برچسب: دانستنی ها

زوری غذا دادن به کودک ممنوع

همه ی ما به عنوان والدین، می خواهیم فرزندان مان تغذیه مطلوبی داشته باشند که بدین منظور لازم است یک وعده غذایی مناسب و متعادل را برایشان فراهم کنیم. با این حال، غذا دادن به کودک می تواند یک کار دشوار باشد خصوصا اگر او تمایلی به خوردن غذای مورد نظر نداشته و امتناع کند، که در چنین شرایطی والدین معمولا به زور متوسل می شوند و این ممکن است عواقب ناخوشایندی را به همراه داشته باشد. اگر می خواهید از عواقب اجباری غذا دادن به کودک با خبر شوید، از خواندن این قسمت از سبک زندگی بیا نی نی غافل نشوید.

زوری غذا دادن به کودک به چه معناست ؟

تامین غذا و غذا دادن به کودک کاری است که همه والدین می خواهند انجام دهند اما گاهی اوقات برای این کار به زور متوسل می شوند. مواردی که در ادامه ذکر شده است نشان از زوری غذا دادن به کودک می باشد:

• تصمیم گیری درباره میزان غذا، زمان و آنچه که کودک باید بخورد
• زیاد غذا دادن به کودک حتی اگر آن را دوست نداشته باشد
• مقایسه کودک با بچه های دیگر
• باج دادن به او برای خوردن غذا یا پیشنهاد یک غذای ناسالم
• نادیده گرفتن در خواست کودک برای کم غذا خوردن یا موکول کردن آن به زمانی دیگر

دلیل ؛ چرا والدین به اجبار به فرزندان خود غذا می دهند ؟

هر آنچه که تربیت صحیح فرزندان را تضمین کند بر عهده والدین است و تامین غذا و تغذیه نیز یکی از آن هاست. در ادامه دلایل این که چرا والدین گاهی اوقات به زور متوسل می شوند آورده شده است:

1- تمام کردن آنچه در ظرف است

بیشتر ما این تصور را داریم که آنچه در بشقاب است باید خورده شود اما در مورد بچه ها این گونه نیست زیرا آن ها فقط مقدار غذایی را می خورند که متناسب با گنجایش معده شان است.

2- اجبار موقع شناساندن غذاهای جامد

این یک اشتباه رایج تغذیه ای است که والدین هنگام شروع تغذیه با کودکان برای اولین بار مرتکب می شوند. هدف این نیست که کودک را مجبور کنید تا غذایی بخورد بلکه باید اجازه دهید او طعم غذای جدید را امتحان کند و در صورتی که آن را دوست داشت به طور کامل بخورد.

3- نگرانی این که کودک به اندازه کافی غذا نخورد

کودکان خردسال غالبا غذا می خورند اما معمولا مقدار غذایشان کم است. والدین فکر می کنند که ممکن است کودک شان غذای کافی نخورد یا از مواد مغذی کامل بهره مند نشود، بنابراین او را مجبور به تغذیه بیش از حد می کنند.

4- غذا گذاشتن در دهان کودکان بزرگ تر

بعضی از والدین تمایل دارند که خودشان به کودک غذا بدهند، حتی زمانی که آن ها به اندازه کافی رشد کرده باشند و خودشان هم می توانند این کار را بکنند و همین باعث پرخوری کودک خواهد شد.

5- درک نکردن نیاز های کودک

والدین معمولا فکر می کنند که بیشتر از آنچه فرزندان شان نیاز دارد آگاهی دارند و همین امر در مورد غذا نیز صدق می کند بنابراین، هنگامی که کودک از غذاخوردن امتناع می کند معمولا مجبور می شوند تا به زور به او غذا بدهند زیرا فکر می کنند کودک نیاز های بدن خود را درک نمی کند.

6- اجبار برای معرفی و خوردن غذاهای جدید

اغلب والدین وقتی یک میوه جدید، سبزی یا حتی یک غذای جدید را به کودک معرفی می کنند، او را مجبور به خوردن می کنند. آن ها فکر می کنند که مدام باید یک آیتم غذایی جدید به کودک داده شود تا بتواند طعم و مزه آن را بپسندد.

7- مقایسه با کودکان دیگر

والدین معمولا کودک خود را با دوست یا حتی فامیل هم سال او مقایسه می کنند و اگر آن ها غذای بیشتری بخورند، ممکن است احساس کنند که به خوبی فرزند شان تغذیه نمی کند بنابراین راهکار تغذیه اجباری را انتخاب می کنند.

8- برای ایجاد عادت های خوب

اگر غذای خاصی سالم است به این معنا نیست که حتما باید کودک خود را مجبور به خوردن آن کنید. اغلب والدین فکر می کنند که برای ایجاد عادت های خوب غذایی، باید کودکان خود را مجبور به خوردن برخی غذاها کنند حتی اگر خوردن آن را دوست ندارند.

عوارض جانبی زوری غذا دادن به کودک چیست ؟

اغلب والدین فکر می کنند که هر کاری از دستشان برآید برای تربیت فرزندشان انجام می دهند و غذا دادن نیز جزء لاینفک آن است. با این حال، از تغذیه اجباری باید اجتناب کرد که در غیر این صورت عوارضی را به همراه خواهد داشت که برخی از آن ها را در این بخش از بیا نی نی آورده ایم.

1- استفراغ

هنگامی که کودک را بر خلاف میل او تغذیه می کنید، ممکن است در نهایت با بیرون ریختن غذا یا استفراغ او مواجه شوید.

2- بیزاری از غذا

تغذیه اجباری ممکن است کودک را نه تنها از آن غذایی که ممکن است به او بدهید منزجر کند بلکه باعث ایجاد حس دافعه او نسبت به آن و سایر غذاها نیز خواهد شد.

3- کور کردن اشتها

کودکان نیز همانند ما وقتی احساس گرسنگی می کنند غذا می خورند اما گاهی والدین به درک این احساس توسط کودک شان شک دارند و او را وادار به غذا خوردن می کنند. همین باعث می شود تا اشتهای آن ها کور شود.

4- احساسات منفی

این گونه ممکن است که کودک نسبت به غذا و حتی والدینش احساس بد و منفی پیدا کند.

5- ایجاد عادت غذایی ناسالم

ممکن است کودک با بیزار شدن نسبت به غذای سالم، به عادات غذایی ناسالم روی آورد.

