سندروم آشر از علائم و انواع تا روش درمان

سندروم آشر از علائم و انواع تا روش درمان
سندرم آشر یک بیماری ژنتیکی است که شایع‌ترین علت ژنتیکی اختلالات ترکیبی بینایی، شنوایی و ناشنوایی است. در این مقاله با سندروم آشر از علائم و انواع تا روش درمان آن آشنا می‌شوید.

سندروم آشر از علائم و انواع تا روش درمان

سندرم آشر یک بیماری ژنتیکی است که شایع‌ترین علت ژنتیکی اختلالات ترکیبی بینایی، شنوایی و ناشنوایی است. در این مقاله با سندروم آشر از علائم و انواع تا روش درمان آن آشنا می‌شوید.

در این مقاله می‌خوانید:

  • سندروم آشر
  • علائم سندروم آشر
  • انواع سندروم آشر
  • علت سندرم آشر چیست؟
  • تشخیص سندرم آشر چگونه است؟
  • زندگی فرد مبتلا به سندرم آشر چگونه است؟
  • آزمایش ژنتیک و مشاوره برای سندرم آشر
  • خلاصه

سندروم آشر
افراد مبتلا به سندرم آشر اغلب به کم‌شنوایی جزئی یا کلی و از دست دادن تدریجی بینایی ناشی از «رتینیت پیگمانتوزا» دچار می‌شوند. برخی از افراد مبتلا به سندرم آشر هم مشکلاتی را در تعادل خود تجربه می‌کنند.
سندرم آشر بر اساس نوع و شدت علائم به سه گروه 1، 2 و 3 تقسیم می‌شود. تقریبا پنج درصد از تمام کودکان متولد شده با اختلال شنوایی به نوع یک و دو سندروم آشر مبتلا هستند.
فعلا هیچ درمانی برای سندرم آشر وجود ندارد و پزشکان تلاش می‌کنند به فرد و خانواده‌اش برای آماده شدن و مقابله با کاهش بینایی و شنوایی کمک کنند.

سندروم آشر از علائم و انواع تا روش درمان
علائم سندروم آشر
علائم و نشانه‌های سندرم آشر به نوع آن بستگی دارد، اما به طور کلی شامل این موارد است:

  • افراد مبتلا به کم‌ناشنوایی و ناشنوایی مبتلا می‌شوند.
  • اختلال بینایی که منجر به نابینایی می‌شود.

اختلال بینایی در سندرم آشر به دلیل «رتینیت پیگمانتوزا» ایجاد می‌شود. «رتینیت پیگمانتوزا»، نوعی بیماری چشمی است که در طول زمان به از دست دادن تدریجی بینایی به دلیل زوال شبکیه منجر می‌شود. در ابتدا، فرد مبتلا به «رتینیت پیگمانتوزا»، به شب‌کوری دچار می‌شود یعنی دیگر نمی‌تواند در نور کم ببیند. با گذشت زمان، میدان دید این افراد کاهش می‌یابد.

  • مشکلات تعادل
  • مشکلات تعادل ممکن است به دلیل اختلالات بینایی و گوش داخلی رخ دهد.
  • مشکلات گفتاری

سندروم آشر از علائم و انواع تا روش درمان
انواع سندروم آشر
سندرم آشر با توجه به نوع و شدت علائم آن به سه نوع 1، نوع 2 و نوع 3 تقسیم می‌شوند. هر یک از انواع آن شامل زیرگروه‌هایی است.

در این زیرگروه، تعادل ممکن است تحت تاثیر قرار بگیرد و کودکان مبتلا اغلب دیر می‌نشینند، دیر می‌ایستند و دیر به راه رفتن می‌افتند.

سندرم آشر نوع 1 
شش زیرگروه سندرم آشر نوع یک وجود دارد و ویژگی‌های آن عبارتند از:

  • فرد از بدو تولد ناشنوا است.
  • مشکلات گفتاری مشهودی دارد.
  • برای ارتباط با این افراد باید از زبان اشاره استفاده کرد.
  • در این زیرگروه، تعادل ممکن است تحت تاثیر قرار بگیرد و کودکان مبتلا اغلب دیر می‌نشینند، دیر می‌ایستند و دیر به راه رفتن می‌افتند.
  • مشکلات چشمی در هر فرد متفاوت است، اما ممکن است در حدود ده سالگی شروع شود.
  • از دست دادن بینایی در هر فرد متفاوت است، اما اغلب در ده سال اول زندگی ایجاد می‌شود.

سندروم آشر از علائم و انواع تا روش درمان
سندرم آشر نوع 2 
سه زیرگروه برای سندرم آشر نوع دو وجود دارد و ویژگی‌های آن عبارتند از:

  • از دست دادن شنوایی متوسط در محدوده فرکانس صدای پایین‌تر.
  • کاهش شدید شنوایی در محدوده فرکانس صدای بالاتر.
  • ممکن است تعادل در سال‌های بعد تحت تاثیر قرار بگیرد.
  • از دست دادن بینایی، در سال‌های نوجوانی بیشتر می‌شود و ممکن است در طول زندگی پیشرفت کند.

سندرم آشر نوع 3
تا به امروز تنها یک زیرگروه از سندروم آشر نوع سه کشف شده است و ویژگی‌های آن عبارتند از:

  • فرد با شنوایی طبیعی و نزدیک به تعادل طبیعی متولد می‌شود.
  • از دست دادن شنوایی با افزایش سن بیشتر می‌شود.
  • کاهش شنوایی قابل توجهی در سن بلوغ اتفاق می‌افتد.
  • از دست دادن بینایی در طول سال‌های نوجوانی شروع می‌شود و ممکن است در طول زندگی پیشرفت کند.
  • عدم تعادل با بالا رفتن سن بدتر می‌شود.
  • این زیرگروه بیشتر در افراد فنلاندی‌تبار دیده می‌شود.

سندروم آشر از علائم و انواع تا روش درمان
علت سندرم آشر چیست؟
سندرم آشر، یک بیماری ژنتیکی است.
خوب است بدانید که انسان‌ها دارای 46کروموزوم جفتی هستند که دو کروموزوم جنسی تعیین‌کننده جنسیت و 44کروموزوم دیگر، سایر عوامل را تعیین می‌کند.
انواع مختلف سندرم آشر به دلیل تغییرات در ژن‌های مختلف ایجاد می‌شود. محققان معتقدند حدود 5 ژن وجود دارد که می‌تواند باعث ایجاد سندرم آشر شود. برای اینکه یک کودک به سندرم آشر مبتلا شود، باید تغییر ژن آشر را از مادر و پدرش به ارث ببرد.

برای اینکه یک کودک به سندرم آشر مبتلا شود، باید تغییر ژن آشر را از مادر و پدرش به ارث ببرد.

اگر فقط یک ژن تغییر یافته آشر به ارث برسد، کودک به این بیماری مبتلا نمی‌شود، بلکه ناقل آن خواهد بود. اگر والدین ناقل دو تغییر ژن آشر متفاوت باشند، فرزندشان به هیچ‌یک از این دو سندرم مبتلا نخواهد شد، اما ناقل هر دو خواهد بود.

