برچسب: مشاوره خانواده

اختلاف سن و تفاهم نداشتن در زندگی مشترک

توافق عاملی مهم در روابط یک زوج
 
 

معاشرت هایی که باعث دلخوری در روابط زوجین می شود
 
 

اما مادران چه کار می توانند بکنند تا خود را فراموش نکنند. در این گزارش چند نمونه از راهکارهایی که برای مادران قابل بهره برداری است را مطرح می کنیم:

1-اجازه ندهید بچه داری، پیرتان کند

از خیلی مادرها شنیدیم که بعد از بچه دار شدن ، افسرده شده و اصلا خودشان را یادشان رفته و فقط به کارهای مربوط به بچه می رسند دیگر اصلا اهمیتی برای خود و ظاهرشان قائل نیستند. نباید اجازه دهید، بچه داری پیرتان کند.درست است که وظایف مربوط به بچه خیلی زیاد و وقت گیر است اما باید به خودتان هم برسید، لباس های شاد و رنگارنگ بپوشید، دستی به موهایتان ببرید و برای شاد کردن خودتان به ظاهرتان اهمیت بدهید.

حتی خیلی مادرها می گویند که مدتهاست دندان هایشان خراب شده یا اینکه مشکلی در جسمشان احساس می کنند و یا حتی بی اختیار گریه می کنند، اما به پزشک مراجعه نمی کنند ، اینها علائم خوبی برای ادامه یک فرزندپروری شاد و سالم نیست چرا که زمانی شما شاد نباشید، بچه شما هم احساس شادی نمی کند، قطعا فرزند شما هم نیاز به یک مادر شاد و سرحال دارد. پس به خودتان بیایید و به خود توجه کنید.

2-مثل یک ملکه صبحانه بخورید

مادرها می دانند که وقتی صبح ها از خواب بیدار می شوند، آنقدر کار سرشان ریخته که گاه از خودشان یادشان می رود ، ظهر شده و چیزی نخورده اند فقط به بچه رسیده اند، صبحانه او را داده ، لباس شسته و به امور خانه رسیده اند.  

بنابراین وقتی صبح از خواب بیدار شدید نگویید اول کارهایم را بکنم بعد یک چیزی می خورم! مثل یک ملکه صبحانه بخورید.

3-ورزش کنید

پس از زایمان خیلی ها به خودشان و سلامت بدن شان اهمیت نمی دهند. اما مادر شاد و سرزنده کسی است که فرصتی برای ورزش کردن و سرحالی بدن خود هم ایجاد کند، شده یک باشگاه رفتن و یا ورزش خانگی و رژیم غذایی درست می تواند برایتان مفید باشد.

 پس هر روز با فرزندانتان ورزش کنید و به خود برسید.

4-برای خودتان هم هزینه کنید

گاهی والدین با فرزنددار شدن دیگر کمتر برای خود هزینه هایی مثل خرید لباس یا وسایل مورد نیاز می کنند چرا که هر زمان یاد خودشان می افتند، می خواهند چاله چوله های وسایل بچه ها را پر کنند و هر زمان به خرید می روند، مدام برای بچه ها خرید می کنند. از آن دست مادرهایی باشید که برای خودتان هم هزینه کنید حال دیگر لازم است که لباس نو داشته باشید و روحیه تان تغییر کند.

پس به جای اینکه مدام برای بچه لباس بخرید، هر چند آن هم در مواقع لزوم خوب است، اما برای خودتان هم خرید کنید همین کار باعث می شود که روحیه تان کلی تغییر کند. چرا که خانم ها می دانند با خرید کردن چقدر تغییر روحیه برای بانوان حاصل می شود.

5-کارهای خانه را با حس و حال خوب انجام دهید

همه خانم ها در منزل کار می کنند از امور بچه داری تا آشپزخانه و مسائل دیگر . اما برخی خانم ها مدام غر می زنند. اما برخی دیگر با حس و حال خوب و شاد کارها را می کنند. پس سعی کنید از آن دست بانوانی باشید که با حال خوب و مثل یک کدبانو کارهایشان را می کنند نه با خفت. همه اینها به نوع نگرش شما و حس و حال شما برمی گردد که چطور به زندگی نگاه کنید پس سعی کنید دریچه نگاهتان را تغییر دهید.

