برچسب: روانشناسی

اغلب افراد، مسئولیتی را که به عهده گرفته‌اند، درک می‌کنند و همیشه خود را در مسیر مسئولیتشان نگه می‌دارند، اما برخی از افراد با دیدن شرایط دشوار کرونا و تأثیرات آن بر اجتماع، انگیزه خود را از دست می‌دهند.

در ادامه، چند نکته ساده برای داشتن انگیزه در مدت شیوع ویروس کرونا آورده شده است.

اهداف روزمره کوچکی را برای خودتان معین کنید

مهم‌ترین مسئله‌ای که در این دوران می‌تواند به هر کسی کمک کند این است که تشخیص دهد این روزها، روز‌های عادی نیستند و طبیعی است که کسی نتواند بهره‌وری بالایی داشته باشد و این مسئله هیچ ایرادی ندارد.

تعیین اهداف روزانه می‌تواند به شما کمک کند تا روز خود را تا حد ممکن پربار کنید، اما فراموش نکنید که این اهداف باید واقع‌بینانه باشند، زیرا اهداف خیلی بزرگ می‌توانند غیر معقول باشند. به همین منظور، اهداف خیلی کوچکی تعیین کنید که می‌توانید آن‌ها را به راحتی از فهرست خود خارج کنید.

تعیین اهداف کوچک‌تر که به طور عملی در یک روز قابل انجام دادن هستند، می‌توانند به شما در حفظ مسیر کمک کنند. بنابراین، سعی کنید یک فهرست کوتاه از کار‌هایی که توانایی مدیریت آن‌ها در یک روز دارید را تهیه کنید.

 زمان خود را در طول روز به کار و استراحت اختصاص دهید

وقتی در خانه کار می‌کنید، عوامل زیادی از جمله سریال‌های تلویزیونی، اینترنت و …، شما را وسوسه می‌کنند و به این ترتیب، کار کردن به یک فعالیت دشوار تبدیل می‌شود و در این میان، برخی از افراد هستند که به دلیل داشتن وقت زیاد، مدام کار اصلی خود را عقب می‌اندازند.

تعیین زمان کار و زمان استراحت می‌تواند به شما در مدیریت تعادل کار و زندگی سالم در خانه کمک کند و برخی از افراد با در نظر گرفتن ۸ ساعت کار در خانه و با در نظر گرفتن ساعت استراحت و ناهار به بهترین شکل، زمان کاری خود را مدیریت می‌کنند و بعد از ساعت کاری خود، به فعالیت‌های داخل خانه می‌پردازند و استراحت می‌کنند، اما ممکن است، برخی ساعت دیگری را انتخاب کنند که در آن زمان پربارتر هستند.

یکی از مزایای کار در خانه این است که می‌توانید به راحتی ساعت کاری و یا استراحت خود را تنظیم کنید، اما مهم‌ترین نکته این است که بتوانید ساعت کاری و ساعت استراحت خود را از هم جدا کنید. بنابراین، برای کار، استراحت، فیلم دیدن و یا بازی کردن خود برنامه‌ریزی و سعی کنید در روز‌های هفته به آن برنامه پایبند باشید.

بهره‌وری خود را با فاصله اجتماعی بالا ببرید

عده زیادی از افراد در اجتماع وجود دارند که با تعامل داشتن با دوستان و همکاران خود می‌توانند بهروه‌وری بیشتری داشته باشند، اما قرنطینه‌ها و همچنین، ترس از بیماری باعث شده است تا این تعامل‌ها چندان ادامه‌دار نباشند.

در این میان، فناوری به کمک انسان‌ها آمده است؛ به نحوی که خیل زیادی از اپلیکیشن‌های ارتباط آنلاین و حتی اپلیکیشن‌های برگزاری جلسه وجود دارند که می‌توانید از آن‌ها برای برقراری ارتباط با فاصله اجتماعی استفاده کنید.

دور همی‌های مجازی با دوستانتان تنظیم کنید

فاصله‌گذاری اجتماعی می‌تواند سخت‌ترین جنبه این بیماری همه‌گیر برای بسیاری از افراد باشد و وقت نداشتن برای جمع شدن با دوستان می‌تواند از نظر احساسی روی افراد تأثیر بگذارد، اما فاصله اجتماعی به این معنا نیست که شما باید به طور کامل با یک زندگی اجتماعی خداحافظی کنید.

