دسته: شیرخوار و نوپا

شستن مرتب مو‌های کودک وسوسه انگیز است زیرا نگران بهداشت و مراقبت از او هستید. با این وجود توصیه نمی‌شود که روزانه آن را بشویید. توصیه می‌شود هفته‌ای دو بار به کودک خود شستشوی مو بدهید. حتی اگر رشد مو‌های آن‌ها زیاد نباشد تمیز کردن پوست سر به طور کامل و ملایم، شستشوی آلودگی و روغن اضافی بسیار مهم است. گاهی اوقات ممکن است احساس کنید با وجود دو بار شستشو در هفته مو‌های کودک کمی کثیف یا چرب به نظر می‌رسد. در چنین شرایطی می‌توانید یک دستشویی و آب بگیرید تا پوست سر و مو‌ها کاملاً پاک شود. پارچه را در آب فرو برده و آب اضافی آن را فشار دهید. روی سطح سر را به آرامی پاک کنید و چند بار دیگر این کار را تکرار کنید. این باید تا زمان شستشوی بعدی موی کودک به اندازه کافی کار کند.

چگونه مو‌های کودک را بشوییم؟

اکنون که دانستید چند بار و به چه دلیل باید مو‌های کودک را بشویید بیایید نگاهی به مراحل گام به گام نحوه شستن آن‌ها بیاندازیم.

شما به این وسایل نیاز خواهید داشت:

وان، حوض یا سینک ظرفشویی

پارچه شستشو

حوله

یک شامپو مناسب نوزاد با خاصیت مرطوب کنندگی

روغن یا مرطوب‌کننده

مراحل شستن موی کودک:

ابتدا وان یا حوضه را با ۷-۱۰ سانت آب گرم پر کنید. دمای حمام کودک را با استفاده از دماسنج بررسی کنید. اطمینان حاصل کنید که بیش از ۳۸ درجه سانتیگراد نیست. در صورت نداشتن دماسنج مفید می‌توانید از مچ دست یا آرنج خود برای بررسی استفاده کنید. ابتدا با بدن شروع کنید و مو‌ها را آخر بگذارید. این به این دلیل است که مو‌های خیس می‌تواند کودک را در حین استحمام سرد کند.

برای شستن مو ابتدا کمی مو را خیس کنید. برای این کار مقداری آب در کف دست خود بگیرید و آن را به اطراف پوست سر کودک بمالید. بعد مقداری شامپو بخورید و پوست سر را ماساژ دهید.

اطمینان حاصل کنید که زیاد یا سریع مالش نمی‌دهید. شما باید به آرامی شامپو را مالش دهید و اطمینان حاصل کنید که صورت کودک و به چشم نمی‌ریزد.

پس از اتمام مجدداً مقداری آب در کف دست خود بردارید و پوست سر را از جلوی سر تا پشت بمالید. این به شما کمک می‌کند تا شامپو به سمت صورت پایین نرود.

آیا لازم است پس از شستن مو‌های کودک خشک شود؟

اگر دوست دارید مو به طور طبیعی خشک شود مو را خشک نکنید. با این حال اگر هوای بیرون سرد است، توصیه می‌شود پس از شستن مو‌ها را به خوبی خشک کنید تا کودک سرما نخورد و بیمار شود. بعضی از والدین همچنین دوست دارند مو‌های کودک خود را خشک کنند. اگر قصد انجام این کار را دارید، باید مراقب باشید و اطمینان حاصل کنید:

• سرعت سشوار خیلی زیاد نیست.
• سشوار را خیلی نزدیک کودک نگه ندارید.
• شما از سشوار خیلی مرتب استفاده نمی‌کنید زیرا ممکن است در طولانی مدت به مو آسیب برساند.
• شما از برس استفاده می‌کنید تا مو‌ها سریعتر خشک شوند و از‌گره خوردن مو‌ها جلوگیری کنید.
• شما از سشوار بر روی صورت کودک استفاده نمی‌کنید زیرا این می‌تواند منجر به سوختگی پوست و تحریک نوزاد شود.

چگونه از مو‌های کم پشت و ضخیم کودک مراقبت می‌کنید؟

در اینجا چند نکته برای کمک به شما در مراقبت بهتر از مو‌های کودک آورده شده است.

۱- برای مو‌های کم پشت:

اجازه ندهید که رشد محدود مو‌های کودک در شش ماه ابتدایی شما را خسته کند. رشد مو، در بیشتر موارد با رشد کودک بهبود می‌یابد.

از آنجا که کودک مو کمتری دارد، می‌توانید شستشوی شامپو را به هفته‌ای یکبار محدود کنید. با این حال شستن پوست سر را ادامه دهید.

مو‌های کودک را مرتباً بشویید. روغن های‌ترشح شده از پوست سر برای رشد سالم مو‌های کودک مورد نیاز است و شستشوی مکرر می‌تواند روغن‌های اساسی را از بین ببرد.

۲- برای مو‌های ضخیم:

برای مو‌های ضخیم که بیش از حد موج دار هستند یا به راحتی‌گره می‌خورند می‌توانید از نرم‌کننده موی ملایم استفاده کنید.

اگر نمی‌خواهید از شامپو استفاده کنید می‌توانید مو‌ها را با آب خیس کرده و از نرم‌کننده استفاده کنید.

