برچسب: روانشناسی

بیا نی نی/ انداختن حلقه در هر یک از انگشتان دست، معنای خاصی دارد که در ادامه به بررسی این موضوع در این بخش از بیا نی نی خواهیم پرداخت.

انگشت کوچک
در علم ستاره شناسی این انگشت نماد سیاره عطارد می باشد. اگر حلقه خود را در انگشت کوچک خود می اندازید، فردی سخن ور با رابطه اجتماعی بالا هستید که بسیار باهوش و ذکاوت هستید. اغلب افرادی که حلقه خود را در انگشت کوچک خود می اندازند، حافظه خوبی دارند و خاطرات را به دقت به یاد می آورند. آنها افرادی خلاق و با اعتماد به نفس بالا هستند. انگشت کوچک قدرت تنظیم روابط شما با محیط و آدم های اطراف تان را دارد. اگر احساس می کنید در روابط بیرونی خود با دیگران و درواقع معاشرت های تان، چه معاشرت های خانوادگی و چه دوستانه دچار مشکل شده اید، انگشتر یا حلقه تان را در انگشت کوچک خود بیاندازید. چینی ها معتقدند افرادی که حلقه خود را در انگشت کوچک خود می اندازند، توانایی درک بالایی دارند و همراه خوبی هستند و شریک خوبی در زندگی و دوست با وفایی در زندگی هستند.

انگشت حلقه
بسیاری از افراد حلقه خود را در انگشت چهارم دست چپ که به آن انگشت حلقه می گویند، می اندازند اما در بسیاری از کشورها انداختن حلقه در دست راست هم مرسوم است. دلیل انداختن حلقه ازدواج در انگشت چهارم دست چپ این است که از این انگشت رگ مخصوصی می گذرد و مستقیما به قلب وارد می شود که این رگ را رگ عشق می گویند. افرادی که رابطه جدی با یکدیگر برقرار کرده و افرادی که می خواهند نشان دهند که پای عشق شان می ایستند، حلقه را در انگشت چهارم خود می اندازند. این افراد بسیار احساسی و وفادار هستند و توانایی تدریس را بهتر از دیگران دارند و به خوبی مشکلات دیگران را حل و فصل می کنند.
در طالع بینی به انگشت حلقه، آپولو می گویند که آپولو الهه آفتاب است و این امکان را به شما می دهد که تبدیل به آفتاب درخشانی از نبوغ و خلاقیت شوید. اگر می خواهید در کارهای مختلف خلاقیت و نبوغ داشته باشید، انگشتر را در انگشت حلقه بیاندازید.

انگشت وسط
انگشت وسط نماد سیاره ی زحل می باشد. برخی از افراد با انداختن حلقه در انگشت وسط خود، نشان می دهند که افرادی متعادل، مسئولیت پذیر و زیباپسند هستند. انداختن انگشتر یا حلقه در انگشت وسط این را می رساند که شما فردی هستید که مدام خودتان را تجزیه تحلیل می کنید و دوست دارید شخصیت خود را بهبود دهید. این افراد به عقیده روانشناسان به دنبال جلب توجه اند و دوست دارند در مرکز توجه دیگران قرار گیرند.حلقه استیل بهترین نوع حلقه برای انداختن به انگشت وسط است زیرا انگشت وسط در ستاره شناسی، نمادی از سیاره زحل است و فلز مخصوص آن خاکستری است.
وظیفه ایجاد هماهنگی و تعادل میان راست و دروغ، خیر و شر بر عهده بلندترین انگشت یعنی انگشت وسط شماست. انداختن انگشتر در انگشت وسط یا زحل به شما کمک می کند تا بتوانید بین بخش ها و ابعاد مختلف زندگی تان هماهنگی به وجود بیاورید.

انگشت اشاره
انگشت اشاره در اختر شناسی سیاره مشتری است که نمادی از قدرت، رهبری و مالکیت است پس افرادی که حلقه خود را در انگشت اشاره می اندازند، دارای قدرت بوده یا مدیرند یا دوست دارند به این مقام برسند و از عزت نفس بالایی برخوردارند. حلقه ای از فلز قلع یا حلقه های نقره ای روشن برای این انگشت مناسب هستند. یهودیان حلقه خود را به انگشت اشاره می اندازند و برخی زوجین در نامزدی حلقه را به انگشت اشاره دست راست انداخته اما پس از ازدواج، آن را به دست چپ انتقال می دهند.
قرار دادن انگشتر در انگشت اشاره، نشانه اعتماد به نفس، مدیریت و رهبری در بخش اجرایی از لحاظ روحی و روانی است پس از انگشتر در انگشت اشاره استفاده نمایید تا اعتماد به نفس شما را بالا رود و تسلط بیشتری بر زندگی خود، به خصوص بخش های عاطفی و روانی مثل ارتباط با دیگران داشته باشید.

انگشت شست
برخی افراد انگشتر یا حلقه خود را در انگشت شصت خود می اندازند، این افراد آرزوهای بزرگ دارند و به دنبال ثروت هستند. این افراد بسیار شکاکند وبا خودشان درگیرند و در تردید به سر می برند. نام انگشت شست در زبان انگلیسی برگرفته از نام یک الهه یونانی است چون این انگشت با وجود اینکه دورتر از انگشت های دیگر قرار دارد، انگشتی مهم و سرنوشت ساز است. این انگشت، نماد آرامش و هماهنگی درونی وجود شماست که برای هماهنگی درونی و شخصی شما تلاش می کند. خانم هایی که حلقه شان را در شست چپ شان می اندازند، لجباز و عصبانی بوده و ویژگی های اخلاقی مردانه دارند.
در آسیا، انگشتر شست اغلب در شست دست چپ به عنوان محافظ بعد از خارج شدن تیر از کمان انداخته می شد. بعدها انداختن انگشتر در این انگشت به معنای شجاعت و جایگاه رفیع اجتماعی فرد بود.

دست چپ یا راست؟
اگر راست دست هستید، دست فعال یا دست دهنده ی شما دست راست و دست چپتان دست گیرنده یا غیرفعال شماست. اگر چپ دست هستید، دست فعال یا دست دهنده ی شما دست چپ و دست راست تان دست گیرنده یا غیرفعال شماست. انداختن انگشتر در دست غالب یا برتر به فرآیند افکار آگاهانه ی شما مربوط است و انداختن انگشتر در دست دیگر، به شخصیت شما ربط دارد. دست برتر یا غالب شما اغلب در نشان دادن بخش زیادی از شخصیت شما نسبت به دست دیگرتان، بارزتر و شاخص تر است.

بیا نی نی/ چند نفر را می‌شناسید که از سوار شدن به چرخ و فلک شهربازی امتناع می‌کنند؟ کسانی که دوست ندارند از آسانسور شیشه‌ای استفاده کنند و حتی از نردبان بالا رفتن برایشان دشوار است. این‌ها ممکن است نشانه ترس از ارتفاع باشد اما آن را نباید با ترس از پرواز اشتباه گرفت. کسانی که از ارتفاع می‌ترسند، قرار گرفتن در طبقه بالای یک برج بلند برای آنها همان قدر ترسناک است که بالا رفتن از یک نردبان. در این گزارش با نشانه‌ها، دلایل و راه‌های درمان آن آشنا می‌شویم.

ارتفاع هراسی یا بیشتر؟
برخی از کسانی که ارتفاع هراسی دارند ممکن است دچار باتموفوبیا یا ترس از شیب و پله هم بشوند. افرادی که با این ترس همراه هستند، حتی اگر نیازی به بالا رفتن از آن را نداشته باشند، ممکن است هنگام مشاهده شیب تند وحشت کنند. اگرچه بسیاری از مبتلایان به شیب هراسی مبتلا به ارتفاع هراسی هستند، اما بسیاری از مبتلایان به ارتفاع هراسی، ممکن است اصلا شیب هراسی را تجربه نکرده باشند.
ترس دیگری که ممکن است همراه با شیب هراسی بروز کند، اقلیم هراسی است. پله‌ها یا سراشیبی برای این افراد هیچ ترسی همراه ندارد تا وقتی که نخواهند آن را طی کنند. تنها در صورتی ترس به سراغ آنها می‌آید که مجبور به انجام باشند، در حالی که شیب هراس‌ها حتی از دیدن آن نیز ممکن است وحشت‌زده شوند.
ترس از ارتفاع تنها به همینجا محدود نمی‌شود. ایروفوبیا یا ترس از پرواز، هراس دیگری است که گاهی اوقات در کنار ارتفاع هراسی رخ می‌دهد. این ترس بسته به شدت و ضعف آن، گاهی فرد را از دیدن هواپیما هم سراسیمه می‌کند چه برسد به پرواز کردن.
بزرگ‌ترین مشکلی که اکثر هراس‌ها با خود دارند، محدود کردن زندگی و فعالیت‌های شما برای جلوگیری از ترس است. تا زمانی که اقدامات احتیاطی را پیش بگیرید تا دچار این هراس نشوید، ممکن است اوضاع ایمن باشد، اما وحشت‌زدگی می‌تواند شما را به سمت انجام اقدامات ناامن سوق دهد.

