برچسب: مشاوره

خراسان/ پسری 20 ساله ام. از قبل برای کاری برنامه ریزی می کنم ولی در نیمه راه می ترسم موفق نشوم. به همین دلیل آن کار را به آخر نرسانده، رهایش می کنم.

پاسخ
مخاطب گرامی، در ابتدا باید بدانید این مشکل بسیاری از جوانانی است که در سن شما قرار دارند و همین باعث می شود نتوانند کارهایی را که شروع می کنند، به اتمام برسانند و اهداف خود را محقق کنند. نوجوانان و جوانان بسیاری هستند که برای زندگی شان به طور مثال در پایان هر هفته، برنامه ریزی جدیدی می کنند اما با شروع هفته به دلایل مختلف، برنامه ریزی شان را کنار می گذارند و هدف شان را فراموش می کنند. برای حل این مشکل، چند راهکار پیشنهاد می شود که در ادامه خواهید خواند.

به علایق تان توجه کنید
در ابتدا باید شناخت درستی از میزان توانایی، علایق و روحیات خود داشته باشید تا بتوانید آن مسیر را تا انتها دنبال کنید و به نتیجه مطلوب برسید. به نظر می رسد یکی از بارزترین دلایلی که شما کارها را بعد از برنامه ریزی در نیمه راه رها می کنید، همین موضوع باشد. به عنوان مثال، اگر فردی به موسیقی علاقه نداشته باشد و به سراغ آموزش آن برود، پس از مدتی آن را رها می کند و حتی اعتماد به نفس خود را در کارهای دیگر هم از دست می دهد. بنابراین شناخت علایق خود، از اهمیت بالایی برخوردار است و کم توجهی به آن، زمینه شکست را فراهم می کند.

متعهد به اجرای برنامه شوید
در گام بعدی، داشتن برنامه برای انجام هر کاری یکی از مهم ترین مراحل است. این که شما چقدر از وقت روزانه خود را برای انجام کاری اختصاص دهید، نیازمند این است که برای خود برنامه ریزی و خود را ملزم و متعهد به اجرای آن کنید.

برای رسیدن به نتیجه صبور باشید
یکی دیگر از مواردی که می تواند به شما و دیگر دوستانی که این مشکل را دارند، کمک کند این است که پس از مشخص کردن هدفی که می خواهید به آن برسید، آن را به بخش های کوچک تقسیم کنید و در بازه های زمانی مشخصی، آن قسمت ها را به پایان برسانید. به عنوان مثال اگر می خواهید در یک رشته ورزشی فعالیت کنید ابتدا باید دوره مقدماتی آن را پشت سر بگذارید و بازه زمانی مشخصی برای آن تعیین کنید تا این مرحله را به اتمام برسانید. سپس مراحل پیشرفته و تکمیلی آن را دنبال کنید و از ابتدا توقع نداشته باشید در زمانی کوتاه، بهترین نتیجه ممکن حاصل شود.

شروط موفقیت
در پایان لازم است بدانید در هر کاری ثبات قدم در کنار تلاش و پشتکار، شرط اصلی موفقیت است و باید این موارد، کمترین نوسان ممکن را داشته باشد تا به نتیجه برسید.
نویسنده : فرزانه عطاران | کارشناس ارشد روان شناسی بالینی

خراسان/ دختری 22 ساله ام. اعتماد به نفسم پایین است. فکر می کنم قیافه خوبی ندارم. مدرک کارشناسی دارم و با این فکر که شاید دوستانم به مقام بالایی برسند و من نرسم، همیشه نگرانم و خواب ندارم. لطفا من را راهنمایی کنید.

پاسخ
مخاطب گرامی، با این نشانه هایی که از خودتان در پیام تان مطرح کردید، شما اعتماد به نفس پایینی دارید و دچار اختلال بدشکلی بدن هستید، یعنی از بادی ایمیج یا تصویر بدنی تان حس خوبی ندارید که گاهی بر گرفته از افسردگی است. یکی از مهم ترین دلایل احساس تان درباره پیشرفت دوستان تان هم ابتلای همزمان به دواختلالی است که مطرح شد. در ادامه توضیحاتی برای تان دارم.

