دسته: بانوان

حفظ سلامت و بهداشت دوران بارداری و رعایت نکاتی خاص می تواند به تسهیل روند بارداری و زایمان کمک کند. در ادامه مطلب به نکاتی که هر مادر باید در زمان بارداری به آن توجه کند، اشاره می کنیم:
 شغل مادر در دوران بارداری
مادران باردار باید از انجام فعالیت های شدید در محل کاراجتناب و در بین فعالیت های خود استراحت کنند.
 مسافرت در بارداری
مسافرت در دوران بارداری اگر چه اغلب عارضه ای ندارد اما مادر باید بداند که لازم است طی مسافرت، حداقل هر 2 ساعت، 10 دقیقه پیاده روی کند. بستن کمربند ایمنی در مسافرت برای مادران  باردار ضروری است.کمربند ایمنی نباید روی شکم مادر بسته شود بلکه باید زیر شکم و روی ران او قرار گیرد.
  ورزش در دوران بارداری
اگر چه به طور کلی زنان از نظر انجام ورزش های خفیف مشکلی ندارند اما انجام ورزش های به شدت خسته کننده که می تواند به سلامت مادر و جنین آسیب بزند، به هیچ عنوان توصیه نمی شود. ورزش نباید باعث شود که ضربان قلب مادر از 148 بار در دقیقه بیشتر شود زیرا افزایش ضربان قلب بیشتر از 148 بار در دقیقه، باعث کاهش ضربان قلب جنین (برادی کاردی) می شود که عوارضی را در پی خواهد داشت.
 حمام کردن مادران در دوران بارداری
از نظر حمام کردن، هیچ ممانعتی وجود ندارد اما به دلیل افزایش وزن جنین در ماه های آخر بارداری و همچنین احتمال لیز خوردن مادر، توجه به توصیه های ایمنی لازم و ضروری است.
 مادران باردار چه لباسی را باید بپوشند؟
لباس مادران باردار نباید تنگ و مادر تحت فشار باشد. استفاده از لباس های نخی و همچنین لباس زیر مناسب به مادران توصیه می شود.
 چه کفشی در بارداری مناسب است؟
اگر چه در صورت راحت بودن مادر هنگام راه رفتن الزامی به استفاده از کفش های پاشنه کوتاه نیست اما به نظر می رسد به دلیل افزایش وزن جنین و خطرات احتمالی ناشی از استفاده از کفش های پاشنه بلند، بهتر است کفش مناسبی را انتخاب کنید.
 راه های جلوگیری از یبوست در دوران بارداری
مصرف آب فراوان، انجام دفع پس از صرف وعده های غذایی، مصرف مواد غذایی فیبردار نظیر میوه ها و سبزیجات، انجام ورزش و تحرک در جلوگیری از یبوست در  دوران بارداری مفید است.

کارمند یکی از ادارات دولتی هستم. همکارم بی نهایت خودشیرین و زیرآب زن است. مدام پشت سر من حرف های الکی و نامربوط می زند. هر دو رسمی هستیم و  هیچ کاری هم نمی تواند بکند و حتی اگر من از این قسمت بروم، به حقوق او هزار تومان هم اضافه نمی شود اما دست از این رفتارهایش برنمی دارد. یک بار با او درگیر فیزیکی هم شدم هرچند نه در شان اوست و نه من، ولی چاره ای نیست ظاهرا. توصیه ای ندارید؟
 پاسخ مشاور:
درباره موضوعی که شما مطرح کردید و با توجه به اطلاعات محدودی که در اختیار ما گذاشتید، توضیح چند نکته لازم به نظر می رسد. مشکل شما به نوعی مسئله ارتباطی است که نیاز به یادگیری مهارت حل مسئله توسط شما دارد. این که طرف مقابل شما هدفش از این سبک رفتاری چیست، یک نکته است و این که آیا واقعا برداشت شما از رفتار وی درست بوده یا ممکن است دچار نوعی سوگیری شخصی یا حساسیت زیاد به رفتارهای خاص او شده اید، نکته ای دیگر است.