تشخیص سندرم آشر چگونه است؟
آزمایش‌هایی برای تایید تشخیص سندرم آشر وجود دارد که عبارتند از:

  • آزمایش‌های چشمی برای بررسی «رتینیت پیگمانتوزا»
  • تست‌های شنوایی
  • آزمایش‌هایی برای تعیین درجه تعادل فرد مثل الکترونیستاگموگرافی
  • آزمایش ژنتیک

سندروم آشر از علائم و انواع تا روش درمان
زندگی فرد مبتلا به سندرم آشر چگونه است؟
فعلا هیچ درمانی برای سندرم آشر وجود ندارد. درمان، فقط شامل مدیریت مشکلات بینایی، شنوایی و تعادل مرتبط با این بیماری است. مدیریت اختلال شنوایی مرتبط با سندرم آشر این موارد را شامل می‌شود:

  • استفاده از سمعک
  • کاشت حلزون
  • آموزش زبان اشاره
  • آموزش مهارت‌های ارتباطی دیگر

مدیریت مشکلات تعادل مرتبط با سندرم آشر شامل درمان توانبخشی دهلیزی است که توسط فیزیوتراپیست دهلیزی اجرا می‌شود. در کودکان مبتلا به سندرم آشر، هدف آن بهبود تعادل و هماهنگی است.
مدیریت مشکلات بینایی مرتبط با سندرم آشر شامل این موارد است:

  • یادگیری خط بریل
  • آموزش جهت‌یابی و تحرک
  • دسترسی به خدمات کم‌بینایی

سندروم آشر از علائم و انواع تا روش درمان
آزمایش ژنتیک و مشاوره برای سندرم آشر
اگر شما یا فرزندتان مبتلا به سندرم آشر تشخیص داده شده‌اید، یا اگر در خانواده‌تان کسی هست که به این سندروم مبتلاست، مشورت با یک مشاور ژنتیک می‌تواند مفید باشد.

مشاوران ژنتیک آموزش دیده‌اند و اطلاعات و حمایت‌هایی را به شما ارائه می‌دهند که با شرایط خانوادگی، فرهنگ و اعتقادات شما مطابقت دارد.

مشاوران ژنتیک، متخصصانی هستند که هم در زمینه مشاوره، هم در زمینه ژنتیک واجد شرایطند. علاوه بر حمایت عاطفی، آن‌ها می‌توانند به شما در درک سندرم آشر، علل آن، چگونگی ارثی بودن آن، تشخیص برای سلامتی و رشد شما یا فرزندتان و برنامه‌ریزی برای آینده کمک کنند.
مشاوران ژنتیک آموزش دیده‌اند و اطلاعات و حمایت‌هایی را به شما ارائه می‌دهند که با شرایط خانوادگی، فرهنگ و اعتقادات شما مطابقت دارد.
اگر سندرم آشر در خانواده شما وجود داشته باشد، یک مشاور ژنتیک می‌تواند به شما توضیح دهد چه گزینه‌های آزمایش ژنتیکی برای شما و سایر اعضای خانواده‌تان در دسترس است.
اگر در حال برنامه‌ریزی برای تشکیل خانواده هستید، برای اطلاع از خطر انتقال این بیماری به فرزندتان یا ترتیب دادن آزمایش‌های قبل از تولد، می‌توانید به مشاور ژنتیک مراجعه کنید.

سندروم آشر از علائم و انواع تا روش درمان
خلاصه
سندرم آشر یک بیماری ژنتیکی است و افراد مبتلا به آن اغلب دچار اختلالات شنوایی و بینایی هستند. برخی از افراد مبتلا به سندرم آشر ممکن است مشکلاتی را در تعادل خود تجربه کنند. ابتلای کودک به سندرم آشر، به دلیل به ارث بودن تغییر ژن هم از مادر، هم از پدر است. فعلا هیچ درمانی برای سندرم آشر وجود ندارد.

برای یافتن متخصصان مورد نظر خود به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

علل درد شکم در زنان، این درد شما را نازا می‌کند!

دلتا/  بیشتر زنان درد شکم را در بازه‌های زمانی مختلف از زندگی تجربه می‌کنند. اغلب این درد با دوره قاعدگی آن‌ها در ارتباط است. در بسیاری از موارد تشخیص علت دقیق درد دشوار است؛ اما باتوجه‌به ویژگی‌های خاص درد، پزشک می‌تواند مشکل را تشخیص دهد. مشکلات مثانه یا کلیه، مشکل در روده و اختلال در سیستم تولیدمثل مانند رحم، لوله‌های فالوپ و تخمدان‌ها از علل درد پایین شکم در خانم‌ها هستند، اما گاهی علل درد شکم جدی‌تر از این حرف‌هاست و پای سرطان در میان است. 
هر زمان که دچار دل‌درد می‌شویم اول‌ازهمه به فکر سوءهاضمه، نفخ، یبوست یا مسمومیت غذایی می‌افتیم! غافل از اینکه درد در هر منطقه از شکم می‌تواند علل و راه‌های درمانی بسیار متفاوتی داشته باشد. از یک نفخ یا کرامپ ساده گرفته تا سنگ کلیه، پانکراتیت، عفونت‌های مثانه، آپاندیسیت، بیماری‌های کیسه صفرا، مشکلات کبدی و حتی سکته قلبی همگی می‌توانند دردهای شدید یا خفیفی را در بخش‌های مختلف شکم ایجاد کنند. اگرچه اغلب دل‌دردها بی‌خطر هستند و طی چندین ساعت خودبه‌خود رفع می‌شود؛ اما بعضی مداومت پیدا کرده و اگر به طور اورژانسی مورد درمان قرار نگیرند، جانتان را به خطر می‌اندازند
 شکم درد نشانه چه بیماری‌هایی می‌تواند باشد؟
بسیاری از بیماری‌های جدی باعث ایجاد درد در ناحیه شکم می‌شود. درد ممکن است خفیف یا گاهی اوقات آن‌قدر شدید باشد که زندگی را مختل کند و فرد تنها کاری که می‌خواهد انجام دهد، استراحت است. تشخیص و درمان به‌موقع بسیار ضروری است وگرنه می‌تواند تأثیر بسیار بد و مهلکی داشته باشد. برای پیشگیری اولین گام اصلاح وضعیت غذایی است. در ادامه با برخی از دلایل درد شکمی در زنان آشنا می‌شوید.
سرطان
رشد غده سرطانی در قسمت تحتانی شکم، درد شدیدی در این قسمت ایجاد می‌کند.
سنگ کلیه
هنگامی که یک زن دچار سنگ کلیه می‌شود، سنگ به سمت مجرای ادرار حرکت می‌کند و این امر باعث ایجاد درد در قسمت تحتانی شکم می‌شود.
عفونت ادراری
عفونت دستگاه ادراری به علت وجود باکتری ایجاد می‌شود و از شایع‌ترین عوامل درد در ناحیه تحتانی شکم است.
آندومتریوز
آندومتریوز یک بیماری است که در آن لایه بافت رحم در خارج از رحم رشد می‌کند. این مشکل یکی از علل عمده درد در قسمت پایین شکم است.
سالپنژیت
هنگامی که لوله‌های فالوپ در داخل واژن ملتهب می‌شود، درد شدیدی در قسمت تحتانی شکم به همراه دارد. سالپنژیت، عفونت مجاری رحمی است که می‌تواند منشأ نازایی باشد. این عفونت باکتریایی اغلب در پی رابطۀ جنسی ایجاد می‌شود؛ بنابراین سالپنژیت یک عفونت جنسی قابل انتقال است.
درد قبل از قاعدگی
درد در ناحیه تحتانی شکم می‌تواند نشانه‌ای از پیش قاعدگی باشد. برخی زنان یک یا دو روز پیش از قاعدگی احساس درد خفیف یا شدید در ناحیه شکم می‌کنند.
فیبروم
درد در ناحیه شکم، گاه به علت فیبروم ایجاد می‌شود. فیبروئیدها رشد تومور مانند در رحم است و این بیماری باعث افزایش درد در قسمت تحتانی شکم در دوران قاعدگی می‌شود.
کیست تخمدان
کیست تخمدان نیز در قسمت تحتانی شکم درد ایجاد می‌کند.
آپاندیسیت
التهاب آپاندیس از علل عمده درد در قسمت تحتانی شکم محسوب می‌شود.

یائسگی زودرس در بانوان چیست و چه علائمی دارد؟

یائسگی زودرس در بانوان
یائسگی زودرس در بانوان زمانی اتفاق می‌افتد که دوره‌های قاعدگی آن‌ها تا قبل از ۴۵ سالگی متوقف می‌شود. این مسئله می‌تواند به طور طبیعی یا به عنوان عارضه‌ی جانبی برخی از درمان‌ها اتفاق بیفتد.

