برچسب: دانستنی ها

نشانه و علائم آستیگمات چشم و راههای تشخیص و درمان آن

آستیگمات در کودکان یک مشکل بینایی بسیار رایج است و تقریبا 15 درصد کل کودکان جهان را درگیر می کند. در بیشتر موارد آستیگمات در دوران کودکی یا نوجوانی آغاز می شود و معمولاً از طریق ژنتیک هم به ارث می رسد. اطلاعاتی در مورد تشخیص آستیگمات را در این قسمت از بیا نی نی در اختیار شما قرار خواهیم داد :

چشم آستیگمات را نمی توان خیلی زود تشخیص داد. به همین دلیل ممکن است روی عملکرد کودک در دوران مدرسه تاثیر گذار باشد. بنابراین در این مقاله همه چیز را در مورد تشخیص آستیگمات در دوران کودکی به شما آموزش می دهیم.

آستیگماتیسم در دوران کودکی چیست؟

آستیگماتیسم یک نوع خطای انکساری در بینایی است که باعث می شود فرد نتواند در روشنایی تمرکز خوبی داشته باشد. در نتیجه تاری دید ایجاد خواهد شد. آستیگماتیسم زمانی اتفاق می افتد که شخص سعی می کند روی چیزی تمرکز کند و فرقی ندارد که آن جسم چقدر به او نزدیک یا چقدر دور است.

به عبارت دیگر هم بینایی نزدیک و هم دور را درگیر می کند. البته آستیگماتیسم با نزدیک بینی متفاوت است زیرا فردی که نزدیک بین باشد، به طور کامل در دیدن اجسام دور مشکل دارد.

افرادی هم که دوربین هستند، در بینایی نزدیک مشکل دارند. پس بسیار مهم است که بین این دو تفاوت قائل باشیم زیرا هر کدام نیاز به درمان های متفاوت دارند.

علل آستیگماتیسم در کودکان چیست؟

همان طور که بالاتر هم توضیح دادیم، چشم آستیگمات در کودکان معمولا بر اثر ژنتیک اتفاق می افتد. بنابراین اگر یک یا هر دو نفر از والدین به این مشکل مبتلا باشند، احتمال ایجاد آن در کودکان بالاتر می رود. البته مواردی هم هستند که هیچ گونه سابقه خانوادگی ندارند. پس ژنتیک لزوماً در این امر موثر نیست.

قرنیه کودکان مبتلا به آستیگمات، معمولاً از حالت طبیعی سطوح صاف تری دارد. بخش قدامی و یا پیشینی داخل چشم، اشعه های نور را روی شبکه متمرکز می کند که معمولاً در قسمت جلو یا پشت شبکیه اتفاق می افتد. در بعضی از موارد شکل لنزها نیز تغییر می کند و قرنیه هم تحت تاثیر قرار می گیرد.

انواع آستیگمات

انواع مختلفی از آستیگماتیسم در کودکان وجود دارد. برای این که بتوانید آن را بفهمید، باید ببینید که مشکل چشمی دقیقاً از کجاست.

اگر از جلو به چشم نگاه کنید، می توانید چشم را به دو قسمت بالا و پایین تقسیم کنید. یک تقسیم بندی دیگر هم در چپ و راست وجود دارد. بنابراین اولین نوع آستیگماتیسم آستیگمات myopic یا نزدیک بین است و از طرف دیگر آستیگماتیسم در کودکان همچنین می تواند hyperopic یا دوربین باشد. البته آستیگماتیسم ترکیبی هم وجود دارد که معمولاً هم دوربین و هم نزدیک بین را درگیر می کند.

علائم آستیگماتیسم در کودکان

برای این که آستیگمات را در کودکان متوجه شوید، بسیار مهم است که به علائم آن که در این بخش از بیا نی نی آورده ایم توجه کنید.

تاخیر در یادگیری

آستیگماتیسم دور یا نزدیک را نمی توان به راحتی تشخیص داد و علائم آن ها خیلی مشهود نیستند و ممکن است به سرعت خودشان را نشان ندهند اما زمانی که کودک به مدرسه برود، کم کم متوجه آن خواهد شد و علائم آن چالش های تحصیلی و تاخیر در یادگیری بدون دلیل خاصی است.

کودک در طول مطالعه تمرکز کافی ندارد و همچنین ممکن است علائمی شبیه به بیش فعالی داشته باشد. اگرچه کمبود تمرکز می تواند به ناتوانی کودک در تمرکز و شیطنت او هم مربوط شود.

سردردهای مداوم

این کودکان معمولاً سردرد های مداوم را تجربه می کنند و نمی توانند روی اجسام تمرکز کنند. وقتی که می خواهند به چیزی نگاه کنند، سرشان را خم می کنند تا به آن جسم نزدیک تر شوند. معمولاً چشمان آن ها قرمز است و خارش بیشتری نسبت به حد معمول دارد.

کاهش علاقه و هیجان در مطالعه و درس خواندن

کاهش علاقه و هیجان در مطالعه و درس خواندن می تواند نشان دهنده مشکلات بینایی باشد. زمانی که این کودکان در این شرایط با صدای بلند درس می خوانند، بعضی از خطوط را جا می اندازند یا حروف ها را جابجا ادا می کنند.

دیگر نشانه های آستیگمات بودن چشم کودک عبارتند از:

• تنگ کردن چشم های خود برای دید بهتر
• آب ریزش چشم
• حساسیت به نور آفتاب بیشتر از معمول یا نور ترسی
• نزدیک کردن اجسام به چشم ها
• نزدیک کردن سر به اجسام
• بی قراری و کلافگی به دلیل بروز اختلالات بینایی در کودکان زیر سه سال

چگونگی تشخیص آستیگماتیسم در کودکان

برای تشخیص آستیگمات در کودکان علاوه بر مشاهده تمام علائم، باید به یک چشم پزشک مراجعه کنید.

یک متخصص می تواند بینایی کودک را بهتر بررسی کند و آزمایش های مختلفی را به عمل بیاورد. در بینایی سنجی چشم، معمولاً از لنزهای مختلف برای ارزیابی جنبه های مختلف بینایی استفاده می شود تا آستیگمات تشخیص داده شود.

چیزی که باید در مورد آستیگماتیسم در کودکان به یاد داشته باشید، این است که ممکن است این مسئله روی تحصیلات آن ها اثرگذار باشد. به همین دلیل بسیار مهم است که علائم آن مانند طرز کتاب خواندن یا سردرد های مداوم را در نظر بگیرید. معلمان، والدین و هر کسی که زمان زیادی را با آن ها سپری می کند، مسئولیت تشخیص این وضعیت را دارد.

درمان آستیگماتیسم در کودکان

معمولا پزشک برای درمان آستیگماتیسم عینک های مخصوص کودکان یا لنز را تجویز می کند. اگرچه این عینک های تجویزی برای کودکان مختلف متفاوت هستند.

برای آستیگماتیسم های کمتر از یک دیوپتری در کودکان لازم نیست درمانی صورت بگیرد و عینک تجویز شود اما آستیگماتیسم های بیشتر از یک شماره، مهم تلقی می شوند و بیش از دو شماره نیز نه تنها موجب تاری قابل توجه دید می شوند، بلکه در صورت استفاده نکردن از عینک زمینه ابتلا به تنبلی چشم را فراهم می کند. اختلاف قدرت انکساری قرنیه کودک در دو محور مختلف که مهم ترین علت آستیگماتیسم در کودکان است فقط با عینک درمان می شود. با تجویز عینک مناسب، کودک دید واضح خواهد داشت بنابراین کودک باید در همه ساعات بیداری، عینک را به چشم داشته باشد.

اگر آستیگمات بدون چشم کودک خود را قبل از سه سالگی تشخیص نداده اید، نگران نباشید زیرا شانس برای درمان آن در سنین بالاتر نیز وجود دارد. قبل از سه سالگی کودکان هنوز از چشم هایشان برای دید دقیق زیاد استفاده نمی کنند وجود آستیگماتیسم در این سنین مشکل جدی برای بینایی ایجاد نمی کند. تنها در شرایطی که آستیگماتیسم در سنین قبل از سه سالگی در حد خیلی شدید باشد لازم است مورد رسیدگی قرار گیرد. والدین باید پس از رسیدن کودک به سه سالگی در طرح بینایی سنجی کودکان شرکت و کودک خود را ارزیابی کنند. ممکن است برای درمان آستیگماتسم لازم باشد کودک طی سال ها از عینک استفاده نماید.

چقدر باید یک کودک غذا بخورد و تغذیه شود؟

تغذیه کودک دارای اهمیت بسیار زیادی است بنابراین برنامه غذای کودک باید صحیح و مفید باشد و نکاتی که در این بخش از بیا نی نی خواهیم گفت را داشته باشد. اول از همه، شما باید حتما در زمان مناسب و با راه درست غذاهای جامد را به او بدهید ، با توجه به دستورالعمل ها، توصیه می شود که شش ماه اول به طور انحصاری نوزاد خود را با شیر تغذیه کنید و پس از آن غذاهای جامد را وارد کار کنید.

ثانیا، مهم است که به یاد داشته باشیم که هر کودکی متفاوت است و هر یک از نوزادان اشتها و ریتم تغذیه بسیار متفاوتی باهم دارند.