در حالی که از نرم‌کننده استفاده می‌کنید، سعی کنید قبل از شستن مو‌ها، روی همه قسمت‌های آن را بپوشانید.
 

محصولاتی که برای شستن مو‌های کودک استفاده می‌کنید:

شامپو خاصیت مرطوب کنندگی دارد.

هرگز از شامپوی ساخته شده برای بزرگسالان روی نوزادان استفاده نکنید.

برای انجام تحقیقات دقیق و تهیه بهترین شامپو‌های کودک برای مو‌های ظریف آن‌ها.

نکاتی برای آسان کردن روند شستشو:

از شامپویی استفاده کنید که چشم را آزار ندهد.

در حین تمیز کردن مو حمام اسفنجی بدهید.

هنگام شستشوی شامپو، چشم‌های کودک را با یک دست ببندید.

در هر زمان به خوبی از کودک حمایت کنید.

هنگام شستشوی مو به آرامی ماساژ دهید. این به بهبود گردش خون کمک می‌کند و باعث آرامش کودک می‌شود.

اطمینان حاصل کنید که دمای آب برای کودک‌ایده آل است. همیشه قبل از استفاده از آب، آزمایش مچ دست یا آرنج را انجام دهید.

اطمینان حاصل کنید که وان خیلی عمیق نیست.

ابتدا بدن و سپس مو‌ها را بشویید.

با رعایت نکاتی که در این پست آورده‌ایم از همه نگرانی‌ها درباره شستن مو‌های کودک خداحافظی کنید. تنها کاری که باید انجام دهید شستن مو‌های کودک در فواصل منظم و با احتیاط است.

منبع: www.momjunction.com

وزن کودک به شما کمک می‌کند بفهمید او رشد کرده و سالم است. شما باید به طور مرتب وزن کودک خود را بررسی کنید. این اطمینان حاصل می‌کند که آن‌ها غذای مورد نیاز خود را دریافت می‌کنند. بهتر است مرتباً وزن کودک خود را چک کنید. بچه‌ها معمولاً توزین می‌شوند:

– یک بار در ماه تا ۶ ماه

– هر ۲ ماه از ۶ تا ۱۲ ماه

– هر ۳ ماه پس از اولین تولد آن‌ها

چه چیزی بر وزن تولد کودک شما تأثیر می‌گذارد؟

وزن تولد کودک شما به میزان تولد نوزاد تا تاریخ تولد بستگی دارد. نوزادانی که بعد از موعدشان به دنیا می‌آیند اغلب بزرگتر هستند و کسانی که زودتر به دنیا می‌آیند اغلب کوچکتر هستند. وزن هنگام تولد کودک شما به شدت تحت تأثیر سلامت و رژیم غذایی مادر قبل و بعد از تولد است. همچنین می‌تواند تحت تأثیر قرار گیرد:

– قد و وزن والدین

– سلامتی کودک هنگام تولد

دختران اولین نوزادان و کودکان متولد شده اغلب کوچک‌تر هستند. نوزادان پسر و نوزادانی که در خانواده‌های دوم، سوم یا بیشتر متولد می‌شوند اغلب بزرگتر هستند.

ماه‌های اول:

نوزادان سالم به طور معمول در هفته اول تا دهم، وزن تولد خود را از دست می‌دهند. این به این دلیل است که نوزادان شیرده فقط در روز‌های اول مقدار کمی آغوز دریافت می‌کنند. سپس مادران تولید شیر مادر را شروع می‌کنند که به رشد آن‌ها کمک می‌کند. نوزادان سالم معمولاً طی ۲ تا ۳ هفته به وزن هنگام تولد برمی گردند.

دلایل تغییر ناگهانی وزن:

کودک شما شروع به خوابیدن بیشتر و تغذیه کمتر می‌کند

شما یا نوزادتان بیمار می‌شوید

شما احساس استرس می‌کنید

شما باردار هستید یا از دارو‌های پیشگیری از بارداری استفاده می‌کنید

سوابق رشد کودک شما:

هنگام مراجعه به کلینیک، پزشک یا بیمارستان وزن و سایر اندازه‌گیری‌های کودک در پرونده سلامت کودک شما ثبت می‌شود. این سابقه به پزشکان، پرستاران و سایرین کمک می‌کند تا سلامت رشد و نمو کودک شما را براساس آنچه انتظار می‌رود بررسی کنند. وزن و طول کودک شما روی گرافی رسم می‌شود که وزن و طول طبیعی نوزادان در سنین مختلف را نیز نشان می‌دهد که چگونه کودک شما بین معاینات رشد می‌کند.

منبع: www.pregnancybirthbaby.org.au

نوزادان بدون در نظر گرفتن ارتفاع تخت یا مکانیسم سقوط مستعد آسیب دیدگی شدید یا ضربه به سر هستند. با بزرگتر شدن بچه‌ها و شروع به غلت زدن خطر سقوط آن‌ها از تخت بیشتر می‌شود. نوزادان جمجمه ظریفی دارند و هر زمین خوردن احتمال آسیب به سر را دارد. بهتر است حتی برای زمین خوردن جزئی که باعث آسیب می‌شود کودک را پیش پزشک ببریم. اگر کودک شما علائم آسیب دیدگی شدید دارد یا بیهوش است با شماره اورژانس تماس بگیرید. این مطلب را بخوانید تا بیشتر بدانید در صورت افتادن کودک از روی تخت چه کاری باید انجام دهید، چه زمانی باید به مراقبت‌های اضطراری بپردازید و چگونه از سقوط تخت جلوگیری کنید.

