دسته: شیرخوار و نوپا

نوزادان می‌توانند میوه‌های مختلف را از شش ماهگی شروع کنند. بنابراین می‌توانید از شش ماهگی پوره سیب را برای کودک سرو کنید. شکل پخته و پوره سیب بهترین راه برای معرفی میوه است. این اجازه می‌دهد تا نوزادان از چندین ویژگی سیب که باعث سلامتی می شوند لذت ببرند.

ارزش غذایی سیب با پوست چه قدر است؟

پوره سیب تهیه شده با یک سیب کامل (یک سیب با پوست) تقریباً مواد مغذی مشابهی دارد.  با این حال اگر از یک سیب پوست کنده برای تهیه پوره استفاده کنید ممکن است مواد مغذی تغییر کند و فیبر بیشتری داشته باشد.
 

چگونه پوره سیب را برای نوزادان درست کنیم؟

– موادلازم:

1 سیب متوسط
½ فنجان آب
پودر دارچین

طرزتهیه:

سیب را تمیز بشویید.
پوست را جدا کنید. دانه‌ها را برداشته و سیب را به صورت مکعب‌های کوچک خرد کنید.
یک قابلمه را روی حرارت متوسط قرار دهید و سیب‌های خرد شده را درون آن قرار دهید.
آب بریزید تا سیب‌ها کاملاً پوشانده شوند. اطمینان حاصل کنید که گرما خیلی زیاد نیست.
ظرف را با درپوش بپوشانید و اجازه دهید تکه‌های سیب حدود 15 دقیقه بپزند.
بعد از 15 دقیقه درب ظرف را بردارید و ببینید آیا قطعات سیب کاملاً لطیف هستند. شما باید بتوانید یک چاقو را از طریق قطعات سیب وارد کنید.
هنگامی که احساس کردید تکه‌های سیب پخته شده اند حرارت را خاموش کرده و آنها را از ماهیتابه بردارید.
با قاشق بزرگ سیب ها را کاملا له کنید. داخل مخلوط کن بریزید و با قوام دلخواه مخلوط شود. برای رقیق شدن پوره می توانید آب اضافه کنید.
آن را با تزیین دارچین آسیاب شده (اختیاری) برای کودک خود سرو کنید.

پوره سیب چه فایده‌ای برای نوزادان دارد؟

سیب غنی از چندین عنصر ریز مغذی، فیبر غذایی و مواد شیمیایی گیاهی مانند کوئرستین، کاتچین، فلوریدزین و اسید کلروژنیک است. همه این مواد شیمیایی دارای خواص آنتی اکسیدانی قوی هستند. در زیر برخی از مزایای خاص کودک شما با مصرف منظم پوره سیب قابل استفاده است:

1- وزن سالم: 

مصرف منظم سیب با کاهش خطر چاقی همراه است. تحقیقات نشان داده است که تأثیر مثبت سیب بر وزن در کودکان دو ساله قابل مشاهده است.

2- سلامت روده:

 پوره سیب به دلیل بافتی که دارد بر روی سیستم هضم کودک آسان است. علاوه بر این  فیبر غذایی را فراهم می‌کند که به حفظ میکروبیوتای روده کمک کند.

3- مصونیت:

پوره سیب به دلیل وجود عناصر ریز مغذی مانند ویتامین C که به تقویت ایمنی کمک می‌کند می‌تواند به تقویت سیستم ایمنی کمک کند.

4- سلامت کلی:

 پوره سیب حاوی مقدار قابل توجهی عناصر ریز مغذی ضروری مانند پتاسیم، فسفر، سدیم و منیزیم است. همچنین حاوی ترکیبات فعال زیستی است که دارای آنتی اکسیدان هستند.

چگونه از  پوره سیب نگهداری کنیم؟

نوزادان همیشه باید از مواد غذایی تازه تغذیه شوند. با این حال در بعضی مواقع ممکن است لازم باشد مواد غذایی را برای استفاده بعدی ذخیره کنید. 

پوره تازه را در یک ظرف ضد هوا نگهداری کنید.
قبل از نگهداری پوره ظرف را استریل کنید.
ظرف را با تاریخ آماده سازی برچسب زده و پوره را بیش از سه روز نگه دارید.
اگر می خواهید پوره را به مدت یک هفته یا بیشتر ذخیره کنیدیا آن را فریز کنید.
پوره یخ زده را می‌توان با گرم كردن آن روی اجاق گاز به نوزاد داد.

دستور العمل پوره سیب برای نوزادان:

هنگامی که کودک شما به خوردن پوره سیب عادت کرد می‌توانید غذاهای دیگر را به آن اضافه کنید. برخی از گزینه‌هایی که می‌توانید امتحان کنید کدو تنبل، سیب زمینی شیرین، موز، جو دوسر و غیره است. در زیر چند دستورالعمل ساده وجود دارد که از خوبی پوره سیب استفاده می کنند.

– پنکیک سیب:

پنکیک‌های سیب بعد از هفت ماهگی انتخاب خوبی برای نوزادان هستند. اگر کودک شما علائمی از آمادگی نشان داد پس می توانید در شش ماهگی نیز کودک خود را پنکیک سرو کنید.

موادلازم:

آرد  فنجان
2 قاشق غذاخوری شکر قهوه ای
1 قاشق غذاخوری بیکینگ پودر
نمک دریا ½ پیمانه
پودر دارچین ¼ پیمانه
1 فنجان شیر کامل چربی
½ فنجان پوره سیب 
روغن زیتون ارگانیک

طرز تهیه:

یک قابلمه برداشته و روی شعله متوسط قرار دهید.
در همین حال تمام مواد خشک (آرد، شکر، بکینگ پودر، نمک و پودر دارچین) را در یک کاسه مخلوط کنید.
شیر و پوره سیب را به مخلوط اضافه کنید و دوباره مخلوط کنید. بگذارید مخلوط حدود پنج دقیقه بماند. قوام مخلوط یا خمیر را با آب تنظیم کنید. باید صاف باشد اما آبریزش و خمیر نباشد.
با آماده شدن خمیر، خمیر را روی تابه بریزید. آن را بپزید تا ته آن قهوه ای طلایی شود. پنکیک را به آرامی برگردانید و طرف دیگر آن را نیز بپزید.

