برچسب: کودک

تاخیر رشد کودکان 

همه ما دوران کودکی را دوره رشد و نمو می دانیم اما نرسیدن به نقاط عطف خاصی در بازه زمانی معین چیزی نیست که به عنوان تأخیر رشد کودکان در نظر گرفته شود. رشد آینده کودک در سه سال اول زندگی شکل می گیرد و تأخیر در رشد می تواند به معنای عقب ماندن از همسالان و عملکرد ضعیف در زمینه های اجتماعی و تحصیلی باشد.

در صورتی که کودک از نظر رشد اجتماعی و مهارت های حرکتی از همسالان خود عقب باشد، می توان آن را به عنوان یک نشانه در نظر گرفت. برای والدین ناراحت کننده است که کودکشان در یادگیری چیزهای جدید، هماهنگی کارها و تعامل با همسالان خود مشکل داشته باشد به همین دلیل آگاهی از مشکلات متداول رشد و چگونگی بروز آنها در کودکان که در این بخش از بیا نی نی به طور کامل به ان پرداخته شده است اهمیت زیادی دارد.

عوامل موثر در بروز تاخیر رشد در کودکان 

احتمال بروز تاخیر در رشد کودکان به عوامل زیر بستگی دارد:

• اختلالات ژنتیکی و کروموزومی مانند سندرم داون
• قرار گرفتن در معرض آلاینده های محیطی و عوامل سمی تهدید کننده
• سوءتغذیه یا نداشتن رژیم غذایی مناسب
• عفونت ها
• عدم رعایت بهداشت، مراقبت و تولد زودرس

همه عوامل فوق تأثیر زیادی بر تأخیر رشد کودکان دارند. زندگی سالم، ورزش و مراقبت از خود می تواند احتمال زایمان سالم را بالا ببرد و عوامل خطر بروز تاخیرهای مختلف رشد را کاهش دهد.

تفاوت بین تاخیر رشد و ناتوانی در رشد 

تأخیر در رشد موقتی است در حالی که ناتوانی در رشد دائمی است. تاخیر در رشد را می توان با داروها، روش های درمانی مناسب، آموزش کودکان و  درمان های زودهنگام رفع کرد. از طرف دیگر، ناتوانی در رشد قابل درمان نیست و ممکن است کودک در طول زندگی خود به آموزش خاصی نیاز داشته باشد.

ناتوانی در رشد می تواند به دلیل اختلالات ژنتیکی، مصرف بیش از حد داروهای خاص، آسیب مغزی و عوارض بارداری ایجاد شود. به همین دلیل مراقبت از نظر عاطفی و جسمی، قبل از بارداری یا زایمان ضروری است.

تاخیر رشد در کودکان چگونه است؟

مهارت های شناختی، عاطفی و حرکتی جز تاخیرات رشد هستند و براساس رویداد های خاصی مانند لبخند زدن، برداشتن اولین قدم و شناسایی برخی الگوهای رفتاری در کودکان با توجه به گروه های سنی آنها طبقه بندی می شود. این کودکان رشد می کنند اما به دلیل وجود برخی علائم مشخص می توان پی به تاخیر رشد و عدم سلامت کلی در آنها برد. 

تشخیص تاخیر رشد کودک

وجود تاخیرات رشد در کودکان با بررسی موارد زیر قابل تشخیص است:

• به کار بردن کلمات و حرکات خاص برای شناسایی والدین
• ابراز علاقه نسبت به دوستان و مراقبان
• توانایی نشستن بدون تکیه دادن
• بالا رفتن از پله ها بدون کمک
• خط خطی کردن با مداد ، مداد رنگی و خودکارها
• دانستن نحوه استفاده از اشیا روزمره مانند قاشق، چنگال و مسواک
• درک کلمات،  پاسخگویی  و گفتن نه
• ابراز احساسات واضح مانند شادی ، عصبانیت و ناامیدی از طریق حالت چهره و صداها

علل انواع تاخیر رشد در کودک و علائم و درمان هر یک

تأخیر در رشد بینایی 

یکی از نشانه های تاخیر رشد در شش ماه اول نوزادان تاری دید است. اگر کودک در هماهنگی حرکت عضله چشم در هر دو چشم خود مشکل دارد، پس از دو ماه حرکات دستان خود را با چشم هایش دنبال نمی کند یا پس از شش ماه همچنان تاری دید را تجربه می کند جای نگرانی وجود دارد.

علل تأخیر در رشد بینایی

دلایل عمده تأخیر رشد بینایی کودکان عبارتند از:

• عیوب انکساری مانند نزدیک بینی و دور بینی
• آمبلیوپی یا سندرم تنبلی چشم که شامل ضعف بینایی در یک چشم است
• آب مروارید بچگانه که چشم کودک را تار می کند
• بیماری چشم “رتینوپاتی زودرس”
• دو بینی

درمان تأخیر در رشد بینایی

• درمان های موثر برای تاخیر در رشد بینایی فوق عبارتند از:
• لنز / عینک
• جراحی
• استفاده از وصله های چشم

علائم هشدار دهنده

تاخیر در رشد بینایی کودکان چندین نشانه دارد. اگر کودک با هر یک از مشکلات زیر روبرو شد، بلافاصله به پزشک مراجعه کنید:

• تاری دید (بعد از شش ماه)
• عدم توانایی در دنبال کردن اجسام متحرک
• حرکت عضله غیر هماهنگ چشم
• حرکت مکرر چشم
• فرو رفتگی و بیرون زدگی چشم (فراتر از بازه زمانی شش ماهه)
• ندیدن اشیا دور یا نزدیک (فاصله یک فوت تا شش فوت)

تأخیر در رشد زبان و گفتار

کودکان زمانی تأخیر در رشد زبان را تجربه می کنند که قادر به بیان کلمات مفهومی نیستند، در حالی که تاخیر رشد گفتار، تلفظ را به تأخیر می اندازد. تأخیر در گفتار از مشکلات مربوط به صدا در کودکان است که وقتی با تاخیر در رشد زبان (عضو زبان ) او همراه شود منجر به عدم رشد کلامی خواهد شد.

علل تأخیر در رشد زبان و گفتار

تاخیر در رشد زبان و گفتار دلایل مختلفی دارد و نداشتن شنوایی می تواند دلیل اصلی این امر باشد چرا که کودک در وهله اول نتوانسته کلمات را بشنود. از دلایل دیگر تاخیر در رشد زبان می توان به موارد زیر اشاره کرد:

• عدم قرار گرفتن در معرض یک محیط گفتاری، از این رو یادگیری زبان / گفتار وجود ندارد
• تولد زودرس
• ناتوانی ذهنی (مربوط به سندرم داون، سندرم ایکس شکننده، نقایص ژنتیکی و سندرم جنینی الکل)
• آسیب مغزی یا ضربه روحی
• اوتیسم
• آپراکسی گفتار ( اختلالی است که کودک در تعیین توالی و اجرای حرکات گفتاری مشکل دارد)
• لالی انتخابی(کودک به سادگی در همه شرایط صحبت نمی کند)

درمان تأخیر در رشد زبان و گفتار

گزینه های درمانی موثر در  تأخیر رشد گفتاری و زبانی شامل ارجاع کودک به یک متخصص کاردرمانی، مددکار اجتماعی، آسیب شناس گفتار و زبان یا شنوایی سنجی است.