غذای کودک 6 تا 12 ماهه چقدر باید باشد؟

غذای کودک و عوامل متعددی که سبب بروز کاهش اشتها در نوزادان می شوند ،عبارتند از:

1. دندان درآوردن:

هنگامی که دندان های بچه در می آید، نوزادان دچار ناراحتی زیادی می شوند. لثه های آنها صدمه می بیند و خیلی رنج می برند و این یک حس عمومی ناراحتی برایشان است در نتیجه اشتهایشان کم می شود و آنها چند روز را با گریه و رد کردن غذا صرف می کنند.

غذای کودک و بی اشتهایی در نوزادان زیر یک سال

2. بیماری:

اگر فرزند شما به طور ناگهانی شروع به رد کردن غذا کرد و همچنین در دوران دندان درآوردن هم نبود، پس احتمال دارد که از یک بیماری رنج می برد. حتی یک سرد ما خوردگی ساده و یا گرفتگی بینی به اندازه کافی برای غذا نخوردنش کافی است. عفونت در معده و یا هر جای دیگری نیز می تواند اشتها را کاهش دهد.

3 خستگی طبیعی:

نق نق کردن یک قسمت طبیعی از رشد است، حتی برای نوزادان. همانطور که نوزادان رشد می کنند و بیشتر در مورد خود و محیط زیستشان یاد می گیرند، ممکن است در مورد غذا بی علاقه باشند.به جای مجبور کردن آنها را در این مرحله برای غذا خوردن، مهم است که نگرش مثبتی را نسبت به زمان غذا را حفظ کنید و سعی کنید آنها را به شیوه ای سرگرم کننده تغذیه کنید.

غذای مناسب کودک در زمان بی اشتهایی هایش

چگونه می توانم بدانم که غذای کودکم به اندازه کافی بوده است؟

نشانه های نوزاد شما بهترین شاخص برای فهمیدن اینکه خوب خورده یا نه، می باشد ؛ اگر او از قاشق بعدی امتناع می کند بهتر است که کارتان را متوقف کنید و پس از 2 ساعت غذای مختلفی را به او بدهید.

مهم است که حتما ترکیب مناسبی از غذا را به طوری که کودک بی حوصله خود بدهید و در عین حال تغذیه او کامل باشد. معرفی یک غذای جدید می تواند سخت باشد و طی چند ماه 10 تا 15 بار تلاش شود تا کودک شما در واقع غذای جدید را بپذیرد.

نوزادان می توانند احساسات والدین را بگیرند، بنابراین هنگامی که کودک غذای جدید را رد می کند، دلسرد یا ناراحت نشوید و به طور مثبت و موثر در قدم خود بمانید.

اندازه غذای کودکان 6 تا 12 ماه

یک کودک 6 ماهه چقدر باید غذا بخورد؟

شش ماهگی بهترین زمان برای شروع دادن جامدات است زیرا بدن نوزاد شما آماده است تا به درستی بنشیند و از قاشق غذا استفاده کند با این حال، از آنجا که فقط یک مبتدی است، مهم نیست که بیش از حد مشتاق بشوید و مجبورش کنید تا مقادیر زیادی از آنها را بخورد.

روزانه با یک قاشق غذاخوری به آرامی شروع کنید و به تدریج مواد غذایی جدیدی را معرفی کنیدو همیشه به یاد داشته باشید که قوانین 3 روزه را با هر غذای جدید دنبال کنید تا اطمینان حاصل شود که کودک شما هیچ مشکل هضمی با آن ندارد.

غذای مناسب برای 6 ماهگی کودک

برای این سن، شما می توانید برنامه زیر را دنبال کنید:

روز 1 – با 1 قاشق غذا خوری در روز شروع کنید(بهترین انتخاب برای اولین مواد غذایی پوره سیب است، از آنجایی که شیرین است)، و آن را با شیر خود شل و نرم کنید.

روز 2 – دو بار در روز، غذا را به 2 قاشق غذاخوری پوره سیب زمینی افزایش دهید.

روز 3 – دو بار در روز پوره سیب زمینی را به 3 قاشق برسانید .

روز 4 – غذای جامد بعدی می تواند سبزیجات باشد، می توانید با هویج، 1 قاشق غذاخوری از آب هویج یا پوره هویج شروع کنید.

روز 5 – دو بار در روز ،به 2 قاشق غذاخوری آب هویج / پوره افزایش دهید.

روز 6 – افزایش به 3 قاشق غذاخوری آب هویج / پوره در دو بار در روز.

روز 7 – صبح پوره سیب، عصر پوره/ آب هویج.

برای هفته های آینده، شما می توانید غذاهای جدیدتر را معرفی کنید، اما با مقادیر کمتری شروع کنید.هدف این است که کودک را غرق نکنیم، اما در عین حال او را به انواع غذاهایی که می تواند بخورد، آشنا کنید تا تمام مواد مغذی را دریافت کنند.

در پایان این ماه، کودک می تواند 2 وعده غذا در روز به میزان حدود 30 میلی لیتر بخورد و در صورت نیاز با شیر خود او را شیر دهید.

برنامه غذایی کودکان شش ماه

غذای کودک 7 ماهه چقدر است؟

همانطور که فرزند شما 7 ماهه می شود و برنامه ماه گذشته اش خوب بوده است، می توانید تعداد وعده های غذایی را به سه بار افزایش دهید.

زمانهای تغذیه بستگی به کودک شما و روال خانوادگی شما دارد، اما این زمان خوبی برای ساخت وعده های غذایی صبحانه، ناهار و شام برای او است.مقدار هر خوراک در این ماه تقریبا اندازه مشت بچه شما است که حدود 90 تا 100 میلی لیتر است.

مطمئن شوید که رژیم غذایی او شامل حبوبات، غلات، میوه ها و سبزیجات است و بافت غذایش می تواند سفت تر از ماه گذشته باشد، که می تواند.

مقدار هر خوراک در این ماه تقریبا اندازه مشت بچه شما است که حدود 90 تا 100 میلی لیتر است. مطمئن شوید که رژیم غذایی او شامل حبوبات، غلات، میوه ها و سبزیجات است و بافت غذایش می تواند سفت تر از ماه گذشته باشد، که می تواند مقدار غذا در یک قاشق چای خوری را تحت تاثیر قرار دهد.

غذای مناسب برای کودکان 7 ماهه

غذای کودک 8 تا 9 ماهه چقدر می باشد؟

در 8 ماهگی، بیشتر نوزادان درک صحیحی را تجربه کرده اند و هماهنگی دارند تا بدون نیاز به اشیاء خوراکی را به دهانشان بگذارند. این باعث می شود این زمان خوبی برای معرفی غذاهای انگشتی باشد و اجازه ای برای آنها برای تغذیه توسط خودش4 باشد.

علاوه بر سه وعده غذای اصلی از ماه گذشته، دو میان وعده نیز می تواند برایش معرفی شود، ترجیحا در اواسط صبح و بعدازظهر بعد از ظهر.

بررسی میزان مصرف کودک شما در حال حاضر بسیار سخت است. از زمانی که خودش غذا می خورد، غذاها احتمالا تردتر سنگین تر از پوره یا فرنی هستند. در عین حال، بچه ها با غذای خود بازی می کنند، بنابراین همه چیزهایی که شما پیشنهاد می دهید خورده می شود.

دنبال نشانه های نوزاد خودتان باشید – اگر میزان غذایی که به کودک 7 ماهه خود می دهید، سریعا خورده می شود، ممکن است بخواهید میزان غذا را برایش بیشتر کنید.

کودک شما به زودی به شما می گوید که چه وقتی سیر می شود. آنها احتمالا می توانند یک پنکیک کوچک را تنهایی بخورند. غذاهایی شامل بافت بیشتر در پوره و فرنی. شما همچنین می توانید تخم مرغ، مرغ و ماهی را در این مرحله معرفی کنید.

غذای مناسب برای کودکان هشت تا نه ماهه

غذای کودک در 10-11 ماهگی چقدر است؟

در 10 ماهگی، ایده خوبی برای جلوگیری از خوردن پوره است، زیرا می تواند غذاهای سخت تری را بخورد. در حال حاضر غذای نوزاد شما می تواند غذای بالغ با دانه ها، سبزیجات و پروتئین باشد.

فقط مطمئن شوید که آنها حوری درست کنید که کودکتان دوست داشته باشد، و مراقب خطرات خفگی اش باشید و از شیر گاو، عسل، نمک و شکر اجتناب کنید.

این سن زمانی است که نوزادان ممکن است شروع به ادعا کردن می کنند و علاقه خود را در غذاها مشخص می کنند و یا روی غذاهایی اشتهایشان را از دست می دهند.

ادویه جات یک راه خوب برای افزایش علاقه به غذاهاست و همچنین تلاش برای غذا خوردن یک تجربه لذت بخش مانند خوردن غذا با خانواده است.

