامه «مکث» سه‌شنبه شب ساعت حوالی ١٩:٣٠ از شبکه دو سیما پخش خواهد شد. در هفته چهارم از فصل جدید این برنامه که ویژه ماه‌های محرم و صفر تهیه شده فرناز رهنما مجری و راوی خواهد بود.

خراسان/  سارا نقاشی کشیدن را خیلی دوست داشت.
 او هر چیزی را می‌دید، جلویش می‌نشست، با دقت آن را نگاه می‌کرد و بعد آن‌ را نقاشی می‌کرد. یک‌بار گل‌های شمعدانی را کشید. یا مثلا یک روز دیگر دوچرخه‌ برادرش را از پشت پنجره دید و کشید.
 اما سارا این‌بار می‌خواست یک آدم بکشد؛ یک آدم واقعی.
 برای همین هم دفتر و مداد‌رنگی‌هایش را برداشت و به هال رفت. او می‌خواست مادربزرگش را بکشد. آخر مادربزرگ همیشه می‌خندید و سارا هم مطمئن بود وقتی مادربزرگ خندانش را بکشد، نقاشی‌اش خیلی زیبا خواهدشد، اما مادربزرگ به پشتی تکیه داده بود و خوابش برده بود. 
سارا با ناراحتی با خودش گفت: «مادربزرگ که توی خواب نمی‌خنده». پس به دنبال نفر بعدی که بتواند او را نقاشی کند، راه افتاد. 
مامان را توی آشپزخانه دید، خواست نقاشی‌اش را بکشد ولی مامان مدام از این‌طرف به آن‌‌طرف می‌رفت. سارا نمی‌توانست مامان در حال حرکت را نقاشی کند. 
سارا دوباره به اطرافش نگاه کرد. علی برادر بزرگ ترش را دید. او آرام یک‌جا نشسته بود. سارا خوشحال شد و پیشش رفت، اما علی خم شده بود و داشت توی دفترش چیزی می‌نوشت. 
سارا گفت: «علی صاف بشین. می‌خوام نقاشی‌ات رو بکشم». علی همان‌طور که سرش توی دفترش بود، گفت: «نمی‌تونم. دارم تکالیف ریاضی‌ام‌ رو حل می‌کنم». سارا‌ ناامید به اتاقش رفت. کسی را پیدا نکرده بود تا نقاشی‌اش را بکشد.
 ناگهان چشمش به عکس پدربزرگ که روی دیوار بود، افتاد. سارا با خودش گفت: «نقاشی پدربزرگ رو می‌کشم». بعد هم با خوشحالی دست به کار شد.
 سارا یک نقاشی زیبا از پدربزرگ را کشید، که خیلی شبیه عکس روی دیوار بود، اما پدربزرگ توی دفتر سارا‌ لبخند زیباتری داشت.  
 
نویسنده : غزاله صفدری