اختلال بدشکلی بدن چیست؟
این اختلال عبارت است از اشتغال ذهنی با نوعی نقص خیالی یا اغراق آمیز در ظاهر جسمانی. به عبارتی ویژگی اصلی اختلال بدشکلی بدن که در گذشته بدشکلی هراسی نامیده می شد، عبارت است از اشتغال ذهنی با نوعی کاستی در ظاهر فرد. این کاستی یا خیالی است یا چنان چه نابه هنجاری بدنی جزئی وجود داشته باشد، دلواپسی فرد درباره آن افراطی و رنج آور است. شباهت های زیادی میان اختلال بدشکلی بدن و وسواس وجود دارد. این شباهت ها شامل اشتغال ذهنی وسواسی قابل توجه به یک نقص یا نارسایی و رفتارهای تکراری و وسواسی مانند وارسی کردن وسواسی خود در آینه، دست کاری پوست و آرایش افراطی است. از مشخصات این اختلال، این است که شخص وقت زیادی را جلوی آینه می گذراند، خصوصیات ظاهری خود را با دیگران مقایسه می کند، سعی می کند قسمت هایی از بدنش را که احساس می کند نقص دارد استتار کند و در صدد جلب اطمینان دیگران درباره ظاهر خود است. این افراد اغلب از صمیمیت با دیگران و موقعیت های متفاوت اجتماعی، دوری می کنند. بعضی افراد مبتلا به اختلال بدشکلی بدن از ارتباط برقرار کردن با دیگران خودداری می‌کنند زیرا نمی ‌خواهند دیگران آن ها را ببینند. این موضوع سبب بروز مشکلاتی در مدرسه یا محل کار و روابط آن ها می‌شود.
راه درمان این اختلال
راه درمان این اختلال، روان درمانی و در موارد شدید دارو درمانی است. نتایج امیدوار ‌کننده ای در دارودرمانی و درمان شناختی- رفتاری دیده شده است. در این روش ها سعی بر این است الگوهای وسواس گونه ‌ای مانند بررسی مداوم در آینه یا گرفتن تایید از دیگران از بین برود. در مواردی که دوری از اجتماع وجود دارد، به بیمار آموزش داده می ‌شود چگونه با موقعیت ‌های اجتماعی مواجه شود و بر اضطراب اجتماعی غلبه کند. پیشنهاد من به شما دوست عزیز، روان درمانی است تا بتوانید اعتماد به نفس بیشتری به دست آورید.

خراسان/ حضور شخصیت‌های خر، گاو، گاگول و … به همراه گریم‌های ترسناک تعدادی از بازیگران این برنامه برای بعضی والدین دردسرساز شده است

 مجموعه تلویزیونی «کلبه عمو پورنگ» هرشب ساعت 19 و تکرار آن ساعت 11 روز بعد از شبکه 2 پخش می‌شود. موضوع اصلی این برنامه که پخش آن از ابتدای ماه مبارک رمضان شروع شده، درباره عموپورنگ با بازی داریوش فرضیایی است که برای فرار از شلوغی و آلودگی هوای شهر، از محل سکونت خود به مزرعه یکی از دوستانش به نام مرد کهن نقل مکان کرده‌ است تا در آن جا به آرامش ذهنی برسد. در این بین، گریم عجیب شخصیت‌های این برنامه و تکیه کلام های آن‌ها، برای بعضی والدین دردسرساز شده است. شخصیت خر این برنامه مدام تکرار می‌کند: «خر منم، من خرم» و ممکن است بعضی بچه‌ها از او الگوبرداری و این جمله را در خانه تکرار کنند. علاوه بر آن، گاگول، الاغ و … هم دیگر شخصیت‌های این برنامه تلویزیونی هستند. به همین بهانه و در ادامه، نکاتی درباره این برنامه پربیننده از منظر روان‌شناسی مطرح خواهد شد که توجه به آن‌ها توسط والدین ضروری به نظر می‌رسد.

