بهترین راه برای بررسی دمای نوزاد شما این است که پشت گردن یا قفسه سینه او را لمس کنید. اولین قدم شما ممکن است این باشد که دست‌ها یا پا‌های او را چک کنید اما این‌ها نشانگر خوبی برای دمای نوزاد شما نیستند زیرا آن‌ها معمولاً خنک‌تر از بقیه بدن هستند و این کاملاً طبیعی بوده و لزوماً به این معنی نیست که خیلی سردشان است. اگر نوزاد عرق کرده و پوست بدنش داغ بود یعنی گرمش است اما اگر رنگش پریده، لب‌هایش آبی و حس و حال ندارد یعنی او سردش شده است. در ادامه مطلب راه‌هایی برای گرم نگه داشتن نوزاد آورده شده است.

 به مقدار کافی لباس بپوشانید:

هنگامی که نوزاد خود را در طول زمستان بیرون می‌برید باید به اندازه کافی لباس تنش کنید. اگر می‌خواهید به فضایی که بسته است بروید بهتر لباس‌هایی را بپوشانید که در صورت گرم شدن بتوانید آن‌ها را در بیاورید. همچنین پوشاندن سر و دست‌های نوزاد در هوای سرد بسیار مهم است بنابراین از کلاه گرم و دستکش استفاده کنید. اگر دستکش را در می‌آورند بهتر است دستانشان را زیر پتو ببرید. به یاد داشته باشید پس از برگشت به خانه دستکش و کلاه نوزاد را در بیاورید.

 دمای اتاق را بررسی کنید:

می‌توانید با گذاشتن دماسنج در اتاقی که نوزاد در آن می‌خوابد بررسی کنید که آیا هوای اتاق سرد است یا خیر. استفاده از دماسنج به شما کمک می‌کند تا تعیین کنید نوزاد شما باید با چه لباسی بخوابد و خدایی نکرده گرما‌زده نشود.

 هنگام خواب بیش از حد لباس تنش نکنید:

نوزاد شما نباید وقتی در خانه خواب است کلاه بگذارد. یک نوزاد دمای خود را با انتشار گرما از طریق سر خود تنظیم می‌کند بنابراین داشتن کلاه می‌تواند منجر به گرمازدگی شود. گرمای بیش از حد با خطر ابتلا به سندرم مرگ ناگهانی نوزاد (SIDS) مرتبط است.

 نوزاد را قنداق کنید:

گاهی اوقات زمانی که هوا خیلی سرد است پوشاندن کت و شلوار‌های یک تکه به نوزاد برای گرم نگه داشتن او کافی نیست. برای داشتن خوابی راحت و آرام باید او را در یک پتوی قنداقی ضخیم بپیچید. در صورتی که نوزاد شما اغلب پتو‌ها را از پا می‌اندازد می‌توانید او را در کیسه خواب (که به عنوان پتوی پوشیدنی نیز شناخته می‌شود) قرار دهید تا بخوابد.

 نوزاد را مقابل باد و سرما نگذارید:

موقعیت تخت نوزاد شما در اتاق نیز بر میزان راحتی او در هنگام خواب تاثیر می‌گذارد. گهواره را دورتر از دریچه‌های هوا، پنجره‌های بادگیر، پنکه‌ها و دیوار‌های بیرونی قرار دهید. همچنین برای جلوگیری از ورود هوای سرد به داخل اتاق پنجره‌ها و در‌ها را ببندید.

از تشک سفت استفاده کنید:

برای گرم نگه داشتن تخت نوزاد از یک تشک سفت که با یک ملحفه محافظ تشک ضد آب مناسب پوشانده شده استفاده کنید. تشک‌های ساخته شده از مواد خیلی نرم نه تنها نوزاد شما را در معرض خطر خفگی قرار می‌دهد بلکه به دلیل هوای سرد وارد شده به تشک احتمال بیمار شدن او را نیز افزایش می‌دهد.

سر و دست‌های نوزاد خود را بپوشانید:

از آنجایی که نوزادان گرمای زیادی را از طریق سر و دست‌های خود از دست می‌دهند داشتن یک کلاه نرم و دستکش‌های سبک وزن برای کودک شما بسیار مهم است تا گرما را برای کودک شما فراهم کند. علاوه بر این می‌توانید با استفاده از یک جفت جوراب پا‌های او را گرم نگه دارید.

قبل از خواب تخت را گرم کنید:

اگر متوجه شدید که فضای اتاق خیلی سرد است می‌توانید برای ایجاد فضایی گرم و دنج برای خواب کودک خود تخت را از قبل گرم کنید. برای این کار 30 دقیقه قبل از اینکه کودک خود را در گهواره بخوابانید باید یک بطری آب گرم یا پد گرمکن را روی گهواره قرار دهید.

