بیا نی نی

بیشتر ما نگران لباس های تیره بعد از استفاده از مام هستیم اما به منظور رفع این نگرانی ترفندی که پیدا کرده ایم را در اختیارتان قرار می دهیم ، اگر می خواهید از لکه مام روی لباس خلاص شوید با این بخش از نکات خانه داری همراه شوید.

راه هایی برای تمیز کردن و رفع لکه مام از روی لباس
ابتدا لباس را پشت و رو کرده سپس یک کاسه کوچک از محلول پاک کننده را با 2 قاشق سوپ خوری صابون پودر شده یا رنده شده و 2 قاشق سوپ خوری آب و کمی جوش شیرین ( حدود 1 / 2 قاشق چای خوری ) را به مخلوط اضافه کنید.
سپس می توانید پیراهن را در کاسه بیاندازید و مطمئن شوید که همه لکه های زیر بغل با مقداری از مخلوط خیس شدند. اگر به اندازه کافی ترکیب را روی لکه نریزید بعد از شستن لک روی لباس باقی خواهد ماند.
پیراهن را 2 ساعت در ترکیب خیس کنید ؛در پایان این دو ساعت می توانید آن ها را بشویید.
 

رفع لکه مام از روی لباس با صابون و جوش شیرین
حالا نوبت استفاده از لباسشویی است : لباس ها را داخل لباسشویی روی گرمترین چرخه بگذارید .
هر نوع مواد شوینده که به طور معمول داخل لباسشویی استفاده می کنید را اضافه کنید، اگر چرخه آبکشی اضافه در برنامه ماشین لباسشویی داشته باشید ، توصیه می کنم از آن استفاده کنید تا مطمئن شوید که همه صابون از بین رفته است. زمانی که شست و شو به پایان می رسد ، آن ها را بیرون آورید و اجازه دهید تا خشک شوند. دقت کنید که تمام لکه ها پاک شود اگر می توانید قبل و بعد از آن را ببینید.

پیشگیری از بروز لکه مام روی لباس با پودر بچه
یکی دیگر از راههای جلوگیری از بروز لکه مام روی لباس به خصوص زیربغل لباس استفاده از پودر بچه است به این روش که :
بعد از شستشوی لباس آن را پشت و رو کرده و مقداری مناسب از پودر بچه را به قسمت های زیربغل لباس بپاشید ؛ این کار بدون هیچ زحمتی مانع از لک شدن زیربغل لباس شما به دلیل استفاده از مام می شود.
نکته:
از ضد عرق ها یا مام های بدون آلومینیوم استفاده کنید . در حقیقت این گونه لکه ها از واکنش آلومینیوم با عرق بدن بوجود می آیند .

ازدواج موفق میتواند تاثیر بسیار مثبتی بر روی جسم و روان و احساس نشاط در افراد داشته باشد و احتمال ابتلا به بیماری های مزمن را کاهش داده و امید به زندگی را افزایش دهد. 
با وجودی که ذات ازدواج همراه با درجاتی از ریسک است ولی میتوان با انتخاب درست میزان ریسک ازدواج را به حداقل رساند.  یافتن فردی که از نظر خصوصیات مختلف شخصیتی ، فرهنگی ، نیازها و تمایلات جنسی با شما هماهنگ باشد میتواند موفقیت در ازدواجتان را تا حدود زیادی تضمین کند. 
داشتن مهارت های لازم برای گفتگو و مذاکره و کنترل تعارضات نیز به همان اندازه موارد بالا برای داشتن یک ازدواج سالم و موفق ضروری است بنابراین با وجودی ما نقشی در ژنتیک یا محیطی که در آن به دنیا آمده ایم نداریم ولی می توانید با کسب مهارت های لازم برای تعامل مناسب ، آینده موفقیت آمیز زندگی خود را تضمین کنیم. 
سلامت جسمی و آرامش روانی تاثیر بسیار زیادی بر کیفیت زندگی می گذارد و باعث افزایش طول عمر و ماندگاری بیشتر جوانی می شود. 
براساس بررسی های انجام شده افراد متاهل که ازدواج موفقی دارند به طور متوسط از سلامت روانی بالاتری نسبت به افراد مجرد برخوردارند. 
ازدواج موفق میتواند باعث ارتباط سالم میان همسران شده و احتمال ابتلا به افسردگی را تا حدود بسیار زیادی کاهش دهد و از سویی دیگر توانایی مقابله با استرس های روزمره را تا حدود بسیار زیادی افزایش میدهد. 

