برچسب: روانشناسی

مادر در فرهنگ ما واژه مقدسی است گاهی این تقدس به سمتی می رود که ما اگر از بچه داری خسته هم بشویم، بی حوصله هم بشویم، نیاز داشته باشیم تنها باشیم، کمک بخواهیم یا اصلا نقاط ضعفی داشته باشیم، نتوانیم درباره اش صحبت کنیم، بترسیم که دیگران فکر کنند ما مادر بدی هستیم!

مادر شدن تغییر بزرگی است، تغییری دلچسب و رویایی! اما در کنار این اتفاقات خوشایند، تغییرات ناخوشایندی هم وجود دارد که امروز می خواهیم در این گزارش درباره اش صحبت کنیم. اگر شما هم دائما در حال ارزیابی خودتان هستید و احساس گناه می کنید، حس می کنید به اندازه کافی مادر خوبی نیستید، حالتان این روزها خوب نیست و نیاز به کمک دارید، این گزارش را بخوانید.

درباره این جملات و طرز تلقی ها، فکر کنید.

1-من مادر خوبی هستم حتی اگر گاهی نیاز به مرخصی داشته باشم.

همه مادرها نیاز به استراحت دارند. تکرار می کنم «همه» مادرها پس به خودتان حق بدهید و فکر کنید چه زمانی می توانید برای خودتان داشته باشید. برای خود وقت بگذارید، ورزش کنید، آرایشگاه بروید، لباس بخرید، پیاده روی بروید و به ظاهرتان برسید.

2-من مادر خوبی هستم حتی اگر گاهی حوصله فرزندم را نداشته باشم.

فرزندپروری کار بسیار دشواری است و خیلی طبیعی است که گاهی از روتین پرچالش خسته شوید. اینکه گاهی حوصله فرزندتان را نداشته باشید به این معنا نیست که شما مادر بی احساسی هستید.

 

3-من مادر خوبی هستم حتی اگر یک وقت هایی اشتباه کنم!

مادر کامل وجود ندارد. هیچ  کس نمی تواند همیشه طبق اصولی ترین روشهای فرزندپروری عملکند. هیچ وقت عصبانی نشود. همیشه غذای مقوی فراهم کند، خونه اش همیشه مرتب باشد، همیشه خوش خلق باشد، همه از روش هایش راضی باشند و فرزندش هیچ مشکلی نداشته باشد، همیشه حوصله بازی داشته باشد و …

بنابراین شما نمی توانید کامل باشید، شما فقط کافی است که «به اندازه کافی خوب باشید».

آمار اضطراب، افسردگی و خستگی مزمن در مادرها به شدت در حال افزایش است. من این موضوع را برای سلامت روان مادران لازم می دانم تا درباره احساساتشان صحبت شود.

سلامت روان برای مادران در درجه اول برای خودشان، در درجه دوم برای سلامت فرزند و در درجه سوم برای آرامش خانواده دارای اهمیت زیادی است.

بنابراین یک مامان خوب یک مامان بی نقص نیست. مامان عزیز به خودت یادآوری کن که یک رفتار اشتباه از تو یک «مادر بد» نمی سازد. 

ترس از خطا کردن باعث می شود دائما در حال ارزیابی و قضاوت خودت باشی و حضور ذهنی واقعی را در رابطه با فرزندت تجربه نکنی. تلاش برای مادر کامل بودن ذهن تو را خسته می کند، خستگی هم باعث می شود در سیکلی از احساسات خشم و ناراحتی قرار بگیری بدون اینکه علت دقیقش را بدانید.

بنابراین وقتی تلاش می کنید که کامل باشید، برایتان توقعات زیاد و اشتباهات هم ایجاد می شود که ممکن است با خودت فکر کنی که «بچه هایم به اندازه کافی قدردان من نیستند» یا «من همه زندگیم را پای اینها گذاشتم» پس خودم چی؟

در نهایت هیچ کس نمی تواند کامل باشد. پس این تلاش بی ثمر فقط به شما احساس گناه می دهد و باعث می شود فرصت های ارتباط موثر با فرزندتان را هم از دست بدهید. مادر خوب یادت باشد که تو فقط باید به اندازه کافی خوب باشی.

مادرانی که دارای اضطراب هستند، عموما دارای ویژگی هایی می شوند نخست بیشتر از سابق مسائل را فراموش می کنند چون همزمان باید به هزار چیز فکر کنند. دوم از موقعیت های لذت بخش مثل سابق لذت نمی برند و دائما احساس خستگی دارند، سوم اکثر روزها در عضلات بدنشان احساس درد یا گرفتگی دارند و بیشتر از سابق مبتلا به سردرد یا مشکلات گوارشی می شوند و در برخورد با بچه ها زودتر کلافه می شوند و نمی توانند قبل از واکنش نشان دادن به  درستی فکر کنند.

علاوه بر اینها نگرانی مفرط، احساس گناه و احساس شکست نیز از جمله علایمشان است. این علامت ها در مادران نیاز به رسیدگی و دریافت کمک دارند چون نه تنها با گذر زمان شدیدتر می شود و سلامت روان و جسم مادر را به خطر می اندازد بلکه پژوهش ها نشان داده اند که کودکان والدین مضطرب با احتمال بیشتری به اختلالات اضطرابی مبتلا می شوند.

مولفه‌هایی برای این که خانواده نمونه محسوب شوند و احساس خوشبختی را تمامی اعضای آن احساس کنند وجود دارد، اعتماد اعضای به یکدیگر و پذیرفتن شخصیت هم، توجه و محبت زن و شوهر در ابتدا به همدیگر و آموزش مهروری به فرزندان، تلاش برای اینکه محیط خانواده به دور از تنش و اضطراب و سرشار از صمیمیت و شادی باشد، احترام فرزندان به پدر و مادر و رعایت حریم‌های شخصیتی والدین فرزندان، شوخ طبعی، انتقادپذیری و … همه از مولفه‌های مهم و اساسی برای پدید آمدن یک خانواده موفق و نمونه هستند.

یادگیری مهارت‌های همچون تصمیم گیری، حل مسئله، مهارت‌های ارتباطی، خودآگاهی و همدلی و هم چنین مدیریت احساسات و آموزش این مهم به فرزندان به تداوم و شکل گیری محیط امن خانوادگی کمک می‌کند.