شما می‌توانید با دوستان خود دورهمی‌های مجازی تنظیم کنید و به طور مرتب، با آن‌ها در ارتباط باشید و کار‌هایی که نمی‌توانید کنار هم انجام دهید را در جلسات مجازی خود انجام دهید.

سلامت روان خود را در اولویت قرار دهید

وقتی ذهن شما پر از اضطراب است، داشتن انگیزه می‌تواند تقریبا غیر ممکن باشد و وقتی این استرس غیر قابل کنترل باشد، هر گونه تکنیک کاری نمی‌تواند انگیزه شما را حفظ کند.

خودمراقبتی می‌تواند به شما کمک کند تا سلامت روان خود را در این مدت مدیریت کنید. بنابراین، اطمینان حاصل کنید که کمی ورزش روزانه منظم داشته باشید، هنگام خوردن وعده‌های غذایی، از محل کار خود دور شوید و استراحت و یک برنامه خواب طبیعی داشته باشید.

 با بازدهی پایین خود کنار بیایید

ممکن است بعضی از روز‌ها تمرکز نداشته باشید، اما فراموش نکنید که زندگی هیچکس در حال حاضر عادی نیست.

در این میان، ممکن است گاهی اوقات برای شما روز خوبی باشد و انگیزه بالایی داشته باشید و روز‌های بدی هم داشته باشید که انگیزه شما را خواهند کُشت.

وقتی کار کردن غیر ممکن به نظر می‌رسد، آن کار‌هایی که باید در آن روز انجام دهید را اولویت‌بندی کنید و ابتدا کار‌هایی که مهم‌تر هستند را انجام دهید و اگر نتوانستید که کار‌های با اولویت پایین را انجام دهید، ایرادی ندارد، آن‌ها را به روز بعد موکول کنید.

این روز‌ها که اغلب افراد از منزل به کار می‌پردازند، همه خود را با شرایط وفق می‌دهند و در پی این هستند تا جدیدترین راه‌های ارتباطی با دوستان و خانواده خود را داشته باشند.

اگرچه باانگیزه ماندن در این ایام می‌تواند بسیار مشکل باشد، اما شما می‌توانید با تنظیم برنامه‌های واقع‌بینانه و اختصاص دادن وقت برای مراقبت از خود، به خودتان کمک کنید تا انگیزه داشتن برای شما کمی آسان شود.

 شکست های فرزندان، چالش برخی از خانواده ها و کودکان و نوجوانان است اما باید توجه کرد که این شکست ها می توانند بستری برای رشد تاب آوری آن ها شوند.

 رویا نوری جامعه شناس، در گفت و گو با بیا نی نی جوان، در رابطه با رشد تاب آوری کودکان  و نوجوانان اظهار کرد: والدین باید بدانند که شکست‌های فرزندان آن ها می‌توانند پلکانی برای رشد تاب آوری آن‌ها شوند. به همین منظور، اگر شما به عنوان پدر و مادر آگاه باشید، می‌توانید از احساسات آسیب خورده فرزند خود به منظور مقاوم سازی او استفاده کنید.

وی با ذکر مثالی بیان کرد: فردی از اندوه و خشم فرزند خود صحبت می‌کرد که این اندوه و خشم را به علت عدم حضور در تولد دوست خود تجربه کرده بود، احساسی که ماندگار شده و به علت حل نشدن همچنان در ذهن کودک فعال است.

این جامعه شناس تصریح کرد: شما به عنوان پدر و مادر نباید فراموش کنید که هر کودکی با شخصیت متفاوت نسبت به واقعه واکنش نشان می‌دهد، اما در این میان، اگر بدانید چگونه احساسات برخاسته از یک موقعیت را مدیریت کنید، در حقیقت، به هرچه قوی‌تر کردن فرزند خود کمک کرده اید. بنابراین، هوشیار باشید و کودک خود را برای فردایی که شما حضور ندارید آماده کنید.

نوری گفت: پدر و مادر‌ها باید بدانند که برای بچه‌ها هر ناامیدی، بزرگ است. بنابراین، شما به عنوان والدین، ناراحتی‌های به ظاهر ناچیز و بی اهمیت بچه‌ها را نادیده نگیرید چراکه به جای آن، می‌توانید به آن ها کمک کنید تا نیروی تاب آوری آن ها احیا شود.

