برچسب: کودک

 چند ترفند ساده برای عکاسی کودکان

اکثر پدر مادرها دوست دارند از کودکان خود پیش از آنکه به سن بلوغ برسند، حتما عکس و یا عکس هایی داشته باشند تا با آن خاطرات گذشته را مرور کنند. حال چه باید کرد تا عکس هایی که از کودکان خود می گیریم، ارزش چاپ کردن را داشته باشد، به چه نکاتی در این مورد باید توجه کرد.

شاید جذاب ترین عکس هایی که از بچه ها گرفته می شود و معمولا در دنیای مجازی دست به دست می شود و طرفداران زیادی نیز پیدا می کند، عکس هایی هستند که کودک اصلا توجه ای به دروبین ندارد و کار خودش را انجام می دهد. عکس هایی پر طرفدار هستند که، قطعه ای از دنیای واقعی کودک را به تصویر کشیده باشد.

با این تفاسیر هیچ عکاس و یا پدر و مادری آنقدر وقت اضافه ندارند تا ساعت ها بنشینند تا حرکت بامزه ای از رفتار کودک را عکس بگیرند. پدر مادرها برای صرفه جویی در زمان و گرفتن عکس های جذاب از کودکان باید یک سری اصول را هنگام عکاسی رعایت کنند. در ادامه این مطلب شما را با چند تکنیک ساده اما مهم در عکاسی کودکان آشنا می کنیم.

1. از پیش برنامه ریزی داشته باشید
هنگامی که خود را برای عکاسی از کودکان آماده می کنید. قبل از فکر کردن درباره موقعیت ها، زمینه ها، حواس پرتی کودک و نوع فعالیتش یک برنامه از پیش تعیین شده، داشته باشید. در چنین مواردی به حرکات های بعدی کودک توجه کنید، چرا که خردسالان هر آن ممکن است از حالی به حال دیگر تبدیل شوند و شما یک صحنه بی نظیر را از دست بدهید. نماهایی را برای عکاسی انتخاب کنید که تصویر بچه ها از دسترس شما خارج نشود.

ترفندهایی برای گرفتن عکس جذاب اینستاگرامی از کودکان

2. بچه ای که می خواهید از او عکس بگیرید را انتخاب کنید
آیا می خواهید از یک بچه خجالتی عکس بگیرید و یا از یک بچه کاملا بازی گوش؟ معمولا عکس گرفتن از بچه های آرام کار آن چنان سختی نیست، اما شما باید خودتان را در مواجه با بچه هایی که بیش از حد از خودشان تحرک نشان می دهند، کاملا آماده کنید. این آمادگی پیش از انداختن عکس باعث می شود، صحنه های خیلی جذابی را بتوانید شکار کنید.

3. ایجاد ارتباط و دوستی با کودک
قبل از اینکه بخواهید از کودکان عکس بگیرید، سعی کنید با آنها ارتباط برقرار کنید. چنین کاری باعث می شود تا کودک احساس بدی نسبت به شما و دوربین درون دستتان نداشته باشد و احساس راحتی بیشتری کند. چنین حسی باعث می شود تا کودک به کارهای عادی خود بپردازد و در چنین شرایطی می توانید عکس های ماندگار از کودک ثبت کنید.

4. حالت های اتومات دوربین را در نظر داشته باشید
برخی از دوربین ها حالتی به عنوان حالت عکس برداری از کودک دارند. چنین امکانی برای این طراحی شده که کودکان در هنگام عکس گرفتن از خودشان حرکت های بدون هماهنگی انجام دهند، از این رو عکس هایشان تار و یا کشیده می شود. شما با فعال کردن این دکمه می توانید عکس هایی با کیفیت بالاتر ثبت کنید و دیگر نگران تار شدن و یا بد فرم شدن عکس های خود نباشید.

5. به بچه ها اجازه دهید تا بچگی کنند
به هیچ عنوان بچه ها را برای گرفتن یک نوع عکس خاص مجبور به کاری نکنید. اجازه دهید کودک در حال خودش باشد. چرا که مجبور کردن کودک برای عکس گرفتن نمی تواند روش درستی برای گرفتن عکس های ماندگار باشد. در چنین شرایطی نماهایی که شما از بچه ها انتظار دارید، به وجود نمی آید. محیط را برای عکس انداختن از کودکان شاداب کنید و سعی کنید درخواست های خود را با لبخند اجرا کنید. به یاد داشته باشید، بچه هایی که سنشان خیلی کم است، در مقابل خواسته شما ممکن است، روی خوش نشان ندهند. بچه ها به ویژه آنهایی که سن و سال خیلی کمی دارند، به نشستن دراز مدت واکنش منفی نشان می دهند.