در این بخش از بیا نی نی، گزینه های درمانی موثر در تأخیر رشد زبان و گفتار کودکان ذکر شده است:

• صحبت با جنین قبل از تولد
• پاسخ دادن به نیازهای کودک
• خواندن کتاب و قصه گفتن با صدای بلند
• توصیف عملی کارهای کودک در طول روز 
• استفاده از حرکات هنگام صحبت با کودک
• انجام بازی های گفتاری

علائم هشدار دهنده

با بررسی موارد زیر از تاخیر رشد زبان و گفتار کودکان خود مطمئن شوید:

• بعد از یک بازه زمانی خاص قادر به گفتن “مادر” و “بابا” نیست
• به صدا ها پاسخ نمی دهد یا واکنشی در برابر صدا زدن نام او نشان نمی دهد
• متوجه دستورالعمل های ساده نمی شود 
• نمی تواند اعضای مختلف بدن را با نامگذاری شناسایی کند
• دایره واژگان گسترده ای ندارند
• حرکات را بر گفتار ترجیح می دهد
• در گفتن جملات 2-3کلمه ایی، ناتوان است

تاخیر در رشد مهارت حرکتی

تاخیر در رشد مهارت حرکتی کودکان با مهارت حرکتی  ظریف مانند راه رفتن، خزیدن، برداشتن قاشق یا نوشیدن  یک لیوان آب  مرتبط است. هنگامی که کودک تاخیر رشد مهارت حرکتی را تجربه می کند، در هماهنگی حرکات خاص، برداشتن مداد رنگی، طراحی نقاشی، راه رفتن، دویدن و سایر فعالیت های بدنی که به هماهنگی مغز و دست نیاز است مشکل دارد.

علل تاخیر در رشد مهارت حرکتی

دلایل احتمالی تاخیر حرکتی رشد در کودکان عبارتند از:

• تولد زودرس
• آسیب مغزی
• فلج مغزی
• آتاکسی ( شرایطی که باعث ایجاد نقص در هماهنگی عضلات می شود)
• میوپاتی
• مشکلات بینایی
• اسپینا بیفیدا ( یک بیماری ژنتیکی است که باعث فلج نسبی / کامل ناحیه نخاع بدن می شود)

درمان تاخیر در رشد مهارت حرکتی

درمان  تاخیر رشد مهارت های حرکتی شامل ترکیب برنامه های طولانی مدت ورزشی است که توسط پزشک تعیین می شود. این درمان ها به اختلال عملکرد حسی و رشد مهارت های حرکتی  از طریق کار درمانی کمک می کند.

علائم هشدار دهنده

در صورت مشاهده هر گونه علائم هشدار دهنده در مهارت های حرکتی کودک ، بلافاصله به پزشک مراجعه کنید:

• عدم توانایی در برداشتن و گرفتن اشیا
• عدم کنترل سر و گردن
• عدم توانایی در بردن اشیا به دهان
• تاخیر در غلتیدن ، نشستن یا راه رفتن
• سفتی عضلات
• مشکل در بلع
• کلافگی
• اسپاسم عضلات

تأخیر رشد اجتماعی و عاطفی

تأخیرهای رشد اجتماعی و عاطفی بر نحوه درک کودک از جهان تأثیر می گذارد و زمانی که این کودکان در معرض محرک های محیطی قرار می گیرند متفاوت از کودکان دیگر عمل می کنند.  این تأخیرها می تواند توانایی کودک در یادگیری ، برقراری ارتباط و تعامل با دیگر کودکان و بزرگسالان را تحت تأثیر قرار دهد.

علل تأخیر رشد اجتماعی و عاطفی

شایع ترین علل تاخیر رشد اجتماعی و عاطفی در کودکان عبارتند از:

• کودک آزاری یا ضربه روحی
• آسیب مغزی
• ناتوانی در یادگیری مانند بد خوانی، نوشتار پریشی و دیسکلکولیا
• از دست دادن شنوایی به دلیل اختلالات ژنتیکی و عفونت ها
• اختلال در مهارت های ارتباطی و تعاملی مربوط به اختلالات طیف اوتیسم

درمان تأخیر رشد اجتماعی و عاطفی

مشاوره با یک متخصص گفتار درمانی، به رفع این مشکل کودکان کمک می کند. روش های درمانی شامل گفتگو با کودک، کمک به او در درک نشانه های اجتماعی و عاطفی و مصرف برخی داروهای تجویز شده برای مقابله با مشکلات عاطفی و رفتاری مانند اضطراب، افسردگی، تغییرات خلقی و عصبانیت های ناگهانی است.

علائم هشدار دهنده

• عدم توانایی در برقراری ارتباط چشمی
• نداشتن انگیزه و علاقه در برقراری ارتباطات
• لکنت زبان ، مشکل در بیان توالی کلمات
• گریه زیاد و عدم تحمل در دوری از والدین
• نشان ندادن احساسات و پاسخ ندادن به غریبه ها
• عدم علاقه به بازی با کودکان دیگر

تأخیر رشد شناختی

کودکانی که دچار تاخیر رشد شناختی هستند دچار اختلال در توانایی یادگیری و مشکل در رشد شناختی می باشند. از مسائل  مربوط به تأخیر رشد شناختی چنانچه پیش از این هم در بیا نی نی اشاره شد، می توان دشواری در برقراری ارتباط، عدم توانایی تعامل با دیگران و مشکلات مرتبط با بازی را نام برد.

علل تأخیر رشد شناختی

شایعترین علل تاخیر رشد شناختی عبارتند از:

• اختلالات یادگیری مختلف مثل :خواندن ، نوشتن و سایر مهارتهای یادگیری
• مسمومیت
• قرار گرفتن در معرض الکل یا سموم مضر قبل یا بعد از تولد
• سندرم داون
• اختلالات طیف اوتیسم
• عوارض بیماری
• سایر علل ناشناخته

درمان تأخیر رشد شناختی

اگر فکر می کنید فرزندتان مشکلی دارد با یک پزشک و متخصص مشورت کنید. روش های معمول درمان عبارتند از:

• آموزش ویژه به کودکان
• مصرف داروهای تجویز شده  که می تواند به مشکلات رفتاری ، تغییرات خلقی و کوتاه کمک کند

علائم هشدار دهنده

علائم هشدار دهنده تاخیر رشد شناختی در کودکان عبارتند از:

• ناتوانی در رسم  یک دایره یا اشکال ساده
• عدم درک دستورالعمل های ساده
• لذت نبردن از بازی با اسباب بازی ها یا کودکان دیگر
• توجه نداشتن به تصاویر یا اشیا معمول خانه
• تقلید نکردن از حرکات یا کلمات دیگران
• عدم تمرکز بیش از 5 دقیقه روی یک فعالیت در 5 سالگی

تشخیص تأخیر رشد شناختی

برای درمان کودکانی که دچار تاخیرات رشد هستند اولین گام تشخیص صحیح بیماری است. به همین دلیل برای تشخیص تاخیرات رشد، غربالگری و ارزیابی رشد صورت می گیرد. متخصصان و کاردرمانگرها طیف وسیعی از مهارت های کودک از جمله مهارت شناختی، حرکتی، اجتماعی و عاطفی و زبان و گفتار را ارزیابی می کنند. پزشک ممکن است برای ارزیابی یا تشخیص علائم تاخیر رشد، نحوه صحبت، حرکت، یادگیری و رفتار کودک را بررسی کند.

