برچسب: سالمندان

خراسان/ ترس از پیری یکی از رایج ‌ترین مسائلی است که برای افرادی که وارد سالمندی می‌شوند به وجود می‌آید
 بیشترین چیزی که ترس  از پیری را قوت می‌بخشد، وحشت از تنهایی است. افراد می‌پندارند در دوران پیری تنها خواهند ماند و در این شرایط ممکن است پایان عمر سختی را برای خود متصور شوند. معمولا زنان ترس از دست دادن زیبایی و تناسب اندام را بیشتر از مردان احساس می‌کنند. به خصوص مشکلات و مسائلی که به خاطر یائسگی و زایمان در زنان ایجاد می‌شود، می‌تواند تقویت‌ کننده گراسکوفوبیا باشد.
  علت 
گراسکوفوبیا می‌تواند از مشکلات روحی یا جسمانی نشئت بگیرد. بسیاری از افراد که زمینه استرس و اضطراب بالایی دارند ممکن است دچار گراسکوفوبیا شوند. همچنین مشکلات ناشی از بهداشت جسمانی مثل تیروئید و نارسایی ‌های هورمونی می‌تواند زمینه‌ساز ترس از پیری باشد. معمولا فرد در سنین پایین‌تر با دوران سالمندی و ناتوانی افراد دیگر روبه‌رو می‌‌شود و شاهد مرگ عزیزان خود است. تمام این عوامل می‌توانند در ذهن وی نقش ببندند و زمینه ‌‌ساز ترس از پیری در سالمندی شوند.
  روش‌ های پیشگیری
مهم‌ترین مسئله در داشتن جسم و روح سالم، سبک زندگی صحیح شامل تغذیه مناسب و تحرک کافی است. این افراد کمتر دچار استرس و اضطراب می‌‌شوند و تا حد خوبی از گراسکوفوبیا جلوگیری می‌شود. همچنین داشتن آگاهی کافی در خصوص دوران پیری و روند پیرشدن، یک عامل پیشگیری است. یکی از مهم‌ترین دلایل گراسکوفوبیا احساس تنهایی است. برای جلوگیری از این احساس می‌توانید با آدم ‌های مختلف و مناسبی معاشرت داشته باشید تا زمان کمتری احساس تنهایی کنید. هر فرد خصوصا در دوران سالمندی خود دارایی ‌های معنوی زیادی دارد. باید سعی کنید به این دارایی‌ها اهمیت بیشتری دهید تا حس‌های منفی، کمتر به سراغ شما بیایند.
  درمان‌ها
روان ‌شناسان پیشنهاد می‌کنند فرد به آراستگی ظاهرش بیشتر برسد تا کمتر احساس پیری و پژمردگی کند. همچنین یکی از بهترین کارها ورزش کردن یا داشتن تناسب اندام است که می‌تواند تاثیر بسیار زیادی در سالم ماندن او داشته باشد. به منظور کاهش استرس و اضطراب، مدیتیشن و یوگا می‌تواند نقش بسزایی داشته باشد. مراجعه به روان ‌درمانگران و
 روان‌ شناسان مجرب هم درمان دیگری است که با ریشه‌یابی صحیح این ترس می‌توانند مشکلات فرد را به خوبی شناسایی و برحسب وضعیت وی راهکار مناسبی ارائه کنند. گاهی فرد نیاز به مصرف دارو دارد تا بتواند وضعیت خود را مدیریت کند. مهم‌ترین مسئله درک صحیح فرد از روند پیری است.
 منبع: زیمد