ترفندهایی برای گرفتن عکس جذاب اینستاگرامی از کودکان

 
6. چهره کودکان هرچقدر خندان باشد، عکس شان جذابتر می شود
شما می توانید با یکسری رفتارها و یا کلمات کودکان را بخندانید. در چنین شرایطی بچه ها چهره واقعی و جذاب خود را رو می کنند، این درست همان زمانی است که باید از آن ها عکس برداری کنید تا خاطرات بسیار جذابی برای آینده شما باقی بماند. کودکان لبخند والدین را در هنگام عکس گرفتن دنبال می کنند. در چنین شرایطی مادر می تواند بچه را بخنداند و پدر از او عکاسی کند و یا بلعکس.

7. مشغول کردن بچه در هنگام عکاسی
کودکان وقتی با اسباب بازی و یا هر چیز دیگر مشغول شوند، حواسشان نسبت به محیط پرت می شود. در چنین شرایطی صدا زدن کودک می تواند توجه اش را سمت شما جلب کند. این همان لحظه ای است که می توانید یک عکس جذاب از کودک بگیرید.

8. از رنگ های ملایم استفاده کنید
استفاده از چراغ های آبی و سفید در عکاسی می تواند تصویر را خشن به نظر برساند. در چنین عکس هایی بچه ها عجیب غریب و بد فرم می افتند. سعی کنید در هنگام عکاسی بچه های یتان را زیر نور ملایم قرار دهید تا جذابیت تصویر بالا برود البته در هنگام عکاسی نور صحنه باید به اندازه کافی روشن باشد.
شما حتی می توانید از فضای طبیعی حیاط منزل خود برای عکاسی کودکان نیز استفاده کنید چنین فضا هایی هم نور کافی دارند و هم کودکان میل زیادی برای بازی کردن پیدا می کنند و روحیه شادتری از خود نشان می دهند.

9. تشویق کردن و جایزه دادن
تشویق کردن و جایزه دادن به کودکان یک روش موثر برای عکاسی کردن از آن ها است. شما می توانید با استفاده از آب نبات و یا هر تنقلاتی دیگری که کودکان دوست دارند آنها را ترغیب کنید تا در هنگام عکس گرفتن با شما همکاری کنند. عکس گرفتن بدون هماهنگی کودکان نیز می تواند بسیار جالب باشد اگر شما کمی ذوق هنری داشته باشید می توانید از زوایای مختلف عکس های بسیار جذابی از کودکان بگیرید.

ترفندهایی برای گرفتن عکس جذاب اینستاگرامی از کودکان

10. برخورد با بچه های خیلی خجالتی
معمولا برای عکس انداختن با بچه های که خیلی خجالت می کشند دچار مشکل خواهید شد در چنین شرایطی صبر کنید تا کودک به محیط عادت کند سپس در اولین فرصتی که سرش را بالا گرفت اقدام به عکس گرفتن کنید. در چنین شرایطی باید کمی سرعت عمل داشته باشید تا بتوانید بهترین عکس ها را ثبت کنید.

11. عکس ها آنی
از مزایای دوربین های دیجیتال این است که شما می توانید در یک لحظه چندین عکس بگیرید این خود یک مزیت است که شما از یک صحنه چندین عکس داشته باشید با این تفاسیر می توانید بی عیب ترین عکس را برای چاپ انتخاب کنید در عکاسی کودکان منتظر ننشینید تا آنها خود را با دوربین شما وفق دهند بلکه این شمایید که باید خود را با حالت های آنها وفق دهید در چنین شرایطی انگشت خود را روی شاطر قرار دهید و به محض اینکه موقعیت مناسب به وجود آمد شروع به عکس برداری کنید.

12. از عکس گرفتن لذت ببرید
روش های بسیار زیادی برای سرگرم کردن کودکان وجود دارد که شما می توانید با استفاده از آنها کودکان را مشغول کرده و سپس اقدام به عکس برداری کنید. پوشیدن لباس دایناسور و یا یکسری دیگر از شخصیت های کارتونی برای کودکان می تواند جذاب باشد. نگران عکس های با صورت احمقانه نباشید در پاره ای از اوقات همین عکس ها جذابیت بسیار زیادی پیدا می کنند. لذت عکاسی را از یاد نبرید تا با روحیه بیشتر از صحنه های جذاب کودکان عکس برداری کنید.