منبع:

www.nwphysicians.com

بله، از حدود 2 ماهگی نوزادان دوست دارند به چیز‌هایی نگاه کنند مانند یک چراغ یا یک اسباب‌بازی که جلوی آن‌ها آویزان است. در 2 ماهگی بینایی کودک شما بسیار بهبود یافته و به لطف مغز در حال رشد و ماهیچه‌های چشم او می‌تواند چیز‌های دورتر را ببیند و جزئیات بیشتری را مشاهده کند. یک کودک 2 تا 3 ماهه گاهی به صورت مادرش خیره می‌شود و تا زمانی که مادرش حرکت نکند نمی‌تواند به او نگاه کند. کودک شما به زودی آنقدر از نظر بصری آگاه می‌شود که از دیدن چیز‌های جدید و متفاوت لذت می‌برد. به عنوان مثال اگر جغجغه‌ای کاملاً جدید را بالا بگیرید ممکن است چشم‌هایش گرد شوند و ممکن است طولانی‌تر از زمانی که اسباب‌بازی آشنا را در دست بگیرید به آن نگاه کند. نوزادی که به دستان خود خیره می‌شود به سادگی توانایی بینایی و هماهنگی برای جمع کردن دست‌های خود را به دست می‌آورد و برای ترفند‌های رشدی آماده می‌شود. در حدود 3 ماهگی نوزادان عمداً دست‌های خود را به هم نزدیک می‌کنند و کمی بعد سعی می‌کنند به‌ اشیاء ضربه بزنند یا‌ اشیا را بگیرند. در این مرحله احتمالاً کودک شما علاقه کمتری به نگاه کردن به دستان خود دارد و بیشتر مشغول استفاده از آن‌ها خواهد بود.

به چه علت نوزادان خیره می‌شوند؟

چون دوستتان دارند:

نوزادان دوست دارند به والدین خود به خصوص مادرشان خیره شوند. وقتی کودک شما به شما خیره شده است و شما به آن‌ها خیره شده‌اید هر دو به شکلی خاص و منحصر به فرد به هم پیوند می‌خورید.

 نوزادان صدای شما را دوست دارند:

نوزاد شما نیز قبل از اینکه بینایی او رشد کند به سمت صدای شما کشیده می‌شود. بنابراین آن‌ها به صدای شما گوش می‌دهند و به شما خیره می‌شوند.

 وسایل رنگی و براق دوست دارند:

همانطور که نوزاد شما با زندگی جدید اطراف خود سازگار می‌شود و بینایی او بهبود می‌یابد به سمت رنگ‌های متضاد و‌اشیاء درخشان کشیده می‌شود. بنابراین اگر جواهرات براق یا درخشان دارید آن‌ها به سمت آن‌ها کشیده می‌شوند و با دقت به جواهرات درخشان نگاه می‌کنند.

 شما عینکی هستید:

نوزادان تازه متولد شده نیز به سمت افرادی که عینک می‌زنند یا ویژگی‌های متمایز دارند جذب می‌شوند.

 فکر می‌کنند جذاب هستید:

یک مطالعه نشان داد که نوزادان اغلب به افراد خیره می‌شوند زیرا فکر می‌کنند جذاب هستند. بنابراین اگر توجه کودک را به خود جلب می‌کنید ممکن است به این دلیل باشد که آن‌ها فکر می‌کنند شما زیبا هستید.

به چه علت نوزادان به پنکه‌های سقفی خیره می‌شوند؟

این ترس وجود دارد که اگر کودک شما برای مدت طولانی به پنکه‌های سقفی خیره شده ممکن است نشانه‌ای از اوتیسم باشد. اگر کودک شما کمتر از 4 ماه سن دارد خیره شدن به پنکه سقفی ممکن است برای او یک محرک بصری باشد و جای نگرانی وجود ندارد. با این حال اگر کودک شما بزرگتر از آن است و برای مدت طولانی خیره شده یا اگر علائمی را می‌بینید که نگران‌کننده می‌باشد با پزشک اطفال صحبت کنید.

به چه علت نوزادان به نور خیره می‌شوند؟

ممکن است متوجه شوید که کودکتان به چراغ‌ها، ‌اشیاء درخشان یا نور خیره شده است. هنگامی که یک نوزاد چیزی را می‌بیند که قبلاً هرگز ندیده است طبیعتاً آن را جذاب می‌بیند زیرا سعی می‌کند تا آنجا که می‌تواند درباره آن چیز یاد بگیرد. همانطور که نوزادان تازه متولد شده خود را با زندگی خارج از رحم سازگار می‌کنند چیزی که به تدریج با رشد مغزشان می‌توانند ببینند شگفت‌انگیز و جدید است. برای برخی از نوزادان یک گوشه یا تغییر زاویه به اندازه کافی شگفت‌انگیز است که ساعت‌ها به آن خیره می‌شوند. برخی از نوزادان تازه متولد شده نیز به کمی زمان برای استراحت نیاز دارند و خیره شدن به گوشه‌ای به آن‌ها فضایی برای استراحت می‌دهد در حالی که مغز آن‌ها همه چیز‌هایی را که در آن روز آموخته‌اند پردازش می‌کند.

منبع:

www.teethingtotantrums.com

اگر نوزاد شما در هنگام تعویض پوشک گریه می‌کند می‌تواند موضوعی طبیعی در بین نوزادان و مادران باشد. زیرا تقریباً همه‌ی نوزادان در یک مقطع زمانی از تعویض پوشک متنفرند و نمی‌خواهند آن را تجربه کنند. دلایل مختلف زیر می‌تواند عامل اصلی گریه نوزاد شما در هنگام تعویض پوشک باشد.

