برچسب: فرزندآوری

بررسی نقش پدر در رشد سلامت فرزندان

مفهوم شهر دوستدار کودک به شهری اطلاق می شود که به نیاز های دنیای کودکی مثل هوای پاک، تردد امن، فضای سبز مراکز تفریحی و حتی مشارکت در تصمیم های شهر توجه کند
«این بچه همیشه تو خونه‌است، وزنش رفته بالا، خلقش همیشه تنگه، دوست پیدا کردن بلد نیست، مهارت‌های اجتماعیش ضعیفه، کلی هم کلاس فوق‌برنامه می‌ره اما از در کلاس که پاشو می‌ذاره بیرون، انگار یه موجود فضاییه که ناگهان و بی‌خبر فرستادنش زمین.» این گلایه‌ها را اگر به‌زبان نیاورده باشید، حتما شنیده‌اید. بچه‌ها، محبوس در خانه و بیگانه در شهر، از حقوق شهروندی محروم‌اند و زبانی هم برای اعتراض ندارند. شهر متعلق به بزرگ‌ترهاست که از خیابان‌های بزرگ و پر از خودرو نمی‌ترسند، سروصدا را می‌توانند تحمل کنند، بلدند از خودشان دفاع کنند و مبلمان شهری و پله‌ها و معابر، متناسب با اندازه‌ها و توان بدنی آن‌ها ساخته شده‌اند. به شرایط ذاتا آسیب‌پذیر بچه‌ها اگر موقعیت‌هایی مثل انواع معلولیت و تعلق به طبقات پایین اقتصادی را اضافه کنیم، شهرها از آن‌چه به چشم می‌آیند، آسیب‌زاتر و ترسناک‌تر می‌شوند. سال 1996، یونیسف براساس قطعنامه مصوب در سازمان ملل، اعلام کرد که شهرها باید برای «همه» قابل‌سکونت باشند و تصریح کرد که شاخص نهایی آن، رفاه و آسایش کودکان است. کم‌کم عبارت «شهرهای دوستدار کودک» وارد ادبیات شهرسازی و فعالان حقوق مدنی شد. شهر دوستدار کودک، جایی است که در آن نظرها، نیازها، اولویت‌ها و حقوق کودکان در سیاست‌ها، برنامه‌ها و تصمیم‌های عمومی درنظر گرفته شود. چنین معیاری را چطور می‌شود محقق کرد؟ شهر با داشتن چه ویژگی‌هایی، جای زندگی بچه‌هاست؟ اصلا چنین شهرهایی وجود دارند؟

چرا شهرها باید با بچه‌ها رفیق باشند؟
کودکان در برنامه‌ریزی و طراحی شهری نادیده گرفته می‌شوند. تخمین زده می‌شود که روزانه 500 کودک در تصادفات جاده‌ای در سراسر جهان جان خود را از دست می‌دهند. هزاران نفر بر اثر برخورد با وسایل نقلیه دچار جراحت و آسیب‌های روانی می‌شوند که پیامد آن‌ها تا سال‌ها دوام می‌آورد. احساس ناامنی و ناراحتی در فضاهای عمومی، فرصت ورزش کردن را از کودکان دریغ می‌کند؛ 80 درصد کودکان بین 11 تا 17 سال فعالیت بدنی ندارند و 38 میلیون کودک زیر 5 سال اضافه وزن دارند. در سال‌های اخیر، همه‌گیری ویروس کرونا و محدود شدن معاشرت، کمبود فضاهای باز، ایمن و مناسب کودکان را پیش چشم‌مان آورد و بیشتر از هر وقت دیگری متوجه شدیم که بچه‌ها جایی در شهر ندارند اما شهر دوستدار کودک، به چیزی بیش از پارک و فضای بازی و کوچه‌های امن نیاز دارد؛ حق اظهار‌نظر درباره شهر، حق مشارکت در تصمیم‌گیری برای شهر، حق مشارکت در زندگی اجتماعی، دسترسی به خدمات اساسی (بهداشت، آموزش، سرپناه، آب سالم و دیگر خدمات رفاهی)، داشتن امنیت دربرابر خشونت و استثمار، امکان ملاقات راحت با دوستان و بازی کردن، امکان تردد امن در خیابان‌ها، حق زندگی در محیط پاکیزه و بدون آلودگی، وجود فضای سبز مناسب و در دسترس و به رسمیت شناختن کودکان به‌عنوان شهروندانی که حقوقی برابر با دیگر اعضای جامعه دارند. تا پیش از این، بچه‎‌ها شهروندانی مستقل و دارای حقوق درنظر گرفته نمی‌شدند اما این تغییر، تنها منفعت کودکان را نشانه نگرفت؛ دیدن از چشم کودکان، شهرها را به مکان‌هایی سبز و پایدار برای زندگی تبدیل می‌کند. تصور کنید فرزندتان را در شهری بزرگ کنید که بتواند به‌آسانی در محدوده خانه دوچرخه‌سواری کند و پیاده به خانه دوستش برود بدون آن‌که احتمال تصادف کردن و آزار دیدنش، نگران‌تان کند. خب طبعا چنین شهری برای زندگی همه اعضای خانواده، جای بهتری است و کودکان هم احساس تعلق بیشتری به شهر دارند و برای بهتر شدنش تلاش می کنند.

