دسته: شیرخوار و نوپا

دندان درآوردن زمانی اتفاق می‌افتد که دندان‌های کودک شما از خط لثه خود بیرون می‌آیند.

بچه‌ها از چه زمانی شروع به دندان درآوردن می‌کنند؟

دندان درآوردن بیشتر نوزادان بین 4 تا 7 ماهگی شروع می‌شود اما برخی دیگر خیلی دیرتر شروع به دندان درآوردن می‌کنند. نیازی به نگرانی نیست اگر دندان‌های کودک شما در یک برنامه زمانی دیگر قرار گیرند این ممکن است برای هر نوزاد متفاوت باشد.

علائم و نشانه‌های دندان درآوردن چه چیزهایی است؟

– چرت زدن یا تمایل به جویدن چیزهای سخت

– آبریزش زیاد که می‌تواند باعث بثورات روی صورت آنها شود

– سرفه کردن

– مالیدن گونه یا کشیدن گوش آنها

– دستانشان را به دهان می‌آورند

– تغییر در الگوی غذا خوردن یا خوابیدن

دندان درآوردن می تواند دردناک باشد اما معمولاً نوزادان را بیمار نمی‌کند. در صورت اسهال، استفراغ، بثورات بدن، تب بالاتر، سرفه و احتقان با پزشک خود تماس بگیرید. این‌ها علائم طبیعی دندان درآوردن نیستند. همچنین در صورت خونریزی لثه‌های نوزاد یا مشاهده چرک یا تورم صورت او باید با پزشک متخصص اطفال تماس بگیرید.

 

چطور کودک را آرام کنیم؟

چیزی سرد در دهان کودک شما مانند پستانک سرد، قاشق، دستمال مرطوب تمیز یا اسباب بازی تسکین دهنده درد دندان کودک است. برخی از کارشناسان می‌گویند اسباب بازی‌های یخ زده دندان ممکن است به دهان کودک شما آسیب برساند. مطمئن شوید که اسباب بازی‌های دندان درآوردن، دستمال شستشو و سایر وسایل را بعد از استفاده کودک از آنها تمیز می‌کنید.

سعی کنید یک ترقه دندان سخت و بدون شیرینی برای دندان درآوردن ارائه دهید.

اگر کودک شما از 6 تا 9 ماه بزرگتر است می‌توانید آب خنک را از یک فنجان شیرین نیز به او بدهید.

لثه‌ها را با مالیدن ملایم با انگشت تمیز خود ماساژ دهید. اگر هنوز دندان‌ها در نیامده‌اند  می‌توانید اجازه دهید کودک انگشت شما را بمیکد. اگر از نوزاد خود پرستاری می‌کنید سعی کنید انگشتان خود را در آب خنک فرو کرده و لثه‌ها را قبل از هر وعده غذایی ماساژ دهید. این ممکن است آنها را از گاز گرفتن نوک سینه در هنگام شیردهی باز دارد.

 

درمان‌هایی که باید از آنها اجتناب کرد چه مواردی هستند؟

هرگز چیزی را در دهان کودک خود قرار ندهید که به طور خاص برای تسکین دندان در آوردن تأیید نشده است. حتی برخی از محصولاتی که به عنوان دندانپزشک یا وسایل کمک به دندان در نظر گرفته می‌شوند انتخاب‌های ایمن نیستند از جمله:

پستانک مخصوص دندان زیرا پر از مایع است که می‌تواند پاره و ریخته شود

ساخته شده از مواد شکستنی مانند پلاستیک که ممکن است منجر به خفگی شود

مواد جامد منجمد شده ممکن است روی دهان نوزاد بسیار سخت باشد

یکی دیگر از دلایل آگاهی از موادی که برای ساخت دندان‌ها استفاده می‌شود. برخی می توانند از مواد مضر مانند سرب ساخته شوند. به دنبال مواردی باشید که از لاستیک ساخته شده‌اند.

برای تسکین درد دندان در آوردن به کودک چه داروهایی بدهیم؟

دارویی که روی لثه‌های کودک خود می‌مالید تا درد دندان درآوردن متوقف شود ممکن است کمکی نکند. به سرعت در دهان شسته می‌شود و پشت گلو را بی حس کرده و بلع را برای آنها سخت کند. از ژل‌ها و مایعات بدون نیاز به نسخه دندانپزشکی که حاوی بنزوکائین هستند خودداری کنید. دوز کمی از مسکن کودکان مانند استامینوفن ممکن است به نوزاد شما کمک کند. برای نوزادان زیر 6 ماه از ایبوپروفن استفاده نکنید و قبل از دادن هرگونه دارو به نوزاد از پزشک خود بپرسید. دقیقاً همانطور که پزشک می‌گوید از آن استفاده کنید. دندان درآوردن در ابتدا ممکن است برای شما و نوزاد شما سخت باشد. اما این امر آسان‌تر می‌شود زیرا هر دوی شما یاد می‌گیرید که چگونه هر دندان جدیدی را که بیرون می‌آید آرام کنید.

 

نحوه مراقبت از دندان‌های جدید نوزاد به چه صورت است؟

– تا زمانی که لثه شروع به روییدن دندان‌ها می‌کند حداقل یک بار در روز لثه‌های کودک خود را با یک دستمال مرطوب یا یک تکه گاز تمیز کنید.

– به محض داشتن دندان حداقل دوبار در روز دهان کودک خود را به همان روش تمیز کنید. بعد از تغذیه زمان خوبی برای این کار است.

