برچسب: دانستنی ها

نحوه برخورد با کودک ترسو

برخی از کودکان از مسائل مختلفی مانند تاریکی، اسباب بازی های مرتفع در شهربازی، تنهایی، دکتر و آمپول، سگ بزرگ یا هیولا و … می ترسند . برخی ترس ها در کودکان طبیعی هستند و به مرور زمان از بین می روند اما برخی از ترس ها غیر معمولند و نیاز به درمان و توجه والدین دارند.

علت ایجاد ترس در کودکان مختلف است و اهمیت بسیار زیادی دارد . در این بخش از بیا نی نی به بررسی علت های ایجاد ترس در کودکان و طرز صحیح رفتار با کودکان ترسو پرداخته ایم ، با این بخش از بیا نی نی همراه شوید.

علل ترس در کودکان و ترسو شدن کودک

برخی کودکان بی باک تر و بعضی دیگر محافظه کارتر هستند اما هیچ کودکی ترسو به دنیا نمی آید . ترس در کودک علت های مختلفی دارد که عبارتند از :

عوامل زیستی ، عوامل روان شناختی، عوامل خانوادگی و سایر عوامل سبب ایجاد ترس در کودک می شود.

الگوبرداری از والدین

برخی از ترس ها در کودکان به علت الگوبرداری از والدین صورت می گیرد مثلا مادری که از عنکبوت می ترسد این ترس خود را به کودک منتقل می کند زیرا والدین الگو و سرمشق کودکان هستند و کودکان با مشاهده رفتار و حالات والدین و خانواده خود شروع به شناسائی محیط ها و موقعیت های امن از ناامن می نمایند.

شیوه های زیستی غلط والدین

یکی از علت های ایجاد ترس در کودک ، شیوه های زیستی غلط والدین است. برخی از والدین متاسفانه برای ساکت کردن فرزند و برای وادار کردن کودک به انجام کاری او را تهدید می کنند و یا از چیزی می ترسانند و فشار روانی زیادی را به کودکان خود وارد می کنند.

عدم احساس امنیت

یکی از علت های ایجاد ترس در کودکان ،عدم احساس امنیت است. وقتی به علل مختلف کودک احساس امنیت نمی کند ، دچار ترس خواهد شد مثلاً وقتی که کودک به دلیل شاغل بودن مادر ، باید در جای دیگر روز خود را بگذراند دچار عدم امنیت می شود و ترس هایی در او به وجود می آید.

وابستگی شدید

یکی از علت های ایجاد ترس در کودکان وابستگی شدید به والدین است . به همین علت کودک زمانی که از والدین خود به دلایلی جدا می شود دچار ترس و اضطراب می گردد.

دیدن فیلم های ترسناک

کودکان قوه تخیل قوی دارند و با تماشای فیلم های ترسناک و وحشت انگیز دچار ترس می شوند زیرا این ترس ها روی قدرت تخیل کودک اثر می گذارد و ترس و وحشت زیادی را در کودک ایجاد می کند.

تغییرات مکانی

برخی از کودکان به علت تغییرات نیز دچار ترس می شوند . این دسته از کودکان با عوض کردن محل زندگی خود به علت عدم آشنایی با جاهای مختلف خانه ، دچار ترس می شوند. تغییر در شیوه زندگی مثل تغییر محل سکونت ، جدا شدن از والدین و… به صورت ترس از تاریکی ، ترس از حیوانات و غیره خود را نشان می دهد.

تجربیات واقعی

بعضی از ترس ها هم به دلیل تجربیات واقعی مثل تصادف کردن، گم شدن، آُسیب دیدن و… در کودک به وجود می آیند.

چه نوع ترس ها به توجه و درمان نیاز دارند؟

برخی از ترس ها در کودکان طبیعی هستند و همه ترس های کودکان نگران کننده نیستند . توجه کنید که ترس های ایجاد شده در کودک شما نباید بیش از دو سال تداوم یابد و در صورت تداوم زیاد باید این ترس درمان شود. یک ترس عادی بدون نیاز به مداخلات درمانی کاهش یافته و از بین می رود.

ترس های غیر عادی هستند که بیش از دو سال در کودک ادامه یابد و کودک در مواجهه با این ترس ها ، وحشت زده شود و رفتارهایی نشان دهد که خارج از کنترل دیگران است.

ترس هایی که باید آنها را در کودک تان جدی بگیرید:

1. اگر کودکتان 6 ساله است و نمی توانید مدت کوتاهی او را در خانه تنها بگذارید و به نانوایی روید ، به فکر باشید.
2. اگر فرزند شما برای مدتی طولانی دچار ترس خاصی شده است ، بهتر است یک روانشناس را ملاقات کنید.
3. اگر ترس فرزندتان شدید است مثلا اگر او از تنها خوابیدن می ترسد و هر چند ساعت یکبار به علت ترس بیدار شده و حضور شما را چک می کند لازم است این ترس درمان شود.
4. اگر ترس فرزندتان سبب محروم شدن او از برخی موقعیت های مفید مانند رفتن به مهد، بازی کردن با اسباب بازی های شهربازی و … می شود باید این ترس را درمان کنید.

طرز برخورد با کودک ترسو

اصرار نکنید

کودکتان را مجبور نکنید کاری را انجام دهد که از آن می ترسد زیرا این کار شما موجب وارد شدن صدمه روانی به او می شود.

کودک را تحقیر و سرزنش نکنید

کودکتان را به علت ترسی که دارد سرزنش نکنید بلکه به جای سرزنش کردن و تحقیر کردن او با او همدلی کنید و بگویید شما هم در کودکی تان از مسائل مختلف می ترسیدید اما کم کم این ترس ها در شما از بین رفت.

احساس امنیت در او ایجاد کنید

در مواقعی که کودکتان احساس ترس و خطر می کند دراو احساس امنیت ایجاد نمایید مثلا کنارش باشید و او را مطمئن کنید که مراقبش هستید . در صورتی که نمی توانید در مواقع مواجهه با ترس کنارش باشید ، به او ابزاری مثل یک شی ء کوچک برای احساس امنیت بدهید.