تاثیر ازدواج بر سلامت جنسی
بر اساس تعریف سازمان بهداشت جهانی ، سلامت جنسی به معنی رفاه ، آسایش فیزیکی ، هیجانی ، روانی و اجتماعی در رابطه با فعالیت جنسی است.  به عبارتی دیگر سلامت جنسی به معنی رفتار مثبت همراه با احترام نسبت به رابطه جنسی و امکان برخورداری از تجربه لذت بخش و ایمن جنسی به دور از اجبار ، تبعیض و خشونت است. 
در صورتی که دو نفری که با هم ازدواج کرده اند از نظر میل جنسی و توانایی جنسی در یک سطح باشند ، ازدواج میتواند تاثیر بسیار زیادی بر سلامت جنسی در دو نفر داشته باشد. 
داشتن فعالیت جنسی در چارچوب ازدواج و رعایت تعهد در روابط جنسی احتمال انتقال بیماریهای عفونی دستگاه تناسلی و بیماریهای جنسی را به حداقل می رساند.
یک ازدواج موفق در اغلب موارد منجر به سبک زندگی و تغذیه سالم تر به خصوص در مردان می شود و با کاهش احتمال بروز بیماری تصلب شرایین منجر به کاهش اختلال نعوظ در مردان می شود. 
رابطه جنسی بعد از ازدواج دیگر صرفا پاسخی برای نیاز غریزی نیست بلکه وارد ابعادی فراتر از ارضای فیزیکی می شود که نشان دهنده نهایت تعلق خاطر ، صمیمیت و دلبستگی بین زن و شوهر است. 
براساس تحقیقات انجام شده داشتن تعهد و مسئولیت پذیری جنسی ، عاطفی و اجتماعی در قالب خانواده منجر به کاهش رفتارهای پرخطر و غیر مسئولانه از جمله مصرف الکل و روان گردان ها یا بی بند و باری جنسی می شود که مهم ترین نتیجه آن حفظ سلامت و افزایش طول عمر زوجین است. 
براساس مطالعه انجام شده 51 درصد زوجین متاهل از زندگی جنسی خود اظهار رضایت دارند در صورتی که این میزان رضایت از زندگی جنسی در افراد مجرد 36 درصد و میزان رضایت از زندگی جنسی در افراد هم خانه 39 درصد است. 