     یائسگی زودرس در بانوان
برای اکثر زنان، یائسگی بین ۴۵ تا ۵۵ سالگی شروع می‌شود. بنابراین، اگر زیر ۴۵ سال دارید و متوجه شده‌اید که به ندرت پریود می‌شوید یا اصلاً نمی‌شوید، باید با یک پزشک عمومی صحبت کنید. اما قبل از آن، به خواندن ادامه دهید تا با همه چیز درباره‌ی یائسگی زودرس در بانوان آشنا شوید.
در این مقاله می‌خوانید:
  • علل یائسگی زودرس
  • علائم یائسگی زودرس
  • درمان قطعی یائسگی زودرس

علل یائسگی زودرس

از کار افتادن تخمدان‌ها

یائسگی زودرس در بانوان می‌تواند به طور طبیعی اتفاق بیفتد.

یائسگی زودرس در بانوان می‌تواند به طور طبیعی اتفاق بیفتد و به این صورت باشد که تخمدان‌ها تولید سطوح طبیعی برخی از هورمون‌ها، به ویژه هورمون استروژن را متوقف کنند. این وضعیت، گاهی اوقات نارسایی زودرس تخمدان یا نارسایی اولیه تخمدان نیز نامیده می‌شود. علت نارسایی زودرس تخمدان اغلب ناشناخته است، اما در برخی از زنان ممکن است به دلایل زیر ایجاد شود:
  • ناهنجاری‌های کروموزومی؛ مانند زنان مبتلا به سندرم ترنر
  • یک بیماری خود ایمنی که در آن، سیستم ایمنی شروع به حمله به بافت‌های خودی بدن می‌کند.
  • برخی از عفونت‌ها مانند سل، مالاریا و اوریون که البته بسیار نادر است.

این نارسایی گاهی اوقات می‌تواند ارثی نیز باشد. به عنوان مثال، یائسگی یکی از بستگان شما در سنین بسیار پایین (۲۰ یا اوایل ۳۰ سالگی) رخ داده باشد.

     علائم یائسگی زودرس

درمان‌های سرطان

رادیوتراپی و شیمی درمانی می‌توانند باعث نارسایی زودرس تخمدان شوند که ممکن است دائمی یا موقت باشد. خطر یائسگی زودرس شما به موارد زیر نیز بستگی دارد:

  • سن: دخترانی که هنوز به بلوغ نرسیده‌اند می‌توانند درمان قوی‌تری را نسبت به زنان مسن تحمل کنند.
  • نوع درمانی که به شما داده می‌شود: انواع مختلف شیمی درمانی ممکن است بر روی تخمدان‌ها تأثیر متفاوتی بگذارد.
  • محل تمرکز پرتو درمانی روی بدن شما: اگر درمان رادیوتراپی در اطراف مغز یا لگن خود داشته باشید، خطر یائسگی زودرس شما بیشتر است.

جراحی برای برداشتن تخمدان‌ها

برداشتن هر دو تخمدان با جراحی، یائسگی زودرس را به همراه خواهد داشت. به عنوان مثال، ممکن است در طول هیسترکتومی (عمل برداشتن رحم) نیاز به برداشتن تخمدان‌ها نیز باشد و شما بعد از این عمل، به ناچار یائسه شوید.

     درمان قطعی یائسگی زودرس

علائم یائسگی زودرس

علامت اصلی یائسگی زودرس در بانوان این است که یا به ندرت پریود می‌شوند یا دیگر اصلاً پریود نمی‌شوند. برخی از زنان ممکن است سایر علائم معمول یائسگی را نیز داشته باشند که عبارتند از:

  • گرگرفتگی
  • تعریق شبانه
  • خشکی واژن و درد در حین رابطه جنسی
  • مشکلات خواب
  • احساس ناراحتی یا اضطراب
  • کاهش میل جنسی
  • مشکلات حافظه و تمرکز

علاوه بر موارد گفته شده، زنانی که دچار یائسگی زودرس می‌شوند، به دلیل کاهش سطح هورمون استروژن در معرض خطر ابتلا به پوکی استخوان و بیماری‌های قلبی عروقی نیز هستند.

     کاهش عوارض یائسگی زودرس

درمان قطعی یائسگی زودرس

درمان اصلی برای یائسگی زودرس در بانوان، یا قرص‌های ضد بارداری ترکیبی یا HRT برای جبران هورمون‌های از دست رفته است.
پزشک عمومی احتمالاً به شما توصیه می‌کند حداقل تا سن یائسگی طبیعی (حدود ۵۱ سالگی) از این درمان‌ها استفاده کنید تا از پوکی استخوان و سایر شرایطی که ممکن است بعد از یائسگی ایجاد شود، در امان بمانید.

اگر انواع خاصی از سرطان داشته‌اید، ممکن است نتوانید درمان هورمونی انجام دهید.

البته اگر انواع خاصی از سرطان، مانند انواع خاصی از سرطان سینه داشته‌اید، ممکن است نتوانید درمان هورمونی انجام دهید. ولی مطمئن باشید که پزشک عمومی در مورد سایر گزینه‌های درمانی و تغییرات سبک زندگی که می‌توانید برای کمک به محافظت از سلامت خود ایجاد کنید، با شما صحبت خواهد کرد.
در نهایت، اگر هنوز علائم یائسگی زودرس را در خود مشاهده می‌کنید، پزشک عمومی می‌تواند شما را به یک مرکز تخصصی یائسگی ارجاع دهد تا شرایط شما به طور حرفه‌ای‌تر بررسی شود.

     درمان یائسگی زودرس در خانه

درمان جایگزینی هورمونی (HRT)

HRT یک درمان ایمن و موثر برای یائسگی زودرس در بانوان است.

HRT یک درمان ایمن و موثر برای یائسگی زودرس در بانوان است. در این روش که از استروژن استفاده می‌شود، HRT انواع و دوزهای مختلفی دارد.
مزیت اصلی HRT این است که می‌تواند به تسکین بیشتر علائم یائسگی و پیش یائسگی، از جمله گرگرفتگی، مه مغزی، درد مفاصل، تغییرات خلق و خو و خشکی واژن کمک کند.
گرگرفتگی یا تعریق شبانه نیز اغلب در عرض چند هفته بهبود می‌یابد، اما بهبود علائم دیگر مانند تغییرات خلقی و خشکی واژن ممکن است تا چند ماه طول بکشد. این درمان هم‌چنین می‌تواند خطر ابتلا به پوکی استخوان و بیماری قلبی را کاهش دهد.

     علل یائسگی زودرس

داروهای غیرهورمونی

اگر نمی‌توانید یا ترجیح می‌دهید که HRT انجام ندهید، می‌توانید یائسگی زودرس در بانوان را با داروهای غیرهورمونی برای خودتان قابل تحمل کنید. داروهایی که در درمان گرگرفتگی و تعریق شبانه موثر هستند، عبارتند از:

  • داروی فشار خون به نام کلونیدین
  • داروی صرع به نام گاباپنتین

البته توصیه می‌کنیم که حتماً در مورد این داروها و عوارض جانبی آن‌ها و این‌که آیا برای شما مناسب هستند یا نه، با پزشک خود صحبت کنید.

درمان شناختی رفتاری (CBT)

درمان شناختی رفتاری (CBT) یک درمان گفتاری است که می‌تواند در کاهش عوارض یائسگی زودرس به شما کمک کند. این عوارض عبارتند از:

  • خلق و خوی ضعیف و اضطراب ناشی از یائسگی و پیش یائسگی
  • برخی علائم فیزیکی مانند گرگرفتگی و درد مفاصل

در این بین، درمان‌های مکمل و جایگزین مانند داروهای گیاهی و هورمون‌های ترکیبی بیولوژیک (طبیعی) به کسی توصیه نمی‌شوند. زیرا بسیاری از این‌ها، از روش‌های درمان یائسگی زودرس در خانه هستند. پس میزان ایمنی و تاثیر مثبت‌شان مشخص نیست. حتی برخی از آن‌ها می‌توانند با سایر داروها تداخل داشته و عوارض جانبی ایجاد کنند.