بهترین غذا برای کودکان ده تا یازده ماه

چیزهایی که باید درباره غذای کودک به خاطر بسپارید:

• پیشنهادات را به همان اندازه که کودکتان میخواهد به او بدهید تا بخورد.
• به زور به کودک غذا ندهید.
• در مورد اینکه کودک شما چقدر غذا می خورد ناراحت نشوید.
• اگر کودک تقاضای شیر مادر می کند، به او بدهید، مخصوصا در سال اول تولد.
• قبل از اولین سال تولدش، از شیر، شکر، عسل و شیر گاو اجتناب کنید.
• به دنبال نشانه های نوزاد خود برای این باشید که چه زمانی سیر شده.

همانطور که می بینید، تصمیم گیری در مورد میزان غذا خوردن نوزادتان، علم موشک پرتان کردن نیست! مثل هر چیز دیگری، شما بهترین قاضی برای عادت های غذا خوردن کودکتان هستید و باید به غرایز خود گوش دهید. نوزادان به طور گسترده ای در میزان خوردنشان متفاوتند، و سن شروع خوردن مواد غذایی جامد نیز نقش کوچکی را ایفا می کند.

نکاتی دانستنی درباره غذای کودک زیر یک سال

نکات رفتاری مهم در غذای کودک

در هنگام غذا دادن به کودک بایستی مواردی را رعایت کرد که کودک با اشتها و علاقه بیشتری غذا بخورد. حال ما به ذکر این نکات می پردازیم : 

1- کودک باید در زمان خوردن غذا در وضعیت راحتی قرار گیرد و غذا نزدیک او باشد تا بتواند به راحتی بدون این که تحت فشار قرار گیرد، غذا بخورد. این کار موجب می شود ریخت و پاش کودک کمتر شود.

 2- بشقاب و لوازم غذا خوردن باید از جنس نشکن باشد. در صورت شکستن ظرف ممکن است کودک احساس ناامیدی کند و یا والدین عصبانی شوند. 

3- قاشق نباید زیاد گود باشد و لیوان نیز باید به اندازه ای باشد که کودک به راحتی آن را بگیرد. 

4- خوردن سوپ برای کودک سخت است ولی اگر کمی قوام آن غلیظ باشد کودک می تواند آن را با قاشق بخورد. 

غذای کودک 6 تا 12 ماهه ام را چگونه به او بدهم؟

5- رنگ مواد غذایی می تواند در اشتهای کودک و علاقه ی او به غذا تاثیر بگذارد. خوردن غذاهایی با رنگ های سبز، نارنجی و زرد برای آن ها جالب است. برای این کار می توان از سبزیجات برگ سبز، هویج و… استفاده کرد. 

6- آب میوه ی طبیعی بهتر از نوع صنعتی آن است چرا که به نوع صنعتی آن ماده ی قندی، رنگ و ماده ی معطر اضافه شده است. 

7- دادن وقت کافی در زمان صرف غذا بسیار مهم است و باید از شتاب و عجله درهنگام غذاخوردن پرهیز کرد. 

8- باید بی علاقگی کودک را نسبت به یک ماده ی غذایی پذیرفت و یک ماده ی خوراکی دیگر را جایگزین کرد. 

9- غذا خوردن در یک ساعت معین می تواند سبب تحریک اشتهای کودک شود. 

10- خستگی کودک مهم ترین عامل از بین بردن اشتهای اوست. بهتر است بعد از استراحت به کودک غذا داده شود. 

چه کنم که کودک 6 تا 12 ماهه ام غذا بخورد؟

11- کودک در یک محیط آرام بهتر غذا می خورد. مشاجره، بلند کردن صدای رادیو و تلویزیون، وهمچنین رفت و آمد زیاد حواس کودک را پرت می کند و تمایل او به غذا خوردن کم می شود. 

12- دادن غذای یکنواخت و تکراری سبب بیزاری کودک می شود. حتی اگر غذایی که مورد علاقه ی کودک است، پشت سرهم و تکراری به کودک داده شود، از خوردن آن امتناع خواهد کرد. 

13- هنگامی که رفتار کودک غلط است باید عکس العمل ثابتی نشان داد، مثلاً اگر بشقاب یا قاشق یا غذا را پرت کرد، نباید گاهی اوقات خندید و گاهی تنبیه کرد، بلکه باید رفتاری را در پیش گرفت که کودک احساس کند، کارخوبی انجام نداده است.

14- نخوردن برخی از غذاها ممکن است به علت تقلید کودک از اطرافیانش باشد.

آموزش ماساژ صحیح کودک و اثرات مثبت آن

ماساژ کودک یک راه شگفت انگیز و موثر برای برقراری ارتباط با نوزاد است زیرا نخستین رابطه نوزاد با دنیای خارج از طریق لمس کردن حاصل می شود و لمس کردن به نوزاد احساس امنیت و اعتماد می بخشد. والدین با تماس های محبت آمیز و ماساژ نوزاد می توانند احساس آرامش بیشتری به او ببخشند و به او ابراز محبت کنند و از آغاز نوزادی به افزایش اعتماد به نفس او کمک کنند. ممکن است والدینی که به تازگی صاحب فرزند شده اند، درباره ماساژ کودک و فواید و طریقه انجام آن اطلاعات کمی داشته باشند، این عزیزان می توانند برای کسب اطلاعات درست و اصولی این بخش از سبک زندگی بیا نی نی را مطالعه نمایند.

فواید ماساژ برای نوزاد و کودک شما

ماساژ دادن کودک با روغن دارای فوایدی از جمله موارد ذیل می باشد:

1. باعث می شود کودک احساس امنیت و آرامش کرده، گریه هایش کاهش یابد، تنفسش تنظیم شده و بدنش گرم شود.

2. گردش خون در دست ها و پاها بهبود خواهد بخشید.

3. برای هضم و حرکت روده ای کودک به خصوص مبتلایان به کولیک بسیار مفید است.

4. باعث آرامش کودک می شود.

5. الگوی خواب کودک تنظیم می شود.

6. در نوزادان نارس، ماساژ باعث نتایج شگفت انگیزی از جمله افزایش وزن و فعالیت مغزی و تثبیت ضربان قلب خواهد شد.

7. ماساژ، با بهبود گردش خون باعث شاداب شدن پوست کودک می شود.

8. ماساژ سیستم ایمنی بدن را تقویت می کند و موجب کاهش بسیاری از دردهای مزمن در بدن کودک می شود.

9. ماساژ سبب محکم شدن عضلات کودک می شود.

10. ماساژ به بهتر شیر خوردن کودکان کمک می کند.

11. کودکانی که ماساژ را تجربه می کنند، سرحالتر و خوش اخلاق ترند.

12. ماساژ درد ناشی از درآوردن دندان و نفخ و جمع شدن گاز در روده های کودک را تسکین می دهد.

13. ماساژ باعث روان تر شدن ترشحات مخاطی و کمک به خروج این ترشحات می شود.

14. نوزادانی که ماساژ را تجربه می کنند، در آینده برای کنار آمدن با استرس ها توانایی بالاتری دارند و تحمل بیشتری در برابر درد خواهند داشت.

نکته :

ماساژ کودک تنها برای کودک پرفایده نیست، بلکه برای والدین هم منافع خوبی دارد و این عمل موجب ایجاد احساس آرامش در والدین و بالا رفتن حساسیت آنها نسبت به حرکات کودکشان می شود. والدینی که فرزند خود را ماساژ می دهند، به دلیل تماس چشمی که در طول ماساژ با نوزاد خود دارند، شناخت و درک بهتری نسبت به عکس العمل های او پیدا می کنند و این امر سبب می شود آنها از کودکشان بهتر مراقبت کنند.

قبل از شروع ماساژ کودک چه کارهایی باید انجام داد؟

انتخاب محیطی آرام و مناسب نیز به اندازه خود روغن از اهمیت بالایی برخوردار است. به این ترتیب، قبل از شروع به ماساژ کودک، اتاق را آماده کنید.

• درها و پنجره ها را ببندید.
• تلفن خود را در حالت بی صدا قرار دهید.
• دمای اتاق را حدود 24 درجه سانتی گراد تنظیم کنید.
• موسیقی آرام بخشی را پخش کنید.
• کودک خود را روی حوله یا تشکی بخوابانید.
• روغن ماساژ، حوله دستی، لباس و پوشک کودک را در دسترس قراردهید.

نکاتی که برای ماساژ کودک باید در نظر بگیرید

1. هنگام ماساژ کودک به او فشار زیادی وارد نکنید.

2. قبل از اعمال روغن روی بدن کودک، دمای آن را آزمایش کنید.روغن نه باید خیلی سرد باشد نه خیلی گرم.

3. ناخن دست هایتان را کاملا کوتاه کنید و اطمینان حاصل کنید که دستان تان گرم، تمیز و خشک است.

4. تکنیک های ماساژ کودک را بیاموزید. بدین منظور می توانید از فردی کمک بگیرید یا فیلم های آموزشی تماشا کنید.

5. زمان ماساژ دادن فرزند زیورآلاتی که ممکن است هنگام ماساژ به نوزاد آسیب بزنند را از دست خود خارج کنید.

6. سطحی که کودک را روی آن قرار می دهید خیلی نرم و فرو رونده نباشد.

چگونه نوزاد را ماساژ دهیم ؟

ابتدا دست ها را روی قفسه سینه بگذارید و ماساژ را از زیر گردن شروع کنید و با حرکات دایره وار به ملایمت با استفاده از انگشتان شست، زیر گردن و اطراف استخوان قفسه سینه کودک را ماساژ دهید و بعد به آرامی به دو طرف قفسه سینه بروید.