6- عدم کنترل غذایی

یکی از بدترین مضرات تغذیه اجباری کودکان نوپا یا خردسال این است که آن ها ممکن است کنترل عادات غذایی خود را از دست بدهند.

7- اختلالات در خوردن

با ادامه عدم کنترل غذایی در کودک، او ممکن است دچار اختلالات خوردن مانند بی اشتهایی، پر خوری و … شود.

8- ادامه دار شدن مشکلات خوردن

همزمان با رشد کودک، او حتی ممکن است غذای کمتری بخورد تا این که میل به غذای بیشتری داشته باشد.

9- دوست نداشتن مادام العمر غذا

کودک ممکن است انزجار طولانی مدت نسبت به غذا داشته باشد و تا بزرگسالی از غذا خوردن بیزار باشد.

10- کنترل والدین در مورد مواد غذایی منجر به مسائل مربوط به غذا خوردن می شود

وقتی والدین با زور به کودک خود غذا می دهند، ممکن است در نهایت باعث از دست رفتن احساس او و عدم کنترل زندگی شان شود که در نهایت مشکلات عزت نفس پایین کودک را به همراه خواهد داشت.

چگونه تحمیل غذا خوردن به کودک را متوقف کنیم؟

اجبار در غذا خوردن کودکان ممکن است منجر به بسیاری از مشکلات جسمی، عاطفی و فیزیولوژیکی شود بنابراین مهم است که درک کنید چرا به زور به او غذا می دهید و به دنبال دلیلی باشید که ممکن است باعث چنین رفتاری شود. اگر احساس می کنید کودک شما کمتر از خواهر و برادر خود غذا می خورد، از خوردن غذا امتناع می کند، بیشتر از آنکه غذا بخورد مشغول بازی است بسیار طبیعی است. شما باید آرامش خود را حفظ کنید و نترسید و در این مواقع اجازه دهید فرزندان تان احساس گرسنگی کنند و خودشان درخواست غذا بدهند.

آنچه می توانید انجام دهید تا کودک شما بدون آنکه او را مجبور کنید به درستی غذا بخورد:

• با کودک خود غذا بخورید
• هنگام معرفی غذای جدید صبور باشید
• اگر کودک حواسش پرت شد توجه او را دوباره جلب کنید
• در کل صبر پیشه کنید

برخی از سوالات متداول

1- اگر فرزندم بد غذاست باید او را مجبور به غذا خوردن کنم ؟

اگر فرزند شما بد خوراک است اولین کاری که باید کنید این است که دلیل اصلی را جویا شوید. این کار به شما کمک می کند تا با شرایط بهتر کنار بیایید. حتی اگر کودک مشغول چیزی شده است و زمان وعده های غذایی را فراموش می کند بهتر است او را تنها بگذارید تا هر زمان که احساس گرسنگی کرد، پیش شما بیاید.

2- چگونه می توان عادت غذایی سالم را در کودک بوجود آورد؟

جدا از این که شما باید الگوی خوبی برای کودک خود باشید، سعی کنید به او اجازه دهید تا در انتخاب وعده های غذایی تصمیم گیری کند و ترجیحات او را در نظر بگیرید. این کار می تواند به شما در ایجاد عادت غذایی خوب و سالم کمک کند.

مهم است که به کودک خود غذای سالمی بدهید اما این بدان معنا نیست که او را به اجبار تغذیه کنید.

اگر فرزند تان با غذا خوردن ارتباط سختی برقرار می کند می توانید با پزشک او مشورت کنید.

شیوه ی صحیح تشویق و ترغیب کردن کودک به درس خواندن

همه ما دوست داریم که کودکانمان را از هر جهت رشد و پرورش دهیم در نتیجه تلاش زیادی می کنیم تا آن ها را مودب، سالم و همچنین درس خوان بار بیاوریم اما شاید نتوانیم این انتظارات خود را عملی کنیم. به نظر شما چه راهکارهایی وجود دارد که بتوان کودک را ترغیب کرد تا درس بخواند؛ بدون این که او اعتراضی داشته باشند؟ در این قسمت از خانواده پلاس بیا نی نی روش های ترغیب کردن کودک در درس خواندن را که این روزها جزو نیازهای مهم تقریبا همه ی شماست به شما معرفی خواهیم کرد، با ما همراه باشید.

بهترین راهکار های تشویق فرزندتان به درس خواندن

1. نزدیک کودک بنشینید

بهترین کاری که می توانید برای انگیزه دادن به کودک برای درس خواندن انجام دهید، این است که هنگامی که او قصد مطالعه دارد، کنارش بنشینید و خودتان هم موبایل و لپ تاپ را کنار بگذارید. مثلا سعی کنید یک کتاب مطالعه کنید یا کارهای مربوط به شغل تان را انجام دهید.

2. برای نمره و درس به او استرس وارد نکنید

درست است که نمره خوب اهمیت دارد اما نباید بیش از حد خودتان را درگیر آن کنید. بهتر است که تمرکز او را بیشتر روی یادگیری قرار دهید. از کودک تان بخواهید که در مورد فعالیت هایی که در مدرسه انجام شده است، یک توضیح خلاصه به شما بدهد و ببینید که چه چیزی در مدرسه یاد گرفته است.

3. همیشه طرف کودک باشید

بیش از حد برای نمره ی بالا گرفتن به کودک تان فشار وارد نکنید و همیشه خیلی ملایم و مهربان با او صحبت کنید. سعی کنید که دیدگاه های او را هم بفهمید. کودک خود را برای درس خواندن به یک کودک مسئولیت پذیر تبدیل کنید اما این کار را با یک روش مثبت و با خوشرویی انجام دهید. هر گونه رفتار منفی ممکن است کودک را سرخورده کند و باعث شود که او در برابر شما جبهه بگیرد.

4. در مورد درس با او مباحثه داشته باشید

با کودک خود در مورد این که هر درس را در کلاس چگونه ارزیابی می کند، صحبت کنید. از او بپرسید که چه چیزی باعث می شود تا هنگام درس خواندن بیشتر حواسش را جمع کند و علاقه بیشتری پیدا کند. موضوعات مورد علاقه کودک را بشناسید. کلاس ها و معلم مورد علاقه اش را شناسایی کنید تا انگیزه او را افزایش دهید.

5. برنامه درسی درست کنید

هر کاری را باید از یک راه سیستماتیک انجام دهید تا بتوانید به نتایج مثبتی برسید. پس بهتر است یک برنامه درسی تهیه کنید و به آن پایبند باشید.