عامل ترس را رفع کنید

با مراجعه به روانشناس و کمک گرفتن از او سعی کنید ترس کودکتان را اگر از نوع نگران کننده است را رفع کنید.

 شیر خشک بهتر است یا شیر مادر؟

مسلما که شیر مادر همیشه اولویت دارد , در موارد نادری مثل کودکان تازه متولد شده بیمار یا زودرس ممکن است که شیر خشک توصیه شود اما در هر صورت متخصصان برای سلامت کامل نوزاد توصیه می کنند که تا دوازده ماه کامل شیر مادر را مصرف کند .

فواید شیر مادر شامل موراد زیر است :

1. هضم آسانی دارد .

2. رابطه بین مادر و نوزاد را نزدیک تر می کند .

3. دارای آنتی بادی هایی برای مبارزه با عفونت است که اسهال، مشکلات گوارشی، عفونت های تنفسی را کاهش می دهد .

4. هزینه کمتری دارد.

دلایل جایگزین کردن شیر خشک به جای شیر مادر چیست ؟

– شیر مادر به اندازه کافی پاسخگوی نیاز نوزاد نیست .

– کودک توانایی میک زدن ندارد .

– برای این که والدین بتوانند میزان تغذیه نوزاد را به اندازه کافی بسنجند .

– گاهی اوقات نیز مادر در حین شیردهی مجبور به مصرف دارو می باشد که در این صورت برای انتقال پیدا نکردن دارو به او شیر خشک می دهند .

– بعضی از مادران نیز تمایل دارند که سریعا به محل کار برگردند و به همین دلیل شیر خشک را انتخاب می کنند .

 چگونه می توان شیر خشک را با فرمولاسیون مناسب انتخاب کرد ؟

فرمولاسیون های مختلف در انواع شیر خشک متفاوت است اما اگر بخواهید که شیر خشک را برای رشد بیشتر کودک استفاده کنید ، این شیر باید حاوی میزان مناسبی آب ، کربوهیدرات ، پروتئین ، چربی، ویتامین ها و مواد معدنی باشد .

حتما مجبور نیستید از فرمولاسیونی استفاده کنید که در بیمارستان به نوزاد شما می دادند . بیمارستان ها تفاوت همه برند ها را در نظر نمی گیرند و بنابراین انتخاب برند شیر خشک مناسب ، با خودتان است .

برای کودکان از چه نوع فرمولاسیونی می توان استفاده کرد ؟

– بیشتر نوزادان و کودکان باید از شیرهایی استفاده کنند که شیر گاو باشد اما حاوی لاکتوز نیز باشد و مثل سیمیلاک، انفامیل نباشد.

– بعضی از نوزادان به لاکتوز آلرژی ندارند و می توانند به راحتی از آن استفاده کنند .

آیا خودم می توانم فرمولاسیون شیر خشک را ایجاد کنم ؟

سازمان غذا و دارو پیشنهاد می کند که افراد خودشان این فرمولاسیون را تولید نکنند زیرا نمی توان مواد مغذی لازم را از این طریق به کودک رساند و از طرفی شیر گاوی که خوب جوشانده نشده باشد ، هضم آسانی نخواهد داشت و ممکن است که به کلیه ها و روده کودک آسیب بزند .

اگر حس کردم که فرمولاسیون خاصی برای نوزاد من مناسب نیست ، چه کار کنم ؟

فرمولاسیون شیرهای گاو تقریبا شبیه به هم هستند و برندهای مختلف تفاوت انچنانی با یکدیگر ندارند . پس قبل از تغییر برند این موضوع را به یاد داشته باشید که می توانید تعداد قاشق های پودر و یا میزان آب را تغییر دهید .

کلمات نوشته شده روی قوطی شیشه خشک چه معنایی دارند ؟

بعضی از فرمولاسیون های شیر خشک مواد اضافه تری دارند که شباهت آن ها را به شیر مادر بیشتر می کند و بعضی دیگر نیز برای نیازهای دارویی خاص مادران ساخته شده اند اما فرمولاسیون های معمولی برای بیشتر کودکان کفایت می کند .

AR / Thickened

AR به معنای ضد استفراغ است و این نوع شیر خشک را می توان برای کودکانی استفاده کرد که رفلاکس دارند و مواد این شیر خشک کمی غلیظ تر هستند .

Bifidus / Probiotics / Prebiotics

پروبیوتیک و بیفیدوس نام باکتری است که به این شیر خشک اضافه شده است . آن ها تعادل سیستم گوارشی کودک را حفظ می کنند و پروبیوتیک ها همچنین موادی هستند که رشد باکتری های خوب را در بدن افزایش می دهند و در نتیجه برای بدن کودک شما مناسب می باشند .

Gold

این نوع از شیر خشک ها انواع مشخصی از چربی ها را دارند که در فرمولاسیون های دیگر یافت نمی شود . این چربی ها در مغز، بافت چشم و دیگر قسمت های بدن نوزاد یافت می شود و البته نوزاد بدون مصرف این نوع شیر خشک نیز قادر به ساختن این چربی ها می باشد .

HA

HA به معنی هایپو آلرژنیک است و این فرمولاسیون برای نوزادانی مناسب است که در معرض بیشتری از آلرژی هستند و علائمی مثل تب ، اگزما ، آسم و آلرژی غذایی در بین خودشان یا اعضای خانواده وجود دارد . پروتئین موجود در این شیرها به بخش های کوچک تری شکسته می شود و البته این نوع شیر خشک برای کودکانی که به شیر گاو آلرژی دارند ، مناسب نیست .

Lactose-free

لاکتوز قند طبیعی موجود در شیر مادر و شیر گاو می باشد و گاهی اوقات کودک توانایی هضم لاکتوز را ندارد و نمی تواند آن را هضم کند . این شیر ها فاقد لاکتوز می باشند و برای این دسته از کودکان مناسب هستند .