آیا واقعا درگیر ارتفاع هراسی هستیم؟
سرگیجه یکی از نشانه‌هایی است که افراد دارای ترس از ارتفاع با آن دست به گریبانند. در صورتی که با قرار گرفتن در ارتفاع، احساس سرگیجه پیدا می‌کنید، برای آزمایش و بررسی دقیق‌تر به پزشک مراجعه کنید. گاهی نیز ممکن است هرگز علائم سرگیجه را تجربه نکنید، اما موارد دیگر را چرا.
ترس از ارتفاع، اضطرابی را برای شما همراه دارد که باعث می‌شود از قرار گرفتن در موقعیت ترس اجتناب کنید. تعمیرات خانه را به خاطر استفاده از نردبان نادیده بگیرید. به دعوت کسانی که در برج‌های بلند با شیشه‌های بزرگ دارند پاسخ رد بدهید و اتاق‌های طبقات بالای هتل را برای اقامت نپذیرید.
این ترس بر روز ذهن شما اثر می‌گذارد. گاهی احساس می‌کنید که از سطح زمین بلند شده‌اید و نمی‌توانید به قدرت تعادل خود اعتماد کنید. شما به طور غریزی شروع به جستجوی چیزی می‌کنید که به آن بچسبید. گاهی اوقات نیز ممکن است با نشستن و زانو زدن سعی در کنترل بدن خود داشته باشید.

علائم جسمی:
– افزایش تعریق، درد یا گرفتگی قفسه سینه و افزایش ضربان قلب
– احساس مریضی یا سبکی سر
– لرزش هنگام مواجهه با ارتفاع
– احساس سرگیجه یا از دست دادن تعادل هنگام نگاه کردن به ارتفاع
– فرار از مواجهه با ارتفاع، حتی اگر زندگی روزمره را دشوارتر کند

چطور از شر آن خلاص شویم؟
تحقیقات روانشناسان مشهور تحقیقاتی النور جی گیبسون و ریچارد دی واک در سال ۱۹۶۰ نشان می‌دهد که میزان مشخصی از بی‌میلی به ارتفاع، نه تنها در انسان بلکه برای همه حیوانات نیز امری طبیعی است.  بنابراین، ارتفاع هراسیبه عنوان یک مکانیسم بقا تا حدی در وجود همه ما ریشه دوانده است اما این ترس در برخی افراد شدیدتر است، برای درمان آن چه کنیم؟
اگرچه درمان شناختی رفتاری، درمان اصلی انتخابی برای هراس‌های خاص است اما به طور سنتی، قرار گرفتن در معرض ارتفاعات متداول ترین راه‌حل به نظر می‌رسد. با این حال، یک مطالعه تحقیقاتی که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد، نشان داد که واقعیت مجازی نیز ممکن است به همان اندازه موثر باشد، درمانی که آن را آسان‌تر و کم هزینه‌تر می‌دانند.
پزشکان در بعضی موارد از داروهای آرامبخش برای تسکین کوتاه مدت در شرایط خاص تجویز می‌شود تا از شدت وحشت و اضطراب بیمار کم کنند.  با همه این موارد، به نظر می‌رسد، ساده‌ترین راه برای غلبه بر این ترس انجام یوگا، تنفس عمیق، مدیتیشن یا آرامش عضلانی باشد تا فرد بتواند با استرس و اضطراب خود کنار بیاید. ورزش منظم نیز می‌تواند به بهبود شرایط کمک کند.
منبع: health line و very well mind

 
 

بیا نی نی/ اگر تا به حال برایتان پیش آمده که زیر دوش حمام یکباره به ایده ی خلاقانه ای برسید، باید بدانید که تنها شما نیستید که این تجربه را داشته اید. در ادامه می خواهیم ببینیم چرا بهترین ایده ها در حمام سراغ مان می آیند.

۱- بهترین ایده ها زمانی به ذهن می رسند که مشغول فکر کردن نیستیم
مهم ترین و تحول برانگیزترین ایده ها شاید در حمام به سراغ انسان آمده باشد و علم این موضوع را تأیید می کند. گروهی از محققان به تعدادی دانشجو چند معما دادند و از آن ها خواستند که بگویند با فکر کردن در مورد راه حل معما به صورت مرحله به مرحله به جواب رسیدند یا جواب یکباره به ذهن شان رسید. در نهایت معلوم شد دانشجویانی که جواب معماها را پیدا کرده بودند آن هایی نبودند که سعی کرده بودند معما را مرحله به مرحله حل کنند. وقتی حمام می کنیم ایده ها در ذهن شناور می شوند و احتمال اینکه به راه حل های خلاقانه ای برسیم بیشتر می شود.

۲- هنگام حمام کردن سطح دوپامین در بدن بالا می رود
حمام کردن یکی از ساده ترین راه ها برای افزایش میزان دوپامین در بدن است – یک انتقال دهنده ی عصبی که مسئولیت ایجاد انگیزه و تمرکز را برعهده دارد. دوپامین برای عملکرد حافظه و مغز اهمیت دارد و حتی حرکات بدن را تنظیم می کند. دوش گرفتن با آب سرد می تواند سطح دوپامین را تا ۲۵۰ درصد افزایش دهد.

۳- آرامش دارید
وقتی آرامش داریم احتمال اینکه بتوانیم توجه مان را به درون خود معطوف کنیم و به ایده های بصیرت مندانه ای برسیم بیشتر می شود. حمام کردن یا دوش گرفتن می تواند اضطراب و نگرانی را کاهش دهد، به شما آرامش دهد و باعث شکوفا شدن ایده هایتان شود.

۴- اندکی حواس پرتی برای شکوفایی خلاقیت مفید است
گرچه تمرکز بالا برای انجام کارها ضروری است اما یک حواس پرتی مختصر می تواند جان دوباره ای به مغز دهد و کمک کند که تخیل تان به خوبی به کار افتد. حمام کردن یک نمونه ی عالی است از اینکه چطور می توانیم توجه مان را از کاری به کاری دیگر معطوف کنیم. پرت شدن حواس می تواند به مغز ما «استراحت» دهد و بعد از آن می توانیم با خلاقیت بیشتری روی یک مسأله کار کنیم.

۵- وقتی خواب آلود هستیم خلاقیت مان بیشتر می شود
شاید از آن دست کسانی باشید که صبح ها در حالی که هنوز نیمه بیدار هستند دوش می گیرند یا شب ها که برای خوابیدن لحظه شماری می کنند. شاید تصور کنید که وقتی خسته هستید ممکن نیست به ایده ی خلاقانه ای برسید، اما علم ثابت کرده خستگی ذهن می تواند در واقع باعث افزایش خلاقیت شود. محققان پی برده اند وقتی خسته هستیم از تفکر خلاقانه بیشتر بهره می گیریم. پس اگر از آن دست آدم های شب بیدار هستید، شاید صبح های زود خلاقیت بیشتری داشته باشید.

خراسان/ بسیاری از افراد تا صحبت از کارکردن در دوران بازنشستگی می‌شود، سری تکان می دهند و می‌گویند بله، وضعیت اقتصادی این‌قدر خراب است که افراد بازنشسته هم ناچار از کار کردن هستند! اما آیا تنها فایده کار کردن بعد از بازنشستگی، کسب درآمد است؟ یا این‌که کارکردن در سنین بالا می‌تواند آن‌قدر فواید داشته باشد که حتی اگر نیاز مالی هم نداریم، به کار کردن ادامه دهیم؟
کمک به سلامت روان
حفظ ارتباطات اجتماعی و روزانه با همکار و آشنا، می‌تواند کمک خوبی برای سلامت روان در دوران سالمندی باشد. از طرفی  نداشتن مشغولیت روزانه می‌تواند استرس زیادی را به افراد وارد کند؛ استرسی که از فشار عصبی داشتن یک کار سبک پاره‌وقت، به مراتب بیشتر است.
پیشگیری از آلزایمر 
فعال نگه داشتن مغز، مهم‌ترین نسخه اغلب  متخصصان برای به تعویق انداختن آغاز آلزایمر یا کاهش سرعت آن است. کارکردن می‌تواند به سالمندان کمک کند تا از توانمندی‌های شناختی خود بعد از بازنشستگی به‌صورت روزانه و مستمر استفاده کنند.
احساس رضایت شخصی
داشتن هدفی روزانه می‌تواند به افراد کمک کند تا رضایت بیشتری از خود و زندگی شان داشته باشند. کارکردن کمک می کند تا هدفی برای تلاش‌کردن داشته باشید. در عین حال شاغل بودن کمک می‌کند تا افراد در هر سنی که هستند، اعتماد به نفس بهتری داشته باشند.
یک نکته
زمانی که از کارکردن بعد از دوران بازنشستگی صحبت می‌کنیم، منظور کار سنگین تمام‌وقت پراسترس نیست. هرچند کارکردن در دوران سالمندی مفید است اما اگر قرار باشد کار، پرتنش و سنگین باشد، بخشی از فواید کارکردن از بین خواهدرفت.
نویسنده : نرگس عزیزی | کارشناس ارشد مشاوره

خراسان/ استوری بازیکن تیم‌ملی فوتبال کشورمان که در کنار یک جمله انگیزشی، ساعت، کتانی، دستبند و انگشترش را هم به نمایش گذاشته از منظر روان‌شناسی پیام‌هایی دارد
 

 
  داستان به نمایش گذاشتن دارایی‌ها در شبکه‌های اجتماعی داستانی تکراری است. هر چند وقت یک بار به واسطه برخی عکس‌های به اشتراک گذاشته شده، موضوع دوباره مطرح می‌شود. در یکی از آخرین موارد پر سر و صدا از این مجموعه، عکس یکی از فوتبالیست‌های ایرانی توجه بسیاری را به خود جلب کرده که در آن فرد با گرفتن یک عکس به ظاهر ساده در پی به نمایش گذاشتن کفش، دستبند، ساعت و انگشتر خود بر آمده است اما چرا افراد گاهی حتی زمانی که در زندگی موفقیت‌های دیگری برای به نمایش گذاشتن دارند، باز سراغ به نمایش گذاشتن دارایی‌های خود  می روند؟