     یائسگی چیست

جمع‌بندی

پزشک عمومی باید بتواند علائم، سابقه‌ی خانوادگی و آزمایش‌های خون برای بررسی سطوح هورمونی زنان را در نظر بگیرد و براساس آن‌ها یائسگی زودرس در بانوان را تشخیص دهد. با این حال، ممکن است نیاز به ارجاع به یک متخصص نیز باشد.

برای اطلاعات بیشتر و آشنایی با متخصص زنان، به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

حاملگی چندقلو در درمان آی وی اف، راهنمای جامع و کامل

حاملگی چندقلو در درمان آی وی اف
تولد نوزاد یک رویداد شادی آور است که برای برخی از افراد می‌تواند لذتی مضاعف نیز به همراه داشته باشد. در روش آی وی اف، جنین در خارج از بدن ایجاد شده و سپس، برای بارداری در داخل رحم کاشته می‌شود. بنابراین، احتمال دوقلو شدن با IVF وجود دارد. روی این مقاله کلیک کنید تا با حاملگی چندقلو در درمان آی وی اف آشنا شوید.

     حاملگی چندقلو در درمان آی وی اف

کاشت چند جنین به طور همزمان می‌تواند شانس حاملگی چندقلو در درمان آی وی اف را افزایش دهد. با این حال، خود روش IVF اساساً با هدف کمک به چند قلوزایی ایجاد نشده است.

در این مقاله می‌خوانید:

  • آی وی اف چیست؟
  • بارداری چندقلویی چیست؟
  • عوامل چندقلویی زایی
  • احتمال حاملگی چندقلو در درمان آی وی اف چقدر است؟
  • چه عواملی حاملگی چندقلو در درمان آی وی اف را افزایش می‌دهند؟
  • علائم بارداری دوقلو در ای وی اف
  • تشخیص حاملگی چندقلویی
  • عوارض و خطرات حاملگی چندقلویی
  • مراقبت‌های لازم در بارداری چندقلویی

آی وی اف چیست؟

در طی IVF، تخمک‌های بالغ از تخمدان‌ها جمع آوری شده و توسط اسپرم در آزمایشگاه بارور می‌شوند.

لقاح آزمایشگاهی (IVF) به مجموعه‌ی پیچیده از روش‌ها می‌گویند که برای کمک به باروری یا جلوگیری از مشکلات ژنتیکی و کمک به بچه دار شدن استفاده می‌شوند.
در طی IVF، تخمک‌های بالغ از تخمدان‌ها جمع آوری شده و توسط اسپرم در آزمایشگاه بارور می‌شوند. سپس تخمک بارور شده (جنین) به رحم منتقل می‌شود. این روش را می‌توان با استفاده از تخمک و اسپرم خود زوج یا یک اهدا کننده‌ی شناس یا ناشناس انجام داد. حتی می‌توان از یک رحم جایگزین نیز استفاده کرد.
IVF موثرترین نوع فناوری کمک به باروری است و یک دوره‌ی کامل آن حدود ۳ هفته طول می‌کشد. گاهی اوقات نیز این مراحل به بخش‌های مختلفی تقسیم می‌شوند که فرآیند را طولانی‌تر می‌کند.

     آی وی اف چیست؟

بارداری چندقلویی چیست؟

اگر دو نوزاد را حمل می‌کنید، آن‌ها دوقلو نامیده می‌شوند.

حاملگی چندقلویی به حالتی گفته می‌شود که شما در آن، همزمان بیش از یک نوزاد را باردار هستید. اگر دو نوزاد را حمل می‌کنید، آن‌ها دوقلو نامیده می‌شوند و اگر سه نوزاد را حمل می‌کنید، به آن‌ها سه قلو گفته می‌شود.
حتی احتمال حمل بیش از سه نوزاد نیز وجود دارد که البته باید به خطرات و عوارض آن توجه شود.

عوامل چندقلویی زایی

احتمال بارداری چندقلویی در زنان مسن بیشتر از زنان جوان است.

استفاده از داروهای باروری برای تحریک تخمک گذاری اغلب باعث آزاد شدن بیش از یک تخمک از تخمدان‌ها شده و می‌توانند منجر به حاملگی دوقلو، سه قلو یا چندقلویی شوند.
علاوه بر این، در صورت انتقال بیش از یک جنین به رحم، لقاح آزمایشگاهی (IVF) نیز می‌تواند باعث حاملگی چندقلویی شود. البته این را هم باید در نظر گرفت که زنان بالای ۳۵ سال، بیشتر از زنان جوان‌تر در طول سیکل قاعدگی خود، دو یا چند تخمک آزاد می‌کنند. بنابراین احتمال بارداری چندقلویی در زنان مسن بیشتر از زنان جوان است.

     عوامل چندقلویی زایی

احتمال حاملگی چندقلو در درمان آی وی اف چقدر است؟

احتمال حاملگی چندقلو در درمان آی وی اف تقریباً ۳۰درصد است که اکثریت آن‌ها نیز دوقلو هستند.

احتمال حاملگی چندقلو در درمان آی وی اف تقریباً ۳۰درصد است که اکثریت آن‌ها نیز دوقلو هستند. شانس شما در درجه‌ی اول به تعداد جنین‌های منتقل شده و سن شما بستگی دارد. انتقال تعداد زیاد جنین برای غلبه بر نرخ پایین لانه گزینی از یک جنین منفرد انجام می‌شود که گاهی اوقات می‌تواند به نرخ بالای چند قلوزایی منجر شود.
البته روش‌هایی به تازگی ابداع شده‌اند که با کمک آن‌ها می‌توان احتمال حاملگی چندقلو در درمان آی وی اف را به کمتر از یک درصد رساند! تشخیص ژنتیکی جنین قبل از لانه گزینی که به آن غربالگری جامع کروموزوم نیز می‌گویند، روشی است که انتخاب و انتقال تک جنین به رحم را مهیا می‌کند و شما را از خطرات چند قلوزایی در امان نگه می‌دارد.

     درمان آی وی اف

چه عواملی حاملگی چندقلو در درمان آی وی اف را افزایش می‌دهند؟

همان‌طور که گفتیم، مهم‌ترین عاملی که می‌تواند شانس حاملگی چندقلویی را در شما افزایش دهد، تعداد جنین‌هایی هستند که به رحم شما منتقل می‌شوند. با این حال، دو عامل تاثیرگذار دیگر نیز وجود دارند که عبارتند از:

  • سن شما (به عنوان مثال، میزان دوقلوزایی در زنان زیر ۳۵ سال حدود ۵۴درصد است.)
  • مصرف بعضی از داروهای باروری (به عنوان مثال، کلومیفن و گنادوتروپین‌ها می‌توانند شانس دوقلو باردار شدن با IVF را افزایش دهند.)

علائم بارداری دوقلو در ای وی اف

موارد زیر شایع‌ترین علائم بارداری چندقلویی هستند. با این حال، هر زن ممکن است علائم متفاوتی را تجربه کند:

  • رحم بزرگتر از حد انتظار
  • افزایش تهوع صبحگاهی
  • افزایش اشتها
  • افزایش وزن بیش از حد به خصوص در اوایل بارداری
  • احساس کردن حرکات جنین به طور همزمان در قسمت‌های مختلف شکم

     علائم بارداری دوقلو در ای وی اف

تشخیص حاملگی چندقلویی

تشخیص حاملگی چندقلویی ممکن است در اوایل بارداری انجام شود، به خصوص اگر از درمان‌های باروری مانند آی وی اف استفاده شده باشد. علاوه بر بررسی سوابق پزشکی و معاینه‌ی فیزیکی، تشخیص ممکن است به کمک عوامل زیر نیز صورت بگیرد:

  • آزمایش خون بارداری: سطوح گنادوتروپین جفتی انسانی (hCG) ممکن است با حاملگی چند قلو بسیار بالا باشد.
  • آلفا فتوپروتئین: سطح پروتئینی که توسط کبد جنین آزاد شده و در خون مادر یافت می‌شود، ممکن است زمانی که بیش از یک جنین این پروتئین را می‌سازد، بالا باشد.
  • سونوگرافی: امواج صوتی با فرکانس بالا می‌توانند وجود جنین‌های متعدد در شکم مادر را نشان دهند.

