دسته: زیبایی

شستشوی آکنه نوعی پاک‌کننده است که به طور خاص برای درمان و پیشگیری از جوش‌ها فرموله شده است. هنگامی که باردار هستید پوست شما سبوم (روغن طبیعی) بیشتری تولید و شما را مستعد ابتلا به آکنه می‌کند. نوسانات هورمونی قطعاً بسیاری از افراد را در معرض خطر جوش‌های آکنه قرار می‌دهد. این احتمال وجود دارد که تولید بیش از حد سبوم، مخلوط با سلول‌های مرده پوست و باکتری‌ها باعث ایجاد آکنه‌های جدید یا شعله‌ ور شدن آکنه‌های زیرین برای بسیاری از افراد شود. در حالی که قرار نیست در دوران بارداری دچار آکنه شوید اما اگر دچار آکنه شدید ممکن است در مرحله خاصی بدتر شود. آکنه در دوران بارداری بسیار شایع است و می‌تواند در سه ماهه اول، دوم و سوم رخ دهد. خوشبختانه انواع مختلفی از شستشوی آکنه در بازار وجود دارد از جمله ژل، کرم و پاک‌کننده‌های کف‌کننده.

آیا استفاده از ژل شست‌وشو در دوران بارداری بی‌خطر است؟

پاک‌کننده‌های ملایم‌تر با سطوح پایین اسید گلیکولیک یا بنزوئیل پراکسید را در نظر بگیرید. این‌ها می‌توانند سلول‌های مرده پوست را با خیال راحت از بین ببرند و باکتری‌های سطحی را کاهش دهند. همچنین مانند همه چیز‌های بارداری باید هر چیزی را که روی پوست خود می‌زنید یا از طریق رژیم غذایی و دارو مصرف می‌کنید با دقت انتخاب کنید و مطمئن شوید که هیچ یک از مواد در بارداری مضر نیستند.

شست‌و‌شو آکنه در دوران بارداری چه فوایدی دارد؟

تا زمانی که از یک شوینده آکنه با مواد ایمن برای بارداری استفاده می‌کنید (در مورد آن‌ها کمی بیشتر توضیح دهید) فواید آن بسیار ساده است و پوست شفاف‌تر می‌شود. با دور نگه داشتن جوش‌ها هم خطر ابتلا به هیپرپیگمانتاسیون (تغییر رنگ) پس از التهاب یا اسکار که می‌تواند ناشی از لکه‌های ملتهب آکنه باشد کمتر است.

استفاده از ژل شست‌و‌شو آکنه در دوران بارداری چه خطراتی دارد؟

همانطور که اشاره کردیم ایمن‌ترین راه برای استفاده از شستشوی آکنه در دوران بارداری این است که برچسب‌های محصول را بخوانید و اگر در مورد هر یک از آن‌ها مطمئن نیستید با پزشک پوست صحبت کنید. در ادامه به گزینه‌های زیر دقت کنید:

رتینوئید‌ها:

رتینوئید‌ها می‌توانند در پاکسازی آکنه برای افراد غیر باردار معجزه کنند و بسیاری از فواید پوستی دیگر را به همراه داشته باشند. رتینول‌های خوراکی مانند آکوتان برای رشد جنین بسیار مضر هستند. بنابراین مطمئن شوید که در دوران بارداری آن‌ها را به صورت موضعی روی پوست خود قرار ندهید. این‌ها شامل ناهنجاری‌های اسکلتی، قلبی عروقی، عضلانی، ایمنی و عصبی است که می‌تواند باعث چالش‌های مادام‌العمر برای فرزند شما و همچنین منجر به سقط جنین یا زایمان زودرس شود.

اسید سالیسیلیک:

ماده دیگری که هر دو پزشک از آن در شستشوی آکنه در دوران بارداری اجتناب کردند اسید سالیسیلیک است. یک اسید بتا هیدروکسی که به دلیل توانایی آن در تمیز کردن عمقی منافذ پوست شناخته شده است. در حالی که اسید سالیسیلیک یک ماده موضعی عالی برای آکنه می‌باشد اما استفاده از آن برای زنان باردار خطرناک بوده و بهتر است از آن اجتناب شود.

مواد شیمیایی مختل‌کننده غدد درون ریز:

از محصولاتی که حاوی مواد شیمیایی مضر شناخته شده مانند فتالات‌ها، پارابن‌ها و سورفکتانتهای خشن هستند استفاده نکنید زیرا آن‌ها می‌توانند سیستم غدد درون ریز شما را مختل کنند که هورمون‌های دخیل در تولید مثل، رشد و متابولیسم شما را تنظیم می‌کند که همگی می‌توانند برای نوزاد در حال رشد شما و همچنین سلامتی شما مضر باشند.

 

چه جایگزین‌هایی برای استفاده از ژل شست و شو وجود دارد؟

اسید گلیکولیک:

اسید گلیکولیک یک آلفا هیدروکسی اسید محبوب است که برای لایه‌ برداری پوست و کمک به درمان آکنه استفاده می‌شود. به دنبال غلظت کم در یک پاک‌کننده آکنه ملایم باشید. مقدار کمی از آن که در شستشوی آکنه استفاده می‌کنید به طور گسترده‌ای برای استفاده در دوران بارداری بی‌خطر در نظر گرفته می‌شود.

 بنزوئیل پراکسید:

همچنین می‌توانید به دنبال شستشوی ملایم آکنه با درصد کم بنزوئیل پراکسید یکی دیگر از مواد مبارزه‌ کننده آکنه باشید. اگر مطمئن نیستید که دقیقاً چقدر باید از آن استفاده کنید از یک پزشک پوست و مو بپرسید. از هر دوی آن‌ها به طور همزمان استفاده نکنید زیرا هر دو برای درمان آکنه هستند و بنابراین پتانسیل خشک کردن بیش از حد پوست شما را دارند.

آزلائیک اسید:

یکی دیگر از درمان‌های بی‌خطر برای بارداری و لایه‌ بردار ملایم آزلائیک اسید است که علاوه بر کمک به خلاص شدن از شر باکتری‌های مولد آکنه، التهاب و قرمزی را تسکین می‌دهد.

نتیجه‌گیری:

همه چیز به ایمنی مواد موجود در هر گزینه پاک‌کننده بستگی دارد. در حالی که محصول مناسب می‌تواند به شما کمک کند تا آکنه را از بین ببرید و از بروز آن جلوگیری کنید. برخی از مواد مانند رتینول باعث ایجاد مشکلات جدی مانند نقایص مادرزادی می‌شوند و بهتر است از سایر موارد اجتناب شود زیرا اثرات مضر بالقوه برای شما و کودکتان را نمی‌توان به طور کامل رد کرد. برای جلوگیری از هرگونه سردرگمی و خطرات احتمالی همیشه بهتر است در مورد مواد تشکیل دهنده و فرمول‌ها با یک پزشک صحبت کنید.

 

منبع:

www.verywellfamily.com

 

 رژیم غذایی سالم داشته باشید:

یک رژیم غذایی متعادل به شما کمک می‌کند وزن سالمی در دوران بارداری داشته باشید که از کشش اضافی شکم شما جلوگیری می‌کند.