خراسان/ برخلاف قبل که بازنشستگان ورود به دوران سالمندی را استراحت و خانه‌نشینی معنا می‌کردند، سالمندان امروز به دنبال ماجراجویی، تحرک فراوان و فرصتی برای یادگیری چیزهای جدید هستند. در ادامه به چند راهکار جالب اشاره می‌کنیم که به تجربه کردن‌شان می‌ارزند!
نوشتن زندگی‌نامه
هیچ فعالیتی برای سن و سال‌دارها جذاب‌تر از ثبت داستان زندگی منحصر به‌فردشان نیست. شما می‌توانید خاطرات‌تان را بنویسید یا ضبط کنید و عکس‌های مربوط به هر دوره را به آن اضافه کنید. این کار به جز سرگرم کردن خود و اطرافیان‌تان، یک قسمت از تاریخ را هم حفظ می‌کند.
باغبانی
حفر گودال، کاشت بذر و درخت، آبیاری و مراقبت از آن‌ها به جز این که یکی از بهترین راه‌ها برای حفظ آرامش و خشنودی در سالمندان است، باعث می‌شود از دیدن گل‌های زیبا و چشیدن میوه‌های خوشمزه هم به وجد بیایید!
جلسات کتاب‌خوانی
اعلام نظر درباره کتاب‌هایی که مطالعه کرده‌اید نه‌تنها به هوشیاری ذهنی و بالابردن سطح آگاهی کمک می‌کند بلکه روابط اجتماعی شما را هم تقویت خواهد کرد.
پیاده روی
قدم زدن در ساعات خنک روز شما را از حالت بی‌حوصلگی ناشی از در خانه ماندن رها می‌کند. همچنین راهی بی‌نظیر برای آشنایی با افراد جدید است. می‌توانید با رعایت پروتکل‌های بهداشتی بازی‌‌های فکری مثل شطرنج را همراه خود به پارک ببرید تا وقتی مشغول استراحت هستید ذهن‌تان هم کمی ورزش کند!
ساخت زیورآلات
ساختن گردنبند یا دستبند یکی از صنایع دستی جالب است که می‌تواند به شما در بهبود مهارت‌های حرکتی کمک کند. این کار علاوه بر تقویت خلاقیت می‌تواند منبع درآمد محدودی هم برایتان به وجود بیاورد.
رسیدگی به خود
هر سالخورده‌ای شایسته فرصتی برای استراحت، خوش گذرانی و لذت بردن از بازنشستگی است، چرا که پیش از این سخت کار کرده است. مراکز زیبایی، ماساژ و استخرها بهترین مقصد برای آب‌درمانی، ماساژ درمانی، تغییر مدل مو و رسیدگی به ناخن و پوست هستند که با مراجعه به آن‌ها می‌توانید برای لحظاتی فارغ از مشکلات از این موارد لذت ببرید.
نویسنده : مهدیس مرادیان | روزنامه نگار