عوارض و خطرات حاملگی چندقلویی

خطر اصلی IVF زایمان زودرس است.

خطر اصلی IVF زایمان زودرس است. ۶۰درصد از این زایمان‌های زودرس برای کیس‌های دوقلوزایی اتفاق می‌افتند و عوارض زیادی را برای نوزادان به همراه دارند. از بین این عوارض، احتمال جدا شدگی جفت و دیابت بارداری بیشتر است، زیرا جنین‌های متعدد برای دستیابی به مواد مغذی رقابت می‌کنند و می‌توانند نوسانات قابل توجهی را در هورمون‌های مادر ایجاد کنند. متأسفانه، حتی عوارض شدیدتری مانند شرایط ژنتیکی، محدودیت رشد داخل رحمی و از دست دادن جنین نیز ممکن است رخ دهند.

     خطرات حاملگی چندقلویی

مراقبت‌های لازم در بارداری چندقلویی

برای کمک به کاهش استرس‌های بارداری استراحت کنید.

خوردن غذاهای مغذی، استراحت کافی و مراجعه‌ی منظم به پزشک، به هر زن بارداری توصیه می‌شود. این مراقبت‌ها به ویژه در حاملگی‌های چندقلویی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار هستند.
اگر چندقلو باردار هستید، باید نیازهای غذایی بیشتری را برآورده کنید. دریافت مایعات و پروتئین کافی مهم است. یک قانون سرانگشتی کمک کننده این است که روزانه ۳۰۰ کالری اضافی برای هر نوزاد مصرف کنید. این بدان معناست که اگر دوقلو باردار هستید، باید ۶۰۰ کالری به رژیم غذایی روزانه‌ی خود اضافه کنید.
علاوه بر این، اگر چندقلو داشته باشید، ممکن است ناراحتی‌های معمول دوران بارداری را با شدت بیشتری تجربه کنید. پس به خوبی مراقب خودتان باشید و برای کمک به کاهش استرس‌های بارداری استراحت کنید.

     بارداری چندقلویی چیست؟

جمع‌بندی

احتمال حاملگی چندقلو در درمان آی وی اف، بیشتر از همه بسته به تعداد جنین‌های منتقل شده دارد. اگر تعداد جنین‌ها زیاد باشند، احتمال حاملگی چندقلویی به ۳۰درصد می‌رسد، اما اگر تنها یک جنین به رحم شما منتقل شود، احتمال چند قلوزایی حتی از یک درصد نیز کمتر است.

برای اطلاعات بیشتر و آشنایی با متخصص زنان، به کلینیک بیا نی نی سر بزنید.

بهترین تمرین ها برای ماه اول

بهترین تمرین ها برای ماه اول

بهترین تمرین ها برای ماه اول

زمان شروع
بسیاری از متخصصین زنان و ماماها پیشنهاد می‌کنند که تا معاینه‌ی ششمین هفته پس از زایمان، تمرین ها را شروع نکنید اگرچه کالج آمریکایی زایمان معتقد است که فرد به محض اینکه احساس کرد می‌تواند ورزش کند، بهتر است بی‌درنگ آن را شروع نماید. (اگر عمل سزارین داشته اید، عاقلانه این است که تا 6 هفته منتظر بمانید).

تقویت کننده ماهیچه های لگن خاصره (کیگل)
اگر اپیزیوتومی(episiotomy) داشته‌ اید  یا احساس می‌کنید که عجان‌ شما دچار کوفتگی شده یا متورم گشته تمرین های کیگل را انجام دهید تا ماهیچه های لگن خاصره تان را سفت کنید. با این کار گردش خون در این نواحی را بهتر شده و از مشکلاتی مانند بی اختیاری جلوگیری می‌شود. این ماهیچه ها به راحتی خسته می شوند بنابراین، بهتر این است که به جای فقط یک بار در روز، چند انقباض را به طور مکرر در طول روز انجام دهید.
•    به پشت بخوابید، زانویتان را خم کنید و پاهای خود را بر روی زمین قرار دهید.
•    ماهیچه های مهبل را سفت کنید، طوری که انگار در دستشویی می‌خواهید جلوی خروج ادرار را بگیرید.
•    تا 4 بشمرید، سپس ماهیچه های خود را شل کنید. ده بار این حرکت را تکرار نمایید. سعی کنید روزی سه بار و هر بار سه یا چهار مرتبه این تمرین را انجام دهید.

شنا push-ups
شناروش مناسبی برای قوی کردن ماهیچه های بالاتنه است که برای زایمان نوزاد به آن نیاز دارید. اگر تنها برای چند تمرین وقت دارید، حتماً این یکی را در میان آنها جای دهید.
•    بر روی چهار دست و پای خود این حرکت را شروع کنید. زانویتان را مستقیماً زیر باسن قرار دهید و دست ها را کمی دورتر از عرض شانه بگذارید.
•    پشت خود را صاف نگه داشته و شکمتان را به داخل بدهید. آرنج خود را خم نموده و سپس آن را مجدداً راست کنید. نفس کشیدن طبیعی را ادامه داده و آرنج خود را هنگام راست کردن، قفل نکنید (برای انجام این تمرین لازم نیست خودتان را کاملاً تا سطح زمین خم کنید).
•    این حرکت را 10 تا 12 بار در سه نوبت انجام دهید.

بالا بردن سر و شانه ها
این تمرین به شما کمک می‌کند تا ماهیچه های شکمی تان را محکم کنید اما اگر در ابتدا موفق نشدید، نباید از ادامه آن نا امید شوید. ممکن است هفته ها طول بکشد تا تناسب خود را به دست آورید و پیشرفت شما به این بستگی دارد که قبل از حاملگی تا چه اندازه بدن متناسبی داشته اید.
•    به پشت دراز بکشید زانوها را خم کرده و دستها را پشت سرتان قرار دهید.
•    نفس خود را به داخل و سپس بیرون بدهید.درحالی که آن را بیرون می دهید، ماهیچه های شکمی را سفت کنید. با پشت خود به زمین فشار آورده و سر و شانه های تان را بلند کنید و به آرامی به وضعیت قبلی برگردید. کل این مسیر را 8 تا 10 مرتبه تکرار کنید.

شیب لگن خاصره
شیب لگن خاصره نیز تمرین خوب دیگری برای قوی کردن ماهیچه های شکمی است.
•    به پشت دراز بکشید. زانوها را خم نموده و پاهایتان را صاف بر روی زمین دراز کنید.
•    هوا را با نفس کشیدن به داخل دهید و اجازه دهید که شکمتان منبسط شود.
•    هوا را بیرون فرستاده و در حالی که باسن خود را بر روی زمین نگه می دارید، بخش پایینی کمر خود(دنبالچه) را به سمت نافتان بلند کنید.
•    در بالای شیب، باسن خود را سفت نموده و سپس رها کنید. این حرکت را هشت تا  10 مرتبه تکرار نمایید.
درست است که دوست دارید بدنتان به حالت خود، قبل از حاملگی بازگردداما به یاد داشته باشید که در ابتدا نباید چندان به خود سخت بگیرید. پزشک یا مامای خود را در جریان فعالیت هایتان قرار دهید. علاوه براین تمرین ها، ممکن است بخواهید برخی از ورزش های قلبی عروقی از قبیل پیاده روی سریع را نیز انجام دهید. در ابتدا دو، سه روز در هفته و هر روز به مدت 5 دقیقه پیاده روی کنید؛ پس از مدتی می توانید آن را به 20 دقیقه یا بیشتر افزایش دهید. در این کار زیاده روی نکنید. اگر متوجه شدید که ترشحاتتان سنگین تر می شود یا به رنگ قرمز روشن یا صورتی در می آید، تمرینات خود را متوقف نموده و با پزشک تماس بگیرید. لکه های خون می‌تواند نشانه ای از خونریزی باشد.
در حالی که احساس می‌کنید قوی تر شده اید و کمتر بی‌خوابی می کشید (معمولاً از چهار تا 6 هفته پس از زایمان)، می‌توانید برای سنگین تر کردن تمرین ها، تعداد دفعات آن را افزایش داده و حرکات را بیشتر تکرار کنید یا شاید هم بخواهید تمرین های پیشرفته تری را امتحان کنید.