6. محیط را برای مطالعه مناسب کنید

حتماً اطمینان حاصل کنید که هیچ عامل حواس پرتی از جمله صدای بلند، تلویزیون، بازی خواهر و برادر و غیره حواس کودک شما را پرت نمی کند. پس سعی کنید یک محیط آرام را برای او فراهم کنید تا توجه و تمرکز کودک شما افزایش پیدا کند و علاقه به درس خواندن را از دست ندهد.

7. با معلم صحبت کنید

اگر شاهد نمره های بد دانش آموز در یک درس خاص بودید، بهتر است که با معلم ارتباط برقرار کنید و نگرانی هایتان را با او مطرح کنید. ارتباط معلم با والدین باعث می شود که پدر و مادر اطلاعات بیشتری در مورد ویژگی های یادگیری و اخلاقی کودک داشته باشند و بتوانند به او بیشتر کمک کنند.

8. استایل یادگیری کودک خود را دنبال کنید

بسیار مهم است ببینید که کودک شما با چه استایلی بهتر یاد می گیرد. مثلاً از طریق شنیدار، گفتار، دیدار و یا هر روش دیگری. در نتیجه سعی کنید برنامه درسی لش را بر اساس ترجیحات او تعیین کنید.

9. با یکدیگر اهدافی برای مطالعه داشته باشید

بهتر است که یک هدف دست یافتنی را تعیین کنید و در کنار هم برای آن تلاش کنید. این اهداف می توانند کوتاه مدت، میان مدت یا حتی طولانی مدت باشند تا بعد از دستیابی به هر کدام، انگیزه شما و کودک افزایش پیدا کند.

10. به نظرات و عقاید کودک گوش کنید

بسیار مهم است که به حرف های کودک گوش کنید و به او احترام بگذارید، حتی اگر احساس می کنید که حرف درستی نمی زند. گوش کردن به صدای کودک و عقاید او به شما کمک می کند تا اعتماد به نفس کودکتان را بالا ببرید. سپس او هم سعی می کند استدلالی صحبت کند.

11. به کودک کمک کنید که از شکست هایش، بیاموزد

شکست بخشی از زندگی است و پایان جهان نیست. حتی اگر نمره پایین هم می گیرد، نباید او را سرزنش کنید یا با همکلاسیانش مقایسه کنید. با این کار حس اعتماد به نفس را در او از بین می برید. پس کودک را تشویق کنید تا اشتباهاتش را بشناسد و از آن ها درس بگیرد.

12. کودک خود را بیشتر درگیر کنید

یکی از ایده های مناسب این است که هنگام خرید لوازم التحریر و یا حتی میز مطالعه و هر چیزی که مربوط به درس است، کودک خود را در نظر بگیرید و تا جایی که می توانید طبق سلیقه او عمل کنید تا انگیزه اش برای درس خواندن افزایش پیدا کند.

13. به دنبال تذکر نباشید

همه پدرها و مادر ها دوست دارند که از کودک خود محافظت کنند و همیشه بهترین ها را برای او می خواهند اما گاهی اوقات این دلسوزی باعث دستور دادن بیش از حد می شود و این که شما مدام در حال تایید غلط و درست او هستید. از انجام این کار خودداری کنید زیرا تذکر بیش از حد، کودک شما را بی انگیزه خواهد کرد.

14. موفقیت های او را تایید کنید

همه دوست دارند که در زندگی به جایی برسند، کودکان هم از این قاعده مستثنا نیستند. پس بسیار مهم است که حتی کوچکترین موفقیت های او را هم ببینید و بابت آن ها تشکر کنید. انجام این کار نه تنها او را خوشحال می کند، بلکه انگیزه او را به شدت بالا خواهد برد.

15. عادت به مطالعه داشته باشید

بسیار مهم است که عادت به مطالعه را در خود و در کودک تان ایجاد کنید. کودکانی هستند که از همان دوران کودکی علاقه مند به مطالعه می باشند و همیشه به دنبال وقت خالی برای انجام این کار هستند . در نتیجه به درس خواندن هم علاقه بیشتری نشان می دهند.

16. محکم و منظم باشید

در مطالب قبلی تریبت فرزند در بیا نی نی خواندید که داشتن نظم در زندگی به کودک شما یاد می دهد که او هم نظم داشته باشد و هدفش را دنبال کند. اصلا منظور ما این نیست که بیش از حد خشن رفتار کنید، بلکه سعی کنید با ایجاد عادات رفتاری صحیح در خودتان از جمله استحکام و نظم، یک فضای مطالعه مناسب و مثبت ایجاد نمایید.

17. به کودک رشوه ندهید

قدردانی و خرید جایزه یا هدیه، جنبه مثبت عادات مطالعه در کودک را ارتقا می دهد اما نباید به او رشوه بدهید. شاید باج دادن به کودک برای درس خواندن در کوتاه مدت، مشکل را برطرف کند اما این کار، انگیزه و شور لازم را برای درس خواندن در او ایجاد نمی کند.

18. داستان گویی را امتحان کنید

می توانید با روش داستان گویی، علاقه کودک را به مطالعه افزایش دهید. سعی کنید داستان های شفاهی هیجان انگیزی بخوانید و نکات یادگیری را در آن بگنجانید تا استرس کودک را نیز کاهش دهید و او را علاقه مند کنید.

19. زمان مطالعه را به یک زمان سرگرم کننده تبدیل کنید

بعضی از خانواده ها به اشتباه کودک خود را تنبیه می کنند و با خشونت از آن ها می خواهند که درس بخوانند. در نتیجه کودکان درس خواندن را یک راه مجازات می دانند اما به جای آن می توانید زمان درس خواندن را به یک تایم سرگرم کننده و پر از هیجان تبدیل کنید و از آن لذت ببرید. پس سعی کنید در کنار کودک، خودتان هم مطالعه کنید تا اینکه بخواهید او را تنها بگذارید.

20. به کودک کمک کنید

هر جایی که کودک نیاز به اصلاح اشتباه دارد، به او کمک کنید. سعی کنید مشکلات درسی اش را برطرف کنید. اگر چندین بار توضیح دادید و متوجه نشد، هرگز نباید عصبانی شوید. صبور باشید و خیلی آرام و ملایم مشکلات درسی اش را برطرف کنید. در نهایت این که هنگام درس خواندن نباید کوچکترین استرس و تنشی را در کودک ایجاد کنید زیرا قطعاً اعتماد بنفس و انگیزه او را برای تحصیل به شدت می کاهد.