بعد از افتادن کودک از تختخواب چه کاری باید انجام داد؟

سقوط ناگهانی ممکن است باعث از بین رفتن هوشیاری نوزادان شود. با این حال آن‌ها به سرعت به هوش می‌آیند. اگر کودک شما خوب به نظر می‌رسد و هیچ پریشانی از خود نشان نمی‌دهد یعنی مشکلی ندارد. فقط برای اطمینان از خوب بودن وضعیت کودک خود می‌توانید به پزشک مراجعه کنید. اگر کودک شما کمتر از یک سال سن دارد پس از افتادن از روی تخت بهتر است با پزشک متخصص اطفال تماس بگیرید. اگر کودک پس از زمین خوردن به هوش نمی‌آید یا دچار خونریزی شده است سریع به پزشک مراجعه کنید. شما می‌توانید مراحل زیر را انجام دهید:

اجازه دهید کودک مستقیم روی زمین دراز بکشد و او را حرکت ندهید. اگر کودک به همراه آسیب به سر دچار آسیب ستون فقرات یا گردن شده باشد در این صورت حرکت می‌تواند آسیب‌ها را بدتر کند.

– اگر کودک شما استفراغ یا تشنج دارد گردن او را صاف نگه دارید

– اگر کودک خونریزی دارد با گاز یا پارچه تمیز روی محل خونریزی فشار ملایم وارد کنید.

چه موقع به دنبال فوریت‌های پزشکی باشیم؟

اگر کودک پس از سقوط از تخت علائم و نشانه‌های زیر را نشان می‌دهد به سرعت دنبال فوریت‌های پزشکی باشید:

– بیهوشی

– استفراغ

– خون یا مایعات از بینی یا گوش‌ها

– برجستگی یا تورم لکه نرم سر

– خونریزی یا کبودی سر

– شکستگی جمجمه

– تشنج

– تغییر شکل در بدن به دلیل شکستگی

اگر بعد از زمین خوردن هر یک از علائم بالا در کودک شما مشاهده شد بلافاصله با اورژانس تماس بگیرید و اجازه دهید کودک روی زمین یا سطح صاف دراز بکشد.

بعد از افتادن کودک از تخت به مدت ۲۴ ساعت چه کاری باید انجام دهیم؟

ممکن است مجبور شوید ۲۴ ساعت پس از سقوط کودک خود را از نزدیک تحت نظر داشته باشید زیرا علائم برخی آسیب‌ها ممکن است بعد از چند ساعت ظاهر شود. اگر شک دارید که کودک ممکن است خودش آسیب ببیند، حتی اگر هیچ نشانه‌ای از آسیب دیدگی نداشته باشد به متخصص اطفال مراجعه کنید. بسیاری از نوزادان حتی اگر ضربه مغزی هم شده باشند تمایل به خوابیدن دارند. ممکن است سعی کنید هر چند ساعت یک بار آن‌ها را بیدار کنید تا اطمینان حاصل کنید که کودک می‌تواند از خواب بیدار شود. اگر کودک شما در بیدار شدن از خواب دچار مشکل است یا مدت طولانی‌تری به خواب می‌رود سریعاً به مراقبت‌های پزشکی مراجعه کنید. نوزادان ممکن است بعد از سقوط دچار تغییراتی در رفتار شوند و بیشتر سر و صدا، تحریک‌پذیری یا عدم توانایی در تسکین خود را داشته باشند. رنگ قرمز در ادرار، امتناع از خوردن غذا یا ایجاد لکه سیاه و سفید روی پوست ممکن است آسیب‌های داخلی را نشان دهد. اگر کودک شما دارای هر یک از این علائم و نشانه‌های آسیب دیدگی است به دنبال مراقبت‌های پزشکی باشید.

منبع: www.momjunction.com

والدین بار دوم نمی توانند تمام وقت و انرژی خود را صرف جدیدترین موارد اضافه شده به خانواده کنند. در حالی که آنها بعد از زایمان هنوز خسته شده اند سعی می کنند با کارهای خانه کنار بیایند و خواب را از دست می دهند. اگر بتوانید کودک نوپای خود را راضی نگه دارید، بقیه به احتمال زیاد در جای خود قرار می گیرند. به همین دلیل است که درک واکنش های نوزاد اول شما نسبت به نوزاد جدید مهم است. یک برادر یا خواهر کوچک می تواند برای یک کودک نوپا بسیار تهدید آمیز به نظر برسد. از دیدگاه آنها والدین آنها وقت بیشتری برای کمک، آرامش یا بازی با آنها داشتند. ​​نیازهای نوزاد جدید کاملاً واضح است و انتظار از کودک ارشد برای انتظار منطقی به نظر می رسد. اما کودکان نوپا این کار را نمی کنند بنابراین والدین باید بیشتر مراقب باشند.