7 نکته جهت آموزش حمام کردن به فرزندان

7 نکته جهت آموزش حمام کردن به فرزندان

7 نکته جهت آموزش حمام کردن به فرزندان

نکات ایمنی را رعایت کنید:

اولین کاری که مادر باید انجام دهد این است که مطمئن شود فرزندش می‌داند چگونه در حمام ایمن باشد. اگرچه وان حمام آنقدر بزرگ نیست و همیشه آب زیادی در آن‌ها وجود ندارد اما ممکن است باعث حادثه شود. مادر باید مطمئن شود که فرزندش متوجه شده است که باید در وان حمام بنشیند و بلند نشود.

به مقدار کافی شامپو استفاده کنید:

یکی دیگر از چیز‌هایی که مادر می‌خواهد به فرزندش بیاموزد این است که چقدر شامپو باید استفاده کند. این چیزی است که والدین ممکن است آن را فراموش کنند و ممکن است فرزندشان از تمام شامپو استفاده کنند.

نحوه شستن مو را آموزش دهید:

ممکن است مادر برای چند سال مجبور باشد این کار را برای فرزندش انجام دهد. حتی اگر فرزندتان به شما اعتراض کرد که چرا با او در آنجا هستید ممکن است مجبور باشید مو‌های او را بشویید و سپس حمام را ترک کنید.

اسباب بازی کودک را هم حمام ببرید:

کودک می‌تواند حمام کردن اسباب بازی خود را تمرین کند و سپس می‌داند که چگونه خود را بشوید. این یک نکته عالی برای والدینی است که فرزندانی دارند که هنوز آمده حمام رفتن نیستند.

 بگویید به خوبی کف‌ها را آبکشی کنند:

هنگام آموزش چیزی به کودکان مهم است که آسان باشد تا آن‌ها بتوانند آن را به خاطر بسپارند. وقتی مادر به آن‌ها می‌آموزد که مو‌هایشان یا بدنشان را آبکشی کنند بهتر است بگویند تا زمانی که کف و حبابی مشاهده نکردید به کار خود ادامه دهید.

 مناطقی که حاصل جمع شدن باکتری هستند را نشان دهید:

مهم است که مطمئن شوید که مادر به فرزندش آموزش می‌دهد که مناطقی را که ممکن است از قلم افتاده بشوید. این به معنای گردن، پشت گوش، زیر بغل و ناحیه تناسلی است. این مناطق می‌توانند کثیفی زیادی را جمع کنند و باید کاملاً شسته شوند.

 وسایل بهداشتی را جدا از دیگران بگذارید:

مهم است که کودکان بدانند باید از لیف، شامپو و… شخصی خود در حمام استفاده کنند. آن‌ها باید برای هر مرحله از دوش گرفتن خود وسایل جداگانه داشته باشند.

نتیجه‌گیری:

وقتی به کودکان آموزش می‌دهیم که چگونه خود را حمام کنند باید در آخر نحوه خشک کردن را هم آموزش دهیم. مهم است که کودکان بدانند که باید خود را به درستی خشک کنند تا از سرما خوردنشان جلوگیری کنند. مطمئن شوید که حوله آن‌ها بزرگ نیست و زمان خشک کردن از سمت پایین به بالا خشک می‌کنند.

 

منبع:

www.moms.com

 

ازدواج در سالمندان چه ویژگی هایی باید داشته باشد

دوران سالمندی دورانی است که همه ما تجربه خواهیم کرد. افراد سالمند گاهی برای فرار از تنهایی و تجربه کردن زندگی پر نشاط در این سن اقدام به ازدواج می کنند. ازدواج در دوران سالمندی اگر به درستی صورت گیرد، نیازهای روحی سالمند مانند دوست داشتن، همدلی، حمایت و احساس نیاز به صمیمیت را تامین می کند. بنابراین انتخاب همسر در سالمندی اهمیت ویژه ای دارد و انتخاب همسر نامناسب مشکلات سالمندان را افزایش می دهد. 
اصول ازدواج در سالمندان چگونه باید باشد
ازدواج در دوره سالمندی فواید زیادی مانند، تقویت روحیه، دوری از افسردگی و اضطراب، رهایی از تنهایی، یافتن یک همراه، کاهش مشکلات جسمی و… دارد اما در صورت ازدواج نامناسب، مشکلات سالمندان افزایش می یابد. سالمندان در هنگام ازدواج بهتر است به این نکات توجه نمایند.
علت اصلی ازدواج در سالمند را کشف کنید
دلایلی که موجب می شود یک سالمند، اقدام به ازدواج کند، هوا و هوس نیست بلکه دلایل ازدواج در سالمندان عبارتند از :
یافتن هم صحبت جدید و فرار از تنهایی
نیاز به نگهداری
ترس از مرگ
ازدواج با سالمندان
سالمند را به لحاظ سلامت روانی مورد بررسی قراردهید
در ازدواج هر دو نفر باید احساس آرامش کنند و ازدواج سبب تعالی جسمی و روحی آنان شود، پس باید سالمند به لحاظ سلامت روانی مورد بررسی قرار گیرد و سلامتش تایید شود، زیرا ممکن است او دچار مشکلات عصبی باشد و در صورت ازدواج، موجب تخریب روحیه فرد مقابل خود نیز شود.
سطح فرهنگی را در ازدواج جدی بگیرند
در ازدواج در هر سنی اگر سالمندان از نظر سطح فرهنگی با هم تناسب نداشته باشند، ازدواج به یک چالش جدی تبدیل می شود.
در مورد حضور بچه ها در زندگی به توافق برسند
در ازدواج سالمندان موضوع حضور بچه ها در زندگی آن ها نیز مطرح است پس باید آنها قبل از ازدواج درباره حضور بچه ها در زندگی به توافق برسند تا بعد ها دچار مشکل نشوند. مثلا مقدار رفت و آمد با فرزندان را تعیین کنند و توافق کنند آیا فرزند مجرد یکی از سالمندان می تواند با آن ها زندگی کند یا خیر و… .
ازدواج در سنین پیری نباید از روی اجباری باشد
اگر ملاک ازدواج در این سن برطرف کردن نیاز مالی و از روی اجبار باشد ممکن است در طولانی مدت مسایل جدی ای را در پی داشته باشد زیرا زندگی مشترک برای هر دوی افراد باید جالب تر از زندگی تنهایی باشد.
در ازدواج باید به مشکلات سالمندی توجه شود
دو فردی که تصمیم به ازدواج می گیرند، باید تا حدودی توانایی انجام کارهای خود را داشته باشند و مثلا مرد فقط برای اینکه نیاز به نگهداری دارد ازدواج نکند. ممکن است بیماری باعث ناراحتی فرد مقابل شود و مجبور شود بیشتر وقت خود را برای مراقبت از زوج بیمار بگذارد. در این صورت رابطه خوبی میان آنها شکل نمی گیرد. در این موارد برای کمتر شدن مشکلات بهتر است اقدام به گرفتن پرستار نمایند تا ازدواج صورت گیرد.
ازدواج در سنین پیری باید سنجیده و منطقی باشد
ازدواج در دوره سالمندی باید سنجیده، منطقی و حساب شده باشد. در این سن ازدواج هایی می توانند موفق باشند که تا حد امکان هر دو طرف با یکدیگر هماهنگی، همفکری و نزدیکی دیدگاه داشته باشند.
سالمندان باید از نظر سنی نیز تناسب داشته باشند
اگر سالمند با فردی که همسن خودش است ازدواج نماید این ازدواج می تواند پر فایده باشد اما اگر او با فردی جوان ازدواج کند مشکلاتی برای او و همسر جوانش پیش خواهد آمد. ازدواج فرد جوان و سالمند معمولا به خاطر مسائل مالی و کسب ثروت است.