نوزاد سردش است:

بسیاری از نوزادان تازه متولد شده از سرمایی که هنگام درآوردن لباس تجربه می‌کنند متنفرند. می‌توانید برای جلوگیری از این سرما پتو روی نوزاد بکشید یا اگر درو پنجره‌ها باز هستند آن‌ها را ببندید. همچنین در فصل زمستان بهتر است جهت تعویض پوشک نزدیک شومینه یا شوفاژ باشید.

نوزاد گرسنه است:

اگر قبل از شیر دادن نوزاد را عوض می‌کنید ممکن است فرزند شما آنقدر گرسنه باشد که منتظر شیر خوردن باشد. به جای آن سعی کنید بعد از شیر دادن او را عوض کنید.

نوزاد نمی‌داند دارید چه کار می‌کنید:

بیشتر نوزادان از تعویض پوشک متنفرند زیرا نمی‌دانند چه اتفاقی می‌افتد. با گذشت زمان همانطور که با روال تعویض پوشک آشنا می‌شوند متوجه آن هم خواهند شد و دیگر گریه نمی‌کنند.

نوزاد دوست ندارد به پشت بخوابد:

خواباندن نوزاد به پشت برای تعویض پوشک مانع از کشف مهارت‌های جدید خود (غلتیدن، نشستن، خزیدن و غیره) می‌شود. آن‌ها احساس محدودیت را دوست ندارند و می‌خواهند به بازی خود ادامه دهند.

آیا گریه نوزاد در هنگام تعویض پوشک نشانه مشکل پزشکی است؟

اگر فکر می‌کنید نوزاد شما ممکن است مشکل پزشکی داشته باشد که باعث می‌شود هنگام تعویض پوشک به شدت عصبانی شود و گریه کند سریعاً به پزشک نوزاد خود مراجعه کنید زیرا ممکن است یک چیزی نوزاد را اذیت کند. تعویض پوشک مطمئناً می‌تواند چالش برانگیز باشد اما نیازی نیست نگران باشید زیرا در اینجا 6 راه برای جلوگیری از گریه نوزاد در زمان تعویض پوشک آورده شده است:

حواس نوزاد را پرت کنید:

برخی از‌اشیاء کوچک و سرگرم‌ کننده را در نزدیکی وسایل تعویض پوشک قرار دهید و فقط در هنگام تعویض به کودک اجازه دهید با آن‌ها بازی کند. همچنین می‌توانید یک پوشک، برس مو یا عروسک به نوزاد خود بدهید تا با آن بازی کند.
 آرام باشید:

اگرعجله کنید فرزندتان هم دچار اضطراب و استرس می‌شود و این برای هیچ یک از شما جالب نخواهد بود. از این زمان برای برقراری ارتباط مجدد و پیوند با نوزاد خود استفاده کنید.
 شعر بخوانید:

چند شعر و آهنگ مورد علاقه نوزادتان را برایش بخوانید. این باعث می‌شود حواس آن‌ها پرت شود، لبخند بزنند و احتمالاً بگذارند کارتان را انجام دهید.

نوزاد را گرم نگه دارید:

پوشک را در گرم‌ترین قسمت خانه عوض کنید یا بالاتنه نوزاد را قنداق کنید. همچنین می‌توانید در حین تعویض آب گرم را روی سینه نوزادتان بریزید یا پتویی روی نوزاد بی‌اندازید.

ارتباط برقرار کنید:

با صدایی آرام به نوزاد خود بگویید دقیقاً در حال انجام چه کاری هستید. حتماً تماس چشمی نیز برقرار کنید. این یک لحن مثبت ایجاد می‌کند و به آن‌ها نشان می‌دهد که بهشان توجه کرده‌اید.

به فضا و محیط توجه کنید:

یک فضای دوست داشتنی و پر از حس خوب برای تعویض پوشک ایجاد کنید. میز تعویض لباس را کنار یک پنجره قرار دهید، یک عروسک آویزان کنید یا یک طرح زیبا و رنگی روی دیوار بکشید تا نوزاد با دیدن آن سرگرم شود.

منبع:

momlovesbest.com

وقتی کودک شما خیلی کوچک است با دلداری از شما محبت خود را نشان می‌دهد. به زودی پس از تولد ممکن است متوجه شوید که کودک شما در زمانی که او را در آغوش می‌گیرید آرام می‌شود. (به این ترتیب اگر در آرام کردن آن‌ها مشکل دارید نگران نباشید زیرا طبیعی است). تا دو ماهگی اکثر نوزادان از دیدن شما خوشحال به نظر می‌رسند و وقتی با آن‌ها صحبت می‌کنید لبخند می‌زنند. برای بسیاری از والدین این لبخند‌ها اولین نگاه دلگرم‌کننده از محبت واقعی است. اگر از فرزندتان مراقبت کنید آن‌ها شما را دوست خواهند داشت. شما می‌توانید با پاسخ دادن به هنگام گریه و برآوردن نیاز‌های کودک خود، به محض تولد اعتمادسازی را با او شروع کنید. اگر کودک شما به شما اعتماد داشته باشد آن‌ها نیز مطمئن خواهند شد که دنیا مکانی امن است. این به عنوان یک دلبستگی ایمن شناخته می‌شود که برای رشد عاطفی سالم در طول زندگی کودک شما حیاتی است.