بیا نی نی/ بیشتر سالمندان از نظر ابعاد مختلف روان‌شناختی از جمله جنبه‌های شناختی، عاطفی و رفتاری که منظومه تشکیل‌دهنده ابعاد روانی سالمندی هستند، به‌طور نسبی از سلامت روان در دوران سالمندی برخوردارند. این هرگز به معنای کم‌اهمیت شمردن سلامت روان در دوران سالمندی نیست. حال این مسئله مطرح می‌شود که برای سلامت روان در دوران سالمندی چه باید کرد؟ سایت «دلگرم» راهکارهایی را پیشنهاد می‌کند:
کاهش دلهره و نگرانی که مادر تمام بیماری‌هاست
برای حل نگرانی ابتدا باید منابع ایجادکننده آن را پیدا کرد؛ برای مثال صحبت کردن درباره نگرانی با درمانگر یا حتی بیان مسایل دلهره ‌آور با یک دوست یا همنشین می‌تواند به کاهش دلهره و نگرانی منجر شود. حتی کارهایی مثل قدم‌زدن، بازی‌های ورزشی و سرگرمی‌های مناسب و فعالیت‌های جسمانی، ورزشی می‌تواند به کسب آرامش کمک کند.
حفظ روابط اجتماعی
حمایتی که از روابط اجتماعی با دوستان، خانواده و همکاران ایجاد می‌شود به حفظ سلامت روانی کمک می‌کند. مطالعات نشان داده است در کسانی که با اعضای خانواده، خویشاوندان و گروه‌های اجتماعی ارتباط خوبی دارند، علایم آلزایمر دیرتر از کسانی که گوشه‌گیر و کم‌ارتباط هستند، ظاهر می شود.
داشتن نگاه مثبت
وقتی با نگرش مثبت و با تقویت هیجانات مثبت به موضوعات نگاه شود حل مسئله و تحمل مشکلات آسان‌تر می‌شود. برای حفظ سلامتی به خوبی‌های دنیا فکر کنید و با فعالیت‌ها و افرادی که شما را خوشحال می‌کنند، وقت بگذرانید.
ارتباط معنوی
مسایل معنوی و روحانی به شما احساس خوبی می‌دهد، سعی کنید ارتباط خود را با این موضوع حفظ و تقویت کنید زیرا به تخفیف تنهایی، افسردگی و اضطراب در سالمندی کمک می‌کند یا حتی عامل دفاعی در برابر مشکلات و بیماری های روانی از جمله آلزایمر است. کسانی که اعتقادات مذهبی و معنوی قوی دارند به طور معمول به تبع آن احساس حمایت و راحتی بیشتری می‌کنند.
قطع نکردن فعالیت‌های بدنی
فعالیت‌های جسمانی موجب تقویت فعالیت روانی می‌شود؛ بنابراین در سراسر زندگی از اهمیت زیادی برخوردار است و اگر در دوره جوانی فعالیت بدنی را آغاز کنید و به آن پایبند باشید، در دوران پیری فواید بیشتری از آن به دست خواهید آورد؛ پس از فواید ورزش کردن می‌توان به تناسب اندام، انعطاف‌پذیری بیشتر، بهبود وضعیت تعادل، سر حال بودن و …. اشاره کرد. سعی کنید با حفظ سلامتی در یک سطح متعادل و معقول، از زندگی سالمندی خود، حداکثر استفاده و لذت را ببرید.
ورزش مغز
زمانی که فکر می کنید عقل و خرد کافی در خود اندوخته اید،ذهن شما بنای ناسازگاری می گذارد و به تعبیری شما را به بازی می گیرد. مثلاً یادتان نمی آید خودروی تان را کجا پارک کرده اید و …. البته کمی از فراموشی ها در سالمندی طبیعی است. فراموش نکنید شما دارای تجارب و اندوخته های فراوان ذهنی هستید، به خاطر داشته باشید که مغز شما مانند یک عضله است، برای این که آن را قوی نگه دارید باید از آن استفاده کنید. راه سالم نگه داشتن ذهن، مطالعه دایمی است لذا در سخنرانی ها، نمایش های تئاتر و سینما شرکت کنید.
ادامه دادن به رفت و آمدها
داشتن روابط محکم با خانواده و دوستان همیشه حایز اهمیت بوده و هست. با افزایش سن، این روابط اهمیت دوچندانی پیدا می‌کند. مطالعات نشان می‌دهد اگر روابط اجتماعی شما ضعیف باشد خطر مرگ در شما چهار برابر فردی خواهد بود که اطرافش پر از کسانی است که به او مهر می ورزند و او هم به آن‎ها مهر می ورزد. در واقع داشتن دوستان و خانواده‌های قابل اتکا یکی از مهم‌ترین شاخص‌های طول عمر و سلامت روان است. به انجام فعالیت‌های داوطلبانه در مدرسه، کتابخانه یا موسسات خیریه بپردازید.