چه چیزهایی هستند که اگر می‌دانستم استرس حین بارداری را کم می‌کرد؟

چه چیزهایی هستند که اگر می‌دانستم استرس حین بارداری را کم می‌کرد؟

چه چیزهایی هستند که اگر می‌دانستم استرس حین بارداری را کم می‌کرد؟

«اگر به همه کارهایی که برای هر روز برنامه ریزی کرده بودید نمی‌رسید، نگران نشوید. نوزاد شما هیچ‌وقت نمی‌فهمد که کارهای خانه انجام نشده اند»

«اشکالی ندارد به همکارانتان بگویید که به هیچ کدام از توصیه هایشان علاقه‌ای ندارید. هر بارداری متفاوت است».
«به یاد داشته باشید هر مشکلی راه حلی دارد و اعتماد کردن به کسی که به شما نزدیک است یا فکر می‌کنید که می‌تواند شما را یاری یا حمایت کند، قدمی رو به جلو است. از حرف زدن با همسر، پزشک یا ماما نترسید».
«درباره وضعیت ظاهری خودتان مضطرب نباشید. شما دارید معجزه می‌کنید  انسانی را درون خودتان پرورش می‌دهید  و این دستاوردِ بزرگی است».
«اگر به پزشکتان اعتماد دارید به او اجازه بدهید کار خودش را بکند و به توصیه هایش عمل کنید. اگر اعتماد ندارید، پزشک تازه‌ای پیدا کنید که مورد اعتمادتان باشد. هرگز نباید از تماس گرفتن با مراقب خود به خاطر مشکلات کوچک و بزرگ بترسید».
«نگرانِ اوقات سختی که به همسرتان می‌گذرد نباشید. بچه آزمونِ رابطه‌ی زوجین است».
«نگران چیزهایی مثل غذا یا وزن خود نباشید فقط معقول رفتار کنید. هیچ نیازی نیست که ناگهان از حجم بستنی که خورده‌اید وحشت کنید. این را پاداشی ببینید برای تمام چیزهایی که تا به حال طی حاملگی زحمتشان را کشیده‌اید و ادامه دهید».
«اگر تمام توان خود را برای داشتن انتخاب‌های سالم به کار گرفته‌اید دیگر چندان نگران نباشید. زنها حتی قبل از زمانی که ما بدانیم چه کار کنیم و چه کار نکنیم، به سلامتی بچه‌دار می‌شدند».
«مادرشوهرها از همه چیز خبر ندارند!»
«زیاد نگران محیطی که ممکن است برای کودکتان مضر باشد مثل ایستادن نزدیک مایکرو ویو یا گاز تلمبه نباشید. به خاطر داشته باشید که اکثر بچه ها سالم به دنیا می‌آیند».
«زیاد مضطربِ کار کردن نباشید. همینی که هست. فقط سعی کنید تصمیماتِ آگاهانه بگیرید. نفس عمیقی بکشید و شروع کنید. آنقدرها که فکر می‌کنید بد نیست».
«نگران این که چه طور نوزادتان در رحم از خودش مراقبت می‌کند نباشید. آنجا قفس مدوری است که کودکتان در آن کاملا راحت است».
«هر درد کوچک به معنی آن نیست که مشکلی در کار است».
«اهمیتی ندارد که چه تصمیمی گرفته‌اید، همیشه کسی هست که مخالفت کند. نگذارید نظرات منفی شما را به هم بریزد و اگر واقعا نگران چیزی هستید، با دکتر یا دوست بی‌طرف خود درباره‌اش صحبت کنید».
«چیزی به نام سوال احمقانه وجود ندارد، مخصوصا برای کسانی که بار اولشان است مادر می‌شوند. باردار بودن و به دنیا آوردن یک کودک تجربه‌های منحصر به فردی هستند و یک زن تا زمانی که آن را خودش تجربه نکند نخواهد فهمید».
«اگر همه چیز را برای نوزادتان مهیا نکرده‌اید اشکالی ندارد. نوزادان در بدو ورود نیازی به چیز زیادی ندارند».
«وقتی سوزش معده، درد پشت، بی خوابی،و بدخلقی را به عنوان بخشی عادی از حاملگی پذیرفتم، دیگر خیلی اذیتم نمی‌کردند».
«اگر نگران این هستید که مادر خوبی می‌شوید یا نه، احتمالا جای نگرانی ندارید. شوهرم دایما به من می‌گوید که مادرهای بد اصلا نگران این که مادر خوبی می‌شوند یا نه نیستند».
«هیچ وقت دور و ور بچه‌ها نمی‌پلکیدم و اشتباه می‌کردم اما تا وقتی که عاشق بچه تان هستید و به مسایل مهم توجه می‌کنید، با اشتباهات خود به او صدمه ای نمی‌زنید. خیلی زود به ماجرا عادت می‌کنید».
«زیاد نگرانِ همه بایدهای زنهای حامله نباشید حمام داغ‌تر از آب ولرم هیچ فاجعه‌ای به بار نمی‌آورد. اگر اتفاقی پنیری خوردید که نمی‌دانید سالم بوده یا نه، نگران شدن درباره آن چندان فایده ‌ای ندارد. مادرهای ما قید و بندهای ما را نداشتند و ما را سالم به دنیا می‌آوردند».

 

آیا آب حاوی فلوراید برای کودکان بی‌خطر است؟

آیا آب حاوی فلوراید برای کودکان بی‌خطر است؟

آیا آب حاوی فلوراید برای کودکان بی‌خطر است؟

ممکن است نگرانی‌هایی در مورد فلوریداسیون آب و تأثیر آن و ایمن بودن آن وجود داشته باشد. همیشه مطالعاتی انجام می‌شود تا ببینیم چه چیزی می‌تواند بر روی کودکان تاثیر بگذارد و چه چیزی می‌تواند سلامت آن‌ها را تهدید کند. یک مطالعه نشان داده که فلوریداسیون آب برای کودکان بی‌خطر بوده و ممکن است مفید هم باشد. همانطور که آب را می‌نوشیم فلوراید موجود در آن می‌تواند به محافظت از سلامت دهان و دندان کمک کند. اغلب به عنوان یک راه آسان برای اطمینان از اینکه همه افراد در برابر پوسیدگی و حفره دندان محافظت می‌کنند دیده می‌شود. 

هنگام مصرف آب حاوی فلوراید چه نگرانی‌هایی وجود دارد؟

نگرانی‌هایی در مورد تاثیراتی که می‌تواند بر رشد مغز کودک داشته باشد وجود دارد. یک مطالعه نشان داده است که هیچ ارتباطی بین فلورایداسیون آب در جامعه و اثرات نامطلوب وجود ندارد. دانشمندان می‌خواستند ببینند که آیا تفاوتی در رشد مغز آن‌ها وجود دارد یا خیر. پوسیدگی دندان می‌تواند در کودکان شایع باشد به ویژه آن‌هایی که در جوامع کم درآمد زندگی می‌کنند و به طور منظم به مراقبت‌های دندانی دسترسی ندارند. این یک راه حل آسان برای اطمینان از اینکه آن‌ها در آینده در برابر پوسیدگی دندان و مشکلات دهان و دندان محافظت می‌کنند است.

چه کسانی باید فلوراید اضافی دریافت کنند؟

اگر منبع اصلی آب لوله کشی فلوراید نیست پزشک یا دندانپزشک کودک شما ممکن است مکمل‌های فلوراید را تجویز کند. مقدار فلورایدی که تجویز می‌شود بر اساس سن کودک و میزان فلوراید موجود در آب آشامیدنی است. اگر کودک شما عمدتاً آب بطری می‌نوشد با دندانپزشک کودک خود در مورد آن صحبت کنید. اکثر کودکان هنوز از طریق مسواک زدن و خوردن غذای تهیه شده با آب لوله کشی فلوراید کافی دریافت می‌کنند.