وی ادامه داد: شما به عنوان پدر و مادر باید با فرزند خود همدلی کرده و ارتباط برقرار کنید و احساسات او را کوچک و ناچیز نشمارید. بنابراین، به او بگویید: ” می‌بینم که واقعا حالت بد است، می‌خواهی بیای بغلم؟”

این جامعه شناس افزود: به فرزند خود بگویید:” می‌دانم احساس ناامیدی به چه صورت است بالاخص وقتی چیزی که می‌خواهی طبق برنامه ات پیش نمی‌رود. بنابراین، دلم می‌خواهد از احساساتت برای ما بگویی.”

نوری گفت: راهکار دیگری که شما به عنوان والدین باید مورد استفاده قرار دهید بارش فکری و راه یابی است. به همین منظور، به فرزند خود بگویید: ” لباس مورد علاقه ات کثیف شده است و باید به کمک و هم فکری یکدیگر به دنبال راهکاری باشیم و ببینیم چه کاری باید انجام دهیم؟ “

وی مطرح کرد: در چنین موقعیتی می‌توانید به فرزند خود بگویید: ” سه کار می‌توانیم انجام دهیم و آن‌ها این است که یا لباست را الان بشوییم تا فردا تمیز و قابل استفاده شود یا یکی دیگر از لباس‌های خود را به تن کن و یا می‌توانیم از خواهر یا برادرت یک لباس قرض بگیریم و سپس به او پس دهیم.”

نوری تاکید کرد: راهکار سوم برای این منظور، این است که هنگام مواجهه کودک خود با مشکلی، او را تشویق به تاب آوری در مقابل آن مشکل کنید و پس از موفق شدن و شکست آن مشکل، به او بگویید که اگرچه شرایط سختی بود، اما توانست به خوبی از پس آن بربیاید و از او تشکر کنید که به شما کمک کرده است تا با یکدیگر برای این مشکل راه حل خوبی پیدا کنید.

این جامعه شناس در پایان خاطر نشان کرد: راهکار دیگری که برای این منظور  وجود دارد، این است که از هر فرصتی برای مقاوم سازی فرزند خود بهره بگیرید. بدین صورت که هر زمانی، فرزند شما پس از تجربه یک ناامیدی به تاب آوری باز می گردد، عضلات مقاومتی او در شخصیتش رشد می‌کند و قوی‌تر می‌شود.

روزنامه همدلی نوشت: محمدحسین حمیدی در پاسخ به پرسشی در مورد موتورسواری زنان گفت: «معیار برای ما داشتن گواهینامه موتورسیکلت است و هر فردی که فاقد گواهینامه باشد با او برخورد می‌کنیم. در مورد موتورسواری زنان موارد محدود است که با آن برخورد شده و وسیله نیز توقیف شده است. اما هرکسی گواهینامه موتورسیکلت داشته باشد می‌تواند با موتور رانندگی کند.»

‌موتورسواری زنان منع قانونی ندارد

سخنان دیروز حمیدی اگرچه برخی زنان علاقه‌مند به موتورسواری را امیدوار کرد که محدودیت‌های موتورسواری زنان برچیده شود. اما برخی دیگر معتقدند رئیس پلیس راهور تهران از لحاظ قانونی به موضوع نگاه کرده است. بدیهی است که رانندگی وسایل نقلیه موتوری در نظام حقوقی ایران قائم به جنسیت نیست و این موضوع منع قانونی ندارد. اما نهاد‌های دیگری هستند که اعمال محدودیت می‌کنند و تا زمانی که این نهاد‌ها برای زنان موتورسوار محدودیت ایجاد کنند، مشکل موتورسواری زنان حل نخواهد شد.

لازم به یادآوری است که در قوانین ایران هیچ قانونی وجود ندارد که رانندگی وسایل نقلیه برای زنان را منع کند. قانون صرفا شرایط فرد را برای راندن کامیون، اتوبوس، موتورسیکلت یا خودروی سواری ذکر کرده است. در هیچ کجای قانون بحث جنسیت راننده مطرح نیست. اما با این حال موضوع موتورسواری زنان همواره از سمت طیف محافظه‌کار جامعه تحمل نشده و مانع فعالیت آنان در این حوزه شده‌اند و حتی برای افرادی که از حقوق زنان در این حوزه دفاع کرده اند، مشکلاتی ایجاد کردند.