21. تا حد امکان فرمان را به دست کودکتان بدهید

وقتی نوبت به آموزش می رسد، تمام تجربه برخی از بچه ها کنترل، کنترل، کنترل است. هنگامی که کودک احساس می کند کنترل می شود، یا وقتی که مسئله آموزش او خارج از کنترل است، او اغلب از یادگیری کنار می رود. راهنمایی کودکان از طریق فرایند یادگیری مهم است، اما به همان اندازه مهم است که به کودکان اجازه دهیم تجربه یادگیری خود را کنترل کنند. زمانی که شما به او اجازه ی کنترل و هدایت این مسئولیت را می دهید؛ چه در خانه و چه در کلاس، این توانایی را در کودکتان ایجاد می شود که مستقیماً در انتخاب های یادگیری خود نقش داشته باشد.

22. ارتباط صریح و صمیمانه را تشویق کنید

کودک یا دانش آموز خود را تشویق کنید تا نظر خود را در مورد آنچه در تحصیل او می گذرد ابراز کند. فضایی باز ایجاد کنید که در آن احساس راحتی کند و ابراز علاقه، نفرت یا نگرانی کند. هنگامی که او نظر خود را به اشتراک گذاشت، اطمینان حاصل کنید که احساسات او را تأیید کنید – حتی اگر مخالف باشید. وقتی کودکان احساس می کنند نظرشان مهم نیست یا گیر افتاده اند، احتمالاً از روند یادگیری جدا می شوند.

23. روی علایق فرزند خود تمرکز کنید

وقتی یادگیری کودکان را در مناطق و موضوعات مورد علاقه درگیر می کند، یادگیری سرگرم کننده می شود و کودکان درگیر یادگیری می شوند. اگر واقعاً می خواهید به کودک خود کمک کنید تا یک یادگیرنده خوب شود، او را به جستجوی موضوعات جذاب او ترغیب کنید. اگر او دایناسورها را دوست دارد، به او کمک کنید کتاب ها و داستان های جذاب و جالب در مورد دایناسورها پیدا کند. سپس او را به چالش بکشید تا پنج دایناسور مورد علاقه خود را شناسایی کرده و توضیح دهد که چرا هر یک را انتخاب کرده است.

24. انواع مختلف سبک های یادگیری را معرفی و تشویق کنید

هر کودک ترجیحات و سبک های یادگیری را دارد که متناسب با روش یادگیری اوست. بعضی از کودکان سبک یادگیری غالب دارند، در حالی که دیگران ترجیح می دهند با استفاده از ترکیبی از سبک های یادگیری یاد بگیرند. لزوماً یک سبک یادگیری درست یا غلط، یا ترکیبی از سبک های یادگیری وجود ندارد. با این حال، با کمک به فرزند خود در کشف سبک های یادگیری ترجیحی خود، می توانید از تکنیک هایی استفاده کنید که میزان و کیفیت یادگیری او را بهبود بخشد.

چنانچه در یکی دیگر از بخش های سبک زندگی بیا نی نی گفته شد هفت سبک یادگیری اساسی وجود دارد:دیداری، شنیداری، کلامی، فیزیکی، منطقی (ریاضی)، اجتماعی و انفرادی. به عنوان مثال، کودکانی که یادگیرنده بصری هستند، با دیدن چگونگی کار کردن، بهتر یاد می گیرند. برعکس، کودکانی که یادگیرنده شنیداری هستند، با گوش دادن به مواردی که در مورد آنها توضیح داده می شود، بهتر یاد می گیرند. برای کودکان خردسال، کاوش و به کارگیری انواع مختلف سبک های یادگیری مفید است.

25. هر روز را به یک روز یادگیری تبدیل کنید

تبدیل هر روز به یک روز یادگیری ممکن است کمی زیاد به نظر برسد، اما اگر این کار را به روش صحیح انجام دهید واقعاً اینگونه نیست. هر زمان ممکن فرزندتان را تشویق کنید تا دنیای اطراف خود را جستجو کند، سوال بپرسید و ارتباط برقرار کنید. به او کمک کنید آنچه را می بیند و تجربه می کند، طبقه بندی، طبقه بندی و تفکر انتقادی کند. تبدیل هر روز به یک روز یادگیری به کودک شما کمک می کند انگیزه درونی را برای یادگیری در کلاس، خانه یا هرجای دیگری که دارد یاد بگیرد.

با مشق ننوشتن کودک خود چه کنیم؟

بسیاری از کودکان دبستانی از انجام تکالیف خود بیزارند و تکالیف خود را به موقع انجام نمی دهند . در مقابل والدین فشار بیشتری به کودکان وارد می کنند و این بگو مگوها زمینه تنش در خانواده را فراهم می کند.

اگر مشق ننوشتن کودکتان به یکی از دغدغه های اصلی شما تبدیل شده ، ابتدا باید علت این امر را بیابید و با روش های صحیح کودک را ترغیب به انجام تکالیف نمایید. در این بخش از بیا نی نی که به درخواست برخی از کاربران که به عنوان والدین کلاس اولی ها این مشکل را مطرح کرده بودند به شما می گوییم که با مشق ننوشتن کودک خود چه کنید.

بهترین و درست ترین راه حل برای حل مشکل مشق ننوشتن کودکان

رابطه عاطفی بهتری با کودک خود برقرار کنید

برای اینکه کودک شما به حرفتان گوش دهد و تکالیف خود را انجام دهد شما باید سعی کنید رابطه کلامی و عاطفی بهتری با او برقرار کنید . این شیوه باعث می شود فرزندی مسئولیت پذیرتر و مطیع تر داشته باشیم.

کودک را مجبور به انجام تکلیف نکنید

برخی از والدین روش غلطی را در برخورد با کودک خود در نظر می گیرند پس به کودک خود زیاد نگویید که تکلیف خود را انجام بده زیرا او به این کار عادت کرده و تا تکرار نکنید تکالیف خود را انجام نمی دهد بلکه وقتی کودک بی خیال از درس نشسته است، کتاب کودک را بیاورید و او را با مهربانی به سمت نوشتن تکالیفش سوق دهید.

سریع بعد از اتمام مدرسه او را مجبور به نوشتن نکنید

بعد از اتمام مدرسه ، اجازه دهید کودکتان استراحت و بازی داشته باشد و هیجاناتش را تخلیه کند سپس از او بخواهید که درس بخواند و هیچگاه بلافاصله پس از مدرسه از او نخواهید تکالیفش را انجام دهد.