شهرهایی که زندگی را برای بچه‌ها آسان کرده‌اند
بیایید چند معیار شهرهای دوستدار کودک را با هم بررسی ‌کنیم و برای هرکدام، مثال بزنیم
از زمان مطرح شدن مفهوم شهرهای دوستدار کودک، خیلی از کشورها همکاری با یونیسف را آغاز کرده‌اند. این سازمان، هر شهری را که معیارهای مشخص‌شده را برآورده کند، طی مدتی معین به‌عنوان شهر دوستدار کودک به‌رسمیت می‌شناسد. ارزیابی‌های یونیسف به‌طور مداوم تکرار می‌شود و درصورت پایداری ملاک‌ها، به‌رسمیت شناختن شهر دوستدار کودک تمدید می‌شود و این زمان، حداکثر تا پنج سال ادامه می‌یابد. بنابراین نمی‌شود در یک زمان به‌طور کلی و قطعی گفت کدام شهرها دوستدار کودک هستند بلکه می‌توان از شهرهایی نام برد که در این مسیر قدم برداشته‌اند. در ادامه چند معیار شهرهای دوستدار کودک را با هم بررسی می‌کنیم و برای هرکدام نمونه‌ای مثال می‌زنیم تا ببینیم حساب کردن کودکان به‌عنوان شهروند، چه نتیجه‌ای درپی دارد.

چه معیاری؟
فضای سبز و مراکز تفریحی 

کودکانی که به طبیعت و فضاهای سبز دسترسی دارند، استرس و پرخاشگری کمتری را تجربه می‌کنند، توانایی تمرکز بیشتری دارند، عملکرد تحصیلی‌شان بهبود می‌یابد و احتمال ابتلای‌شان به چاقی کمتر می‌شود. فضاهای سبز محلی به بهبود کیفیت هوای شهر کمک می‌کنند. یک شهر دوستدار کودک، از فضاهای سبز موجود در برابر طرح‌هایی که به‌نفع گسترش شهر و امکانات رفاهی هستند، محافظت می‌کند.

کدام شهرها؟
اورلاندو، آمریکا 

 
اورلاندو واقع در ایالت فلوریدا به فضاهای سبز و باغ‌های گل بسیارش‌ شهرت دارد. پارک‌ها و مراکز تفریحی متنوع، اورلاندو را به یکی از شهرهای مناسب برای کودکان تبدیل کرده‌است. «‌دیزنی‌ورلد» در نزدیکی این شهر، یکی از بزرگ‌ترین و مجهزترین مراکز بازی جهان است؛ فضایی به‌وسعت 110 کیلومتر مربع، دارای چهار شهر بازی، دو پارک آبی، 27 استراحتگاه، 9 هتل و تعدادی زمین‌ گلف و مرکز خرید. پارک موضوعی «یونیورسال اورلاندو» هم یکی دیگر از فضاهایی است که در این شهر با جزایر ماجراجویی، پارک آبی و
هتل‌-رستوران‌هایش، طیف گسترده‌ای از سرگرمی‌ را برای بچه‌ها فراهم می‌کند. پایگاه فضایی «کندی» در نزدیکی اورلاندو که محل پرتاب سفینه‌ها و موشک‌های فضایی ناساست، تورهایی برای کودکان ترتیب داده است که می‌توانند از راکت‌های فضایی و دیگر تجهیزات کنجکاوی برانگیز این مرکز دیدن کنند.