تاثیر ازدواج بر سلامت روانی
انسان یک موجود اجتماعی است و آرامش و سلامت روانی او در بستر روابط انسانی تامین می شود. با وجودی که خانواده میتواند در دو دهه اول زندگی عمده نیاز انسان به دلبستگی را تامین کند ولی انسان با ورود به بزرگسالی و احساس نیاز به استقلال نیاز به نوعی دلبستگی دیگر دارد که باید همراه با روابط عاطفی صمیمی و تعهد باشد. 
کاهش استرس و افسردگی : ازدواج میتواند تاثیر بسیار موثری بر کاهش استرس و افسردگی داشته باشد. برقراری پیوند عاطفی طولانی مدت باعث کاهش ترشح هورمون استرس در هر دو جنس  می شود. ترشح پیوسته هورمون های آرام بخش و شادی آور در اثر لمس فیزیکی ، نوازش و رابطه جنسی منظم باعث می شود تا حدود زیادی روحیه زوجین بهبود پیدا کند و توانایی روحی بهتری در مقابله با عوامل استرس زای زندگی بدست می آورند.  
کاهش ابتلا به بیماری های روانی : افراد متاهل به طور قابل توجهی کمتر به بیماری های شدید روانی مبتلا می شوند و توسعه اختلالات روانی در افراد متاهل به اندازه نصف جمعیت مجرد ها است. 
بهبود خواب : در یک ازدواج موفق اختلال خواب و کابوس های شبانه تا حدود زیادی از بین می روند و میتوانید خواب آرامی را تجربه کنید. 
روحیه شاد تر : ازدواج موفق باعث می شود زوجین احساس رضایت بیشتری از زندگی داشته باشند و احساسات مثبت بیشتری را تجربه کنند در نتیجه به موفقیتهای بیشتری در زندگی برسند.
زندگی زیباتر : یک ازدواج موفق باعث می شود یک همراه و همدل کنار خود داشته باشید کسی که ناراحتی و اندوه تان برایش اهمیت دارد ، به شما توجه میکند و شما را دوست دارد و پای درد دل شما می نشیند و میتواند پشت پناه تان برای گذر از ناملایمات و رسیدن به موفقیت باشد. 
احساس عشق واقعی : ازدواج باعث محکم شدن رابطه عاطفی بین دو نفر می شود و باعث می شود بهتر بتوانند عشق واقعی و دوست داشتن را درک کنند. در یک ازدواج موفق ، زوجین برای هم فداکاری میکنند و برای تامین آسایش یکدیگر تلاش می کنند و از بودن کنار هم لذت می برند. 
سلامت فکری : افراد متاهل همیشه از حمایت عاطفی همراه زندگیشان برخوردارند و میتوانند از نظر روحی بهتر با مشکلات و موانع زندگی مقابله کنند و در نتیجه از سلامت فکری بالاتری برخوردارند. یک ازدواج موفق میتواند شما را در شرایط فکری با ثبات تر و مناسب تری نسبت به دوران مجردی قرار بدهد. 
نبود احساس تنهایی : شاید در دوران جوانی نیاز زیادی به بودن یک همراه و همدم همیشگی احساس نکنید ولی با افزایش سن و پا گذاشتن به دوران میانسالی داشتن یک همراه باعث می شود دیگر ترس از تنهایی نداشته باشید و احساس دلتنگی به زندگی شما راه پیدا نکند.

تاثیر ازدواج بر سلامت جسمی
دوری از رفتار پرخطر : متاهلین به طرز قبل توجهی کمتر به سمت رفتارهای پرخطر از جمله مصرف مواد مخدر ، زیاده روی در مصرف الکل یا رانندگی خطرناک می روند.  به عقیده روانشناسان از آن جا که یک فرد متاهل میداند افرادی در این دنیا هستند که زندگیشان وابسته به او است بنابراین برای حفظ جان تصمیمات آگاهانه تری می گیرد. 
کاهش خطر حملات قلبی : ازدواج میتواند خطر حملات قلبی متاهل ها را کاهش دهد. زنان متاهل 65 درصد و مردان متاهل 66 درصد کمتر از همتایان مجرد خودشان دچار حملات قلبی می شوند. افراد متاهل به طور کلی سبک زندگی سالم تری دارند و از حمایت اجتماعی بهتری برخوردار هستند. 
کاهش خطر سکته : گزارش منتشر شده توسط انجمن سکته آمریکا نشان میدهد که مردان متاهل 64 درصد کمتر از مردان مجرد دچار سکته می شوند.  ضمن این که این مطالعه نشان داد که رضایت از ازدواج نقش بسیار مهمی در پیشگیری از سکته مغزی ایفا میکند. 
شانس بهبود بالاتر در جراحی های بزرگ : مطالعه ای که در سال 2011 انجام شد نشان داد ، یک همسر حامی کلید بهبود جراحی های تهاجمی بزرگ است.  خوشبختانه متاهلانی که تحت عمل جراحی بزرگ قرار می گیرند بیش از سه برابر مجردها میتوانند 15 سال بیشتر عمر کنند. 
کاهش احتمال مرگ زودرس : ازدواج موفق میتواند سالهای زیادی به زندگیتان اضافه کند حتی در برخی موارد این عدد به 10 سال می رسد. مطالعه انجام شده روی 5000 نفر نشان داد زوجینی که ازدواجی طولانی و پایدار دارند احتمال مرگ زودرس شان کمتر از 50 درصد افرادی است که در میانسالی ازدواج میکنند یا مجرد می مانند. 
کاهش احتمال سرطان : بر اساس مطالعات انجام شده ازدواج موفق باعث می شود ساعت بیولوژیکی زوجین سرعت کمتری داشته باشد ، تلومرهای انتهایی DNA که از کروموزومهای بدن محافظت میکنند در افراد متاهل به خصوص کسانی که از رفاه مالی برخوردارند بلند تر است و در نتیجه میزان آسیب سلولی در این افراد کاهش چشمگیری پیدا میکند و در نتیجه  احتمال بروز سرطان در این افراد کاهش پیدا میکند. 
محققان هشدار میدهند افراد مجرد در سن بالا و کسانی که درآمد کمتری دارند با سرعت بیشتری دچار پیری  سلولی می شوند.
کاهش ابتلا به آلزایمر : آلزایمر تقریبا یک سوم سالمندان را درگیر میکند ولی زنان و مردان متاهل 43 درصد کمتر از مجردها در سنین بالا به آلزایمر مبتلا می شوند. 