حال بچه دار شده اید ، مسئولیت هایتان بیشتر شده اما این دلیل نمی شود که حالتان بد باشد، سعی کنید با حس و حال خوب ، یک موسیقی شاد فضای خانه را پر کنید و به کارها برسید، گاهی هم از همسرتان کمک بگیرید و به استراحت بروید.

6-انرژی تان را در خانه پخش کنید

همانطور که در شماره قبلی اشاره شد، انرژی و حس و حال خوب یا بد شما در منزل پخش می شود و به اعضای خانواده هم منتقل می شود . پس سعی کنید موقع غذا درست کردن، با بچه ها بازی کردن، مرتب کردن منزل و کارهای دیگر یک موسیقی شاد بگذارید، بچه ها را هم دعوت به این شادی کنید و حال خودتان را هم خوب کنید. 

حتی شده گاهی غذاهای آماده و راحت درست کنید و بخورید ، بدون اینکه نیاز باشد در آشپزخانه زیاد انرژی بگذارید به استراحت بیشتر بپردازید و به جای آن انرژی مثبتتان را در خانه پخش کنید.

7-به همسر و فرزندانتان لبخند بزنید

هر روز از خواب که بیدار می شویید، نگویید وای باز هم یک روز دیگر، بلکه بگویید چه روز خوب و شادی امروز می توانم کلی کار انجام بدهم که حال همه را خوب کند. پس اول از یک لبخند صبحگاهی شروع کنید و آن را به همسر و فرزندتان هدیه کنید.

8-گاهی تفویض اختیار کنید

همسران هم بدشان نمی آید گاهی کمک حال بانوانشان باشند. بنابراین می توانید گاهی که خیلی خسته هستید کارها و امورات را به همسرتان بسپارید به یک پیاده روی بروید، ورزش کنید یا حتی در اتاقتان استراحت کنید اینطور انرژی تخلیه شده شما به حالت اول باز می گردد.

در این باره با حامد امامی نژاد کارشناس مسائل خانواده گفت وگو کرده‌ایم و مطالبی که در ادامه خواهید خواند توصیه های این کارشناس در رابطه با ایجاد حس  اعتماد به نفس در کودکان است.

 والدین گرامی اعتماد به نفس فرزندتان را از بین نبرید!

«از این طرف خیابان راه نرو! اینجوری غذا نخور! دستت را به این میله بگیر تا نیفتی! گل را اینجوری نقاشی بکش! این لباس را نپوش!» همین حالا از خودمان بپرسیم چقدر در طول روز از این جملات استفاده می کنیم و چقدر به بچه ها امر و نهی می کنیم؟ شاید باید به خودمان یادآور شویم که با هر کدام از این جمله ها چه بلایی بر سر کودکان می آوریم. با این رفتار ، به طور مداوم این پیام را به فرزندمان منتقل می کنیم که نمی داند، نمی تواند و قادر نیست. در نتیجه فرزندی تربیت می‌کنیم که حتی نمی‌تواند کار‌های شخص‌اش را انجام دهد. چرا که همیشه اضطراب دارد، با انجام هر کاری بازخورد مناسبی از سوی ما دریافت نکند. اگر از همین سنین کودکی رعایت نکنیم آثارش را در آینده ای نه چندان دور مشاهده خواهیم کرد و کودک‌ما تبدیل به نوجوانی می‌شود که اعتماد به نفس خیلی کمی دارد.نداشتن اعتماد به نفس می تواند زمینه ساز مشکلات زیادی در زندگی شود و عملکرد انسان را تحت تاثیر قرار می دهد. 

رفتارهایی که نباید انجام دهیم 

1_کودک را تهدید به دوست نداشتن نکنیم و در هیچ شرایطی از جمله هایی مثل «دیگر دوستت ندارم»، «دیگر فرزند من نیستی» و… استفاده کنیم. 