هیچگاه مشق کودک را ننویسید

برخی از کودکان از مادر خود می خواهند که تکالیف او را انجام دهد . مادر نیز از روی دلسوزی این کار را انجام می دهد اما نمی داند همین یک بار نوشتن تکلیف سبب می شود کودکش مشق خود را ننویسد و مسئولیت را به دوش مادر خود بیاندازد.

اجازه دهید کودک با عواقب کارش روبرو شود

اگر کودک شما تکالیف خود را به صورت ناقص انجام داد و از انجام باقی آن سر باز زد تکلیف او را ننویسید بلکه اجازه دهید او همانگونه به مدرسه برود و با عواقب کارش روبرو شود . از آن به بعد می فهمد که ننوشتن مشق عواقبی مانند تنبیه و خجالت زدگی را برای او به همراه دارد.

اجازه دهید بین انجام تکالیف بازی کند

اجازه دهید کودکتان بین تکالیفش کمی بازی بکند مثلا اجازه دهید او ریاضی خود را بنویسد و بعد بازی کند و سپس تکلیف فارسی خود را انجام دهد .

هنگام انجام تکلیف پیش او بنشینید

هنگام تکلیف انجام دادن کودک کنارش بنشینید و او را به انجام تکالیفش تشویق کنید. بعد از اینکه فرزندتان خودش به تنهایی توانست تکلیفش را انجام دهد می توانید خود را از او دور کنید واز زمان نشستن کنار او کم کنید.

او را تحقیر نکنید

اگر کودک شما مشق نمی نویسد و درس نمی خواند او را تحقیر نکنید و به او جملات تحقیر آمیز نگویید زیرا با ایجاد احساس حقارت او تکالیفش را انجام نمی دهد.

فرزندتان را با خودش مقایسه کنید

فرزندتان را با خودش مقایسه کنید و هرگز او را با کودک دیگری مقایسه نکنید زیرا این کار کودک را لجباز تر می کند پس به او نگویید تو از دوستت بدتر می نویسی بلکه به او بگویید تو دیروز بهتر مشق می نوشتی.

سخت گیر نباشید

با کودک مهربان باشید و صبوری به خرج بدهید و با شگردی خاص او را به سمت مشق نوشتن سوق دهید . چنانچه در بیا نی نی گفته ایم اگر بازی کودکتان تمام نشده بود یا فیلمی که دارد می بیند به پایان نرسیده بود می توانید به او بگویید که بعد از تمام شدن فیلم یا بازی تکالیفش را انجام بدهد.

سپس بعد از اینکه کودک از تلویزیون و بازی دست کشید یک برش رفتاری بزنید و بلافاصله او را سر درس و مشق نبرید. مثلا بگویید برو آب بخور، دست و صورتت را بشور بعد بیا تکلیف انجام بده یا کمی با او حرف بزنید.

به او انگیزه بدهید

کودک را وادار به انجام تکالیف مدرسه نکنید و با آگاهی و صبر پیشه کردن و تمجیدهای کلامی به کودک خود انگیزه کافی برای انجام تکالیف را بدهید.

پاداش بدهید

اگر کودک تان مشق هایش را به خوبی انجام داد به او پاداش های کوچکی بدهید مثلا بگویید امشب هر غذایی می خواهی برایت درست می کنم و هیچ گاه به او وعده و وعیدهایی که از توانتانم خارج است ، ندهید.

تکالیف او را بررسی کنید

اگر علت انجام ندادن تکالیف کودکتان ، به این علت است که تکلیف او خیلی مشکل و یا خیلی زیاد است باید با آموزگار وی در این¬باره صحبت کنید اما اگر سطح و میزان تکلیف شب مناسب است و باز هم کودک در انجام آن مشکل دارد، زمان انجام تکالیف را به دو جلسه تقسیم کنید.

با معلم او صحبت کنید

اگر کودک شما تکلیف خود را انجام نداد ، با معلم او صحبت کنید تا او را بازخواست کند و به او تذکر جدی بدهد .

نبایدهای مهمی که والدین حتما باید بدانند و به آنها عمل کنند

پیش از این بارها و بارها درمورد اهمیت تربیت فرزند صحبت کرده ایم و از ابعاد مختلف به تاثیر والدین در این مسئله پرداخته ایم. حتما همه ی شما میدانید که تک تک رفتار و گفتار ما به عنوان والدین تاثیر قابل توجهی روی فرزندانمان میگذارد، فرزندانی که آینده را خواهند ساخت پس باید آنقدر آماده و قوی تریبت شده باشند که از پس مدیریت افکار و رفتار خود در سنین بالاتر برآیند.

فرزند پروری آسان نیست و کسی آن را انکار نمی کند اما برای تربیت آن ها باید محتاط بود به همین منظور والدین باید یکسری از کار ها را انجام ندهند و به آن پایبند بمانند. در این قسمت بسیار مهم از خانواده پلاس بیا نی نی به معرفی نباید هایی از سوی والدین خواهیم پرداخت.

1- فراموش نکنید که به کودکان خود بگویید آن ها را دوست دارید

ما آنقدر غالبا درگیر برنامه های روزمره خود می شویم که فراموش می کنیم به فرزندان خود بگوییم آن ها را دوست داریم. این کار کودک را لوس نمی کند زیرا در واقع نشان از عشق دادن به فرزندتان می باشد.

2- از او انتقاد نکنید و فقط با رفتار خود منظورتان را برسانید

گفتار معمولا آسان تر از عمل است اما در برخی از موقعیت ها کارآمد نخواهد بود. سعی کنید بر رفتار خود تمرکز کنید. هنگامی که کودک شما کار بدی انجام می دهد به جای این که به او بگویید این کار بد است بگویید رفتارت غیر قابل قبول است و راهکار های پیشنهادی ارائه دهید.

3- از گفتن « نه » نترسید

کودکان از ساختاربندی و روتین منظم فواید زیادی می برند. برای نه گفتن و دلیل داشتن نگران نباشید. حتی اگر قرار است تا یک ساعت با شما ترشرویی کند، اما به زودی می فهمند که هر وقت پدر و مادر نه می گویند، حتما برای آن دلیل دارند و پایش می ایستند. حتی اگر این کار باعث ساعت ها گریه و جیغ کشیدن فرزند تان شود. آن ها به زودی مفهوم نه گفتن شما را خواهند فهمید.