آزاده جباری روانشناس و زوج درمانگر، در گفتگو با بیا نی نی جوان، به تبیین مسئله چگونگی خانواده‌ی نمونه و ویژگی‌های آن پرداخت و گفت: با توجه به اینکه خانواده از اعضای انسانی تشکیل شده و هیج انسانی کامل نیست قطعا نقصی در کارکرد خانواده ایجاد می‌شود، بهتر است به جای گفتن خانواده کامل و نمونه از اصطلاح خانواده‌ی به اندازه کافی خوب استفاده کرد.

این روانشناس افزود: اعضای این خانواده‌ی خوب به یکدیگر کمک می‌کنند تا اعضای آن بهترین خود باشند و نقص‌های یکدیگر را بپذیرند، این خانواده در سعی هستند تا محیطی شاد و به دور از مقایسه و سرزنش و انتقاد مخرب داشته باشند. تعارضات و اختلافات را از طریق گفتگو حل کنند.

جباری اضافه کرد: وجود تعارض در خانواده ا‌ی که به دنبال صمیمیت است اجتناب ناپذیر است، چرا که صمیمیت تعارض و گفتگو برای رسیدن به راه حل مشترک است.

اگر می‌خواهیم خانواده‌ای خوب باشیم، باید سعی کنیم از یکدیگر شناخت پیدا کرده و فضای امنی را ایجاد کنیم تا هر یک از اعضا بتوانند دیدگاه‌ها و نظرات خود را بیان کنند. یادگیری مهارت‌های اصلی زندگی همچون شنیدن حرف‌های اعضای خانواده و مهارت حل مسئله از الزامات شکل دادن خانواده‌ی نسبتا خوب است.

این روانشناس بیان کرد: خانواده‌ای که تلاش دارد به مرحله خوبی برسد تا نمونه محسوب شود، پدر و مادر برای رسیدن به این هدف باید تلاش کنند تا روابط اجتماعی سالم و مثبت از قبیل ارتباط با فامیل و دوستان را ساماندهی کنند، نقش والدین در این امر آنقدر مهم است که باید خودشان الگوی مناسبی برای فرزندانشان بوده و دوستانی مطابق با ساختار و ارزش‌های خانواده انتخاب کنند.

وی گفت: برای رفت و آمد با فامیل برنامه‌ای منسجم بسیار کار آمد و آموزنده است و الویت‌های خانوادگی باید مدنظر والدین باشد. پدر و مادر وظیفه دارند مهارت برای اولویت بندی در رفت و آمد دوستانه و فامیل را به فرزندان آموزش دهند.
جباری در ادامه این موضوع به راهکاری پرداخت و افزود: گاهی والدین هنگام به وجود آمدن تعارض با فرزندان به شدت مقابله می‌کنند، اما درست آن است که خانواده مجهز به مهارت‌های اصلی زندگی باشند تا با قانون گذاری درست و مناسب و در نظر گرفتن نیاز‌های فرزندانشان و بهره گیری از مهارت گفتگو و حل مسئله، ارتباطات را مدیریت کنند.

جباری گفت: خانواده‌ای که تلاشگر است همه اعضا بستری مناسب و فضایی برابر برای بیان دیدگاه‌ها و نظراتشان و بالفعل کردن توانمندی‌های بالقوه خودشان دارند. شناخت و همراهی از ارکان مهم و اساسی در چنین خانواده‌ای است.

این روانشناس ادامه داد: والدین به عنوان مرجع قدرت در خانواده باید شنونده‌ای برای فرزندانشان بوده و در صورت بروز اختلاف بین فرزندان با پذیرش و شنیدن به خواسته‌های هر یک، به آن‌ها کمک کنند تا همراه و یاور یکدیگر باشند.
اگر یکی از فرزندان گمان کند که خواسته اش مورد پذیرش قرار نگرفته به شدت خشمگین خواهد شد و سبب بروز رابطه‌ای غیر صلح آمیز با خواهر و برادرش خواهد شد، ارتباطش با والدین نیز تحت تاثیر قرار می‌گیرد پس توجه کافی و عادلانه به فرزندان از مولفه‌های خانواده نمونه است.

وی در پایان تصریح کرد: هر خانواده‌ای نیازمند مرجع قدرتی است تا در مواقع حساس تصمیم گیری کند، اگر اقتدار پدر و مادر در خانواده از بین رود کل ساختار خانواده را تهدید می‌کند.

خانواده یعنی ملجاء و پناه هر یک از اعضای آن؛ در مواقع سختی این اعضای خانواده هستند که با همراهی یکدیگر می‌توانند به حال خوب هم کمک کنند. حال اگر خانواده همواره هدف برتری و نمونه بودن را دنبال کنند در آینده موفقیت یکدیگر را شاهد خواهند بود.

پنج زبان عشق روش متفاوتی را که افراد در یک رابطه دریافت می کنند و ابراز عشق می کنند، توصیف می کنند. دانستن زبان عشق شریک زندگی و آگاهی دادن به او درباره نحوه زبانی که با آن عشق می دهید، به شما کمک می کند تا مطمئن شوید که هر دو واقعاً در رابطه‌ احساس دوست‌داشتن را تجربه می کنید. تقریباً همه می خواهند به شریک زندگی خود نشان دهند که به آن ها اهمیت داده می شود. اگر این شرایط وضعیتی است که اوضاع شما را نیز توصیف می کند، بهتر است درباره پنج زبان عشق که توسط گری چپمن رواج یافته است، اطلاعات بیشتری کسب کنید که در ادامه به آن اشاره شده است.