سپس ماساژ دست ها را آغاز کنید و از مچ دست تا زیر بغل کودک را ماساژ دهید و خیلی آرام هر کدام از انگشتان، مفاصل و کل دست را لمس کنید. با یک دستتان شکم نوزاد را از ناحیه بالای ناف با حرکت دایره وار در جهت عقربه های ساعت ماساژ دهید.

حالا پاها را به آرامی تا کشاله ران ماساژ دهید و با سر انگشتان خود انگشتان پای کودک را لمس کرده و با حرکات طولی کف پاهایش را ماساژ دهید. در آخر با استفاده از کف دست و حرکات دایره وار پشت و کمر را ماساژ دهید. کامل، آرام و بدون وقفه انجام شدن ماساژ بسیار مهم است پس تمام حواستان به نوزاد باشد و به بهانه های مختلف، ماساژ را قطع نکنید.

دقت کنید ماساژ کودک نباید با فشار دست باشد و نوازش و لمس بدن او، دور از ناحیه قلب باشد. لمس بدن نوزاد و حرکت آرام دست به سمت قلب فقط در زمانی که کودک بیدار و فعال است، مناسب خواهد بود.

زمان ماساژ کودک

مدت زمان ماساژ کودک می تواند بین 5 تا 15 دقیقه باشد و به سن و واکنش هایی که کودک دارد، بستگی دارد. هنگام ماساژ کودک نباید گرسنه یا کاملا سیر باشد. یک ساعت بعد از خوردن غذا و پس از استحمام فرصت مناسبی برای این کار است. بیشتر کودکان پس از ماساژ به خواب می روند، بنابراین زمان ماساژ را قبل از خواب او در نظر بگیرید.

در صورتی که کودک تان علاقه دارد، در مکانی خلوت و در دمای 25 درجه سانتی گراد او را ماساژ دهید. بهتر است این کارزمانی انجام شود که نوزاد بدون پوشش بوده و یا پوششی داشته که در آن احساس راحتی کند.

حرکات کششی بعد از ماساژ

بعد از ماساژ دست ها و پاهای نوزاد حرکات کششی را روی آنها اجرا کنید و دست های نوزاد را صاف و از مچ دست بگیرید و به بیرون بکشید و چند ثانیه به همان شکل نگه دارید.

دست ها را به شکل ضربدری روی شکم بگذارید، چند ثانیه نگه دارید و جای دست ها را تعویض نمایید. بازوها را به سمت بالا کشیده و سپس به سمت پایین با زاویه قائمه نگه دارید.

پاها را ضربدری روی شکم قرار دهید و جای پاها را پس از چند ثانیه عوض کنید.

چه زمانی نباید کودک را ماساژ دهید؟

در پاسخ به سوال برخی از شما کاربران از بیا نی نی باید بگوییم که کودک بیمار را ماساژ ندهید و گر نوزاد تب داری این کار را انجام ندهید و با در آغوش گرفتن نوزاد به او آرامش دهید. هرگز نوزاد تازه غذا خورده را ماساژ ندهید زیرا ممکن است استفراغ کند. ماساژ نوزاد گرسنه هم موجب بیقراری او می شود. همچنین هنگامی که کودک تمایل به بازی دارد او را ماساژ ندهید.

برخی از سوالات رایج

1- آیا می توان در آب و هوای گرم و مرطوب کودک را با روغن ماساژ داد؟

بله، به شرطی که قبل از حمام کودک را ماساژ داده و به درستی او را شستشو دهید. این کار به او احساس راحتی می دهد.

2- آیا باید قبل و بعد از ماساژ کودک را حمام کرد ؟

اگر از روغن های سنگین که غلیظ هستند استفاده می کنید، کودک را حمام ببرید.

عوارض خمیرجادویی یا همان ژل اسلایم بوراکس

محصولات اسلایم در سال گذشته محبوبیت زیادی بین مردم پیدا کردند. ظاهر بامزه آن ها و همچنین بافت بسیار نرم و منعطف، یکی از عوامل محبوبیت این اسباب بازی ها مخصوصاً در بین کودکان است. گزارشات اخیر نشان می دهد که اسباب بازی های اسلایم می توانند بیش از اینکه فایده داشته باشند، به انسان ها آسیب وارد کنند زیرا حاوی سطح بالایی از مواد شیمیایی هستند که می توانند عاملی برای اسهال، ناباروری و یا تشنج باشند. در این قسمت از بیا نی نی همه آنچه که برای این موارد مورد نیاز است را به شما معرفی خواهیم کرد، از شما دعوت می کنیم با دقت تمام این مطلب را مطالعه فرمایید.

ژل اسلایم چیست؟

اسلایم یک ماده چسبناک و انعطاف پذیر است که با ترکیب مواد مختلفی ایجاد می شود و به آن سدیم بورات یا بوراکس با آب هم گفته می شود. بافت چسبناک و ضخیم آن را می توانید در همه رنگ ها تهیه کنید. اسلایم یک ماده خمیری است که حالت ژلاتینی دارد و به شکل های گوناگوی درمیاد خمیر اسلایم یا همان خمیر جادویی یک وسیله بازی برای کودکان است و با آن می توانند اشکال و اجسام درست کنند. بازی با خمیر جادویی در افزایش مهارت و خلاقیت کودک نقش موثری را ایفا میکند اما خالی از لطف نیست که بدانید همین وسیله بازی ممکن است کودک شما را بیمار کند.

اسلایم یا بوراکس از کجا آمده است؟

این اسباب بازی اصالتاً در سال 1976 عرضه شد و اولین بار از صمغ گوار ساخته شده بود که یک محصول پودری از یک نوع لوبیا است. از آن جا به بعد انواع مختلفی از آن ها ساخته شدند. بعضی از آن ها چند رنگه و بعضی از آن ها بسیار جذاب بودند. این اسباب بازی های جدید و ناشناخته به دلیل ویدیو های منتشر شده برای بعضی از افراد اعتیاد آور شدند.

عوارض جدی اسلایم برای پوست و …

خانواده هایی که از اسلایم برای کودکان خود استفاده می کنند، باید بدانند که این اسباب بازی ها حاوی مواد شیمیایی هستند که به آن ها بورون می گویند. به همین دلیل تولید کنندگان آن توصیه می کنند که حتماً مراقبت های لازم را به عمل بیاورید و به شدت مراقب انواع دست ساز و خانگی آن ها باشید.

بعضی از این مواد تشکیل دهنده داخل اسلایم برای اقدامات پاکسازی و تمیز کنندگی استفاده می شوند و ممکن است سوختگی های شدیدی را هم روی پوست کودکان ایجاد کند.

سطح بالای برون همچنین ممکن است عاملی برای استفراغ، انقباض و حساسیت باشد و تاثیرات منفی زیادی روی باروری افراد بگذارد. اگر بچه مدرسه ای دارید، احتمالاً از آخرین انواع اسلایم ها آگاهی دارید. خانواده هایی که برای کودک خود این محصولات را خریداری می کنند، باید بدانند که این اسباب بازی چه مضراتی دارد و بعداً از خطراتی که ایجاد کرده، شوکه نشوند.

اگر هم اصرار دارید که این محصول را خریداری کنید، حتماً از یک راه مطمئن و امن این کار را انجام دهید. کارخانه داران نیز باید استفاده از محصولات پر خطر را کنار بگذارند و سعی کنند از مواد سالم تری برای ساخت آن ها استفاده کنند.

کدام یک از انواع اسلایم خطرناک تر است ؟

از بین محصولاتی که تست شده اند، بدترین اسلایم ها آن هایی بودند که سطح برون در آن ها به شدت بالا بود و حاوی 1400 میلی گرم برون بودند. یعنی 4 برابر بیش از حد مجاز. حد مجاز استفاده از برون در این محصولات 300 میلی گرم است.

اسلایم های بسیار نرم و صورتی رنگ و انواع پف دار نیز حاوی 1000 میلی گرم برون هستند که جزء موارد بسیار خطرناک محسوب می شوند.

دل درد در کودکان نشانه ی چیست ؟ کدام مدل دل درد نگران کننده است؟

دل درد کودکان را جدی بگیرید و تاحد امکان از خود درمانی خودداری کنید چرا که ممکن است دل دردی ساده نشانه ی بیماری جدی باشد. دل درد در کودکان اغلب ناشی از باد و سو هاضمه است که هیچ کدام جدی نیستند اما دل درد ممکن است نشانه عفونت مانند مسمومیت غذایی، اسهال، ذات الریه و یا عفونت های دستگاه ادراری باشد.

البته اضطراب و استرس می تواند باعث حالت تهوع در شکم شود البته درد شدید شکم ممکن است ناشی از بیماری های جدی تر و یا جراحی مثل آپاندیس و یا تو رفتن قسمتی از روده داخل دیگر است ، با مطالعه این بخش از بیا نی نی با علل دل دردهای کودکان کاملا آشنا خواهید شد.

دل درد کودکان نشانه چیست؟

دلایل دل درد کودکان

دل درد حساسیت غذایی یا التهاب معده

دل درد که به عقب باز می گردد ممکن است با یبوست، حساسیت غذایی یا التهاب معده همراه باشد. در دختران نوجوان، دل درد می تواند چندین عامل داشته باشد، از جمله مشکلات تخمدان ، بارداری و درد پریود.