هیدراته بمانید:

آب سلول‌های شما را سالم نگه می‌دارد و بدن شما را با رشد و تغییر برای حمایت از زندگی درون آن تغذیه می‌کند. زنان باردار باید تقریباً 10 فنجان آب در روز بنوشند.
  ورزش کنید:

فعال ماندن و عضله‌ سازی به حمایت از بدن شما در دوران بارداری و بعد از آن کمک می‌کند. حتماً در مورد تمرینات ورزشی دوران بارداری خود با پزشک صحبت کنید.

  از محصولات پوستی غنی از رطوبت استفاده کنید:

طیف گسترده‌ای از لوسیون‌ها و کرم‌ها در دسترس هستند که ادعا می‌کنند از کشیدگی بیش از حد پوست شکم در دوران بارداری جلوگیری می‌کنند. تغذیه پوست به حفظ خاصیت ارتجاعی و جلوگیری از آسیب در حین رشد شکم کمک می‌کند.

چه قدر طول می‌کشد تا پوست سفت شود؟

مطالعات نشان داده‌اند که کلاژن می‌تواند تاثیر مثبتی روی پوست شل و افتاده با افزایش قابل‌ ارتجاع، استحکام و ضخامت آن بگذارد. برخی از غذا‌هایی که می‌توانند به بدن شما در تولید کلاژن کمک کنند عبارتند از: مرغ، ماهی، گوشت، سبزیجات برگ دار، مرکبات، سفیده تخم مرغ، آب استخوان و بادام هندی. با این حال مصرف مکمل‌های کلاژن ممکن است حتی برای بهبود خاصیت ارتجاعی پوست شما موثرتر از خوردن این غذا‌ها باشد. مکمل‌های کلاژن ممکن است به صورت کپسول یا پودر باشند و در اکثر داروخانه‌ها و فروشگاه‌های مواد غذایی بهداشتی یافت شوند.

چه مکملی به سفت شدن پوست کمک می‌کند؟

چندین ویتامین وجود دارد که ممکن است به خاصیت ارتجاعی پوست کمک کند که شامل ویتامینC ، ویتامین A و ویتامین E می‌باشند. هر سه این آنتی اکسیدان‌ها برای محافظت از سلول‌های شما در برابر آسیب مفید هستند. اگرچه آن‌ها مستقیماً به سفت کردن پوست شل کمک نمی‌کنند اما اگر این ویتامین‌ها در دوران بارداری مصرف شوند می‌توانند به افزایش خاصیت ارتجاعی کمک کنند که می‌تواند به شما در جلوگیری از شل شدن بیش از حد پوست پس از تولد نوزاد کمک کند. بهترین راه جذب ویتامین‌ها از طریق غذا است. به دنبال غذا‌های سرشار از آنتی اکسیدان از جمله ویتامین‌های CA،  و E باشید تا از شل شدن پوست جلوگیری کنید. برخی از انتخاب‌های مناسب عبارتند از مرکبات، خربزه، انواع توت‌ها، سیب زمینی شیرین.

نتیجه‌گیری:

غذا‌های سالم انتخاب کنید، آب کافی بنوشید، از فعالیت‌های قلبی و تمرینات تقویت‌ کننده عضلات لذت ببرید، شکم خود را ماساژ دهید و پوست خود را تغذیه کنید. همچنین برای گرفتن نتیجه سریع می‌توانید جراحی شکم را انتخاب کنید.

 

منبع:

momlovesbest.com

 هنگامی که کمبود مواد مغذی در بدن وجود دارد ممکن است از مشکلات یا شرایط مختلف سلامتی رنج ببرید که یکی از رایج‌ترین مسائل خشکی پوست است. آنچه در درون شما قرار می‌گیرد می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر نحوه رفتار و ظاهر پوست شما داشته باشد. بنابراین اگر با این عارضه پوستی دست و پنجه نرم می‌کنید می‌توانید سعی کنید از مواد غذایی خاصی در رژیم غذایی خود استفاده کنید تا پوست خشک خود را تسکین دهید. در ادامه خوراکی‌هایی که خشکی پوست را بهبود می‌بخشند آورده شده‌اند:

 انار:

انار یکی از بهترین میوه‌ها برای پوست‌های خشک است زیرا آبرسانی به سلول‌های پوست را تأمین می‌کند و همچنین به دفع سموم از بدن کمک می‌کند. انار سرشار از ویتامین A و C بوده و حاوی مقدار زیادی آب و سایر ویتأمین‌ها و مواد معدنی ضروری است. این میوه همچنین دارای خواص ضد میکروبی، ضد التهابی و ضد باکتریایی است که به حفظ سلامت پوست کمک می‌کند. نصف فنجان انار را در وعده‌های صبحانه روزانه خود بگنجانید یا انار را با روغن زیتون مخلوط کرده و روی پوست خود بمالید. بگذارید 15 تا 20 دقیقه بماند و با آب گرم بشویید.

تخم مرغ:

یکی از موثرترین مواد غذایی برای جلوگیری از خشکی پوست تخم مرغ است. تخم مرغ سرشار از ویتأمین‌های محلول در چربی است که برای حفظ یکپارچگی غشای سلول‌های پوست مفید است. تخم مرغ همچنین سرشار از ویتامین A، D و E، اسید‌های چرب امگا 3 و امگا 6، پروتئین، فولات و سایر مواد مغذی حیاتی بوده که برای پوست مفید است. زمانی که تخم مرغ می‌خورید هرگز زرده تخم مرغ را دور نریزید زیرا زرده حاوی حداکثر محتوای مغذی مورد نیاز پوست شما است. می‌توانید هر روز یک یا دو تخم مرغ برای صبحانه مصرف کنید یا آن‌ها را به صورت آب پز و نیمرو میل کنید. زرده تخم مرغ را مستقیماً به مدت 10 تا 15 دقیقه روی پوست بمالید و با آب ولرم بشویید.

سبزیجات سبز برگ:

این گونه سبزیجات شامل کلم، کلم بروکلی، اسفناج، کلم پیچ و غیره است. این نوع سبزیجات حاوی کلسیم، منیزیم، اسید فولیک، آهن، ویتامین A، B، C و K، فیبر غذایی و بسیاری از مواد مغذی ضروری از این قبیل هستند. وجود تمام این مواد مغذی به بهبود گردش خون، التیام خارش و خشکی پوست، تسکین پوست و همچنین دفع سموم از بدن کمک می‌کند. می‌توانید این سبزیجات را سرخ یا بخارپز کنید یا به هر شکلی که دوست دارید بپزید.