 زنی 31 ساله هستم. 13 سال است که خانه دارم. یک دختر شش ساله دارم. شوهرم سر کار نمی رود. همیشه در خانه است. تمام مسئولیت خانه روی دوش من است. اجاره خانه، مخارج دخترم و مخارج خانه هم همین طور. به نظر شما چه باید بکنم؟ راهی به من نشان دهید.

پاسخ مشاور

تجربه احساس تنها ماندن در مسئولیت های زندگی مشترک، تجربه ناخوشایندی است. مسئولیت پذیری یکی از عوامل اصلی تعیین کننده آمادگی برای ازدواج است. در سوالتان اشاره نکرده اید که آیا همسرتان از ابتدای ازدواج این مشکل را داشته است، یا به تازگی درگیر این موضوع شده است. بیکاری می تواند عوامل متعددی داشته باشد. برخی از این عوامل مانند شرایط اقتصادی جامعه مستقیما توسط فرد ایجاد یا تشدید نمی شوند، اما عاملی که می تواند تا حد زیادی مسائل غیر قابل پیش بینی مانند شرایط اقتصادی را پوشش بدهد، ویژگی مسئولیت پذیری در افراد است. اگر مسئولیت پذیری مردی از ابتدا کمتر از حدی باشد که او را برای ازدواج آماده کند، ازدواج با وی، پرخطر و پر چالش محسوب می شود. اما مسئله ای که مسئولیت پذیری پایین یکی از زوجین را تشدید می کند، مسئولیت پذیری بالای فرد مقابل، عجول بودن و سختگیری وی در انجام کارهاست. این عوامل باعث می شود همان میزان پایین مسئولیت پذیری هم از بین برود و فرد با تکیه بر قدرت، مهارت و توان همسرش از انجام امور مربوط به نقش خود طفره برود و این مسئولیت ها را به همسرش بسپارد. بدیهی است عادات رفتاری مانند ایراد گرفتن، انتقاد کردن، غر زدن و …. این شرایط را دشوارتر می کند، چون فردی که مسئولیت پذیری پایینی دارد در مواجهه با انتقادهای بی‌موقع و ایرادگیری پیاپی، از انجام کارها صرف نظر می کند. فرد انتقادگر در پی این است که با انتقاد یا ایراد گرفتن های خود، رفتار همسرش را اصلاح کند، غافل از این که چنین رفتارهایی کاملا نتیجه عکس می دهد. «پذیرش»؛ شاه کلیدی است که می تواند قفل بسته مشکلات زندگی زناشویی از این قبیل را باز کند. اما توجه داشته باشیم پذیرش به معنای تحمل کردن، تسلیم شدن و سلطه پذیری نیست. پذیرش یعنی پذیرفتن این موضوع که همسری که با او زندگی می کنم به این میزان تا حد ایده آل یا لازم برای ازدواج فاصله دارد؛ بنابراین رویاهایی که در زمان مجردی در این زمینه داشته ام به زودی قابل تحقق نیستند و مسئولیت این موضوع نه فقط با همسر بلکه با خود من نیز هست؛ چون این فرد را برای ازدواج انتخاب کرده ام. پذیرش سهم خویش در یک مسئله به معنای سرزنش خود نیز نیست. به این معناست که لازم است کار موثری انجام دهم. همان طور که اشاره شد ویژگی شخصیتی مثل مسئولیت پذیری پایین با انتقادهای بی موقع، ایراد گیری، غر زدن و مقایسه با دیگران بهبود نمی یابد. ایراد گرفتن از بی مسئولیتی همسر و انتظار بهبود وی، مانند این است که از قد کوتاه کسی ایراد بگیرید و توقع داشته باشید با این کار قد او بلندتر شود. برای بهبود ویژگی های شخصیتی، لازم است صبور بود به این معنا که انتظار نتایج خارق العاده در زمان کوتاه را نداشت. محول کردن مسئولیت های کوچک به همسری که مسئولیت پذیری پایینی دارد و تشویق وی در انجام آن کار ساده‌ای است که می تواند او را به پذیرش مسئولیت های بزرگ تر سوق دهد. زوج هایی که صاحب فرزند هستند لازم است بیش از دیگران روی رفتارهای خود نظارت داشته باشند. چرا که فرزندان روش های مقابله با استرس و مشکلات را از رفتارهای والدین می آموزند. پذیرش و انجام رفتار موثر چیزهایی نیست که بتوان با نصیحت کردن، آن ها را به فرزندان آموخت. فرزندان ما این رفتارها را که عامل موفقیت آنان در زندگی شان است، از رفتارهای ما به هنگام مواجهه با مشکلات می آموزند. فرزندی که شاهد بی مسئولیتی پدر و غرزدن ها و ایرادگیری های پی در پی مادر و یا تحمل و خودخوری و بیمار شدن وی است، می آموزد یا مانند پدر، مسئولیت های شخصی خویش را به عهده دیگران بگذارد و یا مانند مادر رفتارهای غیرموثر و مخرب انجام دهد.