گاهی اوقات درد شکم functional abdominal pain نامیده می شود. در این موارد، علایم عصبی و یا مواد شیمیایی ممکن است شکم کودک را نسبت به محرک های عادی مثل گاز حساس تر کنند.

عفونت گلو هم موجب دل درد کودک می شود

عفونت گلو که توسط باکتری به نام استرپتوکوک ایجاد می شود در کودکان بالای سه سال رخ می دهد علایم عبارتند از گلو درد، تب و دل درد هم چنین ممکن است استفراغ و سردرد به همراه داشته باشد اگر پزشک اطفال کودک را معاینه کند و نتایج مثبت باشد کودک باید با آنتی بیوتیک درمان شود.

عفونت گلو یکی از عوامل دل درد کودکان

علل دل پیچه و دل درد کودکان را بدانید

آلرژی

آلرژی شیر واکنشی به پروتیین در شیر است و می تواند دل درد را که اغلب همراه با استفراغ، اسهال و خارش پوست همراه است ایجاد کند.

ناراحتی عصبی و عاطفی

ناراحتی عاطفی در کودکان زیر سن مدرسه گاهی باعث دل درد متناوب می شود که هیچ دلیل مشخصی ندارد. اگر چه این درد به ندرت قبل از 5 سالگی رخ می دهد اما می تواند برای کودک کوچک تری که تحت فشار غیر معمول قرار دارد رخ دهد.

اولین سرنخ، دردی است که معمولا بیشتر از یک هفته طول می کشد و اغلب با فعالیت های استرس زا و ناخوشایند همراه است علاوه بر این پزشک اطفال می تواند راه هایی برای کمک به کودک تان در مورد مشکلات او ارائه دهد.

مثلا ممکن است توصیه کند از اسباب بازی ها و یا بازی هایی استفاده کنید تا به کودک کمک کند مشکلاتش را حل کند اگر به کمک بیشتری نیاز دارید، پزشک اطفال ممکن است شما را به روان پزشک کودک، روان شناس ارجاع دهد.

دل درد و دل پیچه کودکان به دلیل ناراحتی عاطفی و عصبی

علائم مربوط به دل درد و علل انواع دل درد کودکان

نشانه هایی که با دل درد همراه می شوند، بسته به اینکه چه چیزی باعث دل درد می شود، متفاوت است مثالا، اگر دل درد همراه با از دست دادن اشتها، تهوع، استفراغ و اسهال است، این مشکل می تواند التهاب معده و روده و یا مسمومیت غذایی باشد. گرفتگی و درد عمومی ممکن است با باد زیاد و نفخ ایجاد شود.

دل دردی که از بین نمی رود: می تواند یبوست یا عفونت مجرای ادرار باشد اگر کودک دارای عفونت دستگاه ادراری است، ممکن است هنگام ادرار کردن بیش از حد معمول درد داشته باشد ، ممکن است تب داشته باشد، استفراغ کند و احساس خشم کند.

دل درد نیز ممکن است با ذات الریه و یا عفونت ویروسی در ارتباط باشد. در این حالت کودک احتمالا تب، سرفه و احتمالا گلو درد دارد.

دل درد به احتمال زیاد نشانه یک چیز جدی است اگر کودک را بیدار کند یا اگر درد در ناحیه ویژه ای از شکم باشد، از ناف کودک دور باشد مثالا در آپاندیس دل درد معمولا تیز است و درد اغلب در وسط شروع می شود و سپس به قسمت پایین سمت راست شکم حرکت می کند. همچنین ممکن است کودک تب، از دست دادن اشتها و استفراغ داشته باشد.

دل درد و تب نشانه آپاندیس کودکان

آیا کودک نیاز به ویزیت پزشک در مورد دل درد دارد؟

• از درد شدید شکم شکایت می کند و یا او را از خواب بیدار کند
• دل دردی که مداوم ادامه دارد.
• علاوه بر درد، تب دارد
• از درد هنگامی که راه می رود شکایت می کند زیرا بدتر می شود.
• اسهال یا استفراغی دارد که تمام نمی شود.
• کاهش وزن یا دردی که بر میزان انرژی او تاثیر می گذارد.

اگر کودک موارد زیر را دارد او را مستقیما به بخش اورژانس بیمارستان ببرید:

• استفراغ سبز و یا خونی
• خون در مدفوع

درمان دل درد کودکان

برای اینکه به احساس بهبود کودک کمک کنید می توانید به او مقدار توصیه شده پاراستامول بدهید. اگر بیش از مقدار توصیه شده به او داده شود، می تواند موجب آسیب کبد شود. همچنین مهم است مطمئن شوید فرزندتان به اندازه کافی مایعات بنوشد و استراحت کافی داشته باشد.

دور کردن استرس آرایشگاه از کودکان

چگونه میتوان استرس رفتن به آرایشگاه را از کودکم دور کنم؟

از کودکان اترس آرایشگاه رفتن را دور کنید

نکاتی کاربردی برای آرایشگاه بردن کودک

ریشه کن کردن ترس کودکان در آرایشگاه

از بین بردن استرس کودکان

ورزش کودکان دیابتی چه بایدها و نبایدهایی دارد؟

لازم نیست که فرد مبتلا به دیابت در مسیر ورزش حرفه ای و مسابقات ورزشی قرار گیرد ولی حذف کامل ورزش برای او لازم نیست، تعدادی از ورزشکاران مبتلا به دیابت هستند و در این شرایط به ورزش و رقابت های خود می رسند و فرزند شما نیز می تواند اینگونه باشد. مثل بچه های دیگر، بچه های مبتلا به دیابت سالم هستند و اگر بتوانند زیاد ورزش کنند، واقعا می تواند به آنها کمک کند تا شرایط خود را کنترل کنند.

ورزش چگونه به کودکان دیابتی کمک می کند ؟ فواید ورزش کردن برای بچه های دیابتیک چیست؟

آیا ورزش می تواند به کودکان دیابتی کمک کند؟ پاسخ مثبت است و در این بخش از بیا نی نی به بررسی فواید ورزش کودکان دیابتی اشاره شده است که شامل:

سلامت بهتر برای زندگی:

ورزش باعث تقویت استخوان ها و عضلات می شود و خطر ابتلا به بیماری های قلبی و انواعی از سرطان را کاهش می دهد. 

توانایی های جسمی را بیشتر می کند:

با ورزش، بچه ها می توانند هماهنگی، تعادل، قدرت و استقامت خود را به دست آورند و ورزش همچنین می تواند سطح انرژی آنها را افزایش دهد. 

پاسخ بهتر به انسولین و کنترل قند خون:

ورزش باعث افزایش کارایی انسولین در بدن می شود که به افراد دیابتی کمک می کند تا سطح قند خون خود را در محدوده سالم نگه دارند. 

مدیریت وزن:

برای رسیدن و داشتن وزن سالم، درست غذا خوردن کافی نیست – مردم باید ورزش کنند. ورزش، کالری ها را می سوزاند و عضله را می سازد، که به نوبه خود به بدن کمک می کند تا کالری بیشتری بسوزاند و در افراد مبتلا به دیابت نوع 1 یا 2، داشتن چربی زیادی، از کنترل انسولین برای کارش جلوگیری می کند و نمی تواند سطح قند خون را کنترل کند. 

تجربه زندگی:

هنگامی که بچه ها از خانه بیرون می روند یا به ورزشگاه می روند، برایشان فرصتی است برای دیدار با افراد جدید و تجربیات جدید و جالب.اگر آنها یک ورزش را انجام دهند، کار گروهی، ورزش و رقابت را یاد می گیرند. 

افزایش اعتماد به نفس:

ورزش کمک می کند تا اعتماد به نفس بچه ها افزایش یابد. با تسلط بر مهارت، بهبود توانایی های جسمانی و یا کمک به یک تیم، بچه ها می بینند که می توانند به چیزهایی که می خواهند برسند. 

تقویت روانی:

ورزش می تواند به کاهش تنش و استرس و بهبود آرامش و روحیه کمک کند ، ورزش حتی می تواند به پاک کردن ذهن و آرام کردن آن کمک کند. تمام ورزش ها عالی هستند – از پیاده روی گرفته تا دوچرخه سواری برای بازی ویا در تیم های ورزشی.

برای به حداکثر رساندن مزایای ورزش، یک هدف را برای کودک خود تعیین کنید، مثلا 60 دقیقه ورزش در روز برای 5 تا 6 روز در هفته.

مانند هر قسمت دیگری از یک شیوه زندگی سالم، ممکن است عادت های ورزشی جدید برای بچه ها در ابتدا سخت باشند، اما تجربیات و مزایای ورزش می تواند به بچه ها کمک کند تا به برنامه هایشان برسند.

کودکان دیابتی و آماده شدن برای ورزش :

همه بچه ها باید قبل از اینکه شروع به ورزش کنند، آمادگی فیزیکی ورزشی داشته باشند ؛ برای بچه های مبتلا به دیابت، قبل از شروع هر ورزش جدید، حتما باید با پزشکشان صحبت کنید، که واقعا این سطح فعالیت برای فرزند شما مناسب است یا خیر.