سیب زمینی شیرین:

اگر به دنبال سبزیجاتی برای درمان خشکی پوست خود هستید یکی از موثرترین گزینه‌های سبزیجات سیب زمینی شیرین است. سیب زمینی شیرین سرشار از فسفر، بیوتین، پتاسیم، مس، کاروتنوئید‌ها، ویتامین A، B1، B2، B3، B6 و همچنین مقدار مناسبی فیبر غذایی است. همه این مواد مغذی به این گیاه خواص آنتی اکسیدانی و ضد التهابی می‌دهند که نه تنها به تسکین پوست از درون کمک می‌کند بلکه به دفع سموم مضر از بدن نیز کمک خواهد کرد. شما می‌توانید یک سیب زمینی شیرین را به صورت آب پز، سرخ شده، کبابی و انواع دیگر میل کنید یا می‌توانید آن را رنده کرده و فشار دهید و با عسل مخلوط کنید تا یک ماسک صورت برای تسکین پوست خشک درست کنید.

 آجیل و خشکبار:

بادام هندی، گردو، بادام، پسته، فندق و انواع دیگر آجیل مملو از اسید‌های چرب ضروری مانند امگا 3 و امگا 6 همراه با سایر مواد مغذی حیاتی مانند کلسیم، پتاسیم، روی، آهن، مس، فسفر و منیزیم هستند. همه این مواد مغذی به آبرسانی، بهبود گردش خون و حفظ یکپارچگی سلول‌های پوست کمک می‌کنند. یک مشت آجیل مخلوط را در آب خیس کنید و میل کنید.

چای بابونه:

این چای حاوی کامازولن و آلفا بیزابولول است و به تسکین پوست خشک کمک می‌کند. همچنین سرشار از ویتامین A، آهن، منیزیم، کلسیم، سدیم و سایر مواد مغذی از این قبیل می‌باشد که خواص آنتی اکسیدانی به این چای ارائه می‌کند که به دفع سموم از بدن و عملکرد صحیح سلول‌های بدن کمک می‌کند. به جای چای یا قهوه معمولی یک فنجان چای بابونه گرم بنوشید. برای خوش طعم شدن چای می‌توانید عسل، لیمو یا زنجبیل اضافه کنید.

 خیار:

خیار حاوی مقادیر زیادی آب است که آن را به یکی از بهترین غذا‌ها برای مبارزه با خشکی پوست تبدیل می‌کند. خیار همچنین حاوی سیلیس است که بخش مهمی از ماهیچه‌ها، رباط‌ها، غضروف‌ها، تاندون‌ها و استخوان‌ها است. خیار همچنین سرشار از ویتامین A، C و K، پتاسیم، کلسیم، فولات و غیره بوده که آن را به غذایی‌ ایده‌آل برای پوست‌های خشک تبدیل می‌کند. خیار را به صورت خام و با اضافه کردن مقداری آب لیمو، نمک و فلفل بخورید.

 ماهی:

ماهی حاوی اسید‌های چرب ضروری است که به حذف سموم از سیستم، کاهش التهاب و همچنین قفل کردن رطوبت در بدن کمک می‌کند. ماهی همچنین منبع خوبی از ویتامین‌ها، مواد معدنی و پروتئین است که به عملکرد صحیح سلول‌ها کمک و از پوسته پوسته شدن و خشکی پوست محافظت می‌کند. ماهی را بخارپز کنید، تفت دهید، کبابی کنید یا سرخ کنید. آن‌ها را در سالاد، پاستا، غذای اصلی خود بگنجانید یا به عنوان پیش غذا میل کنید. همچنین مصرف کپسول روغن ماهی نیز گزینه خوبی است به خصوص برای افرادی که نمی‌توانند ماهی بخورند.

 

برای جلوگیری از خشکی پوست دیگر چه نکاتی را رعایت کنیم؟

• مقدار کافی آب بخورید
• به طور منظم خوب بخوابید
• تا حد امکان از استرس دوری کنید
• از یک مرطوب‌کننده خوب برای تامین رطوبت پوست استفاده کنید. به جای مرطوب‌ کننده‌های مبتنی بر آب از مرطوب‌کننده‌های مبتنی بر کرم استفاده کنید

 

منبع:

parenting.firstcry.com

 

افراد به دلایل زیادی با مشکلات ناخن مواجه می‌شوند و در همه گروه‌های سنی رایج است. سوء تغذیه شدید می‌تواند یکی از دلایل ضعیف و ناسالم بودن ناخن‌ها باشد. مشکلات ناخن انگشت نیز ممکن است به دلیل عفونت، آسیب یا بیماری‌های پوستی مانند پسوریازیس و اگزما رخ دهد. ناخن‌های پا ممکن است به دلیل عفونت، تامین عصب ضعیف، گردش خون ضعیف، کفش نامناسب، ضربه و سایر مشکلات دچار مشکل شوند.

 

برای داشتن ناخن‌های سالم چه نکاتی را رعایت کنیم؟

 ناخن‌ها را مرطوب کنید:

همانطور که از پوست یا مو‌های خود مراقبت می‌کنید مرطوب کردن ناخن‌ها و هیدراته نگه داشتن آن‌ها برای جلوگیری از عفونت و بستر ناخن آسیب دیده ضروری است. با استفاده از کرم دست به مرطوب نگه داشتن ناخن‌ها کمک کنید.

 از مکمل‌های ویتامین استفاده کنید:

رشد آهسته و شکستن ناخن‌ها نشان دهنده کمبود ویتامین‌ها و مواد معدنی در رژیم غذایی در بدن است. ناخن‌ها از آمینو اسید‌های کراتین ساز ساخته شده‌اند. مکمل‌هایی مانند کلاژن و بیوتین باعث می‌شوند ناخن‌های شما در عرض یک هفته سریع‌تر رشد کنند و قوی‌تر و سالم‌تر شوند. مکمل‌های بیوتین و کلاژن استحکام و ضخامت ناخن‌ها را افزایش می‌دهند، ظاهر را بهبود می‌بخشند، شکستگی را کاهش می‌دهند و به شما کمک می‌کنند ناخن‌های بلندی داشته باشید.

 از ناخن‌های مصنوعی خودداری کنید:

اکریلیک، دیپ و ژل ناخن‌های شما را زیبا جلوه می‌دهد اما رشد طبیعی ناخن‌های شما را محدود می‌کند. همچنین مواد شیمیایی حاصل از فرآیند‌های مختلف به بستر ناخن آسیب می‌رساند و در صورت عدم استفاده صحیح باعث عفونت باکتریایی می‌شود.

ناخن‌ها را نجویید:

جویدن ناخن در مواقع اضطراب در بیشتر افراد رایج است اگرچه این امر منجر به کوتاه‌تر شدن ناخن در انگشتان آن‌ها می‌شود. بهترین راه برای مهار این عادت می‌تواند پوشاندن ناخن‌ها با بانداژ یا چیزی مشابه آن باشد.

 به نوع لاک خود توجه کنید:

لاک‌هایی که که انتخاب می‌کنید باید دارای مواد مغذی و حالت دهنده باشند. نباید مواد افزودنی خشک‌ کننده مانند تولوئن، کافور و فرمالدئید داشته باشد. حتی زمانی که از لاک پاک کن استفاده می‌کنید مطمئن شوید که از پاک‌کننده و پوشش پایه بهتری استفاده می‌کنید.

