افزایش اعتماد به نفس کودکان با ۳ روش

امروزه والدین دریافته‌اند که پرورش کودکانی با اعتمادبه‌نفس بالا به اندازه پرورش کودکانی سالم از اهمیت برخوردار است. در ادامه راهکارهایی برای افزایش اعتمادبه‌نفس کودکان ذکر شده است: برای فرزندانتان قوانینی وضع کنید: برای داشتن کودکانی شاداب و با اعتمادبه‌نفس اطمینان حاصل کنید که آن‌ها قوانینی را که برایشان وضع کرده‌اید، رعایت می‌کنند. کودکان خواهان و نیازمند قوانین هستند. همه ما خواهان آموزش ارتباط موثر و انضباط برای کودکانمان هستیم بدون آن که دیکتاتوری در خانه برقرار کنیم، وضع قوانین این کار را برای شما ممکن می سازد. کودکان نیز خواهان این قوانین هستند. آن‌ها از والدین انتظار دارند تا از آن‌ها مواظبت کنند، تربیت‌شان کنند و آموزش‌شان دهند. ممکن است باورش برایتان مشکل باشد؛ اما کودکان خواستار راهنمایی‌های شما هستند تا چهارچوبی برای انجام کارهای خود داشته‌باشند. برخی از والدین به اشتباه تلاش می‌کنند تا دوستی برای فرزند خود باشند و از وضع قوانین خودداری می‌کنند. وضع قوانین، امری حیاتی برای تربیت کودکان است. توانایی تصمیم‌گیری فرزندانتان را افزایش دهید: دومین راهکار برای بالا بردن اعتمادبه‌نفس کودکان افزایش قدرت تصمیم‌گیری آن هاست. زمانی که فرزندانمان را از نتایج مثبت و منفی هر راه‌حلی برای مشکلاتشان آگاه می‌کنیم و به آنان اجازه می‌دهیم که خود تصمیم‌گیری کنند باعث بالا رفتن اعتمادبه‌نفس آن‌ها خواهیم شد و همچنین آموزش می‌دهیم که مسئولیت کارهای خود را به عهده بگیرند.

با روی خوش با کودکانتان صحبت کنید:

سومین راه‌حل، صحبت با فرزندتان با روشی خاص توام با احترام و مثبت‌نگری است. شیوه ای که شما با کودکانتان صحبت می‌کنید مهم ترین عامل در شکل‌دادن به شخصیت و اعتمادبه‌نفس فرزندتان است. پایه اعتمادبه‌نفس عزت‌نفس است. عزت نفس به معنای آن است که شخص چقدر خود را دوست دارد و چه میزان به خودش احترام می‌گذارد. زمانی که کودکانمان در حال رشد هستند هیچ‌گونه ایده‌ای درباره شخصیت خود ندارند پس شروع به جمع‌آوری داده درباره خود از محیط اطرافشان می‌کنند و بهترین منبع، رفتار مهم‌ترین افراد زندگی‌شان یعنی پدرومادر است؛ پس برای این که تاثیر شگرفی روی فرزندانمان داشته‌باشیم با حرف‌های خود روحیه آنان را تقویت کنیم. هیچ وقت از آنان انتقاد شدید و شکایت نکنید و تقصیر را به گردن آنان نیندازید. همیشه به آنان بگویید که چه کودکان شگفت‌انگیزی هستند. همیشه مشکلاتشان را درک کنید و به آن ها بگویید که بسیار باهوش و خوب هستند. این ها راهکارهایی ساده با کمترین هزینه هستند؛ اما اهمیت زیادی در بالا بردن اعتمادبه‌نفس کودکان دارند. با صرف وقت کم، می‌توان با استفاده از این روش‌ها اعتمادبه‌نفس فرزندانمان را افزایش دهیم.