پنج زبان عشق چیست؟
دکتر چپمن سال‌ها از مسائل زوج‌هایی که با آن ها در حال مشاوره بود یادداشت ‌برداری می‌کرد تا اینکه در آن ها به یک الگوی ثابت و مشابه رسید. او متوجه شد که زوج‌ها با یکدیگر و درباره نیازهایشان دچار سوتفاهم هستند. پس از مرور یادداشت ها، پنج زبان عشق را معرفی کرد که مردم معمولا از آن طریق با یکدیگر صحبت و به یکدیگر پاسخ می دهند. این تکنیک، پنج راه مختلف برای دریافت و ابراز عشق هستند. همه افراد به یک شکل مشابه، عشق را منتقل نمی کنند و به همین ترتیب، راه های متفاوتی را هم برای دریافت عشق ترجیح می دهند.
مفهوم زبان های عشق توسط گری چپمن در کتابی به نام ۵ زبان عشق: راز عشقی که ماندگار است، رواج داده شد. او این پنج سبک منحصر به فرد از برقراری ارتباط عشق را از مقوله هایی که از تجربه خود استخراج کرده است ملاک عمل قرار داده است. همه افراد ممکن است با بیشتر این زبان ها ارتباط داشته باشند اما هر یک، با یکی یا دوتای از آن ها ارتباط بهتر و بیشتری برقرار می کند. کشف زبان اصلی عشق شما و شریک زندگی و صحبت کردن به آن زبان به طور منظم و طولانی،به رفتار عاشقانه با همسر و رشد زوجین کمک زیادی می کند. این پنج زبان عبارتند از: کلمات تاییدی، زمان کافی، لمس فیزیکی، ارائه خدمات، دریافت هدایا.

1-پنج زبان عشق | ابراز محبت
کلمات تأییدی در توصیف ابراز محبت از طریق کلمات گفتاری، تمجید یا قدردانی است. وقتی کلمات تاییدی زبان اصلی عشق در رابطه باشد، از کلمات محبت آمیز و تشویق بیش از دیگر کلمات استفاده می شود و از استفاده آن لذت بیشتری برده می شود. زوجینی که کلمات تاییدی را دایره مکالمات روزمره میگنجانند از نقل قول های نشاط آور، یادداشت های عاشقانه و پیام های متنی زیبا لذت می برند. با تعریف و تمجید از یکدیگر یا اشاره به کارهایی که به خوبی انجام می دهند، روز یکدیگر را می سازند.

افرادی که کلمات تأییدی به عنوان زبان عشق دارند، به تأیید کلامی و ابراز کلامی محبت، از جمله «دوستت دارم»، کلمات حاکی از قدردانی، تشویق کلامی و اغلب در ارتباطات دیجیتالی مکرر مانند پیامک و تعامل در رسانه‌های اجتماعی، ارزش زیادی قائل هستند. محبت‌ به همسر از راه های نوشتاری و گفتاری برای این افراد مهم‌تر است. این عبارات باعث می شود آن ها احساس درک و قدردانی شدن داشته باشند.

2-پنج زبان عشق | زمان کافی
عشق و محبت نسبت به زمان با کیفیت، در این زبان از طریق توجه بی دریغ شما به کسی ابراز می شود. افراد با کاربرد این زبان عشق به دنبال ترجیح کیفیت بر کمیت هستند. آن ها احساس دوست داشتنی بودن می کنند به شرطی که وقتی شما کنار هم هستید روی آن ها تمرکز کنید. افرادی که زبان عشق آن ها در زمان با کیفیت تعریف می شود، زمانی که شریک زندگی فعالانه بخواهد با آن ها وقت بگذراند و همیشه در حال معاشرت باشد، بیشتر مورد تحسین قرار می گیرند. آن ها به ویژه زمانی را که گوش دادن فعال، ارتباط چشمی، و حضور کامل، نشانه های اولویت دار در رابطه وجود داشته باشد را بیش از هر چیزی به عنوان ابراز عشق برداشت می کنند.
ظرفیت این زبان عشق تماماً به این است که بدون حواس‌پرتی ناشی از تماشای تلویزیون، صفحه‌ چت تلفن یا هر گونه تداخل بیرونی، توجه خود را به آن شخص خاص بدهید. آن ها تمایل زیادی به گذراندن وقت فعالانه با دیگری، یا داشتن مکالمات معنادار دارند. فعالیت های تفریحی را بصورت مشترک انجام  می دهند. اطمینان حاصل می کنند که ارتباط چشمی برقرار شود، آنچه را که آن ها می گویند درک کرده و از ارائه نصیحت و مشاوره خودداری می کنند.
 3-پنج زبان عشق | لمس فیزیکی
فرد با این زبان عشق از طریق محبت جسمی، احساس می کند که دوستش دارند و برای حضور فیزیکی او ارزش قائل هستند. جدای از رابطه جنسی، زوجینی که لمس فیزیکی را به عنوان زبان اصلی عشق خود به کار می برند، زمانی که دست شریک زندگی‌ را می‌گیرند، بازوی او را لمس می‌کنند یا مثلاً در پایان روز او را ماساژ می‌دهند، احساس عشق بیشتری می‌کنند. ایده آن ها از یک قرار عالی ممکن است شامل در آغوش گرفتن روی مبل با یک لیوان نوشیدنی مورد علاقه و تماشای یک فیلم خوب باشد. هدف آن ها صرفا این است که فقط می خواهند از نظر فیزیکی به شریک زندگی خود نزدیک باشند.
افرادی که از لمس فیزیکی به عنوان زبان عشق خود استفاده می کنند، وقتی علائم فیزیکی محبت را دریافت می کنند، از جمله بوسیدن، گرفتن دست، در آغوش گرفتن ، احساس می کنند که مورد علاقه هستند. صمیمیت زناشویی و لمس می تواند به طور باورنکردنی تایید کننده باشد و به عنوان یک رابط عاطفی قدرتمند برای افرادی با این روش عمل کند. ریشه‌های این نیاز به دوران کودکی برمی‌گردد.
برخی از افراد تنها زمانی که پدر ومادرشان را در آغوش می‌گرفتند، می‌بوسیدند یا لمس می‌کردند، محبت عمیق را احساس می‌کردند‌. افرادی که قدردانی خود را از طریق این زبان بیان می کنند، وقتی به آن رضایت می دهند، وقتی در آغوش گرفته می شوند، بوسیده می شوند، یا در آغوش می گیرند، احساس قدردانی می کنند. آن ها برای احساس گرما و راحتی که با لمس فیزیکی همراه است، ارزش قائل هستند.