 تقویت احساس ارزشمندی در سه سوت
پست کردن عکس از لباس مارکدار، خانه زیبا  و وسایل گران‌قیمت می‌تواند برای برخی   افراد لذت‌بخش باشد چرا که آن‌ها می‌توانند با این موضوع  توجه زیادی را به خود جلب کنند؛ توجهی که از نظر روانی برای آن‌ها لذت‌بخش است.
طبق مطالعه‌ای که چند سال پیش محققان دانشگاه آکسفورد انجام دادند افراد با به اشتراک گذاشتن تصویری مثبت از خود در شبکه‌های اجتماعی می‌توانند احساس ارزشمندی شان را تقویت کنند چرا که به مدد تعریف و تمجیدها یا حتی تعجب کردن‌ها در این فضا می‌توانند احساس کنند که موفقیتی کسب کرده‌اند و این ارضاکننده است. اما موضوعی که در این بین وجود دارد این است که چرا افراد به جای پست کردن عکس از لباس زیبا و ساعت لاکچری، موفقیت‌هایی چون موفقیت در تحصیل و کار خود را کمتر به نمایش می‌گذارند؟
 جامعه هم مشوق این احساس ارزشمندی است
چه ما خوش‌مان بیاید و چه نیاید در جامعه فعلی ما توجه به موفقیت مالی بیش از دیگر جنبه‌هاست. این روزها کمتر از قبل موفقیت تحصیلی به خودی خود ارزش دارد و بیشتر زمانی مورد توجه قرار می‌گیرد که فرد نشان دهد با تحصیلات خود توانسته  است پول قابل توجهی به دست بیاورد. حتی موفقیت ورزشکاران هم دیگر با میزان درآمد آن‌ها سنجیده می‌شود و صرف رکورد زدن یا کسب مدال چندان مورد توجه نیست. در نتیجه این موضوع هم بسیاری از افرادی که از نظر احساس ارزشمندی در وضعیت چندان خوبی قرار ندارند، بیشتر به سمت نمایش دارایی‌های خود می‌روند؛ چرا که این کار به نوعی راه میانبر برای کسب احساس ارزشمندی است اما اگر می‌شود با این کار احساس ارزشمندی کسب کرد، چرا دیدگاهی انتقادی درباره این موضوع وجود دارد؟
 چرا این احساس ارزشمندی، ارزشمند نیست؟
کسب احساس ارزشمندی از شبکه‌های اجتماعی و به مدد عکس‌های لاکچری راهی میانبر اما ناپایدار است چراکه احساس ارزشمندی تنها داشتن یک احساس مثبت نسبت به خود نیست بلکه در کنار این احساس مثبت، بخش شناختی هم وجود دارد. بعد از دریافت تعریف و تمجید در شبکه اجتماعی شما می‌توانید سرشار از احساس خوشی شوید اما در پس ماجرا شما بهتر از هر کس دیگری می‌دانید هنوز بخش‌های دیگری در زندگی شما وجود دارد که به آن افتخار نمی‌کنید. احساس ارزشمندی پایدار و عمیق زمانی ایجاد می‌شود که یا شما تغییری در بخش‌های نامطلوب زندگی خود ایجاد کنید یا این‌که آن‌ها را بپذیرید. بررسی‌ها نشان می‌دهد افراد با حضور بالا در شبکه‌های اجتماعی و نمایش مکرر دارایی‌های خود، زمان و انگیزه کمتری برای رسیدگی به نقاط ضعف خود دارند. به همین دلیل هم هست که متخصصان این سبک نمایش دادن دارایی‌ها را مخالف رشد شخصی و با عوارض روانی متعدد برای افراد در نظر می‌گیرند.

نویسنده : نرگس عزیزی | کارشناس‌ارشد مشاوره

حامی هنر زندگی/ افزایش اعتماد به نفس در نوجوانان با وجود چالش‌های دوران نوجوانی کاری بس دشوار است. کمبود اعتماد به نفس و نداشتن تصویر خوشایند در مورد ظاهر و سایر ویژگی‌های فردی، در بسیاری از موارد منجر به اختلال‌های رفتاری در نوجوانان می‌شود و آینده آن‌ها را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد. این مشکلات زمانی شدیدتر می‌شوند که نوجوان در کودکی نیز دارای شخصیتی خجالتی و دوری گزین بوده باشد. ادامه این روند باعث از بین رفتن بسیاری از فرصت‌های نوجوان برای شکوفایی استعدادهایش می‌باشد. شما با استفاده از روش‌هایی نه چندان پیچیده می‌توانید به فرزندتان برای افزایش اعتماد به نفسش کمک کنید. برای آشنایی بیشتر با این راهکارها تا انتهای مطلب همراه ما باشید.  

معنای اعتماد به نفس در نوجوان
داشتن اعتماد به نفس به معنای باور داشتن به توانایی‌ها و قابلیت‌هاست. در واقع این ویژگی باعث می‌شود که احساس کارآمدی کنیم و در موقعیت‌های مختلف بتوانیم توانمندی‌های خود را به کار ببندیم. در حالی که عدم اعتماد به نفس نوعی ترس از شکست را در ما ایجاد می‌کند و احتمال دست یابی به موفقیت‌ها را تا حد زیادی کاهش می‌دهد.
 
نشانه های اعتماد به نفس پایین در نوجوانان و دانش آموزان
نوجوانانی که از اعتماد به نفس بالایی ندارند معمولا الگوهای رفتاری خاصی را از خود نشان می‌دهند که از جمله مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد.
– تمایل به گوشه گیری و انزوا
– عدم برقراری ارتباط چشمی مناسب با دیگران
– به کار بردن اظهارت منفی در مورد خود هنگام گفت‌وگو
– حرف زدن با صدای خیلی بلند و داشتن حالتی از پرخاشگری یا بالعکس داشتن تن صدای بسیار پایین
– اجتناب از رفتن به موقعیت‌های اجتماعی
– احساس وابستگی افراطی به والدین
– داشتن وضعیت بدنی خاص نظیر خم بودن شانه‌ها و پایین بودن بیش از حد سر

نشانه های اعتماد به نفس بالا در نوجوانان 
افرادی که اعتماد به نفس بالایی دارند معمولا در دوران نوجوانی با بحران‌های کمتری رو به رو می‌شوند. آن‌ها اغلب در روابط اجتماعی نشانه‌های زیر را از خود بروز می‌دهند.
– داشتن توانایی کافی برای “نه” گفتن
– تمایل به پرورش شخصیتی مستقل
– داشتن روابط اجتماعی مناسب با همسالان
– توانایی ابراز وجود کافی
– صحبت کردن در مورد افکار و احساسات خود
– شجاعت در بیان نظر مخالف

راهکارهایی برای افزایش اعتماد به نفس در نوجوان
کمبود اعتماد به نفس در نوجوان می‌تواند علل مختلفی داشته باشد. در صورتی که برای افزایش اعتماد به نفس در فرزندتان دچار مشکل هستید؛ بهتر است که یک مشاوره روانشناسی دریافت نمایید و با استفاده از خدمات روان درمانی به ریشه یابی علل و رفع این مشکل نوجوانتان بپردازید. اما به طور کل متخصصان یکسری راهکارهای عمومی را برای افزایش اعتماد به نفس فرززندان به والدین توصیه می‌کنند که در ادامه به برخی از آن‌ها اشاره خواهیم کرد. توجه داشته باشید که نوجوان در این دوران با چالش های زیادی دست و پنجه نرم می‌کند و افزایش اعتماد به نفس می‌تواند در این راه کمک کننده باشد.

1- به جای تاکید بر نتایج کارها از تلاش های فرزندتان قدردانی کنید
هنگامی که فرزندتان برای کاری تلاش می‌کند، برای مثال زمانی که برای امتحانی سخت درس می‌خواند، فارغ از این که چه نتیجه‌ای در آن امتحان می‌گیرد از تلاش‌هایی که انجام داده قدردانی کنید. به او بگویید که تلاش‌های او را می‌بینید و برای آن‌ها ارزش قائل هستید.
نگذارید فرزندتان احساس کند که شما تنها در زمان‌هایی که او موفق است برایش ارزش قائلید. نوجوان شما باید بداند که حتی در صورتی که علی رغم همه تلاش‌ها شکست بخورد، بازهم برایتان ارزشمند است و شما به داشتن او افتخار می‌کنید.

2- به فرزندتان مهارت جرات ورزی را آموزش دهید
مهارت‌های زندگی فرزندانتان در میزان موفقیت و اعتماد به نفس او تاثیر بسیار زیادی دارند. شما به عنوان والدین نقش پررنگی در پرورش این مهارت‌ها ایفا می‌کنید. یکی از مهارت‌های زندگی که پرورش آن به افزایش اعتماد به نفس نوجوانان کمک بسیار زیادی می‌کند، مهارت جرات مندی است.
نوجوانان باید بیاموزند که شجاعانه صحبت کنند و زمانی که در محافل اجتماعی خواسته‌ای دارند، به جای پنهان شدن، بتوانند جرات مندانه خواسته‌هایشان را مطرح کنند. نوجوانانی که می‌توانند به این شیوه رفتار کنند، معمولا از جانب همسالان خود نیز بیشتر مورد پذیرش قرار می‌گیرند. این مساله به میزان زیادی در افزایش اعتماد به نفس آن‌ها تاثیر خواهد داشت.
برای آن که فرزندتان این مهارت‌ها را داشته باشد، باید به او آموزش بدهید و در موقعیت‌های مختلف به او فرصت بدهید تا بتواند جرات مندانه خودش را بروز بدهد. استفاده از کلاس‌های آموزشی، کارگاه‌های مهارت آموزی و جلسات مشاوره فردی نیز در پرورش مهارت‌های زندگی تاثیر بسیار زیادی خواهند داشت.

