برچسب: دانستنی ها

کنترل کودکان در مهمانی عید و کودکان بی ادب

  

کنترل کودکان در مهمانی های عید نوروز

میزبان هیچ کاری نمی تواند انجام دهد، کار اصلی بر عهده مادر بچه است:

 

آموزش آداب مهمانی به کودکان

برای پیشگیری از تلخ کردن میهمانی ها، قواعد مهمانی را به کودک یاد دهید

 

داشتن اسباب بازی به همراه خود برای کودک

 

در حضور دیگران از کودک بدگویی نکنید

کودکان بعد از سن خردسالی و وارد شدن به محیط های مختلف از جمله محیط مهدکودک و مدرسه در بازه های زمانی مختلف ممکن است رفتارهای ناشایست و بی ادبانه از خود نشان دهند. رفتار پدر و مادر در مواجه با چنین کودکی چگونه باید باشد؟ چه نکاتی را به عنوان پدر یا مادر باید بدانید تا در مسیر تربیت فرزند دچار اشتباه و لغزش نشوید؟ با این مطلب همراه خانومانه باشید تا روش های کارآمد و موثری برای کنترل کودکانی که ادب را رعایت نمی کنند برای شما بازگو کنیم.

معلم ها و مربیانی که با کودکان سرو کار دارند در روز شاهد رفتارهای مختلف از جانب کودکان هستند و در مواجه شدن با آنها بایستی عکس العمل درست را از خود نشان دهند. روش هایی که در این مطلب برای شما نام برده می شود راه هایی است که مربیان و معلمان کودک در مهد کودک ها و مدرسه از آن برای تربیت درست کودکان استفاده می کنند.

 

 کودکان را مشغول نگه دارید.

معلمان و مشاورهای تخصصی کودک می گویند رفتار بی ادبانه نشانه ای از خستگی و بی حوصلگی می باشد. طول زمان توجه یک کودک به طور کلی مساوی با سن کودک بعلاوه پنج دقیقه است. برای مثال کودک 10 ساله حدود 15 دقیقه می تواند تمرکز عالی داشته باشد. اگر کودک مضطرب و بی قرار است زمان آن فرا رسیده است که کار جدیدی را به او پیشنهاد داده یا او را به محل دیگری ببرید. به عنوان مثال کودکی که روی صندلی نشسته را روی میز یا روی زمین قرار دهید تا موقعیت مکانی او تغییر کند.

 

مشغول نگه داشتن کودکان

 به کودک کمک کنید رفتارهای خوب را شناخته و آنها را انجام دهد.

به کمک یک نمودار می توانید به کودک خود کمک کنید که رفتار خوب و بد خود را تشخیص داده و برای انجام رفتارهای خوب او را تشویق کنید. نموداری از رفتارهای خوب و بد را همراه کودک کشیده و برای هر کار خوب ستاره یا برچسبی به او بدهید یا جلوی آن علامت بگذارید. این کار را می توانید به صورت کاردستی با مقوا یا نمد درست کرده و رفتارهای خوب را به صورت پله ای به قسمت بالای نمودار برده و رفتارهای بد را به سمت پایین آن حرکت دهید. با هر حرکت از کودک بخواهید راجع به رفتار خود فکر کند. فکر کردن کودک به رفتارها و عواقب ناشی از آنها باعث رفتار بهتر کودک در آینده خواهد شد.

 

 در مورد آنچه که از کودک می خواهید خاص عمل کنید.

دلیل اصلی هرج و مرج و شلوغی در کلاس های مدرسه این است که معلم به صورت واضح در مورد کاری که دانش آموز باید انجام بدهد صحبت نمی کند. یک معلم می تواند به جای گفتن جملات و توضیحاتی که ممکن است کودکان به آن عمل نکنند از جملات واضح و ساده ای مثل “به صندلی های خود برگشته و دست های خود را روی میز قرار دهید تا بفهمم که آماده شده اید” استفاده کند. در خانه هم این تکنیک کارایی زیادی دارد. در برخورد با کودک از جملات واضح استفاده کنید.

 

 ثابت قدم باشید.

در رفتار خود ثبات داشته باشید. این بدین معنی است که یک بار نسبت به یک رفتار کودک بی تفاوت عمل نکنید و روز دیگر همان رفتار را با تنبیه پاسخ دهید. اگر رفتاری از نظر شما زشت و بد بود همیشه در برابر آن رفتار ثابتی داشته باشید. این ثابت قدم بودن شما به کودک در تشخیص و انجام رفتار درست کمک می کند.

 

 رفتار خوب را برای کودک تبدیل به بازی کنید.

هیچ چیز به اندازه یک همکاری دوستانه برای کودکان هیجان انگیز نیست. به جای پیشنهاد جایزه و پاداش، از بازی برای تشویق کودک به رفتار خوب استفاده کنید. معلم یکی از مدارس می گوید من وقتی از دانش آموزان چیزی را در زمان مشخص بخواهم آنها بدون انتظار پاداش یا جایزه تلاش می کنند آن کار را در زمان مشخص به پایان برسانند و اغلب موفق می شوند. پس می توان برای انجام رفتارهای خوب از بازی استفاده کرد.

 

تبدیل کردن رفتار خوب به بازی برای کودک

 برای رفتار خوب پاداش در نظر بگیرید.

به نظر مربیان کودک توجه داشتن به کودکان در کاهش رفتار زشت و بی ادبی کودکان تاثیر زیادی دارد. متخصصان کودک می گویند در نظر گرفتن جایزه برای رفتار خوب کودک در مقابل انجام تنبیه برای رفتار بد کودک بسیار موثرتر عمل می کند. اگر به کودکی که در حال انجام رفتار درست است توجه کنید کودک سعی در انجام رفتار درست خواهد داشت. دادن جایزه و پاداش هم مانند توجه کردن می تواند تاثیر خوبی در کودکانی که رفتار خوبی ندارند داشته باشد.

 

از علامت های رمزی خاص استفاده کنید.

نشان دادن علامت های خاص و رمزی بین شما و کودکتان می تواند راهی برای تشویق او به انجام رفتار درست باشد. به طور مثال علامتی را برای رفتار خوب تعیین کنید و هنگامی که کودک رفتار خوبی انجام داد آن علامت را به او نشان دهید. همچنین برای کارهایی که از کودک می خواهید انجام دهد نیز می توانید علامت هایی را تعیین کنید. مثلا معلم در کلاس درس با بالا بردن دست به دانش آموزان می فهماند که همه سرجای خود نشسته و به تخته سیاه نگاه کنند. این علامت های رمزی می تواند به عنوان روشی سرگرم کننده و جذاب برای کودک عمل کند.

 

 رفتار خود را درست کنید تا کودکان نیز از شما یاد بگیرند.

به کودک خود بیاموزید که چه زمانی از کلمات متشکرم و ممنونم، معذرت می خواهم و ببخشید و لطفا استفاده کنند. این کار را با به کار بردن این کلمات در رفتار روزانه خود به کودک نشان دهید و به صورت مکرر از این گونه کلمات در مکلمات خود استفاده کنید. استفاده از اینگونه کلمات نه تنها باعث ارتباط بهتر کودک با سایرین می شود بلکه به تقویت اعتماد به نفس او نیز کمک زیادی خواهد کرد.

 

 

رفتار خود را درست کنید تا کودکانتان از شما بیاموزند

 به کودک مسئولیت بدهید.

دادن مسئولیت های واقعی به کودک می تواند در تقویت رفتار او کمک کند. روانشناسان می گویند واگذاری مسئولیت در خانه می تواند در کاهش رفتارهای بد او تاثیر زیادی داشته باشد. کودک با این روش بهتر داوری می کند و نسبت به نیازهای دیگران آگاهی بیشتری پیدا خواهد کرد. مراقبت از یک حیوان خانگی و دادن غذا به او، یا خرید و انتخاب از فروشگاه مواد غذایی می تواند راه های ساده ای برای دادن مسئولیت به کودک باشد.

همه چیز درباره حساسیت غذایی کودکان

در 40 سال گذشته، در سراسر جهان افزایش چشمگیری در تعداد بیماری های آلرژیک یا حساسیت مانند اگزما و تب مشاهده شده است و امروزه بیشتر آلرژی یا حساسیت غذایی در کودکان دیده می شود. در طول دوران کودکی، بدن بچه ها ممکن است واکنش های خاص و پرخاشگرانه ای در پاسخ به مواد غذایی گوناگونی بدهد، که با نشان دادن برخی علائم در پوست و داخل بدن آن ها، این عکس العمل را ظاهر خواهد شد. این واکنش تحت عنوان حساسیت غذایی در کودکان شناخته شده است.

سم حساسیت غذایی که می آید همه فورا یاد غذاهایی مثل گوجه فرنگی و بادنجان می افتند؛ ولی شاید بدانید غذاهای دیگری هم وجود دارند که هرچند به اندازه گوجه فرنگی و بادنجان به حساسیت زا بودن شهرت ندارند اما می توانند به خصوص برای بچه ها حساسیت ایجاد کنند.