نتیجه گیری:

پوره سیب افزودنی خوبی برای رژیم غذایی کودک شما است. مصرف منظم آن در مقادیر متوسط فواید سلامتی بسیاری دارد. با این حال باید تازه تهیه شود و باید در زمان تعیین شده استفاده شود. می‌توانید میوه‌های پوره شده یا پوره‌های سبزیجات یا غلات را اضافه کنید. تقریباً با هر ماده غذایی همراه خواهد بود.

منبع: www.momjunction.com

عفونت مجاری ادراری (UTI) عفونت در هر قسمتی از سیستم ادراری است که شامل کلیه ها، حالب‌ها و مثانه بوده به وجود می‌آید. در حالی که احتمالاً در مورد بزرگسالان مبتلا به عفونت ادراری شنیده‌اید کودکان از جمله کودکان نوپا و نوزادان نیز می‌توانند به آن مبتلا شوند. این عفونت‌ها نیاز به مراقبت‌های پزشکی و داروهای تجویزی دارند اما خبر خوب این است که درمان آنها بسیار آسان است.
 

عفونت‌های مجاری ادراری در کودکان نوپا به چه علت به وجود می‌آیند؟

UTI ها اغلب توسط باکتری‌های معمولی که در روده یافت می‌شوند ایجاد می‌شوند. در حالی که دستگاه ادراری به طور معمول با باکتری‌هایی که در تماس است مقابله می‌کند و گاهی اوقات باکتری‌ها باعث عفونی می‌شوند. در نوزادان و کودکان نوپا گاهی اوقات باکتری‌ها از مدفوع به مثانه منتقل می‌شوند. عفونت همچنین می‌تواند نشانه‌ای از مشکل در ساختار مجاری ادراری باشد. اگر سابقه خانوادگی عفونت ادراری دارید کودک نوپای شما بیشتر مستعد ابتلا به آن است.

عفونت‌های مجاری ادراری در کودکان نوپا چه نشانه‌‌هایی دارد؟

علائم و نشانه‌های عفونت ادراری در کودکان نوپا ممکن است متفاوت از بزرگسالان باشد به خصوص اگر هنوز قادر به بیان شفاهی خود نیستند. گاهی اوقات هیچ علامتی وجود ندارد به خصوص اگر کودک نوپا کمتر از 2 سال سن داشته باشد. تحقیقات نشان می‌دهد که تب بدون علت شایع ترین علامت عفونت ادراری در کودکان از بدو تولد تا 2 سال است. سایر علائم عفونت ادراری در کودکان می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

– ادرار کدر، تیره، خونی یا بوی بد
– اسهال یا استفراغ
– تب
– تحریک پذیری یا سرگردانی
– کمبود اشتها
– کمردرد یا شکم درد
– درد یا سوزش با ادرار
– حوادث ادراری (در کودکان نوپا که قبلاً تحت آموزش ناهنجاری قرار گرفته اند)

دختران بیشتر از پسران مستعد ابتلا به عفونت ادراری هستند زیرا مجرای ادراری آنها کوتاه‌تر و نزدیک به مقعد است. پسرانی که ختنه نشده‌اند نیز بیشتر از پسران ختنه شده دچار عفونت ادراری می‌شوند.

با کودکی که دچار عفونت ادراری شده چی‌کار کنیم؟

درمان اصلی عفونت ادراری آنتی بیوتیک است که باکتری‌های عامل عفونت را از بین می برد. اگر کودک درد قابل توجهی را تجربه می‌کند ممکن است دارویی که مخاط مجاری ادراری را بی حس می‌کند نیز تجویز شود. این مهم است که فرزند شما آنتی بیوتیک‌ها را برای مدتی که پزشک تجویز کرده است مصرف کند. در حین مصرف آنتی بیوتیک‌ها مطمئن شوید که کودک شما مایعات زیادی می‌نوشد اما از مصرف کافئین خودداری کنید. پس از چند روز یا بعد از دوره دارو پزشک ممکن است بخواهد تجزیه و تحلیل ادرار را تکرار کند تا مطمئن شود عفونت از بین رفته است. بستری شدن می‌تواند نظارت دقیق و داروها و درمان مناسب را تضمین کند به ویژه اگر کودک دچار کم آبی بدن باشد و مشکوک به عفونت کلیه باشد یا تصور شود که عفونت گسترش یافته است.
 

از عفونت ادراری در کودکان چطور جلوگیری کنیم؟

برای کودکان نوپا تعویض مداوم پوشک می‌تواند خطر ابتلا به عفونت ادراری را کاهش دهد زیرا گسترش باکتری‌هایی را که می‌توانند در ایجاد عفونت نقش داشته باشند محدود می‌کند. پوشیدن لباس زیر نخی و اجتناب از حمام کردن با کف نیز می‌تواند به کاهش رشد و تحریک باکتری‌ها کمک کند. همچنین مهم است که به کودکان اطلاع دهید وقتی دستشویی دارند آن را نگه ندارند. وقتی ادرار به مدت طولانی در مثانه بماند محیطی مناسب برای رشد باکتری‌ها ایجاد می‌کند.