3- برای افزایش اعتماد به نفس در نوجوانان الگوی آن ها باشید
فرزندانتان بیشتر اعتماد به نفس خود را، از رفتارهای شما الگو برداری می‌کنند. اگر شما دائما از شرایط خود ناراضی باشید و همیشه از خود بد بگویید، ناآگاهانه به فرزندانتان می‌آموزید که آن‌ها نیز این گونه رفتار کنند.
به آن‌ها نشان بدهید که چقدر ویژگی‌های مختلف خود را می‌پسندید و به ابعاد مختلف وجودی خود عشق می‌ورزید. این رفتارها باعث می‌شود که فرزندان یاد بگیرند با خود مهربان باشند و رفتارهای خود تخریبی کمتری انجام دهند تا اعتماد به نفسشان در طول زندگی آسیب کمتری ببیند.

4- افزایش اعتماد به نفس در نوجوانان با خودگویی های مثبت
گفتار درونی هر فرد، یعنی حرف‌هایی که به خود می‌زند یا همان خودگویی‌هایی که نقش اصلی را در اعتماد به نفس او ایفا می‌کند. اگر فرزند نوجوانتان دائم با خود فکر کند “من زشتم” یا “کسی مرا دوست ندارد”، در واقع در حال شکل دادن اعتماد به نفسی ضعیف و آسیب دیده است. کمبود اعتماد به نفس در دختران با بد ریخت انگاری بدن بیشتر همایند می‌شود. به نوجوان خود آموزش دهید که خود گویی‌های مثبتی داشته باشد. به او کمک کنید تا بتواند شواهدی را خلاف افکار مخرب خود پیدا کند تا بتواند افکار مثبت را جایگزین آن‌ها کند.

5. برای افزایش اعتماد به نفس در نوجوانان می‌توانید از کمک متخصصان استفاده کنید
در برخی موارد ممکن است عدم اعتماد به نفس نوجوان ناشی از مشکلاتی نظیر افسردگی یا تجربه رویدادهای ناخوشایند در گذشته باشد. در این شرایط مراجعه به یک متخصص در حیطه سلامت روان نظیر روانشناس به او کمک می‌کند تا به بینش درست تری در مورد خود دست یابد. هم چنین روانشناس با آموزش مهارت‌های بین فردی می‌تواند به فرزند شما کمک کند تا ارتباطات مثبت‌تری را شکل دهد و با تجربه موفقیت در این باره احساس کارآمدی و اعتماد به نفس بالاتری را نیز به وجود آورد.

6- از شکست ها فاجعه نسازید 
همه والدین دوست دارند فرزندشان در زندگی موفق شود و به دستاوردهای بالایی برسد. با این حال تاکید بیش از حد بر موفقیت‌ها باعث می‌شود که افراد هیچ تصوری از شکست نداشته باشند و در ذهن خود از آن فاجعه‌ای جبران ناپذیر بسازند. تلاش کنید به فرزندتان نشان دهید که موفقیت‌ها بدون تجربه شکست و زمین خوردن معنایی ندارند و هر انسانی باید خود را برای روزهای سخت نیز آماده کند. همچنین نوجوان باید بداند که هیچ انسانی کامل نیست و هر انسانی در زندگی خود بارها و بارها ممکن است با شکست رو‌به‌رو شود.

7- به او کمک کنید نقاط ضعف خود را بپذیرد
هر انسانی مجموعه ای از ویژگی های مثبت و منفی است. در واقع همه ما با وجود تمام خوبی ها نقاط تاریکی در وجود خود داریم که لازم است با آن ها مواجه شده و به عنوان بخشی از وجودمان این ویژگی ها را بپذیریم. برخی از پدر و مادرها دائما تلاش می کنند نوعی خودپنداره کاذب را در فرزندشان پرورش دهند. برای مثال آن ها به جای تلاش برای رفع نقاط ضعف نوجوان تلاش می کنند مشکلات او را به طور کل نادیده بگیرند و به او بگویند که اصلا مشکلی وجود ندارد.
این کار باعث می شود که فرد همواره از درون احساس ضعف کند و نوعی اعتماد به نفس کاذب و غیرکارآمد را در خود شکل دهد. تلاش کنید به فرزندتان کمک کنید در مورد نقاط ضعف خود آزادانه با شما صحبت کند و احساسات و افکارش را با شما در میان بگذارد. به جای قضاوت کردن تلاش کنید به او نشان دهید درکش می کنید و حاضرید برای بهتر شدن اوضاع در کنار او بمانید. با رعایت این نکات می‌توانید بهترین رفتار را با والدین خود داشته باشید.

8- حمایت اجتماعی نوجوان را افزایش دهید
افراد در دوران نوجوانی بیش از هر زمانی به نظر دیگران در مورد خود اهمیت می دهند و تمایل دارند به جز خانواده به گروه های دیگری به خصوص گروه های هم سن و سال خود بپیوندند. عدم پذیرش از جانب دیگران می تواند تاثیر بسیار منفی روی آن ها بگذارد و اعتماد به نفسشان را تا حد زیادی تخریب نماید. از همین رو تلاش کنید او را به سمت موقعیت هایی هدایت کنید که می تواند دوستان بهتری پیدا کند و فرصت بیشتری برای پرورش و رشد خود داشته باشد. هم چنین در طول دوران نوجوانی همواره به او نشان دهید که در کنارش هستید و در هر موقعیتی که نیاز باشد از او حمایت می کنید.

9- برای افزایش اعتماد به نفس در نوجوانان کمی به آنان فضا بدهید
افراد در دوران نوجوانی میل زیادی به استقلال دارند. آن‌ها می‌خواهند از والدین خود فاصله بگیرند چرا که نیاز دارند نشان دهند دیگر کودک نیستند. بسیار اهمیت دارد که این میل طبیعی را در آن‌ها نادیده نگیرید و با کنترل گری بیش از حد نوجوان را در جبهه مخالف خود قرار ندهید. تلاش کنید در این دوران نظارت غیر مستقیم داشته باشید و با رفتارهایتان به نوجوان اطمینان ببخشید که برای استقلال او ارزش و احترام قائل هستید چرا که کنترل بیش از حد به طور غیر مستقیم این پیغام را به فرزندتان می‌رساند که از توانمندی‌های او مطمئن نیستید و نمی‌توانید همانند یک فرد بالغ به او اعتماد کنید. این امر در نهایت باعث می‌شود که خودپنداره نوجوان آسیب ببیند و اعتماد به نفس او نیز کاهش پیدا کند.

10- برای افزایش اعتماد به نفس در نوجوانان بر ویژگی‌های اکتسابی او تاکید کنید 
برخی از ویژگی‌های انسان از بدو تولد با او هستند و از همین رو به آن‌ها ویژگی‌های انتسابی گفته می‌شود. برای مثال تمام مشخصه‌های ظاهری به عنوان ویژگی‌های انتسابی در نظر گرفته می‌شوند چرا که از جانب والدین به ارث می‌رسند و فرد نقشی در به دست آوردن آن‌ها ندارد. هرگز برای بالا بردن اعتماد به نفس فرد بر این ویژگی‌ها تمرکز نکنید. چراکه آن‌ها قابلیت رشد و ارتقا ندارند و جزء توانمندی‌های فردی محسوب نمی‌شود. در نتیجه فرزندتان را با مسائلی نظیر زشتی، زیبایی، نژاد و مسائلی از این قبیل ارزش گذاری نکنید. به جای این‌ها به او نشان دهید که ارزشمندترین ویژگی‌ها چیزهایی هستند که او با تلاش و به طور اکتسابی در زندگی به آن‌ها دست می‌یابد.

سوالات متداول 
– آیا اعتماد به نفس ارثی است؟ 
خیر، ما هرگز با اعتماد به نفس بالا یا پایین متولد نمی‌شویم. بلکه این ویژگی از تعامل فاکتورهای مختلف در طول زندگی ناشی می‌شود که از جمله آن‌ها می‌توان به سبک خلق و خو، شیوه فرزندپروری و تربیت والدین و تجربیات محیطی اشاره کرد.

حامی هنر زندگی/ صمیمیت در خانواده باعث ارضای بسیاری از نیازهای روحی و روانی اعضا می‌شود. در هر جمع خانوادگی حدودی از صمیمیت وجود دارد، اما برای بهتر کردن آن همه اعضا باید تلاش کنند. هر کودکی نیاز به ارتباطی عاطفی و صمیمی دارد، با رفع نیازهای جسمانی‌اش به طور کامل ارضا نشده و نیاز به در آغوش کشیده شدن و نوعی صمیمیت از طرف مراقب اصلی خود دارد. خانواده مهم ترین نهادی است که می‌تواند نیازهای عاطفی افراد را برطرف کند. اگر این نهاد بتواند منبعی غنی از ارتباطات را برای اعضای خود فراهم نماید، افراد در جریان تعاملات مثبت و تجربه صمیمیت قرار می‌گیرند. این ارتباطات بر کلیه روابطی که انسان در طول زندگی خود با سایر افراد برقرار می‌کند، اثر می‌گذارند. در ادامه این مقاله به بررسی بیشتر این مقوله و اهمیت پرورش صمیمیت بین اعضای خانواده خواهیم پرداخت. 