روتردام، هلند  

 
روتردام در سال ۲۰۰۶، به عنوان بدترین شهر برای رشد کودکان انتخاب شد و بعد از آن برای بهبود فضا‌های عمومی و امن کردن مسیر‌های تردد، مبالغ بسیاری هزینه کرد که در واقع نوعی سرمایه‌گذاری محسوب می‌شود. روتردام، یک پارک جنگلی را به زمین بازی طبیعی تبدیل کرد تا کودکان بتوانند از تنوع زیستی طبیعت وحشی لذت ببرند، برای خودشان سرپناه و قایق بسازند و آتش روشن کنند. این پارک حالا سالانه ۳۵ هزار بازدیدکننده دارد. در بعضی مدارس هم حیاط‌ها به میدان‌هایی برای ورزش، بازی‌های تعاملی، باغبانی و… تبدیل شده‌اند.

چه معیاری؟
فضاهای پیاده و دوچرخه‌محور
 فضاهای پیاده و دوچرخه‌محور، کودکان را به تحرک و فعالیت بدنی ترغیب می‌کند. دسترسی ایمن و راحت به مکان‌های مهم مانند مدارس، پارک‌ها و فروشگاه‌ها، امکان تردد مستقل را برای کودکان فراهم می‌کند و از حجم ترافیک و آلودگی می‌کاهد. در هند وقتی متوجه شدند که سالانه 60 هزار کودک بر اثر تصادفات جاده‌ای جان خود را ازدست می‌دهند و تعداد زیادی از آن‌ها عابر پیاده هستند، تلاش‌ها برای ایجاد فضاهای پیاده و دوچرخه‌محور آغاز شد و به تبع آن حوادث کاهش چشمگیری پیدا کرد.

کدام شهرها؟ 
سنگاپور، سنگاپور 

اغلب محله‌های سنگاپور با فضاهای بین ساختمانی پر شده‌اند که مملو از فضای سبز و وسایل بازی هستند. مساحت این فضاها به‌قدری وسیع است که بچه‌ها برای رسیدن به مدرسه و رفتن به محله‌های دیگر، نیازی به رد شدن از خیابان ندارند و به همین علت بسیار ایمن هستند. علاوه‌بر این، مجتمع‌های مسکونی در هر طبقه فضاهای مشترکی دارند که امکان برگزاری جشن تولد و مهمانی را به ساکنان می‌دهند. کودکان برای استفاده از این فضاها اولویت دارند و می‌توانند بدون این که محیط خانه را ترک کنند، در این فضاهای مشترک با همسالان‌شان معاشرت داشته باشند. معابر در سنگاپور با درختان بلند احاطه شده‌اند که سایه‌اندازی خوبی برای استراحت و مکث کودکان ایجاد می‌کنند.
 
آمستردام، هلند  
وجود پیاده‌راه‌ها و مسیرهای دوچرخه‌سواری فراوان از ویژگی‌های مهم پایتخت هلند به شمار می‌رود که این شهر را برای کودکان، امن و لذت‌بخش کرده است. تقریبا در همه محله‌ها کتابخانه‌ای پیدا می‌شود که بچه‌ها می‌توانند در آن وقت بگذرانند. زمین‌های بازی و استخرها و موزه‌های متنوع با تور ویژه کودکان، از آمستردام شهری مفرح ساخته است. 

 چه معیاری؟
هوای پاک  
کودکان در برابر آلودگی هوا آسیب‌پذیرتر هستند و هوای ناسالم می‌تواند بر سیستم عصبی آن‌ها تأثیر منفی بگذارد و حتی باعث مرگ زودرس شان شود. کودکان به‌دلیل قدشان 30 درصد بیشتر از بزرگ سالان در معرض کربن ناشی از اگزوز وسایل نقلیه قرار دارند. سازمان بهداشت جهانی گزارش می‌دهد که از هر 10 مرگ‌ومیر ناشی از آلودگی هوا، یک نفر کودک زیر پنج سال است. ممنوعیت یا محدودیت تردد وسایل نقلیه در نزدیکی مدارس و مجتمع‌های مسکونی و تشویق سیستم‌های حمل‌ونقل پاک، می‌تواند از مرگ و بیماری ناشی از آلودگی هوا در کودکان به‌میزان قابل‌توجهی جلوگیری کند.