مترجم: نازنین تاتاری

ایده آبیاری گلدان ها هنگام رفتن به مسافرت

سلام به همگی😍چند روزه که خواستم یه آبیاری قطره ای رو روی گیاهان امتحان کنم اما بعد از یک ساعت آب از داخل بطری خالی شد فقط تو یک روز میشه به روش قطره ای در بطری آبیاری کرد 🌿
شما تا حالا امتحان کردید؟
بطری های بازیافتی رو‌، دور نندازید داخلش آب بریزید و برای مواقعی که می‌خواد برید مسافرت مثل داخل فیلم استفاده کنید😍
برای حفظ رطوبت محیطی گیاهان چند تا کاسه آب اطراف گیاهان قرار بدید،میتونید داخل تشت سنگریزه و آب بریزید و گلدون ها رو روی سنگ ریزه قرار بدید محیط مرطوب باشه گیاه بین‌المللی نمیشه خزه مرطوب هم میتونید سطح خاک گیاه قرار بدید تا خاک خشک نشه اما بهترین روشی که گفتم همون کیسه آب هستش
منبع: elhamrobi

چرا کودک من پیراهن خود را می‌جود؟

چرا کودک من پیراهن خود را می‌جود؟

چرا کودک من پیراهن خود را می‌جود؟

از دوران نوزادی تا کودکی کودک از یک رفلکس ریشه زایی برای برآوردن نیاز‌های اساسی گرسنگی و تشنگی استفاده می‌کند. بعداً ممکن است از این الگوی مکیدن و ریشه زایی برای تسکین خود استفاده کنند که اغلب به شکل پستانک و مکیدن شست است. فراتر از سال‌های نوپا برخی از بچه‌ها ممکن است هنوز به دنبال تحریک دهان و فک خود باشند. این در دنیای کار درمانی به عنوان ورودی حس عمقی شناخته می‌شود. این فشار عمیق می‌تواند برای کودکان آرامش‌بخش باشد زیرا آن‌ها به دنبال راه‌هایی برای آرام کردن خود هستند که خود هدایت شونده و قابل پیش‌بینی باشد.

چه زمانی نگران جویدن پیراهن باشیم؟

صرفاً به این دلیل که این یک رفتار طبیعی و عمیقاً ریشه‌دار است به این معنا نیست که با افزایش سن فرزندتان باید نادیده گرفته شود. در سن سه سالگی بچه‌ها معمولاً چیز‌ها را در دهان خود نمی‌گذارند. مواقعی وجود دارد که جویدن پیراهن کودک می‌تواند تأثیر منفی داشته باشد.

 

چگونه با کودک درباره جویدن پیراهن صحبت کنیم؟

اگر فکر می‌کنید عادت کودک به مکیدن یا جویدن لباس مشکل ساز است با او صحبت کنید. چیزی که در اینجا مهم است این است که شما از موضعی غیرقابل قضاوت هستید. اولین هدف شما باید این باشد که یاد بگیرید آیا فرزندتان از آن آگاه است و آیا الگو‌هایی برای جویدن وجود دارد یا خیر. شما نمی‌خواهید کاری کنید که فرزندتان از رفتارش خجالت بکشد یا از تخریب لباس‌هایش خجالت بکشد. می‌توانید بگویید من متوجه شده‌ام که گاهی اوقات پیراهن خود را می‌جوید. در چه چیزی به شما کمک می‌کند؟ بچه‌ها ممکن است با این عادت در تماس نباشند و زمانی که آن را مورد توجه قرار دادید بیشتر از آن آگاه می‌شوند. اگر فرزندتان آگاه است که پیراهن خود را می‌جود می‌توانید از او بپرسید که آیا این کار را جلوی همکلاسی‌هایش انجام می‌دهد یا خیر. همچنین می‌توانید با معلم یا مراقبان فرزندتان مشورت کنید تا ببینید آیا آن‌ها متوجه الگو‌هایی شده‌اند یا خیر. این به شما کمک می‌کند بفهمید که آیا این رفتار بر زندگی اجتماعی فرزند شما تأثیر می‌گذارد یا خیر.

چگونه کودک خود را از جویدن پیراهن خود منع کنیم؟

ممکن است تصمیم بگیرید که عادت کودکتان به مکیدن یا جویدن پیراهن خود یک مرحله گذرا است و موضوع مهمی نیست. با این حال اگر این رفتار آن‌ها را آزار می‌دهد یا بر زندگی روزمره آن‌ها تأثیر منفی می‌گذارد راه‌هایی وجود دارد که به آن‌ها کمک می‌کند تا این عادت را ترک کنند.