 از تقویت‌ کننده ناخن استفاده کنید:

یک تقویت‌ کننده ناخن‌های شما را قوی‌تر می‌کند که به نوبه خود منجر به ناخن‌های بلندتر، قوی‌تر و سالم‌تر می‌شود. مواد تقویت‌ کننده ناخن مانند اسید‌های آمینه، ویتامین B و ویتامین E سلامت ناخن را تضمین می‌کنند.

از درمان‌های خانگی استفاده کنید:

درمان‌های خانگی بی‌شماری برای رشد سریع‌تر ناخن‌ها در خانه وجود دارد. این کار از موادی که به راحتی در خانه شما در دسترس هستند مانند لیمو، روغن نارگیل، روغن زیتون یا پرتقال شروع می‌شود. اگر به طور مداوم استفاده شوند تاثیر مثبتی بر رشد و سلامت ناخن‌ها خواهند داشت. همچنین باید برخی از مواد غذایی مغذی مانند تخم مرغ، لوبیا، جو دوسر، تخمه آفتابگردان، سالمون، زغال اخته را در رژیم غذایی خود بگنجانید تا ناخن‌های سالم‌تر، قوی‌تر و بلندتر داشته باشید.

نتیجه‌گیری:

گاهی اوقات خانم‌ها به این فکر می‌کنند که چگونه ناخن‌های خود را سریع‌تر در خانه رشد دهند و این کار چندان سختی هم نیست. با کمی هوشیاری در مورد بهداشت و سلامت ناخن‌های خود می‌توانید به نتایج دلخواه خود برسید. اگر ناخن‌ها به دلیل برخی از مشکلات سلامتی در بدن آسیب نبینند داشتن ناخن‌های بلند با نکاتی از متخصصان پوست و چند درمان خانگی بسیار آسان است. رژیم غذایی فرد نیز نقشی حیاتی در سلامت ناخن دارد و باید به آن اهمیت داد.

 

منبع:

parenting.firstcry.com

 

ایجاد لکه‌ها در پوست تیره‌تر در دوران بارداری رایج است و وضعیتی به نام ملاسما یا کلواسما نام دارد. ملاسما گاهی اوقات به عنوان ماسک بارداری نیز شناخته می‌شود زیرا لکه‌ها معمولاً در اطراف لب بالایی، بینی، استخوان گونه و پیشانی به شکل ماسک ظاهر می‌شوند. همچنین ممکن است لکه‌های تیره روی گونه‌ها، در امتداد خط فک یا روی ساعد و سایر قسمت‌های بدنتان که در معرض نور خورشید هستند ایجاد شود. علاوه بر این پوستی که قبلاً رنگدانه بیشتری داشت مانند نوک سینه، کک و مک، اسکار و پوست اندام تناسلی شما ممکن است در دوران بارداری حتی تیره‌تر شود. این امر همچنین در مناطقی که اصطکاک رایج است مانند زیر بغل و داخل ران شما اتفاق می‌افتد.

علت وجود ملاسما چیست؟

ملاسما ممکن است در اثر تغییرات هورمونی در دوران بارداری ایجاد شود که باعث افزایش موقتی در میزان ملانین تولید شده در بدن شما می‌شود. ملانین ماده طبیعی است که به مو، پوست و چشم‌ها رنگ می‌دهد و قرار گرفتن در معرض نور خورشید نیز نقش موثری دارد. زنانی که رنگ‌های تیره‌تری دارند بیشتر از زنان با پوست روشن‌تر به ملاسما مبتلا می‌شوند. همچنین اگر ملاسما در خانواده شما وجود داشته باشد احتمال ابتلا به آن بیشتر است.

آیا تیرگی‌های پوست به ملاسما مربوط می‌شود؟

همان افزایش تولید ملانین که باعث ایجاد لکه‌های ملاسما در صورت شده باعث ایجاد خط سیاه یا خط تیره‌ای می‌شود که ممکن است متوجه آن روی شکم خود شوید. خط سیاه احتمالاً چندین ماه پس از زایمان به رنگ قبل از بارداری خود محو می‌شود اما ممکن است به طور کامل ناپدید نشود.

چگونه از بدتر شدن ملاسما در دوران بارداری جلوگیری کنیم؟

همه تغییرات در رنگدانه‌های پوستی ناشی از ملاسما معمولاً پس از زایمان به خودی خود ناپدید می‌شوند اما شما می‌توانید چند کار را برای به حداقل رساندن لکه‌های تیره روی پوست در دوران بارداری انجام دهید:

از ضدآفتاب استفاده کنید:

این بسیار مهم است زیرا قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش خورشید (UV) باعث ایجاد ملاسما و تشدید تغییرات رنگدانه می‌شود. این امر حتی اگر پوست تیره‌ای داشته باشید نیز صادق است. اگرچه پوست تیره ملانین (رنگدانه) بیشتری نسبت به پوست روشن دارد و به سرعت آفتاب نمی‌سوزد اما برای محافظت از شما در برابر اشعه‌های مضر UV کافی نیست. وقتی بیرون هستید در صورت تغییر رنگدانه روی بازو‌ها یک کلاه لبه پهن و همچنین یک پیراهن آستین بلند بپوشید. زمانی را که زیر نور خورشید هستید به خصوص بین ساعت 10 صبح تا 2 بعد از ظهر از پوست خود در مقابل نور خورشید محافظت کنید.

اپیلاسیون نکنید:

استفاده از موم برای از بین بردن مو می‌تواند باعث التهاب پوست شود که ملاسما را بدتر می‌کند به ویژه در مناطقی از بدن که تحت تأثیر تغییرات رنگدانه قرار دارند.

 از مرطوب‌ کننده پوست استفاده کنید:

پاک‌کننده‌ها و کرم‌های صورت که پوست شما را تحریک می‌کنند ممکن است ملاسما را بدتر کنند.

کانسیلر بزنید:

اگر لکه‌های تیره شما را آزار می‌دهد فعلاً با استفاده از آرایش آن‌ها را بپوشانید. کانسیلر با ته رنگ سفید و زرد اغلب مناسبت‌تر است. شما همچنین می‌توانید از یک متخصص پوست مشاوره بگیرید. در دوران بارداری از محصولات سفید‌کننده پوست استفاده نکنید و در صورت شیردهی قبل از شروع آن‌ها با پزشک خود صحبت کنید.

آیا ملاسما بعد از بارداری هم ادامه دارد؟

لکه‌های تیره احتمالاً ظرف یک سال پس از زایمان محو می‌شوند و پوست شما باید به سایه طبیعی خود بازگردد اگرچه گاهی اوقات تغییرات هرگز به طور کامل از بین نمی‌روند. برای برخی از زنان دارو‌های ضد بارداری حاوی استروژن (مانند قرص، چسب و حلقه واژینال) نیز می‌توانند در ایجاد ملاسما نقش داشته باشند. اگر چند ماه پس از زایمان پوست شما هنوز لکه دار است و شما را آزار می‌دهد با پزشک یا متخصص پوست در مورد گزینه‌های درمانی ملاسما صحبت کنید. اگر در حال شیردهی هستید یا قصد دارید به زودی باردار شوید به پزشک خود اطلاع دهید و قبل از استفاده از هر گونه درمان بدون نسخه با او مشورت کنید. در هر صورت با استفاده از کرم ضد آفتاب، پوشیدن لباس محافظ و دور ماندن از آفتاب به محافظت از پوست خود در برابر نور خورشید ادامه دهید.