همکارتان خودبرتربین است!
ممکن است همکار شما با توجه به این که در پیامک گفته اید: «هیچ سود مادی از رفتارهایش نمی برد»، دچار نوعی از صفات شخصیتی مثل خودبرتربینی یا نیاز به قدرت باشد که شما را سدی در برابر خودش می بیند و از طریق سرکوب شخصیت و تحقیر شما به آن ها پاسخ می دهد.
البته برعکسش هم ممکن است که او به نوعی خودکمتر بینی و اعتماد به نفس پایین دچار باشد که از طریق چاپلوسی و زیرسوال بردن شما در برابر بقیه، به احساس لذت و قدرت می رسد.
رفتارهای همکارتان را قضاوت نکنید
با این حال، ما نمی دانیم که قضاوت شما درباره همکارتان چقدر درست است اما پیشنهاد می کنم از امروز به رفتارهای او بدون قضاوت قبلی دقت کنید یا با دوستان یا سایر همکاران تان(قابل اعتماد و به دور از غرض شخصی) صحبت کنید و ببینید این رفتارهای همکارتان، صرفا درباره شماست یا با بقیه هم همین رفتار را دارد.
راه حل ها را اولویت بندی کنید
به شما پیشنهاد می کنم که در اسرع وقت، خلوتی با خودتان داشته باشید و در آرامش روانی و سکوت،  روی یک برگه کاغذ، تمام راه حل هایی را که به نظرتان می رسد، بنویسید. تاکید می کنم تمام راه حل ها را بدون درنظر گرفتن خوب یا بد بودن و درست یا غلط بودنش بنویسید. هدف فقط بارش فکری شما درباره تمامی راه حل هایی است که با توجه به شرایط اداره و قسمت کاری تان به ذهن تان می رسد. سپس در یک جدول، مزایا و معایب هر راه حل را بنویسید و بر اساس یک تا ۱۰ با توجه به همه ملاحظات مورد نیاز، آن را اولویت بندی کنید. به طور مثال ممکن است یکی از راه حل هایتان تغییر موقعیت تان در محل کار باشد تا از وی دورتر شوید ولی با توجه به شرایط محل کارتان امکان پذیر نیست، پس اولویت کمتری را به آن اختصاص دهید.

شاید این سوال برای شما هم پیش آمده باشد که چرا کارها یا اهداف را به تعویق می اندازیم؟! به تعویق انداختن کارها دلایل فراوانی دارد که دلایل مهم آن بررسی خواهد شد:
١- ترس از موفقیت/ گاهی فرد به دلیل نداشتن اطمینان به خود و اعتماد به نفس و عزت نفس پایین ترس از موفقیت دارد. یعنی ممکن است تلاش کند؛ ولی ناخودآگاه دست به تخریب می زند. زیرا خود را از آن چه هست پایین تر می داند و همچنین خود را لایق داشتن نمی داند. از طرفی خود را در سطحی پایین نگه می دارد تا از انتقاد دیگران مصون بماند. این مسئله باعث می شود کارها و اهداف را به تعویق بیندازد. از طرفی ناخودآگاه فعالیت های پیش پاافتاده ای مانند؛ تماشای تلویزیون، فضای مجازی و… را پیشنهاد می کند.
٢- ترس از شکست/ در این جا هم فرد از سیستم دفاعی سندروم بهانه تراشی برای محافظت از خود استفاده می کند. فقط کارها و اهداف را با خود تعیین می کند؛ ولی اقدام نمی کند. ترس از شکست حاصل سوق دهنده کامل باش است و فرد بسیار می ترسد که اشتباه کند و مورد انتقاد قرار گیرد. بنابراین بهانه ها و مجادله های خودآگاه شروع می شوند تا این که فرد کارها را به تعویق می اندازد. یعنی خداحافظی با هدف.