4- مقایسه نکنید

انجام این کار سخت است اما سعی کنید فرزندان خود را با همسالان و مهم تر از همه خواهر و برادرشان مقایسه نکنید.

5- کودک را در جمع تحقیر نکنید

انجام این کار سخت است. تصور کنید کودک نوپای شما در فروشگاه بیسکویتی را بدون اجازه بردارد و بخورد! با این حال، بهتر است اگر در مکانی عمومی یا جمعی رفتار بدی دارند، به طور خصوصی و در خلوت به آن ها تذکر دهید.

6- بیش از حد جلوی آن ها را نگیرید

اگر نتیجه کاری که کودک انجام می دهد خیلی خشن یا خطرناک نیست، پس بیش از حد با هر فعالیت او مخالفت نکنید. در واقع این روند یادگیری کودک است.

7- فراموش نکنید که آن ها را درآغوش بگیرید

همه ما به آغوش کشیده شدن را دوست داریم حتی اگر فرزندانمان بزرگ شده باشند. مهم است که به طور منظم بچه ها را درآغوش بگیرید.

8- هرگز از گوش دادن به حرف کودکان غافل نشوید

در دنیای شلوغ این روز ها که پر از سر و صدا و وسایل الکترونیکی است باید به خاطر بسپارید که برای فرزندتان وقتی را اختصاص دهید تا حرف هایشان را گوش دهید زیرا ممکن است چیز بسیار مهمی را برای شما تعریف کنند.

یاد بگیرید که گوینده ضعیف و شنونده قوی ای باشید. بگذارید کودک تان صحبت کند و به حرف های او گوش دهید و سپس آنچه شنیده اید را تعریف کنید تا بدانند که همه حرف هایشان را شنیده اید.

9- در ایجاد محدودیت ها کوتاهی نکنید

تعیین محدودیت هایی برای زمان خواب و آمد و رفت بسیار مهم است تا کودکان محدودیت ها را بدانند. قاطع و در عین حال مهربان باشید.

10- به حریم خصوصی آن ها احترام بگذارید

همانطور که ما به عنوان والدین کودک، حریم خصوصی خود را دوست داریم فرزندان مان نیز چنین هستند. به آن ها فضایی را اختصاص دهید و به حریم شان احترام بگذارید و دورادور مراقبشان باشید.

11- انتخاب های کودک را محدود کنید

به کودک اجازه انتخاب کردن دهید ولی سعی کنید گزینه های پیشنهادی را محدود کنید خصوصا این کار در مورد بچه های کوچک تر بسیار مهم است زیرا در غیر این صورت انتخاب کردن برایشان سخت خواهد شد.

12- همیشه کارهای فرزندتان را شما انجام ندهید

شاید این مسئله سخت به نظر برسد زیرا تصور ما این است که اگر کاری را به کودک بسپاریم روند انجام بسیار طولانی خواهد بود. با این وجود، گاهی در برابر اصرار کودک بایستید و از او بخواهید کارهایش را خودش انجام دهد زیرا باعث می شود تا خود را برای زندگی آماده کند.

13- فراموش نکنید که برای آن ها وقت بگذارید

فراموش نکنید که برای کودک خود زمانی را اختصاص دهید.

این روز ها قطعا همه ی ما درگیر زندگی پر مشغله خود هستیم. اما گاهی اوقات تنها صرف یک ساعت وقت برای فرزندتان برای هردوی شما عالی است، موثر ترین کاری که می توانید انجام دهید این است که روزانه به مدت 20 دقیقه هر کاری که او می خواهد را با هم انجامش دهید.

14- از بحث های سخت اجتناب کنید

از بحث در مورد موضوعاتی مانند مصرف مواد مخدر و . . . خودداری کنید زیرا باید هر زمان که در موقعیت آن بودند و به راهنمایی شما نیاز داشتند با آن ها صحبت و به حرف هایشان گوش دهید که در غیر این صورت این موضوعات برای آن ها زود و نامناسب خواهد بود.

15- همیشه برای کودک خود تصمیم گیری نکنید

سعی کنید مدام برای فرزند خود تصمیم نگیرید. همه ما می دانیم که پدر و مادر حق دارند تا برای فرزندشان تصمیم بگیرند اما آن ها باید یاد بگیرند که برای خودشان فکر کنند و با عواقب تصمیم خود زندگی کنند.

16- از پدر و مادر بودن هراس نداشته باشید

شما می توانید دوست فرزند خود باشید اما هرگز نگذارید فراموش کنند که شما والدین آن ها هستید. این چیزی است که بیشتر به آن نیاز دارند پس نقش خود را در این جایگاه به خوبی ایفا کنید تا الگوی مناسبی برای فرزندتان باشید.

17- کودک خود را به اجبار درگیر آموختن هر فعالیتی نکنید

هرگز فرزندتان را اگر علاقه ای ندارد در کلاس های متعدد ثبت نام نکنید. مدرسه رفتن به قدر کافی زمان او را پر می کند و گاهی اوقات بازی کردن و استراحت نیاز اوست پس اگر قصد ثبت نام او در کلاس خاصی را دارید حتما نظرش را جویا شوید و بدانید برای ورود به این کلاس تمایلی دارد یا خیر؟

18- خود را با والدین دیگر مقایسه نکنید

پدر و مادر بودن سخت است حتی اگر بخواهید خود را با دیگران مقایسه کنید. خودتان باشید و به غرایز خود اعتماد کنید، هیچ کس بهتر از شما فرزندتان را نمی شناسد.

19- غر نزنید

اگر درخواستی از کودک خود داشتید و او سریعا پاسخی نداد غر نزنید. در عوض سعی کنید در صورتی که خلاف این کار را انجام داد از او تعریف کرده و پاداشی را برایش در نظر بگیرید. اگر کاری که انجام می دهد نتایج منفی دارد، سعی کنید تا تمام نشدن کار به او هشدار دهید.

20- خونسردی خود را حفظ کنید

این مسلما یکی از دشوارترین کارهاست. بیشتر کودکان به یک درخواست یا دستوری که با ملایمت ذکر شود، به طور منطقی پاسخ بهتری می دهند. در مواردی که نیاز به توجه کودک تان دارید لازم است خونسردی خود را کاملا حفظ کنید و با این کار آن ها را متوجه اشتباهات شان کنید.