محرک‌ها را بشناسید:

اگر یاد بگیرید که جویدن کودک شما محرک‌های مشترکی دارد ممکن است بتوانید این رفتار را در جوانه کاهش دهید. به عنوان مثال اگر در هنگام گرسنگی تمایل به جویدن دارند می‌توانید میان وعده‌های سالم را به راحتی در دسترس آن‌ها قرار دهید. اگر زمانی که آن‌ها عصبی هستند می‌توانید به آن‌ها کمک کنید تا تکنیک‌های دیگر مدیریت استرس مانند تنفس شکمی را توسعه دهند.

 به آن‌ها گزینه‌های جایگزین بدهید:

مشغول نگه داشتن دست‌های کودک می‌تواند نقش مهمی در به حداقل رساندن جویدن پیراهن داشته باشد. می‌توانید سعی کنید به کودک خود یک قلم مو کوچک یا یک اسباب بازی بدهید تا خود را مشغول کند و حواس او را از قرار دادن پیراهن خود در دهان منحرف کند.

با یک متخصص مشورت کنید:

اگر کودک شما در حین انجام رفتار جویدن اقلام غیرخوراکی مصرف می‌کند ممکن است پزشک بخواهد غربالگری تغذیه‌ای انجام دهد تا مطمئن شود که هیچ تأثیری بر سلامتی او نداشته است. ممکن است متخصص اطفال شما را به یک متخصص ارجاع دهد. اگر به نظر می‌رسد که اضطراب یک مشکل اساسی باشد یک روانشناس می‌تواند کمک کند. یک کاردرمانگر (OT) می‌تواند به رفع نیاز‌های حس عمقی کودک شما با ابزار‌هایی مانند جواهرات جویدنی یا تمرینات حرکتی دهان کمک کند. در نهایت دندانپزشک یا متخصص ارتودنسی ممکن است ارزیابی انجام دهد تا ببیند آیا دلیل فیزیکی برای این رفتار وجود دارد مانند ناحیه دردناکی در دهان که با جویدن یا مکیدن تسکین می‌یابد.

نتیجه‌گیری:

غیرمعمول نیست که بچه‌ها مراحلی را پشت سر بگذارند که بعد از سنین کودکی لباس را می‌مکند یا می‌جوند. در بسیاری از موارد این راهی است که کودک زمانی که کمی استرس دارد به دنبال تحریک حسی یا آرامش باشد. معمولاً این یک مرحله گذرا است که به غیر از یقه‌های کشیده پیراهن یا سرآستین‌های فرسوده آسیب زیادی وارد نمی‌کند. مواقعی وجود دارد که جویدن پیراهن می‌تواند نگران‌کننده باشد. ارزش این را دارد که با فرزندتان و شاید یک پزشک بررسی کنید که چرا این عادت تبدیل شده است و به نظر می‌رسد چه چیزی باعث آن می‌شود. با اطلاعاتی در مورد اینکه چرا فرزندتان این رفتار را انجام می‌دهد و یک رویکرد همدلانه برای کشف گزینه‌های جایگزین می‌توانید به کودک خود کمک کنید تا این عادت را کنار بگذارد و در عین حال عزت نفس خود را حفظ کند.

 

منبع:

www.verywellfamily.com

چرا هر کاری میکنم، بچه ام تقلید میکنه؟

شاید شما به عنوان پدر یا مادر متوجه شده باشید که فرزند کوچک تان خیلی از کارهایتان را تقلید می کند یا به اصطلاح ادای شما را در می آورد؛ یعنی حرفی که می‌ زنید، سریعا توسط کودکتان تکرار می شود. شاید انجام این حرکت در گفتن بعضی از کلمات و ابراز احساسات خلاصه شود؛ اما احتمالاً ذهن تان را درگیر کرده است.
جالب است بدانید که کودکان با همین تقلید کردن یا کپی کردن ها از دنیای اطراف چیزهای زیادی را یاد می گیرند. چنانچه در این بخش میخوانید، در واقع چیزی که پدر مادر به زبان می آورند یا کاری که انجام می دهند، بخشی از ذهنیت کودک را شامل می شود و در نتیجه تقلید کردن او شروع می شود که البته این یک رفتار کاملاً طبیعی است.