4- ارائه خدمات
برای کارهای خدماتی، زمانی که شخصی کارهای خوبی برای او انجام می دهد، مانند کمک به جمع آوری و شستشوی ظروف، انجام کارهای تمیز کردن خانه، کشیدن جاروبرقی و غیره، احساس می کند که مورد علاقه و قدردانی واقع شده است. وقتی شریک زندگی کارهای کوچکی برای آن ها انجام می دهند خوشحال تر هستند و اغلب می توان آن ها را در حال انجام این خدمات برای دیگران یافت. اگر زبان عشق شما حول محور ارائه خدمات میچرخد، شما به شریکی که برای آسان‌تر کردن زندگی‌ و فراهم کردن وسایل رفاهی تلاش می کند ارزش قائل خواهید بود.در این رابطه مطالعه مقاله وظایف فرد در زندگی مشترک پیشنهاد می شود.
چیزهایی مانند آوردن سوپ برای شما در هنگام بیماری، درست کردن قهوه و چای هنگام صبح. این روش متعلق به افرادی است که معتقدند اعمال و رفتار بلندتر از کلمات صحبت می کنند. بر خلاف کسانی که ترجیح می دهند بشنوند که چقدر به آن ها اهمیت داده می شود، افراد حاضر در این لیست دوست دارند ببینند که چگونه از آن ها در عمل قدردانی می شود.

5- پنج زبان عشق | دریافت هدایا
هدیه دادن نمادی از عشق و محبت به فرد است. دادن یک هدیه زبان عاشقانه بسیار ساده ای است. کسی که از این زبان برای بروز عشق استفاده می کند سعی دارد طرف مقابل را با خرید کردن ارزشمند جلوه دهد. گیرنده هدیه و مخاطب این زبان عشق، نه تنها برای خود هدیه بلکه برای زمان و تلاشی که هدیه دهنده برای تهیه آن صرف کرده است نیز ارزش قائلند. به عبارت دیگر، وقتی برای انتخاب یک هدیه خاص وقت می گذارید، به او می گویید که واقعا به او علاقه دارید. افرادی که از این روش  برخوردارند اغلب می توانند هر هدیه کوچکی را که از عزیزان خود دریافت می کنند به خاطر بسپارند و بابت آن قدردان باشند زیرا تأثیر زیادی روی آن ها می گذارد.
زمانی که مردم به شما«نمادهای بصری عشق» را نمایش می دهند، احساس می کنید که شما را محترم می دارند. احساس خوشحالی و عشق گرفتن، صرفا درباره ارزش پولی هدایا نیست بلکه نیت و فکر نمادین پشت هدیه است که نقش اصلی را در زبان عشق بازی می کند. افراد دارای این سبک زندگی، فرآیند هدیه دادن را می شناسند و برای آن ارزش قائل هستند.
بازتاب دقیق قدردانی، انتخاب آگاهانه شی برای نشان دادن شناخت خود از رابطه و مزایای عاطفی از دریافت هدیه همه از زبان عشق سرچشمه می گیرد. افرادی که زبان عشقشان دریافت هدایا است، از دادن چیزی که هم فیزیکی و هم معنادار است، لذت می برند. نکته کلیدی این است که چیزهای معناداری را که برای آن ها مهم است و ارزش های آن ها را منعکس می کند به آن ها بدهید نه لزوما آنچه که ارزش های شما و سلیقه شما را منعکس می کند.

 اثرات پنج زبان عشق بر کیفیت رابطه
همه افراد عشق را متفاوت ابراز و احساس می کنند. در نتیجه، درک این تفاوت ها می تواند تأثیر جدی بر رابطه زوجین بگذارد. در واقع به گفته دکتر چپمن، یکی از ساده ترین راه ها برای بهبود روابط اتخاذ زبان عشق است. اینجا به چند تاثیری که پنج زبان عشق می تواند رابطه شما را بهبود ببخشد اشاره شده است.

1-از خودگذشتگی را ترویج می کند
وقتی متعهد به یادگیری زبان عشق دیگران هستید، به جای نیازهای خود، بر نیازهای او تمرکز می کنید. این فرض اصلی نظریه زبان عشق است. زوج‌ها باید برای یادگیری زبان عشق شریک زندگی‌ خود تلاش کنند نه اینکه بخواهند او را متقاعد کنند که زبان او را یاد بگیرد. در حالت ایده آل، هر دو نفر می خواهند عشق را به گونه ای ابراز کنند که برای دیگری معنادار باشد. اما تمام هدف زبان های عشق این است که شما یاد بگیرید چگونه شریک زندگی خود را به گونه ای دوست داشته باشید که برای او منطقی و خواستنی تر باشد.

2-پنج زبان عشق همدلی ایجاد می کند
وقتی کسی بیشتر و بیشتر در مورد چگونگی تجربه عشق توسط شریک زندگی خود می آموزد، یاد می گیرد که با او همدلی کند. مهارت همدلی به آن‌ها کمک می‌کند لحظه‌ای از محور خود بیرون بروند و به آنچه که باعث می‌شود شخص دیگری احساس محبوبیت کند، نگاهی بیندازند. آن ها به جای اینکه به زبان عشق خود با شریک زندگی خود صحبت کنند، یاد می گیرند که چگونه به زبانی صحبت کنند که شریک زندگی آن ها را بهتر درک می کند. هنگامی که زوج ها متعهد به یادگیری و استفاده از زبان های عشق هستند، هوش هیجانی خود را افزایش می دهند و یاد می گیرند که چگونه نیازهای دیگران را بالاتر از نیازهای خود قلمداد کنند.

3-پنج زبان عشق صمیمیت را حفظ می کند
اگر زوج‌ها مرتباً در مورد مسائلی صحبت کنند که مخزن عشق را پر نگه می‌دارد باعث می‌شوند که درک و صمیمیت بین زوجین در رابطه آن ها به شکل عمیق تر و پایدارتری ایجاد شود. آن ها نه تنها بیشتر درباره یکدیگر می آموزند، بلکه به روش های عمیق تر و معنادارتر با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند. وقتی این اتفاق می افتد، رابطه مشترک به سمت تقویت احساس صمیمیت بیشتر حرکت می کند.