برنامه ریزی داشته باشید:

اگر کودک نوپای شما قبلاً آموزش دیده باشد آسان تر است و می تواند قبل از آمدن کودک جدیدتان به خانه بدون کمک غذا و لباس خود را بپوشاند اما اگر اینگونه نیست نگران نباشید. به یاد داشته باشید که ممکن است کودک نوپای شما برای جلب توجه شما به عادت های قدیمی بازگردد. کودک نوپای خود را به معاشرت و بازی با کودکان دیگر شاید در یک گروه بازی تشویق کنید. این به کودک شما کمک می کند تا مهارت های اجتماعی مورد نیاز خود را برای داشتن یک رابطه خوب با خواهر و برادر جدید خود رشد دهد.

درباره نوزاد جدید به فرزندتان توضیح دهید:

برخی از والدین کودکان نوپای خود را برای ملاقات بخش زایمان و نوزادان به بیمارستان  می‌برند. می توانید به آنها کمک کنید تا دفترچه ای درباره نوزادان راه اندازی کنند. اگر در بیمارستان زایمان می کنید کمی قبل از موعد مقرر در مورد رفتن به دنیا آوردن فرزند صحبت کنید. توضیح دهید. کودکان برای سازگاری به زمان نیاز دارند. بسیار مهم است که آنها در مورد بازگشت شما احساس امنیت کنند. وقتی به بیمارستان می روید می توانید از آنها بخواهید تا وقتی که برگردید مانند یک کتاب یا کیف مورد علاقه به دنبال چیزی برای شما باشند.

ملاقات در بیمارستان:

ترتیب دادن کودک نوپای خود برای ملاقات شما و نوزاد جدیدتان در بیمارستان ایده خوبی است. کودکان نوپا دوست دارند نوزادان تازه متولد شده را ببینند و شاید آنها را لمس کنند یا در آغوش بگیرند و آنها دوست دارند وقتی کوچک بودند داستانهایی درباره خود بشنوند.

رفتن به خانه:

اگر در بیمارستان زایمان می کنید مطمئن شوید که کودک نوپا توجه شما را هنگام بازگشت به خانه جلب می کند. در حالی که کودک نوپای خود را در آغوش گرفته و نوازش می کنید از شخص دیگری بخواهید کودک شما را حمل کند. اگر دوستان یا اقوام شما آنجا هستند می توانید از آنها بخواهید که به کودک نوپای شما نیز توجه کنند. گذراندن وقت با کودک نوپا بسیار مهمتر از پیگیری در کارهای خانه است.

ایمنی:

هرگز یک کودک نوپا را با نوزاد تازه متولد شده تنها نگذارید. ممکن است او وسوسه شود که یک بیسکویت به نوزاد بدهد که ممکن است کودک را خفه کند یا کالسکه را برای جلوگیری از گریه که ممکن است او را واژگون کند و تکان دهند. در صورت لزوم درها را بسته نگه دارید.

زمان تغذیه:

دادن تغذیه به نوزاد دشوار است زیرا همزمان باید مراقب کودک نوپا باشید. کودکان نوپا نیز می توانند حسادت کنند و هراسان شوند و با زدن کودک پیش برود. آنها همچنین ممکن است با پوزخند زدن، خیس کردن شلوار یا خواستن چیزهایی مورد توجه قرار بگیرند. اگر کودک نوپای شما دوست دارد در حالی که کودک خود را تغذیه می کنید در کنار شما بماند او را نوازش کنید و یا همزمان یک داستان برای او بخوانید. کیف قدیمی و برخی لباسهای دور انداخته شده برای کودکان نوپایی که دوست دارند لباس بپوشند نیز می تواند حواس شما را پرت کند. بیشتر کودکان نوپا از نقاشی یا بازی لذت میبرند. رادیو یا پخش موسیقی را امتحان کنید تا وعده غذایی کودک شما برای همه شما یک آرامش باشد.

منبع: www.pregnancybirthbaby.org.au

خیر. همه نوزادان با چشم‌های آبی متولد نمی‌شوند. رنگ چشم توسط ژن‌های رنگ چشم موجود در کروموزوم ۱۵ و تعامل احتمالی برخی دیگر از ژن‌ها تعیین می‌شود. هیچ دو مجموعه‌ای از والدین حتی در یک شجره نامه دقیقاً ژن مشابه ندارند. از آنجا که هر یک از والدین دارای ژن‌ها و بیان ژن‌های منحصر به فرد خود هستند، لازم نیست که همه نوزادان با چشم‌های آبی متولد شوند.

چه چیزی رنگ چشم را تعیین می‌کند؟

رنگ چشم از عنبیه به وجود می‌آید. بافت مخططی دیافراگم مردمک چشم را کنترل می‌کند که سوراخ مرکزی چشم است. وقتی چشم‌های کسی را می‌بینیم و متوجه رنگ چشم او می‌شویم عنبیه و رنگ آن را می‌بینیم. ملانین موجود در عنبیه همان رنگدانه موجود در پوست ما است. چشم‌های قهوه‌ای بیشترین مقدار ملانین را دارند در حالی که چشم‌های آبی کمترین مقدار را دارند. در کسانی که چشم آبی دارند، عنبیه دقیقاً آبی نیست. فقط به دلیل پراکندگی طول موج‌های مختلف نور توسط استروما لایه بالایی عنبیه ظاهر می‌شود. آلل‌های چشم تیره با ملانین بیشتر قهوه‌ای و نسبت به افرادی که ملانین کمتری دارند. بنابراین ممکن است به احتمالات زیر منجر شود:

دو پدر و مادر چشم آبی شانس بیشتری برای داشتن بچه چشم آبی دارند.