چه زمانی کودک شروع به تقلید کردن از پدر مادرش می کند؟
معمولاً تقلید کردن از سنین خیلی پایین شروع می شود؛ یعنی همان لبخند زدن ها یا حالات صورت کودک نشان دهنده این است که او در حال تقلید کردن از شماست که معمولا از سن 14 تا 24 ماهگی اتفاق می‌ افتد و کودک نه تنها حالات صورت مادر را تقلید می کند، بلکه واکنش ها و کلماتی که به کار می برد هم؛ شبیه پدر و مادرش است.


چرا کودکان از پدر و مادر خود تقلید می کنند؟
زمانی که کودک در حال رشد است، برای رشد عملکرد شناختی خود از والدینش تقلید کرده و رفتار آن ها را کپی می کند. برای رشد و یادگیری مهارت های جدید، تقلید ساده‌ترین راه برای انجام این کار است و در نتیجه هر چقدر که پدر مادر تعامل بیشتری با فرزند خود داشته باشند، برای فرزندشان بهتر است و به او تجربیات اجتماعی بیشتری می آموزند. از طرفی او قصد دارد که با این تقلید کردن ها نوعی همدلی بین خود و پدر مادرش ایجاد کند.

کودکان نمی‌ دانند که تقلید کردن شان کار درستی است یا نادرست
کودکان متوجه درست و غلط بودنِ این کار نمی شوند و به همین دلیل، والدین باید بسیار مراقب باشند که چگونه از خود واکنش نشان می دهند و از چه کلماتی استفاده می کنند، زیرا همان واکنش ها و کلمات احتمالاً به خودشان برگردانده شده و آزارشان می دهد. در واقع کودکان بدون هیچ سوالی؛ فقط تقلید می کنند.
در نهایت اگر فرزندتان رفتار اشتباه یا بی ادبانه ای را انجام می دهد، مراقب باشید که این عادت را ابتدا در خود از بین ببرید.

استفاده از رنگ فسفری در دکوراسیون

رنگ فسفری یک رنگ خاص که نمایانگر طبیعت است، می توانید با استفاده از رنگ سبز فسفری در منزل دکوراسیون تان را زیباتر کنید. همانطور که می دانید رنگ فسفری، برای جلب توجه استفاده می شود به همین دلیل می توانید قسمت هایی از منزل که می خواهید توجه دیگران به آن جلب شود را از رنگ فسفری انتخاب کنید.
رنگ سبز فسفری نیز یکی دیگر از این رنگ ها می باشد که بسیار جادویی است و شادابی را برای شما به ارمغان می آورد احساس سرسبزی و تابستان شما را فرا خواهد گرفت و در دکوراسیون داخلی کاربرد زیبایی دارد.

استفاده بسیار کم از رنگ های فسفری و درخشان، ناجور و خارج از محیط به نظر خواهد رسید و استفاده ی زیاد از این رنگ ها چشم ها را اذیت می کند. رنگ فسفری نیز مانند هر رنگ دیگری از طیف های متفاوتی تشکیل شده است که می توانید از هر کدام از آن ها استفاده کنید.

 ایده هایی برای استفاده از رنگ فسفری در دکوراسیون
 برای استفاده از رنگ فسفری در دکوراسیون داخلی باید جسارت به خرج بدهید. برای زیباتر شدن دکوراسیون منزل تان باید آن ها را به خوبی ست کنید تا جذابیت آن ها را دو چندان کنید.