چه موقع به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر پزشک دوره کامل آنتی بیوتیک را تجویز کرده د و کودک نوپا هنوز عفونت دارد با پزشک خود تماس بگیرید. آنها ممکن است بخواهند ادرار را مجددا آزمایش کرده و یا آزمایش‌های دیگری انجام دهند. در حالی که عفونت ادراری می‌تواند دردناک باشد تشخیص و درمان سریع به تسکین علائم کمک می‌کند. معمولاً پس از شروع مصرف آنتی بیوتیک علائم طی دو تا سه روز کاهش می‌یابد.

منبع: www.verywellfamily.com

اغلب نوزادان تازه متولد شده به 16 ساعت خواب نیاز دارند. بین 3 تا 6 ماهگی بسیاری از نوزادان شروع به خوابیدن در شب می‌کنند. نوزاد شما 10 تا 12 ساعت در یک زمان نمی‌خوابد اما بعد از تغذیه شبانه راحت‌تر به خواب می‌روند. اگر نوزاد شما 4 ماهه است و هنوز مدت زیادی نمی‌خوابد نگران نباشید. شما می‌توانید با اجازه دادن به آنها به خواب در شب و بیدار نکردن برای تغذیه به خواب آنها کمک کنید. چیزهای هیجان انگیز و سرگرم کننده را تا روز ذخیره کنید.

چگونه می‌توانم کودکم را وادار به خوابیدن در طول شب کنم؟

کودک را  در جای تاریک و ساکت بخوابانید و هر شب یک برنامه معمول داشته باشید مانند حمام کردن، خواندن کتاب یا تمیز کردن لثه‌ها یا دندان‌ها. قبل از قرار دادن آنها در تخت کودک آنها را آرام و خواب آلود کنید. اطمینان حاصل کنید که آنها را برای ایمنی به پشت می‌خوابانید. هدف این است که نوزاد خود را خواب آلود روی تخت بگذارید. اگر آنها خیلی زود به خواب می‌روند روال آرام خود را زودتر شروع کنید. وقتی کودک شما شب ها از خواب بیدار می‌شود چند دقیقه قبل از بیرون رفتن از اتاق منتظر بمانید تا ببینید آیا می‌تواند به تنهایی دوباره بخوابد. اگر آنها همچنان گریه می‌کنند به آنها نگاه کنید اما آنها را بلند نکنید و چراغ را فوراً روشن نکنید. اگر کودک شما همچنان ناله و گریه می‌کند ممکن است گرسنه باشد یا نیاز به تعویض پوشک داشته باشد.

نوزاد من به چه مقدار زمان خواب نیاز دارد؟

وقتی نوزادان متولد می‌شوند همه چیز آنها خوردن و خوابیدن است. بنابراین شما هیچ یک از این خواب‌ها را به عنوان چرت زدن حساب نکنید. در حدود 1 تا 6 ماهگی  نوزادان تمایل دارند که روزانه چرت بزنند و هر چرت زدن 1 تا 2 ساعت طول بکشد. پس از اولین تولد نوزاد شما احتمالاً او دارای الگوی چرت در روز خواهد بود.

آیا باید بگذارم نوزادم خودش بخوابد ؟

با پزشک متخصص اطفال در مورد این که آیا برای کودک کوچک شما مناسب است صحبت کنید. برخی از نوزادان خسته می‌شوند و بعد از گریه می‌خوابند اما برخی فقط عصبانی می‌شوند.

آیا ممکن است کودک من در طول شب بیدار شود زیرا گرسنه است؟

بعد از 4 ماه یا بیشتر متوجه می‌شوید که نوزاد شما احتمالاً نیازی به خوردن شیر زیاد در طول شب نخواهد داشت. اگر آنها بیدار می‌شوند یا گریه می‌کنند و به محض دریافت سینه یا بطری شما به خواب می‌روند در نیتجه گرسنه نیستند. اگر آنها از خواب بیدار می‌شوند،گریه می‌کنند و به طرز ناگهانی غذا را تمام می‌کنند باید شب‌ها به آنها غذا داده شود.

آیا کاری باید انجام دهم تا نوزادم در حین خواب اذیت نشود؟

– کودک را به پشت بخوابانید تا بخوابد
– آنها را روی یک تشک تخت با یک ملحفه محکم بخوابانید
– بالش، پتو، اسباب بازی و ضربه گیر تخت کودک را از تخت بردارید
– در اطراف آنها سیگار نکشید
– تا می‌توانید به آنها شیر دهید
– هنگام خواب به آنها پستانک بدهید
– آنها را از کالسکه، تاب، صندلی ماشین یا تاب خوردن نوزادان پس از خواب خارج کنید

نتیجه گیری:

وقتی کودک شما بیدار است وقت زیادی برای سیر کردن او بگذارید. این بدان معناست که به آنها اجازه دهید در حالی که روی شکم دراز کشیده اند بازی کنند.

منبع: www.webmd.com

ناخن نوزاد معمولاً سریع رشد می‌کند. هر زمان که احساس کردید نیاز به کوتاهی دارند، می‌توانید آنها را کوتاه کنید. دفعات کوتاه کردن ناخن‌ها می تواند در نوزادان مختلف متفاوت باشد. معمولاً باید هفته ای یکبار ناخن‌های کودک را کوتاه کنید. در حالی که ناخن های پا تقریباً دو بار در ماه نیاز به کوتاه کردن دارند.

برای کوتاه کردن ناخن نوزاد به چه چیزی نیاز دارید؟

– ناخن گیر کودک

– دستمال کاغذی

ناخن گیرهای بزرگسال ممکن است یک تکه ناخن بزرگتر از کل ناخن کودک را بگیرد و انگشت اورا زخم کند. همچنین قیچی ناخن ممکن است خطر ایجاد خراش و بریدگی را افزایش دهد. بنابراین ناخن گیر کودک بهترین انتخاب است. از دستمال کاغذی می‌توان برای تمیز کردن گرد و غبار ناخن یا سوهان لبه‌های ناخن استفاده کرد. در صورت ایجاد خراش الکل یا مایع ضد عفونی کننده توصیه می‌شود.