٣- ناتوانی در ترک محیط امن/ تغییر عموما با مقاومت و اضطراب همراه است. مخصوصا افرادی که عزت نفس پایینی دارند، باوجودی که می دانند چه می خواهند ولی کمتر حاضرند تغییر کنند. یعنی از این که از محیط امن خود خارج شوند، واهمه دارند؛ بنابراین هدف خود را به تعویق می اندازند.
٤- عادت به تعویق انداختن/ گاهی این امر به صورت عادتی در آمده و حتی فرد آن را به عنوان تنبیه و خودآزاری استفاده می کند؛ یعنی اهدافی تعیین می کند ولی تلاش نمی کند و سپس به خود احساس گناه و شرم می دهد. به این دسته متوقف کننده نیز می گویند. این فرآیند حاصل پیام والدی زیر است: «تو هرگز، کاری را تمام نمی کنی. تو هرگز نمی خواهی تمام کنی.» این پیام های اتوماتیک باعث می شود، فرد به خود بگوید: «همین طور است، من هرگز کاری را تمام نمی کنم.» یعنی باور یک پیام هذیانی. این عادت از دوران نوجوانی آغاز می شود یعنی وقتی کاری سخت بود، فرد آن را انجام نمی داده و یا شکست می خورده است. این مورد تشدید می شود. اگر والدین، شکست ها را بزرگنمایی کرده باشند.

در حاملگی طبیعی، تخمک از طریق لوله‌های رحمی به سمت رحم حرکت می‌کند و در این مسیر در برخورد با اسپرم بارور می‌شود اما در حاملگی‌های غیر طبیعی این اتفاق نمی‌افتد. حاملگی غیرطبیعی انواعی دارد که آشنایی با آن‌ها برای افزایش دانش سلامت خانم‌ها ضروری است. 
سقط جنین
شایع‌ترین حاملگی‌های غیرطبیعی انواع سقط است که بیش از 80 درصد آن‌ها در 12 هفته اول بارداری اتفاق می‌افتد. سقط علت‌های مختلفی دارد مثل: 
1) بیش از ۵۰ درصد آن به دلیل اختلالات کروموزومی است.
2) سن مادر
3) عفونت ها از علت‌های  ناشایع سقط است. (سرخجه – توکسوپلاسموز و …)
4) بیماری های متابولیک یا مزمن (تیروئید، اختلالات ایمنی و …)
5) کمبود مواد غذایی خاص که به ندرت باعث سقط می‌شود.
6) استعمال دخانیات و مواد مخدر
7) تماس با اشعه‌های مضر
8) وارد شدن هرگونه ضربه شدید به ناحیه لگن و شکم و عمل های جراحی باعث افزایش سقط می‌شود.
9) در صورتی که با IUD حاملگی اتفاق بیفتد احتمال سقط افزایش می‌یابد.
10) نقایص رحمی مادرزادی یا غدد رحمی و نارسایی دهانه رحم
11)  عوامل هورمونی (ترشح ناکافی پروژسترون، اختلالات تیروئید و …) 

حاملگی مولار (بچه خوره)
 در این شرایط جنین تشکیل نمی‌شود و یک جفت ناهنجار به وجود می‌آید؛ بدخیمی جفت تقریبا صد در صد به درمان جواب می‌دهد.
حاملگی چندقلو
اگر زمینه ارثی وجود نداشته باشد، بیشتر  با مصرف داروهای تحریک تخمک‌گذاری ایجاد می‌شود. در حاملگی‌های چندقلو عوارض بارداری و جنینی افزایش می‌یابد.
حاملگی با اختلال رشدجنینی
ممکن است اندازه جنینی نسبت به سن حاملگی کوچک‌تر یا بزرگ‌تر باشد.
رشد نکردن جنین بیشتر در مواردی که اختلال خون رسانی جنین وجود دارد، ایجاد می‌شود (به عنوان مثال  فشارخون مادر، بیماری های کلیوی مادر و …)؛ بزرگی بیش از حد جنین بیشتر در صورت دیابت مادر یا چاقی مادر یا مسائل نژادی ایجاد می‌شود.