بیا نی نی/  انسان موجودی اجتماعی است. رابطه ما با دیگران سبب زنده ماندن، رشد و پیشرفت مان می شود. با این حال، با بالا رفتن سن ، خیلی از ما بیشتر از موقع جوانی تنها هستیم ، و این تنهایی ما را در موضع انزوای اجتماعی، تنهایی و مشکلات روحی و جسمی مربوطه مثل : افسردگی و بیماری های قلبی قرار می دهد.
تاثیرات انزوای اجتماعی بر سلامتی
بررسی ها ، انزوای اجتماعی و تنهایی را با خطرات بسیاری در انواع شرایط جسمی و روانی مربوطه دانسته است: فشار خون بالا ، بیماری قلبی ، چاقی ، ضعف سیستم ایمنی ، اضطراب ، افسردگی ، بیماری آلزایمر و حتی مرگ.
کسانی که به علت فوت همسر یا شریک زندگی ، جدایی از دوستان یا خانواده ، بازنشستگی ، کم شدن تحرک و نبود رفت و آمد و دیدار اشخاص دیگر ، خود را به صورت غیر منتظره ای تنها می بینند ،در موضع خطر از لحاظ مبتلا شدن به انواع بیماری های روحی و جسمی قرار دارند .
بالعکس ، کسانی که با دیگران فعالیتهای پربار و معنادار و با هدف انجام می دهند دوست دارند که عمر بیشتری داشته باشند ، روحیه خود را تقویت کنند و هدفی برای خود داشته باشند. مطالعات نشان می دهد که این فعالیت ها به حفظ راحتی آنها کمک می کند و امکان دارد کارکرد شناختی آنها را بهتر کند.
دوست نداشتن سالمندان برای خارج شدن از خانه یکی از مسائلی است که آنان را گوشه‌گیر می‌کند همینطور خواب‌آلودگی، حس درد و گرفتگی عضلات و کم اشتهایی همه علل گوشه گیری آن‌هاست.
سالمندان دوست دارند با دیگران صحبت کنند، ولی اغلب کمتر کسی با علاقه به حرف های آنان گوش کرده و آنان را همراهی می‌کند.
فوت همسر را یک شوک که باعث انزوای شدید شخص سالمند می‌شود. در برخی موارد هم به علت سن بالای پدر و مادر یکی از فرزندان فوت می‌کند که شوکی خیلی بزرگ است و انزوای بیشتر سالمند را به دنبال دارد.

 اثرات انزوای اجتماعی بر سلامتی
افسردگی باعث خیلی از بیماری‌ها می‌شود و نه فقط سبب می‌شود شخص از زندگی لذت نبرد، بلکه سلامتی او را هم به خطر می‌اندازد.
مطالعات نشان داده‌اند که دقت به تعیین‌کننده‌های اجتماعی سلامت مانند سرمایه اجتماعی و مشارکت اجتماعی هم نقش بسیار زیادی در افزایش سلامت روان سالمندان دارد.
نوع برخورد با سالمند و مشارکت دادن او در خانواده و یا جامعه موضوعی مهم برای سالمند به حساب می آید. یکی از علامت های طردشدگی سالمندان گذاشتن آنها در آسایشگاه‌هاست.
کلا دلایلی مانند کاهش میزان اعتقاد به سنت‌ها و ارزشمند بودن سالمندی، تغییر ساز و کارهای انتقال دانش و تجربیات، کاهش مشارکت سالمندان در تولید اقتصادی، هسته‌ای شدن خانواده‌ها، کاهش کارکردهای خانواده‌های جدید، اشتغال زنان، افزایش شکاف میان نسل‌ها، ارزشمند شدن جوانی و ظواهر فیزیکی و جسمی اشخاص و تغییر در معماری و فضای زندگی خانه های مسکونی، در کاهش اهمیت و ارزش سالمندان و پیدایش شرایط نامناسب زندگی برای آنها و به نوعی طرد شدن آنها از جامعه اثرگذار بوده است.
گاه تنها به علت نبود جزئی توانایی سالمندان و یا بیماری‌هایی که در این دوران به سراغ آنها می‌آید، با ناملایمتی و نامهربانی با آنها برخورد می‌شود و یا از جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کنند دور می‌شوند و زمان مشارکت در فعالیت‌های اجتماعی از آنها گرفته می‌شود. به رغم اینکه در بیشتر موارد پیدایش بیماری و کاهش توانایی باعث انزوای شخص سالمند می‌شود، بعضی وقتها سالمندان توانایی انجام برخی از کارهای اجتماعی را دارند اما اشخاص جامعه آنها را از حضور در اجتماع  یا مشارکت اجتماعی دور می‌سازند.
عوامل گوناگونی می توانند در افزایش انزوا در سالمندان نقش داشته باشند.از جمله:
– از دست دادن عزیزان
– تنها زندگی کردن
– فقر
– اختلالات جسمی و حرکتی
– شرایط سلامت روان
تغییر شرایط مهم در زندگی مثل بازنشستگی از کار ، باطل شدن گواهینامه رانندگی ، انتقال به یک مرکز مراقبت از سالمندان، تحمل فوت یکی از عزیزان می تواند ضربه دشواری به انسان بزند. در نتیجه این اتفاقات تعاملات اجتماعی کمتر شده و سبب حس انزوا و تنهایی می شود.
– انزوای اجتماعی به علت کم شنوایی
– کم شنوایی سبب انزوا در سالمندان
– یک مشکل جدی با یک راه حل بالقوه ی ساده
پس از آرتروز ، فشار خون بالا و کاهش شنوایی مربوط به سن، سومین بیماری مزمن و شایع در بین اشخاص مسن است. مشکلات شنوایی باعث اختلال در ارتباطات می شود ، که به نوبه خود باعث انزوای اجتماعی شده و عواقب آن می تواند ویرانگر باشد.