 برخی کودکان به دلیل وابستگی‌های عاطفی شدید در روز نخست مدرسه، نمی‌توانند از مادر جدا شوند و این وضعیت در آن هایی که تجربه رفتن به مهدکودک و پیش دبستانی را ندارند، بیشتر مشاهده می‌شود، بنابراین در برخی موارد کودک حاضر به جدایی از مادر نیست. به گزارش تسنیم، آماده سازی کلاس اولی‌ها برای رفتن به مدرسه، نقش بسیار مهمی در کاهش اضطراب آن ها دارد و روانشناسان روش‌های مختلفی را برای آماده سازی آن ها پیشنهاد می‌کنند. نسرین امیری درباره آماده سازی کلاس اولی‌ها برای رفتن به مدرسه گفت:‌ مادر باید از چند روز مانده به مدرسه، کودک را برای پذیرش ذهنی این مسئله آماده کند به عنوان مثال صبح‌ها رأس ساعت 7 تا 7:30 کودک را بیدار کند و مسیر خانه تا مدرسه را با یکدیگر بروند تا او به این شرایط عادت کند. وی افزود: اگر این امکان فراهم است، مادر به همراه کودک به فضای مدرسه برود و بخش‌‌های مختلف را به او معرفی کند تا در روز اول مهر، کودک در فضایی قرار بگیرد که برایش آشناست و اضطراب قرار گرفتن در محیط جدید و جدایی از مادر او را آزار ندهد. این روانشناس ادامه داد: مادر باید در رابطه با کلاس درس، معلم و همکلاسی‌ها با فرزندش صحبت کند و به او ارتباط‌گیری با همسالان را آموزش دهد تا کودک به آسانی بتواند با همسالان خود دوست شود؛‌ بهتر است در چند روز نخست مدرسه مادر فرزندش را همراهی کند؛ یعنی او را به مدرسه ببرد و پس از تعطیلی نیز به دنبالش بیاید. وی با اشاره به این که تشویق کودک برای حضور در مدرسه می‌تواند مانع از اضطراب و ترس او شود،‌افزود:‌ انتخاب کیف،‌کفش و لوازم تحریر مدرسه با سلیقه کودک و نمایش هر روز آن ها چند روز مانده به شروع مدرسه ، می‌تواند علاقه کودک را افزایش دهد. این روانشناس تأکید کرد: مادر می‌تواند با تعریف از مدرسه و فضاسازی مثبت آن در ذهن کودک، از ترس او برای حضور در مدرسه بکاهد.