   بی‌سلیقگی در گریم و انتخاب اسم بعضی شخصیت‌ها
به عنوان اولین نکته مهم و قابل تامل، به گریم و ظاهر شخصیت‌های برنامه کلبه عموپورنگ می‌پردازیم. با توجه به این‌که محوریت شخصیت‌ها در این مجموعه با حیوانات است، به نظر می‌رسد در گریم این شخصیت‌ها سلیقه چندانی به خرج داده نشده و ظاهر آن ها بیشتر یادآور عروسک‌های ترسناک برنامه‌های کودک دهه60 است به طوری که برای بچه‌های زیر پنج یا شش سال ترسناک است و بعضی خانواده‌ها را برای تماشای این برنامه مردد می‌کند. بهتر بود با حفظ همین کاراکترها، ظاهر عروسک‌ها را کمی جذاب‌تر می‌کردند تا بچه‌های کوچک تر با خیال آسوده‌تری این برنامه را می‌دیدند. علاوه بر این، انتخاب نام گاگول برای یکی از شخصیت‌ها در نوع خود تعجب‌برانگیز است چراکه در فرهنگ کلامی ما این کلمه بار منفی دارد و با توجه به جامعه هدف این برنامه، انتخاب چنین نامی بی‌سلیقگی بوده است.
   کودکان به شدت از عموپورنگ تقلید می‌کنند
نکته بعدی که باید به آن توجه شود،   اثر پذیری زیاد کودکان از چنین برنامه‌هایی است. با توجه به محبوبیت فراوان عمو پورنگ در میان کودکان، هر چه توسط این شخصیت تلویزیونی عرضه می‌شود، به نوعی مشروعیت دارد و کودکان به شدت از آن تقلید می‌کنند. رفتار غلوآمیز و تکیه‌کلام‌های شخصیت ها به ویژه خر(که می گوید من خرم) هرقدر هم که هدفمند و در راستای نهی چنین رفتارهایی باشد، به شدت توسط بچه‌ها تکرار می‌شود و ممکن است توسط اطرافیان کودک خوشایند تلقی نشود. چنین رفتاری، معمولا زمینه‌ساز بروز آشفتگی در میان والدین و کودک خواهد بود.معمولا هرچند سال یک بار یکی از شخصیت‌های تلویزیونی مورد توجه عده زیادی قرار می‌گیرد و مردم از او تقلید می‌کنند. نمونه بارز آن تکیه کلام نه غلام؟ توسط خشایار در زیر آسمان شهر یا صداهای ناخوشایند مهران مدیری در شب‌های برره یا چطوری جون دل؟ در همین فضای‌مجازی است. هرچند تمام این‌ها مانند یک موج است و به همان سرعتی که همه گیر می‌شود، بعد از مدت کوتاهی فراموش می شود اما باز هم نمی‌توان به این بهانه، دست به انتخاب چنین دیالوگ‌هایی به خصوص برای برنامه‌‌های کودک زد.
   با تقلیدهای بچه‌ها از این برنامه چه کنیم؟
در همین خصوص به والدین توصیه می‌شود هنگامی که شاهد تقلیدهای رفتاری از کودکان خود هستند، در ابتدا بی‌توجهی شود و طوری رفتار کنند که  انگار متوجه رفتار کودک نیستند اما در صورت ادامه این رفتار، خیلی قاطع به کودک خود بگویند درآوردن صدای حیوانات در خانه برای شما پذیرفته شده نیست و در صورت تکرار این رفتار از تماشای این برنامه جلوگیری می‌کنید یا کودک را از چیزی که برایش خوشایند است، محروم خواهید کرد. این محرومیت می‌تواند نرفتن به پارک، نخوردن بستنی یا کوتاه شدن قصه شب باشد. هرچه که هست شما باید برای تکرار نشدن چنین رفتارهایی توسط کودک، قوانینی را در خانه وضع کنید تا بیان چنین دیالوگ‌هایی توسط کودک به عادت تبدیل نشود.
   نکته پایانی
با توجه به محتوای انتخاب شده برای هر قسمت، کاملا مشخص است که یک تیم حرفه‌ای و کارشناسی شده پشت این پروژه قرار دارد و باید اعتراف کرد که این برنامه جذاب، نکات مثبت و درس‌آموز زیادی برای کودکان دارد و به همین دلیل است که پربیننده شده اما توجه به نکات گفته شده درباره شخصیت‌ها می‌تواند به کیفیت کار اضافه و رضایت تعداد بیشتری از والدین را جلب کند.
نویسنده : دکتر ساحل گرامی| روان‌شناس کودک