4-به رشد شخصی کمک می کند
هر زمان که شخصی بر روی چیزی یا شخصی خارج از خود متمرکز می شود، نتیجه منجر به رشد شخصی می شود. در برخی از مواقع، جامعه افراد را تشویق می‌کند که خودمحوری و تمرکز بیش از حد بر نیازهای خود را مد نظر قرار دهند. در این صورت از هیچ‌کس یا چیزی خارج از خود باخبر نمی شوند. اما از آنجایی که تکنیک دکتر چپمن افراد را ملزم می‌کند که دیگران را به شیوه‌هایی که خارج از منطقه راحتی آن ها است دوست داشته باشند، مجبور به رشد و تغییر هستند.  
 نقد نظریه پنج زبان عشق
شریک زندگی شما می تواند در تمرین شناخت رفتارها و توقعات شما شرکت کند تا زبان عشق خود را نیز بفهمد. به عنوان مثال کتاب چپمن پیشنهاد می‌کند که در یک رابطه شرکا دقت کنند که چه چیزی را بیشتر می‌خواهند یا چه کاری را بیشتر انجام می‌دهند. با دقت به تنوع و فراوانی رفتارهای نمایش داده شده به شناخت نسبی از این روش خود می رسید. سپس دقت کنید که  آیا آن ها اغلب برای شما هدایایی خاص و معنادار می آورند؟ یا صرفا بصورت کلامی ابراز علاقه می کنند؟ هر یک از رفتارها می تواند اشاره ای به روش آن ها باشد.
اگرچه تئوری زبان عشق به بسیاری از مردم در روابط کمک می کند تا بفهمند چگونه با شریک زندگی خود ارتباط بهتری برقرار کنند، اما محدودیت هایی هم در آن وجود دارد. به عنوان مثال اینکه مردم چگونه آن را در روابط خود با بهترین شیوه به کار می برند.

1-ابزاری برای سواستفاده از دیگری
برخی افراد در مورد استفاده از زبان های عشق کمی رقابتی می شوند که در واقع می تواند به یک رابطه فشار بی دلیل وارد کند. به عنوان مثال، شرکا ممکن است شروع به پیگیری و شمارش تمام دفعاتی که از زبان شریک زندگی خود استفاده می کرده اند، بکنند و آن را با تعداد دفعاتی که طرف مقابل از زبان آن ها استفاده کرده است، مقایسه کنند. در حالی که زبان های عشق می توانند راهی برای باز کردن ارتباط و شفقت باشند، نباید به عنوان یک بازی یا سلاح علیه شریک زندگی استفاده شوند.
برخی از شرکا ممکن است به استفاده از زبان خود(به جای زبان شریک) ادامه دهند و با همان شیوه نشان دهند که همسر برایشان اهمیت دارد؛ خب این اشکالی ندارد. مساله این نیست که شما نمی توانید با کسی که عشق شما را به کار نمی برد رابطه داشته باشید. سعی کنید فهیم و انعطاف پذیر باشید. می توانید از اقدامات شریک زندگی خود قدردانی کنید حتی اگر آن ها کاملاً با زبان شما مطابقت نداشته باشند.

2-پنج زبان عشق | عدم حل مشکلات
این زبان همه مشکلات رابطه را حل نمی کنند. آن ها فقط بخشی از بی شمار ابزارهایی هستند که می توانید برای کمک به برقراری ارتباط در رابطه خود استفاده کنید. تحقیقات نشان داده است که زوج‌هایی که از زبان عشق یکدیگر استفاده می‌کنند، زمانی که از ابزارهای خودتنظیمی نیز برای کنترل احساسات خود استفاده می‌کنند، بیشترین احساس خوشبختی را در روابط خود دارند. به عبارتی در حالی که زبان عشق به عنوان یک ابزار محسوب می شود،افزایش مسئولیت پذیری زوج ها در قبال احساسات و تغییرات رفتاری، بیشترین کمک را به شادی کلی آن ها خواهد داشت. واضح است که برای یک رابطه موفق به بیش از یک ابزار نیاز دارید.

3-تغییر زبان در طول زمان
مهم است که بپذیرید زبان عشق شما و شریک زندگی شما ممکن است در طول زمان تغییر کند. به‌ویژه در طول پیش آمدها و کنترل استرس‌های زندگی یا تغییرات عمده‌ای مانند بچه دار شدن، بحران های مالی و از دست دادن عزیزان و شغل.

4-وارد کردن تنش و فشار به شرکا
بسیاری از مردم در مورد زبان های عشق صحبت می کنند زیرا در روابط متعهد یا ازدواج به کرات استفاده می شود. مهم است که به یاد داشته باشید یادگیری و درک زبان عشق، ابزار مهمی برای تمرین عشق به خود می باشد. شما می خواهید از فشار بیش از حد بر شریک زندگی خود اجتناب کنید تا به طور مداوم  شما را به خود شما نشان دهد.
یک مطالعه نشان داد که بزرگ‌ترین مانع برای زوج‌هایی که ازاین زبان یکدیگر استفاده می‌کنند این است که اغلب اوقات، گیرنده حتی متوجه نمی‌شود که همسر سعی می‌کند از زبان عشق استفاده کند. بنابراین بسیار مهم است که گیرنده تلاش های شریک خود را تشخیص دهد، حتی اگر آن ها دقیقاً انتظارات را برآورده نکنند.

ارتباط پرورش ذهنیت رشد و افزایش موفقیت رابطه
پرورش این مهارت که رشد کردن خود و دیگری در رابطه را باید یک اصل مهم تلقی کرد، عشق را به روش های معنادار به اشتراک می گذارد. داشتن ذهنیت رشد متقابل، فواید زیادی برای رابطه شاد و موفق دارد. وقتی زوج‌ها شروع به صحبت به این روش یکدیگر می‌کنند، کارهایی که برای همسر انجام می‌دهند نه تنها عمدی‌ و آگاهانه تر می‌شود، بلکه معنادارتر هم می‌شوند. بخشی از این مساله به این واقعیت مربوط می شود که آن ها به روش هایی ابراز علاقه می کنند که بیشترین ارضا روانی را در شریک مقابل بر می انگیزد. وقتی این کار را انجام می دهند، شریک زندگی احساس رضایت از زندگی و خوشحالی عمیق تری می کند.  