– می‌توانید از مسواک بچه با موهای نرم با آب و مقدار کمی خمیردندان که حاوی فلوراید نیست استفاده کنید. همچنین می‌توانید از نخ دندان بین دندان‌های آنها استفاده کنید.

این اولین باری است که فرزندتان شروع به بلند شدن می‌کند و سعی دارد از روی کاناپه بلند شود. مانند همیشه بیشترین نگرانی برای اکثر والدین ایمنی کودک است. هنگامی که فرزند شما می‌افتد ممکن است دچار خراشیدگی یا دچار صدمات جدی‌تر شود.

چرا کودکان نوپا می‌افتد؟

کودک نوپای شما فقط می‌خواهد مانند مادر و پدر خود روی مبل بنشیند. برای برخی از کودکان ضربه‌های دردناک یا زمین خوردگی و ترس باعث می‌شود کودک کارهای خطری انجام ندهد. آنها می‌خواهند ماهیچه‌های خود را خم کرده و کنجکاوی خود را در مورد آنچه در جاهای مختلف خانه وجود دارند پیدا کنند. کودکان نوپا سعی دارند هرکاری که خواهر و برادر بزرگ آن‌ها انجام می‌دهند را تکرار کنند.

انرژی و علاقه یک کودک نوپا را عوض کنید:

در حالی که به نظر می‌رسد برخی از کودکان طبیعتاً شیطون و بازیگوش هستند این بدان معنا نیست که فرزند شما تنها زمانی خوشحال خواهد شد که از محل و جایی بالا برود. اگر می‌توانید با فعالیت‌هایی که نشستنی باشند آنها رایک‌جا بنشانید. اگر سعی می‌کنید فرزند خود را محدود نگه دارید از اسباب بازی‌ استفاده کنید تا آنها ساکن در یک‌جا بنشینند. داشتن همبازی کنار فرزند شما نیز ممکن است کودک را وادار کند تا سرجای خود بنشیند و بازی کند.

– کودک را ایمن نگه دارید:

 هر بار که متوجه می‌شوید کودک نوپا از لبه پنجره آویزان می‌شود بهتر است پنجره را بسته و کودک را سرگرم کنید تا سمت پنجره نرود. به مناطقی که کودک نوپا معمولاً در آنجا بازی می‌کند نگاه کنید و ببینید چگونه می‌توانید با انجام اقدامات زیر محیط را ایمن تر کنید:

– قرار دادن یک چهارپایه
وسایل کوچک چمدان و سایر وسایلی را که برای کودکان نوپا کنجکاو هستند جمع کنید-
مبلمان را از پنجره‌ها دور کنید و مطمئن شوید که همه پنجره‌ها به درستی محکم شده-  اند تا از افتادن جلوگیری شود.
 

نتیجه‌گیری:

به خاطر داشته باشید که راه رفتن یکی از فازهایی است که کودکان نوپا از آن عبور خواهد کرد. هر استرسی که اکنون احساس می‌کنید برای همیشه نخواهد بود. کودک نوپای شما تمایل به بالا رفتن از همه چیز را بیشتر دارد و شما را نیز نگران می‌کنند.

منبع: www.verywellfamily.com

نوزادان ممکن است انواع مختلفی از لبخند را نشان دهند که به معنی اتفاقات مختلف است. لبخند نوزادان در حال خواب می‌تواند به علت موارد زیر باشد:

– لبخند اجتماعی:
انتظار می‌رود کودکان در سال‌های اولیه زندگی دچار تغییرات احساسی زیادی شوند. آنها ممکن است حساس‌تر، هوشیارتر و درگیر مکالمه با دیگران باشند. به عنوان پاسخی برای توجه کودکان 3 تا 4 ماهه بیشتر لبخند اجتماعی می‌زنند. لبخند اجتماعی کودک توسعه یافته یک نقطه عطف مهم در پیشرفت است. کودکانی که احساسات اجتماعی نشان می‌دهند می‌توانند به این معنا باشد که مغز آنها در حال رشد است و مهارت‌های ارتباطی به جلو حرکت می‌کند. 
 

– لبخند بازتابنده:

می‌بینید که نوزاد ممکن است در طول چند روز اول لبخندی غیرعادی در خواب نشان دهد. در حقیقت هنگامی که بارداری در هفته 25 تا 27 رخ می‌دهد و جنین در شکم مادر است لبخند واکنشی ایجاد می‌شود.

– لبخند پاسخگو:

یک لبخند ممکن است در حدود 6 تا 8 هفته زایمان ظاهر شود. هنگام خواب لبخندهای حساس تجربیات حسی کودک یا چیزهایی است که مانند صداهای آشنا احساس می‌کند نوازش می‌کند. لبخند زدن پاسخگو واکنش‌های اجتماعی نیست، اما مکالمه‌ای است که به ذهن کودک می‌آید.
 

– افکار کلیدی:

کودک هنگام خواب نمی‌خندد اما کودک از نظر عاطفی و جسمی در حال رشد است و این یک علامت مهم است. برای مادران مهم بوده که درک کنند که نوزادان مختلف ممکن است مراحل یادگیری و اهداف رشد متفاوتی داشته باشند. 