دو پدر و مادر چشم قهوه‌ای شانس بیشتری برای داشتن بچه چشم قهوه‌ای دارند.

یکی از والدین با چشم‌های آبی و دیگری با چشم‌های قهوه‌ای تقریباً برابر داشتن یک کودک چشم آبی یا چشم قهوه‌ای خواهد داشت، اگرچه احتمال داشتن یک کودک چشم قهوه‌ای کمی بیشتر خواهد بود.

اگر هر یک از پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌های کودک چشم‌های آبی داشته باشند دو والدین چشم قهوه‌ای شانس کمی برای داشتن بچه چشم آبی دارند.

وقتی والدین چشم قهوه‌ای با والدین با هر رنگ دیگردی تیره‌تر از آبی جایگزین می‌شوند، یعنی سایه‌های دیگر عنبیه با ملانین بیشتر مانند سبز و فندقی همین احتمالات وجود دارد. این‌ها احتمالات تقریبی رنگ چشم کودک هنگام تولد است و چندین عامل ژنتیکی می‌توانند نتیجه را تحت تأثیر قرار دهند.

چه چیزی می‌تواند باعث چشم آبی در بدو تولد شود؟

۱. ژنتیک:

ژن‌ها در تعیین رنگ چشم کودک نقش بسزایی دارند. شرایط و سناریو‌های زیر مربوط به ژن‌ها می‌تواند منجر به کبودی چشم در نوزادان شود.

۲- ارث خانوادگی:

کودک هنگامی که والدین و پدربزرگ و مادربزرگشان چشم آبی دارند به احتمال زیاد چشم‌های آبی دارد. به احتمال زیاد دلیل شیوع چشم آبی در بین جمعیت‌های خاص انسانی بیشتر است. این افراد دارای یک استخر ژن با آلل‌های عنبیه چشم عمدتا آبی هستند.

۳- آلبینیسم چشم:

این یک بیماری ژنتیکی است که باعث از بین رفتن ملانین در عنبیه چشم می‌شود. باعث روشن شدن چشم می‌شود و در نهایت به سایه‌ای از رنگ آبی تبدیل می‌شود. این بیماری نتیجه جهش‌های ژنتیکی است و می‌تواند مادرزادی باشد (از بدو تولد وجود داشته باشد) در پسران بیشتر از دختران رخ می‌دهد. نوزادان مبتلا به آلبینیسم چشمی همیشه آلبینیسم پوست یا مو را نشان نمی‌دهند. با این حال مشکلات بینایی مانند تاری دید معمول است. در موارد ناد کودک ممکن است دراز مدت دچار افت بینایی شود.

۴- سندرم واردنبورگ:

نوعی اختلال ژنتیکی است که اغلب مادرزادی است. این بیماری به دلیل ژن‌های جهش یافته که عمدتاً به صورت ارثی منتقل می‌شوند، ایجاد می‌شود و باعث سندرم در خانواده‌ها می‌شود. انواع مختلفی از سندرم واردنبورگ با علائم مختلف وجود دارد. برخی از علائم قابل توجه، فاصله وسیع‌تری بین چشم‌ها و وجود چشم‌های آبی کم رنگ است. برخی از نوزادان دارای رنگدانه‌های مختلف در سراسر عنبیه هستند، یک چشم آن‌ها آبی و دیگری چشم سایه دیگری دارد. این وضعیت هتروکرومی نامیده می‌شود. در موارد نادر چشم با رنگ تیره ممکن است با بزرگتر شدن کودک به چشم آبی رنگ تبدیل شود.

۵- هتروکرومیا:

نوعی بیماری است که باعث تغییر رنگ چشم می‌شود. برخی از نوزادان ممکن است فقط با یک چشم آبی متولد شوند. هتروکرومیا می‌تواند نتیجه جهش ژنتیکی تصادفی باشد که با مشکلی همراه نیست. به عنوان هتروکرومیای خوش خیم شناخته می‌شود. در برخی موارد ممکن است نشانه‌ای از یک اختلال ژنتیکی باشد.

آیا رنگ چشم نوزاد تغییر می‌کند؟

بله. رنگ عنبیه کودک می‌تواند در طول سال اول متفاوت باشد. تغییر رنگ ممکن است بیشتر در طی شش ماه اول اتفاق بیفتد و بین شش ماه تا ۱۲ ماه کاهش یابد. دلیل تغییر رنگ چشم کمبود ملانین کاملاً توسعه یافته است. معمولاً نه تا ۱۲ ماه طول می‌کشد تا ملانین موجود در عنبیه کودک در جای خود قرار بگیرد و به رنگ چشم نهایی شود. گاهی اوقات با رشد کامل ملانین ممکن است چشم‌های آبی کودک به تدریج به قهوه‌ای تبدیل شود. با این حال این بسیار نادر است و به ندرت در نوزادانی اتفاق می‌افتد که چشم آبی را به ارث برده اند. با این وجوداین نشان می‌دهد که شما فقط پس از اتمام اولین تولد شما می‌توانید رنگ چشم نهایی کودک را تشخیص دهید. برای تعیین رنگ احتمالی چشم کودک ممکن است از ماشین حساب چشم کودک ما استفاده کنید.