بیا نی نی/ با اینکه بیشتر زمانها در خصوص زنان و دختران و نسبت به آنان صفاتی مانند حساس بودن و موجودات احساسی تعلق می‌گیرد ولی بعضی اوقات امکان دارد شرایط تغییر کند و موارد و مشکلاتی در طی زندگی سبب شوند که یک دختر یا زن نسبت به بسیاری از موارد بی تفاوت شوند همینطور شخصی را یک دختر بی احساس خطاب می‌کنند بی آنکه حتی بسیاری از اشخاص ریشه‌ها و علل این نبود احساس را درک کنند.
نشانه‌های رفتارهای یک دختر بی احساس چیست؟
– فردی مسئولیت پذیر نیست
– شخصی ناسازگار است
– در مقابل مسائل هیچ احساسی از خود شان نمی‌دهد
– کارهایش را تنها خودش انجام می‌دهد
–  فرد دروغگویی است
– گفته‌ها و رفتارش با هم یکی نیست
– اهل احترام گذاشتن نیست
– لجباز است 

نحوه برخورد و رفتار با یک دختر بی احساس
در مقابل او به خودتان اهمیت دهید
چنانچه شما هم کسی هستید که با یک دختر بی احساس مواجه هستید باید درک کنید و این نکته را بدانید که هنگامی که او به شما احساسی نشان نمی دهد و چیزی نصیب شما نمی شود بنابراین لازم نیست شما هم محبت را از وی گدایی کنید و در مقابل خودتان را دوست داشته باشید و باید به روشی با رفتارتان به او نشان دهید که شما هم به وی وابستگی ندارید و بدون او هم زندگی برایتان آسان است و تلاش کنید کار هایی را انجام بدهید که برای آنها خوشحال می شوید و از آنها لذت می برید.

از او فاصله بگیرید
چنانچه با یک دختر بی احساس در ارتباط هستید و زمانی که می بیند همه کارهایی که نیاز است را برای حفظ رابطه و نگه داشتن وی انجام داده اید و هیچ نتیجه ای نمی گیرید بنابراین تلاش کنید پس از این کار، حقیقت بین باشید و از او فاصله بگیرید چون شما نمی توانید به تنهایی همه سعی خود را به کار بگیرید و یا همه مسئولیت ها را بر عهده داشته باشید شاید وی هم در نتایج این کار به این درک برسد که نمی تواند همیشه به شما بی توجهی کند و شما را نادیده بگیرد. 

به دنبال دلیل ماجرا باشید
چنانچه با دختری مواجه شده اید که درگذشته بی احساس نبوده و شاید این خصوصیت را بعد ها در او دیده اید بنابراین به این موضوع فکر کنید که امکان دارد دلیلی داشته باشد و به دنبال این دلیل باشید زیرا امکان دارد این فرد به علت ضعف یا مشکلی که دارد و می خواهد شما متوجه نشوید این خصوصیت را پیدا کرده است بنابراین در این زمانها کاری که شما باید انجام دهید این است که بعد از پی بردن دلیل او را پشتیبانی کنید و ضعف های او را قبول کنید و طوری با او رفتار کنید که متوجه شود شما در هر صورت او را دوست دارید و می خواهید به او کمک کنید.