2_از جملات منفی مثل «بچه‌ی بد»،«دست نزن»، «لجباز » استفاده نکنیم این جملات تاثیر نامطلوبی در اعتماد به نفس کودکان دارد.

3_علت رفتار های کودکان را از آنها نپرسیم، مثلا نگوییم چرا این کار را کردی؟ به او توضیح دهیم که کار درستی انجام نداده.

4_کودکان را نصیحت نکنیم و از صحبت های طولانی و توضیحات اضافی خودداری کنیم. 

5_اگر کار اشتباهی انجام داده اند رفتار کودک را مود بررسی قرار دهیم و شخصیت اش را زیر سوال نبریم. 

چطور متوجه شویم کودک ما اعتماد به نفس ندارد؟

داشتن اعتماد به نفس یا عدم آن از رفتار کودکان مشخص است معمولا کودکانی که اعتماد به نفس کمی دارند رفتارهایی مطابق موارد زیر انجام می دهند. 

1_کودک تلاشگر نیست و به دلیل اینکه احساس درماندگی در انجام کار هایش دارد از انجام کار یا  چالشی فرار می‌کند. 

2_مدت کمی پس از اینکه کار یا بازی را شروع می‌کند از بازی خسته می شود و از انجام آن کار دست می‌کشد. در واقع اولین نشانه‌ی ناامیدی باعث می شود کودک تسلیم شود. 

3_وقتی احساس می‌کند دربازی شکست می‌خورد دروغ می‌گوید و یا تقلب می کند. 

4_شکست هایش را در بازی ها با جمله‌ی «من این بازی را دوست ندارم» توجیه می‌کند تاسرزنش دیگران را کم کند.

5_به فعالیت هایی که در طول روز انجام می داده و از انجام آنها لذت می‌برده کمتر علاقه نشان می‌دهد و یا علاقه اش را ابراز نمی‌کند.

6_از نظر اجتماعی عقب نشینی می‌کند و دوست‌هایش را از دست می دهد و یا کمتر با آنها ارتباط می گیرد. 

7_با جمله هایی مثل «کسی من را دوست ندارد»، «هیچ کس  از من خوشش نمی آید»، « من زشتم» و..از خودش انتقاد می‌کند.

8_نسبت به نظرات دیگران درباره‌ی خودش نگران است و ترس دارد و نظر دیگران بیش از حد روی او تاثیر خواهد گذاشت. 

نقش خانواده در اعتماد به نفس کودکان 

فرض کنید لیوان از دست کودک تان روی زمین می‌افتد و می‌شکند اگر شما به عنوان والدین آن کودک رفتار تندی داشته باشید و با گفتن «دوباره چیکار کردی بی عرضه؟» سرزنش کنید.کودک شما اعتماد به نفسش را از دست می‌دهد اما اگر به او بگویید که همراه شما کمک کند و تکه های لیوان را از روی زمین جمع کنید این نه تنها باعث افزایش و حفظ اعتماد به نفس کودک می شود بلکه قدرت مدیریت بحران آن را نیز افزایش می دهد. در مثال دیگری زمانی که یک کودک پاسخ سوال ساده ای را نمی داند خانواده ای که نسبت به اعتماد به نفس فزندشان دغدغه مند نیستند با گفتن «وای تو چقدر خنگی» احساس بدی به آن منتقل می کنند اما در مقابل اگر به او بگوییم که می توانیم با هم پاسخ سوال هایش را پیدا کنیم کودکی با اعتماد به نفس بالا تربیت خواهیم کرد. 

حواس‌مان باشد به عنوان والدین کودکان وقتی آنها از حضور در جمع خجالت می کشند و کنار ما می‌‌نشیند عصبانی نشویم و نخواهیم که از ما فاصله بگیرند بلکه دستشان را بگیریم و به همراه خودمان در جمع دیگر بچه ها ببریم و یا زمان هایی که سوال های زیادی می پرسند کلافه نشویم و نگویم که چقدر سوال می پرسی و با حوصله به سوال هایشان پاسخ بدهیم.