چه نشانه‌هایی نشان دهنده ابراز علاقه نوزادان است؟

آن‌ها بوی شما را تشخیص می‌دهند:

رایحه مادری به نوزادان احساس امنیت می‌دهد و اجتماعی شدن را تشویق می‌کند. برای نوزاد شما هیچ چیز شیرین‌تر از شما بوی خوشی نمی‌دهد بنابراین دفعه بعد که در آغوش می‌گیریدش آن را به عنوان نشانه‌ای از عشق آن‌ها در نظر بگیرید.

به شما لبخند می‌زنند:

اولین باری که کودک شما یک لبخند به شما می‌زند لحظه‌ای شیرین است. این روش آن‌ها برای گفتن”دوستت دارم” است. اگر تا دو ماهگی به آن‌ها لبخند بزنید بیشتر نوزادان پاسخ خواهند داد. تا چهار ماهگی آن‌ها برای جلب توجه شما لبخند می‌زنند و از شما تشکر می‌کنند.

 از خودشان صدا در می‌آورند:

نوزادان در پاسخ به صدای شما صدا‌هایی در می‌آورند و سر خود را می‌چرخانند تا وقتی دارید صحبت می‌کنید شما را پیدا کنند. این نشان می‌دهد که آن‌ها می‌خواهند به هر چیزی که شما می‌گویید گوش دهند.

شما را می‌شناسند:

همانطور که نوزادان نسبت به دنیای اطراف خود بیشتر آگاه می‌شوند متوجه می‌شوند که برخی از افراد آشنا هستند و آن افراد مورد علاقه آن‌ها هستند. تا شش ماهگی نوزادان افرادی را که دوستشان دارند مانند پدربزرگ و مادربزرگ، خواهر و برادر و البته والدین را خواهند شناخت.

پیش شما احساس امنیت می‌کند:

تعجب نکنید اگر کودک شما سر خود را در قفسه سینه شما فرو کند وقتی فرد جدیدی در صحنه ظاهر می‌شود.”اضطراب غریبه” یک مرحله طبیعی است و روی آوردن به شما برای محافظت به این معنی است که کودک شما را دوست دارد و به شما اعتماد دارد که او را در‌امان نگه دارید.

منبع:

www.babycenter.com

مراقبت پوست به پوست ممکن است به عنوان تماس پوست با پوست یا “مراقبت از کانگورو” نیز نامیده شود و این زمانی است که یک نوزاد روی سینه‌ شما قرار می‌گیرد و امکان تماس مستقیم با پوست را فراهم می‌کند. همچنین تحقیقات نشان می‌دهد که مزایای مراقبت از پوست نوزاد می‌تواند فیزیکی، روانی و فیزیولوژیکی باشد و حتی ممکن است تا آخر عمر باقی بماند. در اینجا خلاصه‌ای از تمام مزایای مراقبت از پوست نوزاد آورده شده است:

برای مادر مفید است:

اگر زایمان اپیدورال یا سزارین داشته باشید هورمون‌های مادری که باعث تقویت شیردهی و پیوند می‌شوند می‌توانند کمی با مادرانی که زایمان طبیعی دارند متفاوت باشد. با این حال مراقبت پوست به پوست ممکن است به جبران این تفاوت‌ها کمک کند و از تجربه پیوند اولیه پشتیبانی کند. مراقبت پوست به پوست همچنین هورمون شیردهی (پرولاکتین) را در مادر تقویت می‌کند و شیر مادر را تشویق می‌کند. این اغلب با احتمال بیشتری برای شیردهی موفقیت آمیزتر و انحصاری نوزادان برای مدت طولانی‌تری مرتبط است. این می‌تواند به کاهش سطح استرس بلافاصله پس از تولد کمک کند.

 احساس مشارکت را در پدران افزایش می‌دهد:

با شرکت در مراقبت اولیه پوست به پوست پدران می‌توانند احساس مشارکت بیشتری در مراقبت از نوزاد داشته باشند و به رشد نقش والدینی خود کمک کنند (چیزی که بسیاری از پدران در ابتدا ادعا می‌کنند با آن دست و پنجه نرم می‌کنند). احساس مراقبت پوست به پوست همچنین به کاهش استرس، افزایش اعتماد به نفس و افزایش عزت نفس در هر دو والدین کمک می‌کند.

مراقبت پوست به پوست چه فوایدی دارد؟

 نوزادان تازه متولد شده با مراقبت‌های اولیه پوست به پوست خطر ابتلا به عفونت و مرگ و میر را کاهش می‌دهند.

مراقبت مستقیم به آن‌ها کمک می‌کند تا با محیط جدید خارج از رحم سازگار شوند از جمله تنظیم ضربان قلب و تنفس برای مطابقت با شما، دمای بدن، سطح قند خون و اکسیژن‌رسانی.

کمک به کودک برای تنظیم دمای بدنش می‌تواند به این معنی باشد که احتمال افزایش وزن سالم بیشتری دارد زیرا انرژی کمتری برای گرم یا خنک نگه داشتن آن‌ها مصرف می‌شود.