کدام شهرها؟
کپنهاگ، دانمارک  

فضاهای مخصوص کالسکه‌ کودک در اتوبوس و مترو، منوی کودک در رستوران‌ها، موزه‌های ویژه‌ بچه‌ها و تخفیف روی بلیت اماکن دیدنی برای کودکان، نشان می‌دهد که پایتخت دانمارک، روی خوشی به بچه‌ها نشان می‌دهد اما از این‌ها مهم‌تر هوای پاک این شهر است. کپنهاگ که در فهرست شهرهای زیست‌پذیر جهان بالاترین جایگاه را از آن خود کرده، به‌عنوان تمیزترین شهر دنیا هم شناخته شده‌است. لقب پاک‌ترین شهر ازنظر محیط‌زیست و آب‌وهوا، نتیجه سرمایه‌گذاری‌های چندین ساله مسئولان این شهر است تا آن را به جای بهتری برای زندگی کودکان و بزرگ سالان تبدیل کنند.

هلسینکی، فنلاند 

فنلاند به سیستم آموزشی اصولی و باکیفیتش معروف است که یکی از اصلی‌ترین معیارهای شهرهای دوستدار کودک یعنی دسترسی به آموزش را تأمین می‌کند. شهر «هلسینکی» در این کشور، علاوه‌بر این فاکتور، در معیار پاکیزگی هم نمره بالایی می‌گیرد. هلسینکی که به عنوان هوشمندترین شهر جهان شناخته می‌شود، موفق شده است که دوچرخه و تراموا را به عنوان اصلی‌ترین وسایل حمل‌ونقل در شهر جا بیندازد البته که زیرساخت‌های لازم را هم فراهم کرده است؛ احداث شبکه‌ای عظیم از پیاده‌راه‌ها و مسیرهای دوچرخه‌سواری و بستن معابر عمومی کم‌عرض و  پرتراکم به روی خودروها در ساعاتی از روز.

منابع: childfriendlycities.org، nurseryworld.co.uk، humanium.org، میزان، همشهری‌آنلاین، ایمنا، zoraq.com
 

هیچ چیز نمی‌تواند مانع اشتغال بانوان حتی با وجود داشتن فرزند کوچک شود، اما این موضوع که این بانوان در ایجاد بخش اعظمی از اقتصاد، تولید و فعالیت‌های حرفه‌های در بخش‌های فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و حتی سیاسی نقش اساسی دارند برکسی پوشیده نیست بنابراین باید برای حل مشکل مهدکودک آنان نیز برنامه‌ریزی و اقدامات عملیاتی کرد تا این بانوان نیز با دغدغه کمتری در جامعه مشغول به کار شوند.

بسیاری از بانوان شاغل با وجود فرزند کوچک خود به عنوان بانوانی موفق در عرصه و حرفه کاری خود هستند که این موضوعات می‌طلبد که برای حمایت ویژه از آنان اقداماتی موثر انجام داد تا همچنان شاهد مشارکت اقتصادی بانوان در سال‌های آینده باشیم، اگرچه اکنون نرخ مشارکت اقتصادی زنان در جامعه کار و تولید حدود ۱۴ درصد است اما در صورت حمایت می‌تواند این آمار روند صعودی داشته باشد.

ایجاد مهدکودک به عنوان کوچکترین خواسته و مطالبه بانوان شاغل به شمار می‌رود تا بانوان بتوانند در عرصه کار و تولید و فعالیت حرفه‌ای خود، نسبت به موضوع فرزند خود دغدغه کمتری داشته باشد زیرا ایجاد مهدکودک در ادارات به بانوان شاغل اطمینان خاطر بیشتری برای نحوه نگهداری و مراقبت از فرزندان آنان می‌دهد.

اهمیت ایجاد مهدکودک در قانون جوانی جمعیت

در تبصره ۳ ماده ۲۲ قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت مصوب آبان ۱۴۰۰ نیز آمده است: همه دستگاههای مذکور در ماده (۲۹) قانون برنامه پنجساله ششم توسعه، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مکلف هستند با مشارکت بخش خصوصی و یا به صورت خرید خدمات نسبت به تأمین مهدکودک برای نگهداری کودکان مادران شاغل در همان دستگاه اقدام کنند.

به همین منظور رییس جمهوری نیز در این باره اظهار داشت: تاسیس مهدهای کودک در ادارات و سازمان‌ها حرف حقی است که در قانون جمعیت نیز به آن اشاره دارد و باید به طور حتم این موضوع مورد پیگیری قرار گیرد تا بانوان شاغل بتوانند با آسوده خاطر فرزندان خود را در یک مکان مناسبی نگهداری کنند.