تلاش نکنید او را عوض کنید
بسیاری از رابطه ها میان اشخاص با امید تغییر و اصلاح آغاز می شود ولی باید گفت که شاید تغییرات جزئی در فردی و رفتار او اتفاق بیفتد ولی تغییرات بزرگ واقعا کاری سخت و دست نیافتنی است پس چنانچه شما هم با یک دختر بی احساس در ارتباط هستید و تصمیم دارید که او را شریک زندگی آینده خود کنید.
باید بدانید که سعی برای تغییر و اصلاح قطعا کاری سخت است و مشکلات بعدی را هم به دنبال می آورد. بنابراین چنانچه او را دوست دارید باید کمبود های او و خصلت هایش را قبول کنید و اطمینان پیدا کنید که در آینده برایتان قابل تحمل است و گرنه نمی توانید با او ادامه دهید و یا از او فردی دیگر بسازید.

با او رو راست باشید
چنانچه شما هم شخصی هستید که به یک دختر بی احساس علاقه مند شده اید و یا می خواهید با او در ارتباط باشید با او بنشینید و مستقیم و رو راست از او بپرسید که چرا این خصوصیت را دارد زیرا برخی از اشخاص همیشه این طور سرد و بی احساس نبوده اند و امکان دارد خلاء یا رفتاری از طرف روبرو و یا هر اتفاق دیگری سبب این کار شده باشد.
پس در این وقتها حتما باید صبور باشید و به طرف مقابلتان یعنی دختر بی احساس در مورد موضوعات و مشکلاتش به خوبی گوش کنید و به جای ملامت و سرزنش او را درک کنید و تا جایی که می توانید به او کمک کنید زیرا اگر این موضوع تنها برای مدتی باشد قطعا او بعد ها قدردان صبر شما خواهد بود.

با خودتان روراست باشید
چنانچه با یک دختر بی احساس روبرو شده اید و شاید فاصله گرفتن و قطع رابطه به یکباره برایتان امری سخت است صادقانه از خود سوال کنید که آیا همه سعی تان را در سوی بهبود شرایط به کار گرفته اید و آیا علل کافی برای فاصله گرفتن و قطع ارتباط با او را دارید و ببینید که آیا شما هم دارای خلاء هستید یا تنها طرف مقابلتان این طور است بنابراین اگر این کار ها را انجام دادید و به نتیجه رسیدید میتوانید تصمیم آخر را بگیرید.

چطور بی احساس شوید ؟
خوب، ولی این کار چطور انجام میشود؟ اگر توصیه هایی مثل “ولش کن !” یا ” بهش فکر نکن!” را تا به حال شنیده اید، باید گفت که ضمیر ناخودآگاه شما، آنها را مسخره دانسته و ارسال احساسات منفی به شما را با استفاده از این عبارات، متوقف نخواهد کرد.

خوب ، ولی این احساسات واقعا چگونه متوقف میشوند ؟
انتظار آینده را نکشید : خب، مثلا ایمیلی که منتظرش بودید، تاخیر داشته است. و احتمالا در حال حاضر حس بدی دارید زیرا در ذهن خود، حس کرده اید که اعتباری ندارید. شما باید هرگونه انتظار را همین اکنون تمام کنید تا کنترل احساسات خود را دوباره به دست گیرید.
در مقابل چک کردن های وسواسی مقاومت کنید : اگر اتفاقی در زندگی شما افتاده و در نتیجه آن، درحال چک کردن مداوم تلگرام، ایمیل و یا پیامهای خود هستید، این کار را همین اکنون متوقف کنید.
خود را در موضع قدرت قرار دهید : وقتی شما مدام خود را در حالت قدرت تصور میکنید، ضمیر ناخودآگاه شما برنامه ریزی شده و رفتار شما بصورت قدرتمندانه تنظیم خواهد شد. وقتی همه ی رفتارهای شما، صدای شما، لحن و شیوه حرف زدن شما و…قدرت را نشان دهد، کم کم این حس را در درون خود نیز خواهید دید و ضمیر ناخودآگاه شما با تکرار ، برنامه ریزی خواهد شد.
از حس های منفی استفاده کنید : فکر کنید که با نگران بودن و ترسیدن، چگونه به نظر خواهید رسید. آیا این، همان چیزی است که میخواستید باشید ؟ هنگامی که از محرک های منفی استفاده نموده و حتی قدری بدبین شوید، می بینید که تمایل شما برای رفتار احساسی، کمتر خواهد شد.
پنجره هایی را به خود نشان دهید که سبب شوند کنترل احساساتتان را به دست بگیرید : شما میتوانید، یک واقعیت ثابت در زندگی خود را، از هزاران دید نگاه کنید تا هر پرسپکتیو، احساس متناظر با آنرا به شما بدهد. شما باید این هنر را داشته باشید که از بهترین پنجره نگاه کرده و به این ترتیب احساسات خود را سمت و سو دهید.