استفاده از فلوراید چه خطراتی برای سلامتی دارد؟

به طور کلی فلوراید بی‌خطر است. خطرات سلامتی ناشی از مصرف فلوراید معمولاً به استفاده نادرست و دریافت بیش از حد فلوراید محدود می‌شود. برای جلوگیری از مصرف زیاد:

خمیر دندان را دور از دسترس کودکان خردسال نگهداری کنید. مطمئن شوید که تا سن 7 تا 8 سالگی به کودک خود در مسواک زدن کمک می‌کنید

نگذارید خمیردندان را قورت بدهند

 

منبع:

www.stanfordchildrens.org

 

چند بار باید مو‌هایمان را بشوییم؟

چند بار باید مو‌هایمان را بشوییم؟

چند بار باید مو‌هایمان را بشوییم؟

شستن مو‌هایتان برای حفظ رشد سالم و جلوگیری از تجمع محصولات یا روغن‌هایی که در نهایت می‌تواند منجر به عفونت پوست سر شود حیاتی است. در اینجا برخی از عواملی است که باید قبل از تصمیم‌گیری در مورد اینکه چند بار باید مو‌های خود را بشویید در نظر بگیرید:

مو‌های چرب:

مو‌های چرب بهتر است روزانه شسته شوند تا از تجمع چربی در پوست سر و مو جلوگیری شود. مگر اینکه مو‌های شما خیلی پر، بلند یا مجعد باشد که شستن آن‌ها یک بار در روز زمانی که بیش از حد چرب می‌شود کافی است.

مو‌های خشک یا آسیب دیده:

مو‌هایی که خشک یا آسیب دیده هستند نباید زیاد شسته شوند زیرا روغن‌های طبیعی تولید شده توسط پوست از مو و پوست سر محافظت می‌کنند. اگر مو‌هایتان کم آب است می‌توانید هر پنج یا هفت روز یک بار آن را بشویید تا زمان بهبودی داشته باشد. شامپو زدن زیاد نیز می‌تواند باعث خشکی و آسیب مو شود به خصوص اگر از شامپوی نرم‌کننده استفاده شود.

مو‌های موج دار یا مجعد:

مو‌هایی که متراکم و مجعد هستند نیز نباید زیاد شسته شوند. این به این دلیل است که روغن تولید شده توسط پوست سر زمان بیشتری برای پوشاندن مو‌ها و تغذیه کامل آن‌ها نیاز دارد. قانون کلی این است که هر چهار تا پنج روز یک بار مو‌ها را بشویید. اگر به نظر می‌رسد موثر نیست سعی کنید آن را یک روز درمیان بشویید.  

مو‌های نازک:

مو‌های نازک و صاف سریع چرب می‌شوند بنابراین بهتر است آن‌ها را یک روز در میان بشویید تا تمیز نگه داشته شوند و رشد کنند. باقی ماندن روغن بیش از حد روی مو نیز می‌تواند باعث کاهش حجم مو‌ها شود.

مو‌های ضخیم:

این نوع مو‌ها تمایل دارند رطوبت و روغن را برای مدت طولانی‌تری حفظ کنند. شستن آن یک بار در هفته برای حفظ سلامت آن کافی است.

آیا شستن مو‌ها با تغییر فصل نیز تغییر می‌کند؟

بله،  تغییر فصل می‌تواند تأثیر بسزایی بر وضعیت مو داشته باشد. برای مثال زمستان مو‌ها را خشک‌تر می‌کند زیرا پوست سر چربی و عرق کمتری تولید می‌کند. از طرف دیگر تابستان پوست سر را عرق کرده و چرب می‌کند. بنابراین برنامه شستشوی موی شما باید تغییر کند و طول می‌کشد تا مو‌ها چرب یا نامرتب شوند.  

شامپو چه نقشی در شستن مو‌ها دارد؟

شامپو یک امولسیفایر است که با به دام انداختن روغن و پخش آن هنگام شستن آن با آب عمل می‌کند. پوست سر روغن‌های طبیعی تولید می‌کند که پوست را مرطوب نگه می‌دارد و از گرد و غبار و باکتری‌ها محافظت می‌کند. شستن مو‌هایتان با شامپو تضمین می‌کند که چربی اضافی از روی پوست پاک شده و مقداری برای حفظ سلامت مو باقی می‌ماند. با این حال هنگامی که شامپو بیش از حد استفاده می‌شود می‌تواند پوست سر و مو را از تمام روغن‌های ضروری پاک کند و آن را در معرض آسیب قرار دهد. در افرادی که مو‌های خشک دارند شوره سر گاهی اوقات می‌تواند به دلیل شستشوی بیش از حد با شامپو ایجاد شود.  

تا چد روز می‌توان مو‌ها را نشست؟

برخی از افراد نیاز به شستن مو‌های خود هر روز دارند و برخی می‌توانند بیش از یک یا دو هفته بدون شست و شو بمانند. در اینجا برخی از علائم رایجی وجود دارد که نشان می‌دهد برای شستشوی مو نیاز دارید:

مو‌های شما چرب است:

این اولین نشانه‌ای است که نشان می‌دهد مو‌های شما نیاز به شستشو دارد. همچنین چربی بیش از حد مو‌ها ممکن است منجر به خارش پوست سر و بوی نامطبوع مو شود.  

مو‌ها گره خورده‌اند:

در نهایت وقتی روغن و محصولات مو ترکیب شوند در نهایت گره می‌خورد. ‌شانه کردن مو‌هایتان نیز دشوارتر می‌شود و این زمانی است که مطمئناً می‌دانید که زمان شستشو فرا رسیده است.

آیا باید به طور مرتب مو‌ها را شست؟

راه‌های کمی وجود دارد که بتوانید فاصله بین شستشوی مو را افزایش دهید. یکی از روش‌های رایج استفاده از شامپوی خشک، پودر یا اسپری است که چربی اضافی مو را جذب می‌کند. اگر متوجه شدید که مو‌هایتان خیلی چرب نیست می‌توانید بین شستشو‌های معمولی با شامپو مو‌هایتان را با آب بشویید. آب می‌تواند مقداری کثیفی، عرق و گرده را از بین ببرد.

 

از کجا بفهمیم که مو‌ها نیاز به شست و شو دارند؟

چربی مو:

پوست سر شما ماده‌ای روغنی به نام سبوم ترشح می‌کند که فواید متعددی برای پوست و مو دارد. روغن همچنین باعث کثیف شدن مو‌های شما و تغییر بافت می‌شود. مقدار روغن تولید شده به ژنتیک، سن و چندین عامل دیگر از جمله جنسیت و محیط بستگی دارد. اگر مو‌هایتان خیلی چرب است هر روز آن را بشویید.

تجمع عرق:

عرق نقش مهمی در نامرتب و کثیف شدن مو‌های ما دارد. عرق، گرد و غبار و باکتری را جمع می‌کند که از ترشحات پوست تغذیه می‌کند و باعث می‌شود مو‌های شما بوی بدی بدهد. اگر در یک محیط گرم و مرطوب زندگی می‌کنید شستن منظم مو‌هایتان باید آن را تمیز نگه دارد. همچنین شستن مو‌های خود پس از یک تمرین عرق‌آور‌ایده خوبی است.

 استفاده از محصولات آرایشی مو:

محصولات آرایش مو روی مو و پوست سر جمع می‌شوند و در نهایت شروع به بوی بد می‌کنند. استفاده مکرر از این محصولات مستلزم شستن مکرر مو‌هایتان است. همچنین‌ ایده خوبی نیست که اجازه دهید این مواد برای مدت طولانی روی پوست سر شما باقی بمانند.

چگونه مو‌های خود را با روشی درست بشوییم؟

شامپویی را انتخاب کنید که مناسب نوع موی شما باشد و شامپو را به آرامی روی پوست سر خود ماساژ دهید تا تمام روغن آن گرفته شود. وقتی مو‌ها را می‌شویید نیازی نیست شامپوی خود را روی تمام مو‌ها پخش کنید. دفعات شستن مو‌ها از فردی به فرد دیگر متفاوت است. برای یافتن بهترین شامپو و روش شستشوی مو باید یک روال از طریق آزمایش مشخص شود. یک نرم‌ کننده مخصوصاً برای افرادی که مو‌های خشک دارند ضروری است.

 

منبع:

parenting.firstcry.com