راه هایی برای افزایش اعتماد به نفس کودکان

1_به فرزندان‌مان فرصت آزمون و خطا بدهیم و سرزنش‌ شان نکنیم در این صورت کودک همیشه این دغدغه را ندارد که ممکن است با شروع هرکار خوب یا بدی سرزنش شود و بازخورد بدی از سوی ما بگیرد. 

2_سختگیری نکنیم و انتظار نداشته باشیم همه کارها منظم و دقیق از سوی کودک انجام شود سخت گیری باعث می شود کودک از انجام کارها و قبول مسئولیت فراری باشد. 

3_وقت زیادی برای بازی با بچه ها صرف کنیم و به فرزندان‌مان این فرصت را بدهیم که برد و باخت را تجربه کنند. اگر همیشه کودکان را برنده اعلام کنیم در آینده مهارت حل مسئله نخواهند داشت و نمی توانند با شکست های شان کنار بیایند. 

4_اجازه دهیم کودکان آغازگر بازی باشند و حتی بعضی مواقع از آنها درخواست کنیم قوانین بازی را تعیین کند این موضوع نقش بسیار زیادی در بالا بردن اعتماد به نفس کودک خواهد داشت. 

5_از کلمات محبت آمیز استفاده کنیم و پاسخ‌گوی نیاز عاطفی آنها باشم.

6_به کودکان در خانه مسئولیت بدهیم و احساس وظیفه را در آنها ایجاد کنیم. توجه داشته باشیم که اگر کودکان  مسئولیت شان را انجام نداند ناامید نشویم و دوباه مسئولیت راحت تری را به آنها بسپاریم. 

7_اگر والدینی هستی که اعتماد به نفس کمی داریم به مشاور ماجعه کنیم و در مرحله اول سطح اعتماد به نفس خودمان را بالا ببریم.

راه هایی برای افزایش اعتماد به نفس والدین 

بدون شک یکی از عوامل موثر در تربیت کودکانی با اعتماد به نفس بالا این است که خودمان به عنوان والدین از اعتماد به نفس مطلوبی برخوردار باشیم موارد زیر نکاتی است که رعایت آنها باعث می شود سطح اعتماد به نفس ما بیشتر شود. 

1_همیشه لبخند بزنیم

2_موفقیت های مان  را جشن بگیریم وخجالت نکشیم.

3_بپذیریم هر انسانی ممکن است شکست بخورد و خودمان را آماده کنیم تا در صورت شکست ناامید نشویم. 

4_ورزش کنیم چرا که تاثیرات زیادی در روحیه و توانمندی و اعتماد به نفس ما دارد. 

5_به آراستگی خود اهمیت بدهیم و توجه بیشتری به سبک لباس پوشیدنمان داشته باشیم.

6_هدف گذاری درست داشته باشیم و چیزهایی را به عنوان هدف قرار بدهیم که توانایی انجام آن را داشته باشیم.

7_خودمان را با «گفتن من مادر خوبی نیستم»،«من پدر خوبی برای بچه هایم نیستم»و.. قضاوت نکنیم.

8_بدانیم که همه افراد اشتباه می کنند و به دلیل اشتباهات گذشته خجالت نکشیم.

نشانه های بازگشت اعتماد به نفس به شخصیت کودکان 

اگر کودک برای خودش ارزش و احترام قائل است، با دیگران ارتباط خوبی دارد و می تواند دوست پیدا کند،به توانایی های خودش اطمینان دارد،وقتی از آن نقد می شود ناراحت و خشمگین نمی شود. توانایی پذیرفتن شکست دارد،احساسش را به راحتی بیان می کند و نظرش را برای دیگران بیان می کند،در جمع های اجتماعی شرکت می کند و حس خوبی دارد سطح اعتماد به نفس مطلوبی دارد. 