 کاربرد رنگ فسفری در دکوراسیون خانه
 رنگ ها می توانند به شیوه های مختلف تأثیراتی بنیادین در زندگی بر جای بگذارند که از جمله مهم ترین آنها می توان به تأثیر آنها بر احساسات اشاره کرد. جهانی که انسان در آن زندگی می کند، از هزاران رنگ و تونالیته های مختلفی تشکیل شده است که موجودات و اشیاء را برای ما جذاب تر و حتی به گونه ای معنوی، عمیق تر نشان می دهند.
 استفاده از رنگ فسفری در دکوراسیون آشپزخانه
 ترکیب رنگ زرد و سبز فسفری در دکوراسیون، زرد و سبز جزو رنگ های فراموش شده در دکوراسیون داخلی منزل هستند و کمتر کسی از ترکیب آن ها استفاده می کند اما بهتر است بدانید ترکیب زرد آلویی و سبز فسفری بسیار دلنشین خواهد شد. از این ترکیب رنگ دوست داشتنی می توان برای اتاق غذاخوری؛ اتاق خواب، آشپزخانه و حتی اتاق نشیمن  استفاده کرد.
 ترکیب رنگ زرد و فسفری
برای جذاب تر شدن دکوراسیون داخلی یک فضای کوچک باز هم می توانید جسارت به خرج بدهید و در کنار رنگ های فسفری از رنگ های روشن دیگر نیز استفاده کنید. چنین ترتیب رنگی در خانه های آپارتمانی با پلان باز، به صورتی که نشیمن کاملا به آشپزخانه و اتاق غذاخوری متصل است، بسیار مناسب خواهد بود. البته پیاده کردن این ترتیب رنگی به چشمانی تیزبین و خلاقیت بسیار زیاد احتیاج دارد. دقیقا همانطوری که در خانه آپارتمانی ریز از آنها استفاده شده است.
سعی کنید از رنگ های فسفری به میزان خیلی کم مخصوصا در فضاهای کوجک استفاده کنید.
اگر دکوراسیون خانه ی شما به رنگ های خنثی است می توانید در یک قسمت کوچک از رنگ فسفری استفاده کنید. و آن دکوراسیون تان را جذاب تر کنید.

علت فراموشی و گم کردن وسایل کودکان و نحوه ی برخورد با آنها

زمان بازگشایی مدارس، هزینه ای را برای خرید کتاب، دفتر، مداد، پاک کن، ظرف غذا، بطری آب، کیف مدرسه، جامپر، کفش و … خرج کرده اید. شما روی هر کدام نام فرزند خود را برچسب زده اید، اما آیا آنها در طول سال دوام خواهند داشت ؟ و یا گم نخواهند شد ؟
بچه ها به خاطر گم کردن چیزها در مدرسه بدنام هستند. پاک کن و مدادها ناپدید می شوند. ظروف غذا و بطری آب به خانه باز نمی گردند. کلاه ها ناپدید می شوند و کتاب ها در اتوبوس ها و سرویس ها رها می شوند.
آیا تا به حال فکر کرده اید که تا پایان یک سال تحصیلی، چه میزان پول را خرج خرید وسایل کودکتان کرده اید.
یک استراتژی ساده برای صرفه جویی در هزینه، اجتناب از جایگزینی اقلام گمشده است. اما چگونه می توانید مانع از گم کردن چیزهای بچه ها شوید؟

علت فراموشی و گم کردن وسایل کودکان در سنین مختلف
سالهای پیش دبستانی و ابتدایی
بچه های زیر هفت سال در لحظه زندگی می کنند و در ردیابی وسایل خود مشکل دارند. این به این دلیل نیست که آنها سست هستند. آنها فقط در توجه کردن تمرین نمی کنند. 
توجه مهارتی است که با رشد مغزمان بهبود می یابد. ما به عنوان والدین می توانیم به افراد کوچک کمک کنیم:
تنظیم روال های تکرار، به همه ی ما کمک می کند تا به خاطر بسپاریم. در خانه، کیف های مدرسه را هر روز در یک مکان و در یک ساعت مشخص باز کنید. برای همه چیز مکانی داشته باشید و بچه ها باد بدهید که چیزها را در جایی که به آنها تعلق دارد قرار دهند. کفش ها به جا کفشی ها برمی گردند، کتاب ها به داخل کیف برمی گردند.
کودکان خود را به کلاس مهارت بفرستید. معلمان ابتدایی برای کمک به بچه ها برای پیگیری وسایلشان به آن ها آموزش می دهند. که هر وسیله ای را در مکان خود قرار بدهند و حتی مهارت هایی که برای کودکان آن سنین لازم است را آموزش می بینند.
برای اینکه به بچه های خود مدام تکرار نکنید و آن ها را خسته کنید روی برگه ای برای آن ها یادداشت بگذارید که کارهای خود و وسایل خود را فراموش نکند.