پنج زبان عشق | سخن آخر
هنگامی که زبان عشق یکدیگر را بدانید، خواهید دید که عملی کردن آن در رابطه آسان می شود. صحبت کردن به زبان عشق طرف مقابل فقط کمی تلاش و جدیت می خواهد. به یاد داشته باشید روابط سالم به خودی خود به وجود نمی آیند، بلکه با توجه و تلاش ایجاد می شوند. خبر خوب این است که می توانید با یادگیری این روش شریک زندگی خود و به کار بردن آن، رابطه را تقویت کنید. اگر هر دوی شما به رعایت اصول رابطه متعهد باشید و همدیگر را به شکلی که دیگری می خواهد دوست داشته باشید، نه تنها در عشق عمیق‌تر می شوید بلکه خود را در متن یک رابطه شاد و رضایت‌بخش خواهید یافت

نوجوانان به دلایل زیادی می توانند دروغ بگویند. اگر یکی از فرزندان خود را در حال دروغ گفتن دیدید، باید بدانید که برای رسیدگی به این وضعیت چه کاری می توانید انجام دهید. در این درس با بهره‌گیری از مطالعات علمی، راهکار هایی برای مواجهه با دروغگویی نوجوانان و کاهش آن ارائه شده است. نوجوانان روزانه دروغ می گویند. در واقع، اولین دروغی که کودک می گوید، نشان دهنده نقطه عطفی در رشد اوست. مطالعات نشان می دهند که دروغ گفتن در کودکان – و نوجوانان-  نشان دهنده پیشرفت در رشد شناختی و شکل گیری ذهن در آنها است.   این واقعیت که آنها می توانند دروغ بگویند، به این معنی است که آنها قادر به کار ذهنی با یک واقعیت خیالی هستند. این مهارتی است که نیاز به توانایی شناختی پیشرفته دارد. دروغ گفتن در نوجوانی، زمانی به مشکل تبدیل می‌شود که به طور مکرر به عنوان استراتژی به کار گرفته شود. این وضعیت در نوجوانان بیشتر از کودکان یا بزرگسالان پیش میآید. زیرا نوجوانان بیشتر مستعد دروغگویی هستند، به خصوص به والدین خود.در سال 2004، آرنت و همکاران تحقیقی در این رابطه انجام دادند. آنها دریافتند که نوجوانان اغلب به والدین خود دروغ می گویند. علاوه بر این، آنها از دروغ به عنوان راهی برای تأیید حق خودمختاری خود استفاده می کنند. محققان همچنین دریافتند که نوجوانان در مقایسه با بزرگسالان جوان، بیشتر دروغ می گویند.
در سال 2013، لوین و همکاران، مطالعه دیگری انجام داد. آنها دریافتند که نوجوانان بیشتر از دانشجویان یا بزرگسالان دروغ می‌گویند. نوجوانان به طور متوسط در 24 ساعت، 4.10 بار دروغ می‌گویند. این 75 درصد بیشتر از دانشجویان دانشگاه و 150 درصد بیشتر از بزرگسالان بود.

روش‌های دروغگویی در نوجوانان
افراد حداقل به دو صورت می توانند دروغ بگویند:
با نگفتن حقیقت
 در این حالت فرد عمداً از گفتن حقیقت کوتاهی می کند و چیزی نمی گوید.
با گفتن یا تایید حقیقت تحریف شده
 این شامل ارائه گزارشی متفاوت است از آنچه که واقعاً اتفاق افتاده. این نوع دروغ ها فقط مربوط به وقایع نیست. به عنوان مثال، دروغگو ممکن است وانمود کند که یک گزینه صحیح است. با این حال، نزد خود معتقد است که گزینه صحیح چیز دیگری است.
مردم اغلب  وقتی از استراتژی دیگری استفاده می کنند و آن دوری کردن است. یعنی سعی می کنند با افرادی ملاقات نکنند تا مجبور نباشند به آنها دروغ بگویند.
چه چیزی نوجوانان را به دروغ گفتن تشویق می کند؟
یکی از دلایلی که نوجوانان به والدین خود دروغ می گویند، این است که می‌خواهند در تصمیم گیری امور مربوط به خود، استقلال داشته باشند. باید به خاطر داشته باشیم که نوجوانی مرحله ای از رشد است که در آن خودمختاری مهم است. خودمختاری و استقلال در نوجوانی، توسط اریکسون (همانطور که در پاپالیا، 2017 ذکر شده است) به عنوان “داشتن تصور منسجمی از خود، متشکل از اهداف، ارزش‌ها و باورهایی که فرد با آن تعهد محکمی برقرار می‌کند” تعریف می‌شود.
دروغ در نوجوانان اغلب به دلیل کنترل بیش از حد والدین اتفاق می افتد. آرنت و همکاران (2004) در تحقیقات خود دریافتند که هر چه والدین کنترل بیشتری بر امور روزانه نوجوانان داشته باشند، احتمال دروغ گفتن آنها بیشتر است. این می تواند به تداوم چرخه “کنترل – دروغ” منجر شود: والدین با درک اینکه فرزندانشان به آنها دروغ می گویند، آنها را بیشتر کنترل می کنند و نوجوانان برای گریز از کنترل بیشتر، دروغ بیشتری می گویند.
نوجوانان همچنین از ترس یا شرم، برای به دست آوردن چیزی، محافظت از کسی، مواجه نشدن با عواقب کار خود و یا روبرو نشدن با حقیقت، دروغ می گویند (مارتینز و کاروالیو، 2019). آنها ممکن است برای پوشاندن احساسات خود یا احساساتی که نمی خواهند با والدین خود در میان بگذارند، دروغ بگویند. در واقع، وقتی مشکلات زیادی در خانه وجود دارد، نوجوانان تمایل دارند از گفتن حقیقت اجتناب کنند.

پنج دلیل برای دروغ‌گویی نوجوانان
کیت اوبری، روان‌شناس، پنج دلیل برای دروغ‌گویی نوجوانان پیشنهاد می‌کند:
1- برای جلوگیری از مشکلات.
2- برای اینکه والدین خود را ناامید نکنند.
3- به دلیل فشار اجتماعی مثلاً برای اینکه مهمانی یا فعالیتی با دوستان خود را از دست ندهند.
4- ارتباط بد با والدین. اگر نوجوانی احساس کند که درک نمی‌شود، شنیده نمی شود یا مورد احترام قرار نمی گیرد، از برقراری ارتباط اجتناب می کند.
5- برای کنترل تصمیمات. این برای توسعه خودمختاری آنها مهم است.

با دروغ‌های نوجوان‌مان چه کنیم؟
کریس هادسون متخصص جوانان و مربی والدین است. او هشت راه برای مقابله و کاهش دروغ های نوجوانان پیشنهاد می کند:
1- داشتن روابط  عمیق و پیوسته
یک رابطه عمیق با فرزندان نوجوان، نیاز به ارتباطی خوب دارد و این یعنی پذیرا بودن برای شنیدن برخی حقایق.
گاهی اوقات، نوجوانان به این دلیل دروغ می گویند که می دانند والدینشان نمی خواهند حقیقت را بشنوند. بنابراین، برای جلب اعتماد با فرزندان لازم است تا جو اعتماد وجود داشته باشد.