خراسان/ مشکل من این است که مادرم توقع زیادی از خانمم دارد. مادرم توقع دارد که عروسش کمک دستش باشد و هر وقت به خانه آن‌ها می‌رویم، خیلی از خانمم کار می‌کشد. خانمم را دوست دارم و در دوران عقد هستیم و نزدیک به یک سال از آشنایی‌مان گذشته. چه کنم؟ 
 
 سال‌های ابتدایی شروع زندگی مشترک، از جمله سال‌های دشوار زندگی محسوب می‌شود که یکی از علل این دشواری، این است که همسران باید بین خانواده‌های یکدیگر برای خود جایی باز کنند. زندگی‌مشترک چالش پذیرفتن تفاوت‌هاست و زندگی با تفاوت‌هایی که شاید هرگز نتوان به آن‌ها عادت کرد. اشاره کردید که همدیگر را دوست دارید. این جای خوشحالی دارد اما لازم است بدانید که عوامل بسیاری بر رابطه زوج ها تاثیرگذار است که در این میان، نقش والدین همسران پر رنگ‌تر است. شنیدن نظرات والدین و توجه به آن مهم است؛ اما به این معنا نیست که حتما باید مو به مو اجرا شود بلکه مهم این است که در تصمیم‌گیری‌ها و رفتارهای تان تا جایی که به رابطه شما خدشه وارد نکند، به نظراتشان احترام بگذارید.
نشانه‌های خانواده‌های آسیب‌رسان
تاثیر خانواده همسر بر رابطه زوج ها به نحوه برخورد همسر بستگی دارد، اگر فرد رفتار غیرصمیمانه و نادرست خانواده اش را تحمل نکند و در برابر آن مقاومت کند خطر زیادی رابطه همسران را تهدید نمی‌کند اما اگر همسر توانایی مقابله موثر با رفتارهای آسیب‌رسان خانواده‌اش را نداشته باشد، رابطه‌شان به خطر می‌افتد. نشانه‌های خانواده‌های آسیب‌رسان عبارت است از: الف) آن‌ها معتقدند که عروس یا داماد باید در خدمت آن‌ها باشد یعنی مکرر به دیدن‌شان برود و برایشان کارهایی انجام دهد که وظیفه شان نیست.  ب) درباره همه چیز زوج ها اظهارنظر می‌کنند. ج) به طور مکرر عروس یا داماد را به دلیل جدا کردن فرزندشان از آن‌ها سرزنش و تنبیه می‌کنند. در این موارد باید ضمن حفظ احترام والدین، در فرصت‌هایی مناسب با گفت‌و‌گو یا کمک گرفتن از ریش سفیدان فامیل، مشکل را حل و فصل کرد. همچنین توصیه می‌شود که خانم‌تان برای صحبت در این باره پیش قدم نشود و شما با پدر یا مادر یا حتی خواهرتان در این باره صحبت کنید تا مشکل مدیریت شود. در این زمینه، یادگیری مهارت‌های جرئت‌ورزی و نه گفتن هم توصیه می‌شود.
 

نویسنده : فاطمه شیبک | روان شناس عمومی