 

چگونه ناخن های نوزاد خود را کوتاه کنیم؟

یک نقطه با نور کافی انتخاب کنید. ممکن است مبل یا صندلی کنار پنجره را ترجیح دهید  که اجازه می‌دهد نور طبیعی خورشید به داخل خانه بیاید. اگر نور طبیعی وجود ندارد نزدیک یک چراغ رومیزی روشن یا منبع نور روشن دیگر بنشینید.

زمانی را انتخاب کنید که کودک شما سرحال است. به عنوان مثال شما می‌توانید زمانی را که بعد از تغذیه کودک آرامش بیشتری دارد انتخاب کنید.

کودک را در آغوش گرفته و مطمئن شوید که سر او به خوبی پشتیبانی شده است. اگر  کودک شما تمایل به تکان خوردن دارد از شریک زندگی یا یکی از اعضای خانواده خود کمک بگیرید.

انگشت کودک را آنقدر محکم بگیرید که تکان نخورد. نوک انگشت را بین انگشت اشاره و  شست خود قرار دهید. ناخن‌گیر را به آرامی زیر ناخن حرکت دهید تا از گیر افتادن ناخواسته آن جلوگیری کنید. با این حال فقط یک قسمت کوچک از پوست را حرکت دهید تا از عمیق شدن ناخن جلوگیری کنید.

ناخن اضافی را به آرامی فراتر از منحنی صورتی رنگ طبیعی ناخن بچسبانید. ناخن را مستقیماً بر روی آن ببرید تا آن را به منحنی بست ناخن نزدیک نکنید. ناخن را که بدون زحمت بین تیغه‌های ناخن گیر قرار می‌گیرد کوتاه کنید و بیشتر از حد نیاز ناخن را کوتاه نکنید.

اگر بریدن ناخن کمی دشوار است یا قصد دارید با خیال راحت کناره‌های ناخن را ببرید به جای آن از سوهان ناخن استفاده کنید.

شما می‌توانید نوک تیغه‌های ناخن گیر را با یک پنبه آغشته به الکل یا مایع ضد عفونی کننده قبل و بعد از بریدن ناخن نوزاد پاک کنید. ناخن گیر کودک را در مکانی خشک و تمیز نگهداری کنید.

 

اگر به طور تصادفی پوست ناخن نوزاد کنده شود چه کنیم؟

هر گونه خون را با پنبه یا دستمال کاغذی پاک کنید. نوک انگشتان را فشار ندهید و اجازه  دهید خون به طور طبیعی جریان یابد.

یک پنبه را در الکل یا مایع ضد عفونی کننده خیس کنید. به آرامی زخم را با آن تمیز کنید.  از طرف دیگر ممکن است بلافاصله زخم را با آب و صابون بشویید.

آب یا الکل اضافی/ضد عفونی کننده را پاک کنید. زخم را باز بگذارید و از بانداژ استفاده نکنید زیرا ممکن است کودک آن را به طور تصادفی تکان دهد و خطر خفگی را افزایش می دهد.

زخم ظرف چند روز بهبود می یابد. اگر زخم عمیق است و خونریزی شدیدی دارد پس از انجام اولین اقدامات اولیه به پزشک مراجعه کنید. اگر برای دومین بار است که به طور تصادفی پوست کودک را می‌برید ممکن است کوتاه کردن ناخن‌های کودک دشوار باشد.

اقدامات احتیاطی هنگام کوتاه کردن ناخن نوزاد:

ناخن‌گیر مخصوص نوزادان را انتخاب کنید. قیچی ناخن ممکن است به مهارت نیاز داشته باشد و ممکن است خطر بریدن ناخن و پوست وجود داشته باشد.

اگر مشاهده ناخن‌های کودک برای شما مشکل است می توانید ناخن گیر را انتخاب کنید که دارای ذره بین داخلی است.

تمام وسایل برش ناخن را در دست داشته باشید.

هرگز در نور کم ناخن‌های نوزاد را کوتاه نکنید. بهتر است ناخن‌ها را زیر نور طبیعی خورشید یا نور یک لامپ روشن کوتاه کنید.

ناخن‌های تازه بریده ممکن است دارای لبه‌های تیز باشند که می تواند انگشت نوزاد را خراش دهد. ممکن است پس از کوتاه کردن ناخن‌ها دستکش‌ها را برای چند ساعت تا یک روز روی دستان کودک بگذارید.

اگر مطمئن نیستید که ناخن‌های نوزاد را به طور ایمن بریده اید از یک قلم مو مخصوص پنل زدن برای ناخن‌های نوزاد استفاده کنید. ممکن است زمان بر باشد اما می‌تواند جایگزین مطمئن‌تری باشد. به ویژه اگر نوک انگشتان کودک شما مستعد بریدگی‌های تصادفی باشد.

زماني را انتخاب كنيد كه كودك شما معمولاً در آرامش بيشتري قرار دارد. مثلاً بعد از شيردهي. همچنین ممکن است ناخن‌های آنها را هنگام چرت زدن کوتاه کنید.

شما می‌توانید ناخن‌های نوزاد را بعد از حمام کردن در هنگام نرم شدن ناخن‌ها کوتاه کنید. با این حال ممکن است سوهان زدن ناخن‌ها را دشوار کند و شما می‌توانید تا خشک شدن ناخن‌ها صبر کنید.