منبع: www.momjunction.com

نوزادان مبتلا به فشار خون بالا علائم قابل توجهی از خود نشان نمی دهند. فشار خون بالا حتی در کودکان نوپای بزرگتر هیچ علامتی ایجاد نمی کند. فقط یک پزشک می تواند آن را در یک معاینه معمول تشخیص دهد.

چگونه فشار خون بالا در نوزادان تشخیص داده می شود؟

1- تشخیص وضعیت زمینه ای:

پزشک کودک شما شرایطی مانند مشکلات مادرزادی قلب، مشکلات کلیوی یا سایر اختلالات فشار خون را آزمایش می کند. پزشک می تواند فشار خون بالا را تشخیص دهد و سایر بیماری ها را از طریق آزمایش خون و ادرار تشخیص دهد.

2- آنژیوگرافی:

پزشکان از فرم خاصی از آنژیوگرافی تفریق دیجیتال (DSA) استفاده می کنند که در آن رگ خونی با رنگ تزریق می شود و بیمار همزمان تحت اشعه ایکس قرار می گیرد. این ماده باعث رگهای خونی در اشعه ایکس می شود. تصویری دقیق از رگهای خونی اطراف قلب و قسمت های مختلف بدن ارائه می دهد. به تشخیص مشکلاتی در رگهای خونی کمک می کند که ممکن است منجر به فشار خون شود.

3- نوار قلب و ام آر آی:

الکتروکاردیوگرام (ECG) فعالیت الکتریکی قلب را اندازه گیری می کند و داده ها را به نمودار تبدیل می کند که به متخصصان قلب اجازه می دهد هرگونه ناهنجاری و همچنین میزان بالای فشار خون را بررسی کنند.

از آنجا که پزشکان بلافاصله پس از تولد آزمایشاتی را بر روی کودک انجام می دهند فشار خون بالا کاملاً قبل از ترک بیمارستان با نوزاد شما تشخیص داده می شود.

فشارخون بالا در نوزادان را چگونه درمان کنیم؟

1- درمان علت این مشکل:

هدف پزشکان درمان مشکلی است که در وهله اول منجر به فشار خون بالا شده است. پرداختن به علت اصلی فشار خون معمولاً تمام مواردی است که برای مقابله با فشار خون بالا در نوزادان لازم است.

2- داروهای فشار خون بالا:

نوزادان و کودکان نوپا به ندرت به داروهای فشار خون بالا احتیاج دارند. با این حال  پزشک ممکن است داروهایی را در نظر بگیرد که مشکل ریشه در آن بلافاصله برطرف نکند یا فشار خون بالا آسیب جدی ببیند. توجه داشته باشید که داروهای فشار خون بالا در کودکان با داروهای بزرگسالان متفاوت است. هرگز به کودک داروهای فشار خون که مخصوص بزرگسالان است ندهید.

3- اصلاحات رژیم غذایی:

رژیم غذایی می تواند فشار خون را در کودک نوپای بزرگتر تحت تأثیر قرار دهد. پزشک شما رژیم غذایی کم نمک و قند را برای کودک شما پیشنهاد می کند. درج میوه و سبزیجات بیشتر نیز امری حیاتی است. این تغییرات فشار خون را یک شبه درمان نمی کند اما در مدیریت و بهبود آن نقش بسزایی دارد.

عوارض فشار خون بالا در نوزادان چیست؟

فشار خون بالا درمان نشده در نوزادان در نهایت باعث مشکلات زیر می شود:

• ناتوانی در رشد
• نارسایی قلبی
• آسیب کلیه یا نارسایی کلیه
• نارسایی چند عضو
• تشنج

چگونه می توان از فشار خون بالا در نوزادان جلوگیری کرد؟

پیشگیری از فشار خون در نوزادان تماماً مقابله با علل است. در اینجا آنچه والدین برای جلوگیری از شروع فشار خون در نوزادان انجام می دهند:

1- هوشیار و مراقب باشید:

در حالی که فشار خون علائم قابل توجهی ایجاد نمی کند، علل اصلی آن ممکن است باشد. برای کنترل بهتر فشار خون در نوزادان مراقب هرگونه علائمی باشید.

2- در معاینات پزشکی منظم باشید:

معاینات منظم به تشخیص زود هنگام فشار خون کمک می کند. اگر مشکوک به کودک هستید در این باره دریغ نکنید و این را به پزشک بگویید.

3- یک رژیم متعادل را حفظ کنید:

برای کودک نوپایی که مواد جامد را شروع به خوردن کرده است یک رژیم متعادل ایجاد کنید. غذاهای سالم و خانگی تهیه کنید و از مصرف غذاهای حاوی نمک و چربی زیاد خودداری کنید. در عوض بر روی یک برنامه غذایی تمرکز کنید که شامل تمام مواد مغذی به مقدار مناسب باشد. در صورت تردید با یک متخصص تغذیه اطفال مشورت کنید تا یک برنامه غذایی مخصوص کودک خود تهیه کنید.