محمدتقی فاضل میبدی، عضو مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه قم و استاد دانشگاه یکی از افرادی بود که به خاطر دفاع از حقوق سواری زنان مورد هجمه فراوانی قرار گرفت. وی گفته بود با هیچ مبنای شرعی نمی‌توان ثابت کرد که ورود بانوان به ورزشگاه‌ها، موتورسواری و دوچرخه‌سواری آنان حرام است.

داستان موتورسواری زنان ایران مانند داستان دوچرخه‌سواری و یا حتی ورزشگاه رفتن، داستان جالبی است. این موضوعات به رغم محدودیت‌ها در برخی از مراسم حکومتی شکسته می‌شود. در برخی از مراسم‌ها مانند راهپیمایی روز قدس، ۲۲ بهمن و مواردی از این قبیل با موتورسواری زنان برخورد نمی‌شود.

گواهینامه زنان در هاله‌ای از ابهام

سخنان رئیس پلیس راهور تهران در حالی است که موضوع گواهینامه موتورسواری زنان هنوز در هاله‌ای از ابهام است. همین چند ماه پیش و در فصل انتخابات ریاست جمهوری برخی از زنان علاقه‌مند به موتورسواری سعی کردند با راه انداختن کارزاری اینترنتی و جمع‌آوری امضاء از قوه مقننه درخواست کنند با اصلاح قوانین از حق داشتن گواهی‌نامه موتورسیکلت دفاع کند.
ناگفته پیداست بعید و دور از ذهن است که مجلس یازدهم به این مطالبه زنان جامه عمل بپوشاند، چرا که سابقه این مجلس در حوزه زنان خلاف این جریان را نشان داده است.

لازم به یادآوری است مرداد سال ۱۳۹۸، شعبه‌ای از دیوان عدالت اداری اصفهان در رایی، حکم به «الزام پلیس راهور ناجا به صدور گواهینامه رانندگی موتورسیکلت برای زنان واجد صلاحیت» را صادر کرد. این حکم پس از اعتراض زنی که اجازه کسب گواهی‌نامه رانندگی موتورسیکلت از پلیس راهور ناجا را نداشت، در دیوان عدالت اداری صادر شد. با وجود صراحت این رأی در ضرورت صدور گواهی‌نامه موتور برای همه زنان کشور، برخی مسئولان این حکم را تنها مختص زن شاکی در اصفهان دانستند.

رایی که نقض شد

یک هفته بعد از صدور رای، روزنامه جوان در گزارشی به نقل از روابط عمومی ناجا نوشت: «رای بدوی شعبه ۳۱ دیوان عدالت اداری صرفا برای شاکیه محترم صادر شده و طبق ماده ۶۰ قانون دیوان عدالت اداری، قابل تسری به عموم نیست و به عبارتی دیگر، رای صادره جنبه فردی دارد.»

در حالی پرونده اخذ گواهینامه موتورسیکلت زنان با بن‌بست مواجه شده است که زنان ایران سال‌هاست رانندگی می‌کنند و گواهینامه دارند و حتی ترک موتور نیز سوار می‌شوند. کافی است برای صحت‌سنجی ماجرا یک روز که از منزل خارج می‌شوید زنان ترک‌سوار را شمارش کنید، بدون تردید به آمار قابل توجهی دست خواهید یافت، آماری که این سوال را در ذهن تداعی می‌کند اکنون که ترک‌سواری زنان منع قانونی ندارد، آیا مشکل «دست» زنان است که نباید فرمان موتور را لمس کند، یا به رانندگی زنان اعتمادی نیست، اگر نیست پس چرا گواهینامه رانندگی برای آنان صادر می‌شود؟

مخالفت با صدور گواهینامه برای موتورسواران زن به نظر آنقدر غیرمنطقی می‌آید که پیدا کردن توجیهی برای آن دشوار است. لازم به ذکر است موتورسواری، تماشای فوتبال یا مطالباتی از این قبیل برای بسیاری از زنان شاید نه تنها کعبه آمال نباشد، بلکه حتی جزء اولویت آنان قرار نگیرد. اما محدود کردن زنان بدون هیچ منع قانونی و عرفی و همچنین تبعیض‌های جنسیتی و برخورد‌های قهری با زنان است که آنان را حساس و ناامید می‌کند.