آیا می توان از شیر بز یا شیر سویا هم برای کودکان استفاده کرد ؟

شیر بز و شیر سویا هیچ نوعی از شیر گاو را درون خود ندارد و آن ها حاوی تمامی ویتامین ها ، مواد معدنی و مغذی مورد نیاز بدن نوزاد هستند . این شیر را می توان تا دوازده ماهگی استفاده کرد و در مورد تغییر این نوع شیر و یا مصرف آن در هر سنی از پزشک اجازه بگیرید .

آیا می توانم به جای شیر خشک ، شیر گاو طبیعی را به کودک خود بدهم ؟

خیر ! شیر گاو طبیعی گزینه مناسبی برای نوزاد نیست . پروتئین ، نمک و مواد معدنی این شیر بسیار بالاست و از طرفی ویتامین و آهن کافی را ندارد و هضم آن نیز برای نوزاد بسیار سخت است .

نظر شما در مورد مصرف شیرهای تادلر یا مخصوص کودکان چیست ؟

این شیرها برای نوزادان زیر 12 ماه استفاده نمی شود چرا که شیرهای تادلر مواد مغذی کافی برای بدن نوزاد را ندارد .

این شیر ها مخصوص کودکانی بین 1 تا 3 سال است و در هر حال کودکی که از یک رژیم متعادل استفاده می کند ، نیازی به این نوع شیر ندارد .

شیر گاو با خامه روی آن برای کودکان مناسب تر از این نوع شیرها است .

پاسخ به سوالات رایج شما درباره شیر خشک

بهترین نوع شیر خشک

شیر خشک انواع مختلفی دارد که هر کدام مواد تشکیل دهنده و مزه متفاوتی دارند و با توجه به وضعیت نوزادان با فرمولاسیون خاصی ساخته شده اند. برای اینکه بدانید بهترین شیرخشک برای فرزندشما کدام است او را نزد پزشک متخصص ببرید تا او با توجه به وضعیت جسمی کودک برای او بهترین شیرخشک را تجویز نماید .

تعویض شیرخشک

بهتر است نوزاد از همان ابتدای تغذیه به یک نوع شیرخشک عادت کند و شیر خشک کودک خود را عوض نکنید زیرا هنوز فرایند گوارش نوزاد کامل نیست و تغییرات در تغذیه ی او میتواند سبب ایجاد مشکلات جدی و اختلالات گوارشی در او شود . اگر نوزاد شما طعم شیرخشک خود را دوست ندارد و شما نگران رشد او هستید بهتر است با پزشک کودکتان مشورت کنید و برای بهبود رشد نوزاد درمورد تعویض نوع شیرخشک تصمیم بگیرید.

افزودن مواد به شیرخشک مجاز یا غیر مجاز

هرگز خودسرانه چیزی را به شیر خشک نوزاد اضافه نکنید . برخی اوقات پزشک برای رفع یبوست ، به شما می گوید مقداری شکر قهوه ای به شیرخشک اضافه کنید . این کار فقط باید بر اساس تجویز پزشک صورت گیرد زیرا اگر از شکر قهوه ای زیاد استفاده کنیم برای دندان ها مضر است و ممکن است نوزاد را به طعم بسیار شیرین عادت دهد.

چه قدر و چند وقت یک بار به نوزاد باید شیرخشک داد؟

نوزادانی که شیرخشک مصرف می کنند نسبت به نوزادانی که از شیر مادر تغذیه می کنند ، دیرتر گرسنه می شوند و دفعات کمتری شیر می خورند زیرا این نوزادان شیرخشک را کندتر هضم می کنند.

بعد از هر بار شیر دادن به نوزاد، شیشه را تمیز بشویید اما از پودر و مواد شوینده استفاده نکنید زیرا این مواد در شیشه باقی مانده و در طولانی مدت ایجاد مسمومیت می کنند . بهتر است شیشه را در آب جوش به مدت 5 تا 8 دقیقه بجوشانید. با رشد نوزاد، فرزندتان شیر بیشتری می خورد و شب ها هم طولانی تر می خوابد.

درماه دوم، در هر نوبت نوزاد 120 تا 150 میلی لیتر شیر می خوردو بعد از تمام شدن سه ماهگی، در هر نوبت باید تقریباً 30 میلی لیتر بیشتر به نوزاد شیر بدهید.

سوراخ پستانک را بررسی کنید

معمولا نوزادان از بطری راحت از سینه مادر شیر می خورند بنابراین تغذیه بیش از حد با شیرخشک بیشتر از شیرمادر اتفاق می افتد . برای جلوگیری از زیاد شیر خوردن نوزاد با شیشه شیر ، سوراخ نوک شیشه شیر باید اندازه مناسبی داشته باشد و گشاد نباشد و مایع به آرامی از آن بیرون بیاید. سوراخ پستانک باید خیلی کوچک یا بزرگ نباشد و مدت زمان تغذیه نیز 10 تا 15 دقیقه طول بکشد.پس از سیر شدن نوزاد او را مجبور نکنید شیشه شیرش را تمام کند.

شیشه شیر نوزاد را در ماکروویو گرم نکنید

شیشه شیر نوزاد را در ماکروویو گرم نکنید زیرا اشعه ماکروویو چربی موجود در شیررا زودتر از باقی مواد داغ می کند و اینگونه سبب ایجاد سوختگی در نوزاد میشود. در اثر سوختگی بافت لطیف دهان و گلوی نوزاد متورم می شود و جلوی جریان هوا را بمی یرد و اینگونه موجب خفگی کودک خواهد شد.

نحوه تمیز کردن شیشه ی شیر نوزاد

شیشه ها، کلاهک سر شیشه ها و حلقه هایی را که سر شیشه به شیشه پیچ می شوند،با برس و مقداری آب گرم و صابون بشویید . با مقداری نمک داخل سر شیشه را را کاملاً بشویید تا شیر ته نین شده آن کاملاً پاک شود. سپس آن را آبکشی نمایید .

آیا وسایل مورد نیاز را باید استریل کرد؟

بیا نی نی توصیه می کند حتما برای جلوگیری از ابتلای نوزاد به اسهال و استفراغ ، تمام وسایل را استریل کرد.