نتیجه‌گیری:

ناخن نوزادان نیاز به برش و مراقبت دوره‌ای دارد. ناخن‌ها و پوست اطراف ناخن نوزاد ظریف و مستعد آسیب هستند. از ناخن‌گیری استفاده کنید که به گونه‌ای طراحی شده است که ناخن‌های کودک را به طور ایمن کوتاه می‌کند. همچنین می‌توانید تمام ناخن‌ها را سوهان بزنید. استفاده از ابزارهای مناسب و مراقبت کافی به شما اطمینان می دهد که ناخن‌های نوزاد را بدون هیچ آسیبی کوتاه کنید.

 

منبع: www.momjunction.com

دلایل رایج عصبانیت در کودکان چیست؟

 فرزند شما گرسنه است:

گاهی اوقات علت عصبانیت کودک شما ممکن است به سادگی به گرسنگی ارتباط داشته باشد. در بیشتر موارد تغذیه آنها به خشم آنها پایان می‌دهد.

کودک نوپای شما خسته است:

 اگر کودک شما به دلیل خستگی عصبانی است ممکن است متوجه شوید که او کند و تحریک پذیر است یا از انجام هر گونه فعالیتی خودداری می‌کند.

 کودک شما بیش از حد تحریک می‌شود:

 اگر کودک شما بیش از حد تحریک شده باشد می‌تواند عصبانی شود. کودک شما ممکن است به دلیل نورهای زیاد یا صداهای بلند تحریک بیش از حد شود. در این صورت ممکن است چشم‌های خود را بپوشانند یا دستان خود را روی گوش خود بگذارند.

 فرزند شما توجه شما را می‌خواهد:

 یکی دیگر از دلایل رایج بسیاری از کودکان نوپا این است که آنها توجه شما را می‌خواهند. آنها ممکن است بخواهند شما کمی وقت بگذارید و آنها را بغل کنید. فقط انجام این کار می‌تواند عصبانیت آنها را آرام کند.

چه زمانی باید نگران خشم کودک نوپای خود باشم؟

عصبانیت بخش عادی و سالم رشد کودک شما است. یک مطالعه نشان می‌دهد که تقریباً نیمی از کودکان در هفته احساس عصبانیت می‌کنند. این عصبانیت‌ها خفیف گزارش شده‌اند و به طور متوسط دقیقه طول می‌کشد. اگر متوجه شدید که عصبانیت های کودک شما مکرر و شدید است و کاهش آنها تقریباً غیرممکن است مسئله دیگری در بازی وجود داشته باشد. در اینجا مواردی وجود دارد که می‌تواند باعث عصبانیت کودک شما شود.

 اضطراب دارد:

ممکن است برای کودک نوپا عجیب به نظر برسد که دچار اضطراب است اما بسیاری از کودکان اضطراب را به اشکال مختلف تجربه می‌کنند. برخی از کودکان ممکن است با اختلال اضطرابی تشخیص داده شوند در حالی که برخی دیگر به دلیل استرس یا ضربه دچار اضطراب می‌شوند.

 اوتیسم:

 بسیاری از کودکان در طیف نیز با تحریک بیش از حد حسی دست و پنجه نرم می‌کنند. این زمانی رخ می‌دهد که هر یک از حواس آنها تحت فشار قرار گیرد.

 اختلالات خلقی:

عصبانیت به دلایل زیادی اتفاق می‌افتد. برای والدین مهم است که علت اصلی عصبانیت کودکان خود را بیابند. این به شما کمک می‌کند تا بهتر با آن کنار بیایید. چند دلیل رایج که باعث می‌شود عصبانیت‌ها اتفاق بی‌افتند عبارتند از: کودک غرق شده کودک خسته است. کودک گرسنه است؛ کودک یک اسباب بازی یا فعالیتی می‌خواهد که نمی‌تواند انجام دهد. کودک می‌خواهد موقعیتی را ترک کند.

چگونه با خشم کودک نوپای خود کنار بیاییم؟

اگر کودک شما فقط برای اینکه راهش را بگیرد عصبانی می‌شود نباید او را تحریک کنید. در این حالت نادیده گرفتن آنها بهترین کار است. اگر بتوانید کودک نوپای خود را منحرف کنید هنگامی که توجه او جابجا شد به عصبانیت آنها پایان می‌دهد. شما همچنین می توانید به فرزند خود کمک کنید تا از موقعیت‌هایی که باعث عصبانیت آنها می‌شود  جلوگیری کنید.

نتیجه‌گیری:

عصبانیت طبیعی است و حتی در برخی موارد نشان می‌دهد که فرزند شما در حال رشد سالم است. با این حال آنها می‌توانند برای والدین ناامید کننده باشند به ویژه هنگامی که به طور مکرر رخ می‌دهند. این مهم است که بررسی کنید چرا کودک شما دچار عصبانیت می‌شود تا بتوانید به او کمک کنید. اگرچه ممکن است دشوار باشد اما هنگامی که کودک نوپا در حال عصبانیت است آرامش خود را حفظ می‌کند. كودكان با بزرگ شدن خود از عصبانيت‌ها پيشي مي‌گيرند و احساسات و مهارت‌هاي ارتباطي خود را بهتر درك مي‌كنند.

منبع: www.verywellfamily.com

بسیاری از کودکان مبتلا به چاقی با تأثیرات اجتماعی و عاطفی مانند تبعیض، تصویر بدنی منفی، اعتماد به نفس پایین و قلدری همسالان روبرو هستند که همه اینها می‌تواند برای عزت نفس کودک و حتی عملکرد تحصیلی آنها مضر باشد. در حالی که یک کودک نوپا ممکن است در معرض هیچ یک از این عواقب فوری قرار نگیرد اما هرچه وزن آنها بیشتر بماند احتمال اضافه وزن آنها در بزرگسالان و ایجاد شرایط مربوط به سلامتی بیشتر است. توجه به این نکته ضروری است که بدست آوردن كودكی از گروه چاق تا گروه وزن سالم با كودكی بزرگتر می‌شود زیرا عادات غذا خوردن و فعالیت به سرعت تثبیت می شود و تفاوت وزن بیشتر می‌شود. به عنوان مثال یک کودک 2 ساله که دارای اضافه وزن است ممکن است نیاز به حفظ وزن یکسان (بدون افزایش وزن) برای چندین ماه داشته باشد تا قد او “به نتیجه برسد”. اما ممکن است یک کودک 10 ساله علاوه بر اینکه اجازه می‌دهد قد خود را حفظ کند به طور فعال وزن خود را کاهش دهد تا به وزن سالم برسد.