حاملگی با زایمان زودرس
 زایمان قبل از هفته 37 حاملگی است که مهم ترین عارضه آن تکامل نیافتن  ریه جنین است که در موارد شدید به مرگ نوزاد منجر می‌شود.
حاملگی با زایمان دیررس
گذشتن 42 هفته کامل (294 روز) یا بیشتر از اولین روز آخرین قاعدگی را می‌گویند. مهم‌ترین خطر آن پیری و نارسایی جفت و عدم خون‌رسانی کافی به جنین و مرگ وی است.
 زیادی بزرگ شدن جنین و عوارض ناشی از زایمان سخت و افزایش ریسک سزارین از دیگر خطرات آن است.
حاملگی خارج از رحم (نابجا)
لانه گزینی تخمک بارور شده در هر جایی به جز اندومتر رحم را نابجا می‌گویند که در صورت درمان نشدن به موقع حتی به مرگ مادر منجر می‌شود.
حاملگی با چرخش غیرطبیعی جنین 
در شرایط طبیعی سرجنین باید در لگن و پا در زیر جناغ سینه مادر باشد و هرگونه تغییر در وضعیت جنین غیرطبیعی است و احتمال سزارین را افزایش می دهد.
حاملگی همراه با عوارض جفتی
جفت سرراهی که جفت در دهانه رحم قرار گرفته است و با علایم خونریزی خود را نشان می دهد.
جدا شدن زودرس جفت
در صورت جدا شدن جفت در هر مرحله از بارداری قبل از زایمان، جنین غیرطبیعی بوده و باعث خونریزی و افزایش خطر مرگ مادر و جنین می شود.

کودکان دارای نیازهای تغذیه ای مختلفی هستند زیرا در حال رشدند و یک تغذیه کامل در این سن حیاتی است .به نقل از سایت MSN نتایج تحقیقات  نشان می دهد  که غذاهایی که حاوی ویتامین ضروری و مواد معدنی است قدرت مغز را افزایش می دهد. مغز نیز مواد غذایی را از غذاها جذب می کند. مغز یک کودک به انرژی نیاز دارد. مواد غذایی مناسب به بهبود خلق و خو، حالت شناختی و حافظه کودکان کمک می کند؛ بنابراین، همیشه مطمئن شوید که کودک شما (در سنی که غذاخور شده است و به غذایی حساسیت ندارد)  یک رژیم غذایی متعادل دارد که شامل مواد غذایی که در پی می آید، است:
 انواع توت: انواع توت مثل  توت فرنگی سر شار ازآنتی اکسیدان ها ست. آنتی اکسیدان ها قدرت شناختی  و توانایی فکر کردن را  در کودکان افزایش می دهد . ویتامین C موجود در آن سیستم دفاعی بدن را بهبود می بخشد .
 تخم مرغ: تخم مرغ یکی از غذاهای مغذی و برای رشد کودک لازم است. تخم مرغ سر شار ازپروتئین  و مواد غذایی مانند چربی امگا-3 اسیدهای لوتئین و روی است. این مواد غذایی برای رشد مغز کودک لازم است.
 ماست: ماست بهترین منبع پروتئین ، چربی و ویتامین ب است. چربی موجود در ماست برای سلامت مغز لازم است. این چربی غشای  مغز را انعطاف پذیر  نگه می دارد و به انتقال پیام های عصبی کمک می کند.
ماهی: ماهی غذای بسیار عالی برای مغز است و حاوی چربی امگا-3 و ویتامین D است. این مواد غذایی از توانایی شناختی کودک محافظت و حافظه را تقویت می کند. ماهی تن ،ماهی قزل آلا و ساردین نیز منابع خوب چربی امگا-3 است  که اهمیت حیاتی برای رشد و تکامل مغز و کارکرد شناختی کودک دارد.