پزشک به شما در مورد هرگونه تغییر در برنامه آزمایشی، دارو یا سایر مواردی که ممکن است لازم باشد برای ورزش اطلاع می دهد. پزشک به احتمال زیاد نور سبزی برای هر فعالیتی می شود که کودک شما می خواهد آن را شروع کند.

جدا از همه اینها، ورزش بخش مهمی از مدیریت دیابت است با این وجود ممکن است ملاحظات خاصی برای فرزند شما وجود داشته باشد که به ورزش های خاصی از قبیل صخره نوردی، پارا گلایدینگ یا غواصی علاقه داشته باشد. 

این ورزش ها نیاز به تمرکز زیادی دارند،و داشتن شرایط جسمانی خوب و کنترل دیابت خوب هستند. اگر مشکلات دیابت رخ دهد و توانایی های فردی را در طول ورزش های ماجراجویی اش مختل کند، آسیب جدی برای فرزندتان می تواند وجود داشته باشد، بنابراین اجازه پزشک و آماده سازی مناسب برای کودکتان مهم است. 

اگر فرزند شما تازه شروع به ورزش کردن یا بازی کردن، کرده است، حمایت عاطفی شما مهم است ، والدین می ترسند و کودک را از مشارکت دور نگه می دارند، والدین می توانند احساس متفاوت بودن، بیمار بودن یا شکننده بودن کودک را تقویت کنند.

نگرش مثبت خود را حفظ کنید و اجازه دهید فرزند شما بداند که او می تواند در ورزشی با کار سخت نیز موفق شود – درست مثل هر بچه دیگر در تیم، تا زمانی که اقدامات احتیاطی ملاحظه شوند.

هنگامی که کودکان مبتلا به دیابت ورزش می کنند:

وقتی کودکان مبتلا به دیابت ورزش می کنند، می توانند قند خون پایینی داشته باشند، که هیپوگلیسمی نام دارد و یا قند خون بالایی داشته باشند، که هیپرگلیسمی نامیده می شوند. 

قند خون پایین می تواند در طول یا بعد از ورزش رخ دهد این اتفاق زمانی رخ می دهد که بدن مقدار زیادی قند ذخیره شده خود را مصرف می کند، به خصوص اگر سطح انسولین پس از تزریق بالا باقی مانده باشد علائم قند خون پایین عبارتند از؛

عرق کردن، سرگیجه، ضعف، لرز، اضطراب، گرسنگی، سردرد، مشکلات تمرکزی و گیجی.

موارد شدیدتر می تواند موجب از حال رفتن یا حمله ناگهانی مریضی شود.

کودکان مبتلا به دیابت ممکن است نیاز به بررسی سطح قند خون و خوردن میان وعده های اضافی برای جلوگیری از کاهش سطح قند خون داشته باشند یا اگر فرزند شما برنامه تمرینی دقیقی را آغاز می کند مانند تمرین برای ورزش، پزشک ممکن است یک مقدار کاهش انسولین را برای جلوگیری از هیپوگلیسمی توصیه کند.

افزایش قند خون همچنین ممکن است قبل و بعد از تمرین اتفاق بیافتد. عضلات در طول ورزش به انرژی بیشتری نیاز دارند، بنابراین بدن با آزاد کردن گلوکز اضافی در خون به آن پاسخ می دهد.

اگر بدن برای استفاده از گلوکز به اندازه کافی انسولین نداشته باشد، قند در خون می ماند این باعث می شود که فرد بیشتر دستشویی برود، که می تواند منجر به کم آبی بدن شود، به ویژه هنگامی که فرد عرق زیاد و تنفس شدید در طول ورزش داشته باشد.

نشانه های دیگر قند خون بالا و دیابت کودکان ،عبارتند از:

تشنگی بیش از حد، خستگی، ضعف، و تاری دید. 

اگر فرزند شما دیابت نوع 1 دارد، پزشک به شما می گوید که چگونه کتون ها را آزمایش کنید و در صورت لزوم، چگونه انسولین اضافی را به ورزشکار خود بزنید. پزشک احتمالا می خواهد فرزند شما قبل از شروع تمرین، سطح قند خون خود را کنترل کند.

تیم مراقبت های بهداشتی دیابتی می گوید که سطح قند خون باید قبل یا بعد بازی، یا بعد از تمرین و قبل از تمرین، اندازه گیری شود. 

اطمینان حاصل کنید که فرزند شما می داند چگونه علائم هیپوگلیسمی و هیپرگلیسمی را تشخیص دهد و این به معنی توقف تمرین و انجام دستورالعمل های پزشک است.

راهنمایی های ورزشی برای بچه های مبتلا به دیابت :

در اینجا چند راهنمایی ورزشی عمومی را آورده ایم:

تنظیم برنامه آزمایش خون:

پزشک شما هر گونه تغییرات در فرکانس یا زمان آزمایش های قند خون را هنگامی که فرزند شما تمرین می کند، نشان می دهد. 

تزریق انسولین را برنامه ریزی کنید:

پزشک ممکن است تزریق انسولین را برای ورزش یا بازی کردن تنظیم کند. اگر کودک شما تزریق انسولین انجام می دهد، سعی کنید از تزریقات در بخشی از بدن که در آن تمرینات ورزشی استفاده می شود اجتناب کنید (مثل تزریق به پای راست قبل از تمرین فوتبال) این باعث می شود که انسولین سریعتر جذب شود و احتمال انقباض هیپوگلیسمی افزایش می یابد.

اگر فرزند شما پمپ انسولین می پوشد، مطمئن باشید که این کار را برای ورزش انجام نخواهد داد، چون ممکن است قطع شود و یا آسیب ببیند و اگر کودک شما نیاز دارد تا در طول ورزش، پمپ انسولین استفاده کند، با پزشک او صحبت کنید. 

درست غذا خوردن:

تیم مراقبت های بهداشتی نیز به شما در تنظیم برنامه غذایی کودک کمک می کنند تا انرژی اضافی مورد نیاز در طول ورزش را تامین کند برای مثال، آنها ممکن است تنقلات اضافی را قبل، در طول و یا بعد از ورزش توصیه کنند.

فرزندتان را تشویق کنید که به توصیه هایش عمل کنند و عواقب ناشی از انجام ندادن آن را توضیح دهید، مانند قند خون پایین. هیپوگلیسمی می تواند با عملکرد ورزشی و توانایی مشارکت شما درگیر شود.

بچه ها – به ویژه نوجوانان – ممکن است وسوسه شوند و سعی کنند استراتژی هایی مانند خوردن کربوهیدرات در قبل دویدن یا کاهش کالری یا آب برای رسیدن به وزن خاصی در کشتی، انجام دهند این رفتارها می توانند مشکلاتی را ایجاد کنند، چرا که آنها احتمال ابتلا به هیپرگلیسمی یا هیپوگلیسمی را افزایش می دهند.

همراه داشتن خوراکی و آب:

چه در بازی فوتبال در مدرسه ،یا شنا در حیاط خلوت، کودک شما همیشه باید خوراکی و آب را در دست داشته باشد. برخی از قندهای سریع اگر قند خون پایین بیاید، مفی خواهند بود و آب آشامیدنی به جلوگیری از کم آبی بدن کمک می کند. 

جمع کردن پک:

اگر کودک شما خارج از خانه ورزش می کند، برای او پکی از تست ها، داروها، دستبند هشدار پزشکی، اطلاعات تماس اضطراری و یک کپی از طرح مدیریت دیابتش را در آن پک قرار دهید. این کار کمک می کند تا این چیزها را در یک کوله پشتی یا کیسه های دیگری نگه دارید تا راحت باشید. 

به مربیانش بگویید:

اگر فرزند شما ورزش منظم می کند، به مربیان او راجع به دیابت فرزندتان بگویید و دستورالعمل های لازم در مواقع مشکلات را نیز به او توضیح دهید آنها همچنین باید درک کنند که ممکن است فرزند شما نیاز به انجام این مراحل داشته باشد – مانند خوردن میان وعده یا مصرف انسولین – برای کنترل دیابت قبل، در طول بازی و یا بعد از آن. 

در دست داشتن کنترل:

کودکان مبتلا به دیابت باید کنترل سلامت خود را در دست بگیرند ؛ در زمانی که آنها در یک گروه از بچه ها هستند، این کار می تواند برایشان یک چالش باشد. اما مدیریت دیابت خود به معنای قطع رابطه با معلم یا مربی نیست و اینکار مشکلی ندارد.

بچه ها باید به راحتی بتوانند ورزش یا بازی خود را برای نیاز دیابت خود قطع کنند، مانند خوردن میان وعده برای نشانه های کاهش قند خون یا بررسی میزان قند خونشان. 

اما مهم نیست که والدین و فرزندان دچار دشواری شوند، بچه های مبتلا به دیابت در بعضی موارد دارای قند خون پایینی هستند بنابراین بچه ها و نوجوانانی که مبتلا به دیابت هستند، باید همیشه در معرض نوعی از شناسایی پزشکی (مانند دستبند یا گردنبند) باشند. علاوه بر شناسایی آنها به عنوان فرد دیابتی، این کار می تواند اطلاعات تماس اضطراری را فراهم کند. 