استریل کردن با آب سرد با استفاده از مواد شیمیایی ( به شکل قرص یا مایع استریل)

استریل کننده های بخار ( برای استریل کردن شیشه شیر نوزاد ساخته شده اند که یا نوع برقی هستند و یا نوعی که در داخل ماکروویو قرار می گیرند.)

شیشه شیر نباید پلاستیکی باشد

شیشه شیر پلاستیکی در طولانی مدت به علت تماس با آب یا شیر و آلودگی به مواد سمی، ایجاد مسمومیت می کند . شیشه شیر پلاستیکی را نمی توان راحت ضد عفونی نمود و جوشاند پس بهتر است از نوع شیشه ای آن استفاده نمایید.

اندازه شیشه شیر

در آغاز تولد از بطری شیر کوچک استفاده کنید زیرا کودک با حجم کم شیر سیر می شود . با بزرگ شدن شیرخواران از شیشه بزرگ استفاده کنید.

نکات مهم : 

پس از هر بار تهیه شیر و اضافه ماندن شیر ، آن را می توانید تا 3 تا 4 ساعت در یخچال نگهداری کنید و برای نوبت بعد گرم و استفاده کنید.

سر پستانک باید جداگانه با آب جوش تمیز شود.

مادران بهتر است آب میوه را از 5 ماهگی با قاشق به شیرخوار بدهند واز دادن آبمیوه با شیشه شیر خودداری نمایند .

در آخر نیز توصیه می کنیم برای رشد بهتر جسمی و روحی کودک خود باو را با شیر خود تغذیه کنید تا کودک سلامت و تندرست بماند.

راه رفتن روی پنجه پا و انگشتان پا در کودکان

راه رفتن روی انگشتان پا هنگامی است که کودکِ بیش از 3 سال به راه رفتن روی انگشتان پا ادامه می دهد که تمرینات کششی و تقویتی و کفش های مناسب برای درمان این کودکان مناسب است .

بیشتر کودکان در 12 تا 14 ماهگی راه رفتن روی زمین را با پاهای صاف شروع می کنند اما با این حال، بعضی از آن ها به جای راه رفتن عادی، شروع به راه رفتن روی نوک انگشتان خود می ‎کنند.

این الگو به طور معمول طی 3 تا 6 ماه از یادگیری نحوه راه رفتن، حذف می شود و تقریبا تا پایان 3 سالگی کودک برطرف می‎ شود. آن ها اغلب با پاهای صاف روی زمین می ایستند اما هنگام راه رفتن یا دوییدن، ترجیح می ‎دهند روی انگشتان پاهایشان قرار گیرند. اگر کودکی بعد از 3 سالگی همچنان به راه رفتن روی انگشتان پا ادامه دهد، والدین باید کودک را به یک متخصص سلامت نشان دهند .

علائم و نشانه های راه رفتن روی پنجه پا

اگرچه دلیل راه رفتن بعضی کودکان روی انگشتان پا مشخص نیست اما این کودکان:

• از هر دو طرف روی انگشتان پا راه می روند .
• دائما در حالت تعادل روی انگشتان پا هستند .
• از نظر جسمی قادر به کنار آمدن با سایر کودکان هم سن خود نیستند .
• با زانو های صاف راه می روند .
• اغلب قادرند با پاهای صاف روی زمین بایستند.

درمان راه رفتن کودک روی پنجه پا

با یک برنامه ورزشی خانگی می توان به این کودکان کمک کرد.

یک برنامه ورزشی روزانه در خانه می تواند برای این کودکان بسیار مفید باشد و هدف این است که عضلات و ماهیچه های پا تقویت شود. این برنامه به کودک کمک می کند که الگوی راه رفتن روی کف پا را با موفقیت یاد بگیرد.

اگر ماهیچه های پای کودک سفت باشند و یا حرکت مچ پای آن ها محدود باشد، حرکت های کششی برای تمرینات روزانه با این کودکان به والدین آموزش داده می شود تا با انجام این حرکات به آن ها در استفاده از ماهیچه هایشان و راه رفتن روی کف پا کمک شود.

این تمرینات تا زمانی که کودک روی پنجه و انگشتان پا راه می رود ضروری و لازم است. این تمرینات با توجه به سن کودک انجام می ‎شود و انواع مختلفی دارد و مهمترین قسمت برنامه ورزشی این است که والدین در حین انجام این تمرینات با کودک خود سرگرم شوند .

حرکات کششی برای کودکان زیر 6 سال

کشش ماهیچه

از کودک خواسته شود روی یک سطح راحت مانند یک تخت محکم روی پشت خود دراز بکشد و بعد با استفاده از زانوی صاف و پای آن ها روی تخت، پای کودک به سمت بالا آورده شده و مچ پا خم شود و کشش در انتهای حرکت ادامه پیدا می ‎کند ( یعنی تا جایی که دامنه حرکت کودک اجازه می ‎دهد) به مدت 15 تا30 ثانیه. این تمرین نباید برای کودک دردناک باشد و سپس پای او به حالت اول باز گردانده شود. روزانه 10 بار این تمرین روی هر پا تکرار شود .

کشش تاندون آشیل

• از کودک خواسته شود روی یک سطح راحت مانند یک تخت محکم به پشت خود دراز بکشد.
• زانو را خم کرده، پای او را به سمت بالا آورده و مچ پا را خم کنید.
• کشش در انتهای حرکت ادامه پیدا می ‎کند (تا جایی که دامنه حرکت کودک اجازه می ‎دهد) به مدت 15 تا 30 ثانیه. این حرکت نباید برای کودک دردناک باشد.
• این حرکت روزانه 10 بار روی هر پا انجام شود .

نشستن و بلند شدن

از کودک خواسته شود که روی یک صندلی بشیند. دست ها را روی قوزک پای کودک قرار داده و با فشار اندکی پا را نگه دارید که پاشنه ی کودک روی سطح زمین بماند و بلند نشود .