در ابعاد مختلف صمیمیت در خانواده ایجاد کنید
صمیمیت به معنای توانایی ایجاد رابطه عمیق با دیگران است که جنبه‌ها و ابعاد مختلفی از فرد را در برمی‌گیرد. رابطه صمیمانه فقط در یکی از ابعاد صمیمیت یعنی جسمانی، فکری و یا عاطفی و هیجانی خلاصه نمی‌شود. برای داشتن یک رابطۀ صمیمانه و پایدار، باید هر سه این ابعاد ارضا شوند، در غیر این صورت صمیمیت از بین خواهد رفت.

1. صمیمیت جسمی
در واقع صمیمیت جسمی و فیزیکی ساده است و رفتارهایی نظیر دست دادن یا بوسیدن گونه‌ها را شامل می‌شود. کارهای ساده این چنینی بین اعضای خانواده احساس تعلق و نزدیکی را در جمع خانوادگی ایجاد می‌کند.

2. صمیمیت عاطفی و هیجانی
برقراری صمیمیت عاطفی و هیجانی چالش برانگیزتر از صمیمیت جسمی است. صمیمیت عاطفی سریع ایجاد نمی‌شود و روند کندتری دارد. برای ایجاد صمیمیت عاطفی به هر حال باید تا حدی از خود بگویید، بدون این که در دیگران یا در خودتان احساس بدی به وجود بیاورید.
ایجاد رابطه عاطفی و هیجانی، هنری است که نیاز به یادگیری دارد و یکی از مهارت‌های مهم در ایجاد صمیمیت عاطفی مهارت شناساندن خود به دیگران از طریق خود افشاگری و صحبت کردن از خود به شکل مناسب است. صمیمیت عاطفی از اصول مهم تشکیل خانواده سالم است.

3. صمیمیت فکری و عقلانی
سومین بعد صمیمیت، صمیمیت فکری و عقلانی است. صمیمیت فکری مانند صمیمیت عاطفی به زمان بیشتری نیاز دارد. صمیمیت فکری به وسیله مکالمه، حرف زدن و رد و بدل عقاید و افکار در مورد مسائل مختلف ایجاد می‌شود. کسانی که از نظر طرز فکر و نوع نگرش و به قولی جهان بینی به هم نزدیک هستند، در درجه اول به صمیمیت عقلانی دست می‌یابند.

اهمیت صمیمیت بین اعضای خانواده
صمیمیت درواقع همان بعد عاطفی عشق است. روابط بدون وجود صمیمیت نمی‌توانند برای افراد، سالم و کافی باشند. ابراز عشق در خانواده بدون وجود صمیمت امکان پذیر نبوده و شکل گیری خانواده سالم را به خطر می‌اندازد. 

1. جمع خانوادگی | اهمیت صمیمیت بین پدر و مادر 
والدین در واقع الگویی از یک رابطه سالم برای فرزندان خود هستند. ارتباط صمیمانه بین زن و شوهر بر مهارت‌های فرزندپروری آن‌ها نیز اثر گذار است. پدر و مادری که رابطه آسیب دیده و سردی با یکدیگر دارند در ارتباط با تربیت فرزندان خود دچار مشکلات بسیاری می‌شوند.

2. اهمیت صمیمیت بین والدین و فرزندان
در مورد صمیمیت بین والدین و فرزندان باید به نقش ویژۀ مادر اشاره کرد. در واقع مادر از همان لحظه‌های نخستین تولد فرزند با شکل دادن رابطه صمیمانه با او، در شکل گیری مفهوم دلبستگی در فرزند خود اثر می‌گذارد. اگر دلبستگی بین مادر و کودک درست شکل نگیرد فرد به احتمال بیشتری در آینده، در برقراری روابط نزدیک دچار چالش خواهد شد.
البته اشاره به نقش ویژه مادر به معنی کم اهمیت بودن ارتباط صمیمانه با پدر نیست. پدر در خانواده منبعی از قدرت برای فرزندان محسوب می‌شود، همچنین وجود پدر تکیه گاهی امن برای فرزندان فراهم می‌کند. اگر پدر نتواند ارتباطی صمیمانه با فرزندان خود داشته باشد، فرزندان او به احتمال بیشتری در طول زندگی و در برخورد با مراجع قدرت دچار مشکل و سردرگمی خواهند شد.
به دلیل نقش مهمی که کیفیت ارتباط صمیمانه بین اعضای خانواده بر سلامت روان و ارتباطات اجتماعی افراد دارد، اگر فکر می‌کنید که اعضای خانواده شما در این زمینه مشکلات زیادی را تجربه می‌کنند، کمک گرفتن از یک خانواده درمانگر ضرورت بیشتری می‌یابد.

ایجاد صمیمیت بین اعضای خانواده
با توجه با ابعاد صمیمیت که توضیح داده شد، خانواده به خصوص والدین باید بکوشند که در همه ابعاد، ارتباطی صمیمانه با سایر اعضا برقرار کنند. به ترتیب صمیمیت زوجین، صمیمیت با فرزندان و صمیمیت بین خواهر و برادر مورد توجه قرار می‌گیرد. 
برای آنکه بتوانید رابطه‌ای دوستانه و سرشار از صمیمیت بین اعضای خانوادۀ خود ایجاد کنید به نکات زیر توجه نمایید:

1. جمع خانوادگی | تماس فیزیکی را فراموش نکنید
تماس فیزیکی یا همان صمیمیت جسمانی در بسیاری از خانواده‌ها به طور کامل نادیده گرفته می‌شود. بسیاری از والدین پس از آنکه فرزندانشان کمی بزرگ تر می‌شوند دیگر آن‌ها را نمی‌بوسند یا خیلی کمتر از قبل همدیگر را در آغوش می‌گیرند. فراموش نکنید که این رفتارها احساس تعلق و نزدیکی را در خانواده افزایش می‌دهد و بر سایر ابعاد صمیمیت نیز تاثیر می‌گذارد. فقدان این بعد از رابطه بین شما و سایر اعضا فاصله ایجاد می‌کند.

2. جمع خانوادگی | فرصتی برای خودافشایی فراهم کنید
خودافشایی به معنای آن است که بتوانید از خودتان، احساسات و اسرارتان نزد دیگران صحبت کنید، بدون آن که ترسی از قضاوت آن‌ها داشته باشید. اگر در برابر اشتباهات و تجربیاتی که سایر اعضا با شما در میان می‌گذارند از واکنش‌های تند و هیجانی دوری کنید، به دیگران اجازه می‌دهید که بیشتر از خود به شما بگویند. این رفتار باعث افزایش صداقت و صمیمیت بین اعضای خانواده‌تان می‌شود. مسلما با مشورت و مذاکره در خانواده به جای پنهان کاری، بیشتر در مورد راه حل‌ها اندیشیده می‌شود.

3. درک متقابلی از عقاید یکدیگر داشته باشید
اختلاف نظر و عقیده یکی از عوامل اصلی جنگ و درگیری بین بسیاری از خانواده‌هاست. بسیاری از والدین یا زوجین نمی‌توانند، عقیده مخالفی را در درون خانواده بپذیرند. تلاش مدام برای اقناع یکدیگر و تغییر نظر افراد باعث می‌شود که اعضا هر روز بیش از پیش از یکدیگر فاصله بگیرند.
اگر می‌خواهید روابط صمیمانه را در خانواده خود حفظ کنید، تلاش نمایید تا درک متقابلی از سایر اعضا داشته باشید و آن‌ها را با عقاید و افکارشان بپذیرید. همچنین اگر می‌خواهید در مورد عقایدتان با یکدیگر بحث کنید، بهتر است روش‌های گفت و گوی مسالمت آمیز و اثر بخش را به کار ببرید. اگر در این زمینه احساس ضعف می‌کنید، آگاهی خود را بالا ببرید یا از یک مشاور روانشناس برای بهبود مهارت‌های ارتباطی خود کمک بگیرید.

تاثیر خدمات روانشناسی بر صمیمیت جمع خانوادگی
در نهایت اینکه صمیمت در خانواده بسیار مهم است و علاوه بر بهبود سلامت روان اعضا، از سایر مشکلات و اختلافات خانوادگی نیز پیشگیری می‌کند. به همین دلیل ضروری است که از کمک یک روانشناس در حوزه خانواده بهره‌مند شوید تا با آموزش مهارت‌های لازم، در این مسیر شما را یاری دهد. برخی مواقع با وجود تمام تلاش‌های اعضا، همچنان صمیمیت در خانواده شکل نمی‌گیرد؛ روانشناس با بررسی و ریشه یابی مشکل، آن را حل کرده و به شما کمک می‌کند تا خانواده سالم و صمیمی خود را تشکیل دهید.