عوامل خطر تاخیر رشد 

کودکانی که تاخیر رشد دارند معمولاً در محیط کلاس و فعالیت های سریع از همسالان خود عقب می مانند و در برقراری ارتباط با سایر کودکان و یادگیری مهارت های جدید با مشکل  روبرو می شوند.

همان طور  که از نامشان مشخص است تأخیرهای رشد دائمی نیستند و در دوره خاصی بروز می یابند. با روشهای درمانی صحیح، تأخیر در رشد کودک بسیار کاهش می یابد. به خاطر داشته باشید که هر کودک با سرعت متفاوتی رشد می کند، از این رو مهارت و میزان رشد در همه این زمینه ها متفاوت است.

زمان مراجعه به پزشک 

هر زمان با مشاهده علائم هشدار دهنده تاخیر  رشد و رفتار غیر عادی برخلاف آنچه از سن او انتظار می رود باید کودک را نزد پزشک ببرید. برای از بین بردن احتمال تاخیر رشد قبل از تولد نوزاد می توانید با مراقبت از خود و داشتن رژیم غذایی حاوی ویتامین ها، مواد معدنی و غذاهای مغذی عوامل خطر را کاهش دهید.

زوری غذا دادن به کودک ممنوع

همه ی ما به عنوان والدین، می خواهیم فرزندان مان تغذیه مطلوبی داشته باشند که بدین منظور لازم است یک وعده غذایی مناسب و متعادل را برایشان فراهم کنیم. با این حال، غذا دادن به کودک می تواند یک کار دشوار باشد خصوصا اگر او تمایلی به خوردن غذای مورد نظر نداشته و امتناع کند، که در چنین شرایطی والدین معمولا به زور متوسل می شوند و این ممکن است عواقب ناخوشایندی را به همراه داشته باشد. اگر می خواهید از عواقب اجباری غذا دادن به کودک با خبر شوید، از خواندن این قسمت از سبک زندگی بیا نی نی غافل نشوید.

زوری غذا دادن به کودک به چه معناست ؟

تامین غذا و غذا دادن به کودک کاری است که همه والدین می خواهند انجام دهند اما گاهی اوقات برای این کار به زور متوسل می شوند. مواردی که در ادامه ذکر شده است نشان از زوری غذا دادن به کودک می باشد:

• تصمیم گیری درباره میزان غذا، زمان و آنچه که کودک باید بخورد
• زیاد غذا دادن به کودک حتی اگر آن را دوست نداشته باشد
• مقایسه کودک با بچه های دیگر
• باج دادن به او برای خوردن غذا یا پیشنهاد یک غذای ناسالم
• نادیده گرفتن در خواست کودک برای کم غذا خوردن یا موکول کردن آن به زمانی دیگر

دلیل ؛ چرا والدین به اجبار به فرزندان خود غذا می دهند ؟

هر آنچه که تربیت صحیح فرزندان را تضمین کند بر عهده والدین است و تامین غذا و تغذیه نیز یکی از آن هاست. در ادامه دلایل این که چرا والدین گاهی اوقات به زور متوسل می شوند آورده شده است:

1- تمام کردن آنچه در ظرف است

بیشتر ما این تصور را داریم که آنچه در بشقاب است باید خورده شود اما در مورد بچه ها این گونه نیست زیرا آن ها فقط مقدار غذایی را می خورند که متناسب با گنجایش معده شان است.

2- اجبار موقع شناساندن غذاهای جامد

این یک اشتباه رایج تغذیه ای است که والدین هنگام شروع تغذیه با کودکان برای اولین بار مرتکب می شوند. هدف این نیست که کودک را مجبور کنید تا غذایی بخورد بلکه باید اجازه دهید او طعم غذای جدید را امتحان کند و در صورتی که آن را دوست داشت به طور کامل بخورد.

3- نگرانی این که کودک به اندازه کافی غذا نخورد

کودکان خردسال غالبا غذا می خورند اما معمولا مقدار غذایشان کم است. والدین فکر می کنند که ممکن است کودک شان غذای کافی نخورد یا از مواد مغذی کامل بهره مند نشود، بنابراین او را مجبور به تغذیه بیش از حد می کنند.

4- غذا گذاشتن در دهان کودکان بزرگ تر

بعضی از والدین تمایل دارند که خودشان به کودک غذا بدهند، حتی زمانی که آن ها به اندازه کافی رشد کرده باشند و خودشان هم می توانند این کار را بکنند و همین باعث پرخوری کودک خواهد شد.

5- درک نکردن نیاز های کودک

والدین معمولا فکر می کنند که بیشتر از آنچه فرزندان شان نیاز دارد آگاهی دارند و همین امر در مورد غذا نیز صدق می کند بنابراین، هنگامی که کودک از غذاخوردن امتناع می کند معمولا مجبور می شوند تا به زور به او غذا بدهند زیرا فکر می کنند کودک نیاز های بدن خود را درک نمی کند.

6- اجبار برای معرفی و خوردن غذاهای جدید

اغلب والدین وقتی یک میوه جدید، سبزی یا حتی یک غذای جدید را به کودک معرفی می کنند، او را مجبور به خوردن می کنند. آن ها فکر می کنند که مدام باید یک آیتم غذایی جدید به کودک داده شود تا بتواند طعم و مزه آن را بپسندد.

7- مقایسه با کودکان دیگر

والدین معمولا کودک خود را با دوست یا حتی فامیل هم سال او مقایسه می کنند و اگر آن ها غذای بیشتری بخورند، ممکن است احساس کنند که به خوبی فرزند شان تغذیه نمی کند بنابراین راهکار تغذیه اجباری را انتخاب می کنند.

8- برای ایجاد عادت های خوب

اگر غذای خاصی سالم است به این معنا نیست که حتما باید کودک خود را مجبور به خوردن آن کنید. اغلب والدین فکر می کنند که برای ایجاد عادت های خوب غذایی، باید کودکان خود را مجبور به خوردن برخی غذاها کنند حتی اگر خوردن آن را دوست ندارند.

عوارض جانبی زوری غذا دادن به کودک چیست ؟

اغلب والدین فکر می کنند که هر کاری از دستشان برآید برای تربیت فرزندشان انجام می دهند و غذا دادن نیز جزء لاینفک آن است. با این حال، از تغذیه اجباری باید اجتناب کرد که در غیر این صورت عوارضی را به همراه خواهد داشت که برخی از آن ها را در این بخش از بیا نی نی آورده ایم.

1- استفراغ

هنگامی که کودک را بر خلاف میل او تغذیه می کنید، ممکن است در نهایت با بیرون ریختن غذا یا استفراغ او مواجه شوید.

2- بیزاری از غذا

تغذیه اجباری ممکن است کودک را نه تنها از آن غذایی که ممکن است به او بدهید منزجر کند بلکه باعث ایجاد حس دافعه او نسبت به آن و سایر غذاها نیز خواهد شد.

3- کور کردن اشتها

کودکان نیز همانند ما وقتی احساس گرسنگی می کنند غذا می خورند اما گاهی والدین به درک این احساس توسط کودک شان شک دارند و او را وادار به غذا خوردن می کنند. همین باعث می شود تا اشتهای آن ها کور شود.