از او خواسته شود درحالی که پاشنه ی پایش روی زمین قرار گرفته بایستد و بعد با انجام کار های مختلف مثل آواز خواندن یا موسیقی گوش دادن می‎توان تمرین را سرگرم کننده کرد .

تمرینات مناسب برای کودکان 6 سال و بالاتر :

کشش ماهیچه

از کودک خواسته شود که تقریبا به اندازه دو پا از دیوار فاصله بگیرد و هر دو دست خود را در ارتفاع شانه بر روی دیوار قرار دهد و پای راست خود را صاف نگه داشته و پای چپ خود را به سمت دیوار بکشد و حتما پاشنه ی پا راست را روی زمین نگه دارد.

کشش به مدت 15 تا 30 ثانیه ادامه پیدا کند و روزانه 10 مرتبه این تمرین بر روی هر دو پا انجام شود .

سایر تمرینات شامل:

• از کودک خواسته شود که بالا بپرد و کف پایش را روی زمین بگذارد.
• قدم زدن در سربالایی ها وسطوح ناهموار مانند زمین بازی و یا زمین شن .
• قدم زدن روی پاشنه و دور نگه داشتن انگشتان پا از زمین.
• تمرین اسکوات. کودک با پاهای صاف روی زمین، به آرامی با خم شدن زانو بدن خود را تا نزدیکی زمین پایین بیاورد .

سایر درمان ها برای راه رفتن کودک روی پنجه پا

راه رفتن روی پنجه و انگشتان پا در کودکان مشکلی حاد به حساب نمی ‎آید. این بیماری اغلب به طور خود به خود برطرف می ‎شود و جدا از مشکلات ظاهری باعث ایجاد مشکلات اساسی در کودک نمی ‎شود و به طور معمول کودک نیاز به جراحی نخواهد داشت.

علاوه بر کشش و تقویت درمان ممکن است شامل ریخته گری پاها و مچ پا، دستگاه های مهاربند یا ترکیبی از این دو باشد.

اخیرا از تزریق بوتولینوم توکسین اِی (بوتاکس) برای تضعیف ماهیچه های مورد نظر در این کودکان استفاده شده است، بنابراین از راه رفتن بر روی نوک انگشتان جلوگیری می ‎شود.

والدین این کودکان می ‎توانند در مورد این گزینه های درمانی با پزشک کودک خود صحبت کنند. درک این نکته حائز اهمیت است که اگر کودک به موفقیت کوتاه مدت در عضله و دامنه حرکت مچ پا برسد ، ممکن است این روش های درمانی همیشه الگوی راه رفتن این کودکان برروی پاشنه پا را تضمین نکند .

کفش مناسب کودکانی که روی پنجه پا راه می روند :

پوشیدن کفش ممکن است راه رفتن این کودکان را تصحیح نکند اما با این حال پوشاندن مناسب پا می‎ تواند به کودک در پایین آوردن پا کمک کند. هنگام انتخاب کفش برای این نوع کودک، معیار های زیر را در نظر داشته باشید:

• کفش ساق دار با کف پهن به منظور محافظت مناسب از پای کودک.
• کفش باید سفت و محکم باشد و در بخش میانی انعطاف پذیر نباشد.
• قسمت پشت پاشنه باید محکم باشد.

عوارض راه رفتن روی پنجه پا در کودکان

توصیه بیا نی نی برای پیشگیری از بروز مشکلات عضلانی لازم است کودکانی که روی پنجه و نوک انگشتشان راه می ‎روند شناسایی شوند.

کودکانی که روی انگشتان پا راه می ‏‎روند دارای عضلات سفت در قسمت پشتی پاهایشان هستند و این امر موجب کاهش حرکت مچ پا می‎ شود و علاوه بر این، ممکن است عضلات جلوی پاهای آن ها نیز ضعیف شود.

اگر سفتی و ضعف وجود داشته باشد، کودک در راه رفتن روی پاشنه پا با مشکل روبه رو خواهد شد و شناسایی زود هنگام این کودکان می ‎تواند به جلوگیری از بروز این مشکلات عضلانی کمک کند .

غیرطبیعی بودن ترس کودکان در سنین مختلف

همه کودکان در سنین مختلف در زندگی شان دچار ترس و وحشت می شوند که یک بخش طبیعی از رشد آنها محسوب می شود. این ترس ها هنگامی که دائمی و به مدت طولانی در کودک باقی بمانند یا ذهن کودک را به طور کامل اشغال کنند غیرطبیعی هستند این ترس ها در کودکان اثرات مخربی دارد و بر تمام فعالیت های عادی آنها تأثیر می گذارد و اگر کودک نتواند از آن خلاص شود به بیماری تشویش یا ترس بی مورد و بی اساس مبتلا می شود . این بخش از بیا نی نی به انواع ترس ، اثرات ترس های غیر طبیعی و راهکار مقابله با این نوع ترس ها در کودکان اختصاص یافته است.

ترس غیر طبیعی و طولانی مدت در کودکان

انواع ترس در کودکان در سنین مختلف

ترس نوزادان

نوزادان به نوعی ترس های اولیه مانند ترسیدن از صدای بلند و از دست دادن تعادل یا سطح اتکاء دچار می شوند و با جیغ و گریه و جمع کردن دست و پا ترس خود را نشان می دهند. این ترسها، به مرور زمان برطرف می شود.

ترس های معمول کودکان

کودکان، در سنین 6 تا 8 ماهگی، از افراد نا آشنا می ترسند و این ترس تا 18 ماهگی نیز ادامه دارد اما با افزایش سن کودک، نوع ترس ها نیز تغییر می کند. بین 2 تا 5 سالگی در کودکان ترس هایی مانند ترس از تاریکی و تنهایی و ترس از حیوانات،بروز می یابد. باآغاز دوره دبستان در برخی از دانش آموزان ترس از مدرسه دیده می شود.

ترس نوجوانان

بر اثر تغییرات جسمی و عاطفی در دوران بلوغ ترسهایی مانند ترس از اشباح و چیزهای غیر واقعی و اتفاقات غیر منتظره مثل وقوع سیل و زلزله و غیره در نوجوانان ایجاد می شود.