مشکلات حافظه و زوال عقل
از دست دادن حافظه و دیگر اختلالات شناختی، حفظ روابط اجتماعی را سخت می کند. متأسفانه ، خیلی از سالمندان در معرض کاهش شناختی و بیماری های حافظه، معمولا فراموش شده و رها می شوند و هیچ فردی با آنها در ارتباط نیست تا نشان دهد که به آنها اهمیت می دهد. و با این وجود ، آنها به اندازه دیگران به ارتباط و رابطه انسانی شوق دارند.
اشخاص سالمند متاهل هم در معرض انزوای اجتماعی قرار دارند . علیرغم باورهای اشتباه شایع ، افراد مسن که ازدواج کرده و با همسر خود زندگی می کنند به اندازه اشخاص مجرد و تنها حس انزوای خود را نشان می دهند. زوجین اغلب زمانی که فرزندانشان ازدواج میکنند و خانه پدری خود را رها می کنند یا در زمانی که یکی از دوستان نزدیکشان از دنیا می رود، روال زندگی اجتماعی خود را عوض می کنند.
دیگر افراد خانواده هم می توانند از نظر اجتماعی منزوی شوند. مراقبت از پدر و مادر سالمند ، همسر یا عزیزان که در موقعیت خاصی هستند یک مسئولیت بزرگ است. این اشخاص که مسئولیت مراقبت از دیگر افراد خانواده را به عهده میگیرند ،معمولا بعد از مدتی می بینند که با انجام وظایف مراقبتی خود را از هر نوع تفریح و مسافرت یا حتی طی کردن زمان برای فرزندان خود باز مانده اند. این کار می تواند حس تنهایی و انزوای اجتماعی در خود شخص مراقب به وجود آورد.

تمرین خود مراقبتی
در طول هفته حداقل چند ساعت را برای خود زمان بگذارید. گرفتن یک مراقب در خانه می تواند به شما کمک کند تا از خیلی عواقب و عوارض مثل افسردگی و تجربه حالات بد روحی پیشگیری کنید.
درست مثل حس یک درد جسمی ، حس تنهایی و قطع ارتباط با دیگران هم علامتی است که باید اهمیت داده شود . با فراهم کردن محیطی پر از امنیت و آرامش در کنار یکدیگر از خود یا سالمند خود مواظبت کنیم. ولی چه اتفاقی می افتد که نتوانیم همنشینی پیدا کنیم و این تنهایی ادامه یابد؟

