خراسان/  جوانی ۲۵ ساله و دارای مدرک کارشناسی کامپیوتر هستم. پدر و مادرم خیلی به من شک دارند و فکر می کنند که من کار خلاف می کنم. من بعد از اتمام کارم بلافاصله به منزل بر می گردم و دوست دارم تنها باشم و حوصله گشتن با دوستانم را ندارم با این که همه وقت آزادم در اتاقم هستم، باز هم مادرم به من شک دارد. لطفا راهنمایی ام کنید.

پاسخ
سلام بر شما دوست محترم. شما در دوران جوانی هستید و دوران جوانی دورانی است که به دلایل تغییرات رفتاری که ایجاد می شود، والدین احساس می کنند که فرزندان خود را دارند از دست می دهند و از خود می پرسند چرا دیگر با ما حرف نمی زند و نگرانی هایی برایشان ایجاد می شود و به جای این که این نگرانی ها را به صورت شفاف بیان کنند، احساس نگرانی خود را به گونه ای مطرح می کنند که جوان ناراحت می شود.
تفاوت های نگرش تان با والدین تان را بدانید
یکی از مشکلاتی که در جامعه با آن روبه رو هستیم، مسائل ارتباطی بین اعضای خانواده است؛ زیرا ارتباط خانواده ها ضعیف و فرهنگ گفت و گو و ارتباط غیرکلامی آن ها نسبت به هم دچار آسیب شده است. نوع پوشش، رفتار اعضای خانواده نسبت به هم، سخن گفتن و حتی نوع نشستن در طول زمان به صورت امری عادی درآمده است که این امر یک پیام غیرمستقیم دارد و آن این است که افراد درون خانواده به اندازه افراد بیرون حائز اهمیت نیستند. لحن گفتار بیشتر اعضای خانواده یا دستوری است یا پرخاشگرانه، همچنین این نوع سخن گفتن به قدری عامیانه است که لذتی درجوان ایجاد نمی کند و باعث سست شدن بنیان خانواده می شود و اعضای خانواده از هم فاصله می گیرند. از طرفی شکاف نسل سبب تفاوت نگرش اندیشه پدر و مادر با فرزندان و در نتیجه دوری فرزند از فضای فکری حاکم بر منزل می شود و جوان ترجیح می دهد که در اتاق خود به تنهایی بنشیند و به راحتی با افکار خود سر کند و این رفتار برای والدین نگران کننده است. جوان تغییرات رفتاری و بدنی دارد که تغییرات جسمی چون قابل مشاهده است برای والدین قابل درک است اما تغییرات روحی و روانی چون برای هر فرد با فرد دیگر فرق می کند قابل درک نیست و باعث نگرانی والدین می شود علاقه به تنهایی یکی از تغییرات جوان است. او علاقه دارد که با تغییرات فکری خود کنار بیاید، اما والدین با توجه به فناوری های جدیدی مثل گوشی همراه و اینترنت که وجود دارد وقتی جوان در اتاقش سرگرم است نگران می شوند که او با چه کسی در ارتباط است. شاید یکی از نگرانی های آن ها فاصله خودشان از این فناوری هاست که می اندیشند که در آن اتاق و گوشی چه خبر است که فرزندمان را از ما گرفته است و او آن را به ما ترجیح می دهد.
علت نگرانی شان را جویا شوید
اما بهتر است که برای رفع این مشکل از والدین تان بخواهید به اتاق شما بیایند و به گفت و گو با شما بنشینند و از ایشان علت نگرانی ‌شان را جویا شوید که علت شک شما به من چه چیزی است؟ شما از چه چیزهایی نگرانید؟ و بهتر است که نگرانی های ایشان را متوجه شوید و در قدم بعدی از آن‌ها بخواهید برای رفع شک و بهتر شدن حال شما، من چه کارهایی می توانم انجام دهم؟
مشخصات یک گفت و گوی مناسب
۱-قطع کلام نداشته باشید. زمانی که با والدینتان صحبت می کنید و نگرانی های ایشان را گوش می دهید، بگذارید تا آخر گلایه ها و نگرانی های خود را مطرح کنند.
۲-در وسط کلام قضاوت نکنید.
۳-دفاع نکنید.
۴-انتقاد نکنید.