همین موضوع نشان از اهمیت مساله ایجاد مهدکودک در ادارات و دستگاه‌های اجرایی دارد که هم در قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت و هم رییس جمهور به آن توجه خاص دارد بنابراین باید چاره‌ای اساسی برای این موضوع اندیشید تا دغدغه بانوان شاغل برطرف شود.

زهره جعفری مدیرکل امور زنان و خانواده استانداری تهران پیشتر گفته بود: اهمیت وجود مهدهای کودک در ادارات برای راحتی حال مادران شاغل است با توجه به تاکیدات قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت در راستای حمایت از مادران شاغل، پیگیر فراهم‌سازی تمهیدات لازم برای ایجاد مهدهای کودک استاندارد در ادارات هستیم.

وی تصریح کرد: ایجاد مهدهای کودک در ادارات از مطالبات مکرر مادران شاغل است و در حال جمع‌آوری اطلاعات دقیق مهدهای کودک ادارات و نیز جمع‌آوری اطلاعات ادارات و دستگاه‌های فاقد مهدکودک هستیم تا با شناسایی موانع موجود، راهبردهای مناسب برای رفع این معضل ارائه شود.

جعفری تصریح کرد: تاسیس مهدهای استاندارد در هر مجموعه نیازمند گرفتن مجوز خاص و استخدام مربیان آموزش دیده است، تمام ادارات به زیر ساخت‌های لازم برای ایجاد مهدهای کودک مجهز نیست و در این راستا نیاز به حمایت‌های ویژه و تدابیر مسئولان آن مجموعه است.

ایجاد مهدکودک در راستای حمایت از خانواده و مادران شاغل

معاون امور زنان و خانواده ریاست جمهوری نیز در این باره در گفت و گو با خبرنگار حوزه زنان و خانواده بیا نی نی اظهار داشت: در راستای حمایت از خانواده و مادران شاغل برنامه‌هایی با همکاری دستگاههای متولی برای ایجاد مهدکودک اقداماتی در دستور کار قرار گرفته است.

انسیه خزعلی تاکید کرد:  برنامه دورکاری و ایجاد مهدکودک مراکز اداری را به عنوان یکی از مطالبات و خواسته‌های مهم بانوان شاغل در نظر داریم ولی برخی ادارات و شرکت‌ها زیر ساخت لازم برای این موضوع را ندارند  اگرچه برخی شرکت‌های اندک، مهد کودک را راه‌اندازی کرده‌اند.

وی ادامه داد: برای ایجاد مهدکودک و اهمیت دادن به مطالبه بانوان شاغل، نامه‌ای برای همه ادارات، دستگاه‌های اجرایی، سازمان‌ها و شرکت‌ها ارسال شده است.

خزعلی اضافه کرد: البته تاکنون برخی از دستگاه‌های اجرایی به موضوع ایجاد مهدکودک برای رفاه حال مادران شاغل عمل نکرده‌اند که هر کدام از این دستگاه‌ها و سازمان‌ها برای عدم اجرای این طرح دلایل مختلفی دارند.

وی خاطرنشان کرد: برخی به دلیل در اختیار نداشتن بودجه کافی و برخی نبود مکان مناسب را در راستای عدم تحقق این موضوع مطرح کرده‌اند اما لازم است که به منظور اهمیت دادن به زنان شاغل و برای رفاه حال مادران دارای فرزند زیر ۶ سال حتما به این موضوع توجه ویژه داشته باشند.

معاون امور زنان و خانواده ریاست جمهوری در عین حال تصریح کرد: در قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت به این موضوع به صورت جدی پرداخته شده است و تاکید شده که حتما باید مهدکودک در ادارات، دستگاه‌های اجرایی و شرکت‌ها ایجاد شود و امیدواریم که این اقدام عملیاتی شود.

 وی معتقد است: بانوان باید در فضای کسب و کار خود با آرامش کار کنند و هر مساله‌ای که آرامش آنها را به هم می‌ریزد باید حذف شود، البته که حذف مهدکودک‌ها از محل‌های کار لطمه زیادی به فعالیت بانوان در عرصه کار و تولید وارد خواهد کرد.