آیا لکه‌های تیره روی پوست در دوران بارداری نشانه بیماری است؟

انواع خاصی از تغییر رنگ پوست می‌تواند نشانه سرطان پوست یا سایر مشکلات پزشکی باشد. اگر تغییراتی در رنگدانه‌های پوست و همچنین درد، حساسیت، قرمزی یا خونریزی دارید یا اگر متوجه تغییر در رنگ، شکل یا اندازه خال شدید با پزشک خود تماس بگیرید. ممکن است برای تشخیص و درمان مناسب به متخصص پوست ارجاع داده شوید.

 

منبع:

www.babycenter.com

 

طاسی معمولاً با نازک شدن مو‌ها در امتداد پیشانی ایجاد می‌شود. مردان مبتلا به MPB از اواسط دهه بیست تا اواسط سی سالگی متوجه نازک شدن مو‌های جلو می‌شوند. افرادی که تحت تأثیر MPB قرار می‌گیرند معمولاً با افزایش سن شاهد ریزش موی پیشرونده خواهند بود و تخمین‌زده می‌شود که بیش از 50٪ از مردان بالای 50 سال تا حدی تحت تأثیر قرار می‌گیرند. همه این‌ها به هورمونی به نام دی هیدروتستوسترون یا DHT برمی گردد. اگر از MPB رنج می‌برید بدن شما به طور طبیعی DHT بیشتری تولید می‌کند که محصول جانبی تستوسترون است. DHT مسئول کوچک شدن فولیکول‌های مو تا جایی است که موی کمتری تولید می‌شود. مو‌های جلوی سر اغلب اولین موردی هستند که تحت تأثیر قرار می‌گیرند و در نتیجه مو‌های جلو نازک می‌شوند و به دنبال آن خط رویش مو کاهش می‌یابد.

چه عواملی باعث ریزش موی جلوی سر می‌شود؟

 آلوپسی آره آتا:

آلوپسی آره آتا وضعیتی می‌باشد که در هر سنی ممکن است رخ دهد. با این حال اکثر افراد در سال‌های کودکی خود دچار این بیماری می‌شوند یا علائمی از آن را می‌بینند. این علائم شامل ریزش موی تکه‌ای (از جمله ریزش مو در قسمت جلوی سر) است که در اثر حمله بدن به فولیکول‌های موی تصادفی ایجاد می‌شود. اگر یکی از اعضای نزدیک خانواده آن را داشته باشد در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به آلوپسی آره آتا هستید. خبر خوب این است که مو‌ها می‌توانند دوباره رشد کنند.

تلوژن افلوویوم:

تلوژن افلوویوم با ریزش موی بیش از حد همراه است که می‌تواند ناشی از تغییر در رژیم غذایی، استرس، دارو‌ها و بیماری باشد و معمولاً بعد از چند ماه خود به خود برطرف می‌شود. هیچ درمانی برای این وضعیت وجود ندارد. چرخه مو سه مرحله دارد:

• فاز آناژن که به عنوان فاز رشد نیز شناخته می‌شود
• فاز کاتاژن که به عنوان فاز انتقالی نیز شناخته می‌شود
• فاز تلوژن که به عنوان فاز استراحت شناخته می‌شود

 

چه عواملی باعث نازک شدن موی سر می‌شود؟

 شرایط پزشکی:

تصور می‌شود که سایر بیماری‌ها مانند بیماری عروق کرونر قلب و سرطان پروستات با ریزش مو ارتباط داشته باشند اگرچه اطلاعات پزشکی دقیقی که آن‌ها را به هم مرتبط می‌کند اما در حال حاضر قطعی نیست. برخی از سرطان‌ها نیز ممکن است باعث ریزش مو در برخی از مردان شوند و بسیاری از درمان‌های سرطان مانند شیمی‌درمانی به آسیب رساندن به مو‌ها منجر به ریزش یا طاسی می‌شوند. شرایط پزشکی زیر ممکن است باعث تشدید پیشرفت ریزش مو در جلوی پوست سر شود:

• اختلالات تیروئید
• پسوریازیس پوست سر
• لوپوس
• درماتیت سبورئیک

 استرس و اضطراب :

استرس و اضطراب نقش زیادی در تشدید ریزش مو برای بسیاری از مردان ایفا می‌کند. خجالت یا افسردگی ناشی از شروع نازک شدن مو می‌تواند یک چرخه معیوب ایجاد کند که منجر به ریزش سریع مو‌ها از جمله مو‌های جلویی می‌شود. وجود این سطوح بالا می‌تواند بر سلامت مو تاثیر منفی بگذارد.

 دارو:

دارو‌هایی مانند دارو‌های ضد افسردگی می‌توانند به ریزش مو کمک کنند. به طور معمول فولیکول‌های مو تقریباً دو سال قبل از وقفه کوتاهی در مرحله «تلوژن» به طور پیوسته رشد می‌کنند. در طول این چرخه رشد مو به مدت سه ماه روی فولیکول باقی می‌مانند و پس از فعال شدن مجدد فولیکول می‌ریزند. دارو‌هایی مانند فلوکستین، لیتیوم و همچنین سایر دارو‌های ضد افسردگی سه حلقه‌ای ممکن است باعث آزاد شدن مو‌ها در ابتدای چرخه تلوژن در مقابل انتهای آن شوند. سایر دارو‌هایی که ممکن است بر سلامت مو تاثیر بگذارند عبارتند از:

• داروی تیروئید
• شیمی درمانی
• داروی کلسترول
• سرکوب‌کننده‌های ایمنی
• داروی صرع
• دارو‌های کاهش وزن
• درمان نقرس

 سن:

طاسی پیشانی مردان با افزایش سن ایجاد می شود. در حالی که اکثر مردان با افزایش سن کاهش طبیعی ضخامت مو‌های خود را تجربه می‌کنند این تنها MPB نیست که باعث ریزش مو با افزایش سن می‌شود. با افزایش سن فولیکول‌های مو کاهش می‌یابد و مو‌های نازک‌تری تولید می‌کنند و در نهایت بدون مو می‌شوند. مو‌های جلو اغلب اولین موردی هستند که تحت تأثیر قرار می‌گیرند.

 کمبود ویتامین D:

کمبود ویتامین D معمولاً با ریزش مو همراه است. اگرچه هیچ تحقیق قطعی وجود ندارد اما ممکن است ارتباطی بین کمبود ویتامین D و شروع آلوپسی آره آتا وجود داشته باشد. اگر متوجه شدید که از خستگی مزمن، نوسانات خلقی یا ضعف بیش از حد عضلانی رنج می‌برید ممکن است بخواهید سطح ویتامین D خود را بررسی کنید.

