خراسان/ دختری ۱۲ساله هستم و امسال امتحان تیزهوشان دارم. مادرم استرس زیادی به من وارد می‌کند. حتی وقتی می‌خواهم بازی کنم، می‌گوید فقط باید درس بخوانی. لطفا راهنمایی‌ام کنید.
تعارض با والدین یکی از شرایطی است که همه ما در زندگی تجربه می‌کنیم. در دوران نوجوانی این تعارض‌ها بیشتر رخ می‌دهد. خوب است بدانید هر مشکلی که در روابط ما پیش می‌آید، برای حل نیاز به تلاش دوطرفه دارد. در ادامه پیشنهادهایی برای‌تان داریم تا به کمک بزرگ‌ترها میزان تعارض‌ها و تنش‌ها را کم کنید.

 سعی کنید با والدین‌تان حرف بزنید. برای مثال می‌توانید به آن‌ها بگویید «درست است شما را دوست دارم اما از این نوع رفتار احساس خوبی ندارم». روشن و بدون تنش حرف خود را بیان کنید و از نیاز به اعتماد و آرامش خود بگویید. به آن‌ها به‌صورت کلامی و عملی اطمینان بدهید که به فکر درس و وظایف خود هستید.

برای این‌که خیال والدین را از مسئولیت‌پذیری‌تان راحت کنید، صرف قول دادن کافی نیست. دلایلی را که سبب رفتار کنترلگرانه والدین می‌شود، شناسایی و به تکالیف و مسئولیت‌های شخصی‌تان به‌درستی عمل کنید. به این‌ترتیب به آن‌ها نشان می‌دهید که حواس‌تان به وظایف‌تان هست و به‌اصطلاح خاطر آن‌ها را جمع می‌کنید.
مهارت‌های ده‌گانه ارتباطی مثل کنترل خشم، که قبلا در همین ستون به آن‌ها پرداخته‌ایم در ایجاد ارتباطات بین‌فردی خوب و بدون تنش بسیار کمک‌کننده است. برای کنترل استرس و تنش‌هایی که در این برخوردها برای‌تان ایجاد می‌شود، از تکنیک‌های آرام‌سازی مانند تمرین تنفس، تمرکز بر یک تصویر یا شیء استفاده کنید.
نگاه جدیدی به والدین‌تان داشته‌باشید. لازم است بدانید که همه والدین می‌توانند رفتار اشتباه داشته‌باشند. این نوع نگاه به کاهش  ناراحتی شما از رفتارهای کنترلگرانه والدین کمک شایانی می‌کند.
 به‌دلیل رفتار والدین، خود را سرزنش نکنید و از درگیری و لجبازی خودداری کنید. آرامش‌تان را حفظ ‌کنید و واکنش تندی بروز ندهید چون باعث یک چرخه اشتباه بین شما و آن‌ها می‌شود. درعوض روی هدف‌تان تمرکز داشته‌باشید و در عمل خود را ثابت کنید.
 یادتان باشد تلاش برای برقراری ارتباط خوب به این معنی نیست که ما می‌توانیم دیگران را تغییر بدهیم. ما باید سعی کنیم با حرف زدن مشکلات‌مان را حل کنیم ولی تلاش برای تغییر دیگران بی‌فایده است و باعث حس سرخوردگی می‌شود. درعوض بهتر است ویژگی‌های خوب و بد یکدیگر را بپذیریم تا با کاهش سطح توقع و انتظارمان از دیگران و مثبت‌نگری راجع به جنبه‌های مختلف رفتار آن‌ها ،تنش‌ها را کاهش بدهیم و به آرامش برسیم.
 اگر با به‌کار بستن این پیشنهادها تغییری در شرایط و حل مشکل به‌وجود نیامد، به یک روان‌شناس مراجعه کنید تا با ارزیابی دقیق وضعیت ،شما را راهنمایی کند. گاهی بی‎‌اطلاعی از مهارت‌های ارتباطی یا مشکلات شناختی و رفتاری باعث نبود ارتباط صحیح بین والدین و فرزندان می‌شود که به مداخله مستقیم یک متخصص نیاز دارد. 
 

 
نویسنده : مرضیه خوش‌نیت | کارشناس‌ارشد روان‌شناسی