21- از کتاب خواندن برای فرزند خود دست نکشید

کتاب خواندن برای فرزندتان را متوقف نکنید. هنگام خوابیدن برای او داستان بخوانید و نوازشش کنید. شما می توانید به نوبت برای یکدیگر داستان بخوانید. این گونه او را نیز تشویق به خواندن خواهید کرد.

22- فراموش نکنید که با کودک تان بخندید

با هم خندیدن را فراموش نکنید. بعضی اوقات پدر و مادر بودن سخت می شود اما باید مطمئن شوید که بارها و بارها با یکدیگر قهقهه بزنید و از ته دل بخندید.

23- از معذرت خواهی کردن نترسید

اگر کار اشتباهی انجام داده اید از عذر خواهی کردن نترسید. این بسیار مهم است زیرا کودک از شما می آموزد بنابراین وقتی کار اشتباهی انجام می دهید، معذرت خواهی کرده و ابراز پشیمانی کنید.

24- تسلیم نشوید

هرگز عقب نشینی نکنید، تهدید نکنید و اقدامی نیز نکنید. تکرار یک هشدار اما عمل نکردن به آن به کودک این پیام را می دهد که می تواند به کارهایش ادامه دهد اما باید بخاطر داشته باشید که اگر او بدرفتاری می کند باید نتیجه رفتار خود را ببیند. ابتدا به فرزند تان هشدار و سپس به او یک فرصت دهید و اگر او مجدد کار اشتباهش را تکرار کرد، برای مدت کوتاهی از او دور شوید.

25- خیلی به خود سخت نگیرید

همه ما می خواهیم پدر و مادر کاملی باشیم اما در واقع اشتباه می کنیم . سعی نکنید در انتقاد از مهارت های خود عجله کنید و بخواهید از پس هرکاری برآیید. درحالی که باید از وقت خود لذت ببرید زیرا این چیزی است که بچه ها واقعا به آن نیاز دارند.

26- ذهن و مغز آن ها را نادیده نگیرید

ذهن آن ها همه کارها را کنترل می کند. طرز فکر، طرز رفتار، طرز ارتباط با دیگران تحت کنترل ذهنشان است. زمانی که ذهن درست کار کند، در نتیجه آن ها کارها را درست انجام می دهند. زمانی که در ذهنشان مشکلی وجود داشته باشد، در زندگی هم دچار مشکل می شوند.

اگر در زندگی مشکل داشته باشند، شما نیز دچار مشکل می شوید. پس اگر می خواهید کودک شما بهترین خودش باشد، از مغز و ذهن او مراقبت کنید و به او یاد بدهید که چگونه این کار را انجام دهد.

27- از به کاربردن الفاظ منفی خودداری کنید

هرگز به فرزندتان نگویید:« تو آدم خرابکار و بدجنسی هستی» زیرا او این الفاظ منفی را درونی کرده و شروع به باور آن ها می کند.

28- برکودک تان نظارت داشته باشید

لوب های پیشانی مغز انسان که در برنامه ریزی، قضاوت و کنترل تکانه ها نقش دارند تا حدود 25 سالگی کاملا رشد نکرده اند بنابراین شما باید تا این سن مراقب فرزندان خود باشید. این بدان معناست که بررسی کنید او چه کاری انجام می دهد و با چه کسی زمان می گذراند. شما نباید در کار های او دخالت کنید اما باید مراقبش باشید و برکارهایش نظارت کنید.

29- مسائل سلامت روانی آن ها را نادیده نگیرید

به طور متوسط از ارزیابی تا زمانی که بچه ها علائم یک بیماری روانی را نشان دهند 11 سال طول می کشد. مبارزه با علائم بیش فعالی یا اضطراب و افسردگی می تواند بر توانایی آن ها در موفقیت مدرسه، دوستی و زندگی تاثیر منفی بگذارد.

30- مسائل سلامت روانی خود را نادیده نگیرید

اگر از یک بیماری روانی رنج می برید – چه اختلال پس از حادثه باشد یا اختلال دو قطبی و .. این می تواند بر فرزندان تان نیز تاثیر بگذارد و زندگی آن ها را ویران کند. به خاطر داشته باشید که ابتدا از خود مراقبت کنید و بهترین نسخه از خودتان باشید تا بهترین والد برای فرزندتان نیز باشید.

حقایق و اهمیت دندان های شیری کودک

مراقبت از کودک مراحل زیادی دارد که یکی از آن ها مرحله مربوط به دندان درآوردن کودک است. زمانی که کودک شما لبخند می زند و متوجه می شوید که دندان هایش بیرون زده اند، یعنی باید بهداشت دهانی را شروع کنید. دندان کودک به او کمک می کند که رشد بهتری داشته باشد. اگر چه این دندان ها شیری هستند و در نهایت می افتند اما بسیار مهم است که از آن ها مراقبت کنید. خب حال در این قسمت از بیا نی نی به شما توضیح می دهیم که چرا مراقبت از دندان های شیری اهمیت دارد.

دندان شیری کودک چه اهمیت و نقشی دارد ؟

دندان کودک یا همان دندان های شیری نقش بسیار حائز اهمیتی در رشد کودک از جمله موارد زیر دارند:

• کمک به کودک برای جویدن، لبخند زدن یا صحبت کردن
• نگه داشتن فضای مناسب در فک کودک برای قرار گرفتن دندان های دائمی که از زیر لثه بیرون می زنند
• راحت تر کردن عادات سالم جویدن که باعث تقویت ماهیچه های فک و صورت کودک می شود

دندانی شیری در رشد کودک بسیار موثر است و عادات غذایی او را بهبود می بخشد و باعث می شود تا بتواند کلمات را به راحتی بیان کند و در نتیجه سالم نگه داشتن دندان، باعث می شود که کودک رشد و یادگیری بهتری داشته باشد.

آیا دندان شیری چقدر مهم است ؟

دندان شیری نقش ضروری و منحصر به فردی را در رشد کودک ایفا می کند زیرا دهان کودک شما به اندازه کافی بزرگ نیست که بتواند دندان های اصلی را در خودش جای دهد. از آن جایی که دندان شیری هم بسیار ریز است، به همین دلیل به راحتی در داخل فضای دهان کودک جای می گیرد.