منبع: www.momnewsdaily.com
 

شما به عنوان والدین یک نوزاد تازه متولد شده احتمالاً برای هر نشانه‌ای از بیماری کودک خود نگران هستید. در نتیجه اگر کودک شما در طول روز زیاد عطسه می‌کند ممکن است نگران باشید که این نشانه سرماخوردگی او باشد. خوشبختانه عطسه مکرر کاملاً طبیعی است و معمولاً جای نگرانی نیست. در حقیقت، شاید تعجب کنید که اکثر نوزادان در درجه اول تنفس بینی دارند و عطسه می‌کنند تا راهی راحت‌تر برای نفس کشیدن و پاکسازی بینی‌های کوچک خود باشند. به طور معمول نیازی نیست با پزشک خود تماس بگیرید مگر اینکه علائم دیگری داشته باشند. در زیر همه مواردی را که می‌خواهید بدانید در مورد اینکه چرا نوزادان زیاد عطسه می‌کنند و در چه مواقعی باید بینی آنها را پاک کنید و همچنین زمان تماس با دکتر را پیدا خواهید کرد.

چرا نوزادان زیاد عطسه می‌کنند؟

اگر عطسه کودک شما با علائم دیگری از بیماری همراه نباشد، به احتمال زیاد جایی برای نگرانی وجود ندارد. درعوض اطمینان حاصل کنید که بدن کوچک آنها دقیقاً همانطور که باید رفتار می‌کند. گاهی ممکن است هنگام شیردهی متوجه عطسه شوید. کودک شما ممکن است عطسه کند تا دوباره سوراخ بینی باز شود. در نتیجه مجرای تغذیه با شیر و بزاق در مجاری بینی خود نیز مواجه می‌شوند. آنها همه چیز را قورت نمی‌دهند و اغلب آنچه بلعیده‌اند را تف می‌كنند و در نهایت می‌تواند به داخل بینی برگردد. حتی هوای خشک باعث عطسه زیاد کودک شما می‌شود.

– نوزادان تازه متولد شده نمی‌توانند خرخر یا بو کنند:

تنها گزینه آنها عطسه به منظور پاکسازی مجاری بینی است.

-نوزادان تازه متولد شده بینی‌های ریزی دارند:

بینی‌های ریز به معنای مجاری ریز بینی هستند. این مسیر کوچک می‌تواند به راحتی با پرز، موی حیوانات اهلی و گرد و غبار مسدود شود. نوزادان برای تمیز نگه داشتن آن محل عطسه زیادی می‌کنند.

 

چه طور بینی نوزاد را پاک کنیم؟

گرفتگی بینی برای نوزاد تازه متولد شده بسیار معمول است. خبر خوب این است که در صورت گرفتگی بیش از حد کودک، راه حل‌های ساده زیادی برای پاکسازی بینی وجود دارد. جدا از اجتناب از تحریک کننده‌های رایج مانند گرد و غبار، عطرها، اسپری مو و دود سیگار اکثر پزشکان توصیه می‌کنند که بینی کودک خود را دائم تمیز نکنید. شما همچنین می‌توانید قطره‌های شور را برای کمک به شل شدن مخاط در بینی کودک خود همراه با سرنگ پیاز یا مکنده بینی امتحان کنید تا تکه‌های بزرگتر یا به خصوص چسبناک مخاط خشک شده را به آرامی از بین ببرید. اگر نگران استفاده یا عدم استفاده از هر یک از این ابزارها هستید ابتدا با پزشک خود صحبت کنید.

چه موقع با پزشک تماس بگیریم؟

معمولاً عطسه کودک به خودی خود دلیل بر نگرانی نیست. با این حال در ترکیب با علائم دیگر، ممکن است نشانه‌ای از چیز جدی‌تری باشد.

اگر کودک شما کمتر از 3 ماه دارد و به دلیل ازدحام در پرستاری مشکل دارد یا علائم دیگری مانند دمای مقعد دارد با پزشک خود تماس بگیرید.

معمولاً عطسه کودک به خودی خود دلیل بر نگرانی نیست. با این حال در ترکیب با علائم دیگر ممکن است نشانه‌ای از چیز جدی‌تری باشد. اگر نوزاد شما تب دارد، سرفه می کند، تغذیه خوبی ندارد یا بیش از حد می خوابد باید با پزشک خود تماس بگیرید. البته اگر کودک شما بدون در نظر گرفتن سن یا علائم در تنفس مشکل دارد باید با پزشک تماس بگیرید.

نتیجه گیری:

نوزادان تازه متولد شده پر سر و صدا هستند. آنها سکسکه می‌کنند، عطسه می‌کنند و انواع مختلفی از صدای عجیب و غریب را ایجاد می‌کنند. به خصوص هنگام خواب. خبر خوب این است که این صداها به خصوص عطسه‌های مکرر کاملاً طبیعی هستند و معمولاً جای نگرانی نیست.

با رشد نوزادان آنها مهارت‌های اجتماعی بیشتری پیدا می‌کنند. به گفته برخی از متخصصان اکثر نوزادان 6 تا 12 هفته به طور منظم لبخند می‌زنند. برخی ممکن است در پاسخ به لبخند دیگران کمی زودتر لبخند بزنند. نوزادان می‌توانند از بدو تولد لبخند بزنند.  وقتی نوزاد بین 6 تا 12 هفته است والدین و مراقبان باید لبخندهای ثابت‌تری ببینند.

دلایل لبخند نوزادان در چیست؟

– لبخند رفلکس:

این لبخندی است که نوزادان در رحم ایجاد می‌کنند. با این حال نوزادان این کار را به طور تصادفی انجام می‌‌دهند. بنابراین کارشناسان آن را یک لبخند واقعی نمی‌دانند.

– لبخند اجتماعی:

این یک لبخند در پاسخ به تماس با دیگران است مانند لبخند زدن به دیگران و با رشد و تکامل نوزادان آنها ممکن است هنگام خوشحالی لبخند بزنند.