ترس در نوجوانان در دوران بلوغ

اثرات ترس های غیر طبیعی در کودکان

1.ترس دائم و ثابت به هر دلیل بر جسم و روان کودک اثر بسیار نامطلوبی به جا می گذارد و سبب محروم نمودن کودک از زندگی طبیعی و شاد می شود و در جسم و روان کودک اختلال ایجاد می کند.

2.ترس، فعالیت های هوشی را مختل و گاه متوقف می کند و مانع بروز توانایی های ذهنی کودکان می شود.ترس از نظر هوش تاثیرات منفی برای کودکان دارد بی آن که کودک از نظر هوشی مشکل داشته باشد، دقت و تمرکز کمتری در یادگیری مطالب دارد و دچار فراموشی و حواس پرتی می شود.

3.ترس گاهی سبب افسردگی، خجالت و گوشه گیری می شود و کودکان را از فعالیت، شادی و تحرک لازم بازمی دارد.

4.نامطلوب ترین اثر ترس این است که شخصیت کودک را نابود می کند و اطفال در مقابل ترس های شدید، واکنش های متفاوتی مانند کمرویی و افسردگیو پر خاشگری از خود نشان می دهند.

تاثیر ترس بر رفتار و روحیات کودکان

5.کودک ترسو به دلیل نداشتن اتکای در هیچ کاری داوطلب نمی شود و با رغبت کامل کارهای خود را انجام نمی دهد زیرا او نیروی زیادی را صرف مقابله با ترس می کند و برخی مواقع بی تفاوت و تنبل و ضعیف و بی اراده می شود.

6.بر اثر ترس دروغگویی نیز در کودک پدید می آید .

7.بیشترین صدمه را ترس به اعصاب کودک می زند به طوریکه مغز به خوبی فرمان نمی دهد، بنابراین کودکان بر اثر ترس های شدید دچار لکنت زبان یاشب ادراری می شوند.

راه های درمان ترس کودکان

والدین باید به کودک خود کمک کنند تا با تقویت حس اعتماد به نفس و کسب مهارت های لازم با ترس های خود مقابله کنند و آنطور که در این بخش نکات تربیت کودک در بیا نی نی گفته شده است هیچ وقت با کوچک و ناچیز کردن آن مورد، سعی نکنید کودک تان را وادار به مقابله با آن کنید. گفتن «مسخره بازی در نیار! هیچ دیوی تو کمد تو قایم نشده!» ممکن است باعث شود فرزندتان بتواند بخوابد، اما ترس او از بین نخواهدرفت.

چگونگی درمان ترس های غیر طبیعی کودکان

برای درمان ترس کودکان چه باید کرد؟

غیر طبیعی بودن ترس کودکان

راه برطرف نمودن ترس ها مقابله با آنهاست پس هیچگاه اسباب ترس را برای فرزندان تان فراهم نکنید و اگر فرزندتان از سگ ها می ترسند سعی نکنید او دیگر با سگ روبرو نشود زیرا این کار سبب می شود فرزندتان سگ ها را موجوداتی ترسناک و وحشت آور بداند. در مقابله با ترس کودکتان با او با مراقبت و توجه رفتار کنید تا بتواند با موقعیت ترس آور روبه رو شود تا در آینده بهتر با موقعیت های زندگی اش کنار بیاید.

به ترس های او نخندید

مسایلی که فرزندتان را می ترساند برای او کاملا جدی و واقعی هستند در صورتی که شاید برای شما بی ارزش و خنده دار باشد و ممکن است باعث اضطراب و ترس او شود. پس هیچگاه در مواجهه با این ترس ها او را تحقیر نکنید یا به او نخندیدو به او دلداری دهید تا او بتواند بر ترس خود غلبه کند .

نقش والدین در غلبه بر ترس کودکان

بهترین روش های درمان ترس کودکان

حل مشکل با کمک یکدیگر

یکی دیگر از روش های لبه بر ترس، کمک گرفتن از گارد محافظ (همچون یک عروسک)، تفنگ آبپاش یا گفتن جمله و… است که سبب دور شدن هیولای ذهن کودک می شود .

توضیح مسایل

توضیحات منطقی و تشریحی در مورد ترس کودک با او ، می توانند سبب غلبه بر ترس شود زیرا شنیدن توضیحات برای برخی از کودکان حس امنیت و خاطرجمعی دارد.

اگر تجربیات قدیم کودک مثلا واکسن زدن هفته قبل باعث ترس او شده خیلی آرام و منطقی برای او توضیح دهید که واکسن یا آمپول ابتدا کمی درد و سوزش دارد اما خیلی زود از بین می رود و شما می توانید پس از آن با هم بیرون بروید و خوش بگذرانید.

شما می توانید برای کودک خود داستانی از کودکی تعریف کنید که ترس مشابه داشته است و توانسته بی مشکل از آن عبور کند. صحبت کردن درمورد آن ترس بسیار کمک کننده است، کلمات گاهی قادرند احساسات منفی را از چیزی بیرون بکشند. اگر درمورد ترس ها صحبت کنید، قدرت آنها کمتر خواهد شد.

صحبت کردن در مورد ترس با کودکان

چگونه با ترس کودکان مقابله کنیم؟

تمرین در طول بازی

برای غلبه بر ترس کودک از دکتر با او در نقش دکتر با استفاده از وسایل پزشکی اسباب بازی ، بازی کنید تا بر ترسهایش غلبه کند . کمک کند. اگر کودک شما از روبه رو شدن با غریبه ها می ترسد، با عروسک ها یا حیوان های اسباب بازی برخوردهای مشابهی را برایش تداعی کنید تا بر این ترس غلبه کند.

محبت کردن

زمانی که شما مجبور به ترک او هستید و نمی توانید در کنارش باشید با استفاده از وسایل آرام کننده مانند بالش کهنه یا عروسک که به کودک احساس نزدیکی و اطمینان می بخشند کمک کنید تا بر ترس خود غلبه کنند. نگران نباشید او از 4 سالگی به بعد این وسایل را کنار می گذارد و روش های دیگری برای کم کردن ترس خود بکار می برد.