حامی هنر زندگی/ مادران شاغل امروزه درصد بیشتری از زنان جامعه را تشکیل می‌دهند. اشتغال زنان پدیده‌ای رایج در جوامع مختلف است که در سال‌های اخیر به دلیل مشکلات اقتصادی و رشد فرهنگی جامعه نمود بیشتری پیدا کرده است. مسلما مادران شاغل فشار مضاعفی را به خاطر نقش مادری احساس خواهند کرد. اشتغال مادران می‌تواند فوایدی برای کودک داشته باشد و هم در عین حال مضراتی برای فرزندپروری نیز به بار بیاورد. آنچه که اهمیت دارد نحوه مدیریت شرایط است و مادران شاغل با رعایت نکاتی می‌توانند سلامت جسمانی و روانی خود و فرزندانشان را تضمین کنند که در ادامه این مقاله به بررسی تمام این مباحث می‌پردازیم. همچنین بهره بردن از مشاوره کودک و مشاوره خانواده در راستای بهبود روابط مادر با فرزند و همچنین مادر با همسر می‌تواند تاثیرات مثبتی داشته باشد. 

مادران شاغل
در حال حاضر تعداد زنانی که خواهان کار در برون منزل و اشتغال هستند بسیار بیشتر از سال‌های گذشته شده و دامنه و تنوع شغلی که زنان وارد آن می‌شوند، نیز گسترده‌تر شده است. بسیاری از مادران بعد از زایمان کار خود را کنار می‌گذارند و به فرزند خود می‌پردازند و بسیاری دیگر نوع شغل خود یا میزان آن را تغییر می‌دهند تا تداخل کمتری با امور فرزند و تربیت او داشته باشد.
اشتغال مادر به معنی سنگین‌تر شدن مسئولیت‌هاست و این مسئله مخصوصا در خانواده‌هایی که امور جاری منزل آن به شکل پیش فرض وظیفه زن پنداشته می‌شود، چند برابر خواهد شد. اشتغال زنان ممکن است بر روابط زناشویی نیز تاثیر بگذارد، مشاوره خانواده می‌تواند به زوجین برای به حداقل رساندن تنش‌ها یاری برساند.

علل اشتغال مادران
اشتغال مادران گاهی به علت مسائل مالی است یعنی زن و شوهر برای اینکه درآمد کافی برای زندگی داشته باشند، مجبور هستند هر دو کار بکنند. ممکن است بسیاری از زنان تمایل به کار بیرون از منزل نداشته باشند ولی صرفا به خاطر مسائل مالی مجبور به ادامه باشند. البته قشر کثیری از زنان به علت علاقه به اشتغال روی می‌آورند. آن‌ها ممکن است از سال‌های نوجوانی برای آینده شغلی خود برنامه ریزی کرده باشند، سال‌ها تحصیل کرده یا به مهارت آموزی پرداخته باشند. در واقع شغل منبع رضایت و شادی چنین زنانی می‌باشد. برای برخی از زنان هم شغل وسیله ای برای استقلال مالی می‌باشد. یعنی آن‌ها دوست دارند به لحاظ مالی مستقل باشند و به اصطلاح دستشان در جیب خودشان باشد.
با این حال آنچه که اهمیت پیدا می‌کند نقش مادر در تربیت فرزندان است و اینکه مادر در کنار شغلی که دارد بتواند به درستی از فرزند خود مراقبت کند و مسئولیت‌هایی که بر عهده او در زمینه مادری و کاری است با یکدیگر تداخل پیدا نکنند.

پیامدهای مثبت اشتغال مادران
در گذشته باور بر این بود که اشتغال مادران امری مخرب در جریان رشد کودک است و مادر شدن مساوی با خانه نشینی است. با تغییر نگرش جامعه به اشتغال مادران و ورود روزافزون زنان به حیطه‌های شغلی، این نگرش تغییر پیدا کرده است و حتی بررسی‌های دانشمندان حاکی از اثرات مثبت اشتغال مادران روی کودکانش است. به طور خلاصه می‌توان پیامد‌های مثبت اشتغال مادران را چنین برشمرد.
1- اگر شغل باعث افزایش رضایت از زندگی، اعتماد به نفس و شادی شود، بنابراین سلامت روان هم در نتیجه آن افزایش می‌یابد. مادری که سلامت روان بیشتری داشته باشد، بهتر می‌تواند وظایف مادری خود را ایفا کند و فرزندان سالم تری می‌پروراند.
2- مادران شاغل ممکن است باعث شوند کودکانشان استقلال بیشتری را تجربه کنند و در نتیجه مسئولیت پذیری کودک پرورش پیدا می‌کنند. برای آشنایی بیشتر درباره مسئولیت پذیری کودکان کلیک کنید.
3- کودکان مادران شاغل در آینده بیشتر به اشتراکی بودن ازدواج می‌اندیشند یعنی دختران بیشتر ممکن است شاغل بودن را دوست داشته باشند و پسران بیشتر قائل به کمک کردن به همسر در خانه داری و فرزندپروری باشند.
4- کودکانی که مادران شاغل دارند معمولا به مهدکودک می‌روند. مهدکودک علاوه بر ارتقاء مهارت‌های اجتماعی کودکان، در مسائل مختلفی آموزش می‌بینند. این آموزش‌ها باعث پیشرفت مهارت‌های شناختی آن‌ها شده و ممکن است زیر ساخت مناسبی برای مهارت‌های تحصیلی بعدی بشود.
5- مردانی که همسران شاغل دارند، یاد می‌گیرند که در جریان فرزندپروری دخالت بیشتری داشته باشند. این در حالیست که مردانی که زنانشان شاغل نیستند، به طور کامل رشد و تربیت فرزند را به همسر محول می‌کنند. یقینا دخالت پدر در فرزندپروری تاثیرات بسیار مثبتی روی کودک می‌گذارد و باعث می‌شود کودک رابطه بهتری با پدر خود پرورش دهد. مشاوره کودک به والدین برای اتخاذ بهترین روش تربیتی کمک می‌کند.

پیامد های منفی و مشکلات مادران شاغل
علاوه بر مزیت‌های گفته شده، ممکن است اشتغال مادران آسیب‌هایی را هم به دنبال داشته باشد.
1- اشتغال مادر ممکن است باعث فشار روحی و خستگی روانی او شود. این فشار و تنش‌ها اگر به محیط خانه منتقل شود هم برای کودک مضر است هم برای روابطی که بین مادر و کودک شکل می‌گیرد. یعنی ممکن است مادر دیگر برای کودک خود حوصله و انرژی نداشته باشد و علاوه بر اینکه کمیت ارتباطشان در طول روز کم است، کیفیت آن هم پایین بیاید.
2- برخی مادران در مورد اشتغال خود دچار احساس گناه می‌شوند و بنابراین سعی در جبران افراطی زمانی که با کودک خود نیستند می‌کنند یا شروع به باج دادن به کودک می‌کنند. این امر می‌تواند منجر به آسیب در کودک شود.
3- فشار کارهای خانه و مسئولیت‌های مادری از یک طرف و فشار شغلی از طرف دیگر ممکن است سلامت روان یک مادر شاغل را پایین بیاورد.
4- اگر کیفیت رابطه مادر و کودک پایین بیاید، بسیاری از این کودکان ممکن است از داشتن مادر شاغل ناراضی باشند و احساس تنهایی کنند یا مجبور شوند ساعات زیادی را در منزل تنها بمانند. این تنها ماندن علاوه بر خطراتی که برای سلامت روان کودک دارد، ممکن است خطرات دیگری هم داشته باشد. به هر حال کودکان شیطنت‌هایی دارند که ممکن است منجر به آسیب شود. مثلا روشن کردن گاز و مسائلی از این دست.

5- فرستادن کودک به مهدکودک، مخصوصا مهدکودک‌های با کیفیت پایین که مراقبین ثابت ندارند، ممکن است باعث اضطراب کودک و ایجاد دلبستگی نا ایمن در وی شوند.

نکات و توصیه‌ها برای مادران شاغل و بچه داری
همانطور که گفته شد اشتغال مادران خوبی‌ها و بدی‌هایی دارد. نمی‌توان به شکل مطلق گفت که این امر آسیب‌زا هست یا نه؛ بلکه در یک بافتار وسیع نیاز به بررسی دارد. برای اینکه اشتغال شما باعث آسیب به فرزندتان نشود، به نکات زیر توجه کنید.
1- بهتر است کودکان از سه‌سالگی به بعد وارد مهدکودک شوند. تا قبل از آن اگر در محیط خانه مثل خانه مادربزرگ و پدربزرگ باشند یا یک پرستار ثابت و مطمئن داشته باشند. بسیاری از مهدکودک‌های کیفیت نگهداری مناسبی برای فرزندان شما دارند مهم است که مراقبان سریعا تغییر نکنند.
2- به کیفیت رابطه‌تان با فرزندتان توجه کنید. ناچارا مجبور هستید زمان کمتری را در کنار فرزند خود بگذرانید ولی با بالا بردن کیفیت رابطه می‌توانید خیالتان را راحت کنید. سعی کنید زمان‌هایی را برای بازی با کودکتان، صحبت از وقایع مهدکودک یا مدرسه، احساسات و نیازهایش در نظر بگیرید.
3- به خودتان هم زمانی را اختصاص دهید. داشتن زمانی برای خودتان کمک می‌کند شاداب شده و خستگی‌تان کاهش یابد. این زمان می‌تواند نیم ساعت خوابیدن، ورزش کردن یا هر چیز دیگری باشد که خودتان دوست دارید.
4- از همسرتان بخواهید همراه و همپای شما باشد و در امور خانه داری و نگهداری فرزندان کمکتان کند.
5- کمال گرا نباشید. یادتان باشد هیچ انسانی بدون عیب و نقص نیست و قرار نیست شما در همه چیز نمونه و زبانزد باشید. اینکه بعضی از جنبه‌های زندگی تان کمی نقص داشته باشد چیز بدی نیست.
6- برنامه‌ریزی کلید اصلی زندگی موفق است. برنامه‌ریزی داشته باشید و اولویت‌هایتان را مشخص کنید.
7. از آنجایی که جدایی کودک از مادر شاغل می‌تواند برای هر دو سخت باشد بهره بردن از کمک یک مشاور و متخصص می‌تواند به شما کمک کند تا مشکلات کمتری را تجربه کنید.