 

اگر کودک هنوز لبخند نزده باشد چه؟

همه نوزادان کمی متفاوت رشد می‌کنند. تفاوت‌های فردی مانند تعاملات خانوادگی، هنجارهای فرهنگی و تولد زودرس ممکن است بر رشد تأثیر بگذارد. نوزادان نارس تمایل دارند دیرتر از نوزادان تازه متولد شده به مراحل رشد برسند بنابراین پزشکان اغلب سن تصحیح شده‌ای را برای آنها تعیین می‌کنند. سن تصحیح شده نشان دهنده سنی است که نوزاد زودرس به دنیا نمی‌آید. اگر کودک لبخند نمی‌زند والدین باید تعاملات رو در رو را در اولویت قرار دهند. لبخند زدن، بازی، آواز خواندن و انجام سایر فعالیت‌های کودک تمرکز کنید. اگر کودک هنوز لبخند نمی‌زند می‌تواند طیف وسیعی از مسائل را نشان دهد از جمله:

 

– مشکلات بینایی:

نوزادان نابینا یا کم بینا ممکن است لبخند والدین خود را نبینند یا به آنها پاسخ ندهند.

– مشکلات شنوایی:

کودکان مبتلا به مشکلات شنوایی ممکن است با صدای خنده یا صدای والدین لبخند نزنند.

– اوتیسم:

نوزادان اوتیسم ممکن است به دیگران لبخند نزنند یا تفاوت‌های دیگری در مهارت‌های اجتماعی داشته باشند.

– خلق و خوی:

برخی از نوزادان خجالتی‌تر هستند و تعامل کمتری دارند یا کمتر از دیگران لبخند می‌زنند.

 

لبخند زدن در رشد نوزاد تاثیرگذار است؟

لبخندهای بازتابی به این معنی است که ماهیچه‌های صورت نوزاد به طور عادی کار می‌کنند. در هفته‌های اولیه زندگی نوزادان طیف وسیعی از عبارات را امتحان می‌کنند. کودکانی که لبخند نمی‌زنند ممکن است دارای مشکل رشد باشند.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

والدین باید در هر یک از بازدیدهای معمول مراقبت‌های بهداشتی مراحل رشد کودک خود را مورد بحث قرار دهند، به ویژه اگر نوزاد به مراحل عادی سن خود نرسیده باشد. دلایل دیگر برای صحبت با پزشک شامل موارد زیر است:

– لبخند نمی‌زند

-هنگام تماس چشمی بسیار ناراحت کننده به نظر می‌رسد

– تا 3 ماه لبخند نمی‌زند

 

نتیجه‌گیری:

اولین لبخند “واقعی” نوزاد نقطه عطف مهمی است که ممکن است به والدین و مراقبان کمک کند احساس ارتباط بیشتری با نوزاد خود داشته باشند. ممکن است مدتی طول بکشد تا کودک عادت به لبخند زدن منظم داشته باشد. وقتی نوزادان لبخند نمی‌زنند  مداخلات اولیه می‌تواند چالش‌های رشد و سایر مسائل را کاهش دهد. اگر والدین یا پرستاران کودک نگران هستند باید با پزشک متخصص اطفال صحبت کنند.

 

منبع:

www.medicalnewstoday.com

نوزادان معمولاً 9 ماه پس از تولد خود می‌نشینند اما برخی از نوزادان به این مراحل رشد نشستن بسیار زودتر رسیده‌اند. 4 ماه و برخی دیگر 8 ماه یا بیشتر طول می‌کشد.

نقاط عطف نوزادان هنگام نشستن در چیست؟

برخی از نوزادان از 3 ماهگی شروع به نشستن می‌کنند اما برخی دیگر تا 7 ماهگی یا 8 ماهگی نمی‌توانند این کار را انجام دهند. وقتی کودک شما علاقه‌ای به نشستن به تنهایی ندارد و شما می‌خواهید او از این طریق تحرک بیشتری داشته باشد می‌تواند خسته کننده باشد. میانگین سنی که نوزادان یاد می‌گیرند به تنهایی بنشینند بدون هیچ گونه حمایت دیگری حدود 6 ماهگی است. برای والدین دشوار است که بدانند از نظر مراحل رشد چه انتظاری دارند زیرا هر نوزاد با سرعت خود رشد می‌کند. اما روی یک چیز می‌توانید حساب کنید آن‌هم این‌که کوچولوی شما به زودی می‌نشیند.

نکاتی برای آموزش نشستن به نوزاد:

قبلاً به ما گفته شده است که نوزادان سریع رشد می‌کنند و باید مهارت‌های جسمی یا حرکتی خود را توسعه دهند. یکی از مهارت‌هایی که اغلب در این سن یاد می‌گیرند نشستن است که برای هر والدینی مهم است. نوزادان ممکن است وقتی قدرت ماهیچه‌های پشت خود را پیدا می‌کنند یاد بگیرند که به تنهایی بنشینند. این امر همچنین به تقویت و توسعه ماهیچه‌های اصلی بدن نوزاد شما کمک می‌کند و آنها را قادر می‌سازد تا به درستی بنشینند.

 

چه زمانی نوزادان می‌توانند بدون کمک بنشینند؟

– نوزاد شما این توانایی را دارد که سر خود را به خوبی کنترل کند تا بتواند به اطراف نگاه کند و سر خود را بدون سقوط از این طرف به آن طرف بچرخاند.