منبع: www.momjunction.com

این آزمایشات اجباری نیستند و قبل از انجام آزمایش خار پاشنه والدین کودک به توافق نامه کلامی یا کتبی نیاز دارند. قبل از جمع‌آوری نمونه باید یک جزوه اطلاعاتی در اختیار شما قرار گیرد تا بتوانید بحث کنید و رضایت خود را برای جمع‌آوری و آزمایش کسب کنید. والدین ممکن است از طرف کودک خود از این آزمایش امتناع ورزند اما این می‌تواند سلامتی کودک را بی‌مورد به خطر بیندازد. اکثر نوزادان تحت غربالگری هیچ یک از شرایط را ندارند اما برای تعداد کمی که انجام می‌شوند. مزایای غربالگری بسیار زیاد است. درمان زود هنگام می‌تواند سلامت آن‌ها را بهبود بخشد و از ناتوانی شدید یا حتی مرگ جلوگیری کند.

تست چگونه انجام می‌شود؟

اگر والدین به غربالگری رضایت دهند یک ماما یا پرستار با خاراندن پاشنه کودک شما و قرار دادن چند قطره خون روی یک کاغذ فیلتر مخصوص آزمایش را انجام می‌دهند. خار پاشنه برای کودک شما روش راحتی نیست. بهترین کاری که می‌توانید برای تسکین درد انجام دهید راحتی و نگه داشتن آن‌ها در طول آزمایش است. همچنین نشان داده شده است که شیردهی باعث آرامش کودک شما می‌شود. تعدادی روش دیگر وجود دارد که می‌توانید برای کاهش دردی که کودک شما متحمل می‌شود استفاده کنید. کاغذ فیلتر اجازه خشک شدن دارد و سپس به آزمایشگاه غربالگری نوزادان ارسال می‌شود و چندین آزمایش مختلف انجام می‌شود.

برای چه چیزی غربالگری می‌شود؟

– بیماری فنیل کتونوریا (PKU) – PKU:

یک بیماری نادر است که از هر ۱۰۰۰۰ نوزاد ۱ کودک را درگیر می‌کند. کودک مبتلا به این مشکل نمی‌تواند به درستی از یکی از عناصر سازنده پروتئین به نام فنیل آلانین استفاده کند که در خون جمع می‌شود و باعث آسیب مغزی می‌شود. این یک بیماری نادر ارثی است که می‌تواند مشکلات یادگیری شدیدی ایجاد کند. درمان زودهنگام با یک رژیم غذایی خاص می‌تواند از ناتوانی جلوگیری کرده و به نوزادان اجازه دهد که زندگی عادی داشته باشند.

– کم کاری تیروئید مادرزادی:

کم کاری تیروئید در حدود ۱ مورد از هر ۳۵۰۰ نوزاد را تحت تأثیر قرار می‌دهد. علت آن عدم رشد صحیح غده تیروئید است. درمان زودهنگام با هورمون تیروئید روزانه منجر به رشد طبیعی ذهنی و جسمی می‌شود.

– فیبروز سیستیک:

از هر ۲۵۰۰ نوزاد ۱ نوزاد مبتلا به فیبروز سیستیک است. این منجر به عفونت در ریه‌ها می‌شود. در روده‌ها ممکن است منجر به مشکلاتی در هضم مناسب غذا شود. آزمایش غربالگری نوزادان حدود ۹۵٪ از نوزادان مبتلا به CF را تشخیص می‌دهد اما همچنین چند نوزاد که ناقل سالم CF هستند را نیز تشخیص می‌دهد. نوزادانی که نتیجه آزمایش مثبت دارند. برای تعیین اینکه آیا کودک CF دارد یا فقط ناقل سالم است، نیاز به آزمایش عرق دارند. یک حامل سالم تحت تأثیر CF قرار نمی‌گیرد و عملکرد بدن آن‌ها به طور عادی است.

– گالاکتوزمیا:

یک اختلال بسیار نادر است که فقط از هر ۴۰۰۰۰ نوزاد ۱ نفر را درگیر می‌کند. این اختلال ناشی از تجمع گالاکتوز (نوعی قند در شیر) در خون است. درمان به موقع با شیر مخصوص بدون گالاکتوز از بیماری جدی جلوگیری می‌کند. بدون درمان کودک ممکن است بسیار بیمار شود و بمیرد.

با انجام غربالگری چه نتایجی می‌گیریم؟

در صورت وجود نگرانی در مورد نتایج آزمایش با والدین تماس گرفته می‌شود. چند نوزاد نیاز به آزمایش خون دوم دارند. این معمولاً به این دلیل است که در آزمون اول نتیجه مشخصی حاصل نشده است. آزمایشات دوم اکثر نوزادان نتیجه طبیعی دارد و پزشک به شما اطلاع می‌دهد. کودک شما ممکن است برای تأیید نتایج به آزمایشات بیشتری نیاز داشته باشد و ممکن است با شما قرار ملاقات بگذارید تا درمان آغاز شود.

ذخیره نمونه‌های غربالگری نوزادان به چه صورت است؟

لکه خشک شده خون پس از آزمایش تا ۱۸ سالگی در یک مکان قفل شده ایمن ذخیره می‌شود. در بعضی از کشور‌ها می‌توانید درخواست کنید که کارت بعد از ۲ سال به شما برگردانده شود و پس از حذف اطلاعات می‌تواند برای تحقیقات مورد استفاده قرار گیرد. این نمونه همچنین می‌تواند برای آزمایش بیشتر به درخواست والدین یا سرپرست برای ارائه اطلاعات پزشکی جدید به نفع خانواده مورد استفاده قرار گیرد.