4- احساسات منفی

این گونه ممکن است که کودک نسبت به غذا و حتی والدینش احساس بد و منفی پیدا کند.

5- ایجاد عادت غذایی ناسالم

ممکن است کودک با بیزار شدن نسبت به غذای سالم، به عادات غذایی ناسالم روی آورد.

6- عدم کنترل غذایی

یکی از بدترین مضرات تغذیه اجباری کودکان نوپا یا خردسال این است که آن ها ممکن است کنترل عادات غذایی خود را از دست بدهند.

7- اختلالات در خوردن

با ادامه عدم کنترل غذایی در کودک، او ممکن است دچار اختلالات خوردن مانند بی اشتهایی، پر خوری و … شود.

8- ادامه دار شدن مشکلات خوردن

همزمان با رشد کودک، او حتی ممکن است غذای کمتری بخورد تا این که میل به غذای بیشتری داشته باشد.

9- دوست نداشتن مادام العمر غذا

کودک ممکن است انزجار طولانی مدت نسبت به غذا داشته باشد و تا بزرگسالی از غذا خوردن بیزار باشد.

10- کنترل والدین در مورد مواد غذایی منجر به مسائل مربوط به غذا خوردن می شود

وقتی والدین با زور به کودک خود غذا می دهند، ممکن است در نهایت باعث از دست رفتن احساس او و عدم کنترل زندگی شان شود که در نهایت مشکلات عزت نفس پایین کودک را به همراه خواهد داشت.

چگونه تحمیل غذا خوردن به کودک را متوقف کنیم؟

اجبار در غذا خوردن کودکان ممکن است منجر به بسیاری از مشکلات جسمی، عاطفی و فیزیولوژیکی شود بنابراین مهم است که درک کنید چرا به زور به او غذا می دهید و به دنبال دلیلی باشید که ممکن است باعث چنین رفتاری شود. اگر احساس می کنید کودک شما کمتر از خواهر و برادر خود غذا می خورد، از خوردن غذا امتناع می کند، بیشتر از آنکه غذا بخورد مشغول بازی است بسیار طبیعی است. شما باید آرامش خود را حفظ کنید و نترسید و در این مواقع اجازه دهید فرزندان تان احساس گرسنگی کنند و خودشان درخواست غذا بدهند.

آنچه می توانید انجام دهید تا کودک شما بدون آنکه او را مجبور کنید به درستی غذا بخورد:

• با کودک خود غذا بخورید
• هنگام معرفی غذای جدید صبور باشید
• اگر کودک حواسش پرت شد توجه او را دوباره جلب کنید
• در کل صبر پیشه کنید

برخی از سوالات متداول

1- اگر فرزندم بد غذاست باید او را مجبور به غذا خوردن کنم ؟

اگر فرزند شما بد خوراک است اولین کاری که باید کنید این است که دلیل اصلی را جویا شوید. این کار به شما کمک می کند تا با شرایط بهتر کنار بیایید. حتی اگر کودک مشغول چیزی شده است و زمان وعده های غذایی را فراموش می کند بهتر است او را تنها بگذارید تا هر زمان که احساس گرسنگی کرد، پیش شما بیاید.

2- چگونه می توان عادت غذایی سالم را در کودک بوجود آورد؟

جدا از این که شما باید الگوی خوبی برای کودک خود باشید، سعی کنید به او اجازه دهید تا در انتخاب وعده های غذایی تصمیم گیری کند و ترجیحات او را در نظر بگیرید. این کار می تواند به شما در ایجاد عادت غذایی خوب و سالم کمک کند.

مهم است که به کودک خود غذای سالمی بدهید اما این بدان معنا نیست که او را به اجبار تغذیه کنید.

اگر فرزند تان با غذا خوردن ارتباط سختی برقرار می کند می توانید با پزشک او مشورت کنید.

شیوه ی صحیح تشویق و ترغیب کردن کودک به درس خواندن

همه ما دوست داریم که کودکانمان را از هر جهت رشد و پرورش دهیم در نتیجه تلاش زیادی می کنیم تا آن ها را مودب، سالم و همچنین درس خوان بار بیاوریم اما شاید نتوانیم این انتظارات خود را عملی کنیم. به نظر شما چه راهکارهایی وجود دارد که بتوان کودک را ترغیب کرد تا درس بخواند؛ بدون این که او اعتراضی داشته باشند؟ در این قسمت از خانواده پلاس بیا نی نی روش های ترغیب کردن کودک در درس خواندن را که این روزها جزو نیازهای مهم تقریبا همه ی شماست به شما معرفی خواهیم کرد، با ما همراه باشید.

بهترین راهکار های تشویق فرزندتان به درس خواندن

1. نزدیک کودک بنشینید

بهترین کاری که می توانید برای انگیزه دادن به کودک برای درس خواندن انجام دهید، این است که هنگامی که او قصد مطالعه دارد، کنارش بنشینید و خودتان هم موبایل و لپ تاپ را کنار بگذارید. مثلا سعی کنید یک کتاب مطالعه کنید یا کارهای مربوط به شغل تان را انجام دهید.

2. برای نمره و درس به او استرس وارد نکنید

درست است که نمره خوب اهمیت دارد اما نباید بیش از حد خودتان را درگیر آن کنید. بهتر است که تمرکز او را بیشتر روی یادگیری قرار دهید. از کودک تان بخواهید که در مورد فعالیت هایی که در مدرسه انجام شده است، یک توضیح خلاصه به شما بدهد و ببینید که چه چیزی در مدرسه یاد گرفته است.

3. همیشه طرف کودک باشید

بیش از حد برای نمره ی بالا گرفتن به کودک تان فشار وارد نکنید و همیشه خیلی ملایم و مهربان با او صحبت کنید. سعی کنید که دیدگاه های او را هم بفهمید. کودک خود را برای درس خواندن به یک کودک مسئولیت پذیر تبدیل کنید اما این کار را با یک روش مثبت و با خوشرویی انجام دهید. هر گونه رفتار منفی ممکن است کودک را سرخورده کند و باعث شود که او در برابر شما جبهه بگیرد.

4. در مورد درس با او مباحثه داشته باشید

با کودک خود در مورد این که هر درس را در کلاس چگونه ارزیابی می کند، صحبت کنید. از او بپرسید که چه چیزی باعث می شود تا هنگام درس خواندن بیشتر حواسش را جمع کند و علاقه بیشتری پیدا کند. موضوعات مورد علاقه کودک را بشناسید. کلاس ها و معلم مورد علاقه اش را شناسایی کنید تا انگیزه او را افزایش دهید.

5. برنامه درسی درست کنید

هر کاری را باید از یک راه سیستماتیک انجام دهید تا بتوانید به نتایج مثبتی برسید. پس بهتر است یک برنامه درسی تهیه کنید و به آن پایبند باشید.

6. محیط را برای مطالعه مناسب کنید

حتماً اطمینان حاصل کنید که هیچ عامل حواس پرتی از جمله صدای بلند، تلویزیون، بازی خواهر و برادر و غیره حواس کودک شما را پرت نمی کند. پس سعی کنید یک محیط آرام را برای او فراهم کنید تا توجه و تمرکز کودک شما افزایش پیدا کند و علاقه به درس خواندن را از دست ندهد.