روش های مقابله با انزوا در سالمندان
در طول تحقیقی درباره انزوا در سالمندان معلوم شد استراتژی هایی که در کاهش یا جلوگیری از تنهایی و انزوای اجتماعی تاثیر گذار هستند ، به خاطر فعالیت درگروه اند . شامل فعالیت های مانند آموزش به گروه هایی خاص از اشخاص مسن تر (مثلا زنان سالمند، بیوه ها ، زنان سرپرستان خانواده) و به سالمندان مسن فرصت توسعه و انجام فعالیت های مربوط به استراتژی یا برنامه را می دهد.
حس تنهائی به طور جدی بر سلامت جسمی و روانی اثر می گذارد تحقیقات اخیر نشان داده است که سالخوردگان گوشه گیر عمر طولانی ندارند و در قیاس با هم سن های اجتماعی خود ، بیشتر به بیماریهای طولانی مدت و همیشگی مبتلا می شوند. بدون داشتن قرار های ملاقات حضوری با افراد دیگر ، افراد سالمند منزوی هم در صورت بیماری یا جراحت کمتر تحت مراقبت پزشکی قرار می گیرند.
تنهایی همینطور با کاهش شناختی و افزایش خطر ابتلا به زوال عقل یا افسردگی و همینطور به وجود آوردن عادت های ناسالم و اعتیاد در ارتباط است.
چناچه فرد سالمندی را می شناسید که زمان زیادی را تنها می گذراند ، با او در ارتباط منظم باشید و شیوه های هدفمندی را برای پر کردن زمان خود در نظر بگیرید. مثلا صحبت از کارهای روزمره، برنامه ریزی برای گردش یا پیکنیک در روزهای تعطیل و آخر هفته ،برقراری ارتباط میان سالمند منزوی و افراد دیگر مثل همسایه یا کسی که علاقه های مشترکی با او دارد میتوان بسیار موثر و کاربردی باشد.

خراسان/ «جوزف اندرو بیگلر» 96 ساله و «مارگارت لوئیز بالدوین بیگلر» 97 ساله، 73 سال است که ازدواج کرده‌اند. اما در سال گذشته  آن‌ها به دلیل شرایط بحرانی کووید-19 و بیماری مارگارت که در یک مرکز مراقبت تحت درمان بود، به‌ ناچار مجبور شدند جدا از هم زندگی کنند.

سرانجام بعد از یک سال دوری، این دو مرغ عشق در یک مرکز مراقبت سالمندان دوباره به هم پیوستند. این لحظه تاثیرگذار توسط دوربینی شکار و به سرعت در فضای مجازی منتشر شد. این دو در حالی که روی ویلچر قرار داشتند و مارگارت با گفتن مکرر و ناباورانه «اوه خدای من!» همدیگر را در آغوش گرفتند. مارگارت به خبرنگاران گفت: «ندیدن جوزف سخت‌ترین و ناراحت‌ کننده‌ترین اتفاقی بود که من تجربه کردم.» جوزف هم گفت: «کلمات نمی‌توانند توصیف کنند چه احساسی دارم که پس از تقریبا یک سال دوباره می‌توانم همسرم را بغل کنم. لحظه دوری از مارگارت چیزی شبیه به تجربه جهنم بود.» از زمانی که این ویدئو با توضیح «هیچ چشمی با تماشای این ویدئو خشک نمی‌ماند» در صفحه فیس‌بوک این خانه سالمندان به اشتراک گذاشته شد، میلیون‌ها بازدید و ده‌ها هزار لایک داشته است.