حساسیت غذایی نوزادان و کودکان

علت حساسیت غذایی کودکان

راه درمان حساسیت غذایی کودکان

• شیرگاو
• تخم مرغ
• بادام زمینی (بسیاری از پزشکان می گویند بهتر است تا قبل از 3 سالگی به کودک بادام زمینی ندهید چون به شدت حساسیت زاست.)
• مغزگردو و بادام
• ماهی
• میگو
• سویا
• گندم

غذاهای حساسیت زا برای کودک

روش های موثر برای کنترل کودکان در دید و بازدید عید

بعضی از کودکان در مهمانی ها از کنترل پدر و مادرها خارج شده و رفتارهایی را از خود بروز می دهند که برای والدین نیز جای تعجب دارد. بسیاری از کودکان در حضور دیگران برای جلب توجه بیشتر همه محدودیت ها را کنار می گذارند و می خواهند که تمام رفتار والدین را تلافی کنند. اگر شما نیز چنین کودکی دارید که رفتارهای عجیب و بی ادبانه ای در مهمانی ها نشان می دهد بهتر است این مطلب را از دست ندهید چرا که این بخش از خانواده پلاس بیا نی نی پیشنهادهای خوبی برای شما دارد. 

کنترل رفتار کودک در مهمانی های عید 

بسیاری از والدین با مشاهده این گونه رفتارهای کودک خود، سکوت می کنند و یا آن را نادیده می گیرند تا کودک به کار زشت خود ادامه دهد. در این گونه مواقع شما به عنوان میزبان مدام خودخوری می کنید و با خود می گویید امان از این پدر و مادر بی خیال. اما آیا این کودکان در منزل خود نیز این گونه رفتار می کنند و یا تلافی تمام محدودیت و تنبیه ها را در مهمانی ها بر سر میزبان خالی می کنند.

برخی از والدین دلایل مختلفی برای سکوت خود دارند؛ مثلا برخی از ترس اینکه شخصیت کودک را با تذکر و یا تنبیه تحقیر کنند و باعث عقده ای شدن آن شوند در برابر رفتار کودک سکوت می کنند، برخی از ترس آبرو و جلوگیری از یکی به دو کردن با کودک در برابر دیگران ترجیح به سکوت دارند. درصدی دیگر ترس از هدم کنترل و عصبانیت زیاد خو دارند چرا که می تواند منجر به بروز عصبانیت زیاد و یا تنبیه بدنی شدید کودک شود ، بنابراین سعی می کنند چیزی به روی خود نیاورند تا نه تنها جلوی دیگران حفظ آبرو کنند بلکه شاید از نگاه میزبان هم رفتاربد کودک خود را توجیه کرده و آن را به پای کودکی و شیطنت های آن دوران بنویسند. 

با این وجود اگر کسی به مادری، شیطنت کودک او را گوشزد کند بی گمان مادر ناراحت می شود زیرا با خود فکر می کند که آن فرد قصد داشته به طور غیر مستقیم به او بفهماند که تو در تربیت بچه ات کم گذاشتی، و یا توان تربیت کودک مودب را نداشتی، اگر به کمک احتیاج داری ما می توانیم در تربیت کودکت، تو را یاری کنیم و …

10 راهکار برای کنترل کودکان در مهمانی های عید

میزبان وظیفه ای برای کنترل کودک ندارد، کار اصلی بر عهده مادر بچه است. بنابراین اگر نمی خواهید لذت مهمانی را برای مهمان دیگر و میزبان کم کنید باید به نکات زیر توجه نمائید:

آموزش آداب مهمانی رفتن به کودک

والدین باید از قبل آداب مهمانی رفتن را در قالب بازی های کودکانه مثل خاله بازی به کودک آموزش دهند. در این نوع بازیها نقش یک مهمان خوب و محترم را بازی کنید و نقش مهمان بد را به دیگری واگذار کنید . با کودک بسیار تمرین کنید تا او تفاوت کارهای درست و غلط را درک کند و در حضور دیگران کارهای اشتباه را تکرار نکند. همچنین کودکان باید متوجه شوند که کارهای بد همیشه غلط و اشتباه هستند وفرقی نمی کند که نزد چه کسی آنها را انجام دهند . چون این کارهای بد مورد علاقه کسی نیستند. 

اگر رفتاری را به صورت عادت در کودکان تبدیل کنیم بدون شک ، کودک در منزل دیگران نیز آن را انجام خواهد داد. مثلا اگر کودک عادت کند که دستان کثیف خود را روی مبل نگذارد و یا منتظر تعارف میوه و تنقلات بماند ، در خانه میزبان نیز به همان روال ادامه می دهد .اما اگر کودک رفتار بد را در جایی پسندیده و در جای دیگر ناپسند یاد بگیرید در موقعیت هایی که شما به او اعتراض می کنید هیچ گاه نخواهد توانست علت مخالفت ها را بفهمد و درست عمل کند.

به همراه داشتن اسباب بازی

یکی از راههای کنترل کودکان ، به همراه داشتن اسباب بازی های مورد علاقه آنها است. بنابراین برخی از داروهای قابل حمل کودک که آنها را بیشتر دوست دارد به همراه داشته باشید تا اگر کودکتان ابراز بی حوصلگی و یا بهانه گیری کرد برای مشغول ساختن و سرگرمی به بدهید.

مراقبت از کودک خود

دقت کنید که کودک شما خردسال است و نسبت به محیط اطراف کنجکاوی نشان می دهد بنابراین در منزل دیگران که محیط ناآشناتر است ممکن است این حس بیشتر شده و شروع به جست و خیز کند .به همین دلیل مراقب رفتارهای کودک خود باشید و وسائلی را که نمی خواهید کودک به آن ها دست بزند را دور از دسترس او قرار دهید . دستان کودک را مرتب تمیز کنید تا با کشیدن آنها روی مبل و یا سطوح دیگر ، کثیف کاری نکند. 

هرگز از میزبان دلگیر نشوید 

اگر فرزند شما رفتار نادرستی بروز دهد که باب میل میزبان نباشد شاید ایشان درصدد اعتراض برآید و یا آن که از کودکتان بخواهد آرام و ساکت باشد،بنابراین نباید از این رفتار میزبان دلگیر و ناراحت شوید و یا واکنش های ناموجه نشان دهید. بهترین راه این است که دست کودک را گزفته و در کنار خود بنشانید و با آرامی در گوش کودک خود بگوئید که اجازه ندارد از جایش بلند شود و گرنه از مهمانی های بعدی محروم خواهد شد.

تشویق کودک

قواعد مهمانی را به کودک آموزش دهی تا از تلخ کردن میهمانی ها پیشگیری نمائید. به کودکتان قول دهید اگر مطابق میل شما رفتار کند جایزه ای به او خواهید داد. رفتارهای مثبت کودکتان را نادیده نگیرید و آنها را در جمع مطرح کنید تا کودک را تشویق به انجام دادن دوباره آن رفتارها کنید.

 کودک را هرگز تنبیه نکنید 

کودکان معمولا با دیدن دیگران رفتار خود را تکرار می کنند. اولین گزینه ای که والدین ممکن است با ناکام ماندن از تغییر رفتار کودک انجام دهند تنبیه می باشد. شاید پدر و مادرها ندانند که همین تنبیه جدی و برخورد سختگیرانه، یکی از دلایل مهم در تکرار این رفتارهای مخرب است. ترس مضاعف، رفتار بد کودکان را تقویت می کند و در صورت تنبیه و یا تهدید کودکان، این رفتارها را تکرار خوهند کرد.

ایجاد محدودیت

بعضی از پدر و مادرها تصور اشتباهی از محدودیت دارند و فکر می کنند که تعیین حد و مرز و قوانین برای کودک به معنای محدود ساختن آزادی و خلاقیت اوست. بنابرای هیچ حد و مرزی برای رفتارهای کود تعیین نمی کنند. تا دیر نشده باید رفتار کودکان را اصلاح کنید. فرزند شما باید از هم اکنون مسئولیت پذیری و محدودیت را یاد بگیرد، تا با شناخت جامع آن رفتار و روابط خود را تنظیم نماید. 

مهمانی های طولانی ممنوع

کودکان معمولا از مهمانیهای طولانی مدت بیزار هستند زیرا نمی توانند مانند بزرگترها به مدت طولانی روی مبل بدون تحرک بنشینند، پس باید حواستان باشد که کاری خارج از توان کودک نخواهید.

توجه به کودک و دوستان او در مهمانی

اگر میزبان جای مخصوصی برایی بازیهای کوددکان در نظر گرفته است، نسبت به فرزندتانن بی توجه نبوده و او را به حال خود رها نکنید .به امنیت اتاق باید دقت کنید، معمولا کودکان هنگام جمع شدن در کنار هم ، دست به کارهای خطرناکی می زنند و یا برای گرفتن اسباب بازی های همدیگر ممکن است حتی دعوا و کتک کاری نیز کنند. 