7. با معلم صحبت کنید

اگر شاهد نمره های بد دانش آموز در یک درس خاص بودید، بهتر است که با معلم ارتباط برقرار کنید و نگرانی هایتان را با او مطرح کنید. ارتباط معلم با والدین باعث می شود که پدر و مادر اطلاعات بیشتری در مورد ویژگی های یادگیری و اخلاقی کودک داشته باشند و بتوانند به او بیشتر کمک کنند.

8. استایل یادگیری کودک خود را دنبال کنید

بسیار مهم است ببینید که کودک شما با چه استایلی بهتر یاد می گیرد. مثلاً از طریق شنیدار، گفتار، دیدار و یا هر روش دیگری. در نتیجه سعی کنید برنامه درسی لش را بر اساس ترجیحات او تعیین کنید.

9. با یکدیگر اهدافی برای مطالعه داشته باشید

بهتر است که یک هدف دست یافتنی را تعیین کنید و در کنار هم برای آن تلاش کنید. این اهداف می توانند کوتاه مدت، میان مدت یا حتی طولانی مدت باشند تا بعد از دستیابی به هر کدام، انگیزه شما و کودک افزایش پیدا کند.

10. به نظرات و عقاید کودک گوش کنید

بسیار مهم است که به حرف های کودک گوش کنید و به او احترام بگذارید، حتی اگر احساس می کنید که حرف درستی نمی زند. گوش کردن به صدای کودک و عقاید او به شما کمک می کند تا اعتماد به نفس کودکتان را بالا ببرید. سپس او هم سعی می کند استدلالی صحبت کند.

11. به کودک کمک کنید که از شکست هایش، بیاموزد

شکست بخشی از زندگی است و پایان جهان نیست. حتی اگر نمره پایین هم می گیرد، نباید او را سرزنش کنید یا با همکلاسیانش مقایسه کنید. با این کار حس اعتماد به نفس را در او از بین می برید. پس کودک را تشویق کنید تا اشتباهاتش را بشناسد و از آن ها درس بگیرد.

12. کودک خود را بیشتر درگیر کنید

یکی از ایده های مناسب این است که هنگام خرید لوازم التحریر و یا حتی میز مطالعه و هر چیزی که مربوط به درس است، کودک خود را در نظر بگیرید و تا جایی که می توانید طبق سلیقه او عمل کنید تا انگیزه اش برای درس خواندن افزایش پیدا کند.

13. به دنبال تذکر نباشید

همه پدرها و مادر ها دوست دارند که از کودک خود محافظت کنند و همیشه بهترین ها را برای او می خواهند اما گاهی اوقات این دلسوزی باعث دستور دادن بیش از حد می شود و این که شما مدام در حال تایید غلط و درست او هستید. از انجام این کار خودداری کنید زیرا تذکر بیش از حد، کودک شما را بی انگیزه خواهد کرد.

14. موفقیت های او را تایید کنید

همه دوست دارند که در زندگی به جایی برسند، کودکان هم از این قاعده مستثنا نیستند. پس بسیار مهم است که حتی کوچکترین موفقیت های او را هم ببینید و بابت آن ها تشکر کنید. انجام این کار نه تنها او را خوشحال می کند، بلکه انگیزه او را به شدت بالا خواهد برد.

15. عادت به مطالعه داشته باشید

بسیار مهم است که عادت به مطالعه را در خود و در کودک تان ایجاد کنید. کودکانی هستند که از همان دوران کودکی علاقه مند به مطالعه می باشند و همیشه به دنبال وقت خالی برای انجام این کار هستند . در نتیجه به درس خواندن هم علاقه بیشتری نشان می دهند.

16. محکم و منظم باشید

در مطالب قبلی تریبت فرزند در بیا نی نی خواندید که داشتن نظم در زندگی به کودک شما یاد می دهد که او هم نظم داشته باشد و هدفش را دنبال کند. اصلا منظور ما این نیست که بیش از حد خشن رفتار کنید، بلکه سعی کنید با ایجاد عادات رفتاری صحیح در خودتان از جمله استحکام و نظم، یک فضای مطالعه مناسب و مثبت ایجاد نمایید.

17. به کودک رشوه ندهید

قدردانی و خرید جایزه یا هدیه، جنبه مثبت عادات مطالعه در کودک را ارتقا می دهد اما نباید به او رشوه بدهید. شاید باج دادن به کودک برای درس خواندن در کوتاه مدت، مشکل را برطرف کند اما این کار، انگیزه و شور لازم را برای درس خواندن در او ایجاد نمی کند.

18. داستان گویی را امتحان کنید

می توانید با روش داستان گویی، علاقه کودک را به مطالعه افزایش دهید. سعی کنید داستان های شفاهی هیجان انگیزی بخوانید و نکات یادگیری را در آن بگنجانید تا استرس کودک را نیز کاهش دهید و او را علاقه مند کنید.

19. زمان مطالعه را به یک زمان سرگرم کننده تبدیل کنید

بعضی از خانواده ها به اشتباه کودک خود را تنبیه می کنند و با خشونت از آن ها می خواهند که درس بخوانند. در نتیجه کودکان درس خواندن را یک راه مجازات می دانند اما به جای آن می توانید زمان درس خواندن را به یک تایم سرگرم کننده و پر از هیجان تبدیل کنید و از آن لذت ببرید. پس سعی کنید در کنار کودک، خودتان هم مطالعه کنید تا اینکه بخواهید او را تنها بگذارید.

20. به کودک کمک کنید

هر جایی که کودک نیاز به اصلاح اشتباه دارد، به او کمک کنید. سعی کنید مشکلات درسی اش را برطرف کنید. اگر چندین بار توضیح دادید و متوجه نشد، هرگز نباید عصبانی شوید. صبور باشید و خیلی آرام و ملایم مشکلات درسی اش را برطرف کنید. در نهایت این که هنگام درس خواندن نباید کوچکترین استرس و تنشی را در کودک ایجاد کنید زیرا قطعاً اعتماد بنفس و انگیزه او را برای تحصیل به شدت می کاهد.

21. تا حد امکان فرمان را به دست کودکتان بدهید

وقتی نوبت به آموزش می رسد، تمام تجربه برخی از بچه ها کنترل، کنترل، کنترل است. هنگامی که کودک احساس می کند کنترل می شود، یا وقتی که مسئله آموزش او خارج از کنترل است، او اغلب از یادگیری کنار می رود. راهنمایی کودکان از طریق فرایند یادگیری مهم است، اما به همان اندازه مهم است که به کودکان اجازه دهیم تجربه یادگیری خود را کنترل کنند. زمانی که شما به او اجازه ی کنترل و هدایت این مسئولیت را می دهید؛ چه در خانه و چه در کلاس، این توانایی را در کودکتان ایجاد می شود که مستقیماً در انتخاب های یادگیری خود نقش داشته باشد.

22. ارتباط صریح و صمیمانه را تشویق کنید

کودک یا دانش آموز خود را تشویق کنید تا نظر خود را در مورد آنچه در تحصیل او می گذرد ابراز کند. فضایی باز ایجاد کنید که در آن احساس راحتی کند و ابراز علاقه، نفرت یا نگرانی کند. هنگامی که او نظر خود را به اشتراک گذاشت، اطمینان حاصل کنید که احساسات او را تأیید کنید – حتی اگر مخالف باشید. وقتی کودکان احساس می کنند نظرشان مهم نیست یا گیر افتاده اند، احتمالاً از روند یادگیری جدا می شوند.