اگر کودک نوپا اضافه وزن دارد چه باید کرد؟

اگر کودک نوپای شما اضافه وزن دارد نیازی به نگرانی نیست. به عنوان والدینی که نگران وزن فرزند خود هستند اولین کاری که باید انجام دهید این است که با پزشک متخصص اطفال خود قرار ملاقات بگذارید. توجه داشته باشید که هرگز نباید کودکی را تحت رژیم لاغری قرار دهید مگر این که پزشک به شما دستور دهد این کار را انجام دهید و از محدودیت‌های شدید در غذا اجتناب کنید زیرا برای تغییرات تدریجی بهتر است.

برای جلوگیری از چاقی کودک در خانه چه اقداماتی را انجام دهیم؟

 ایجاد تغییرات سالم می‌تواند به اطمینان از کاهش خطر چاقی کودکان کمک کند. در اینجا چند پیشنهاد برای شروع وجود دارد:

از آب میوه دادن اجتناب کنید:

 در حالی که آب میوه را می‌توان هر چند وقت یکبار به عنوان بخشی از رژیم غذایی سالم کودک نوپا گنجاند بهتر است به آب یا شیر پایبند باشید. آب میوه اغلب دارای شیرین کننده‌های مصنوعی یا شکر افزوده است که برابر با کالری خالی است که کودک کوچک شما را سیر نمی‌کند. حتی بدون افزودن شیرین کننده‌ها آب میوه فیبر سیری ندارد که میوه‌های کامل ارائه می‌دهند.

 به کودک نوپای خود کمک کنید تا استراحت کافی داشته باشد: 

چرت زدن و خواب زود هنگام به استراحت کودک کمک می‌کند و این بدان معناست که کودک نوپای شما به پیشنهاد امتحان غذاهای جدید یا شرکت در فعالیت‌های بدنی کمتر دچار ترس و عصبانیت می‌شود.
 

زمان استفاده از صفحه نمایش را به حداقل برسانید: 

نه تنها افزایش مدت زمان استفاده از صفحه نمایش به طور معمول به معنی کاهش زمان فعال شدن است بلکه مدت زمان حضور در صفحه نمایش نیز می‌تواند به این معنی باشد که فرزند شما در حال دیدن تبلیغات برای تنقلات و حبوبات شیرین است که دارای شخصیت‌های کارتونی رنگارنگ (و به طور بالقوه فریبنده) است.

 اطمینان حاصل کنید که کودک شما به اندازه کافی ورزش می‌کند:

 کودک خود را به زمین‌های بازی محلی ببرید و او را در کلاس‌های کودکان نوپا ثبت نام کنید. مانند غلت زدن، فوتبال یا رقص و به سادگی اجازه دهید او در حیاط بدود. همچنین می‌توانید فعالیت بدنی را به بخشی منظم از وقت خانواده تبدیل کنید.

خوردن غذاهای مغذی:

 عادات سالم غذایی را در خانواده شروع کنید. غذاهای مغذی بپزید. تلفن های همراه، تلویزیون و سایر وسایل را خاموش کنید و برای شام خانوادگی کنار هم بنشینید. وقتی عادات سالم‌تری را اتخاذ می‌کنید همه اعضای خانواده را درگیر کنید تا کودک نوپا احساس بدی نکند و همه شما از تغذیه بهتر و ورزش بیشتر سود خواهید برد.

نتیجه‌گیری:

به عنوان والدین یک کودک نوپا به یاد داشته باشید که می‌توانید عادت‌هایی را آموزش دهید که خطر چاقی دوران کودکی یا چاقی را در مراحل بعدی زندگی کاهش می‌دهد. تغییراتی که ایجاد می‌‌کنید می‌تواند به محافظت و بهبود سلامت کودک شما کمک کرده و آنها را برای یک عادت عادی در غذا خوردن ایجاد کند.

منبع: www.verywellfamily.com

کودکان در هر سنی استرس و اضطراب را تجربه می‌کنند اما بسته به سن، شخصیت و حتی مکانیسم‌های مقابله شخصی آنها به آن واکنش متفاوتی نشان می‌دهند. تشخیص علائم استرس یا اضطراب در والدین ممکن است دشوار باشد. حتی دانستن اینکه چه باید کرد دشوارتر است. 

تشخیص علائم استرس در کودکان نوپا به چه صورت است؟

حتی تغییرات کوچک و به ظاهر بی‌اهمیت می‌تواند احساس آرامش را برای کودک نوپا سخت کند. از آنجا که کودکان خردسال به طور کلی توانایی توضیح احساسات خود را ندارند ممکن است آن را از طریق تغییرات رفتاری بیان کنند. برای کمک به کودک کوچک خود در کنار آمدن با احساسات گیج شده این نکات را که مربوط به رایج‌ترین روش‌هایی است که استرس در کودکان نشان می‌دهد امتحان کنید.