در حضور دیگران از کودک بدگویی نکنید

هرگز در برابر مهمانانی که کودک باآنها رودربایستی دارد درباره غیرقابل کنترل بودن، نافرمانی و حرف نشنوی او صحبت نکنید. کودکان در این مواقع رفتار خود را دیگر ناپسند نمی دانند و آن را تکرار می کنند . با کودکتان در تنهایی صحبت کنید و نامناسب بودن رفتارش را به گوشزد نمائید، به او بگوئید که ممکن است او را در مهمانی بعدی به همراه خود نبرید. 

از قبل هشدار ندهید 

گاهی والدین به خاطر نگرانی های خود از قبل به کودکان اخطار می دهند و او آنها را از انجام برخی کارها منع می کنند . کودکان بسیار زرنگ هستند و با پی بردن به حساسیت والدین خود ، مخصوصا آن کار را می کنند. ککودکان با شناخت والدین خود احتمال می دهند که امکان بروز رفتارهای مخرب در مهمانی وجود ندارد. اما هشدار دادن های والدین، ذهن کودک را بیشتر معطوف آن رفتار می سازد. 

دوست شدن با کودکان 

برای کنترل بیشتر نباید والدین به اندازه ای خشن باشند که کودکان از ترس آنها ، مشکل خود را بیان نکنند. از سوی دیگر بچه هایی که از والدین خجالت می کشند قدرت ابراز وجود در مقابل آن ها را ندارند. به همین دلیل ممکن است در حضور افراد دیگر رفتارهای متفاوتی نشان دهند. اگر والدین با کودکان خود دوست باشند، همیشه شاهد رفتارهای درستآنها خواهند بود.

نکات مهم در کنترل رفتار کودکان 

فرزندتان باید متوجه شود که شما قادر به کنترل او هستید.

توقعات خود را پیش از خروج از منزل به آنها گوشزد کنید و، همچنین به او بگوئید که در صورت رفتار ناشایست چه مجازاتی انتظار او را می کشد.اما از قبل آنها را تهدید به انجام دادن کارها نکنید.

نارضایتی خود را از رفتار نامناسب او نشان دهید و به او بگویید که رفتارش را دوست ندارید.

اگر انتظار رفتار نامناسب از کودک در مکانهای دیگر را دارید تا زمانی که رفتارهای ناشایست را انجام می دهد، او را از خانه خارج نکنید و با خود به میهمانی نبرید تا رفتار خود را اصلاح کند.

برای اصلاح رفتارهای ناشایست برای او جایزه ای در نظر بگیرید.

او را تشویق به تغییر رفتار کنید و از فیلم ها و یا داستانهای آموزنده برای این منظور استفاده کنید.

آیا والدین مروج تجمل گرایی کودکان هستند

آیا می دانید ریشه تجمل گرایی در کودکان از کجا آغاز می شود؟ آیا با آثار مخرب تجمل گرایی در کودکان آشنا هستید؟ آیا می دانید علت تجمل گرایی کودکان چیست؟ پاسخ این سوالات خود را در این بخش از بیا نی نی بیابید.

سایه سنگین تجمل گرایی در کودکان

تجمل گرایی واژه سختی است اما سخت تر از آن دیدن فرو رفتن در تجملات در نسل و مردم است که می خواستند خلاف چنین جهتی حرکت کنند و شاید سخت تر این باشد که تجمل گرایی به جنین های به دنیا نیامده هم رسیده .
جنین های که قرار است در سیسمونی های چندصد میلیون بخوابند، بغلتند، زندگی کنند و تولدهای شاهانه بگیرند و در دنیای بچگی شان فخر لباس و وسایل آنچنانی شان را به هم بفروشند. تجمل گرایی واژه سختی است اما سخت تر از آن بلایی است که قرار است بر سر نسلی بیاید که باید در چنین افکاری دست و پا بزنند .
تجمل گرایی یعنی تمایل و گرایش به آراسته شدن و تجملات . فرهنگ ساده زیستی و قناعت در جامعه ما از دیرباز از نسلی به نسلی دیگر، هم توصیه می شده و هم به عنوان یک ارزش فرهنگی شناخته می شده است. شاید وجود فضای رقابت بین افراد جامعه است که به این موضوع دامن می زند. گویی آدم ها با هم در حال مسابقه برای هر چه باشکوه تر کردن وسایل زندگی شان هستند. در چنین فضایی خیلی از افراد فکر می کنند نباید از قافله عقب بمانند .
رفاه و تامین نیازهای انسان برای داشتن احساس آرامش و آسایش ضروری است اما وقتی مسائل مادی و تجملات معیار برتری افراد قرار گیرد یا این که بخواهد با روی آوردن به آن جلوی قضاوت های منفی مردم را بگیرد، در دراز مدت آثار مخربی روی فرد، خانواده و جامعه خواهد گذاشت .
نکته نگران کننده این است که، ترویج تجمل گرایی در کودکان و اصرار به آن از سوی والدین است، بدون آن که متوجه باشند این فرهنگ چه آثار منفی ای می تواند در آینده کودکان شان داشته باشد. به طور مثال بچه ها با همکلاسی هایشان در زمینه های غیردرسی مقایسه می شوند؛ یعنی مثلا ارزش شاگرد به نوع خودکار، دفتر، کیف یا کفش او می شود، نه میزان درس خواندنش. بعضی می گویند چون فرزندم همه چیز من است، پس باید همه اموال و دارایی ام را خرج او کنم یا مدام نگرانند در تامین فرزندشان نقصی از خود نشان دهند یا این که باید کاملا در رفاه باشد .
یکی از مواردی که والدین به میزان زیادی از طریق آن، تجمل گرایی برای فرزندانشان را توجیه می کنند این است:نکند «نه» گفتن من به خواسته هایش، در آینده او را سرخورده کند و نتواند با اعتماد به نفس کافی «گلیمش را از آب بکشد». حال آن که اتفاقا دارند شرایط را به نحوی اداره می کنند که احتمال به وقوع پیوستن آن نگرانی ها بیشتر شود .

آیا می دانید علت تجمل گرایی کودکان چیست

فرزندی که در دوران رشدش هیچ وقت با کمبود و کاستی مواجه نبوده یا هیچ گاه برای درخواستی «نه» نشنیده یا تجملات و تعلقات مادی را عامل برتری خود نسبت به دیگران بداند، مسلما دوران رشد طبیعی را طی نخواهدکرد و زمانی که دیگر سیستم حمایتی خانواده به هر دلیلی در کار نباشد، خود را در جامعه ای می بیند که در خیلی از موارد با محیط قبلی اش متفاوت است و این تناقض او را متضرر خواهدکرد .
اگر به خاطر داشته باشید، در زمان های نه چندان دور نسبت به زمان حال، دادن پاداش مادی به فرزندان به صورت یک «انگیزه بیرونی» برای آن ها برای رسیدن به خواسته های والدین که عموما مسائل تحصیلی، اخلاقی و اجتماعی آن ها بود، انجام می گرفت. به تدریج والدین تلاش می کردند بتوانند مسیر را از سمت انگیزه های بیرونی به سمت «انگیزه های درونی» کودک یا نوجوانشان تغییر دهند؛ به نحوی که نوجوان بداند برای آن که دیده شود، بهتر است اخلاق یا موفقیت های تحصیلی اش را ارتقا دهد تا این که بخواهد نوع گوشی تلفن یا رایانه شخصی اش را به روز کند اما امروزه داشتن وسایل مجلل برای فرزندان یک «حق» دانسته می شود، نه یک انگیزه بیرونی و تدارک آن از سوی والدین «وظیفه» به شمار می رود و نه یک «توجه ویژه» به آن ها .
این که فرزندان ما بپذیرند قرار نیست همه چیز در زندگی فراهم باشد و به تناسب شرایط خودشان، مسیر پیشرفت را طی خواهند کرد و متوجه خواهندشد که در صورت تلاش بیشتر می توانند به برخی از امکاناتی که برایشان فراهم نشده دست پیدا کنند، نه تنها آن ها را سرخورده نمی کند، بلکه انگیزه پیشرفت را در وجودشان تقویت خواهد کرد و آنجاست که کودک با توانایی های خود آشنا می شود و اعتماد به نفس واقعی در او شکل می گیرد .
گاهی این موضوع سوژه دعواهای زناشویی می شود؛ یعنی پدر و مادر هم رای و هم نظر برای نحوه تامین فرزندشان نیستند یا ممکن است والدی که کمتر زیر بار تهیه وسایل غیرضروری برای کودک می رود، «والد بد» تلقی شود و حتی منجر به این شود که فرزند بین پدر و مادرش حتی در میزان دوست داشتن آن ها فرق بگذارد .