چگونه از نوزاد در تماس پوست به پوست مراقبت کنیم؟

1- چند جلسه اول پیوند پوست به پوست باید حداقل 1 ساعت یا تا اولین شیر خوردن کودک طول بکشد. این باید در اسرع وقت پس از تولد اتفاق بیفتد زیرا اولین ساعت پس از زایمان برای مادر و نوزاد بسیار مهم است. به طور کلی شما می‌توانید مراقبت‌های پوست به پوست را برای مدت زمانی که شما و کودک راحت هستید انجام دهید.

2- اگر کودک راحت نیست راه‌هایی برای لمس کردن او پیدا کنید که از آن لذت می‌برد مانند «آغوش دست» این یکی از راه‌هایی است که می‌توانید انجام دهید. برای انجام این کار زمانی که کودک به پشت است یک دست خود را زیر سر و دست دیگر را روی شکم یا پا‌های او قرار دهید (از نوازش کردن خودداری کنید زیرا ممکن است برای نوزاد احساس ناراحتی کند). به این ترتیب آن‌ها می‌توانند لمس و گرمای شما را احساس کنند. برخی از نوزادان نیز از نگه داشتن پا‌های خود لذت می‌برند بنابراین چند تاکتیک مختلف را امتحان کنید و ببینید کودک شما از چه چیزی لذت می‌برد یا تحمل می‌کند.

3- در حین انجام مراقبت از نوزاد باید تمام مدت بیدار بمانید. اگر پس از تولد خسته شدید اشکالی ندارد و از اعضای خانواده کمک بخواهید.

4- اگر احساس درد شدید می‌کنید یا از دارو‌های ضد درد استفاده می‌کنید هنگام در آغوش گرفتن نوزاد احتیاط کنید زیرا هر دوی این موارد ممکن است نگه داشتن نوزاد را برایتان سخت‌تر کند.

5- همیشه کودک خود را در وضعیتی عمودی نگه دارید که راه هوایی او مسدود نشده باشد. تنفس، حرکات قفسه سینه، درجه حرارت و رنگ پوست بازو‌ها و پا‌ها را کنترل کنید.

منبع:

www.baby2body.com

 پوست کودک خود را مرطوب کنید:

پوست نوزاد حساس بوده و فاقد پوشش محافظ پوستی است که پوست سالم بزرگسالان دارد. عملکرد سد پوست هنوز در حال توسعه است و آن را حساس‌تر و مستعد از دست دادن رطوبت می‌کند. این امر همراه با تغییر سریع دما، باد‌های سرد و گرمای ناگهانی برای مقابله با سرما می‌تواند پوست را مستعد خشکی و خارش کند. بهتر است قبل از خارج شدن از خانه به پوست کودک خود لوسیون یا ضدآفتاب بزنید.

 به میزان گرمای خانه توجه کنید:

اگر در شهری زندگی می‌کنید که در زمستان از سیستم گرمایشی استفاده می‌کند حتماً به مقدار گرمای خانه خود توجه کنید. افت شدید دما نیاز به افزایش سریع بخاری داخل دارد. یک محیط گرم می‌تواند در کوتاه مدت به کودک شما احساس راحتی و آرامش دهد اما باعث خشکی پوست نیز می‌شود.

 از پوست کودک خود محافظت کنید:

باد سرد اطراف صورت و گوش کودک شما ممکن است منجر به پوسته پوسته شدن پوست و سوختگی باد در گونه‌ها و لب‌های او شود در حالی که پاک کردن دائمی بینی کودک با دستمال در طول دوره‌های سرماخوردگی و آنفولانزا ممکن است منجر به خشکی و ترک خوردگی پوست اطراف بینی شود. یک کرم یا لوسیون روی صورت کودک خود بمالید تا از پوست لطیف کودک شما در برابر هجوم شرایط آب و هوایی خشک و سرد قبل از بیرون آمدن از خانه محافظت کند.

از لب‌ها محافظت کنید:

به دلیل شرایط آب و هوایی خشک و سرد لب‌های کودک خشک می‌شوند همچنین ترشح بیش از حد آب دهان در برخی موارد باعث خشکی و تحریک بیشتر پوست می‌شود. اگر به کودک خود شیر می‌دهید می‌توانید مقداری شیر مادر را به لب‌های کودک خود بمالید.

به موقع پوشک کودک را عوض کنید:

اگر کودک شما دچار بثورات پوشک شد از زدن پودر بچه خودداری کنید زیرا باعث خشکی بیشتر پوست می‌شود. به جای آن از کرم حاوی دی اکسید تیتانیوم استفاده کنید تا یک لایه محافظ بین پوست و هر گونه رطوبتی که ممکن است راش را بدتر کند ایجاد کنید. علاوه بر این اگر کرم حاوی پانتنول باشد جوش‌ها را سریع‌ترالتیام می‌بخشد و اگر حاوی روغن‌های طبیعی باشد یک مانع فیزیکی ایجاد می‌کند.

به موقع کودک را حمام برید:

اطمینان حاصل کنید که تمام چین‌های پوست مانند زیر بغل، کشاله ران، گردن و پشت گوش کاملاً خشک شده‌اند. هر روز بلافاصله بعد از حمام از مرطوب‌ کننده استفاده کنید. مرطوب‌ کننده‌ ایده‌ آل دارای pH 5.5 است و باید عاری از مواد محرک مانند پارابن، فتالات، نیترو مشک و فرمالدئید باشد.