بچه های بزرگتر
هر کودکی متفاوت است و برخی از آنها راحت تر از دیگران توجه می کنند. وقتی بچه ها بزرگتر می شوند، در ردیابی وسایلشان بهتر می شوند، اما هنوز چیزها را گم می کنند.
اگر فرزندان شما مرتباً وسایل خود را گم می کنند، این ایده ها ممکن است مؤثر واقع شوند:
موارد را دنبال کنید از فرزندتان بخواهید که روز خود را مرور کند و سعی کنید متوجه شود که چه چیزی و چگونه گم می شود. سپس برای جلوگیری از تکرار عملکرد، استراتژی هایی را در جای خود قرار دهید. این عالی است برای آنهایی که موارد مشابه را بارها و بارها گم می کنند.

به نظرتان برای درمان فراموشی و گم کردن وسایل کودکان چه کار باید بکنیم؟
به جای تحمل بار یافتن وسایل گم شده، از فرزندان خود بخواهید تا استراتژی های خود را ارائه دهند. این صحبت در خانه ماست، “ما مدام توپ فوتبال را گم می کنیم، اینطور نیست؟ به نظر شما چه کاری می توانیم انجام دهیم تا از این اتفاق جلوگیری کنیم؟
از فرزند خود می خواهم که مالکیت این مشکل را به دست بگیرد و خودش راه حل هایی بیابد. این روش شانس این را افزایش می دهد که او ادامه دهد. همچنین به او مهارت های حل مسئله و سازماندهی می آموزد که هر دو برای مراحل بعدی زندگی حیاتی هستند.

نوجوانان
وقتی بچه ها نوجوان می شوند، وسایلشان ارزشمندتر می شود. گوشی، آی پاد، حتی کفش گران و … هستند!
نوجوانان و بزرگسالان می توانند با تمرین ذهن آگاهی، توجه خود را بهبود بخشند و وسایل خود را پیگیری کنند. ذهن آگاهی، مهارت توجه است.

وقتی حواس مان باشد، حواس پرتی ها را کاهش می دهیم و روی کاری که انجام می دهیم تمرکز می کنیم. تلفن را زمین بگذارید، صحبت نکنید، دیگر به سفر با اتوبوس به خانه فکر نکنید و به کاری که در حال حاضر انجام می دهید توجه کنید. این به مغز شما کمک می کند تا محل قرار دادن کلید یا کیف را به یاد داشته باشید. سپس می توانید به سرعت آن اطلاعات را بعداً بازیابی کنید. 
تمرین تمرکز حواس، مزایایی برای نوجوانان دارد. این به کاهش استرس، بهبود خواب و بهبود شادی کمک می کند.

نکات نهایی برای سلامت عقل شما
وسوسه انگیز است که عجله کنیم و وسایلی را که فرزندانمان از دست می دهند جایگزین کنیم، اما انجام این کار به آنها اجازه نمی دهد تا نتیجه کامل اعمال خود را تجربه کنند. آنها فقط همان اشتباهات را تکرار خواهند کرد.
روانشناسان این آموزش به کودکان را پیامدهای طبیعی می نامند. اگر فرزندتان چیزی را گم کرده است، درباره عواقب آن صحبت کنید و به او کمک کنید تا تأثیر اعمال خود را درک کند.
در نهایت، بپذیرید که همه گاهی اوقات چیزهایی را از دست می دهند و فرزند شما هم تفاوتی ندارد. کمی در مورد آن فکر کنید و استرس زندگی خود را کاهش دهید.
هرگز با کودک خود دعوا نکنید و با فریاد زدن با آن ها برخورد نکنید. زیرا با این کار چیزی درست نمی شود بلکه کودک شما دچار استرس و حتی لجباز می شود.