 برای کودکانی که در خواب مشکل دارند:

بچه‌های کوچکی که نمی‌توانند برای شما توضیح دهند که احساس ناراحتی و نگرانی می کنند ممکن است رفتارهایی از خود نشان دهند که به شما یادآوری می‌کند که چیزی اشتباه است. از جمله این تغییرات ممکن است مشکلات خواب باشد. کودکان استرس دار ممکن است دچار ترس شبانه شوند یا راه رفتن در خواب را شروع کنند. در یکی از این قسمت‌ها نباید کودک را بیدار کنید. در عوض مطمئن شوید که او سالم است. نیازی نیست که کودک را به رختخواب خود بیاورید یا در کنار او بخوابید (این می‌تواند عادات بد دیگری را شروع کند). با این حال می‌توانید با او بنشینید و به آرامی سعی کنید او را آرام کنید تا دوباره آرام شود.

 برای کودکی که مشکلات رفتاری دارد:

از کودک خود به دلیل رفتارهای کودکانه انتقاد نکنید. این ممکن است فقط احساس استرس را افزایش دهد. در عوض او را مشتاق انجام کارهای بزرگ کنید. 

نتیجه‌گیری:

وقتی نوبت به کودکان نوپا می‌رسد که از تغییرات بزرگ استرس می‌گیرند و دراکثر موارد زمان به کودک شما کمک می‌کند تا با شرایط جدید عادت کند. در عین حال ثبات و صبر و محبت زیاد به شما کمک می‌کند تا بر استرس و اضطراب خود غلبه کنید.

منبع: www.verywellfamily.com

مراقبت از نیازهای شما و همچنین فرزند شما ضروری است. در اینجا چند دستورالعمل برای مراقبت از خود که شامل تغذیه، کاهش وزن، ورزش، بهداشت و سلامت عاطفی برای مادران شیرده وجود دارد گفته شده است.
 

 تغذیه:

خوردن کلم بروکلی، سیر، پیاز، غذاهای تند، مرکبات و حتی شکلات تا زمانی که در مصرف آن زیاده روی نکنید مشکلی ندارد. آنچه مهم است دریافت مواد مغذی مورد نیاز بدن در دوران شیردهی است. مطمئن شوید که به بدن خود سوخت می‌دهید. با خوردن انواع غذاها و انتخاب غذاهای مغذی و میان وعده می‌توانید بدن خود را در حالی که شیر مادر درست می‌کنید سالم و قوی نگه دارید. همچنین باید مطمئن باشید که غذاهایی را که دوست دارید میل می‌کنید. برای غذاهایی که از سلامت کمتری برخوردارند کافی است در کنار رژیم متعادل از آن به طور متوسط استفاده کنید.

 کاهش وزن:

تغذیه با شیر مادر ممکن است به شما در کاهش وزن کمک کند اما کاهش وزن بعد از زایمان بستگی به بدن و رژیم غذایی شما دارد. در اینجا نکاتی برای حفظ وزن سالم در دوران شیردهی آورده شده است. اگر از رژیم غذایی سالم و متعادل استفاده می‌کنید  باید در دوران شیردهی به تدریج وزن خود را کاهش دهید. به خاطر داشته باشید که آنچه می‌خورید می‌تواند بر کاهش وزن شما تأثیر بگذارد. اگر به طور منظم بیش از نیاز بدن خود کالری مصرف کنید وزن خود را افزایش می‌دهید. در حالی که کاهش وزن در دوران بارداری برای بسیاری از مادران جدید یک هدف سالم است اما مراقبت از کاهش سریع وزن نیز بسیار مهم است. کاهش سریع وزن زیاد می‌تواند باعث کاهش میزان شیر شما شود. برای سلامتی خود و نوزاد خود از رژیم‌های سختگیرانه برای کاهش کالری و هرگونه محصول، قرص و مکمل های کاهش وزن خودداری کنید.

ورزش کردن:

بعد از بچه دار شدن ممکن است احساس کنید سال ها طول می‌کشد تا بتوانید دوباره به باشگاه بروید. اما ورزش برای سلامت شما به عنوان یک مادر شیرده مهم است. در اینجا برخی از دستورالعمل‌ها برای ورزش در دوران شیردهی رعایت می‌شود:

– اگر سینه‌های شما پر از شیر مادر نباشد تمرین شما راحت تر خواهد بود.
– اگر در حین تمرین زیاد عرق می‌کنید آب بیشتری بنوشید.
– بعد از ورزش و قبل از شیردهی دوش بگیرید یا سینه‌های خود را بشویید تا عرق از سینه‌ها و نوک سینه‌ها خارج شود. عرق شور است و برخی از نوزادان به دلیل طعم آن شیر نمی‌خورند.
– هر چیزی که بیش از حد محدود کننده باشد و به بافت سینه فشار بیاورد می‌تواند باعث بسته شدن مجاری شیر یا ورم پستان شود.

مراقبت از سینه‌ها:

رعایت بهداشت خوب در دوران شیردهی بسیار مهم است که شامل دوش گرفتن هر روز و تمیز کردن سینه‌ها می‌شود. سال‌ها به مادران شیرده گفته می‌شد که سینه های خود را با صابون نشویید زیرا باعث خشک شدن ناحیه نوک سینه می‌شود. هنگام شیردهی روغن‌های طبیعی ترشح شده از غدد مونتگومری و برجستگی‌های کوچکی که در آرئول شما مشاهده می‌شود نوک سینه‌ها را تمیز و مرطوب می‌کند. آنها همچنین از تکثیر باکتری‌ها جلوگیری می‌کنند. شما نمی‌خواهید این غدد را در انجام کار مختل کنید، بنابراین فقط مراقب باشید که سینه‌ها را به آرامی بشویید. در صورت خیس شدن سوتین آن را در طول روز عوض کنید. اگر برای جذب شیر مادر از پد سینه استفاده می‌کنید حتماً آنها را اغلب عوض کنید. سوتین مرطوب یا پد مرطوب روی سینه شما می تواند باعث قرمزی پوست شود. علاوه‌بر این محیط گرم و مرطوب محل مناسبی برای رشد باکتری یا مخمر است. در صورت بروز مشکلات دردناک پستان مانند درد در نوک سینه‌ها یا مجاری شیر فوراً آنها را درمان کنید تا از بدتر شدن آنها و یا تداخل با شیردهی جلوگیری کنید.