23. روی علایق فرزند خود تمرکز کنید

وقتی یادگیری کودکان را در مناطق و موضوعات مورد علاقه درگیر می کند، یادگیری سرگرم کننده می شود و کودکان درگیر یادگیری می شوند. اگر واقعاً می خواهید به کودک خود کمک کنید تا یک یادگیرنده خوب شود، او را به جستجوی موضوعات جذاب او ترغیب کنید. اگر او دایناسورها را دوست دارد، به او کمک کنید کتاب ها و داستان های جذاب و جالب در مورد دایناسورها پیدا کند. سپس او را به چالش بکشید تا پنج دایناسور مورد علاقه خود را شناسایی کرده و توضیح دهد که چرا هر یک را انتخاب کرده است.

24. انواع مختلف سبک های یادگیری را معرفی و تشویق کنید

هر کودک ترجیحات و سبک های یادگیری را دارد که متناسب با روش یادگیری اوست. بعضی از کودکان سبک یادگیری غالب دارند، در حالی که دیگران ترجیح می دهند با استفاده از ترکیبی از سبک های یادگیری یاد بگیرند. لزوماً یک سبک یادگیری درست یا غلط، یا ترکیبی از سبک های یادگیری وجود ندارد. با این حال، با کمک به فرزند خود در کشف سبک های یادگیری ترجیحی خود، می توانید از تکنیک هایی استفاده کنید که میزان و کیفیت یادگیری او را بهبود بخشد.

چنانچه در یکی دیگر از بخش های سبک زندگی بیا نی نی گفته شد هفت سبک یادگیری اساسی وجود دارد:دیداری، شنیداری، کلامی، فیزیکی، منطقی (ریاضی)، اجتماعی و انفرادی. به عنوان مثال، کودکانی که یادگیرنده بصری هستند، با دیدن چگونگی کار کردن، بهتر یاد می گیرند. برعکس، کودکانی که یادگیرنده شنیداری هستند، با گوش دادن به مواردی که در مورد آنها توضیح داده می شود، بهتر یاد می گیرند. برای کودکان خردسال، کاوش و به کارگیری انواع مختلف سبک های یادگیری مفید است.

25. هر روز را به یک روز یادگیری تبدیل کنید

تبدیل هر روز به یک روز یادگیری ممکن است کمی زیاد به نظر برسد، اما اگر این کار را به روش صحیح انجام دهید واقعاً اینگونه نیست. هر زمان ممکن فرزندتان را تشویق کنید تا دنیای اطراف خود را جستجو کند، سوال بپرسید و ارتباط برقرار کنید. به او کمک کنید آنچه را می بیند و تجربه می کند، طبقه بندی، طبقه بندی و تفکر انتقادی کند. تبدیل هر روز به یک روز یادگیری به کودک شما کمک می کند انگیزه درونی را برای یادگیری در کلاس، خانه یا هرجای دیگری که دارد یاد بگیرد.

با مشق ننوشتن کودک خود چه کنیم؟

بسیاری از کودکان دبستانی از انجام تکالیف خود بیزارند و تکالیف خود را به موقع انجام نمی دهند . در مقابل والدین فشار بیشتری به کودکان وارد می کنند و این بگو مگوها زمینه تنش در خانواده را فراهم می کند.

اگر مشق ننوشتن کودکتان به یکی از دغدغه های اصلی شما تبدیل شده ، ابتدا باید علت این امر را بیابید و با روش های صحیح کودک را ترغیب به انجام تکالیف نمایید. در این بخش از بیا نی نی که به درخواست برخی از کاربران که به عنوان والدین کلاس اولی ها این مشکل را مطرح کرده بودند به شما می گوییم که با مشق ننوشتن کودک خود چه کنید.

بهترین و درست ترین راه حل برای حل مشکل مشق ننوشتن کودکان

رابطه عاطفی بهتری با کودک خود برقرار کنید

برای اینکه کودک شما به حرفتان گوش دهد و تکالیف خود را انجام دهد شما باید سعی کنید رابطه کلامی و عاطفی بهتری با او برقرار کنید . این شیوه باعث می شود فرزندی مسئولیت پذیرتر و مطیع تر داشته باشیم.

کودک را مجبور به انجام تکلیف نکنید

برخی از والدین روش غلطی را در برخورد با کودک خود در نظر می گیرند پس به کودک خود زیاد نگویید که تکلیف خود را انجام بده زیرا او به این کار عادت کرده و تا تکرار نکنید تکالیف خود را انجام نمی دهد بلکه وقتی کودک بی خیال از درس نشسته است، کتاب کودک را بیاورید و او را با مهربانی به سمت نوشتن تکالیفش سوق دهید.

سریع بعد از اتمام مدرسه او را مجبور به نوشتن نکنید

بعد از اتمام مدرسه ، اجازه دهید کودکتان استراحت و بازی داشته باشد و هیجاناتش را تخلیه کند سپس از او بخواهید که درس بخواند و هیچگاه بلافاصله پس از مدرسه از او نخواهید تکالیفش را انجام دهد.

هیچگاه مشق کودک را ننویسید

برخی از کودکان از مادر خود می خواهند که تکالیف او را انجام دهد . مادر نیز از روی دلسوزی این کار را انجام می دهد اما نمی داند همین یک بار نوشتن تکلیف سبب می شود کودکش مشق خود را ننویسد و مسئولیت را به دوش مادر خود بیاندازد.

اجازه دهید کودک با عواقب کارش روبرو شود

اگر کودک شما تکالیف خود را به صورت ناقص انجام داد و از انجام باقی آن سر باز زد تکلیف او را ننویسید بلکه اجازه دهید او همانگونه به مدرسه برود و با عواقب کارش روبرو شود . از آن به بعد می فهمد که ننوشتن مشق عواقبی مانند تنبیه و خجالت زدگی را برای او به همراه دارد.

اجازه دهید بین انجام تکالیف بازی کند

اجازه دهید کودکتان بین تکالیفش کمی بازی بکند مثلا اجازه دهید او ریاضی خود را بنویسد و بعد بازی کند و سپس تکلیف فارسی خود را انجام دهد .

هنگام انجام تکلیف پیش او بنشینید

هنگام تکلیف انجام دادن کودک کنارش بنشینید و او را به انجام تکالیفش تشویق کنید. بعد از اینکه فرزندتان خودش به تنهایی توانست تکلیفش را انجام دهد می توانید خود را از او دور کنید واز زمان نشستن کنار او کم کنید.

او را تحقیر نکنید

اگر کودک شما مشق نمی نویسد و درس نمی خواند او را تحقیر نکنید و به او جملات تحقیر آمیز نگویید زیرا با ایجاد احساس حقارت او تکالیفش را انجام نمی دهد.

فرزندتان را با خودش مقایسه کنید

فرزندتان را با خودش مقایسه کنید و هرگز او را با کودک دیگری مقایسه نکنید زیرا این کار کودک را لجباز تر می کند پس به او نگویید تو از دوستت بدتر می نویسی بلکه به او بگویید تو دیروز بهتر مشق می نوشتی.