علت ترس کودکان از مدرسه چیست؟

ترس از مدرسه یکی دیگه از اختلالهای اضطرابی دوران کودکیه، که در کودکان پیش دبستانی و سال اول دبستان بیشتر دیده شده. بعضی از بچه ها با شروع شدن مدرسه یه ترس و دلهره ای خاصی به سراغشون میاد. ترس از اینکه آزادی قبلیشونو از دست بدن و از والدینشون به مدت چند ساعتی دور بمونن و… در این نوشته چند راهکارو به شما پیشنهاد میکنم تا بدونین چه کاری باید انجام بدین وقتی فرزندتون می ترسه که به مدرسه بره.
چیزهایی در مدرسه که ترسناکه
مورد تمسخر قرار گرفتن از سوی همکلاسی ها
اضطراب جدایی از والدین
مورد تنبیه قرار گرفتن از طرف معلمان
مورد اذیت واقع شدن مسیر مدرسه تا خونه
احساس ناخوشنودی از محیط مدرسه
اضطراب در مورد خوب انجام ندادن تکالیف و گرفتن نمره های خوب
حساسیت به صدای بلند زنگ مدرسه

مدرسه کابوس شبانه کودکان!

برای کودکتون مدرسه رو فضاسازی کنین
بعضی وقتها نقش خاصی در بازی با فرزندتون باعث میشه که بهش کمک کنین تا فضای مدرسه رو برای خودش ایجاد کنه و اعتماد به نفسش بیشتر بشه تا بتونه محیط روکنترل کنه و همچنین بتونه یه شناخت کلی از مدرسه داشته باشه. به عنوان مثال، اجازه بدین فرزندتون نقش یک معلم خوب یا همکلاسی قلدر رو بازی کنه تا پاسخ های مناسب و تکنیک های مقابله ای کودک برای اینکه بهش کمک کنه و آرومش کنه و بر اضطرابش غلبه کنه رو بهش آموزش بدین.

علاقه کودکان به لوزم آرایش

علاقه برای استفاده از لوازم آرایشی توسط کودکان به ویژه دختران زیر هفت سال از جمله نگرانی خانوده هاست.

چرا اطفال به لوازم ارایش مادرانشان علاقه زیادی دارند و مایلند از آنان استفاده کنند مادران چه کارهایی باید انجام دهند تا این علاقه را در فرزندشان از بین ببرند چون مواد موجود در لواز م ارایشی بسیار مضر و خطرناک هستند به خصوص برای اطفال،و نباید فکر و ذهن فرزندانمان از کودکی به سمت این گونه وسایل منحرف شود.

علاقه کودکان به آرایش

با توجه به اینکه ایران جزء ده نفر اول متقاضیان مصرف لوازم آرایش در جهان است لذا کودک در محیطی رشد می کند که دائم مادر در حال استفاده از لوازم آرایشی است و کودک همانند زمانی که ما کفش مادرمان را می پوشیدیم و سعی می کردیم از مادر تقلید کنیم کودکان سعی می کنندآرایش کردن و آراستن خود را از مادر الگوبگیرند و همانند سازی کنند.

از علل دیگر تمایل کودک به لوازم آرایشی می توان کنجکاوی کودک و علاقه او به نقاشی و رنگ ها که برای او جذابیت ایجاد می کند را نام برد.
از نقش مادر هم که بگذریم کودکم با تماشای برخی سریال های شبکه های ماهواره ای و دیدن زن هایی که به آرایش با هدف زیبا کردن خود و به دنبال جلب توجه هستند، تصویر و برداشت خود را از زن زیبا در ذهن می پرورد و آن را الگوی خود می کند.

در نقاطی از دنیا عروسک هایی با نقص عضو می سازندکه الگوی ایده آل را از یک انسان با ویژگی های عروسک باربی به یک انسان با یکسری نقص ها تبدیل کنند تا کودک به جای توجه به ظاهر افراد به باطن آن ها و زیبایی درونی و شخصیتی آن ها توجه کند.