آشنایی با علت تجمل گرایی کودکان

گاهی نیز والدین در نحوه خدمات دهی به فرزندان خود ثبات قدم ندارند و کودک یک نوسان مبهم در برخورد با خود را تجربه می کند و از درک علت این تفاوت رویه عاجز می ماند. توصیه می شود والدین برای این مشکلات چاره ای اندیشیده و حتی از نظرات کارشناسان بهره مند شوند چون ادامه این مسیر سرانجام خوبی نخواهد داشت .
رفاه و تامین نیازهای انسان برای داشتن احساس آرامش و آسایش ضروری است اما وقتی مسائل مادی و تجملات معیار برتری افراد قرار گیرد یا این که بخواهد با روی آوردن به آن جلوی قضاوت های منفی مردم را بگیرد، در دراز مدت آثار مخربی روی فرد، خانواده و جامعه خواهد گذاشت .

دو دلیل برای گرایش کودکان به تجمل گرایی

تجمل گرایان مقایسه گر
مساله دیگر «مقایسه کردن» و «مقایسه شدن» است. یکی از آثار منفی شیوع مقایسه خود با دیگران و مقایسه فرزندان با دیگران، تمایل به تجمل گرایی در جامعه است. متاسفانه این نوع مقایسه در اکثر مواقع در سطوح نابرابر انجام می گیرد؛ مثلا ممکن است فردی درآمدش را با صاحبان سایر مشاغل مقایسه یا نوجوان وابسته به خانواده، خود را با یک بزرگسال که درآمد خوب و مستقلی هم دارد، مقایسه کند .
والدین باید بپذیرند و آموزش دهند وقتی آدم ها شرایطشان با هم متفاوت است، قرار نیست داشته هایشان با هم متفاوت است، قرار نیست داشته هایشان با هم مشابه باشد و این فرصتی است مناسب برای آموزش صبر به نوجوانان. البته ایجاد امید در آنها و نوید اینکه می توانند روزی به این درجه از پیشرفت برسند، لازم است .

تجمل گرایان خودشیفته

یکی دیگر از علل تمایل به تجمل گرایی، نوعی از ویژگی های فردی و شخصیتی است که آن را در علم روان پزشکی با اصطلاح «خودشیفتگی» می شناسیم. در این حالت، فرد خود را لایق داشتن مجلل ترین استثنایی است و باید متعلقاتش هم به نوعی تک و خاص باشند. البته چون در عالم واقع مشاهداتش را خلاف آنچه در ذهن می پرورد می بیند، احساس منفی به خود و دیگران پیدا می کند و نتیجه نهایی آن باز هم کاهش اعتماد به نفس خواهدبود .

نیازهای دختران کوچک چیست

برآورده کردن نیازهای روحی و احساسی کودکان یکی از با اهمیت ترین وظیفه والدین در برابر کودکان است .آیا می دانید والدین چگونه می توانند نیازهای دختران کوچک خود را فراهم کنند؟ جواب این سوال خودرا در این مطلب بیابید.

آشنایی با نیازهای روحی دختران کوچک

برای پدر و مادر شناخت نیازهای جسمی فرزندشان مثل :تغذیه، تهیه لباس های گرم یا خنک به هنگام سرما و گرما، تنظیم ساعات خواب در زمان مناسب آسان است، ولی نیازهای روحی و احساسی کودک ممکن است مشخص نباشد. سلامت روانی کودک اجازه می دهد تا بچه ها خوب فکر کنند، از نظر اجتماعی پیش رفت کنند و ضمن داشتن خلاقیت که لازمه ی آن تشویق و کمک پدر و مادر است، مهارت های جدید را به خوبی بیاموزند .
علاوه بر این ها داشتن دوستان خوب و شنیدن کلمات و جمله های تشویق آمیز از جانب بزرگ سالان، برای کمک به پیش برد اعتماد به نفس و ایجاد عزت نفس مهم بوده، نگرش آن ها را نسبت به زندگی بهبود می بخشد. آنچه دختر کوچکتان نیاز دارد چه مواردی است!؟
1 – اعتماد به نفس :
سعی کنید همواره کودکتان را تشویق و ترغیب نمایید تا خصوصیاتی را که شما از او انتظار دارید، در خود پرورش دهد. برای مثال ممکن است به او بگویید، من مطمئنم تو آنقدر شجاع هستی که بتوانی پله ها را یکی یکی بالا بروی. بگذارید او خود را بشناسد و بداند که شما کاملا به توانایی هایش اعتماد دارید. به او اعتماد دهید که با نشاط، سرشار از انرژی و همچنین با لیاقت است .
2 – خودکفایی :
بگذارید فرزندتان احساس نماید که فردی با لیاقت و قابل است و آنچه را که قادر است اجرا نماید. برای مثال لیوان آب میوه را در دستانش بگیرد و بنوشد. موهای خود را شانه کند و بدون کمک شما یا دیگران خانه ای بسازد. می توانید در مواردی او را راهنمایی کنید. می توانید به او بگویید، برای نگه داشتن قطعات خانه سازی بر روی یکدیگر و ساختن خانه، بهتر است این کار را انجام دهی… و یا به او یادآوری کنید که برای آن که قدش به شیر آب برسد می تواند صندلی کوچکی را زیر پاهایش بگذارد، اما بگذارید که او شخصاً امور خود را انجام دهد .

در تربیت دختران کوچک چه نکاتی را باید رعایت کنیم

3 – ارتباطات و هماهنگی خاص :
برای او اسباب بازی های گوناگونی نظیر انواع ماشین های بازی و اتومبیل های متفاوت، قطعات خانه سازی، وسایل گل بازی، انواع توپ ها و وسایلی که بتواند براند و یا از آن ها بالا برود، تهیه نمایید .
4 – آمادگی جسمانی :
با او بازی کنید و او را به فعالیت وا دارید. همراه با او مسیری را به صورت سینه خیز طی کنید، به دنبال هم بدوید و یا کشتی بگیرید. حتی دختر بچه هایی که برای اجرای ورزش های سازمان یافته کوچک هستند از انجام دادن کارهایی نظیر بالا رفتن از سطحی شیب دار و سر خوردن از آن، دویدن و پشتک زدن روی سطحی نرم، احساس هیجان و لذت فراوان می نمایند .
5 – قدرت تصمیم گیری :
فرصت های گوناگونی را در انجام کاری خاص به دختر کوچکتان پیشنهاد دهید و او را ترغیب نمایید تا خود تصمیم گیری نماید. اگر هنوز فرزندتان نوپاست، بگذارید او لیوان یا بشقابی را که می خواهد در آن آب یا غذا بخورد، خودش انتخاب کند و یا اگر کودکتان می خواهد با یکی از دوستانش بازی کند، بگذارید او خود از میان دوستانش یک نفر را انتخاب کند .

دختران کوچک چه نیازهای عاطفی دارند

6 – کنجکاوی :
فرصت هایی را برای او مهیا کنید تا بتواند در محیط اطراف خود سیاحت و کاوش نماید . زمانی که فرزندتان هنوز نوزاد یا نوپاست منزلتان را برای او کاملاً ایمن نمایید به طوری که او بتواند آزادانه بدون آن که خطری تهدیدش کند در آن حرکت کند. او را به کتابخانه، پارک یا باغ وحش ببرید. هم چنین بهتر است به نقاط مختلف کشور سفر کنید و او را با مکان های جدید آشنا کنید .

آیا روش های تربیتی دختران با پسران تفاوت دارد؟

پدر و مادر باید بدانند از آن جایی که تمایل پسران با دختران فرق می کند، در برخی مسائل هم تفاوت دارند . نباید فراموش کرد که پسران، رفتار با جنس مخالف را از مادر می آموزند و دختران از پدر یاد می گیرند. بنابراین، اگر پدری طبیعت وجودی دختر خردسالی را نشناسد و آن طور که خودش می خواهد، با او رفتار کند، این مساله بین پدر و دختر، فاصله می اندازد.

دختران نیاز دارند کسی به صحبت های شان گوش دهد نه اینکه بدون شنیدن احساس های شان، از ابتدا راه حل ارائه شود. درباره ی پسران نیز مادران با مشکل مواجه می شوند زیرا پسران حتی اگر کوچک باشند،اعتماد به نفس را در این می بینند که خودشان از عهده ی مشکل های شان برآیند و نیاز به کمک بیش از حد یا ناز و نوازش ندارند.

تماشای تلویزیون چه تاثیرات منفی بر روی کودکان دارد

بیشتر کودکان برای پر کردن اوقات فراغت شان برنامه ای ندارند. آن  ها مدام می گویند حوصله ام سر رفت، خسته شده ام، تنهایم و… . بنابراین این کودکان با مشکل تماشای تلویزیون و استفاده از کامپیوتر روبه رو می شوند که عوارض فراوانی برای سلامتی آن ها دارد .در این مقاله درباره این عوارض و راهکارهای مقابله با تماشای بیش از حد تلویزیون در کودکان صحبت خواهیم کرد.