حدود یک میلیون نفر از جمعیت کارمندان کشور بانوان هستند

از آنجا که نیمی از جامعه را بانوان تشکیل می‌دهند و بخشی از فضای اقتصادی و کسب و کار در اختیار بانوان است، ضروری است که برای رفاه حال بانوان و برای کاهش دغدغه مادران شاغل به موضوع ایجاد مهدکودک در ادارات، دستگاههای اجرایی و شرکت‌ها اهمیت ویژه‌ای داده شود.

براساس جدیدترین آمارها از پایگاه اطلاع‌رسانی دولت، تعداد کل کارمندان دولت در کشور ۲ میلیون و ۳۷۹ هزار و ۱۵۱ نفر است که از این تعداد، ۹۵۹ هزار و ۷۸۳ نفر بانوان یعنی ۴۲.۱۱ دهم درصد و نزدیک یک میلیون جمعیت کارمندان دولت را بانوان تشکیل می‌دهند.

همچنین طبق مصوبه شورای اداری در سال ۹۶ قرار بر این شد که میزان ۳۰ درصد از کل مدیران کشور را بانوان تشکیل دهند و براساس آمارها و داده‌های موجود از نیمه اول سال ۹۸ تا پایان شهریور امسال ۲۶ درصد مدیران را بانوان تشکیل می‌دهند.

اگرچه تعداد بانوان مدیر کشور در چند سال اخیر چهار درصد افزایش یافته اما براساس اعلام سازمان اداری و استخدامی کشور قرار بوده تا پایان برنامه ششم تعداد بانوان مدیر در کشور به ۳۰ درصد برسد.

جمعیت شاغل زن معادل ۱۲.۷ درصد

براساس آخرین آمار منتشر شده مرکز آمار ایران در پایان سال ۹۹، جمعیت ۱۵ سال به بالای کشور ۶۱.۹ میلیون نفر است که جمعیت فعال از بین این جمعیت، ۲۶.۲ میلیون نفر (مشارکت اقتصادی ۴۲.۲ درصد) و جمعیت شاغل نیز ۲۳.۴ میلیون نفر با نسبت اشتغال ۳۷.۸ درصد هستند.

بر این اساس از ۶۱.۹ میلیون نفر جمعیت بالای ۱۵ سال کشور، ۳۰.۹۶ میلیون نفر مرد و ۳۰.۹۶ میلیون نفر نیز زن هستند اما جمعیت فعال ۱۵ سال به بالای مردان ۲۱.۵ (معادل ۶۹.۴ درصد) و جمعیت فعال زنان ۴.۷ میلیون نفر (معادل ۱۵.۳ درصد) است.

با این حال جمعیت شاغل ۱۵ سال به بالای کشور برای مردان ۱۹.۵ میلیون نفر (معادل ۶۳ درصد) و جمعیت شاغل زنان ۳.۹ میلیون نفر (معادل ۱۲.۷ درصد) است. 

زنانی که اختلالات روانپزشکی پس از زایمان را تجربه می کنند کمتر احتمال دارد که صاحب فرزند دوم شوند.
به گزارش نیوزمدیکال، اختلالات روانپزشکی پس از زایمان در مادران تازه متولد شده امری رایج است و یک مطالعه جدید در دانمارک نشان می دهد زنانی که پس از تولد اولین فرزند خود اختلالات روانپزشکی را تجربه می کنند، کمتر بچه دار می شوند.

این مطالعه که در دانشگاه آرهوس دانمارک انجام شده نخستین تحقیق در نوع خود است که احتمال بارداری را در طی پنج سال از تجربه مادر دچار اختلال روانپزشکی پس از زایمان بررسی می کند.

بر اساس این تحقیق 69 درصد زنانی که در شش ماه اول زایمان دچار اختلالات روانپزشکی پس از زایمان شده اند، فرزندان بیشتری دارند. این در تضاد با 82 درصد زنانی است که هیچ اختلالات روانپزشکی پس از زایمان را تجربه نکرده اند.

دکتر لیو، سرپرست این تیم مشتاقانه اظهار داشت: می توان از اختلالات روانپزشکی پس از تولد کودک جلوگیری کرد، یک پیام مهم به زنانی که سابقه اختلالات روانپزشکی شدید پس از زایمان دارند این است که می توان از عود بیماری جلوگیری کرد. به آنها توصیه می کنیم اگر می خواهند فرزند دیگری داشته باشند از پزشکان خانواده یا روانپزشکان خود کمک بگیرند تا بتوان برنامه هایی برای درمان خاص نیازهای فردی برای کاهش خطر عود و همچنین سلامتی آنها تهیه کرد، همچنین می توان علائم را از نزدیک کنترل و درمان کرد.