– هنگامی که اسباب بازی‌ها را بالای صورت یا گردن نوزاد خود قرار می‌دهید او به جای چرخاندن سر خود با دستان خود دست به دست می‌شود.

والدین چگونه می‌توانند به کودک خود در یادگیری موقعیت نشستن کمک کنند؟

کارهای زیادی وجود دارد که می‌توانید برای کمک به آنها انجام دهید. یکی از اولین مهارت های حرکتی که نوزاد یاد می‌گیرد نحوه نشستن است. همچنین برای کودکانی که نمی توانند به تنهایی بنشینند والدین می‌توانند با ارائه انواع اسباب بازی‌ها و اشیاء به اندازه کافی در نحوه نشستن به کودک کمک کنند. این امر او را تشویق می‌کند که خود را بلند کند و به آنها کمک می‌کند تا در عضلات گردن و بازوها قدرت ایجاد کنند. والدین باید اطمینان حاصل کنند که وقتی کودک با این وسایل بازی می‌کند همیشه او را زیر نظر داشته باشند زیرا اگر کودک هنوز به اندازه کافی قوی نباشد می‌تواند از حالت نشسته به زمین بیفتد. اگر می‌خواهید بفهمید چگونه به کودک کمک کنید تا بنشیند کارهای زیادی می‌توانید انجام دهید. برای شروع مطمئن شوید که پشت آنها به اندازه کافی پشتیبانی شده است تا روی ماهیچه‌‌های گردن نچرخد.

 

منبع: www.momnewsdaily.com

آزمایش فلج مغزی در نوزادان تازه متولد شده به چه صورت است؟

اگرچه فلج مغزی بلافاصله تشخیص داده نمی‌شود متخصصان نوزادان اغلب می‌توانند علائم آسیب عصبی در نوزاد تازه متولد شده را بر اساس نتایج آزمایشاتی که بلافاصله پس از تولد نوزاد انجام شده است تشخیص دهند. متخصصان نوزادان با مداخله زودهنگام فوراً هرگونه نیاز پزشکی را که یک نوزاد دارد برطرف می‌کنند. آزمایشات تشخیصی اضافی ممکن است برای حمایت از تشخیص فلج مغزی یا رد سایر شرایطی که ممکن است علائم مشابهی را ایجاد کنند مورد استفاده قرار گیرد. هیچ آزمایش واحدی وجود ندارد که تشخیص فلج مغزی را تأیید کند.

 معاینه بدنی:

پزشکان بلافاصله پس از تولد نوزاد یک معاینه فیزیکی و عصبی سریع اما کامل انجام می‌دهند. آنها علائم حیاتی شامل ضربان قلب، رفلکس گاز، رفلکس چشم و توانایی مکیدن و بلع نوزاد را ارزیابی می‌کنند. پزشکان همچنین از یک معاینه فیزیکی برای یافتن علائم دیگر مشکلات عصبی مانند کاهش ضربان قلب، افزایش یا کاهش تون عضلانی، رفلکس‌های ضعیف ماهیچه‌ها و مشکل تنفس یا گریه استفاده می‌کنند.

آزمایش در نوزادان، کودکان نوپا و کودکان چگونه انجام می‌شود؟

بسیاری از نوزادان بلافاصله علائم فلج مغزی را نشان نمی‌دهند. اگر نوزاد یا کودک نوپا از مراحل عادی عقب بماند یا کنترل ضعیفی بر حرکت ماهیچه‌ها داشته باشد پزشکان ممکن است ارزیابی توسط متخصص را توصیه کنند. متخصصان ارتوپد اطفال، متخصصان مغز و اعصاب، پزشکان و سایر متخصصان ممکن است در تشخیص نقش داشته باشند. اکثر کودکان مبتلا به فلج مغزی در سه سالگی تشخیص داده می‌شوند.

معاینه بدنی:

اغلب پزشکان می‌توانند فلج مغزی را در نوزاد، کودک نوپا یا کودک بر اساس جزئیات مربوط به تولد نوزاد تشخیص دهند. متخصصان اطفال نوزاد، کودک نوپا یا کودک شما را از نظر تن عضلانی کم و شواهدی از اسپاسم در باسن، زانو، مچ پا، شانه‌ها، آرنج‌ها و مچ دست با دقت بررسی می‌کنند.

سی تی اسکن:

سی تی اسکن از اشعه ایکس برای گرفتن یک سری عکس از مغز استفاده می‌کند. که تصاویری دو و سه بعدی با جزئیات بسیار بالا ایجاد می‌کند و ممکن است صدمه‌ای به نواحی مغز مرتبط با تعادل و حرکت نشان دهد.

اسکن MRI:

در اسکن MRI از میدان‌های مغناطیسی، امواج رادیویی و فناوری تصویربرداری رایانه ای برای ایجاد تصاویر دقیق از بافت‌های مغز استفاده شود. اسکن MRI ممکن است علائم قابل مشاهده آسیب مغزی را نشان دهد.

آزمایش ژنتیک:

گاهی اوقات علائم و نشانه‌های فلج مغزی بسیار شبیه علائم یک اختلال عصبی عضلانی ژنتیکی مانند دیستروفی عضلانی است. برای اطمینان از تشخیص دقیق متخصصین ژنتیک و متخصص مغز و اعصاب کودکان می‌توانند ارزیابی ژنتیکی کاملی را با استفاده از تکنیک‌های پیشرفته ارائه دهند که ممکن است یک بیماری را شناسایی کرده و به درمان کمک کند.