کودکان پس از بدو تولد به مثابه لوح سفیدی هستند که رفتارهای پدر و مادر را تکرار می کنند. بی شک پدر و مادر نقش چشمگیری در تربیت و نوع رفتار کودک ایفا می کنند. ما در این مقاله قصد داریم درباره نقش پدر و مادر در نوع رفتار کودکان مطالبی را ارائه دهیم.
نقش پدر و مادر در نوع رفتار کودکان
به گفته روان شناسان، همه ی انسان ها در طول زندگی مرتکب اشتباه های زیادی می شوند. اما والدین در بروز رفتارهای غلط  و ناپسند کودکان تاثیر بسزایی دارند. 

روان شناسان می گویند که خانواده ها برای تربیت فرزندانشان سخت گیری های زیادی را اعمال می کنند. این سخت گیری ها شاید برای کنترل کردن فرزندشان موثر باشد، اما اثرات آن به شدت منفی و مخرب است. 
والدینی که قوانین سخت گیرانه ای را بر فرزند خود تحمیل می کنند، اغلب کسانی هستند که قواعد خوب بودن را به درستی به فرزندانشان آموزش نداده اند. آنان تنها در صورت بروز خطا از سوی فرزندشان، او را تنبیه می کنند.  
پدر و مادر، هر رفتاری که از خود نشان بدهند، کودک آن را می آموزد. اگر والدین در نحوه ی برخورد خود پرخاشگری کند، کودک نیز پرخاشگری می کند. 
والدینی که سعی میکنند از طریق خشونت و یا با اعمال قوانین سخت، فرزند خود را آرام کنند، کودکان عصبانی و بی ادبی را پرورش می دهند.
یکی از نتایج بی عرضه خطاب کردن کودک، پرخاشگری است 

کودکان را بی عرضه خطاب نکنید
بسیاری از والدین در تربیت فرزندان خود از کلماتی استفاده می کنند که موجب می شود کودک یک ذهنیت منفی نسبت به خودش به وجود بیاورد. اگر به کودک بگویید بی عرضه یا بگویید حتی عرضه یک کار کوچیک هم نداری او باور میکند که واقعا توانایی انجام هیچ کاری را ندارد و بی عرضه است. بنابراین باید مراقب حرف های خود باشید چرا که ، کودکان حرف های شما را باور می کنند.

بکارگیری الگوی تربیتی مناسب
کارشناسان علوم تربیتی می گویند، برخورد مناسب والدین باید به گونه ای باشد که رفتار غلط کودک را سرزنش کنند، نه خود کودک را. والدینی که از الگوی تربیتی صحیح استفاده میکنند در هنگام برخورد با کودکشان، به جای اینکه بگویند تو بچه بدی هستی، می گویند این رفتار تو غلط است.
آنان بدون اینکه شخصیت کودک خود را زیر سوال ببرند، به رفتار غلط او تذکر می دهند. به عقیده کارشناسان، والدینی که کودک خود را تحقیر میکند، به مرور زمان باعث می شود تا کودک خودش را فردی بی عرضه، بی ادب، لجباز و پرخاشگر خطاب کند. باعث شده تا کودک به رفتار های نابهنجار دست بزند.
باید حس اعتماد به نفس در کودکان افزایش پیدا کند، تا به جای بروز رفتارهای مخرب و همچنین احساس سرخوردگی و بی عرضه بودن، تصویری روشن و مثبت در ذهن خود ایجاد کند. با اگر کودک احساس خوبی نسبت به خود داشته باشد می تواند رابطه مسالمت آمیزی با دیگران داشته باشد. 

اگر کودک از سنین پایین با دقت و با شرایط سنی خود توسط پدر و مادرش به طور صحیح آموزش ببینند، به هیچ عنوان در مقابل دیگران رفتارهای مخربی از خود نشان نمی دهد و باعث شرمساری والدین خود نمی شود. 
والدینی که در مقابل اشتباهات کودک، رفتارهای غلطی از خود بروز می دهند و یا کودک را تحقیر میکنند، نباید انتظار داشت که کودک خود رفتار های صحیحی از خود نشان بدهد. 
برخورد والدین با فرزند خود باید به گونه ای باشد که کودک رفتار اشتباهش را بفهمد و آن اشتباه را جبران کند. برای این کار والدین باید به فرزند خود توضیح بدهد که با رفتار اشتباه تو ممکن است به دیگران آسیب برسد. به عنوان مثال به او نگویید که چرا سنگ را طرف برادرت پرت کردی؟ بلکه باید بگویید اگر سنگ را به طرف برادرت پرت کنی ممکن است به او آسیب برسد که قابل جبران هم نیست.
 برای جلوگیری از بی عرضه خطاب کردن کودک، نتایج و علت رفتار ها را برای وی شرح دهید
 