 به اندازه کافی لباس بپوشانید:

نوزادان قادر به تنظیم دمای بدن خود نیستند بنابراین باید اطمینان حاصل شود که بیش از حد گرم یا سردشان نمی‌شوند. در صورت لزوم از پوشیدن لباس‌های زیاد خودداری کنید. همچنین می‌توانید از کلاه، دستکش، جوراب و روسری برای به حداقل رساندن قرار گرفتن در معرض شرایط آب و هوایی سخت استفاده کنید.

 از ضدآفتاب استفاده کنید:

اگر کودک شما کمتر از شش ماه دارد از کرم ضد آفتاب خودداری کنید و اگر کودک بالای 6 ماه است قرار گرفتن در معرض آفتاب را به حداقل برسانید. در عوض می‌توانید از روکش روی کالسکه یا صندلی ماشین خود استفاده کنید تا قرار گرفتن در معرض نور مستقیم خورشید را محدود کنید. اگر کودک شما شش ماهه یا بیشتر است برای محافظت پوست از کرم ضد آفتاب با SPF 30 یا بالاتر استفاده کنید. یکی را انتخاب کنید که PH 5.5 داشته باشد و برای کودک شما بدون عطر باشد و هر 2 ساعت یکبار آن را دوباره استفاده کنید.

نتیجه‌گیری:

اکنون دلیلی وجود ندارد که شما در داخل خانه بمانید تا از کودک خود در برابر تاثیر هوای سرد محافظت کنید. به خاطر داشته باشید که همیشه این نکات مراقبت از پوست در زمستان را دنبال کنید تا پوست کودک خود را مرطوب و سالم نگه دارید.

منبع:

parenting.firstcry.com

نقایص مادرزادی که به آن اختلالات مادرزادی یا ناهنجاری‌های مادرزادی نیز می‌گویند و تغییرات غیرطبیعی هستند که در دوران بارداری رخ می‌دهند و در بدو تولد وجود دارند. به طور کلی نقص‌های مادرزادی را می‌توان به عنوان ساختاری، ژنتیکی یا کروموزومی طبقه‌بندی کرد. نقایص مادرزادی که از تغییرات ژنتیکی یا کروموزومی ناشی می‌شوند زیرا ممکن است تا سنین نوزادی روی کودکان تاثیر نگذارند. نقص‌های رشدی می‌تواند بر نحوه راه رفتن، صحبت کردن، یادگیری، فکر کردن یا عملکرد بدن کودک شما تاثیر بگذارد.  بیشتر نقایص مادرزادی در سه ماهه اول معمولاً در ماه‌های دوم و سوم (هفته‌های 5 تا 12) رخ می‌دهد زیرا این زمانی است که بیشتر رشد ساختاری کودک رخ می‌دهد.  در ماه دوم بارداری دست‌ها، پا‌ها، انگشتان، چشم‌ها و گوش‌ها شکل می‌گیرند. هر گونه نقص مادرزادی مرتبط با اندام در این مرحله اتفاق می‌افتد. به همین ترتیب مغز و طناب نخاعی زودتر در ماه دوم (هفته 6) شکل می‌گیرند یعنی زمانی که نقص لوله عصبی مانند اسپینا بیفیدا رخ می‌دهد. قلب کودک در زمان لقاح شروع به رشد می‌کند اما باید در هفته هشتم به طور کامل شکل بگیرد. این زمانی است که نقص‌های مادرزادی قلب ایجاد می‌شود.  در اینجا لیستی از 10 نقص مادرزادی شایع آورده شده است:

 نقایص مادرزادی قلب:

نقص قلبی یک اصطلاح کلی برای توصیف هر گونه مشکل ساختاری قلب است که بر نحوه عملکرد اندام تأثیر می‌گذارد. برخی از نقایص بر نحوه جریان خون ناشی از سوراخ‌های موجود در قلب تأثیر می‌گذارند در حالی که برخی دیگر به بخش‌هایی از قلب مانند آئورت اختصاص دارند.

 هیپوسپادیاس:

این نقص مردانه زمانی رخ می‌دهد که دهانه مجرای ادرار به جای نوک آلت در قسمت زیرین آلت تناسلی قرار گیرد. این باعث مشکل در ادرار می‌شود و اغلب نیاز به جراحی است.

نقص دیواره بین بطنی:

نقایص سپتوم بطنی که به عنوان سوراخ در قلب شناخته می‌شود شایع‌ترین نقص قلبی است. این نقص زمانی رخ می‌دهد که دیواره بین بطن چپ و راست (حفره‌های پایینی) به درستی تشکیل نشود و بین این دو سوراخ ایجاد شود.

 نقص پاچنبری:

کلاب فوت یک ناهنجاری پا است که در آن پا به سمت داخل می‌چرخد. این شایع‌ترین نقص مادرزادی اسکلتی عضلانی است. در رحم، تاندون‌هایی که ماهیچه را به استخوان متصل می‌کنند کوتاه‌تر هستند و باعث می‌شوند پا به جای صاف شدن به سمت داخل بچرخد. کلاب فوت را می‌توان به طور کلی از طریق کشش‌های ملایم و فیزیوتراپی به صورت محافظه کارانه درمان کرد. در برخی موارد پاچنبری برای تنظیم تاندون‌ها، رباط‌ها و مفاصل پا و مچ پا نیاز به پرانتز و در نهایت جراحی دارد.