در لحظه عصبانیت، کودکان به حضور شما احتیاج دارند تا به عنوان مرهم تسکین دهنده خشم جوشان آن‌ها عمل کنید. البته، ما همیشه انسان کاملی که بتواند به طور فوق العاده به آن‌ها کمک کند نیستیم، اما هدف این نیست.

هدف این است که پناهگاهی برای فرزندانمان باشیم، نه این که آن چه را که آن‌ها می‌گویند به خود بگیریم و یا آتش عصبانیت آن‌ها را شعله ور‌تر کنیم. انجام این کار بسیار آسان است.

اما اگر بتوانیم یاد بگیریم که چگونه خود را آرام کنیم و حضور آرامش بخشی برای فرزندانمان داشته باشیم، در این صورت آن‌ها می‌توانند خشم خود را به طور سازنده کنترل کنند.

بنابراین، در لحظه خشم، کودک عصبانی شما نیاز دارد شما کار‌های زیر را انجام دهید:

حضور فیزیکی داشته باشید

مردم گاهی شنونده‌های ضعیفی هستند. ما می‌خواهیم دیگران ما را بشنوند، اما خودمان به آن‌ها گوش نمی‌دهیم. زمانی می‌توانیم کمک کننده باشیم که به بچه هایمان “گوش دهیم”. کافی است در کنار آن‌ها حضور داشته باشید. حتی می‌توانید به فرزندتان بگویید “من به خاطر تو این جا هستم”.

آرام باشید

کودکان باید بدانند که همه چیز قرار است درست شود و عصبانیت از بین خواهد رفت. گاهی اوقات ما فقط باید صبور باشیم و بگذاریم زمان بگذرد. می‌توانید به آن‌ها بگویید “این هم خواهد گذشت”.

سازنده باشید

کودکان نیاز دارند عصبانیت را از خود بیرون بریزند. برای این کار روش‌ها مختفی مانند نوشتن احساساتشان در یک دفتر، ورزش کردن، ساخت یک پروژه پیچیده لگو یا صحبت با یک دوست وجود دارد.

این روش‌ها در بهتر شدن حال کودکان موثر اند. راهنمایی فرزندان برای انتخاب سازنده یک روش مناسب در هنگام عصبانیت مهم است.

صبر پادزهر خشم است؛ بنابراین اگر پسر یا دخترتان حتی در هنگام عصبانیت بتواند کمی خویشتن داری کند و اجازه دهد حس عصبانیتش بگذرد، به زودی احساس تسکین می‌کند.

متوقف کردن عصبانیت، صبر می‌طلبد. بچه‌های کوچکی هستند که نفس‌های عمیق می‌کشند (به عنوان مثال، ۲ نفس می‌کشند و ۱ نفس بیرون می‌دهند) و با صبر و حوصله منتظر فرو نشاندن عصبانیت خود هستند.

البته داشتن والدین یا مراقبانی که الگوی خوبی برای کنترل خشم هستند نیز به کودکان کمک می‌کند. آن‌ها نه تنها به کودکان می‌گویند که چه کاری باید انجام دهند بلکه به آن‌ها نشان می‌دهند که چگونه خشم خود را کنترل کنند.

کودکانی که در خانواده‌هایی بزرگ می‌شوند که عصبانیت خود را هوشمندانه کنترل می‌کنند، راحت‌تر خشم خود را فرومی نشانند. آن‌ها با مشاهده آن چه ما انجام می‌دهیم و اغلب تقلید از آن، یاد می‌گیرند.

بیا نی نی/ بعضی وقتها درست وقتی که نباید، بغض گلویمان را می فشارد: در خیابان ، پشت میز کار یا در یک مهمانی. هنگامی که کنترل گریه خود را نداریم، ناراحت و شرم زده می‌شویم. در هر‌ صورت، وقتهایی هست که نمی‌خواهیم گریه کنیم. شاید ندانید گریه‌کردن تا چه حد طبیعی است یا چه وقت نشانه‌ای از اختلالات روانی است. در این مقاله راه‌هایی را برای کنترل گریه با شما در میان می‌گذاریم.