سخت گیر نباشید

با کودک مهربان باشید و صبوری به خرج بدهید و با شگردی خاص او را به سمت مشق نوشتن سوق دهید . چنانچه در بیا نی نی گفته ایم اگر بازی کودکتان تمام نشده بود یا فیلمی که دارد می بیند به پایان نرسیده بود می توانید به او بگویید که بعد از تمام شدن فیلم یا بازی تکالیفش را انجام بدهد.

سپس بعد از اینکه کودک از تلویزیون و بازی دست کشید یک برش رفتاری بزنید و بلافاصله او را سر درس و مشق نبرید. مثلا بگویید برو آب بخور، دست و صورتت را بشور بعد بیا تکلیف انجام بده یا کمی با او حرف بزنید.

به او انگیزه بدهید

کودک را وادار به انجام تکالیف مدرسه نکنید و با آگاهی و صبر پیشه کردن و تمجیدهای کلامی به کودک خود انگیزه کافی برای انجام تکالیف را بدهید.

پاداش بدهید

اگر کودک تان مشق هایش را به خوبی انجام داد به او پاداش های کوچکی بدهید مثلا بگویید امشب هر غذایی می خواهی برایت درست می کنم و هیچ گاه به او وعده و وعیدهایی که از توانتانم خارج است ، ندهید.

تکالیف او را بررسی کنید

اگر علت انجام ندادن تکالیف کودکتان ، به این علت است که تکلیف او خیلی مشکل و یا خیلی زیاد است باید با آموزگار وی در این¬باره صحبت کنید اما اگر سطح و میزان تکلیف شب مناسب است و باز هم کودک در انجام آن مشکل دارد، زمان انجام تکالیف را به دو جلسه تقسیم کنید.

با معلم او صحبت کنید

اگر کودک شما تکلیف خود را انجام نداد ، با معلم او صحبت کنید تا او را بازخواست کند و به او تذکر جدی بدهد .

نبایدهای مهمی که والدین حتما باید بدانند و به آنها عمل کنند

پیش از این بارها و بارها درمورد اهمیت تربیت فرزند صحبت کرده ایم و از ابعاد مختلف به تاثیر والدین در این مسئله پرداخته ایم. حتما همه ی شما میدانید که تک تک رفتار و گفتار ما به عنوان والدین تاثیر قابل توجهی روی فرزندانمان میگذارد، فرزندانی که آینده را خواهند ساخت پس باید آنقدر آماده و قوی تریبت شده باشند که از پس مدیریت افکار و رفتار خود در سنین بالاتر برآیند.

فرزند پروری آسان نیست و کسی آن را انکار نمی کند اما برای تربیت آن ها باید محتاط بود به همین منظور والدین باید یکسری از کار ها را انجام ندهند و به آن پایبند بمانند. در این قسمت بسیار مهم از خانواده پلاس بیا نی نی به معرفی نباید هایی از سوی والدین خواهیم پرداخت.

1- فراموش نکنید که به کودکان خود بگویید آن ها را دوست دارید

ما آنقدر غالبا درگیر برنامه های روزمره خود می شویم که فراموش می کنیم به فرزندان خود بگوییم آن ها را دوست داریم. این کار کودک را لوس نمی کند زیرا در واقع نشان از عشق دادن به فرزندتان می باشد.

2- از او انتقاد نکنید و فقط با رفتار خود منظورتان را برسانید

گفتار معمولا آسان تر از عمل است اما در برخی از موقعیت ها کارآمد نخواهد بود. سعی کنید بر رفتار خود تمرکز کنید. هنگامی که کودک شما کار بدی انجام می دهد به جای این که به او بگویید این کار بد است بگویید رفتارت غیر قابل قبول است و راهکار های پیشنهادی ارائه دهید.

3- از گفتن « نه » نترسید

کودکان از ساختاربندی و روتین منظم فواید زیادی می برند. برای نه گفتن و دلیل داشتن نگران نباشید. حتی اگر قرار است تا یک ساعت با شما ترشرویی کند، اما به زودی می فهمند که هر وقت پدر و مادر نه می گویند، حتما برای آن دلیل دارند و پایش می ایستند. حتی اگر این کار باعث ساعت ها گریه و جیغ کشیدن فرزند تان شود. آن ها به زودی مفهوم نه گفتن شما را خواهند فهمید.

4- مقایسه نکنید

انجام این کار سخت است اما سعی کنید فرزندان خود را با همسالان و مهم تر از همه خواهر و برادرشان مقایسه نکنید.

5- کودک را در جمع تحقیر نکنید

انجام این کار سخت است. تصور کنید کودک نوپای شما در فروشگاه بیسکویتی را بدون اجازه بردارد و بخورد! با این حال، بهتر است اگر در مکانی عمومی یا جمعی رفتار بدی دارند، به طور خصوصی و در خلوت به آن ها تذکر دهید.

6- بیش از حد جلوی آن ها را نگیرید

اگر نتیجه کاری که کودک انجام می دهد خیلی خشن یا خطرناک نیست، پس بیش از حد با هر فعالیت او مخالفت نکنید. در واقع این روند یادگیری کودک است.

7- فراموش نکنید که آن ها را درآغوش بگیرید

همه ما به آغوش کشیده شدن را دوست داریم حتی اگر فرزندانمان بزرگ شده باشند. مهم است که به طور منظم بچه ها را درآغوش بگیرید.

8- هرگز از گوش دادن به حرف کودکان غافل نشوید

در دنیای شلوغ این روز ها که پر از سر و صدا و وسایل الکترونیکی است باید به خاطر بسپارید که برای فرزندتان وقتی را اختصاص دهید تا حرف هایشان را گوش دهید زیرا ممکن است چیز بسیار مهمی را برای شما تعریف کنند.

یاد بگیرید که گوینده ضعیف و شنونده قوی ای باشید. بگذارید کودک تان صحبت کند و به حرف های او گوش دهید و سپس آنچه شنیده اید را تعریف کنید تا بدانند که همه حرف هایشان را شنیده اید.

9- در ایجاد محدودیت ها کوتاهی نکنید

تعیین محدودیت هایی برای زمان خواب و آمد و رفت بسیار مهم است تا کودکان محدودیت ها را بدانند. قاطع و در عین حال مهربان باشید.

10- به حریم خصوصی آن ها احترام بگذارید

همانطور که ما به عنوان والدین کودک، حریم خصوصی خود را دوست داریم فرزندان مان نیز چنین هستند. به آن ها فضایی را اختصاص دهید و به حریم شان احترام بگذارید و دورادور مراقبشان باشید.

11- انتخاب های کودک را محدود کنید

به کودک اجازه انتخاب کردن دهید ولی سعی کنید گزینه های پیشنهادی را محدود کنید خصوصا این کار در مورد بچه های کوچک تر بسیار مهم است زیرا در غیر این صورت انتخاب کردن برایشان سخت خواهد شد.

12- همیشه کارهای فرزندتان را شما انجام ندهید

شاید این مسئله سخت به نظر برسد زیرا تصور ما این است که اگر کاری را به کودک بسپاریم روند انجام بسیار طولانی خواهد بود. با این وجود، گاهی در برابر اصرار کودک بایستید و از او بخواهید کارهایش را خودش انجام دهد زیرا باعث می شود تا خود را برای زندگی آماده کند.

13- فراموش نکنید که برای آن ها وقت بگذارید

فراموش نکنید که برای کودک خود زمانی را اختصاص دهید.