 

منبع: nyulangone.org

وقتی نوزادان به دنیا می‌آیند چیزهای زیادی برای آنها وجود دارد که باید با آنها آشنا شوند. مهم‌ترین آنها غذا و نحوه تأثیر آن بر بدن آنها است. اگر نوزادان برای هضم درست غذا تلاش کنند یبوست ممکن است نتیجه نهایی باشد. والدین باید حرکات روده نوزاد خود را زیر نظر داشته باشند تا مطمئن شوند هیچ دلیلی برای نگرانی وجود ندارد. برای از بین بردن موارد احتمالی یبوست در اینجا نکاتی برای مادران و پدران آمده است.

 به دنبال غذاهای غنی از فیبر باشید:

اگرچه کودک شما در مورد غذاها ترجیحات خاص خود را دارد برخی از اقلام ممکن است فقط یبوست آنها را افزایش دهد. والدین باید سعی کنند غذاهای غنی از فیبر را در رژیم غذایی فرزندان خود قرار دهند. گلابی، زردآلو، هلو و آلو می‌توانند به نوزادان در جلوگیری از یبوست کمک کنند در حالی که مواردی مانند موز، هویج و پنیر فقط می‌توانند آن را بدتر کنند.

 به نوع شیری که می‌دهید توجه کنید:

مادران می‌توانند برای مدتی به شیردهی برگردند یا به نوع شیر خشک دیگری تغییر دهند.

 مکمل‌ها را امتحان کنید:

گاهی اوقات نوزادان ویتامین‌ها و مواد مغذی ضروری مورد نیاز برای هضم غذا به شیوه سالم را از دست می‌دهند. در این مورد والدین باید سعی کنند مکمل‌هایی را برای بچه‌های کوچک خود تهیه کنند. سیترات منیزیم می‌تواند مدفوع را نرم کرده و دفع آن را آسان تر کند در حالی که پروبیوتیک‌ها نه تنها یبوست را تسکین می‌دهند بلکه به قولنج و رفلاکس اسید نیز کمک می‌کنند. با پزشک خود در مورد مکمل‌های احتمالی برای فرزند خود صحبت کنید.

 مراقب مصرف آب باشید:

حرکات منظم روده محصول مستقیم هیدراتاسیون است. والدین باید میزان آبی که کودک در روز می‌نوشد را پیگیری کنند. به کودک خود در فواصل منظم قاشق آب بدهید تا مدفوع او نرم شده و فرآیند آن راحت‌تر شود.

 آب میوه دهید:

دادن کمی آب میوه به نوزادان اغلب اولین پیشنهادی است که والدین برای رفع یبوست با آن روبرو می‌شوند. قندهای موجود در سایر آب میوه‌ها نیز می‌توانند مفید باشند.

 با پزشک صحبت کنید:

هر نوزادی متفاوت است و به رفع یبوست خود واکنش نشان می‌دهد. آزمایش چند راهکار نمی‌تواند ضرری داشته باشد اما اگر مشکل مزمن است یا خون در مدفوع وجود دارد والدین باید فوراً با پزشک تماس بگیرند. توصیه‌های یک متخصص پزشکی ممکن است بتواند یبوست را سریع‌تر از تلاش‌های مختلف رفع کند.

 

منبع: www.mom365.com

شیر مادر برای رشد و نمو مطلوب نوزادان سالم و برای نوزادان نارس اهمیت بیشتری دارد. عوامل مهمی مانند DHA (یک اسید چرب برای رشد سالم مغز و چشم) و ایمونوگلوبولین G (آنتی‌بادی) از طریق جفت در طول بارداری از مادر به جنین منتقل می‌شود. این عوامل مهم را در رحم به طور کامل دریافت کرد، اما شیر مادران نوزادان نارس بیشتر از شیر مادران نوزادان کامل دارای چربی و ایمونوگلوبولین ترشحی است. امروز هم ۲۶ آبان و روز جهانی کودکان نارس است. نوزادان نارس همچنین دارای دستگاه گوارش نابالغ هستند که می‌تواند باعث هضم و جذب مواد مغذی شود بنابراین آن‌ها به غذایی نیاز دارند که پردازش آن برای روده‌های ظریف آن‌ها آسان باشد. شیر مادر برای نوزادان آنقدر مهم است که اگر مادرانشان به هر دلیلی نتوانند در ابتدا شیر کافی به آن‌ها بدهند ممکن است به جای شیر خشک از شیر مادر اهدا‌کننده سایر مادران شیرده تغذیه کنند.

 

آیا شیر مادر برای نوزاد نارس مفید است؟

هرچه شیر مادر بیشتر باشد خطر ابتلا به بیماری او کمتر می‌شود. خطر انتروکولیت نکروز‌کننده (NEC) یک بیماری روده‌ای که به طور بالقوه کشنده است همچنین در نوزادانی که شیر مادر دارند در مقایسه با کسانی که از شیر خشک تغذیه می‌کنند ده برابر کمتر است. از همه مهم‌تر نوزادان نارس که با شیر مادر تغذیه می‌شوند به طور متوسط ​​دو هفته زودتر از نوزادانی که از شیر خشک تغذیه می‌کنند ترخیص می‌شوند.