عوارض تماشای بیش ازحد تلویزیون بر روی کودکان

در دنیای امروز تلویزیون برای هر فردی معنایی متفاوت دارد. فردی از آن به عنوان وسیله ای برای سرگرمی، فردی دیگر برای یادگیری، ارتباط با جهان اطراف، پر کردن بیکاری ها و…. سود می برد .با توجه به سرعت پیشرفت روز به روز تکنولوژی، نیاز ما به ارتباط گیری با تلویزیون بیشتر احساس می شود، تا از این طریق بتوانیم سرعت آگاهی مان را با سرعت تکنولوژی هماهنگ کنیم .
از طرفی دیگر در این بین نظرات و انتقادهایی مورد بحث است. یکی از انتقادات عنوان می کند که تلویزیون دایره خانواده را به نیم دایره تبدیل کرده است .در نتیجه این اتفاق، تعاملات کمتری در میان خانواده رخ می دهد و مخصوصا کودکان از تعاملات مفیدی که تنها در دایره خانواده قادر به اکتساب آنها هستند، بی بهره می مانند .
دیگر انتقادات به تماشای تلویزیون، توسط کودکان می پردازد و این سئوال را مطرح می کند که آیا کودک مجاز به تماشای تلویزیون می باشد یا خیر؟ چه مدتی و چه برنامه هایی؟ نکته قابل ذکر در اینجا این است که نمی توان از تاثیرات منفی تلویزیون بر کودک چشم پوشید ولی از سویی دیگر هم نمی توان نکات مثبت آن را نادیده گرفت .یکی از زمان هایی که افراد و به خصوص کودکان بیشتر به تماشای تلویزیون می پردازند، تعطیلات نوروز می باشد که در ادامه به نکات مثبت و منفی در این باره می پردازیم :

آشنایی با نکات منفی تماشای تلویزیون در کودکان

نکات منفی تماشای تلویزیون در کودکان
تماشای تلویزیون برای کودکان زیر دو سال مناسب نمی باشد دانشمندان دیدن تلویزیون یا ویدئو را برای کودکان زیر دو سال توصیه نمی کنند. آنها معتقدند که مغز کودک همواره در حال رشد است، بنابراین باید به نوزادان و کودکان نو پا اجازه داد تا عکس العمل های مستقیمی از جانب خودشان نشان دهند .
به این ترتیب رفتارهای اجتماعی، احساسی و مهارت های شناختی و ادراکی آنها رشد کرده و به واسطه آن مهارت گفتاری آنها نیز توسعه می یابد .مشکل تماشای تلویزیون این است که در بسیاری از برنامه های آن، کارهای گوناگونی انجام می دهند، که چگونگی انجام این اعمال برای کودک مبهم است. زمان پیشنهادی تماشای تلویزیون کمتر از دو ساعت می باشد . تماشای بیش از حد تلویزیون موجب تاخیر در یادگیری زبان و توسعه مهارت های شناختی در کودکان دو ساله می شود  در 30 درصد از خانواده های غربی تلویزیون در تمام ساعاتی که اعضای خانواده در خانه حضور دارند روشن است .
روشن بودن تلویزیون می تواند موجب تاخیر یادگیری زبان در نوزادان شود.نتایج این تحقیقات نشان داد برای هر ساعتی که تلویزیون در خانه روشن بود به طور متوسط نوزادان قادر نبودند 770 لغت را از مجموع لغت هایی که والدین آنها می گفتند درک کنند که این کاهش برابر با حدود هفت درصد از مجموع ارتباط میان کودکان و والدین آنها بود .
در این خصوص این دانشمندان اظهار داشتند:این کاهش می تواند به این دلیل باشد که والدین در زمان روشن بودن تلویزیون کمتر از ارتباطات کلامی با کودک خود استفاده می کنند .تحقیقات دیگری که در گذشته انجام شده بود نشان می داد نوزادانی که ساعات طولانی در مقابل صفحه تلویزیون قرار می گیرند با اختلال کاهش دقت، بی خوابی و مشکلات اضافه وزن و به خصوص تاخیر در توسعه زبان مواجه می شوند .
تماشای بیش از حد تلویزیون موجب افزایش رفتارهای خشونت آمیز در کودکان می شود
در مطالعه ای 15 ساله که توسط محققان دانشگاه میشیگان صورت گرفت مشخص شد که میان تماشای خشونت و پرخاشگری در دوران کودکی و رفتارهای خشونت آمیز در بزرگسالی ارتباط وجود دارد
مطالعه ای دیگر که 17 سال به طول انجامید، نشان داد پسران نوجوانی که در روز بیشتر تلویزیون تماشا می کردند به نسبت کسانی که کمتر تلویزیون می دیدند، احتمال بیشتری برای ارتکاب به اعمال خشونت آمیز دارند .
تماشای بیش از حد تلویزیون موجب افزایش ترس در کودکان می شود .دیدن خواب های بد، احساس اضطراب، ترس از تنها بودن و کناره گیری از جمع دوستان از جمله علائم و نشانه های وحشت یا ناراحت بودن کودکان است .
مطالعات نشان داده اند این نوع ترس ها بیشتر از طریق فیلم ها به بچه ها منتقل می شود و ترس ناشی از تلویزیون می تواند باعث مشکلات خواب در کودکان شود .موجودات ترسناکی مانند هیولا یا چیزهای عجیب و غریب بخصوص کودکان 2 تا 7 ساله را می ترساند .
محققان معتقدند اگر به بچه ها بگویید که این تصاویر واقعی نیستند نیز کمکی به آنها نکرده اید، زیرا بچه های زیر 8 سال نمی توانند تفاوت میان واقعیت و خیال پردازی را درک کنند . شما هم در تماشای تلویزیون با او همراه شوید .
وقتی زمان تماشای تلویزیون بچه فرا می رسد، تا می توانید از این زمان استفاده کنید :تماشای تلویزیون را تبدیل به یک فرصت عالی کنید. بجای آنکه همیشه تلویزیون را روشن بگذارید، تلویزیون تماشا کردن را مانند رفتن به سینما تبدیل به یک فرصت جالب کنید .
یک برنامه را انتخاب کنید و زمان خاصی را به آن اختصاص دهید .چیزهایی که فرزندتان می بیند را کنترل کنید. بجای عوض کردن کانال ها، برنامه های باکیفیت ببینید و از راهنمای برنامه ها برای انتخاب برنامه درست استفاده کنید .

با نکات منفی تماشای تلویزیون در کودکان آشنا شوید

لیستی از برنامه هایی که فرزندتان می تواند تماشا کند تهیه کنید و آن را در جایی مانند روی یخچال یا کنار تلویزیون قرار دهید. بازی های ویدئویی را خودتان از قبل امتحان کنید و ببینید آیا برای فرزندتان مناسب است یا خیر .
با فرزندتان به تماشای تلویزیون بنشینید. هر وقت مقدور بود، با هم تلویزیون تماشا کنید و در مورد آنچه می بینید حرف بزنید .برنامه ها را ضبط کنید و بعداً با هم تماشا کنید. این باعث می شود که وقتی فیلم ضبط شده را تماشا می کنید تبلیغات اسباب بازی، فست فود و چیزهای دیگر را سریع رد کنید و یا اگر خواستید در مورد چیزی که دیده اید بحث کنید (مانند ارزش های فامیلی، خشونت یا مواد مخدر) و فیلم را متوقف کنید .
وقتی برنامه های زنده تماشا می کنید، موقعی که تبلیغات پخش می شود، صدای تلویزیون را قطع کنید .آن بازی های ویدئویی را انتخاب کنید که فعالیت فیزیکی را بیشتر تشویق می کنند. از آن بهتر اینکه این بازی ها را تبدیل به یک تجربه خانوادگی کنید .
شروع اقدام به محدود کردن زمان تماشای تلویزیون بچه سخت است، به خصوص اگر فرزندتان در اتاقش تلویزیون دارد یا شما همیشه جلوی تلویزیون غذا خورده اید .ولی بدانید که این کار ارزشش را دارد. با ایجاد قوانین خانگی جدید و تبعیت از آنها، تغییرات کوچکی در فرزندتان ایجاد می کند که بعداً اثرات مثبت آن را شاهد خواهید بود .
در صورت نیاز با یک متخصص یا مشاور مشورت کنید . تماشای بیش از حد تلویزیون موجب کاهش زمان بازی کودکان می شود .زمان زیادی که بچه ها جلوی تلویزیون می گذرانند دیگر فرصتی برای بازی های خلاقانه و فیزیکی برایشان نمی گذارد .در حالی که بازی، فواید رشدی عمیقی دارد. بهتر است بگذارید کودک خودش، خود را سرگرم کند، تا این که تلویزیون را روشن کنید .براون در این باره می گوید:ما می دانیم که شما نمی توانید 24 ساعت شبانه روز را با نوزاد خود بگذرانید. بسیار خوب .
خوب است اجازه دهید او به طور مستقل بازی کند. این زمان ارزشمندی است. آن ها می توانند مسئله را حل کنند. آن ها از تصور خود استفاده می کنند، خلاقانه فکر می کنند و خودشان را سرگرم می کنند .