درمان ترس کودکان با محبت کردن به آن ها

ترس های خود را جلوی او بروز ندهید

سعی کنید ترس های خود را از بین ببرید یا دست کم جلوی کودک آنها را بروز ندهید زیرا سبب می شود که کودک هم از آنها بترسد .

باید و نبایدهای رفتار با کودکان زود رنج

کودکان زود رنج به لحاظ عاطفی به راحتی درهم می شکنند. آن ها اغلب گریه می کنند، نگران این هستند که به دردسر بیفتند و به اطمینان خاطر زیادی نیاز دارند. آن ها همه چیز را به شدت احساس می کنند. این به این معنی است که آن ها خیلی هیجان زده، عصبانی و فوق العاده می ترسند.

برخی از کودکان زود رنج فقط از لحاظ عاطفی حساس نیستند، این کودکان نسبت به هر چیز فیزیکی که آنها را تحریک کند مثل صداهای بلند و نور حساس هستند. آن ها ممکن است از جمعیت زیاد بترسند و برای مقابله با هر نوع تغییر تلاش کنند. در نتیجه، کودکان زود رنج برای امتحان کردن چیزهای جدید مردد هستند و برای مقابله با نا امیدی مبارزه می کنند.

در حالی که نظم دقیق ممکن است به برخی از کودکان کمک کند تا رفتار خود را تعدیل کنند، مجازات های شدید احتمالا باعث مشکلات بیشتری در کودکان زود رنج می شود. در نتیجه همانطور که در این بخش از تربیت کودک در بیا نی نی عنوان شده یافتن راه هایی برای پرورش و راهنمایی کودکانی که ممکن است زود رنج باشند، مهم است.

نشانه کودکان زودرنج چیست ؟

گریه و زاری: زمانی که کودک شروع به گریه می کند، در طول روز به مدت طولانی و مداوم گریه می کند.

بی قراری: به نظر می رسد که از اوضاع راضی نیستند، آنها سعی خواهند کرد با اشیاء خاص یا حتی خودشان درگیر شوند و دائماً در حال حرکت هستند.

التماس کردن:اگر خواسته های آن ها برآورده نشود، شروع به التماس می کنند و ممکن است به رفتارهای دراماتیک دست بزنند.

عصبانیت: هر گفتگویی با آن ها به یک پاسخ تحریک آمیز خاتمه می یابد. هر گونه اقدام جزیی ممکن است باعث ناراحتی آن ها شود.

قطع ارتباط: کودک کاملا ارتباط را با شما قطع می کند. آن ها حرف نمی زنند، جواب نمی دهند، به چشم شما نگاه نمی کنند و نسبت به همه چیز بی علاقه هستند.

کودک شما چقدر زود رنج است ؟

تکنیک های خاصی برای مشخص کردن اینکه کودک شما چقدر زود رنج است وجود دارد. پاسخ “بله” یا “خیر” به موارد زیر به تعیین این حساسیت کودک کمک می کند.

حساسیت عاطفی نسبت به خود:

آیا کودک شما می تواند با کلمات واضح بیان کند واقعاً چه احساسی دارد؟

اگر فرزند شما در حال تماشای یک فیلم است یا کتاب ترسناکی را می خواند آیا واکنش او غیر محسوس نیست؟

وقتی اتفاقاتی که کودک می خواهد رخ نمی دهد، آیا بیش از حد گریه می کند و برای آرام کردن او مشکل دارید؟

اگر شما یا هر شخص دیگری با فرزندتان محکم صحبت می کنید یا از آنها انتقاد می کنید که کار اشتباهی انجام داده است، آیا او ناراحت می شود؟

حساسیت عاطفی نسبت به دیگران:

زمانی که کسی از خانواده در هر موقعیتی ناراحت است، آیا کودک می تواند آن را تشخیص دهد؟

اگر کودک شما فردی را در وضعیت بسیار عاطفی ببیند آیا می تواند خشم، ناراحتی و یا درد و احساس طرف مقابل را درک کند؟

در صورتی که کودک شما با فردی که ناراحت است، تعامل داشته باشد، آیا او قادر به درک یا همدلی نسبت به آن شخص است؟

اگر اغلب پاسخ های شما یک بله یا نه قوی باشد، معمولا نشان می دهد که کودک شما در انتهای یک طیف احساسی قرار دارد که می تواند از حساسیت زیادی برخوردار باشد.

الگوی صحیح رفتار والدین با کودکان زود رنج

حساسیت آن ها را بپذیرید:

اگر فرزندتان زود رنج است، سعی نکنید خلق و خوی آن ها را تغییر دهید. به جای دیدن گریه و زاری کودک خود بر نقاط قوت و استعداد او تاکید کنید. درک این که چه چیزی ممکن است برای یک کودک عادی آسان باشد، می تواند برای یک کودک زود رنج بسیار مشکل باشد.

بنابراین همانگونه که این بخش از بیا نی نی اشاره می کند به جای دلسرد کردن کودکان از تجربه احساسات بزرگ، بر آموزش آن ها برای مقابله با احساسات خود به شیوه ای مناسب اجتماعی تمرکز کنید. زمانی که احساس ناامیدی دارید و آرزو می کنید که فرزندتان کم تر زود رنج باشد، به خاطر داشته باشید که این همان حساسیتی است که اغلب منجر می شود آن ها نسبت به دیگران بی نهایت مهربان باشند.

زمان استراحت داشته باشند:

کودکان زود رنج می توانند تحت تاثیر جمعیت زیاد، نور و محیط های آشفته قرار بگیرند. بنابراین مهم است که از برنامه بیش از حد کودک خود اجتناب کرده و فعالیت های فوق برنامه را محدود کنید، همچنین زمان های استراحت در خانه را که فرزندتان احساس امنیت و آرامش کند را فراهم کنید.