سوالات متداول درباره مادران شاغل
از چه سنی کودک خود را می‌توانم به مهد کودک ببرم؟
بهتر است کودکان از سه سالگی به بعد وارد مهدکودک شوند چراکه بعد از این سن دلبستگی ایمن در کودک شکل گرفته و اگر قبل از آن کودک به مهد کودک برود این مسئله ممکن است باعث اضطراب و ایجاد دلبستگی نا ایمن در وی شود.

آیا شغل مادر می‌تواند در رابطه مادر و کودک اثر مثبت داشته باشد؟
مسلما بله. مادران شاغل معمولا از سلامت روانی بالاتری برخوردار بوده که این مسئله تاثیرات مثبت خود را بر روابط مادر و کودک می‌گذارد. همچنین به دلیل نبود مادر در منزل مسئولیت پذیری کودک افزایش پیدا می‌کند و با پدر نیز می‌تواند تعامل بیشتری داشته باشد.

آکا ایران/ هیچکس از آدم های افاده ای خوشش نمی آید. همه دوست دارند اطرافیانش خاکی و دوست داشتنی و خالی از غرورهای کاذب و افاده و تکبر باشند. دوستی با آدم های افاده ای بسیار دشوار است. نمی توانید با آنها راحت باشید. گنددماغ و خود والاپندار هستند. اما باید مراقب باشید خودتان در دام این رفتار زشت گرفتار نشوید. اگر نشانه های زیر را داشته باشید، یعنی جزو همین آدم های دوست نداشتنی شده اید.

صحبت های کوتاه
اگر در یک جمع دوستانه یا شام با دوستان مکالمه خود را با بیان اینکه به تازگی یک مقاله فوق‌‌العاده در فلان مجله یا روزنامه خوانده اید، آغاز کنید …

نوع قهوه برایتان مهم است
شما از نوشیدن قهوه های معمولی در کافه های معمولی و غیرمشهور خودداری می کنید زیرا شما فقط اسپرسو یا قهوه فرانسوی در کافه ایکس می نوشید و هیچ چیز به پای قهوه های آنجا نمی رسد …

فیلم های بزن‌بکش دوست ندارید
شما به هیچ عنوان از این فیلم هایی اکشن که مدام در حال کشتار هستند خوشتان نمی آید. فقط فیلم های اروپایی دوست دارید که درام و مفهوم خاصی را دنبال کنند. هر ژانری را نمی پسندید و فیلم های هالیوودی، هرچه قدر هم که برای ساخت آن هزینه شده باشد موردپسند شما نیست. شما مدام در مورد میزان‌سن، استعاره های استفاده شده در فیلم، ایده‌آل گرایی و … صحبت می کنید…

نوع گل مهم است
فردی که با شما در رابطه عاشقانه قرار دارد باید بدانید گل های ساده همچون رزهای قرمز به هیچ عنوان کلاس ندارند و اگر قرار است به شما گلی هدیه بدهد، باید از خانواده گل های کمیاب یا گران قیمت باشد. نوع گل هم باید به کلاس شما بیایید …

خرید از سوپر مارکت
شما خیلی به سلامت خود اهمیت می دهید و هر چیزی که در سوپرمارکت فروخته می شود را خریداری نمی کنید. همیشه احساس می کنید سبد خرید شما بسیا سالم و مقوی است و اگر ببینید فردی از نزدیکان غذای آماده یا چرب و چاق کننده می خرد، به او می گویید: اوه! من هرگز از این غذاهای آماده که معلوم نیست چه هستند، نمی خرم و نمی خورم. چطور می توانی از این مواد غذایی استفاده کنی …

استفاده از واژه های خارجی
خیلی اصرار دارید واژه های بیگانه زیادی در صحبت های خود استفاده کنید. مثلا به جای نان مغزدار می گویید: کروسانت و صدها واژه انگلیسی و فرانسوی که در زبان ما زیاد هستند و شما اصرار دارید آنها را با تلفظ درست و دقیق زبان مقصد استفاده کنید.

برند لباس مهم است
برای شما به هیچ عنوان مهم نیست برای خرد یک لباس ساده مبلغ بسیار زیادی پرداخت کنید زیرا اعتقاد دارید آدم باید لباس های مارک بپوشد و ارزش و احترام ظاهری خود را همیشه حفظ کند.

سواد زندگی/ این روزها و شب‌ها با انواع تنش‌ها و حوادثی که از صبح تا شام در فضای مجازی و واقعی بر سر ما می‌بارند حجمی از استرس و اضطراب در تن ما تولید می‌کنند که ذهن و روان ما را می‌آزارد، خسته و کلافه می‌شویم و شادی و حالِ خوب از زندگی و لحظاتمان رخت برمی‌بندد. استرس و فشارهای معمول روزانه باعث ایجاد تنش در بدن می‌شود که به‌صورت انقباض عضلات ظاهرشده و در وضعیت بدن تغییر ایجاد می‌کند. ساده‌ترین راه برای برداشت فشار از بدن تن‌آرامی یا شل کردن عضلات است.

روش تن‌آرامی شامل یک سری تکنیک‌ها و حرکاتی است که در راحت شدن از وضعیت‌هایی که کشش‌های عصبی ایجاد می‌کنند مؤثر است. همچنین توصیه می‌شود قبل از انجام مراقبه، تمرینات تن‌آرامی انجام شود تا بدن در وضعیت مناسب قرار بگیرد.

 

تن‌آرامی و مطالعات علمی

به‌طورکلی تن‌آرامی موجب افزایش ترشح هورمون اندورفین (هورمون ضد درد) و کاهش ترشح هورمون آدرنالین (هورمون استرس‌زا) می‌شود.
تحقیقات علمی متعدد نتایج مثبت تمرینات تن‌آرامی را به اثبات رسانده اند. برخی از این تحقیقات عبارتند از: مطالعه اثر تن آرامی بر دفعات وقوع و شدت سردردهای میگرنی، مطالعه اثربخشی تکنیک های تن آرامی بر افسردگی، اضطراب و استرس زنان باردار، مطالعه تن آرامی عضلانی در کاهش علائم نشانگان خستگی مزمن، مطالعه تاثیر تمرینات تن آرامی بر اختلالات خواب و مطالعه تاثیر آموزش تمرینات تن آرامی بر سطح اضطراب امتحان دانشجویان که همگی تاثیرات مثبت تن‌آرامی را به اثبات رسانده‌اند.

در درس‌های دیگر سواد زندگی به دلایل و پیامدهای علمی و مؤثر مراقبه بر سلامت و افزایش سطح ایمنی بدن و نیز کاهش استرس و اضطراب پرداخته‌ایم. در این درس تکنیک‌های تن‌آرامی را به‌طور تفصیلی برای انجام تمرین‌های روزانه ارائه می‌شود.

تن‌آرامی را چگونه انجام دهیم؟

شاید برایتان جالب باشد اما نخستین عامل شکست و عدم کسب نتیجهٔ رضایت‌بخش در انجام مراقبه‌های عمیق، عدم قرار گرفتن در وضعیت عمیق تن‌آرامی جسمی است. پس باید برای یادگرفتن این مهارت بسیار ارزشمند، وقت به خرج دهید.

قبل از اینکه شروع به انجام تمرینات تن‌آرامی و وانهادگی کنید مطمئن شوید که زیاد خسته نیستید زیرا در این صورت، کمبود خواب موجب می‌شود که حین انجام تمرینات به خواب فروبروید.
توصیه می‌کنم که قبل از انجام تمرینات آرام‌سازی عمیق جسمی، یک دوش آب گرم بگیرید، این کار برای آرام‌سازی بدن اثر معجزه‌آسایی دارد.

تکنیک‌های تن‌آرامی

قبل از آرام‌سازی بر روی یک صندلی بنشینید و یا اگر برایتان مقدور نیست بر روی تخت خواب یا زمین دراز بکشید.
وضعیت قرارگیری خوب، به تن‌آرامی و وانهادگی کمک بسیاری می‌کند. اگر از صندلی استفاده می‌کنید، به بدن خودتان اجازه ندهید که روی صندلی خم شود. اگر با وضعیت مناسبی آغاز کنید، بدنتان همچنان در تعادل کامل باقی خواهد ماند. به همین خاطر اگر وضعیت قرارگیری‌تان مناسب نباشد، به هنگام شل شدن کامل عضلات، بدنتان خم می‌شود. این مسئله می‌تواند باعث ناراحتی در ستون فقرات و مفاصل و به همان نسبت در سامانهٔ گردش خون شود که همهٔ این‌ها مزاحم تن‌آرامی و وانهادگی هستند. اگر لازم است یک یا دو بالش پشت کمر و گردن خود قرار دهید تا مطمئن شوید که بدنتان خمیده نخواهد شد.