 

منبع:

www.chemistclick.co.uk

 

 با رژیم غذایی متعادل به رشد مو‌های خود کمک کنید:

تغذیه صحیح نیز یک درمان مهم ریزش مو است. مو‌های شما برای رشد به پروتئین نیاز دارند بنابراین مطمئن شوید که پروتئین کافی در رژیم غذایی خود دریافت می‌کنید و این پروتئین از منابع سالم مانند گوشت بدون چربی و تخم مرغ تأمین می‌شود. این فقط مو‌های روی سر شما نیستند که از درمان‌های رشد مو سود می‌برند. ویتأمین B۶ یک ویتأمین ضروری برای ریزش مو است و در صورت عدم مصرف به موقع ویتأمین‌های رشد مو درمان‌های رشد مو به تعویق می‌افتد.  غذا‌های غنی از ویتأمین B۶ عبارتند از: گوشت بدون چربی، ماهی، عدس، موز، آجیل و لوبیا. مکمل‌های ویتأمین رشد مو نیز برای درمان ریزش مو موجود است.

 از مکمل استفاده کنید:

مکمل‌های ویتأمین C رشد مو نیز از ویتأمین‌های مهم ریزش مو هستند. بسته به شدت علائم ریزش مو و اینکه می‌خواهید درمان رشد مو تا چه حد پیش رود مکمل‌های ویتأمین C ریزش مو را می‌توان به صورت خوراکی یا موضعی مصرف کرد. سایر ویتأمین‌هایی را که می‌توانید برای سلامت مو مصرف کنید شامل روی، بیوتین و مکمل‌های رشد مو ویتأمین E است. بسیاری پزشکان برای درمان‌های ریزش مو یک رژیم مکمل ویتأمین رشد مو را برای بهترین نتیجه توصیه می‌کنند.

 به شامپوی خود توجه کنید:

همه ما هر روز مو‌های خود را می‌شوییم اما پزشکان پوست و مو  پیشنهاد می‌کنند که مو‌های خود را هر روز نشویید. ریزش مو توسط آنزیم‌های موجود در پوست سر ایجاد می‌شود و درمان‌های رشد مو می‌توانند در صورت شستشوی بیش از حد مو رشد مو را کاهش دهند. هنگامی که مو‌های خود را می‌شویید مطمئن شوید با شامپویی که برای مو‌های خشک یا آسیب دیده طراحی شده است آن‌ها را شست و شو می‌دهید. برای افزایش تراکم مو حتماً از نرم‌کننده استفاده کنید.  استفاده از گزینه‌های شامپوی ضخیم‌کننده رشد مو نیز هنگام تلاش برای داشتن مو‌های سالم مفید است. این شامپو‌ها معمولاً حاوی مواد طبیعی هستند که به مو‌ها کمک می‌کنند تا براق‌تر و درخشان‌تر به نظر برسند.  بسیاری از مردم ترجیح می‌دهند حداقل سه بار در هفته از شامپو‌های رشد مو استفاده کنند که در بلند شدن مو‌ها مؤثر هستند.  برای گرفتن بهترین نتیجه سعی کنید از شامپو‌هایی استفاده کنید که به طور خاص برای تقویت رشد مو طراحی شده‌اند.

مو‌های خود را مرتباً کوتاه کنید:

در صورتی که مو‌ها به‌طور مرتب در هنگام مشاهده نوک‌های شکاف شده کوتاه شوند رشد مو‌ها تسریع می‌شود. کوتاه کردن مو همچنین باعث می‌شود مو‌ها پرتر به نظر برسند و علائم ریزش مو را کاهش می‌دهند. اگر مو به طور منظم کوتاه نشود مو نازک‌تر می‌شود و درمان رشد مو کمتر مؤثر است. در این مورد درمان‌های رشد مو باید با کوتاه کردن مو همراه شود تا بهترین نتیجه را از محصولات رشد مو به دست‌آورید. شما می‌توانید نحوه کوتاه کردن مو‌ها را در خانه یاد بگیرید یا به آرایشگاه مراجعه کنید.  

 ورزش کنید:

نه تنها ورزش می‌تواند به کاهش استرس کمک کند بلکه ریزش مو نیز می‌تواند با رشد مجدد مو کند شود. ورزش به رشد سریع و ضخیم مو کمک می‌کند زیرا فولیکول‌های مو با درمان‌های رشد مجدد مو تقویت می‌شوند. ورزش همچنین علائم طاسی را کاهش می‌دهد بنابراین توصیه می‌شود از درمان‌های رشد مو همراه با تمرینات رشد مو استفاده شود. ورزش منظم می‌تواند به رشد بیشتر و پرتر شدن مو‌ها کمک کند بنابراین فراموش نکنید که درمان رشد مو را در کنار تمرینات رشد مو برای درمان ریزش مو که بهترین نتیجه را به همراه دارد انجام دهید.

خواب کافی داشته باشید:

نخوابیدن کافی می‌تواند باعث رشد کند مو شود. برای تحریک رشد مو مو‌ها باید با سرعت طبیعی خود رشد کنند بنابراین مهم است که ۶ تا ۸ ساعت خواب با کیفیت در شب داشته باشید. خواب باکیفیت نیز استرس را کاهش می‌دهد و در صورت عدم استرس مو‌ها کمتر دچار ریزش می‌شوند.

 

از چه روغن‌هایی برای رشد مو استفاده کنیم؟

روغن رزماری:

رزماری گیاهی است که در گذشته برای درمان ریزش مو و ضخیم شدن مو مورد استفاده بوده است. ضخیم شدن مو با روغن رزماری با تحریک فولیکول‌های مو به رشد مو‌ها ضخیم‌تر و پرتر می‌شود. از روغن رزماری می‌توان برای تحریک رشد مو و کاهش ریزش مو استفاده کرد. برای گرفتن بهترین نتیجه  یک یا دو بار در هفته از مقدار کمی اسانس رزماری روی پوست سر خود به عنوان بخشی از روال رشد مو استفاده کنید.

 روغن نعناع:

نعناع فلفلی گردش خون سالم پوست سر را تحریک می‌کند. گردش خون سالم از شوره سر جلوگیری می‌کند و باعث ایجاد قفل‌های سریع‌تر و سالم‌تر می‌شود که پرتر و ضخیم‌تر هستند. برای گرفتن بهترین نتیجه سعی کنید از یک یا دو قطره روغن نعناع در شامپو خود استفاده کنید.

نتیجه‌گیری:

درمان‌های رشد مو تنها یک یا دو دقیقه از زمان شما را در روز می‌گیرد اما درمان رشد مو به مرور زمان افزایش می‌یابد و اگر از مو‌ها به طور منظم مراقبت شود مو‌ها سریع‌تر رشد می‌کنند و ضخیم‌تر رشد خواهند کرد. برای رشد مجدد مو که می‌تواند ماندگاری طولانی داشته باشد این نکات را در برنامه روزانه خود بگنجانید.