علاوه بر این شما می توانید یک قسمت از منزل را با فعالیت های آرام مانند کتاب رنگ آمیزی، هدفون با موسیقی آرامش بخش ایجاد کنید.

محدودیت هایی را تنظیم کنید :

اگر چه ممکن است خنثی کردن قوانین برای اجتناب از تربیت یک کودک زود رنج وسوسه انگیز باشد، اما در دراز مدت استثنا وجود نخواهد داشت.

در حالی که انعطاف پذیری شما مهم است، فراموش نکنید که آموزش به کودکان درمسئولیت پذیری بزرگسالی آنها کمک می کند. اگر خیلی راحت باشند، آمادگی مقابله با دنیای واقعی را نخواهند داشت.

هنگامی که نظم و انضباط را کنار می گذارید، کودک زود رنج فرصت یادگیری و رشد را از دست می دهد.

تلاش های آن ها را تحسین کنید:

بچه های زود رنج نیاز به تشویق زیادی دارند. تلاش های فرزندتان را تحسین کنید، حتی اگر موفق نباشند. کودکانی که به طور متناوب مورد تمجید قرار می گیرند، اعتماد به نفس بیشتری دارند.

از سوی دیگر، اگر کودک را برای انجام کارهایی که یک کودک دیگر انجام می دهد تشویق کنید، می تواند تاثیر منفی روی آنها بگذارد. هدف این است که تلاش های کودکان را به جای نتایج کار آنها مورد تحسین قرار دهید.

به کودکان پاداش بدهید :

کودکان زود رنج اگر دچار مشکل شوند احساس بدی را تجربه می کنند. مثلا به جای آن که بگویید:نمی توانی دسر بخوری، مگر اینکه تمام شام خود را بخوری، بگویید:اگر تمام شام را بخوری به تو دسر می دهم. پاداش دادن به کودکان کمک می کند رفتار خود را تغییر دهند.

کلمات احساسی به کودکان یاد بدهید:

کودکان زود رنج باید یاد بگیرند چطور احساسات خود را با کلمات بیان کنند و باید روش های مناسب را یاد بگیرند تا با آن احساسات کنار بیایند. کودکان زود رنج اغلب به والدین نشان می دهند که نسبت به رفتارهای خود چه احساسی دارند. به کودکان بیاموزید که چگونه احساسات خود را با کلمات مشخص کنند.

حل مساله را به کودکان بیاموزید :

کودکان زود رنج اغلب اوقات احساس درماندگی می کنند و ممکن است ندانند چگونه واکنش نشان دهند. در این شرایط، مهم است که آن ها بدانند چطور از راه حلی که می تواند استرس و اضطراب را تسکین دهد، استفاده کنند. بنابراین والدین باید به آن ها یاد بدهند چطور در حل مساله درگیر شوند.

داشتن مهارت های حل مساله می تواند تفاوت بزرگی در زندگی روزمره کودک داشته باشد. به کودکان خود دستور العمل گام به گام برای مقابله با مشکلات را آموزش دهید تا آن ها اعتماد به توانایی خود برای رسیدگی به وضعیت های ناخوشایند را به دست آورند.

به کاربردن مجازات منطقی:

کودکان زود رنج مانند هر کودک دیگر به مجازات منفی نیاز دارند. تنها به این دلیل که یک کودک گریه می کند یا احساس بدی دارد، به این معنا نیست که آن ها باید از عواقب کار فرار کنند. بنابراین، دقت کنید زمانی که فرزندتان قوانین را نقض می کند، مجازاتی را برای آنها در نظر بگیرید.

دور کردن آنها از محیط های شلوغ:

برای کم کردن حساسیت روحی و روانی کودک زودرنج خود، باید او را از محیط های پرسر و صدا و شلوغی که احساس می کنید فرزندتان اذیت می شود دور نمائید تا به وضعیت عادی بازگردد. زیرا ممکن است عدم تحمل مکان های پر سر و صدا منجر به تشدید حساسیت فرزندتان گردد.

به آن ها فرصت بدهید :

یک کودک نمی تواند سریعا خود را از یک مرحله اضطراب عاطفی نجات دهد. آن ها کج خلقی و طغیان می کنند. برای آن ها یک فضای امن فراهم کنید و زمان مناسب بدهید. به تدریج خسته شده و به واقعیت برمی گردند و شروع به درک مسائل می کنند.

محرک ها را شناسایی کنید :

ممکن است الگوهای خاص یا سناریوهایی وجود داشته باشد که کودک شما را در وضعیتی از زود رنجی قرار می دهد. با آن ها حرف بزنید تا بفهمید چه اتفاقی ممکن است افتاده باشد و بفهمید چه چیز دیگری می تواند وجود داشته باشد که نمی تواند به شما بگوید.

یادداشت برداری انجام دهند :

دانشمندان و درمانگران در سراسر دنیا در مورد فواید ذهنی خاطره نویسی صحبت کرده اند. انجام این کار از دوران کودکی راه خوبی برای فرزند پروری یک کودک زود رنج است.

توقع کودکان را زیاد نکنید:

هنگامی که والدین فرزند خود را پر توقع تربیت می کنند، به تدریج کودک در برابر مخالفت های پدر و مادر، کم تحمل شده و به مرور زودرنج می شود. بنابراین والدین باید نسبت به تامین نیازهای فرزندان، قوانینی داشته باشند و به خواسته های غیر منطقی و بیش از حد کودک پاسخ منفی بدهند.

حواس کودک را پرت کنید :

بسیاری از والدین فکر می کنند نظم دادن یک کودک زود رنج راه درستی است. با این حال، بهتر است تلاش کنید تا حواس آن ها به یک فعالیت دیگر پرت شود تا ذهن آن ها را از چیزی که بر آن تاثیر می گذارد، منحرف کنید. این کار به کودکان کمک می کند با استرس خود کنار بیایند.

کودک را مضطرب نکنید:

اگر به هر دلیلی انجام تغییرات در زندگی فرزندتان الزامی است، مرحله به مرحله پیش بروید تا فرزندتان کمتر دچار نگرانی و اضطراب شود.