تربیت فرزندانی مودب
به فرزندان خود دوست داشتن و احترام گذاشتن به دیگران را بیاموزید، به حرف حرف ها و خواسته های آنان توجه کنید، با آنان مثل یک دوست باشید و آنان را با دیگران مقایسه نکنید. با رعایت این نکات سعی کنید فرزندان مودب و دوست داشتنی را تربیت کنید و همچنین به جای اینکه با رفتار های غلط خود حس بی عرضگی و سرخوردگی را در کودک خود ایجاد کنید، سعی کنید با رفتار های مناسب حس اعتماد به نفس را در او ایجاد کنید.

برخی رفتارهای غلط والدین با کودک
نحوه صدا زدن
دختر بد، دیوانه، احمق..
پدر و مادر الگوی فرزندان هستند و نباید از این کلمات استفاده کنند. اگر با اسامی های نامناسب فرزندان خود را مورد خطاب قرار دهید، آن ها باور می کنند که همان شخصی هستند که شما می گویید.
بی عرضه خطاب کردن کودک رفتاری غلط است که سبب تداخل شخصیتی می گردد
 
بیشترین تنوع لباس بچگانه ارزان قیمت
برای مثال اگر به کودک خود بگویید که توانایی انجام هیچ کاری را نداری او به این باور می رسد که بی عرضه است و ممکن است از شرکت در بازی ها و یا ورزش های گروهی خودداری کند. 

عدم پذیرش کودک 
هیچ کس تو را دوست ندارد، کاش تو دختر من نبودی.
کودکی که به این باور میرسد که مادر او از بودنش احساس ناراحتی می کند و احساس می کند واقعا انسان دوست داشتنی نیست و ممکن است خود کودک هم تصمیم بگیرد از دنیای شما بیرون برود. از آنجایی که او احساس کرده است کسی او را دوست ندارد و نمیتواند به دیگران نیز پناه ببرد، دچار افسردگی میشود و با خود می گوید کاش هیچ وقت به دنیا نسامده بود. 

منفی ‌بافی
تو به درد هیچ کاری نمی خوری،تو شکست می خوری.
حتی اگر کودکی توانایی انجام کاری را ندارد، نباید این حس را در او ایجاد کرد. والدین باید یک باور ذهنی مثبت در کودک خود ایجاد کند و به او بگوید تو توانایی انجام این کار را داری و از پس آن بر می آیی.
شاید برایتان عجیب باشد، اما در یک تحقیق مشخص شد بیش از 80 درصد از زندانیان جوان افرادی بوده‌اند که مادر یا پدرشان در کودکی آنها را فردی بی عرضه و بی خاصیت و مایه‌ننگ و خود نامیده بودند. 

احساس گناه
به خاطر تو من نمی توانم یک زندگی آرامی داشته باشم، تو مرا پیر کردی.
اینها همگی مواردی هستند که موجب ایجاد حس گناه در فرزندان می شوند. در بسیاری از موارد طلاق، والدین به گونه‌ای رفتار می کنند که فرزندان حس می کنند اگر وجود نداشتند، شاید کار به جدایی نمی کشید.
بنابراین والدین باید برای تربیت کودکان خود روش های مناسبی به کار بگیرند. آنان نباید به گونه ای با فرزند خود رفتار کنند که کودک احساس سرخوردگی و بی عرضه گی کند.همچنین  والدین باید با ایجاد یک باور مثبت در ذهن فرزند خود او را به رشد و تکامل برسانند.

نظر کارشناس برنامه سیمای خانواده درباره میزان درک بین یک کودک و یک فرد بزرگسال