 

منبع:

nexym.com

احتمالاً شنیده‌اید که چگونه نور آبی می‌تواند به چشم و کیفیت خواب شما آسیب برساند. اخیراً محصولات مراقبت از پوست نیز وارد قفسه‌ها شده‌اند و ادعا می‌کنند که از پوست ما در برابر اثرات مضر نور آبی محافظت می‌کنند. صفحه نمایش‌های دیجیتال از جمله تلفن‌های همراه، رایانه‌ها، لپ تاپ‌ها و تلویزیون‌ها همگی منابع اضافی نور آبی هستند. تحقیقات در مورد این موضوع محدود است، اما کارشناسان موافقند که انرژی کمتر و طول موج طولانی‌تر در نور آبی می‌تواند به عمق پوست نفوذ کند تا اشعه ماوراء بنفش (UV) که می‌تواند باعث سرطان پوست شود. یکی از رایج‌ترین تأثیرات پوستی در معرض نور آبی، هایپرپیگمانتاسیون است که باعث تیره شدن یا رنگ متفاوت پوست می‌شود. همچنین نشان داده شده است که باعث پیری زودرس، تجزیه کلاژن و اختلال در عملکرد سد پوستی می‌شود.

نور آبی تا چه حد مضرر است؟

قرار گرفتن در معرض نور ساطع شده از دستگاه‌های الکترونیکی روی سلول‌های پوست انسان حتی در صورت قرار گرفتن در معرض کوتاه مدت می‌تواند تولید گونه‌های اکسیژن فعال را افزایش دهد که منجر به پیری می‌شود. میزان نور آبی مصنوعی ساطع شده در طول استفاده معمولی از دستگاه‌های الکترونیکی به اندازه کافی برای ایجاد اثرات مضر روی پوست نیست. بر اساس این مطالعات گذراندن یک هفته کامل و بدون وقفه در مقابل یک‌مانیتور در فاصله ۳۰ سانتی‌متری از صفحه نمایش از نظر جلوه‌های نور آبی مانند یک دقیقه بیرون از خانه در یک روز آفتابی تابستان است.

استفاده از نور آبی چه مزایایی دارد؟

نور آبی زمانی که در تنظیمات انرژی کمتر استفاده می‌شود می‌تواند برای درمان لکه‌های پوستی پیش سرطانی و پسوریازیس استفاده شود. اما باید در کنار سایر دارو‌ها استفاده شود. ما همچنین می‌دانیم که همین نور به تنهایی بدون هیچ گونه داروی اضافی می‌تواند باعث قرمزی، افزایش رنگدانه‌های نامنظم به ویژه در انواع پوست‌های تیره شود و همچنین می‌تواند برخی بیماری‌های پوستی حساس به نور از جمله واکنش به برخی دارو‌ها را تشدید کند.

چگونه از پوست خود در برابر نور آبی محافظت کنیم؟

در حالی که باید تحقیقات بیشتری در مورد نور آبی ساطع شده از صفحه نمایش‌های دیجیتال انجام شود اما در کل باید از پوست خود در برابر نور آبی ناشی از قرار گرفتن در معرض نور خورشید محافظت کنیم. کرم‌های ضد آفتاب شیمیایی سنتی اغلب از نور آبی محافظت نمی‌کنند. از سوی دیگر ضد آفتاب‌های فیزیکی به ویژه آن‌هایی که حاوی اکسید روی هستند محافظت در برابر نور آبی و همچنین محافظت در برابر نور UVA و UVB را در مقایسه با ضد آفتاب‌های شیمیایی افزایش می‌دهند. اکسید‌های آهن به جلوگیری از نور آبی به روشی مشابه ضد آفتاب کمک می‌کنند در حالی که آنتی اکسیدان‌های موجود در برخی از سرم‌های موضعی با کیفیت به جلوگیری از رادیکال‌های آزاد کمک می‌کنند. در عین حال مرطوب‌کننده‌ها به آبرسانی پوست و بازسازی سد پوستی کمک می‌کنند که ممکن است در اثر نور آبی آسیب ببیند.

منبع:

www.verywellhealth.com

یکی از دلایل اصلی ریزش مو کمبود ویتأمین B۶ است. غذا‌هایی مانند غلات غنی شده و سبزیجات (لوبیا) حاوی ویتأمین B هستند. گوشت‌هایی مانند مرغ، تن ماهی و گوشت گاو بدون چربی نیز منابع خوبی از مواد مغذی برای مو هستند. در کنار این راهکار‌ها خوردن غذا‌های سالم، ورزش زیاد و خوابیدن همگی بخشی از روند رشد مو هستند. هنگامی که مو‌های شما شروع به شکستن می‌کند می‌تواند باعث شود که نسبت به ظاهر خود احساس بدی داشته باشید. وقتی مو خیس است از محصولاتی مو مانند ژل مو و اسپری مو استفاده کنید. این محصولات مراقبت از مو کمک می‌کنند تا مو‌ها سریع‌تر خشک شوند و از وز شدن مو‌ها جلوگیری می‌کنند. اگر ریزش مو در حال حاضر اتفاق افتاده است بیوتین را به عنوان مکمل مو مصرف کنید. بیوتین مو را تقویت می‌کند و رشد سلول‌های مو را تشویق می‌کند. با این حال رشد مو ممکن است چندین ماه طول بکشد تا اینکه قابل مشاهده باشد.

چگونه از ریزش مو جلوگیری کنیم؟

 علت را پیدا کنید:

یکی از اولین کار‌هایی که باید هنگام نازک شدن مو‌هایتان انجام دهید این است که در وهله اول بفهمید که چه چیزی باعث این امر شده است. ریزش مو می‌تواند به دلایل مختلفی ایجاد شود از اشتباهات ساده مراقبت از مو گرفته تا شرایط پزشکی. هنگامی که علت را شناختید می‌توانید راهکار‌هایی را در مورد آن انجام دهید و از ادامه آن جلوگیری کنید.

– درمان‌های هورمونی را دنبال کنید:

مو‌ها اغلب به دلیل عدم تعادل هورمونی دچار ریزش می‌شوند. هنگامی که مو نازک می‌شود ریزش مو می‌تواند به دلیل مشکلات تیروئید، فشار خون بالا، ریزش موی مرتبط با بارداری یا سطوح غیر طبیعی تستوسترون در زنان و مردان باشد. درمان‌های هورمونی بسته به علت ریزش مو در هر مورد متفاوت است. به عنوان مثال کرم‌های حاوی پروژسترون اغلب برای ریزش مو در ارتباط با تغییر هورمون‌ها تجویز می‌شوند. گاهی اوقات به دلیل سطح بالای تستوسترون از دارو‌های ضد بارداری خوراکی برای ریزش مو استفاده می‌شود. اگر مو‌ها نازک شده و ریزش مو شروع شده است حتماً با متخصص پوست و مو مشورت کنید.

 از اتو مو و سشوار استفاده نکنید:

این نه تنها آسیب فولیکول‌های مو را افزایش می‌دهد بلکه باعث می‌شود مو‌ها به مرور زمان خشک و شکننده شوند. هنگام استفاده از ابزار‌های مو همیشه از محصولات مو مانند اسپری مو و ماسک مو استفاده کنید. این محصولات مراقبت از مو مو‌ها را کمتر در معرض آسیب مو و ریزش مو قرار می‌دهند.