این روز ها قطعا همه ی ما درگیر زندگی پر مشغله خود هستیم. اما گاهی اوقات تنها صرف یک ساعت وقت برای فرزندتان برای هردوی شما عالی است، موثر ترین کاری که می توانید انجام دهید این است که روزانه به مدت 20 دقیقه هر کاری که او می خواهد را با هم انجامش دهید.

14- از بحث های سخت اجتناب کنید

از بحث در مورد موضوعاتی مانند مصرف مواد مخدر و . . . خودداری کنید زیرا باید هر زمان که در موقعیت آن بودند و به راهنمایی شما نیاز داشتند با آن ها صحبت و به حرف هایشان گوش دهید که در غیر این صورت این موضوعات برای آن ها زود و نامناسب خواهد بود.

15- همیشه برای کودک خود تصمیم گیری نکنید

سعی کنید مدام برای فرزند خود تصمیم نگیرید. همه ما می دانیم که پدر و مادر حق دارند تا برای فرزندشان تصمیم بگیرند اما آن ها باید یاد بگیرند که برای خودشان فکر کنند و با عواقب تصمیم خود زندگی کنند.

16- از پدر و مادر بودن هراس نداشته باشید

شما می توانید دوست فرزند خود باشید اما هرگز نگذارید فراموش کنند که شما والدین آن ها هستید. این چیزی است که بیشتر به آن نیاز دارند پس نقش خود را در این جایگاه به خوبی ایفا کنید تا الگوی مناسبی برای فرزندتان باشید.

17- کودک خود را به اجبار درگیر آموختن هر فعالیتی نکنید

هرگز فرزندتان را اگر علاقه ای ندارد در کلاس های متعدد ثبت نام نکنید. مدرسه رفتن به قدر کافی زمان او را پر می کند و گاهی اوقات بازی کردن و استراحت نیاز اوست پس اگر قصد ثبت نام او در کلاس خاصی را دارید حتما نظرش را جویا شوید و بدانید برای ورود به این کلاس تمایلی دارد یا خیر؟

18- خود را با والدین دیگر مقایسه نکنید

پدر و مادر بودن سخت است حتی اگر بخواهید خود را با دیگران مقایسه کنید. خودتان باشید و به غرایز خود اعتماد کنید، هیچ کس بهتر از شما فرزندتان را نمی شناسد.

19- غر نزنید

اگر درخواستی از کودک خود داشتید و او سریعا پاسخی نداد غر نزنید. در عوض سعی کنید در صورتی که خلاف این کار را انجام داد از او تعریف کرده و پاداشی را برایش در نظر بگیرید. اگر کاری که انجام می دهد نتایج منفی دارد، سعی کنید تا تمام نشدن کار به او هشدار دهید.

20- خونسردی خود را حفظ کنید

این مسلما یکی از دشوارترین کارهاست. بیشتر کودکان به یک درخواست یا دستوری که با ملایمت ذکر شود، به طور منطقی پاسخ بهتری می دهند. در مواردی که نیاز به توجه کودک تان دارید لازم است خونسردی خود را کاملا حفظ کنید و با این کار آن ها را متوجه اشتباهات شان کنید.

21- از کتاب خواندن برای فرزند خود دست نکشید

کتاب خواندن برای فرزندتان را متوقف نکنید. هنگام خوابیدن برای او داستان بخوانید و نوازشش کنید. شما می توانید به نوبت برای یکدیگر داستان بخوانید. این گونه او را نیز تشویق به خواندن خواهید کرد.

22- فراموش نکنید که با کودک تان بخندید

با هم خندیدن را فراموش نکنید. بعضی اوقات پدر و مادر بودن سخت می شود اما باید مطمئن شوید که بارها و بارها با یکدیگر قهقهه بزنید و از ته دل بخندید.

23- از معذرت خواهی کردن نترسید

اگر کار اشتباهی انجام داده اید از عذر خواهی کردن نترسید. این بسیار مهم است زیرا کودک از شما می آموزد بنابراین وقتی کار اشتباهی انجام می دهید، معذرت خواهی کرده و ابراز پشیمانی کنید.

24- تسلیم نشوید

هرگز عقب نشینی نکنید، تهدید نکنید و اقدامی نیز نکنید. تکرار یک هشدار اما عمل نکردن به آن به کودک این پیام را می دهد که می تواند به کارهایش ادامه دهد اما باید بخاطر داشته باشید که اگر او بدرفتاری می کند باید نتیجه رفتار خود را ببیند. ابتدا به فرزند تان هشدار و سپس به او یک فرصت دهید و اگر او مجدد کار اشتباهش را تکرار کرد، برای مدت کوتاهی از او دور شوید.

25- خیلی به خود سخت نگیرید

همه ما می خواهیم پدر و مادر کاملی باشیم اما در واقع اشتباه می کنیم . سعی نکنید در انتقاد از مهارت های خود عجله کنید و بخواهید از پس هرکاری برآیید. درحالی که باید از وقت خود لذت ببرید زیرا این چیزی است که بچه ها واقعا به آن نیاز دارند.

26- ذهن و مغز آن ها را نادیده نگیرید

ذهن آن ها همه کارها را کنترل می کند. طرز فکر، طرز رفتار، طرز ارتباط با دیگران تحت کنترل ذهنشان است. زمانی که ذهن درست کار کند، در نتیجه آن ها کارها را درست انجام می دهند. زمانی که در ذهنشان مشکلی وجود داشته باشد، در زندگی هم دچار مشکل می شوند.

اگر در زندگی مشکل داشته باشند، شما نیز دچار مشکل می شوید. پس اگر می خواهید کودک شما بهترین خودش باشد، از مغز و ذهن او مراقبت کنید و به او یاد بدهید که چگونه این کار را انجام دهد.

27- از به کاربردن الفاظ منفی خودداری کنید

هرگز به فرزندتان نگویید:« تو آدم خرابکار و بدجنسی هستی» زیرا او این الفاظ منفی را درونی کرده و شروع به باور آن ها می کند.

28- برکودک تان نظارت داشته باشید

لوب های پیشانی مغز انسان که در برنامه ریزی، قضاوت و کنترل تکانه ها نقش دارند تا حدود 25 سالگی کاملا رشد نکرده اند بنابراین شما باید تا این سن مراقب فرزندان خود باشید. این بدان معناست که بررسی کنید او چه کاری انجام می دهد و با چه کسی زمان می گذراند. شما نباید در کار های او دخالت کنید اما باید مراقبش باشید و برکارهایش نظارت کنید.

29- مسائل سلامت روانی آن ها را نادیده نگیرید

به طور متوسط از ارزیابی تا زمانی که بچه ها علائم یک بیماری روانی را نشان دهند 11 سال طول می کشد. مبارزه با علائم بیش فعالی یا اضطراب و افسردگی می تواند بر توانایی آن ها در موفقیت مدرسه، دوستی و زندگی تاثیر منفی بگذارد.

30- مسائل سلامت روانی خود را نادیده نگیرید

اگر از یک بیماری روانی رنج می برید – چه اختلال پس از حادثه باشد یا اختلال دو قطبی و .. این می تواند بر فرزندان تان نیز تاثیر بگذارد و زندگی آن ها را ویران کند. به خاطر داشته باشید که ابتدا از خود مراقبت کنید و بهترین نسخه از خودتان باشید تا بهترین والد برای فرزندتان نیز باشید.