2- الگوی صداقت بودن
یکی از راه‌های اصلی یادگیری در افراد، مشاهده است و نوجوانان نیز از این قاعده مستثنی نیستند. پس با مثال ملموس و عینی به آنها آموزش دهید. صادق باشید. سپس، آنها متوجه خواهند شد که شما الگوی صداقت هستید و نه صرفاً فردی که “موعظه و نصیحت” می کند.
به هر حال، چگونه می توانید از نوجوان خود بخواهید که دروغ نگوید، اگر خودتان این کار را به طور مداوم انجام می دهید؟

3- مذاکره کنید
یاد بگیرید که با فرزند نوجوان خود درباره مرزها مذاکره کنید. زمانی که آنها از انجام کاری منع می شوند یا آزادی آنها محدود می شود، معمولاً سعی می کنند با رفتاری برعکس آن را به دست آورند. با این حال، مذاکره کردن با نوجوان موجب می شود تا او کمتر احساس کنترل شدن بکند و با مشارکت در تصمیم گیری، بیشتر احساس استقلال کند.

4- از بازجویی بپرهیزید، انگیزه گفتگو ایجاد کنید
اگر فرزندتان به شما دروغ گفته است، سعی کنید با او گفتگویی مسالمت آمیزی داشته باشید. حتی اگر واقعا عصبانی هستید، سعی کنید قبل از صحبت آرام شوید. زیرا اگر عصبانی باشید، کمتر به صحبت های فرزندتان گوش می دهید و دلایل دروغگویی او را درک نمی کنید. به یاد داشته باشید که با قاطعیت حرف بزنید و مورد آنچه که می خواهید به آنها بیاموزید و این که چگونه آن را انجام خواهید داد، شفاف و صریح باشید .

5- تقلب نکنید
از آنجایی که دروغ  گفتن در نوجوانان بسیار رایج است، اگر فهمیدید فرزندتان به شما دروغ گفته، منتظر فرصتی نمانید تا بتوانید مچ او را بگیرید. به یاد داشته باشید، پنهان کردن حقیقت، خود راهی برای دروغ گفتن است. بنابراین، شما با پنهان نگه داشتن دروغ فرزندتان و عدم بیان آن، دقیقاً همان کاری را انجام می دهید که نمی خواهید فرزندتان انجام دهد.

6- از تنبیه به نحوی متناسب و هوشمندانه استفاده کنید
هر روشی که شما با آن به رفتار نوجوانتان پاسخ می دهید، بیشترِ رفتارهای آینده او را تعیین می کند. اگر مجازات نامتناسبی اعمال کنید، به سادگی ترس از راست گفتن را در دل آنها کاشته‌اید.
هنگامی که قد دارید به اموری در منزل نظم می دهید، سعی کنید آنچه را که می خواهید آموزش دهید در ذهن داشته باشید و راه های مناسب برای انجام آن را بیابید. با قاطعیت گفتگو کنید و به آنچه فرزندتان می گوید، گوش دهید.

7-  به فرزندتان برچسب دروغگو نزنید
به نوجوان خود برچسب دروغگو نزنید. چرا که اگر این کار را انجام دهید، ممکن است به همان شیوه رفتار کرده و «برچسب» شما را در رفتارشان تأیید کنند.
شما با نامگذاری و برچسب زدن به افراد، رفتار آنها را شکل می دهد. اگر به کودک خود برچسب دروغگو بزنید، احتمال دارد که در نهایت مانند یک دروغگو رفتار کند.

8- توجه کنید
مراقب دروغ های فرزندتان باشید و سعی کنید انگیزه های او را برای دروغ گفتن بشناسید. این به شما کمک می کند درک کنید که آنها چگونه با موقعیت های خاص ارتباط دارند و چه چیزی باعث دروغگویی آنها می شود. هنگامی که علت انجام این کار را مشخص کردید، از فرزندتان دعوت کنید تا در مورد روش های جدید برخورد با موقعیت ها و اهمیت صداقت فکر کند. در واقع، آنقدر روی دروغ تمرکز نکنید، بلکه بیشتر روی دلایل پشت آن تمرکز کنید.

خلاصه
دروغ در نوجوانان بسیار رایج و چند علتی است. برای مقابله با آنها و با مشکلاتی که در سطح خانواده ایجاد می شود، یکی از راهکارهای اصلی ایجاد تغییر در روابط با جوان است. شما باید فضایی را برای گفت و گوهای جدی ایجاد کنید که به درک عمل و دلایل متوسل شدن آنها به دروغ گفتن کمک کند.

حقیقت این است که چنین رابطه‌هایی که در این مقاله به آن‌ها عنوان رابطه مسموم می‌دهیم، بسیار بیشتر از آنچه ما فکر می‌کنیم رایج است و بسیاری از ما بدون اینکه به درستی بدانیم درگیر چنین روابطی هستیم.

رابطه مسموم دقیقا چه رابطه‌ای است؟

در یک تعریف کوتاه هر رابطه‌ای که آسیب‌رسان باشد، مسموم است. در عمل، اما هرچند که برخی از نشانه‌های یک رابطه مسموم مانند سوءاستفاده فیزیکی، خیانت مکرر و رفتار‌های نامناسب و نامعمول جنسی، واضح و غیرقابل چشم‌پوشی است، اما بخش قابل توجهی از این نشانه‌ها هم پنهان است و حتی توضیح دادن آن‌ها برای یک فرد خارج از رابطه سخت یا غیرممکن به نظر می‌رسد.

آزار و خشونت خانگی

هرچند که برای مسموم نامیدن یک رابطه نیازی نیست حتما شامل آزار و خشونت و سوءاستفاده باشد، اما قطعا همه روابط اینچنینی مسموم است. آزار و سوءاستفاده می‌تواند در شکل‌های متفاوت و متنوعی ظهور کند مانند سوءاستفاده احساسی، کلامی، اقتصادی، جنسی و فیزیکی.