منبع: nypost

خراسان/ تاثیر نگهداری ماهی در منزل بر روحیه سالمندان و بیماران  
پژوهشگران اعلام کرده‌اند وجود آکواریوم‌های بزرگ در بیمارستان‌ها باعث تقویت روحیه بیماران، همراهان و کارکنان بیمارستان می‌شود. دنیای آکواریوم باعث ایجاد حس پویایی در بیماران و سرعت بخشیدن به ریتم زندگی آن‌ها می‌شود. پروفسور موریس، رئیس بخش جراحی پلاستیک و بخش سوختگی بیمارستان سنت‌لویی در پاریس، از مشاهدات عینی خود دراین‌باره می‌گوید: «بیماران ایزوله هر روز برای دیدن تغییرات آکواریوم از اتاق خود خارج می‌شوند و به این ترتیب با بیماران دیگر ارتباط برقرار می‌کنند.»
آکواریوم؛ مشوق و بهبوددهنده
به این ترتیب آکواریوم، محلی برای اجتماع بیماران، دیدار، گفت‌وگو و تجدید روحیه است. بیماران ماهی‌ها را به دقت زیر نظر دارند و شاهد تولد یا مرگ آن‌ها هستند. مشاهده زندگی پویا و پرجنب‌وجوش ماهی‌ها و زندگی این موجودات در آب باعث تقویت روحیه بیماران می‌شود. مطالعات بالینی نشان می‌دهد مشاهده آکواریوم به مدت 20 دقیقه به طرز قابل توجهی باعث کاهش فشارخون می‌شود و تاثیر این کاهش تا چند ساعت روی بدن سالمند باقی می‌ماند. پیش از این نیز مطالعات دانشمندان نشان داده بود وجود آکواریوم در آسایشگاه‌ سالمندان باعث افزایش اشتهای بیماران مبتلا به آلزایمر می‌شود. همچنین آکواریوم باعث کاهش خطر ایجاد زخم بستر در بیماران می‌شود چراکه بیماران را ترغیب می‌کند از تخت خود خارج شوند.
 چگونه یک آکواریوم خانگی بسازیم؟
  در قدم اول اگر خرید یک آکواریوم مشکل است، می‌توانید یک تنگ بزرگ ساده و ارزان بخرید.
  سپس آن را  در محیطی دور از تغییرات نوری و حرارتی شدید قرار دهید.
  با انداختن چند صدف، مرجان و سنگ صیقلی کف آن، محیطش را بیشتر برای ماهیان راحت و دلخواه کنید.
  غذای مخصوص ماهی بخرید و از غذادادن با نرمه نان و خوراکی‌های متفرقه پرهیز کنید. هر 12ساعت یک بار غذادهی را فراموش نکنید.
  برای شروع کار، با ماهی‌های ارزان آب سرد مانند گلدفیش (همان ماهی قرمز خودمان) یا گوپی که به سرعت تکثیر می‌شود، امتحان کنید.
   آب آکواریوم را هم هرگاه رنگ آن شروع به کدر شدن کرد (تقریبا ماهی یک بار) با آبی که یک روز مانده و  کلرش را از دست داده است ، عوض کنید.

خراسان/ با افزایش سرعت واکسیناسیون در ایران، حالا دیگر امکان واکسن زدن نه فقط برای افراد 80 سال که برای افراد بالای 75 سال هم فراهم شده است و امید می‌رود که به زودی نوبت افراد بالای 70 سال بشود. اما شاید شما از جمله افرادی باشید که هرچند به ‌واسطه سن امکان زدن واکسن برای شما فراهم است، اما تمایلی به این کار ندارید. اگر این طور است، پس با ما همراه باشید.
نگرانی‌های خودتان را بررسی کنید
شاید به ‌خاطر دریافت اطلاعاتی، نگران عوارض احتمالی واکسن هستید. اگر این ‌طور است لطفا به یک نکته‌ مهم توجه داشته باشید. متاسفانه اطلاعات نادرست و شایعات زیادی درباره کرونا، واکسن آن و نحوه‌ ایجاد ایمنی در برابر آن وجود دارد. بهترین راه برای پیدا کردن اطلاعات درست، دریافت اطلاعات از «منابع معتبر و شناخته ‌شده» است. سایت وزارت بهداشت اطلاعات معتبر و دقیقی در این زمینه دارد. کافی است در اینترنت عبارت «دستورالعمل و توصیه‌های مرتبط با ویروس کرونا» را جست‌وجو کنید و وارد لینک مربوط به معاونت درمان وزارت بهداشت شوید. در آن صفحه‌ اطلاعات به ‌روز و دقیقی از واکسن‌هایی که این روزها در ایران هم استفاده می‌شد در کنار پاسخ به پرسش‌های رایج وجود دارد.
فواید واکسن را محدود به خود نبینید
واکسن زدن هر یک از ما نه فقط به نفع خودمان که به نفع اطرافیان ما هم است. در عین حال که با زدن واکسن و کاهش احتمال ابتلا به کرونا به ‌صورت شدید، کادر درمان هم می‌توانند بعد از مدت ‌ها فشار کمتری را بر شانه‌های خود حس کنند. توجه داشته باشید زمانی می‌توانیم امید به کاهش انتقال ویروس کرونا در سطح اجتماع داشته باشیم که بیشتر افراد جامعه واکسن زده باشند.
به کمک واکسن در ابعاد مختلف توجه کنید
درست است که واکسن قرار است از ما در درجه‌ اول در برابر شکل شدید بیماری کرونا محافظت کند، اما توجه داشته باشید که با زدن واکسن و گذشت دو هفته از زدن نوبت دوم واکسن، می‌توانیم سراغ بسیاری از فعالیت‌ هایی برویم که پیش از این برای بیش از یک سال از آن منع شده بودیم. مواردی چون دیدار با اقوام و دوستان، رفتن به پارک، سفر و…  وقتی این تغییرات را در نظر بگیریم، آن وقت می‌بینیم که زدن واکسن نه فقط به سلامت جسمی کمک می‌کند که نقش مهمی در ارتقای سلامت روان ما هم می‌تواند داشته باشد.
نویسنده : شیوا رضایی| روزنامه نگار