تماشای بیش از حد تلویزیون و تاثیر آن بر سلامت کودکان
تماشای بیش از حد تلویزیون می تواند منجر به چاقی و اضافه وزن شود. بچه هایی که در زمان های طولانی به تماشای تلویزیون می نشینند، بیشتر احتمال دارد که فعالیت بدنی کمی داشته و هنگام تماشای تلویزیون از تنقلات استفاده کنند در ضمن بسیاری از تبلیغات تلویزیونی، خوراکی ها و نوشیدنی های ناسالم را تبلیغ می کنند. متخصصان و کارشناسان از دیرباز ارتباطی میان تماشای بیش از حد تلویزیون و چاقی یافته اند .

راهکارهای مقابله با تماشای زیاد تلویزیون در کودکان

عادات مثبت هنگام استفاده از تلویزیون
نمی توان به بچه ها گفت که تلویزیون نگاه نکنید؛ اما می توان زمان تلویزیون دیدن را محدود کرد :کل زمان تلویزیون تماشا کردن فرزندتان در طول روز شاید بیشتر از آن باشد که فکرش را بکنید. شروع کنید به نظارت کردن بر آن. در زمان کوتاهی می توانید گام های ساده ای برای کاهش این زمان بردارید :

همیشه تلویزیون روشن نباشد :
اگر تلویزیون همیشه برای خودش روشن باشد، همیشه و هر لحظه می تواند توجه بچه را جلب کند .اگر شما حواستان به برنامه تلویزیون نیست، آن را خاموش کنید. برای کودکان دو ساله بیش از 2 ساعت تماشای تلویزیون توصیه نمی شود .
تلویزیون و کامپیوتر را خارج از اتاق خواب بچه بگذارید:بچه هایی که در اتاقشان تلویزیون دارند بیشتر از بچه هایی که ندارند تلویزیون تماشا می کنند. زمان تماشای تلویزیونی و وبسایت هایی که بچه از طریق کامپیوتر می بیند را کنترل کنید .

جلوی تلویزیون غذا نخورید :
غذا خوردن جلوی تلویزیون باعث می شود که زمان تماشای تلویزیون او افزایش یابد .این عادت باعث می شود که غذا خوردن با حواس پرتی بیشتر شود و در نتیجه بچه افزایش وزن یابد .قوانینی برای روزهای مدرسه بگذارید:اغلب بچه ها در طول هفته زمان آزاد کمتری دارند. نگذارید بچه کل این زمان آزاد را جلوی تلویزیون بگذراند .از پاداش دادن تماشای تلویزیون یا بازی های کامپیوتری و ویدئویی در ازای انجام دادن تکلیف شب یا کارهای دیگر جداً خودداری کنید .
با کسانی که از فرزندتان مراقبت می کنند حرف بزنید:اگر ساعاتی در منزل نیستید و یا بچه را نزد کسی گذاشته اید تا از او مراقبت کند، با بزرگتر مراقب او حرف بزنید تا زمان تماشای تلویزیون او را محدود کند .

فعالیت های دیگری پیشنهاد کنید :
بجای تکیه کردن بر تماشای تلویزیون برای سرگرم شدن، به او کمک کنید که کارهای دیگری برای انجام دادن پیدا کند. فعالیت های کلاسیکی همچون کتاب خواندن، انجام یک ورزش یا بازی های فکری یا بازی کردن با دوستان را پیشنهاد کنید .

الگوی خوبی باشید :
با محدود کردن زمان تماشای تلویزیون خود، الگوی خوبی برای فرزندتان باشید .دوشاخه تلویزیون را از برق بکشید:اگر زمان تماشای تلویزیون در منزلتان موضوع دعوا و تنش شده است، تلویزیون را از برق بکشید، کامپیوتر را خاموش کنید یا بازی های ویدئویی را برای مدتی کنار بگذارید .می توانید یک روز در هفته را به روز آزادی در تماشای تلویزیون اختصاص دهید. برای پیشگیری از تماشای غیرمجاز تلویزیون، روی دوشاخه تلویزیون قفل بگذارید .

عوارض تماشای بیش از حد تلویزیون بر روی کودکان

تماشای زیاد تلویزیون در کودکان چه عوارضی دارد

چاقی :

کودکانی که در طول روز بیش از 2ساعت پای تلویزیون هستند احتمال اینکه دچار اضافه وزن شوند خیلی بیشتر است چرا که بچه ها پای تلویزیون بیشتر میل به خوردن دارند.

خواب نامنظم :

هرچقدر فرزند شما بیشتر تلویزیون تماشا کند احتمال دیرتر خوابیدن بیشتر می شود .

ضعیف شدن عملکرد درسی :

تحقیقات نشان داده است دانش آموزان ابتدایی که در اتاق خوابشان تلویزیون دارند، نسبت به کسانی که این وسایل را در اتاق شان ندارند عملکرد بدتری در امتحان از خود نشان داده اند . بنابراین نه تنها به خاطر کمبود خواب است بلکه همچنین دقت و تمرکز آنها را برای یادگیری کاهش می دهد .

قوانینی برای حقوق کودکان

حقوق کودکان مجموعه ای از حقوق بشر ویژه کودکان است که بر پشتیبانی و نگهداری از کودکان تمرکز دارد^.حقوق کودکان شامل حق برقراری ارتباط با هر دو والدین، هویت انسانی و همچنین نیازهای اساسی برای حفاظت فیزیکی، غذا، آموزش عمومی دولتی، مراقبت های بهداشتی و قوانین کیفری مناسب براساس سن و رشد کودک، حفاظت برابر از حقوق مدنی کودک و آزادی از تبعیض بر اساس نژاد، جنسیت، گرایش جنسی، هویت جنسیتی، منشأ ملی، مذهب، معلولیت، رنگ، قومیت یا سایر ویژگی ها. در این مطلب به صورت مختصر به برخی از حقوق کودکان پرداخته ایم.

قوانینی که مربوط به حقوق کودکان می شوند

کودکان در جامعه به واسطه محدودیت های طبیعی و اجتماعی، دارای جایگاه ویژه ای هستند و قانون گذار می بایست به لحاظ عدم توانای آنها، حمایت کاملی از حقوق آنها بعمل آورد. تصور کنید حقوق اولیه یک کودک از سوی پدر یا مادر و یا عوامل خارج از خانواده تضییع شود، کودک مورد آزار و اذیت قرار گیرد و یا کودکی مرتکب جرم شود و یا مسئولیتی مدنی بر دوشش قرار گیرد، آیا قانون حمایت ویژه ای از کودک برای رهایی از مسئولیت و یا کم کردن بار آن می نماید؟

حقوق کودکان قوانینی که مربوط به حقوق کودک می شوند، به صورت پراکنده وجود دارند، در مرحله اول باید تعریفی از کودک ارائه شود. در قوانین هر کشوری برای تشخیص کودک، از بالغ، سنی به عنوان مرز این دو در نظر گرفته شده است. در ایران برای باز نمودن مسئولیت سن بلوغ شرعی ملاک عمل قرار می گیرد. این سن براساس نظر مشهور فقها که در قانون مدنی نیز ذکر شده است:«برای دختر نه سال تمام قمری و برای پسر پانزده سال تمام قمری» در نظر گرفته شده است .

آشنایی با قوانینی برای حقوق کودکان

هر چند که عرف نمی پذیرد، لیکن یک دختر نه ساله اگر مرتکب جرمی شود، مجازات می شود. همچنان که می تواند اموال خود را اداره کند و معامله کند (ذکر آثار حقوقی معاملات صغیر سن رشد از موضوع این بحث خارج است). سابقا کودکان دختر در سن 9 سالگی با اجازه ولی (پدر یا جد پدری) می توانستند ازدواج کنند که پس از اصلاح این قانون در سال 1382 حداقل سن برای ازدواج دختران به 13 سال و برای پسران به 15 سال تمام قمری تبدیل شده است .

قانون چه حمایتی از کودک می نماید؟

صریح ترین قانونی که در تقابل با کودک آزاری به تصویب رسیده است «قانون حمایت از کودکان و نوجوانان مصوب سال 1381 » است. حسب ماده یک این قانون:«کلیه اشخاصی که به سن هجده سال تمام شمسی نرسیده اند از حمایت های قانونی مذکور در این قانون بهره مند می شوند» در این قانون اذیت و آزار، صدمه جسمانی یا روانی و اخلاقی، خرید و فروش، بهره کشی و به کارگیری کودکان به منظور اعمال خلاف، نادیده گرفتن عمدی سلامت و بهداشت روانی و جسمی و ممانعت از تحصیل آنها ممنوع و جرم محسوب می شود .

کودکان به واسطه صدمه های مادی و عاطفی در بسیاری از موارد ناتوان از اعلام جرم علیه خودشان هستند و مهمتر از آن آموزش لازم به آنها داده نشده که باید چه اقدامی انجام دهند. از طرفی چه بسا آزار این کودکان در محیط خانه و یا توسط افراد و یا نهادهای مراقبتی از آنها صورت گیرد و کودک عاجز از آن باشد که از تنگنای این مصیبت صدای خود را به جایی برساند، در ماده 6 قانون حمایت از کودکان و نوجوانان تمامی افراد، موسسات و مراکزی که به نحوی مسئولیت نگهداری و سرپرستی کودکان را دارند، مکلف هستند به محض مشاهده موارد کودک آزاری آن را به مقامات صالح اطلاع دهند .