چرا ترک یک رابطه مسموم سخت است؟

کسانی که درگیر یک رابطه مسموم هستند بسیار پیش می‌آید که در صحبت با نزدیکانشان با این پرسش روبرو شوند: ” اگر رابطه‌تان به آن سختی است که می‌گویی خب چرا تمامش نمی‌کنی؟ “

باید توجه داشته باشیم که ما در مدت زمان حضور در یک رابطه به شکل‌های مختلفی درگیر می‌شویم و قطع کردن یکباره تمام بند‌هایی که در طول سال‌ها ساخته شده است، بسیار سخت و دردناک است.

۶ دلیلی که در ادامه مرور می‌کنیم رایج‌ترین دلایل ادامه دادن یک رابطه آسیب زننده و مسموم است.

ترس: در روابط مسمومی که شامل آزار و سوءاستفاده و خشونت می‌شود، ترس نقش مهمی در پایان نیافتن رابطه دارد. در این شکل روابط عموما یک فرد تلاش می‌کند طرف مقابل را تحت کنترل خود در بیاورد و در این راه از انواع تهدید‌ها استفاده می‌کند.

فرزند: برای زوج‌هایی که صاحب فرزند هستند فرآیند جدا شدن و خروج از رابطه سخت و پیجیده می‌شود. بسیار پیش می‌آید که در چنین روابطی افراد به دلیل نگرانی از تاثیر جدایی بر روحیات و شخصیت فرزند و البته پیچیدگی حضانت قانونی قید جدایی را می‌زنند و اصطلاحا می‌سوزند و می‌سازند.

عشق: در برخی موارد فرد با وجود تشخیص مسموم بودن رابطه به دلیل داشتن احساس به طرف مقابل به جدایی فکر نمی‌کند.

مسائل اقتصادی: مسائل اقتصادی به خصوص در روابطی که یکی از طرفین کاملا از نظر مالی وابسته به طرف مقابل است، نقش مهمی در ادامه رابطه بازی می‌کند.

شرم: بسیاری از ما آگاهانه یا ناآگاهانه بخش بزرگی از مشکلات و کمبود‌های رابطه‌مان را برای نزدیکان و خانواده و دوستان آشکار نمی‌کنیم و در نتیجه همین رفتار و به مرور زمان چنان تصویر بی‌نقصی برای اطرافیانمان می‌سازیم که تخریب آن تصویر در زمان جدایی ما را خجالت‌زده می‌کند. دقیقا به همین دلیل بسیاری از افراد به دلیل شرم از در میان گذاشتن حقیقت ماجرا با نزدیکان به سراغ الکل و مواد مخدر می‌روند.

وابستگی: فراموش نکنید که حتی زندگی کنار یک فرد سوءاستفاده‌گر هم برای شما انواع و اقسام وابستگی‌ها را در پی خواهد داشت و برای بسیاری از ما زندگی بدون کسانی که به آن‌ها عادت کرده‌ایم سخت یا غیرممکن است.

۶ قدم برای پایان یک رابطه مسموم

پایان دادن به یک رابطه بد می‌تواند بسیار سخت و پیچیده شود. توجه به این نکات می‌تواند این پروسه پیچیده و ناخوشایند را قابل تحمل‌تر کند.

داشتن برنامه: اگر در فکر پایان دادن به یک رابطه مسموم هستید اولین قدم داشتن برنامه برای روند جدایی است. باید خیلی پیش از جدایی جواب قطعی سوالات واضحی مانند محل زندگی بعد از جدایی را بدانید. تمام کردن یک رابطه به خودی خود کاری سخت و ناخوشایند است، اما اگر با عجله و بدون فکر و برنامه انجامش دهید می‌تواند به یک فاجعه تبدیل شود.

داشتن هدفی به نام استقلال: اگر شاغل نیستید و همچنین فکر می‌کنید به تنهایی توانایی مدیریت زندگی را ندارید الان وقت یاد گرفتن است. حتی پیش از جدایی می‌توانید آموزش‌ها و مدارک لازم برای داشتن درآمد را کسب کنید. اگر از نظر مالی وابسته به شریک زندگیتان هستید یادتان باشد راهِ رهاییِ شما از استقلال مالی می‌گذرد.

کسی را در جریان بگذارید: رازداری دیگر کافیست. دست‌کم به یک از اعضای خانواده یا دوستانتان اعتماد کنید و تمام روند جدایی را با او در میان بگذارید. چنین فردی می‌تواند بدون احساساتی که شما درگیرش هستید به شما مشورت دهد و در مواقع نیاز می‌توانید به او تکیه کنید. هم‌چنین در هر کدام از مراحل جدایی اگر مورد تهدید واقع شدید حتما در مورد این تهدید با دیگران حرف بزنید در صورت نیاز با پلیس مشورت کنید.

کمک گرفتن از متخصص: جدایی از شریک زندگی و پایان دادن به یک رابطه مسموم زمان و انرژی زیادی خواهد برد، اما با مراجعه به متخصص می‌توانید آسیب را کاهش دهید. صحبت با روان‌شناس می‌تواند بخش بزرگی از آسیب‌های احساسی را دفع کند و به شما کمک خواهد کرد با نگاهی واقع‌بینانه به اهدافی که از جدایی دارید، برسید. مشورت با یک وکیل هم می‌تواند روند قانونی قضیه را برای شما آسان کند.

قطع کامل مکالمه: اگر از مسموم بودن رابطه مطمئنید و تصمیم قطعی به جدایی گرفته‌اید، مکالمه با شریک زندگیتان را کنار بگذارید. طرف مقابل ممکن است از راه‌های متفاوتی مانند باج‌گیری احساسی سعی کند شما را به ادامه رابطه راضی کند و به همین دلیل بهتر است هرگونه راه ارتباطی با او را قطع کنید. اگر به دلیل وجود فرزند مجبورید که به ارتباط ادامه دهید یادتان باشد که فقط درباره فرزندان با او حرف بزنید نه هیچ چیز دیگر.

عجله نکنید:حضور طولانی در یک رابطه مسموم از راه‌های مختلفی روی شخصیت شما تاثیر خواهد گذاشت (مانند کم شدن اعتماد بنفس یا آسیب دیدن سلامت روانی) و این تاثیر حتی بعد از جدایی هم ادامه خواهد داشت. عجله نداشته باشید. به هیچ وجه بلافاصله پس از پایان دادن به یک رابطه مسموم، رابطه دیگری را آغاز نکنید. سراغ سرگرمی‌هایتان بروید و بدون عجله به جسم و روانتان فرصت دهید تا سلامتشان را به دست بیاورند.