حالت سر

سر باید کاملاً در تعادل باشد و اجازه ندهید به جلو و عقب یا یک سمت بیفتد. چشمانتان را نبندید و اجازه دهید سر و گردنتان شل شوند.
سرتان را به‌آرامی به جلو و عقب تکان دهید تا نقطه‌ای را که در آن، نیروی جاذبه بر سرتان از هر طرف به یک اندازه نیرو وارد می‌کند را بیابید. این نقطهٔ تعادل بهترین موقعیت برای قرارگیری سر شماست. اگر بالشی پشت گردنتان گذاشته‌اید، می‌توانید اجازه دهید سرتان به‌آرامی به سمت عقب و به روی بالش بیفتد. اگر موقعیت سر در تعادل باشد به بیدار ماندنتان کمک می‌کند، چون اگر خواب‌آلود شوید سرتان تمایل می‌یابد که روی قفسهٔ سینه یا به کناره‌ها بیفتد و این مسئله باعث بیدار شدنتان می‌شود.
در لحظه‌ای که کمی تجربه در به تعادل درآوردن سرخود و فعالیت روی تن‌آرامی و وانهادگی به دست آورید، می‌توانید از هر وسیله‌ای حتی از یک صندلی غذاخوری هم استفاده کنید. اگر در تعادل باشید می‌توانید در هرکجا و هر زمان و واقعاً هر وضعیتی تا حد عمیقی آرام شوید.

تذکر
یادتان باشد؛ وقتی برای اولین با شروع به انجام این تمرین‌ها می‌کنید به‌آرامی و ملایمت پیش بروید زیرا باعجله و فشار واردکردن به خودتان موجب کوفتگی و آسیب به عضلات خودخواهید شد. اگر هرگونه شک و شبهه‌ای در مورد توانایی‌تان برای انجام ایمن این تمرینات دارید، ابتدا با یک پزشک یا درمانگر فیزیکی مشاوره کنید.

کشش تمام بدن
پیش از آماده شدن برای آغاز تمرینات تن‌آرامی و وانهادگی، این کار را به حالت ایستاده یا درازکش انجام دهید، درحالی‌که دست‌ها و پاهای خود را می‌کشید و پشت و گردن خود را خم می‌کنید یک‌نفس عمیق و طولانی بکشید. مانند حالتی که کاملاً خسته هستید و خمیازه می‌کشید، این کار را انجام دهید.

ده بار تنفس
 به‌راحتی بنشینید و آماده آغاز تمرین تن‌آرامی و وانهادگی شوید. چشمانتان را ببندید و به مدت یک یا دو دقیقه آرام بمانید و اجازه دهید که تنش‌هایتان خارج شود. وقتی‌که آماده شدید، ده نفس عمیق و طولانی بکشید به‌طوری‌که هر بار ریه‌هایتان کاملاً پر شود و سپس آن‌ها را کاملاً خالی کنید. حس کنید که با هر بازدم تنش‌ها از تنتان بیرون کشیده می‌شود. خیال کنید یک ابر سفید که صاعقه‌هایی از جنس انرژی دارد در طول هر بار عمل دم وارد بدنتان می‌شود.
خیال کنید این ابر از بینی‌تان وارد می‌شود و از میان سوراخ‌های بینی و نای می‌گذرد و به‌سوی پایین رفته وارد ریه‌هایتان می‌شود. تصور کنید یک ابر سیاه از جنس تنش در طی هر عمل بازدم طولانی‌مدت از بدنتان خارج می‌شود. پس از ده نفس و انجام همهٔ این تمرینات اگر می‌توانید قسمت کوچکی از ذهنتان را روی تنفس تمرکز دهید و آن را درحالی‌که وارد و خارج بدنتان می‌شود حس کنید.

پاها و ماهیچه‌های ساق پا
 همهٔ انگشتان پاها را رو به بالا بکشید و به‌طور هم‌زمان هر دو پا و ماهیچهٔ ساق را به مدت پنج ثانیه سفت کنید، سپس آن‌ها را شل کنید. انگشتان پاها را به سمت پایین خم‌کنید و سفت کردن هر دو پا و ماهیچه‌های ساق را تکرار کنید و آنگاه آن‌ها را شل کنید.

ران‌ها
هر دو ران را به مدت پنج ثانیه سفت کنید و سپس شل کنید. هر دو پاشنه را به زمین فشار دهید و دوباره ران‌ها را سفت کنید و سپس آن‌ها را شل کنید.

کفل‌ها و میان ران‌ها
کفل‌ها را به سمت عقب به صندلی فشار دهید و آن‌ها را به مدت پنج ثانیه سفت کنید و سپس آن‌ها را شل کنید. میان ران‌ها را به‌آرامی به جلو بچرخانید و به مدت پنج ثانیه سفت کنید، سپس آن‌ها را شل کنید.

کل پاها
همهٔ عضلات میان ران، پشت ران، ماهیچهٔ ساق و پا را هم‌زمان به مدت پنج ثانیه سفت کنید و سپس با رها کردن کامل، آن‌ها را شل کنید.

شکم و کمر
 شکم را به جلو فشار دهید و همهٔ عضلات شکم و کمر را به مدت پنج ثانیه سفت کنید، سپس آن‌ها را شل کنید. شکم را به داخل بکشید و ماهیچه‌های کمر را سفت کنید. پنج ثانیه صبر کنید و بعد شل کنید.

قفسهٔ سینه و پشت کمر
 در حال بازدم و تورفتگی قفسهٔ سینه، شانه‌ها را به سمت جلو خم‌کنید. همهٔ عضلات قفسهٔ سینه و پشت را به مدت پنج ثانیه سفت کنید و سپس شل کنید. شانه‌ها را به عقب بکشید و درحالی‌که قفسهٔ سینه را بیرون می‌دهید نفس عمیقی بکشید، همهٔ عضلات قفسهٔ سینه و پشت را سفت کنید. پنج ثانیه صبر کنید و بعد شل کنید.

بازوها و شانه‌ها
هر دو شانه، بازو و دست را با مشت کردن دست‌ها سفت کنید و به مدت پنج ثانیه نگهدارید، سپس شل کنید. مچ‌ها را به سمت خارج و شانه‌ها را به‌سوی داخل خم‌کنید. پنج ثانیه صبر کنید و بعد شل کنید.

سروصورت
با چشمان بسته سر را به عقب بکشید، دهانتان را باز کنید و اجزای صورت را رو به بالا بکشید و همهٔ عضلات سروصورت را سفت کنید. پنج ثانیه صبر کنید و بعد آن‌ها را شل کنید. همچنین دوباره با چشمان بسته هنگامی‌که همهٔ صورت و پلک‌ها را بالا کشیده‌اید لبخند عریضی بزنید و همهٔ عضلات صورت، کف سر و فک را سفت کنید. پنج ثانیه صبر کنید و شل کنید. هنگامی‌که اجزای صورت را بالا می‌کشید و عمیقاً اخم می‌کنید، همهٔ عضلات کف سر، فک و صورت را سفت کنید. پنج ثانیه صبر کنید و سپس شل کنید.
وقتی‌که سر در نقطهٔ تعادلش قرار دارد، فک پایینی را به حالت افقی درآورید. فک را سفت کنید و پس از پنج ثانیه شل کنید.

گردن
 بدون سفت کردن، گردن را به‌آرامی به سمت جلو خم‌کنید و چانه را محکم تا جایی که می‌توانید به قفسهٔ سینه فشار دهید. درحالی‌که به‌طور طبیعی نفس می‌کشید، گردن را به مدت سی ثانیه آنجا نگهدارید و سپس آن را به‌آرامی شل کنید و به موقعیت عمودی اولیه برگردانید.
اگر مشکل سفتی گردن دارید، چانه را تا مدت سه دقیقه روی قفسهٔ سینه نگهدارید.
دوباره بدون سفت کردن، سر را به‌آرامی به سمت عقب فشار دهید و چانه را محکم به سمت بالا و عقب برانید. چانه را در حالت تحت‌فشار نگهدارید، اما عضلات گردن را سفت نکنید. درحالی‌که به‌طور طبیعی نفس می‌کشید آن را به مدت سی ثانیه آنجا نگهدارید و بعد آن را به‌آرامی به حالت تعادل اولیه برگردانید. بازهم اگر مشکل سفتی در گردن دارید، تا مدت سه دقیقه چانه را نگهدارید.
وقتی سر در حالت عمودی قرار دارد، دندان‌ها را به هم فشار دهید و همهٔ عضلات گردن را سفت کنید، حس کنید سفتی در همهٔ گردن و تا جمجمه منتشر می‌شود. ده ثانیه صبر کنید و بعد شل کنید.

کشش کل بدن
در وضعیت راحتی قرار گیرید و به‌کل بدنتان تا آنجا که می‌توانید کشش بدهید. درحالی‌که یک‌نفس آرام، عمیق و طولانی می‌کشید، به‌ملایمت همهٔ اندام‌های بدنتان را بکشید و سفت کنید. به مدت پنج ثانیه یا بیشتر در این حالت بمانید و سپس درحالی‌که نفس را بیرون می‌دهید، کل بدن را کاملاً شل کنید. در این نقطه وضعیت خود را بررسی کنید و حالت قرارگیری خود را اگر لازم است دوباره تنظیم کنید، اما شلی بدن را حفظ کنید.

ده تنفس
 این مرحله را طوری تکرار کنید که واقعاً حس کنید همهٔ تنش‌ها و سفتی‌ها به‌طور کامل با هر بازم از تنتان خارج می‌شوند. واقعاً حس کنید کل بدنتان در صندلی یا تختخواب فرو می‌رود و با هر بازدم، سنگین‌تر، گرم‌تر و شادمان‌تر می‌شود.
منابع: www.bibliotecapleyades.net