با تایید پزشک، یک طرح روشن برای پیشگیری و مدیریت مشکلات و بعضی از پیش آمادگی کودک شما می تواند باعث پاداش های زیادی باشد که ورزش و بازی برای او به ارمغان می آورد و می تواند از آنها لذت ببرد.

6 راه ایجاد عادت غذایی سالم در کودکان بد غذا

کم کم که کودکان بزرگتر می شوند، سلیقه آن ها نسبت به غذا تغییر پیدا می کند و دوست دارند در انتخاب غذا مستقل باشند. از آن جایی که مدام سر غذاهای مختلف با خانواده و والدین درگیر هستند، بنابراین مدیریت این شرایط در دست خانواده است که می تواند عادات غذای سالم را از همان کودکی ایجاد کند.

به همین دلیل در این قسمت از بیا نی نی راهکارهایی را به شما معرفی می کنیم که بتوانید با استفاده از آن ها عادات غذایی سالم را در کودک تان ایجاد کنید و او را هرچه بهتر از بدغذایی دور کنید. راهکارهای معرفی شده شاید به نظر ساده برسند اما از لحاظ علمی و تجربی تاثیرات مثبت خود را کاملا اثبات کرده است پس آنها را با جدیت دنبال کنید.

در بخش های قبلی در مطلب ” اصلی ترین دلیل بدغذایی و بی اشتهایی کودک “درباره علل صحبت کردیم و در مطلب ” والدین زیرک با بچه های بد غذا چه می کنند؟ ” راه کارها را گفتیم، در تکمیل همان مطالب امروز راهکارهای متفاوتی را در این زمینه خواهیم گفت.

1. صبر معجزه می کند

طبق تحقیقات انجام شده، ایراد گرفتن از غذا یک اتفاق رایج در بین کودکان می باشد و ممکن است حتی از بیست ماهگی شروع شود و به تدریج تا 5 الی 8 سالگی هم ادامه پیدا کند. بنابراین تنها چیزی که به شما کمک می کند، صبر بالاست که راحت تر از جر و بحث با کودک خواهد بود.

در چنین حالتی می توانید یک غذای جدید را با مقدار بسیار کم به کودک پیشنهاد کنید تا او لجبازی نکند. از طرفی برای آشنایی کودک با یک غذای جدید، باید سعی کنید در کنار این غذای تازه یک غذایی را که مطمئن هستید کودک در برابر آن مقاومت نمی کند و به خوردن آن عادت دارد هم درست کنید.

یعنی یک غذای جدید را در کنار یکی از غذاهای مورد علاقه اش برای او تهیه کنید. این روش احتمال قبول غذای جدید را از طرف کودک بالا می برد و همچنین می توانید با تعریف و تمجید شفاهی هم به احساس بهتر او کمک کنید تا از بدغذایی دور بماند.

2. طرز فکر خود را تغییر دهید و بهبود ببخشید

همه ما فکر می کنیم که حدس هایمان در زندگی مخصوصاً در مورد فرزندانمان درست از آب در می آید. همین موضوع در مورد عادت غذای کودک هم برای ما صدق می کند.

مثلاً تصور می کنیم که کودک ما فقط ناگت مرغ همراه با سس گوجه فرنگی دوست دارد و این به یک واقعیت ذهنی در ما تبدیل شده است اما شاید غافلگیر شوید که ببینید کودک شما در مدرسه دوست دارد که هویج موجود در بشقاب ناهار همکلاسی اش را بخورد یا این که از مشاهده غذاهای حاوی اسفناج در تلویزیون لذت ببرد. پس همیشه طرز فکر خود را باز و گسترده کنید و با کشف تنوع سلیقه ای محبوب کودکان در مورد خوردنی ها، خوراکش را بهتر کنید.

3. جنگ را کنار بگذارید

از عباراتی مثل ” سبزیجاتت رو تموم کن تا بهت یه بستنی بدم ” استفاده نکنید. شاید گفتن این جمله به نظر بدون آسیب باشد اما قطعاً ارزش و خاصیت مواد مغذی را می کاهد و شبیه به یک تهدید می شود. در نتیجه کودک فکر می کند که غذای سالم برای او یک تهدید است. در حالی که مذاکره و صحبت سالم با کودک یک مهارت عالی برای قانع کردن و آموزش به او است.

البته این صحبت نباید سر میز شام باشد. سعی کنید از تکنیک های مختلفی برای شروع صحبت های این چینی با کودک استفاده کنید، مثلاً برای او توضیح دهید که همه در وعده شام از سبزیجات استفاده می کنند و بستنی را هم برای دسر سرو می کنند. پس بستنی می تواند بعد از سبزیجات، یک وعده سالم محسوب شود.

4. هرگز تسلیم نشوید

آماده کردن یک وعده غذای جداگانه برای کودک که با غذای دیگر اعضای خانواده متفاوت است، نه تنها زمان شما را هدر می دهد، بلکه باعث ایجاد عادات غذایی غلط در کودک می شود. پس سعی کنید با توضیح دادن، این مشکلات را برطرف کنید و هرگز تسلیم نشوید.

در کنار آن می توانید میان وعده هایی را بعد از شام به او پیشنهاد کنید که به آن ها علاقه بیشتری دارد در نتیجه او متوجه می شود که همیشه بعد از شام، یک وعده غذایی خوشمزه تر هم وجود دارد.

این که کودک بخواهد مدام از غذایی که شما درست می کنید ایراد بگیرد و آن را نخورد، نه تنها در عادات غذایی او تاثیرات اشتباه به جای می گذارد، بلکه باعث می شود که به یک موجود وابسته تبدیل شود و نتواند با مشکلات عاطفی و اجتماعی اش کنار بیاید.

5. مصرف میوه و سبزیجات را فراموش نکنید

پیشنهاد می شود که کودکان قبل از دوران مدرسه حداقل در روز به اندازه 200 گرم یا یک و نیم فنجان میوه و سبزیجات مصرف کنند. البته که سه چهارم از این گروه سنی این توصیه را انجام نمی دهند. مصرف سبزیجات در کنار بشقاب غذا و میوه ها و اسموتی های سالم یک راه هوشمندانه برای افزایش مصرف ارزش غذایی می باشد.

بعضی از متخصصان این مواد غذایی سالم را در رژیم کودک کم کم جای می دهند. سبزیجات خرد شده مانند هویج، قارچ و فلفل دلمهای را در کنار بشقاب غذای کودک قرار دهید و به او آموزش دهید که مصرف آن ها در کنار غذای سالم بسیار حائز اهمیت است.

مثلا هنگام درست کردن اسموتی به کودکتان نشان دهید که میوهی سیب را با ماست ترکیب می کنید و یک اسموتی خوشمزه از آن می سازید. در چنین حالتی میوه و سبزیجات می تواند برای او طعم بهتری پیدا کند تا مزه ها و بافت های مختلف غذایی را هم تست کند.

6. همیشه با او صحبت کنید

پذیرش یک غذای جدید توسط کودک به شدت به طرز رفتار خانواده، خواهر و برادر و مخصوصاً مادر بستگی دارد. اگر نمی خواهید که کودک شما یک غذای خاصی را مصرف کند، پس قطعاً نباید این غذا را وارد خانه کنید و خودتان جلوی چشم کودک، این غذا را مصرف کنید.

در عوض باید سعی کنید که مقابل او یک غذای جدید را با هیجان میل کنید. میوه ها و سبزیجات خوشمزه را وارد خانه کنید، آن ها را تست کنید و کودک خود را تشویق کنید که او هم همین تجربه را داشته باشد. زمانی که کودک ببیند شما چنین غذاهای تازه ای را با لذت می خورید، قطعاً علاقه بیشتری برای مصرف آن ها پیدا می کند.

مرحله جهش رشد و نشانه های قرار گرفتن رشد فرزند در این مرحله

رشد فرزندان یک سیستم پیچیده از فعالیت هورمون ها و سلول های بدن را به کار می گیرد که نمی توان آن را به هیچ چیز دیگری تشبیه کرد. مثلاً هنگام رشد درخت، ارتفاع و قد آن از انتهای درخت انجام می شود اما در مورد انسان اینگونه نیست. بلکه استخوان ها کم کم افزایش تراکم پیدا می کنند. استخوان های انسان در دوران کودکی از درون رشد می کند. هر استخوان نیز رشد مخصوص به خودش را دارد. غضروف ها نیز با رشد استخوان طول آن را تعیین می کنند و کم کم این استخوان ها کشیده می شوند و باعث طویل تر شدن آن می گردد.

چرا مواد مغذی در دوران رشد اهمیت زیادی دارد ؟

هورمون های بدن برای رشد نیاز به انرژی دارند. ژنتیک در کنار مواد مغذی، عامل تعیین کننده سطحی از انرژی می باشند. مواد مغذی مثل کلسیم و فسفر عاملی برای ساخت بافت استخوانی هستند و مواد دیگری مثل ویتامین دی و زینک نقش مهمی را در این مسئله ایفا می کنند. در طول زمان رشد بسیار مهم است که از میزان کالری، پروتئین، ویتامین و مواد معدنی موجود در بدن کودک آگاهی پیدا کنیم و این مواد را از طریق غذا به بدن آن ها برسانیم. پیشنهاد غذای جدید از هر گروه مغذی متفاوت، در یک برنامه ریزی منظم قطعاً تضمین می کند که مواد مغذی لازم برای رشد کودک به او رسیده است. خانواده هایی که در تغذیه کودکشان مشکل دارند، می توانند از مکمل هایی با تجویز پزشک استفاده کنند که این کمبود را جبران کنند.