 پوست سر را ماساژ دهید:

اگر مو‌ها در حال شکستن هستند و ریزش مو شروع شده است هر روز با چند قطره روغن گیاهی پوست سر را ماساژ دهید. نشان داده شده است که روغن‌های گیاهی در برخی موارد از نازک شدن مو جلوگیری می‌کنند. از روغن نارگیل، روغن بادام یا روغن کرچک برای درمان مو استفاده کنید. این روغن‌های مراقبت از مو در صورت استفاده منظم می‌توانند مو‌ها را نرم‌تر و قابل کنترل‌تر کنند. حتماً ماساژ‌های منظم پوست سر انجام دهید زیرا ثابت شده است که رگ‌های خونی زیر پوست را گشاد می‌کند و جریان خون را بهبود می‌بخشد.

 پوست سر را نخارانید:

روغن‌های گیاهی یکی از بهترین روش‌ها برای درمان مشکلات پوست سر است و از دانه‌های طبیعی استخراج می‌شوند. روغن آرگان از اسید‌های چرب مانند اولئیک، میریستیک و اسید لینولئیک تشکیل شده است. این روغن مو با تقویت ریشه مو و تحریک رشد مو به کنترل ریزش مو کمک می‌کند. شما می‌توانید برای درمان سوزن سوزن شدن پوست سر به دلیل خشکی پوست یا صرفاً به دلیل وجود بیش از حد روغن مو در پوست سر از این روش‌های طبیعی استفاده کنید. روغن درخت چای یک راه خوب برای جلوگیری از نازک شدن مو است زیرا ریزش مو را کاهش می‌دهد. این سرم مراقبت از مو را می‌توان قبل از شستن یا حالت دادن به مو‌ها استفاده کرد.  

 به نوع مو توجه کنید:

هنگامی که مو‌های شما خشک است ساقه‌های مو شکننده‌تر شده و شکستگی مو رخ می‌دهد. برای جلوگیری از آسیب احتمالی هفته‌ای یکبار از ماسک موی طبیعی استفاده کنید تا مو‌ها دوباره نرم و قوی شوند. ماسک مو را می‌توان در خانه با استفاده از موادی مانند زرده تخم مرغ یا سس مایونز مخلوط با روغن زیتون یا روغن موی نارگیل تهیه کرد. ماسک مو را روی مو‌ها بمالید و بگذارید حداقل ۲۰ دقیقه بماند قبل از اینکه مو‌ها را کاملاً با آب بشویید.

 زیاد به مو‌ها دست نزنید:

تریکوپتیلوزیس عارضه‌ای است که در اثر کشیدن بیش از حد مو ایجاد می‌شود که باعث ریزش پوست سر می‌شود. اگر فردی مو‌های بلند یا چتری دارد که مرتباً آن‌ها را لمس می‌کنند می‌تواند منجر به ریزش مو‌های شما شود. بنابراین سعی کنید به محض مشاهده هر گونه مشکل کشیدن مو را متوقف کنید. زمانی که ساقه‌های مو نزدیک به هم باشند مو سالم‌تر خواهند بود. هنگامی که مو به دفعات از جای خود کنده می‌شود آسیب می‌بیند. این آسیب باعث ضعیف شدن مو‌ها و ریزش مو می‌شود.

 

منبع:

nexym.com

 از گره خوردن مو جلوگیری می‌کند:

همانطور که در خواب غلت می‌زنیم تار‌های مو به یکدیگر گره می‌خورند و فردای آن شب به سختی از هم باز می‌شوند. برای جلوگیری از این مشکل توصیه می‌شود قبل از خواب مو‌های خود را با یک کلاه ساتن بپوشانید.

مو‌ها را مرطوب نگه می‌دارد:

ملافه‌های ما بیشتر از موادی مانند پنبه که جاذب هستند ساخته می‌شوند. وقتی در طول شب روی آن‌ها می‌خوابیم رطوبت را از تار‌های مو جذب می‌کنند و خشک می‌شوند. از آنجایی که مو‌های خشک مستعد آسیب هستند همیشه به دنبال راه‌هایی باشید تا موها طراوت خود را از دست ندهند.کاپوت باعث می‌شود که تمام مواد مرطوب‌کننده‌ای که به مو اضافه شده‌اند در مو باقی بمانند.

 موخوره را کاهش می‌دهد:

مو‌های طبیعی به ویژه اگر روی پارچه‌های پنبه‌ای باشند مستعد وز شدن هستند. هر بار که در خواب غلت می‌زنیم تار‌های مو به رشته‌های نخ روی بالش ما ساییده می‌شوند به خصوص اگر از پنبه ساخته شده باشد و باعث ایجاد اصطکاک می‌شود. این می‌تواند به مو‌های شما استرس وارد کند و منجر به وز شود. برای به حداقل رساندن موخوره باید میزان اصطکاک تار‌های موی خود را کاهش دهید. اینجاست که کلاه ساتن به کارتان می‌آید. ساتن یک ماده صاف و لغزنده است و باعث وز شدن نخواهد شد.

مدل مو را حفظ می‌کند:

پوشاندن مو‌هایتان با کلاه ساتن باعث می‌شود که مو‌هایتان به طور ایمن جمع شود. به این ترتیب مدل‌های فر و بافته شما برای مدت طولانی‌تری خوب به نظر می‌رسند.

 از ملافه‌ها در برابر محصولات مو محافظت می‌کند:

یکی از مزایای نادیده گرفته شده کاپوت ساتن تمیز نگه داشتن ملافه‌ها است. با استفاده از کاپوت ساتن هنگام خواب مانعی بین مو‌ها و ملافه‌های شما ایجاد می‌شود. در نتیجه ملافه‌های شما محصولاتی را که روی مو‌های خود استفاده کرده‌اید جذب نمی‌کند و این به تمیز نگه داشتن ملافه‌های شما کمک می‌کند.

حالت استایل مو را عوض نمی‌کند:

مطمئن شوید که مو‌های خود را به صورت بافت بسته‌اید و سپس آن را با یک کلاه ساتن پوشانده‌اید. وقتی صبح کلاه ساتن را در بیاورید حالت دادن به مو‌هایتان راحت‌ترخواهد شد.

 از جوش صورت جلوگیری می‌کند:

وقتی بدون کلاه می‌خوابید محصولات مو به راحتی می‌توانند به صورت شما راه پیدا کنند. این ممکن است با تماس مستقیم مو با صورت شما یا جذب محصولات توسط روبالشی جایی که صورت شما در تمام طول شب روی آن خوابیده است اتفاق بیفتد. محصولات مو همیشه روی پوست بی‌خطر نیستند. آن‌ها ممکن است حاوی مواد شیمیایی سمی باشند که می‌تواند برای پوست صورت شما تحریک‌کننده باشد و باعث ایجاد جوش شود. یک کلاه ساتن تضمین می‌کند که محصولات مو به صورت شما برخورد نمی‌کند.

منبع:

lovingkinkycurls.com