 سندرم داون:

شایع‌ترین نوع ناهنجاری کروموزومی سندرم داون که تریزومی 21 نیز نامیده می‌شود زمانی رخ می‌دهد که یک نسخه اضافی از کروموزوم 21 وجود داشته باشد. کروموزوم اضافی می‌تواند باعث ناهنجاری‌های فیزیکی و چالش‌های رشدی شود.

آترزی و تنگی دریچه ریوی:

وقتی قلب رشد می‌کند مقدار ریوی یا وجود ندارد (آترزی دریچه ریوی) یا این مقدار خیلی ضخیم یا ذوب می‌شود و نمی‌تواند به درستی باز شود (تنگی ریه). در نتیجه خون به درستی به ریه‌ها جریان نمی‌یابد. این عارضه با دارو، کاتتریزاسیون قلب یا جراحی قلب قابل درمان است.

 شکاف لب با شکاف کام:

 این نقص مادرزادی زمانی رخ می‌دهد که هم لب به طور کامل به هم نمی‌پیوندد (شکاف لب) و هم سقف دهان به طور کامل به هم نمی‌پیوندد (شکاف کام). جراحی در 12  تا 18 ماه اول زندگی کودک شما می‌تواند مشکلات را اصلاح کند.

نقص سپتوم دهلیزی:

این نوع شایع نقص قلبی زمانی رخ می‌دهد که هم سوراخی در قلب وجود داشته باشد و هم مشکلی در دریچه‌های قلب وجود داشته باشد. نقص جزئی شامل سوراخی بین دهلیز‌ها (حفره‌های بالای قلب) و دریچه غیر طبیعی میترال است. نقص کامل شامل سوراخ بزرگی است که در آن دهلیز‌ها و بطن‌ها به هم می‌رسند و یک دریچه غیر طبیعی بین دهلیز‌ها و بطن‌ها به جای داشتن دریچه‌های جداگانه. نوزادان با نقص جزئی یا کامل نیاز به جراحی قلب دارند.

نقص اندام:

دومین نوع شایع نقص اسکلتی عضلانی در پشت پای پرانتزی است و این نقص هرگونه ناهنجاری در بازو‌ها یا پا‌ها را توصیف می‌کند. درمان ناهنجاری‌های اندام از فیزیوتراپی و بریس‌گیری تا جراحی و پروتز را شامل می‌شود.

منبع:

integrisok.com

بله، در صورت شیردهی می‌توانید با خیال راحت عسل بخورید. این سوال خوبی است و بسیاری از مادران می‌پرسند زیرا نوزادان نباید عسل بخورند به دلیل خطر ابتلا به بوتولیسم. این نوع نادر است اما خطرناک مسمومیت تقریباً منحصراً در نوزادان اتفاق می‌افتد و بر سیستم عصبی تأثیر می‌گذارد و باعث ضعف و مشکلات تنفسی می‌شود. عسل می‌تواند حاوی هاگ‌های بوتولیسم باشد که با مصرف آن سموم ترشح می‌کند. سیستم ایمنی کودک به اندازه کافی بالغ نیست که از رشد این سم جلوگیری کند. با این حال، سیستم ایمنی مادر می‌تواند این هاگ‌ها را قبل از اینکه خطری برای سلامتی او یا کودکش ایجاد کند کنترل کند. هیچ خطری وجود ندارد که سموم بوتولیسم از طریق شیر مادر به کودک منتقل شود. هنگامی که شما شیر می‌دهید سیستم ایمنی شما می‌تواند پاتوژن‌های بالقوه خطرناک غذایی را دفع کند و آن‌ها را از شیر مادر دور نگه دارد تا به کودک شما نرسد. گفته می‌شود برخی از مواد از طریق شیر مادر منتقل می‌شود و می‌تواند برای کودک شما مشکل ساز باشد.

عسل چه فوایدی دارد؟

عسل بیشتر از شکر تشکیل شده بنابراین بهتر است در مصرف آن تعادل را رعایت کنید همچنین ممکن است در میان شیرین‌کننده‌های طبیعی برتری داشته باشد زیرا حاوی تعدادی ویتامین، مواد معدنی، اسید‌های آمینه، روی، آهن و آنتی اکسیدان‌ها است. عسل به طور سنتی به دلیل خواص ضد باکتریایی، ضد التهابی و آنتی اکسیدانی آن مورد استفاده قرار می‌گیرد. برخی از فواید عسل شامل:

• تسکین سرفه
• تسکین برخی از علائم بیماری‌های گوارشی، مانند اسهال ناشی از گاستروانتریت
• بهبود زخم‌ها به ویژه سوختگی
• ضد افسردگی، ضد تشنج، و تقویت‌کننده حافظه

نتیجه‌گیری:

به دنبال یک رژیم غذایی متعادل با مقدار زیادی میوه، سبزیجات، غلات کامل، چربی‌های سالم و پروتئین بدون چربی باشید. آنچه را که دوست دارید بخورید. قرار گرفتن در معرض طیف وسیعی از غذا‌های مختلف حتی ممکن است به کودک شما کمک کند تا از طعم‌های مختلف لذت ببرد.