ساختن کارتون هایی از کارتری مثل باربی ها موجب محبوبیت آن ها شده است بنابراین ما باید کارکترهایی مثل سارا و دارا را با ساخت برنامه و کارتون هایی مثل باربی ها در بین کودکان جا بیاندازیم و حتی از تصاویر آن ها برای لوازم تحریر ها استفاده کنیم.
باید مداخله توسط اعضای خانواده صورت گیرد به گونه ای که مادر به ساده زیستی اهمیت دهد و یا پدر زیبایی را نه به ظاهر بلکه به باطن و صفات اخلاقی فرد مرتبط سازد تا از همان کودکی کودک الگوی صمیمی از فرد زیبا در ذهن بسازد.
باید کودک را به انجام فعالیت هایی مثل ورزش و نقاشی و .. تشویق کنیم تا کمتر به لوازم آرایش توجه کند پس اصلاحات باید از والدین و خانواده شروع شود.

راههای جلوگیری از گوشه گیری و منزوی بودن کودکان

گوشه گیری، انزوا و تنهایی ،از نظر تعریف به حالت نسبتاً پایداری که کودک در بیشتراوقات به تنهایی بازی کند ( در جمع هم بازیها و هم سالان ) گوشه گیری اجتماعی ( social withdrawal ) گفته می شود.

ذات و سرشتی بچه ها با یکدیگر متفاوت است. برخی از آنها معاشرتی تر و اجتماعی ترند اما بعضی منزوی و گوشه گیر بوده و بیشتر مایلند اوقات خود را با مادر سپری کنند.

علاوه بر مساله ی ذاتی بودن، بسیاری از کودکان اضطراب جدایی از مادر و دسته ای دیگر اضطراب اجتماعی دارند. در هر صورت این دو گروه، بیماری اضطراب دارند و مراجعه ی به موقع به روان پزشک می تواند بسیار سودمند باشد.

راهکار های زیر برای کودکان منزوی و غیر اجتماعی توصیه می شود

– در صورت مشاهده وابستگی شدید کودک به والدین، طوری که حتی لحظه ای از آنها جدا نشود و اصرار داشته باشد که حتما پیش پدر و مادرش بخوابد، توصیه می شود که به یک روان پزشک اطفال مراجعه شود.

– ترس و اظطراب کودک را درک کنید و بپذیرید که اضطرابش واقعی است و هرگز به خاطر جمع گریزی و عدم برقراری ارتباط با دیگران او را سرزنش نکنید. چون با این کار اعتماد به نفسکودک او را سلب می کنید و جمع گریزی را در او تشدید می کنید.

– او را با دیگر بچه هایی که روابط عمومی بالایی دارند، مقایسه نکنید.

– هنگامی که کودک در میهمانی دوستانی میابد و با آنها بازی می کند و از شما جدا می شود و یا شب را تنهایی در اتاق خودش می خوابد، او را تشویق کنید. تشویق شما می تواند بدون هیچ هزینه ای و فقط کلامی باشد؛ مثلا بگویید :”احسنت، چقدر رسا سلام دادی” “مامان بزرگ! سامان دیشب تنها روی تخت خودش خوابیده” و…

راههای جلوگیری از گوشه گیری کودکان

– توقع نداشته باشید کودکتان یک شبه و ناگهانی تغییر کند. از او به خاطر تلاش های کوچکش قدردانی کنید.

– اگر کودک مرتب از شما آویزان است و روی پاهای شما می نشیند، به او بگویید که می تواند کنار شما بنشیند نه روی زانوهایتان و اگر این کار را بکند، زمان برگشتن از میهمانی او را به پارک می برید.

– کودکان پسر را تشویق کنید که ارتباط بهتری با پدر خود برقرار کنند. مسلم است برای پسربچه 5 ساله ای که مدام با مادر است ارتباط بیشتر با پدر باعث می شود بتواند تطابق و همانندسازی بهتری با جنسیت خود برقرار کند و برای ایفای نقش مردانه آماده شود.

– شما نیز باید پس از اینکه مهارت های لازم را به کودک خود آموختید، اضطراب خود را کنترل کنید. به عنوان مثال، ممکن است نگران تردد کودک خود از خیابان باشید ولی نمی توانید تا سن 20 سالگی او را از خیابان رد کنید! پس باید به او این مهارت را بیاموزید، با وی آن را تمرین کنید و آرام آرام فرصت بدهید خودش به تنهایی آن را تجربه کند.

در تربیت دختر مانند مادرتان هستید؟

از آنجا که دختران، همسران و مادران آینده خواهند بود، خداوند در فطرت آنها شرایط و روحیات لازم مادری و همسری را قرار داده است.در پرورش و تربیت دختران باید این اصل مورد توجه قرار گیرد که آنها را برای چه نوع زندگی و داشتن چه تحلیل و دیدگاهی از حیات آماده می کنیم؟

آیا مادران تربیتی که از مادران شان اموخته اند را به دختران شان منتقل می کنیم؟ یعنی همانگونه که تربیت شده اند دختران خود را تربیت می کنند؟ مقاله ای که در ادامه می آید این نکته را مشخص می کند.