نهادها و افرادی که در ماده 6 ذکر شد، تکلیف به گزارش کودک آزاری دارند. توجه کنید، که اعلام کودک آزاری احتیاجی به شاکی خصوصی ندارد و در صورت مشاهده افراد عادی هم می توانند آن را به مقامات قضایی گزارش دهند. در ماده 1175 قانون مدنی آمده است:«طفل را نمی توان از ابوین و یا از پدر و یا از مادری که حضانت با اوست گرفت، مگر در صورت وجود علت قانونی» پس در صورتی که شرایط برای کودک مخاطره آمیز باشد یا به علت استمرار جرم احتمال صدمات جبران ناپذیر وجود داشته باشد و سلامت جسمانی و یا تربیت اخلاقی طفل در معرض خطر باشد،

می توان به تقاضای اقربای طفل یا به تقاضای قیم او یا به تقاضای رییس حوزه قضایی هر تصمیمی که به صلاح طفل باشد، اتخاذ کند. در قانون اساسی به عنوان قانون مادر هیچ ماده ای به طور مشخص در مورد کودکان وجود ندارد و حق حیات، مسکن، کار و آموزش و پرورش رایگان با عبارت هر فرد آغاز می شود و درواقع هیچ سرفصلی تحت عنوان حقوق کودک در قانون اساسی نداریم فقط در مواردی دولت مکلف به انجام اقداماتی برای کودکان است از جمله آموزش و پرورش رایگان، بهداشت کودکان و استفاده از خدمات پزشکی و درمانی است .

موضوعی که هست صرفا کودک مشروع به صورت کامل از حقوق قانونی بهره مند می شوند. کودک نامشروع کودکانی هستند که خارج از نکاح شرعی و قانونی و براساس روابط نامشروع به وجود می آیند که بر طبق ماده 884 قانون مدنی این افراد ارث نمی برند و براساس رای وحدت رویه، پدر عرفی ملزم به گرفتن شناسنامه برای آنهاست و اگر پدر عرفی وجود نداشته باشد بر مبنای نام مادر برای او شناسنامه گرفته می شود. همچنین کودکانی که طبق قانون به فرزندخواندگی گرفته می شوند، ارث نمی برند مگر اینکه آن افراد مالی از اموالشان را به نام او کنند .

با قوانین حمایت از حقوق کودکان آشنا شوید

حق تهیه مسکن

در ماه 1199 قانون مدنی حق تهیه مسکن، لباس و غذا در حد رفع حاجت برای کودکان مورد توجه قرار گرفته است. نفقه اولاد برعهده پدر است و بعد از فوت پدر برعهده جد پدری است و در صورت نداشتن جد پدری برعهده مادر است و اگر مادر هم نداشته باشد، برعهده جد مادری است .

حق حیات

حق دیگر کودک، بهره مندی او از نام و نام خانوادگی است. طبق ماده 12 قانون ثبت احوال ایران تولد هر طفل در خاک ایرانی باید به ثبت احوال اطلاع داده شود و اگر در خارج از ایران متولد شود باید به کنسولگری ایرانی در آن کشور اطلاع داده شود و در مورد کودکان نامشروع پدر عرفی مسوول این کار است و طبق رای وحدت رویه شماره 617 مورخ 1376 اگر پدر عرفی امتناع کند، نام مادر بر کودک گذاشته می شود. حق دیگر، حق حیات کودک است که به دو بخش قبل و بعد از تولد تقسیم می شود. طبق ماده 1109 قانون مدنی، نفقه در دوران حمل هم شامل کودک می شود که پرداخت آن برعهده پدر است .

در این صورت اگر زوجین از هم جدا شوند و زن باردار باشد حتی پس از پایان عده و تا زمان وضع حمل نفقه باید پرداخت شود . بر طبق ماده 957 قانون مدنی، کودک حتی اگر پس از تولد یک ثانیه زنده باشد از تمام حقوق مدنی برخوردار است. یکی از این حقوق، حق بهره مندی از ارث است پس اگر کودک زنده به دنیا بیاید و پس از ثانیه ای فوت کند، اگر شرایطی برای ارث بردن باشد از آن بهره مند می شود .

حقوق کودک محدود به موارد بیان شده نیست و مواردی که ذکر شد بخش مختصر و مبتلابهی از حقوق کودکان است .

درباره قوانین حمایت از حقوق کودکان بیشتر بدانید

حقوق کودکان از لحاظ اجتماعی، کار و جوانب مختلف

قانون مجازات اسلامی برای افرادی که طفل را به تکدی می گمارند، چنین مقدور می دارد:«هرکس طفل یا غیررشیدی را وسیله تکدی قرار دهد یا افرادی را به این امر بگمارد، به سه ماه تا دو سال حبس و استرداد کلیه اموالی که از طریق مذکور به دست آورده است، محکوم خواهد شد .»

و در جایی دیگر برای حمایت از کودکان در مقابل استثمار اقتصادی و بیکاری و اشتغال به مشاغل سخت یا زیا ن آور آمده است:«کارآموزی افراد زیر 18 سال اشکالی ندارد؛ اما به عنوان کار حرفه ای خاص تنها در صورتی که برای سلامت جسمانی و روحی کودک مضر نباشد .

محیط کار و کارآموزی باید ایمن باشد و همچنین بیش از 6 ساعت نباید به کارآموزی یا کار بپردازد.» قابل ذکر است که طبق قانون کار، مصوب آبان ماه 1369 ، حداقل سن برای کار 15 سال کامل در صورت اطمینان کامل از سلامت کودک در بدو استخدام و انجام آزمایش های پزشکی است که هرساله باید تجدید شود .

همچنین کار کردن در شب، کارهای سخت و زیان آور، و حمل بار با دست بیش از اندازه مجاز ممنوع است. البته همان طور که می دانید، آسیب پذیرترین و در واقع بی دفاع ترین قشر جامعه، یعنی کودکان، باید دارای حقوق و قوانین جامع با ضمانت اجرایی بالا باشند؛ ولی متأسفانه در این زمینه نقایص قانونی وجود دارد و در قوانین داخلی ایران، به خصوص قانون مربوط به حضانت و نگهداری طفل، پایین بودن سن مسؤولیت کیفری به خصوص در بانوان، از جمله مواردی است که در رابطه با حقوق کودکان ضعف دارد و امید است که افراد کاردان و متخصص در این زمینه به رفع نقص بپردازند .

به امید روزی که گل های باغ زندگی در بهترین باغ و به وسیله کاردان ترین باغبان ها به ثمر بنشینند .

نکات مهم برای افزایش مسئولیت پذیری در کودکان

مسئولیت پذیری یعنی قابلیت پذیرش و به عهده گرفتن کاری که از کسی خواسته شده است. یکی از بزرگ ترین دغدغه های والدین تقویت حس مسئولیت پذیری در کودکان است . ما در این مطلب شما را با راهکارهای ساده برای تقویت حس مسئولیت پذیری در کودکان آشنا می کنیم پس با ما همراه شوید.

چگونه مسئولیت پذیری در کودکان را افزایش دهیم

اگر والدین بخواهند فرزند را به حال خود رها کنند دایما باید شاهد بی نظمی های وی باشند و اگر هم دایما کارهای فرزند را بر عهده بگیرند او هیچگاه مستقل شدن را نمی آموزد. در هر حال این دست مشکلات در اکثر خانواده ها وجود دارد ولی واقعا روش برخورد درست با این دست مشکلات ساده اما ناراحت کننده چیست؟
« مادر:مهرداد! ساعت از شش و نیم گذشته. نمی خواهی از رختخواب بیرون بیایی؟ سرویس بیست دقیقه دیگر پشت در است. چقدر بی فکری بچه !!!!
مهرداد(در حالی که با چشمان بسته در حال خارج شدن از رختخواب است):چند بار بگویم مرا زود از خواب بیدار کن. چرا این قدر دیر سراغ من آمدی؟
مادر:ده سالت شده. از ساعت شش بالای سرت هستم. هر قدر صدایت می کنم انگار نه انگار . مجبوری تا دیر وقت سریالهای نامربوط نگاه کنی. دیگه به من ربطی ندارد …

پرورش مسئولیت پذیری کودک

مهرداد تقریبا هفته ای یک بار از سرویس مدرسه جا می ماند، یا صبحانه نخورده منزل را ترک می کند، بیشتر اوقات هم چون برنامه روزانه را شب قبل جمع آوری نمی کند صبحها برخی از وسایل و تکالیفش را جا می گذارد. علی رغم اینکه پدرش هزینه زیادی برای سرویس مدرسه پرداخته اما حداقل یک الی دو بار در هفته مجبوراست او را با ماشین شخصی به مدرسه برساند. همه این مسایل باعث شده که مهرداد دایما مورد شماتت والدین قرار گیرد اما به نظر او نی مخواهد تغییری در رفتارش ایجاد کند …»
اینها بخشی از شکایات رایج والدینی است که فرزندان مدرسه ای دارند .
تنبیه یا ایجاد نتایج منطقی؟
شاید برای برخورد درست با این دست مشکلات و بی نظمی های مکرر، بهترین کار این باشد که فرزندان به نتایج منطقی رفتار خود اشراف یابند. گامهای ذیل را حتما دنبال کنید تا اطمینان حاصل کنید که واکنش شما در برابر فرزندتان تنبیه نیست و متکی بر روش” نتایج منطقی” است لذا :
– به فرزندتان حق انتخاب دهید و تصمیم او را بپذیرید .
– مراقب باشید که تن صدایتان دوستانه و بیان کننده حسن نیت شما باشد .
– اطمینان حاصل کنید که نتیجه به طور منطقی مربوط به بدرفتاری است .