5 دلیل جیغ زدن کودکان

5 دلیل جیغ زدن کودکان

5 دلیل جیغ زدن کودکان

در برخی مواقع کودکان ممکن است به علت‌های مختلف شروع به جیغ زدن کنند و اعصاب دیگران را خورد کنند. این جیغ زدن کودک ممکن است به علت ترس، خشم و عصبانیت باشد. برخی از والدین هم برای اینکه جیغ زدن کودک را متوقف کنند هر کاری که کودک بگوید را انجام می‌دهند. در ادامه در رابطه با دلایل جیغ زدن کودکان گفته شده است.

 

 فرزند شما به دنبال توجه است:

کودک شما عصبانی که می‌شود می‌تواند به سادگی به دنبال جلب توجه باشد. وقتی بچه‌ها توجه شما را می‌خواهند هر کاری که از دستشان برمی‌آید انجام می‌دهند و یاد می‌گیرند که جیغ زدن یک راه بسیار مؤثر برای دستیابی به آن چیزی که می‌خواهند است. نادیده گرفتن برخی رفتار‌های کودک مفید است. یادگیری نادیده گرفتن توجه کردن بی دلیل گاهی اوقات باعث می‌شود که فرزند شما دوباره این کار را انجام دهد.

 فرزند شما قرار است چیز جدید یاد بگیرید:

فریاد زدن و جیغ زدن در سنین 18 ماهگی تا 2 سالگی به اوج خود می‌رسد. نوزادان تست می‌کنند که چقدر می‌توانند سر صدا کنند زیرا چیز جدیدی است که یاد می‌گیرند. از نظر آن‌ها این یک قدرت تازه کشف شده است و به عنوان یک سرگرمی برای آن‌ها تلقی می‌شود.

 کودک در حال برقراری ارتباط با دیگران است:

وقتی فرزند شما هنوز در حال یادگیری برقراری ارتباط با شما است و شما نمی‌توانید آن‌ها را درک کنید مجبور هستند شروع به جیغ زدن کنند. این تنها راهی است که به والدینشان بفهمانند چیزی اشتباه است.

 کودک خسته، گرسنه و عصبانی است:

یکی دیگر از دلایل جیغ زدن می‌تواند به علت گرسنگی، خستگی یا عصبانی شدن از چیزی باشد. به عنوان مثال وقتی فرزند شما نمی‌تواند چیزی را که می‌خواهد به دست آورد یک جنگ اعصاب و ناراحتی را شروع می‌کند. البته آن‌ها هنوز خیلی کوچک هستند و نمی‌دانند چگونه با ناامیدی کنار بیایند یا چگونه صبر و درک خود را نشان دهند این‌ها مهارت‌هایی هستند که بعداً در زندگی آن‌ها رشد می‌کنند.

 کودک ناراحت و مضطرب است:

یکی دیگر از دلایلی که ممکن است یک کودک رفتار نادرست و ناراحت کننده داشته باشد می‌تواند این باشد که در موقعیت‌های خاص ناراحت یا مضطرب است یا زمانی که خود را در یک محیط جدید و نا آشنا می‌بیند. برخی از این جیغ زدن‌ها به علت وجود غریبه‌ها باشد یا ممکن است به این دلیل باشد پدر و مادر در خانه نیستند و این آن‌ها را عصبانی می‌کند. به همین دلیل است که اغلب گریه‌های بچه‌ها را در مناطق شلوغ مانند رستوران‌ها، هواپیما‌ها و مکان‌های دیگر می‌شنویم.

 

نتیجه‌گیری:

اغلب اوقات زمانی که بچه‌ها فریاد می‌زنند به علت نتیجه بازی‌هایی است که به تنهایی یا با بچه‌های دیگر انجام می‌دهند و مقدار انرژی که دارند بسیار زیاد است. این نوع جیغ زدن کاملاً طبیعی است و آن‌ها یاد می‌گیرند که چگونه تمام احساسات شادی و ناراحت‌کننده‌ای را که در حین بازی با دوستان خود دارند ابراز کنند و فریاد آن‌ها بسته به لحن و زیر و بم می‌تواند معانی مختلفی داشته باشد.

 

منبع:

brightside.me