انواع گریه
اشک‌های پایه ۹۸ درصد از آب تشکیل شده است و اشک‌های هیجانی دارای پروتئین‌ها و هورمون‌ها هستند.
انسان می‌تواند سه نوع اشک تولید کند، که هر کدام از آن‌ها هدف گوناگونی دارد.

اشک‌های پایه
اشک‌های پایه برای این است که چشم‌ها خشک نشوند و دائم در چشم هستند. 

اشک های رفلکسی
اشکهای رفلکسی برای مراقبت از چشم تولید می شوند. چنانچه آلودگی یا دود وارد چشم شود یا چشم تحریک شود، اعصاب قرنیه پیامی به مغز می فرستد و اشک‌های رفلکسی اتفاق می افتد.

اشک‌های احساسی
موقع احساس عاطفی فرد، مغز (قسمت جلویی مغز) این احساس را ثبت می‌کند و هورمونی را تحریک می‌کند که سبب می‌شود اشک‌های هیجانی شکل بگیرد.

دلایل گریه کردن افراد
– ترس
– دلتنگی
– هم‌دردی
– عصبانیت
– خوشحالی
– درماندگی
– شوکه‌شدن
– شنیدن خبر بد
– ازدست‌رفتن یک رابطه
– متأثر‌شدن
– خاطرات تلخ

گریه‌کردن و مشکلات روانی
هرچند گریه‌کردن قسمت طبیعی زندگی است، ولی گریه بیش‌ از‌ حد می‌تواند علامتی از اختلالات شدید خلقی و شخصیتی باشد، بعضی از اختلالات خلقی رایج عبارت‌اند از:
– افسردگی
– بی‌ثباتی عاطفی
– اضطراب
– احساس شدید خشم
–  خنده و گریه ناگهانی و بدون دلیل

راههای کنترل گریه
بر روی تنفس خود تمرکز کنید
گریه کردن یک واکنش از بدن در برابر احساسات درونی شماست، از طرف دیگر شیوه و یا شیوه های تنفس می تواند به شما برای پیشگیری از گریه کمک کند. به هر علتی که احساسات شما بر انگیخته شده است نخستین و مهم ترین قدم حفظ آرامش است که یکی از روش های خوب برای حفظ آرامش تمرکز کردن بر روی تنفس است.
وقتی که حس کردید اشک ها در حال ریختن هستند، با استفاده از بینی یک تنفس عمیق بکشید، با این کار علاوه بر آرامش سبب پیشگیری از بغض خود نیز خواهید شد.
سعی کنید تا ۱۰ بشمارید و هر عدد را که می شمارید هوا را از داخل بینی به داخل بکشید، در این بین هوا را با استفاده ازدهان به بیرون بفرستید. با این کار به تدریج حواس شما از احساسات به شمردن و تنفس پرت می شود.
حتی یک تنفس معمولی به تنهایی نیز می تواند به شما برای پیشگیری از گریه کمک کند. تنفسی که به داخل می دهید را برای مدتی نگه دارید و آنگاه به بیرون بفرستید.

چشمان خود را حرکت دهید
شاید شما به گریه افتاده باشید اما راههایی وجود دارد که می توانید لااقل جلوی اشک های خود را بگیرید. برای پیشگیری از سرازیر شدن اشک ها یکی از شیوه ها و راهها چرخاندن چشم ها به اطراف است،  حتی بعضی از محققان پلک زدن را هم در این امر مناسب و موثر دانسته اند.
چشم های خود را به چپ و یا راست حرکت دهید،  شاید بهتر باشد این کار را در جلوی دید اشخاص دیگر انجام ندهید، چشم خود را ببندید و مدتی صبر کنید و آنگاه شرایط را با چشمان بسته زیر نظر داشته باشید. این چسمان بسته با چند تنفس عمیق می تواند نتیجه ای را خیلی زیاد داشته باشد.

حواس خود را پرت کنید
یک نکته مهم برای پیشگیری از خنده پرت کردن حواس خود است تا ذهن شما دیگر درگیر این حس ها نباشد، دستان خود را محکم به هم فشار دهید. این فشار باید به اندازه ای باشد که حواس شما را متوجه دستان بکند.
یک وسیله را بفشارید. این وسیله هر چیز از کیف تا خودکار و لباس ….. می تواند باشد.
زبان خود را به سقف دهان بفشارید یا زبان خود را آرام میان دندان های خود بگذارید.