2 پسر دارم. چند سالی است که همسرم فوت کرده و نمی توانم ارتباط خوبی با فرزندانم برقرار کنم. خیلی سرشان داد می زنم و گاهی کتک شان می‌زنم ولی بلافاصله پشیمان می شوم. نمی دانم باید چه کار کنم، دیگر خسته شده ام.

پاسخ مشاور

متاسفانه به سن فرزندان تان اشاره ای نکرده اید؛ ولی آن طور که به نظر می رسد باید کمتر از 12 سال داشته باشند که کتک شان می زنید. این رفتار یعنی کتک زدن فرزندان تان می تواند تاثیر بدی در تربیت آنان به جا گذارد مخصوصا این که آنان یاد می گیرند که می توانند بعدها دیگران را کتک بزنند. همچنین عزت نفسشان به شدت کاهش پیدا می کند و احتمال رفتارهای ضداجتماعی در پسران و افسردگی در دختران را در آینده افزایش می دهد. به طور کلی کتک زدن نشان دهنده عصبانیت شماست که توانایی کنترل احساسات منفی خود را ندارید. امروزه جایگزین های بسیار بهتری برای تنبیه فیزیکی وجود دارد. پیشنهاد می کنم به نکاتی که در ادامه مطرح می شود، توجه فرمایید. کنترل احساسات ناخوشایند بعد از فوت همسر به دلیل فوت همسرتان، درحال حاضر احساسات ناخوشایندی را تجربه می کنید. داشتن هیجانات منفی می تواند رفتارتان را با فرزندانتان به شدت تحت تاثیر قرار دهد و شما شرایط سختی را تحمل کنید. بهتر است در رابطه با کنترل هیجاناتتان صبر و حوصله بیشتری به خرج دهید. این مسئله تا حدودی ذهنی است یعنی باید این گونه فکر کنید که فرزندانتان کم سن و سال هستند و تا حدودی طبیعی است که تحمل رفتار آن ها سخت باشد. از طرفی شما نیز چون به تنهایی قرار است آن ها را تربیت کنید، مسئولیت دشوارتری در پیش دارید. از تکنیک زمان کیفی بهره ببرید برای داشتن ارتباط بهتر با فرزندانتان می توانید از تکنیک «زمان کیفی» بهره ببرید به این طریق که در طول شبانه روز زمانی حدود یک ربع تا نیم ساعت به فعالیت مورد علاقه آنان بپردازید مانند: نقاشی کشیدن، تماشای برنامه مورد علاقه آن ها، کتاب خواندن، بازی کردن یا هر فعالیتی که دوست دارند. برای هرکدام زمان جداگانه ای اختصاص دهید، تا باعث حسادت هیچ کدام نشود. تلفن تان را خاموش کنیدو تمام توجه تان به فرزندتان باشد. دقت کنید که مدت زمان «زمان کیفی» خیلی مهم نیست بلکه کیفیت آن که شامل تمام توجه شما می شود مهم است. احساسات تان را کلامی و غیر کلامی نشان دهید از تکنیک بیان احساس استفاده کنید: بیان احساس می تواند هم کلامی و هم غیرکلامی باشد. بیان احساس کلامی گفتن جملاتی مانند: «دوستت دارم»، «به داشتن فرزندی چون تو افتخار می کنم»، «دلم برایت تنگ شده بود» و… می شود و بیان غیر کلامی مانند: لبخند زدن، چشمک زدن، دست تکان دادن، نوازش کردن، در آغوش کشیدن و. .. است. این روش ها کمک می کند ارتباط شما با فرزندانتان بهبود یابد و آن ها به حرف شما بیشتر توجه کنند یعنی شما به فرد مهمی در زندگی آنان تبدیل می شوید. وقتی ارتباط تان بهتر شد در گام بعدی می توانید رفتارهای مثبت آنان را تشویق و به آن توجه کنید.