اگر نوزاد نارس باشد شیر تولید می‌کنیم؟

بله مادران در اواسط بارداری آماده تولید شیر مادر هستند. هنگامی که جفت پس از تولد نوزاد تحویل می‌شود سطح هورمون پروژسترون بارداری کاهش می‌یابد و به سینه‌ها اجازه می‌دهد آغوز شیر اولیه خود را تولید کنند. معمولاً شیر مادر توسط نوزاد تازه متولد شده به سینه او چسبیده و شیر می‌خورد اما اگر نوزاد شما زود به دنیا بیاید ممکن است در ابتدا نتواند به او شیر بدهد. شما می‌توانید با تحریک سینه‌ها و نوک سینه‌ها با دستان خود یا با استفاده از پمپ سینه احساساتی را تحریک کنید که می‌تواند به شما کمک کند آن آغوز غنی از مواد مغذی را برای نوزاد خود جمع‌آوری کنید. شیر مادر معمولاً حدود دو تا چهار روز پس از زایمان وارد بدن می‌شود اما اگر زایمان زودرس انجام شود گاهی اوقات می‌توان آن را به تأخیر انداخت. با این حال یک مطالعه اخیر نشان داد که مادرانی که ظرف یک ساعت پس از زایمان پمپاژ می‌کردند شیرشان در زمان مورد انتظار می‌رسید.

 

اگر می‌دانم نوزادم نارس است چگونه می‌توانم آمادگی پیدا کنم؟

به بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان (NICU) مراجعه کنید تا ببینید ظاهر آن چگونه است و چگونه کارکنان از نوزادان نارس مراقبت می‌کنند.

اگر نوزاد نتواند از سینه تغذیه کند چه کار کنیم؟

بسیاری از نوزادانی که قبل از ۳۴ هفته به دنیا می‌آیند برای هماهنگی مکیدن، بلع و تنفس تلاش می‌کنند. تا زمانی که کودک شما آماده نباشد پرستاران به آرامی لوله‌ای را از طریق بینی یا دهان به شکم او می‌گذارند تا به او غذا بدهد. تا زمانی که کودک آماده شروع به تغذیه از سینه شما نشود می‌توانید به او تمام تغذیه را بدهید. شما باید به همان اندازه‌ای که یک نوزاد سالم تغذیه می‌کند شیر دهید. این به این معنی است که هر دو تا سه ساعت پمپاژ کنید به عبارت دیگر حداقل هشت تا ۱۲ بار در ۲۴ ساعت است. برخی از مادران ممکن است بتوانند مقدار کمی شیر مادر را با سرنگ به دهان نوزاد خود تزریق کنند. این کار به نوزاد اجازه می‌دهد شیر شما را بچشد که می‌تواند به شیردهی کامل ادامه دهد و دهان خود را با اجزای محافظتی تقویت‌کننده سیستم ایمنی شیر شما می‌پوشاند. راه‌های زیادی برای مشارکت وجود دارد بنابراین از متخصصان مراقبت‌های بهداشتی خود بپرسید که چه کاری می‌توانید برای نوزاد خود انجام دهید.

مراقبت کانگورو برای نوزادان نارس چیست؟

مراقبت از کانگورو زمانی است که والدین پوست نوزاد خود را به مدت طولانی در سینه برهنه نگه می‌دارند و می‌تواند مزایای باورنکردنی زیادی برای شما، نوزاد و شیر شما داشته باشد. تماس پوست با پوست به آرامش و تنظیم تنفس و ضربان قلب نوزاد کمک می‌کند و همچنین او را گرم نگه می‌دارد و به او اجازه می‌دهد در نزدیکی شما یا همسرتان استراحت کند. مراقبت از کانگورو همچنین با سلامت بهتر نوزادان نارس همراه است.

 

منبع: www.medela.com

در صورت مشکوک بودن عفونت باکتریایی به نوزاد یا علائم کودک نوپا، پزشک آنتی بیوتیک تجویز می‌کند. بیماری‌های زیر ممکن است دوره‌ای از آنتی بیوتیک را برای کودکان تضمین کند:

– گلودرد استرپتوکوک

– سینوزیت باکتریایی

– ذات الریه باکتریایی

– برخی از انواع عفونت‌های گوش (بیشتر در زیر)

– بی‌حسی

– عفونت‌های باکتریایی پوست

– عفونت‌های دستگاه ادراری و مثانه

برخی از علائم کودک شما ممکن است بسته به بیماری ایجاد کننده آنتی بیوتیک نیاز داشته باشد یا نداشته باشد (یک دلیل دیگر برای مراجعه به پزشک متخصص اطفال برای تشخیص مناسب). در اینجا برخی از علائم بالقوه منطقه خاکستری ذکر شده است:

 تب:

تب ناشی از باکتری‌ها (مانند سینوزیت باکتریایی یا گلودرد استرپتوکوک) معمولاً هر چند نه همیشه به آنتی بیوتیک نیاز دارد. از آنجا که تنها علامت عفونت ادراری در نوزادان ممکن است تب باشد. در صورتی که کودک شما تب غیرقابل توضیح داشته باشد و پزشک شما ممکن است نمونه ادرار فرزند شما را درخواست کند.

 عفونت گوش:

عفونت گوش میانی یک عفونت شایع گوش در کودکان است و زمانی اتفاق می‌افتد که گوش میانی به طور دردناکی با مایعات مسدود می‌شود. معمولاً به دلیل سرماخوردگی یا سایر عفونت‌های ویروسی تنفسی فوقانی ایجاد می‌شود. این مایع به محلی برای رشد باکتری‌ها، ویروس‌ها یا قارچ‌ها تبدیل شده و با هرگونه عفونت گوش نوزاد ممکن است:

– گوش عفونی را بکشند

– مشکل در خوابیدن (درد اغلب در شب تشدید می‌شود)

– تب داشتن

– خسته یا عصبی باشند

– نوزاد شما زیر ۶ ماه دارد

– عفونت بسیار دردناک است و بیش از چند روز طول می‌کشد

اکثر عفونت‌های ویروسی گوش و حتی بسیاری از عفونت‌های باکتریایی گوش خود به خود در عرض دو تا سه روز بهبود می‌یابد و آنتی بیوتیک‌ها باعث کاهش درد یا بهبود بهبودی نشده‌اند. در عین حال از متخصص اطفال خود در مورد مصرف استامینوفن یا ایبوپروفن به فرزند خود برای تسکین درد سوال کنید.