چند روش پرورش مسئولیت پذیری کودک

مادر مهرداد چه کار می تواند بکند؟
حال مادر مهرداد باید این پیشنهادات را به طور جدی مورد توجه قرار دهد :
به فرزندتان یک ساعت زنگ دار بدهید و طرز استفاده از آن را به او یاد دهید . به او بگویید که انتظار دارید از این به بعد خودش مسئول بیدار شدن، لباس پوشیدن و صبحانه خوردن و مدرسه رفتن باشد .
صبحانه فرزندتان را آماده کنید اما این فرزندتان است که باید تصمیم بگیرد می خواهد صبحانه بخورد یا نه؟ اگر به صبحانه خوردن نمی رسد اجازه دهید نتیجه طبیعی گرسنگی را ببیند تا دفعه آینده برای صبحانه خوردن برنامه ریزی کند. اگر مدرسه اش دیر شده اجازه دهید تبعات آن را بچشد و البته از قبل با مسئولین مدرسه هماهنگ کنید تا برخورد مناسب داشته باشند و همکاری لازم را بنمایند .
خودروی شخصی ممنوع !
اگر راه مدرسه طولانی است اجازه دهید پیاده به مدرسه برود ولی با ماشین شخصی او را نرسانید. نهایتا با اتوبوس و مترو و یا وسایل نقلیه عمومی او را به مدرسه برسانید اما از خودروی شخصی استفاده نکنید چون قطعا خودروی شخصی بهتر از سرویس مدرسه است .
اگر مسیر مدرسه خیلی دور بود یا شرایط زندگی تان اجازه این را نمی دهد که وی را به مدرسه برسانید و یا امکان بردن فرزندتان کلا نبود اجازه دهید که فرزندتان در منزل بماند اما برایش توضیح دهید که بچه ها فقط زمانی می توانند در خانه بمانند که بیمار باشند و لذا مانند یک بیمار با او رفتار کنید مثلا اجازه ندهید از رختخوابش خارج شود و یا اجازه دیدن تلویزیون، بازی با همسالان و کلا این دست فعالیتهای لذت بخش را ندهید و اصلا کاری به او نداشته باشید و طوری رفتار کنید که گویی در مدرسه است. تا ساعتی که همیشه از مدرسه مراجعت می کند، با او هیچ کاری نداشته باشید. اگر فرزندتان به اندازه کافی بزرگ است او را در منزل بگذارید و برای خرید بروید، یا سری به همسایه ها بزنید .
توضیح
در آخر اینکه، اگر شما برای برنامه عادی و روزانه فرزندتان مسئولیت بپذیرید او به عهده گرفتن مسئولیت را یاد نمی گیرد و همیشه آن را از دیگران انتظار خواهد داشت. در این سازمان کوچک باید وظایف تک تک نفرات مشخص باشد و این نهاد با مدیریتی معین و تعریف شده اداره شود. ما باور داریم که موثر بودن والدین یکی از پر اهمیت ترین وظایف آنها در زندگی است؛ چنانکه یکی از پر مخاطره ترین آنها نیز هست .

راهکارهای پرورش مسئولیت پذیری کودک

پرورش مسئولیت پذیری کودک با سه راهکار ساده

کارهای کوچک به او بسپارید

وقتی کودکان انجام کارهای ساده را به عهده می گیرند، این احساس را دارند که در انجام کاری مفید برای خانواده مشارکت می کنند. بهتر است یک چارت وظایف تهیه کنید. اگر کودک کوچک است به جای کلمات از تصاویر در این چارت استفاده کنید. این چارت می تواند از مسئولیت های کوچک مانند خاموش کردن چراغ های اضافی خانه تا قفل کردن در یا جمع کردن کاغذهای روی زمین باشد. فقط بگذارید او این کارها را انجام دهد و برای رسیدن به این هدف صبور باشید. باید حواس تان باشد که با افزایش کارهایی که باید کودک انجام دهد، او نیاز به تشویق هم دارد .

بگذارید آنچه می خواهند را به دست بیاورند

اگر کودک تان یک هدیه گران قیمت می خواهد بهترین کار این است که از او بخواهید نیمی از پول آن هدیه را خودش به دست آورد و به آنها کمک کنید از مهارت های شان استفاده کنند. در این مدت شما می توانید بابت برخی کارهای خانه به آنها پول پرداخت کنید. مثلا اگر برای کاشتن گلی در باغچه یا شستن ظرف ها به شما کمک کردند، مبلغی برای شان در نظر بگیرید. این بهترین دادوستد برای القای حس مسئولیت پذیری در آنهاست .

به کودکان یاد دهید اشتبا هات شان را بپذیرند

اگر کودکان تان کار اشتباهی انجام دادند نه آنها را بترسانید و نه خیلی ساده از کنار آن بگذرید. قبول اشتباه یکی از بهترین راهکارها در زندگی است. این باعث می شود شما برای هر آنچه انجام دادید، مسئول باشید .

تاثیر دستمال مرطوب بر آلرژی های غذایی در کودکان

دستمال های مرطوب به دلیل کاربردی و در دسترس بودن، همچنین به دلیل بوی خوب و لطافتی که دارند مورد علاقه بسیاری از افراد به خصوص خانم ها و مادران جوان هستند.اما نتایج یک تحقیق نشان می دهد دستمال های مرطوب خطر ابتلا به آلرژی های غذایی را در دوران کودکی افزایش می دهند .در این مطلب درباره این موضوع توضحاتی ارائه می کنیم پس با ما همراه شوید.

مضرات دستمال مرطوب برای کودکان

دستمال های مرطوب از طریق ایجاد رخنه در لایه حفاظتی طبیعی پوست که آن را در برابر مواد شیمیایی حساس می کند کودکان را در معرض واکنش های آلرژیک قرار می دهد .
به گفته متخصصان این موضوع به خصوص برای کودکانی که پیش زمینه ژنتیکی ابتلا به آلرژی های مرتبط با بیماری هایی همچون اگزما را دارند، صحت دارد .این یافته ها توضیح می دهد چگونه آلرژی غذایی که واکنش های ایمنی شدید به مواد بی ضرر است، شروع می شود و چرا نرخ آلرژی در کشورهایی همچون آمریکا طی 20 سال اخیر افزایش 20 درصدی پیدا کرده است .

استفاده از دستمال مرطوب برای کودکان مضر است

متخصصان آمریکایی به انجام آزمایش هایی روی موش هایی پرداختند که به دلیل جهش ژنتیکی در معرض اگزما بودند و دریافتند بادام زمینی به تنهایی برای بروز آلرژی در دوران بعدی زندگی کافی نیست .
متخصصان در آزمایش های بیشتر نوعی صابون به کار رفته در دستمال های مرطوب را روی پوست موش ها قرار داده و سپس آنها را در معرض خوراکی ها و دیگر مواد آلرژی زا قرار دادند که مشاهده کردند در محل مورد نظر جوش های پوستی ظاهر می شود .پزشکان به والدین توصیه می کنند استفاده از دستمال مرطوب را برای کودکان خود محدود کنند .

خطر استفاده از دستمال مرطوب برای کودکان

دستمال مرطوب برای پاک کردن کودک مناسب نیست
آ‍ژانس ملی امنیت دارویی و محصولات بهداشتی فرانسه هشدار داد، ماده شیمیایی فنوکسی اتانول موجود در دستمال های مرطوب، در کودکان زیر سه سال خطر ایجاد مسمومیت را به همراه دارد.
محققان توصیه می کنند در تولید دستمال های مرطوب مخصوص پاک کردن کودک، نباید از این ماده شیمیایی استفاده شود و باید میزان غلظت این ماده در سایر محصولات بهداشتی ویژه کودکان از یک درصد به 0.4 درصد کاهش یابد.
ماده فنوکسی اتانول قابلیت جذب بالایی دارد و از طریق پوست به بدن کودک نفوذ می کند.اگرچه مصرف کوتاه مدت آن عوارض قابل توجهی ندارد و باعث ایجاد حساسیت های پوستی نیز نمی شود، اما مصرف مداوم آن باعث سوزش چشم ها می شود.