علائم قرار گرفتن رشد فرزند در مرحله جهش رشد

زمانی که فرزندتان در سن رشد قرار دارد، 6 مورد است که باید آن ها را مشاهده کنید که نشان دهنده جهش رشد هستند:

1. همیشه گرسنه است

با افزایش نیاز به مواد مغذی مرتبط با رشد، کودک شما احتمالاً در دوره قبل و در طول دوره رشد، گرسنگی زیادی را تجربه می کند و ممکن است این وضعیت 24 الی 36 ماه طول بکشد. مطمئن شوید که کالری های اضافه تر؛ بیشتر از مواد غذایی وعده های اصلی دریافت می شوند تا اینکه بخواهند آن ها را از میان وعده و شیرینی جات دریافت کنند. پس بهتر است برای سیر کردن کودک تاناز وعده اصلی غذا استفاده کنید.

2. اخیراً به سن بلوغ رسیده است

اوج رشد کودکان زمانی است که به سن بلوغ می رسند. مطالعات نشان می دهد که 95 درصد از دختران و 70 درصد از پسران، بیشترین رشد قدی خود را در دوران بلوغ دارند. پس باید در این زمان اطمینان حاصل کنید که کودک مواد مغذی را به شکل متعادل دریافت کرده و پروتئین در طول این زمان برای رشد سریع به بدن او رسیده است.

3. همه شلوار ها برایش کوتاه شده است

پای کودک در این دوران بیش از همه قسمت های دیگر رشد خواهد داشت. در حقیقت طول پا نشان دهنده سن کودک و همچنین چرخه رشد او می باشد. پس کوتاه شدن شلوار ها به طور ناگهانی نشان دهنده رشد کودک است.

4. او بیش از حد معمول می خوابد

رشد بدن انسان در هر دوره سنی هنگام خواب اتفاق می افتد زیرا هورمون رشد در شب به اوج خود می رسد. برای حمایت از یک رشد سالم، پیشنهاد می شود که کودکان از سن 6 تا 13 سالگی، یازده ساعت در شب بخوابند. نوجوانان در سن 14 تا 17 سال نیز نیاز به 8 تا 10 ساعت خواب دارند.

5. او ناگهان تغییر روحیه می دهد

در چرخه رشد تغییرات ناگهانی در قد و طول پا عاملی برای تغییر حالات روحی هستند و در نتیجه ممکن است ناگهان متوجه تغییراتی در رفتار کودک شوید.

6. او اضافه وزن می گیرد

طبیعی است که وزن کودک در دوران رشد به اوج خودش می رسد. پس باید به وزن او توجه داشته باشید که در این دوران افزایش پیدا می کند زیرا این تغییر ناگهانی در وزن ممکن است در آینده مشکلاتی را در اعتماد به نفس او ایجاد کند.

جهش رشدی هنگام بلوغ

زمان شروع جهش رشدی در پسران و دختران متفاوت است. در دختران جهش رشدی هنگام بلوغ حدود 9 تا 10 سالگی آغاز شده و 11 تا 12 سالگی به اوج خود می رسد. جهش رشدی در پسران حدود 11 سالگی شروع می شود و در 13 سالگی به اوج می رسد.

در طول این دوره هر سال دختران 7.5 سانتی متر رشد قدی دارند ولی پسران هر سال حدود 10 سانتی متر افزایش قد دارند بنابراین طول قد مردان 12.5 سانتی متر بیشتر از طول قد زنان است. در آخر دوره بلوغ رشد قدی دختران و پسران توقف می یابد و صفحات رشدی یعنی بخش های غضروفی انتهای استخوان های دراز بسته می شوند.

مادران عزیز؛ لطفا این سوالات را از کودک خود بپرسید

والدین مهم ترین نقش را در تربیت فرزند دارند، برای شناخت نیازهای عاطفی و روحی فرزندان و کاهش آسیب های اجتماعی آنان والدین باید بتوانند وارد دنیای کودک شوند. والدین در برخورد با کودک باید مراقب رفتار و حرف های خود باشند زیرا برخی اوقات یک حرف یا یک رفتار ما می تواند تاثیر بزرگی در روح و روان کودکان داشته باشد و گاهی منشا ترس ها، ناراحتی ها و … کودکان شود. برای وارد شدن به دنیای بی آلایش اما پیچیده کودکان لازم است، با سوالات ساده سر صحبت را با  کودک باز کنید و وارد دنیای قشنگ و متفاوت کودکتان شوید. سوالاتی که در این بخش از خانواده پلاس بیا نی نی آورده ایم ، به شما کمک می کند تا یک مکالمه مفید و سرگرم کننده با کودک خود داشته باشید و متوجه احساس واقعی او گردید.

سوالاتی برای کودکان قبل و بعد دوره ی پیش دبستانی

وقتی در آغوشت می گیرم چه احساسی داری؟

اگر بخواهی حس خودت رو ترسیم کنی چه نقاشی می کشی؟

چه آرزویی داری؟

چه صداهایی را دوست داری؟

وقتی یک روز کامل بیرون هستی چه کاری انجام می دهی؟

به نظرت حیوانات چطوری با هم ارتباط برقرار می کنند؟

یه روز عالی را توصیف کن و بگو در آن روز چه کاری انجام می دهی که با بقیه روزها فرق داره؟

آیا شراکت با دیگران را دوست داری؟ چرا؟

شخصیت مورد علاقه کتاب داستانت کیه؟

اگر بخواهی برای اعضای خانواده اسم جدیدی انتخاب کنی برای چه کسی و چه اسمی انتخاب می کنی؟

چه چیزی خوشحالت می کنه؟

دوست داری همین لحظه چه کاری انجام دهی؟

سوالاتی برای پرسیدن از کودکان مهد کودکی 

چه کسی بیشتر تو رو می خندونه؟

اگر در آینده  صاحب یک فروشگاهی باشی ، چه چیزی می فروشی؟

قهرمان زندگیت کیه و چه قدرتی داره؟

اگر بتوانی در حیاط چیزی بکاری ، چه چیزی می کاری؟

آیا هدیه دادن به افراد را دوست داری؟

دوست داری به کجا و چه طوری سفر کنی؟

اگر می توانستی از حیوانات وحشی سوالی بپرسی ، چه سوالی می پرسیدی؟

چه چیزی را در طبیعت بیشتر دوست داری؟

اگر عکاس باشی ، از چه چیزی عکس می گیری؟

آیا در ذهن خود اختراعی داری؟

آیا فکر می کنی یادگیری زبان دیگه سرگرم کننده است؟

خوشمزه ترین چیزی که تا حالا خوردی، چیه؟

چی باعث باهوش به نظر رسیدن دیگران می شه؟

سوالات سرگرم کننده برای بچه های بزرگتر

فکر کردن و خیال بافی درباره چه چیزی را دوست داری؟

یه چیز در مورد خودت به من بگو که فکر می کنی ممکنه ندونم .

دوستان تو  چه کاری انجام میدن؟

گفتن چه خاطره ای تو رو خوشحال می کنه؟

وقتی بیدار می شی منتظر چه چیزی هستی؟

تصور کن در ساحل هستی، اولین کاری که انجام می دهی چیه؟

چی باعث میشه احساس شجاعت کنی؟

چه حسی بهت میگه دوست داشتنی هستی؟

چه جوری علاقه خود را به دیگران نشان می دهی؟

خانه درختی را چه جوری طراحی می کنی؟

اگر کتابی می نوشتی ، در مورد چه موضوعی بود؟

اگر طراح لباس باشی ، لباس ها را به چه شکل طراحی می کنی؟

چطور دوست داری به دیگران کمک کنی؟

برای کدوم نعمت، خدا را شکر می کنی؟

بدترین روز زندگیت چه روزی بوده؟ 

به نظرت بهترین خلقت خدا چی هستش؟ 

کدوم تعطیلات رو بیشتر از همه دوست داری؟ 

واسه چه چیزی در زندگی هیجان داری؟

چه چیزی به تو انرژی می ده؟

اگه در یه نمایشنامه حضور پیدا کنی، دوست داری چه نقشی بازی کنی؟

چه چیزی باعث جذابیت دوستای تو شده؟

کارایی که می خوای در این تابستان انجام بدی چیه؟

چراگفتیم هر مادری باید این سوالات را از کودک خود بپرسد؟ مادران هوشیار و هوشمند قطعا پاسخ را می دانند و مطمئنا میگویند برای کشف بیشتر و بهتر دنیای درون کودک و شناخت نقاط ضعف، قوت، نگرانی ها و آرزوهای فرزند خود و در نهایت کمک به او برای رفع هر ضعف و تقویت هر مورد مرتبط. پس ای تمام مادران مهربان و دوست داشتنی، زمانی را به شکل طرح سوال و جواب از کودک خود اختصاص بدهید تا دنیای کوچک ولی پراز بزرگی هایش را بهتر بشناسید.