از کلمات کمک بگیرید
چنانچه بتوانید یک گفتگوی درونی خوب با خودتان داشته باشید، مانع پیدایش خیلی از عصبانیت ها و احساسات منفی می شود که جرقه ی گریه را می زند. چنانچه ابراز احساسات را یاد بگیریم و بیاموزیم احساساتمان را روشن بگوییم آرامش خود را حفظ کنیم  و از کلمات استفاده کنیم به این روش کنترل گریه برایمان امکانپذیر می شود.

به مسئله ای مثبت و یا خنده دار فکر کنید
افکار مثبت را جایگزین افکار منفی کنید یا به مسئله ای مسخره و خنده دار فکر کنید. دقت به جنبه های خوب و شادتر در شرایط استرس آور می تواند از روند گریه پیشگیری کند.

کنترل گریه با نیشگون گرفتن
دانشمندانی که درباره گریه تحقیق می‌کنند اعتقاد دارند، از آنجا که گریه بیشتر عکس العمل منفعل و به علت درماندگی است، می‌توان با انجام‌دادن کاری که درماندگی را کم کند گریه را کنترل کرد. با فشردن ماهیچه‌ و درگیرشدن در یک کار شخص کنترل بیشتری را حس می‌کند.

فشردن بینی
فشردن بینی در نزدیکی غدد اشکی یکی از عواملی است که به پیشگیری از گریه کمک می کند. البته درد فشردن بینی نیز می تواند حواس شما را از مسئله پرت کند تا علت گریه را از یاد ببرید.

عقب بردن سر برای کنترل گریه
یکی دیگر از راههای کنترل گریه ، خم کردن سر به طرف عقب  می باشد. اشک ها در زیر چشم جمع می شوند و چند ثانیه از سرازیر شدنشان پیشگیری می شود و شما وقت دارید حواستان را پرت کنید تا جریان اشک را متوقف کنید.

ورزش کردن
ورزش باعث می شود هورمون های شادی مثل اندروفین بیشتر در بدن ترشح شود و حواستان از مسائل های ناراحت کننده دور شود.

احساسات را تصدیق کنید
بعضی وقتها گریه از نوع واکنشی است به عدم اعتنا به احساساتی که داریم به جای آن که مشکلات به وجود آمده را با گریه کردن منکر شویم راه حل بهتر این است که کاری را برای برطرف کردن آن در نظر بگیریم.
اغلب بلند کردن ابروها و یا جمع و چروک شدن پوست پیشانی از علامت هایی برای گریه کردن هستند، برای پیشگیری از چنین ظاهری، تلاش کنید صورت و حالات صورت خود را به صورتی حفظ کنید که همیشه در وضعیت عادی آن را بر چهره دارید.
در این وضعیت بیشتر تمرکز خود را بر روی عضله ها و همینطور گونه و ابرو ها بگذارید. چنانچه شرایط این اجازه را به شما می دهد شما می توانید برای چند ثانیه لبخند بر لب داشته باشید تا عضله های صورت به وضعیت عادی خود برگردند.

محل را ترک کنید
چناچه امکان دارد شاید ترک کردن محل یکی از بهترین و آسان ترین کارها باشد تا به این ترتیب با هیچ یک از مشکلات بالا رو به رو نشوید و بتوانید خود را از این وضعیت به سرعت بیرون آورید.

چنانچه هیچ راهی برای کنترل گریه جواب نداد، اشک‌هایتان را قبول کنید
درحالی‌که سرازیرشدن بی‌موقع اشک‌ها تجربه‌ای خوشایند نیست، ولی خیلی مهم است که به حس های خود اهمیت بدهید.
گریه‌کردن واکنش احساسی عادی آدمی است و بااینکه امکان دارد گریه کردن در مقابل دیگران شما را خجالت زده کرده باشد، ولی بدانید دنیا به پایان نرسیده است.
چنانچه موقع گریه‌کردن در محل کار یا جایی در حضور دیگران هستید، بگویید که به چند لحظه تنهایی احتیاج دارید تا افکارتان را بهبود ببخشید.