منبع: www.pregnancybirthbaby.org.au

ویروس سرخک سیستم ایمنی بدن را مشغول می کند و بدن را در معرض میکروب های مضر دیگر قرار نمی دهد. عفونت سرخک درمان نشده ممکن است به طور غیر مستقیم باعث بیماری های زیر در کودک شود:

ذات الریه شایعترین عارضه سرخک در نوزادان است. ویروس سرخک خطر ابتلا به ذات الریه را افزایش می دهد. به ویژه در نوزادانی که مصونیت آنها از بین رفته است.

برونشیت نوعی عفونت باکتریایی در لوله های برونشیول ریه است و تنفس را برای بیمار دشوار و دردناک می کند.

باکتری ها می توانند به گوش میانی حمله کرده و منجر به عفونت گوش مانند اوتیت میانی شوند.

عفونت های دستگاه تنفسی فوقانی از جمله حنجره (حنجره) و نای (کروپ) از عوارض شایع هستند.

گاستروآنتریت یک عارضه بالقوه خطرناک است که می تواند منجر به کم آبی بدن شود.

درگیری چشم ها که به خوبی درمان نمی شوند می تواند منجر به کاهش بینایی شود.

انسفالیت از همه عوارض شدیدترین است، اما کمترین شایع است و  از هر 1000 بیمار سرخک فقط یک نفر به این بیماری مبتلا می شود. انسفالیت تورم مغز است که در موارد شدید باعث تشنج و کما می شود.

چه زمانی کودک من باید واکسن سرخک بزند؟

واکسن MMR علیه سرخک فقط پس از 12 ماهگی برای نوزاد تجویز می شود. در کشورهایی که قبل از سن 12 ماهگی واکسن برای گل مینا تزریق می شود. این معمولاً فقط یک واکسن برای مایسل است. چند نکته دیگر که باید درباره واکسیناسیون MMR بدانید:

در بعضی موارد به نوزادان بین شش تا 11 ماه می توان واکسن زد ، به ویژه هنگامی که کودک کوچکی به یک کشور شیوع سرخک سفر می کند. کودک هنوز مجبور به انجام دو عکس واکسن معمول در 12-15 ماهگی و بین چهار تا شش سال خواهد بود.

صرف نظر از سن آنها نوزادان واکسینه شده ممکن است عوارض جانبی خفیف مانند تب درجه پایین و سرماخوردگی داشته باشند. همچنین ممکن است بثورات متوسطی مانند سرخک ایجاد کنند. عوارض جانبی شش تا 12 روز پس از واکسیناسیون ظاهر می شود. این عوارض خطرناک نیستند و نباید دلیلی برای فرار از واکسیناسیون باشند. همچنین  آنها فقط در حدود 15٪ از نوزادان واکسینه شده دیده می شوند.

آیا یک نوزاد حتی پس از واکسیناسیون می تواند به سرخک مبتلا شود؟

کارشناسان بر این باورند که بعید است نوزاد پس از واکسیناسیون به سرخک مبتلا شود. اولین دوز واکسن 90٪ مصونیت ایجاد می کند در حالی که دو دوز 99٪ ایمنی در برابر سرخک ایجاد می کند. با این حال هیچ واکسنی 100٪ محافظت نمی کند. با این وجود فقط 3٪ از افراد ایمن شده به این بیماری مبتلا می شوند و شدت علائم بسیار کمتر از علائمی است که بدون واکسیناسیون به سرخک مبتلا می شوند. نوزادانی که حتی پس از واکسیناسیون به سرخک مبتلا می شوند، عفونت را بهتر تحمل می کنند و احتمال انتقال ویروس به افراد سالم کمتر است. بنابراین مزایای واکسیناسیون بیشتر از خطر حذف ایمن سازی است.

چگونه والدین می توانند به جلوگیری از سرخک در نوزادان کمک کنند؟

1- از موقعیت های پرخطر جلوگیری کنید:

سرخک به راحتی در محیط های شلوغ گسترش می یابد و در فصول زمستان و بهار معمول است. با احتیاط بیشتر در این زمان و دوری از مکان های شلوغ به سپر کودک کمک می کند.

2- بهداشت را حفظ کنید:

ویروس سرخک می تواند به مدت دو ساعت روی یک سطح باقی بماند و آماده آلوده کردن هر کسی باشد که با آن تماس پیدا کند. تمیز کردن و بهداشت برای جلوگیری از عفونت ضروری است. همیشه دستان کودک را پس از آمدن از فضای باز بشویید و وسایل شخصی او را تمیز کرده و در وضعیت بهداشتی نگه دارید.

نتیجه گیری:

ایمن سازی اعضای خانواده نیز به میزان قابل توجهی خطر ابتلای نوزاد به ویروس را کاهش می دهد. دلیلی برای دور ماندن از واکسیناسیون نیست. داده های جدید نشان می دهد که برخی از مصونیت فرد در برابر عفونت های دیگر که طی سال ها ایجاد شده است به دنبال عفونت سرخک کاهش می یابد. اقدامات پیشگیرانه ساده و واکسیناسیون مراحل برجسته ای برای محافظت از کودک کوچک در برابر سرخک است.