اصول تربیت دختر

من از 10 سالگی خود یک خاطره پر رنگ دارم؛ از روزی که عروسک مورد علاقه ام به عنوان تنبیه برای خرید یک خوراکی ممنوع از فروشگاه محل توسط مادرم مصادره شد. و کاملا به یاد دارم که بر سر او فریاد زدم:“وقتی که من مادر شوم، هرگز با فرزندانم اینطور رفتار نخواهم کرد.”

اما واقعیت این است که دقیقا همین کار را انجام دادم. نحوه مادری کردن من، از سخت گیری های مضحک در مورد رفتار درست و خوردن شیرینی، تا تخطی از زمان خواب برای خواندن یک کتاب خوب، دقیقا شبیه به رفتارهای مادرم است.
و احتمالا به همین دلیل بود که دو سال پیش و هنگامی که پسر دومم متولد شد، کارت تبریکی از طرف مادرم به این مضمون دریافت کردم:“من هم بالاخره به مادر خودم تبدیل شدم.”

این، یک واقعیت است. و من، تنها نمونه از این واقعیت مسلم نیستم.
کیت هادسون، بازیگر مطرح و دختر گلدی هاون، در مصاحبه ای گفته است:“پدر و مادرم به من و برادرم اجازه می دادند تا آزادی خود را داشته باشیم. ما می توانستیم خودمان بوده و نسبت به انتخاب هایمان، احساس اعتماد به نفس داشته باشیم و بدون داشتن ترس از قضاوت بیش از حد، اشتباه کنیم. من امیدوارم که بتوانم به همین خوبی از پس کار مادری بر آیم.”

تربیت دختر به روش مادر

همچنین هر دو زوج بکهام (فوتبالیست مشهور و همسرش)، شیوه های فرزندپروری را از والدین خود فرا گرفته اند. دیوید بکهام در مصاحبه ای گفت:“من و همسرم با نظم و انضباط سخت گیرانه و لزوم احترام به مردم توسط پدر و مادر خود تربیت شدیم و فرزندان ما نیز قطعا به همین شیوه تربیت خواهند شد.”
بنابراین، آیا باید به این نتیجه رسید که گرایش به تکرار نحوه رفتار و تربیت، یک امر ذاتی است … و یا توسط مادران به ما آموزش داده می شود؟

لیندا بلر (Linda Blair)، روانشناس مطرح، توضیح می دهد:“شما باید به تفاوت های میان توجه و تربیت آگاهی یابید. توجه به کودکان و دوست داشتنشان، به معنی قرار دادن نیازهای آنها ماقبل نیازهای خودتان است.”

او ادامه می دهد:“ریشه این رفتار، بیولوژیکی (زیست شناختی) می باشد. اما شیوه رفتار با کودکانتان، امری آموختنی است. این مساله، تفاوت میان این دو را نشان می دهد. اگر چه شخصیت شما، نحوه رفتار و تربیت کودکتان را تا حدی تحت تاثیر قرار می دهد؛ با اینحال، شما در کلیت همانگونه که تربیت شده اید، تربیت می کنید (البته این واقعیت زمانی صادق است که شما احساس کنید به خوبی و با روش درستی تربیت شده اید.”

تنها چیزی که من در نحوه تربیت فرزندانم از مادرم پیروی نکرده ام، این است که آنها را موظف به خوردن تمام محتویات بشقاب غذایشان نمایم. و این امر ناشی از خاطراتی در مورد نشستن در مقابل یک کاسه غذای بدمزه و از دست دادن برنامه موردعلاقه ام تا زمانی بود که بشقاب غذایم خالی شده باشد. من تقریبا هرگز موفق به خالی کردن بشقابم نمی شدم؛ و اکنون نیز از تکرار این شیوه تربیتی اجتناب می کنم. بنابراین گرچه می توان شیوه مادر بودن را آموخت، با اینحال اما، تجربه هم می تواند به عنوان الگویی برای پرهیز از روش های ناموثر کارگر واقع شود.