جودوسر: این ماده غذای پر فیبر و پروتئین است که  شریان های مغز و قلب را تمیز نگه می دارد. طبق یک تحقیق انجام شده، کودکانی که جودوسر در برنامه غذایی داشتند نسبت به دیگران بهتر می توانستند مشکل درسی خود را حل   کنند. علاوه بر آن جودوسر انرژی زای سریع نیز است.

اگر شما هم از افرادی هستید که وجود میز ناهارخوری را در خانه تان ضروری می دانید و فارغ از مساحت خانه تان آن را در گوشه ای جای داده اید، بهتر است به بهترین نحو از آن استفاده کنید و هیچ وقت میز ناهارخوری را به یک عنصر جاگیر و بی استفاده تبدیل نکنید. 
اول از همه تصمیم بگیرید که می خواهید میز را در مرکز ثقل اتاق قرار دهید یا این که آن را در گوشه ای بگذارید. بهتر است این بخش را در نزدیکی آشپزخانه در نظر بگیرید. می توانید بشقاب ها و تمام وسایل پذیرایی تان را هم در یک بوفه یا کمد، در همان بخش قرار دهید تا دسترسی به آن آسان باشد. دیوارهای آن بخش را هم بنا بر سلیقه تان و با توجه به این که محیط غذاخوری است، تزیین کنید؛ مثلا می توانید بشقاب های قدیمی تان را که از آن ها خاطرات خوشی دارید، روی دیوار نصب کنید.
 1-نور محیط را با توجه به قرار گرفتن میز تنظیم کنید. بهتر است نور اصلی از بالا، وسط میزتان بتابد. اما اگر خانه تان کوچک است یا میز ناهارخوری تهیه کرده اید که الان برای محیط خانه تان بزرگ است، آن را به یک سمت از دیوار بکشید تا در حالت عادی، صندلی ها و فضای دورتادور میز، برایتان دست وپا گیر نباشد.
 2-برای تزیین میز ناهارخوری اول از همه یک رومیزی نخی تهیه کنید یا یک تکه آن را با طرح گل های بهاری  تزئین کنید و آن را وسط میز قرار دهید. اگر خوش سلیقه هستید و خودتان می خواهید این تکه را بدوزید، توصیه می کنیم عرض آن را بیشتر از 50 سانتی متر نگیرید. برای دستمال سفره هم می توانید از پارچه های کتان در اندازه های 40 در 50 سانتی متر استفاده کنید یا به دستمال سفره های کاغذی در طرح های مختلف رضایت دهید. تزیین دستمال سفره های ساده با یک شاخه کوچک برگ رزماری زیباست. اما اگر از دستمال های طرحدار و شلوغ استفاده می کنید بهتر است آن را ساده، کنار یا داخل بشقاب قرار دهید.
3-وسط میز را برای قرار دادن ظرف غذاهای اصلی، خالی بگذارید. اما اگر اصرار دارید روی میز را تزیین کنید، می توانید از یک گلدان گل با شاخه های کوتاه استفاده کنید.
4-یادتان باشد برای چیدمان ظروف، از لبه میز شروع به چیدن وسایل کنید. بشقاب ها را روبه روی هر صندلی قرار دهید. اگر قرار است از میهمانان تان با سوپ پذیرایی کنید، بشقاب های گود را داخل بشقاب های تخت و دقیقا در وسط آن بگذارید. اگر لازم است از کارد استفاده کنید، آن را سمت راست بشقاب قرار دهید. قاشق را هم سمت راست کارد بگذارید. چنگال را در سمت چپ بشقاب و ظرف دسر را بالای چنگال قرار دهید.
5- نحوه استفاده از لیوان. اگر می خواهید از دو نوع لیوان استفاده کنید، آن ها را به ترتیب بلندی از سمت چپ به راست، در سمت راست و بالای کارد و قاشق بگذارید. باید در نظر داشت که نوع وعده غذایی و رسمی یا خودمانی بودن یک میهمانی می تواند روی چیدمان میزتان تاثیر بگذارد. شما باید بتوانید با یک چیدمان خوب، اول از همه خلاقیت تان را به نمایش بگذارید.