منبع:

www.babycenter.com

مواقعی وجود دارد که مادر ممکن است متوجه شود که نوزادش نمی‌خوابد مگر اینکه بغل گرفته شود. در حالی که برخی از نوزادان دوست دارند گاهی اوقات بخوابند و برخی دیگر اصلاً بدون در آغوش گرفتن نمی خوابند اما در آغوش گرفتن توسط مادر احساسی مشابه احساس درون رحم ایجاد می کند. کودک می تواند ضربان قلب شما و عطرتان را احساس کند. با این حال بغل کردن نوزاد به خواب ممکن است همیشه ممکن نباشد و حتی ممکن است ناامن باشد. این مقاله را بخوانید تا با دلایلی که نوزاد تازه متولد شده تا زمانی که در آغوش گرفته نمی‌خوابد و راه‌هایی برای تشویق او به خوابیدن در گهواره یا کاسه بدون در آغوش گرفتن آن‌ها آشنا شوید.

به چه علت برخی نوزاد فقط در بغل می‌خوابند؟

رفلکس مورو:

زمانی اتفاق می‌افتد که کودک با صدای بلند یا حرکت در طول خواب عمیق دچار وحشت شود. باعث می شود که هنگام گریه دست یا پاهای خود را دراز کند و سر خود را به عقب پرتاب کند. در حالی که کودک خود را در گهواره قرار می دهید یک حرکت ناخودآگاه یا نادرست ممکن است رفلکس مبهوت را برانگیزد و از شما بخواهد که او را در آغوش خود آرام کنید.

احساس خستگی:

اگر کودک شما به طور کامل خود را خسته کرده باشد ممکن است بداخلاق و عصبانی شود و در هنگام خواباندن او با مشکل مواجه شود. علاوه بر این آنها ممکن است در آغوش شما بخوابند و هنگامی که می خواهید آنها را در گهواره خود قرار دهید باعث سر و صدا می شود.

عادت:

اگر کودک شما از بدو تولد عادت به خوابیدن در آغوش شما داشته است این ارتباط خواب ممکن است باعث شود که او در برابر تنها خوابیدن مقاومت کند.

اضطراب جدایی:

اضطراب جدایی معمولاً در نوزادان بین شش ماه تا سه سال دیده می شود. این باعث می شود که نوزادان هنگام جدا شدن از والدین یا مراقبان خود مضطرب شوند و در نتیجه رفتارهای بداخلاقی و چسبناکی ایجاد کنند

چگونه نوزاد خود را بدون در آغوش گرفتن بخوابانیم؟

نوزاد خود را قنداق کنید:

قنداق کردن تمرین پیچیده کردن کودک در پتویبوده و بهترین راه برای مبارزه با رفلکس مورو است. این شبیه محیط راحت داخل رحم است و در نتیجه به آرامش کودک و ایجاد خواب خوب کمک می کند.

بگذارید بوی شما را حس کند:

قبل از قنداق کردن نوزاد پتوی قنداق را در تماس نزدیک قرار دهید تا عطر شما را بگیرد. بوی ماندگار شما روی پتو ممکن است به خواب بهتر کودک کمک کند.

از نویز سفید استفاده کنید:

رنویز سفید فرکانس های مختلف صدا را ترکیب می کند تا به کاهش تاثیر صداهای بلند در محیط اطراف کمک کند. داشتن دستگاه نویز سفید در اتاق در حالی که کودک خواب است به جلوگیری از بیدار شدن او به دلیل صداهای اطراف یا رفلکس مورو کمک می کند.

قبل از زمین گذاشتن کودک خود را در آغوش بگیرید:

قبل از خواباندن کودک در شب در گهواره خود او را حدود 15 تا 20 دقیقه در آغوش خود بگیرید یا تا زمانی که خواب آلود شود. سپس آنها را قبل از اینکه بخوابند در گهواره قرار دهید. این کار آنها را تشویق می کند تا به طور مستقل به خواب بروند و به کودک خود بیاموزند که خود را آرام کند.

از دادن غذا به کودک برای خوابیدن خودداری کنید:

از دادن غذا به کودک خود برای خوابیدن خودداری کنید تا از عادت کردن او به این نوع تغذیه در شب که ممکن است بعداً برای شما دشوار باشد جلوگیری کنید. در عوض کمی قبل از خوابیدن به آنها غذا بدهید.

چه زمانی باید جلوی خوابیدن کودک خود را بگیرید؟

ممکن است پس از شش ماهگی کودکبه سختی بخوابد . شما ممکن است یک روال قبل از خواب را در همان زمان ایجاد کنید مانند حمام کردن، پوشیدن لباس خواب، در آغوش گرفتن و غذا دادن.

نتیجه‌گیری:

نوزادان تازه متولد شده ترجیح می دهند تا جایی که ممکن است با مادر خود در تماس باشند و در آغوش بنشینند زیرا این کار از محیط رحم تقلید می کند و به آنها کمک می کند آرام بمانند. بنابراین، آنها ممکن است برای سازگاری با محیط جدید خود وقت بگذارند، که کاملاً خوب است. فقط در آنجا بمان کودک شما یاد می گیرد که به طور مستقل با روال قبل از خواب و آموزش خواب مناسب بخوابد.

منبع:

www.momjunction.com