بیا نی نی/ مسن ترین انسان زنده روی زمین از مراسم دست به دست کردن مشعل مسابقات المپیک ۲۰۲۰ توکیو کناره گیری کرد، زیرا نمی خواهد این کار در آستانه موج چهارم کرونا در ژاپن باعث شیوع کرونا در خانه سالمندان محل زندگی اش شود. کانه تاناکا ۱۱۸ ساله اهل ژاپن قرار بود در منطقه جنوبی فوکوکا در مراسم دست به دست کردن مشعل المپیک شرکت کند اما یکی از مقامات رسمی خانه سالمندانی که وی در آن زندگی می کند، روز چهارشنبه اعلام کرد که این زن از این مراسم کناره گیری کرده است.

کانه که به عنوان مسن ترین زن و مسن ترین انسان زنده روی زمین رکورد جهانی گینس را در اختیار دارد تصمیم گرفته در افتتاحیه المپیک توکیو شرکت نداشته باشد زیرا نمی خواهد باعث شیوع کرونا در میان دوستان و هم خانه ای هایش شود. مقام رسمی این خانه سالمندان در این باره چنین گفته است: « ما ایمیلی از خانواده او دریافت کردیم که می گفت او می خواهند از مراسم دست به دست کردن مشعل کناره گیری کند زیرا وی و خانواده اش نگران انتشار ویروس در خانه سالمندان هستند». این کناره گیری آخرین بدبیاری و خبر بد سر راه مسابقات المپیک توکیو ۲۰۲۰ است که یک سال به تعویق افتاده بود، پس از آن که مراسم حمل مشعل آن نیز بعد از آغاز شدن و در ۲۵ مارس به دلیل شیوع کرونا به تاخیر افتاد.

 
۶ نفری که در مراسم حمل مشعل المپیک توکیو مشارکت کرده بودند به کرونا مبتلا شده و جمع کل تعداد افراد مبتلا شده به این ویروس در جریان این رویداد جهانی را به ۸ نفر افزایش دادند. اولین مورد تست مثبت کرونا در ارتباط با مراسم حمل مشعل المپیک از زمان آغاز مراسم از شمال شرقی منطقه فوکوشیما، یک افسر پلیس سی و چند ساله بود که در این مراسم در جزیره شیکوکو شرکت کرده بود. وی مسئول هدایت ترافیک در شهر نائوشیما بوده و روز بعد با حالت تب به بیمارستان مراجعه کرد. مقامات گفته بودند که این پلیس ماسک زده و فاصله اجتماعی و دیگر مقررات حفاظتی مربوط به شیوع کرونا را رعایت کرده بود.

در این بحبوحه، برخی سلبریتی هایی که قرار بود در این مراسم شرکت کنند نیز به دلیل نگرانی از ابتلا به کرونا از این مراسم کناره گیری کرده اند. ژاپن شرایط خوبی از لحاظ شیوع کرونا نداشته و واکسن زدن جمعیت قابل توجه خود را از اوایل ماه جاری آغاز کرده اما تاکنون تنها ۱.۵ درصد از کل جمعیت ۱۲۶ میلیون نفری این کشور واکسینه شده اند. ماه گذشته نیز شهرهای ژاپنی که میزبان تیم هال المپیکی بودند اعلام کردند از جا دادن به ورزشکاران خودداری خواهند کرد زیرا هزینه های مربوط به تمهیدات بهداشتی بسیار بالاست.