اختلالات شایع روانپزشکی پس از زایمان شامل افسردگی و اضطراب است، اما به ندرت زنان در این دوره روان پریشی پس از زایمان، وسواس فکری عملی، اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) و اختلالات خوردن را تجربه می کنند.

در مورد طیف اختلالات تجربه شده توسط مادران تازه وارد و اهمیت انجام درمان جهانی موثر، علل اختلالات روانپزشکی پس از زایمان را به عنوان “تعامل پیچیده عوامل روانی، اجتماعی و بیولوژیکی، علاوه بر ژنتیک و عوامل محیطی” مطرح می کنند.

تحقیقات قبلی در مورد میزان اختلالات روانپزشکی پس از زایمان نشان می دهد تقریبا سه درصد از زنان در سه ماه اول پس از زایمان دچار یک اختلال روانپزشکی هستند، اما تاکنون هیچ تحقیقی در مورد اینکه آیا این اختلالات باعث دلسرد شدن دوباره زنان برای بارداری می شود، انجام نشده است.

دکتر لیو درباره انگیزه این مطالعه گفت: ما می خواستیم بررسی کنیم آیا زنان دارای اختلالات روانپزشکی پس از زایمان احتمال فرزندآوری دوم را کاهش می دهند؟ علاوه بر این، ما در نظر گرفتیم آیا کاهش میزان زاد و ولد به دلیل انتخاب های شخصی یا کاهش باروری بوده است زیرا این موارد مهم است که باید در نظر گرفته شود.

برای انجام این مطالعه، لیو و همکارانش داده های ثبت شده در دانمارک را برای 414 هزار و 571 زن که از سال 1997 تا 2015 در دانمارک صاحب اولین فرزند شده بودند، مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. آنها سپس زنان را تا 19.5 سال دنبال کردند تا اینکه فرزند دیگری متولد شد، مادر مهاجرت کرد، از دنیا رفت، چهل و پنجمین سالگرد تولد آنها بود یا غیره. تا ژوئن 2016، مطالعه را در نقطه ای از وقوع هر یک از این وقایع به پایان رساند.

برای شناسایی اینکه کدام زن ها یک اختلال روانپزشکی پس از زایمان را تجربه کرده اند، آنها دیدند آیا در شش ماه اول تولد فرزندشان برای آنها اختلالات روانپزشکی برایشان داروی روانگردان تجویز شده یا تحت حمایت بیمارستانی هستند.

در مجموع 4 هزار و 327 (1 درصد) از زنان پس از اولین زایمان خود یک اختلال روانپزشکی را تجربه کرده اند. این زنان در مقایسه با زنانی که پس از زایمان دچار اختلال روانپزشکی نشده اند، یک سوم احتمال داشتن فرزند دوم را دارند. اگر مادر به دلیل اختلال روانپزشکی در بیمارستان بستری باشد، احتمال بارداری مجدد او تقریبا نصف خواهد شد.

برخی از محدودیت های این مطالعه شامل این واقعیت است که محققان اطلاعات دقیقی در مورد سقط جنین و مرده زایی ندارند و فقط متولدین زنده در این مطالعه گنجانده شده اند و همه زنانی که پس از زایمان دچار اختلال روانپزشکی شده اند، دارو دریافت نکرده اند یا در بیمارستان به دنبال درمان نبوده اند. بنابراین، استفاده از نتایج این مطالعه خاص در مورد سایر جمعیت ها در سراسر جهان امکان پذیر نیست.

دکتر لیو گفت: اگرچه تعداد کمتری از زنان مبتلا به اختلالات روانپزشکی پس از زایمان دارای فرزندان بعدی بودند، اما قابل توجه است حدود 69 درصد از این زنان هنوز فرزند دوم را انتخاب کردند. برای 31 درصد زنان باقیمانده باید دلایل عدم داشتن فرزند دیگر را از یکدیگر تفکیک کنیم. اگر آنها به دلیل ترس از عود اختلالات از بارداری دیگر جلوگیری کردند، پیام بالینی مهم برای آنها این است که پیشگیری از عود امکان پذیر است.
مترجم: الهه زارعی