 سلامت عاطفی و روانی:

مادران جدید می‌توانند در عرض چند دقیقه از شاد به غمگین و دوباره به شاد تبدیل شوند. مطمئناً تجربه طیف وسیعی از احساسات طبیعی است. در اینجا نکاتی برای مراقبت از سلامت عاطفی و روانی خود در دوران شیردهی آورده شده است.

 از دیگران کمک بگیرید:

تغذیه با شیر مادر ممکن است طبیعی باشد اما مادران و نوزادان اغلب برای شروع به کمک نیاز دارند. هر دوی شما باید این مهارت مهم جدید را بیاموزید. درخواست کمک از ابتدا می‌تواند به شروع خوب شیر مادر کمک کند. درخواست کمک در مواقع نیاز به شما اعتماد به نفس می‌بخشد و شما و نوزاد را در مسیر موفقیت در تغذیه با شیر مادر قرار می‌دهد.
 

 
استراحت کنید:

وقتی مادر شدید کارهای زیادی هست وجود دارد. اگر هنگام خواب نوزاد خود می‌خوابید می‌توانید چشمان خود را ببندید و مطمئناً احساس بهتری خواهید داشت و آمادگی بیشتری برای انجام وظایف خود را دارید.

 در مورد احساسات خود صحبت کنید:

اگر نمی‌توانید با شریک زندگی خود، خانواده یا دوستان خود صحبت کنید یا از صحبت با آنها احساس راحتی نمی‌کنید می‌توانید با یک متخصص صحبت کنید. پزشک شما منبع بسیار خوبی است و می‌تواند شما را به شخص مناسب متصل کند.

برای خودتان وقت بگذارید:

اغلب مادران فکر می‌کنند که باید همه این کارها را انجام دهند. اما لازم نیست همه کارها را برای همه 24 ساعت شبانه روز و هفت روز هفته انجام دهید. وقت گذاشتن برای خود اشکالی ندارد. 

برای از شیر گرفتن آماده شوید:

وقتی نوبت به شیر گرفتن نوزاد می‌رسد ممکن است حس اذیت شدن داشته باشید. پایان رابطه با شیردهی می تواند به طرز شگفت آوری دشوار باشد حتی اگر شما برای آن برنامه ریزی کرده‌اید یا مشتاقانه منتظر آن هستید.

نتیجه گیری:

 هنگامی که احساس خوبی داشتید آماده و قادر خواهید بود تا بهتر از نوزاد و خانواده خود مراقبت کنید.

منبع:
www.verywellfamily.com

بند ناف ساختار لوله‌ای است که غذا و اکسیژن را از مادر در دوران بارداری به نوزاد منتقل می‌کند. همچنین مواد زائد را از بدن نوزاد دور می‌کند تا بدن مادر بتواند آنها را از بین ببرد. پس از زایمان پزشک طناب را محکم کرده و قطع می‌کند. بند ناف سلول عصبی ندارد بنابراین نه شما و نه نوزاد شما چیزی را احساس نخواهید کرد. یک کنده کوچک روی شکم فرزند شما باقی می‌ماند. طول آن می‌تواند بسیار زیاد نباشد. شاخه ممکن است براق و زرد به نظر برسد. اما با خشک شدن ممکن است قهوه‌ای یا خاکستری یا حتی ارغوانی یا آبی شود. قبل از اینکه به خودی خود بیفتد چروکیده و سیاه می‌شود. معمولاً بین 10 تا 14 روز پس از تولد نوزاد از بین می‌رود اما می‌تواند تا 21 روز طول بکشد.

مراقبت از طناب بند ناف نوزاد به چه صورت است؟

– هرگز آن را نکشید
– بخیه را همیشه تمیز و خشک نگه دارید
بخیه را دستکاری نکنید تا زمانی که به خودی خود جدا شود. (در گذشته پزشکان پیشنهاد  می‌کردند که پایه بند ناف را با الکل مالش دهید تا خشک شود اما این راهنما تغییر کرده است.)
پوشک‌ها را تا کنید تا در زیر بند ناف قرار بگیرند و از ادرار فرزند شما محافظت شود-  می‌توانید به دنبال پوشک‌هایی باشید که ناحیه‌ای برای بند ناف بریده شده یا لکه‌ای از  پوشک معمولی بریده شده است. فقط یک تکه نوار در اطراف آن قرار دهید تا لبه‌ها بسته شوند
اگر کودک شما مدفوع نامنظمی دارد و مدفوع روی بند ناف قرار می‌گیرد آن را به آرامی- با آب و صابون تمیز کنید. بند ناف را اغلب از نظر عفونت بررسی کنید. در صورت مشاهده با پزشک خود تماس بگیرید:
 

•  خون در انتهای بند ناف
• ترشح سفید یا زرد
•  تورم یا قرمزی در اطراف بند ناف

نشانه‌هایی که نشان می‌دهد ناحیه اطراف بند ناف باعث درد نوزاد شما می‌شود (به عنوان مثال وقتی شما آن را لمس می‌کنید گریه می‌کند)

نتیجه‌گیری:

اگر نوزاد شما دارای وزن کم هنگام تولد زودرس یا داشتن مشکل بهداشتی دیگر بود احتمال ابتلا به عفونت بیشتر است بنابراین خوب است که مراقب هر یک از این علائم باشید.

منبع: www.webmd.com