 

گلو درد:

گلو درد اغلب اولین علامت عفونت ویروسی سرماخوردگی است که نیازی به آنتی بیوتیک ندارد. گلو درد ناشی از عفونت ویروسی معمولاً با یک یا چند مورد از علائم زیر همراه است:

– آبریزش بینی

– سرفه کردن

– گرفتگی صدا

– چشم صورتی

 

اگر فرزند شما مبتلا به گلودرد استرپتوکوک است گلو درد معمولاً با موارد زیر همراه خواهد بود:

– تب

– لوزه‌های متورم

– لکه‌های کوچک و قرمز روی سقف دهان

– تورم غدد لنفاوی

 چشم صورتی:

چشم صورتی (التهاب ملتحمه) التهاب غشای پوشاننده چشم یا پلک است که باعث می‌شود یک یا هر دو چشم صورتی یا قرمز به نظر برسند. این می‌تواند توسط باکتری‌ها، ویروس‌ها، آلرژن‌ها (مانند گرده) یا سایر عوامل تحریک کننده (مانند کلر استخر) ایجاد شود. عفونت باکتریایی ممکن است با موارد زیر همراه باشد:

 

– ترشحات زرد یا سبز از چشم

– درد

– عفونت گوش که اغلب با چشم صورتی رخ می‌دهد

 

– مخاط سبز:

 

هنگامی که مخاط زرد یا سبز می‌شود به سینوزیت یا التهاب حفره بینی معروف است. طبیعی است که ترشح بینی چند روز پس از شروع سرماخوردگی زرد یا سبز شود. عفونت سینوسی باکتریایی معمولاً پس از عفونت ویروسی مانند سرماخوردگی ایجاد می‌شود و باعث تشدید تب و علائم دیگر می‌شود. این نسبتاً غیر معمول است و فقط در حدود ۵ درصد از سرماخوردگی‌ها رخ می‌دهد.

 

– سرفه کردن:

 

بیشتر سرفه‌ها ناشی از عفونت ویروسی مانند سرماخوردگی یا آنفولانزا هستند. اما اگر سرفه کودک شما طی ۱۴ روز بهبود نیافت یا اگر آزمایشات نشان داد که کودک شما مبتلا به سیاه سرفه یا پنومونی باکتریایی بوده ممکن است پزشک آنتی بیوتیک را برای سرفه کودک توصیه کند.

 

– اسهال:

 

اگرچه اسهال علل مختلفی دارد اما بیشتر اسهال در اثر عفونت ویروسی مانند روتاویروس ایجاد می‌شود. به ندرت می‌تواند ناشی از عفونت باکتریایی باشد. اگر فرزند شما اسهال خونی دارد پزشک ممکن است آنتی بیوتیک تجویز کند.

 

چه زمانی آنتی بیوتیک برای نوزادان و کودکان نوپا ضروری نیست؟

آنتی بیوتیک‌ها برای عفونت‌های ویروسی ضروری نیستند و فقط باکتری‌های سالم را در سیستم کودک شما از بین می‌برند. ویروس‌ها عامل بسیاری از بیماری‌های شایع دوران کودکی هستند، از جمله:

– سرماخوردگی

– آنفولانزا

– بیماری دست، پا و دهان (ویروس کوکساکی)

چگونه از مصرف بیش از حد آنتی بیوتیک‌ها جلوگیری کنیم؟

– منتظر باشید اگر فرزند شما ویروس دارد:

از پزشک خود بپرسید آیا مسکن‌ها می‌توانند به تسکین علائم کمک کنند.

– دستورالعمل را دنبال کنید:

اگر کودک شما نیاز به آنتی بیوتیک دارد دستورالعمل‌های دقیق را دنبال کنید تا عفونت در اسرع وقت از بین برود و همیشه دوره کامل آنتی بیوتیک‌ها را به کودک خود بدهید، حتی اگر در اواسط دوره بهتر به نظر برسد: وقتی زودتر توقف می‌کنید باکتری‌های بد همچنان می‌توانند باقی بمانند و کودک شما را دوباره بیمار کنند و به دوره دیگری از آنتی بیوتیک‌ها نیاز داشته باشند.

 

– مرتباً دستان خود را بشویید:

شستشو بعد از استفاده از سرویس بهداشتی و قبل از آماده‌سازی غذا خطر ابتلا به عفونت باکتریایی یا ویروسی را کاهش می‌دهد.

– از مصرف گوشت خام و لبنیات خودداری کنید:

با اجتناب از شیر غیر پاستوریزه و کنار گذاشتن گوشت خام و ماهی از خانواده خود در برابر عفونت باکتریایی ناشی از غذا محافظت کنید.

والدین باید مراقب کدام عوارض آنتی بیوتیکی باشند؟

– اسهال آبکی

– اسهال با خون

– حالت تهوع

– دل درد

– بثورات خارش دار یا کهیر (جوش‌های قرمز)

 

منبع:

www.whattoexpect.com