سو اتکینز (Sue Atkins)، کارشناس تربیتی، با این مساله موافق است. او می گوید:“شما باید تعادل، وضوح، جهت گیری و اطمینان را در تربیت کودکانتان مد نظر داشته باشید. شما لزوما با این اطلاعات متولد نشده اید و در نهایت، مجبورید از دوستان، مشاوره آنلاین و غیره کمک بگیرید. ممکن است شما در زمان هایی که با نگرانی و استرس مواجه می شوید، به گذشته خود برگشته و چیزهایی را به زبان آورید که مادرتان می گفت.

“بهترین راه این است که تمام رفتارهای تربیتی والدینتان را آموخته و سپس از بخش هایی که به نظرتان درست و منطقی بوده، برای تربیت فرزندانتان استفاده کنید. به عبارتی، باید بهترین بخش های شیوه تربیتی خودتان را برداشته و بقیه را دور بریزید.”
اما آیا همه چیز به همین راحتی است؟ و یا اینکه رفتارهای تربیتی ما همین حالا هم در ژن هایمان حک شده اند؟ تحقیقات انجام گرفته در دانشگاه ایالتی میشیگان به این نتیجه رسیده است که همانطور که عوامل محیطی در شیوه تربیتی ما نقش آفرینی می کنند، ژن های ما هم در این مساله تاثیر گذار هستند. این مطالعات نشان داده که این ژنها تا 40 درصد از احساسات مثبت و منفی پدر و مادر در قبال فرزندانشان را کنترل می نمایند.

الکساندرا برت (Alexandra Burt)، استادیار روانشناسی و نویسنده همکار در این تحقیقات می گوید:“شیوه ای که ما کودکانمان را تربیت می کنیم، تنها تابعی از شیوه تربیتی خود ما توسط والدینمان نمی باشد.” او ادامه می دهد:“تمام والدین، تجارب، شخصیت، و ژن های خود را در دوران کودکی شان داشته اند. علاوه بر این، آنها به رفتار و سطح رشد کودک خود واکنش نشان می دهند. ما باید نسبت به این واقعیت که این روند، یک فرایند دو طرفه زیست محیطی و ژنتیکی بین والد و کودک است، آگاهی یابیم.”

صرف نظر از دیدگاه های مختلف افراد، واقعیت این است که اگر شما نحوه تربیت مادران خودتان را دوست نداشته اید، می توانید روی دانسته های خود “بازآموزی” انجام داده و به شیوه ای متفاوت با والدینتان، کودکان خود را تربیت نمایید.
خانم بلر می گوید:“اگر شما به شدت با نحوه رفتار پدر و مادرتان در تربیت خود مخالف هستید، ممکن است با انجام رفتاری افراطی در جهت مخالف آن، واکنش نشان دهید. این راه می تواند به طور کلی بهترین روش موجود باشد. البته باید همیشه به یاد داشته باشید که والدین شما هم در زمان خود، بهترین کاری را که می توانستند انجام دادند. با این حال، شما می توانید کودکان خود را متفاوت از خود تربیت کنید. شما می توانید مهارت های تربیتی را از نو بیاموزید.”

این دقیقا همان کاری است که آنای 44 انجام داده است. او می گوید:“مادر من فوق العاده سخت گیر بود، و من در سالهای کودکی و نوجوانی ام، مدام در حال کشمکش با او بودم. این بدان معنی است که ما رابطه خوبی با هم نداشته و هرگز، به هم نزدیک نبودیم. من نمی خواستم این اتفاق برای من و دخترم رخ دهد. بنابراین در ابتدا، شیوه ای در جهت مخالف رفتار مادرم انتخاب کرده و با دخترم بسیار آسان گیر بودم. اما این شیوه نیز موفقیتی در پی نداشت و در نهایت، با الگوگیری از برخی از دوستانمان، شیوه درست تربیتی را آموختم.”

خانم اتکینز می گوید:“این خوب است که پدر و مادری خودآگاه باشید. بهتر است از تأثیرات خود آگاه بوده و نسبت به شیوه هایی که در دوران کودکی تان موثر و یا بی تاثیر بوده اند، آگاهی یابید. و سپس از این اطلاعات برای شکل دادن به شیوه منحصر به خود برای تربیت فرزندانتان استفاده کنید.”
در نتیجه، در حالی که ممکن است ما از چگونگی تربیت شدنمان راضی نبوده باشیم، اما با اینحال این تجربیات، ما را به عنوان یک مادر شکل داده است. و این تنها مساله ای است که اهمیت دارد. و ما تربیت مادران را تکرار می کنیم مگر اینکه خودمان به تربیت مادران خود دقت کرده و آن را آنگونه که باید تغییر دهیم.