تصور کنید با بالا رفتن سن، همین دندان های شیری داخل دهان ما باقی می ماند، بنظرتان چه اتفاقی می افتاد؟ این دندان ها بسیار کوچک هستند و فضای خالی زیادی بین آن ها قرار می گرفت و نمی توانستند عملکرد صحیحی داشته باشند. به همین دلیل داشتن دو مجموعه دندان بسیار حائز اهمیت است که کودک از دندان شیری استفاده کند تا خوردن و صحبت کردن را آغاز کند و بتواند برای تغییر و تنظیم دندان هایش در آینده آماده شود.

تاثیر دندان های شیری روی دندان های دائمی

دندان شیری کودکان تاثیر مستقیمی روی دندان های دائمی او دارد. هر دندان شیری کودک نقش مهمی را برای باز کردن فضا برای دندان اصلی انجام می دهد. اگر دندان شیری تصادفاً ضربه بخورد یا زودتر از حد موعد بیفتد و دچار پوسیدگی شود، نمی تواند فضای کافی را برای دندان بزرگسالی ایجاد کند و در نتیجه شکل دندان ها تغییر می کند و باعث به هم ریختگی آن ها در سن بزرگسالی می شود. پس مراقبت صحیح از دندان های شیری و مراجعه منظم به دندانپزشک، به جلوگیری از این مشکلات در آینده کمک می کند.

مقایسه دندان شیری با دندان دائمی

دندان شیری و دائمی هر دو اهداف یکسان و مشابهی دارند اما تفاوتی بین آن ها وجود دارد که این تفاوت ها شامل موارد زیر هستند:

– تعداد : تعداد مجموعه دندان های شیری 20 دندان، تعداد مجموعه دندان های دائمی 32 دندان است و در نتیجه همین افزایش تعداد باعث می شود که دندان های دائمی فضای بیشتری را اشغال کنند.

– مینای دندان : لایه نازکی از مینا روی دندان های شیری در مقایسه با دندان دائمی قرار دارد. این مینا کمک می کند که دندان از پوسیدگی دور بماند. لایه نازک مینا روی دندان شیری قطعاً آن را برای پوسیدگی مستعدتر می کند.

– سفتی : دندان شیری نرم تر از دندان دائمی است. در نتیجه بیشتر در معرض دندان قروچه قرار می گیرد یا غذاهای اسیدی بیشتر به آن آسیب وارد می کند.

– رنگ : دندان شیری طبیعتاً سفیدتر از دندان دائمی است. این اتفاق کاملاً نرمال و طبیعی است و زمانی متوجه می شوید که کودک هم دندان دائمی و هم دندان شیری داخل دهانش داشته باشد.

به دلیل همین تفاوت های موجود، حتماً باید یک خمیردندان مناسب با سن کودک تان انتخاب کنید. مسواک او را نیز مناسب با دندان های شیری تهیه کنید تا بتواند متناسب با دندان آن ها عمل کند.

دندان شیری چه زمانی در می آید و می افتد ؟

کودک شما به طور مداوم در حال رشد است و همین موضوع برای دندان هایش هم صدق می کند. در نتیجه تغییراتی در دهان او مشاهده می شود و ممکن است که یک دندان را از دست بدهد اما درآمدن دندان شیری و افتادن آن چه زمانی اتفاق می افتد؟

بیرون زدن دندان شیری

کودکان مجموعه ای برای فضای دندان های شیری را در هر دو فک خود هنگام تولد دارند که با بالا رفتن سن کم کم بیرون می زنند. اولین زمانی که یکی از این دندان ها را داخل لثه های کودک می بینید، احتمالاً در سن 6 ماهگی تا یک سالگی باشد. دو دندان جلویی کودک در قسمت پایین، معمولاً اولین دندان هایی هستند که بیرون می زنند و بعد نوبت به دندان های جلویی در فک بالا می شود.

بعد از این که چهار دندان در بالا و چهار دندان در پایین از لثه بیرون زد، می توانید منتظر مجموعه بعدی دندان های شیری اش باشید تا این که تعداد آن ها به عدد 20 برسد.

افتادن دندان شیری

زمانی که دندان های دائمی از داخل لثه بیرون می زنند و رشد می کنند، احتمالاً به دندان های شیری فشار وارد می کنند و باعث لق شدن دندان ها می شود که در نهایت می افتند. احتمالاً کودک تقریباً در سن پنج یا شش سالگی دندان های شیری خود را از دست بدهد و چنانچه در مطلب قبلی بیا نی نی هم خواندید ممکن است این پروسه تا سن 12 سالگی ادامه داشته باشد. همزمان با رشد کودک، پروسه افتادن دندان های او نیز ادامه پیدا می کند و احتمالا اول دندان های جلویی و بعد دندان های عقبی می افتند؛ تقریبا به همان ترتیبی که بیرون زده بودند.

بیرون زدن دندان های دائمی

بعد از این که دندان های شیری افتادند، دندان های دائمی شروع به رشد می کنند و وارد فضای خود می شوند که معمولاً در سن 6 الی 7 سالگی ظاهر می گردند و این پروسه تا سن 13 سالگی هم ادامه دارد. تقریباً در سن 13 سالگی، اکثر دندان های دائمی کودک داخل دهانش قرار گرفته اند. احتمالاً تنها دندانی که باقی می ماند، همان دندان عقل است که معمولاً در سنین بالا بیرون می زند.

چه زمانی باید کودک خود را نزد دندانپزشک ببرم ؟

معمولاً متخصصان توصیه می کنند که بعد از بیرون زدن اولین دندان و قبل از تولد یک سالگی کودک، یعنی قبل از یک سالگی، او را نزد دندانپزشک ببرید.

متخصص در چنین زمانی می تواند اقدامات زیر را انجام دهد:

• مشاهده هر گونه پوسیدگی یا هرگونه مشکلی در دندان
• توضیح چگونگی تمیز کردن دندان کودک
• ارائه پیشنهادات برای رعایت عادات بهداشتی که روی بهبود وضعیت دندان و میک زدن انگشت شست موثر است.

پاسخ تمام سوالات والدین در مورد رشد دندان نوزاد

برای والدین زیباترین لبخند در دنیا ،لبخند کودکشان است که با دندان های ریزش شروع به خندیدن می کند و بدترین چیز آن است که نشانی از پوسیدگی روی دندان ها مشاهده شود که مسلما امری ناخوشایند برای والدین خواهد بود. رویش دندان فرایندی است که طی آن اولین دندان کودک از لثه برش خورده و نمایان می شود. طبیعی است که والدین به محض رویش اولین دندان نگران مراقبت های دندان پزشکی باشند. در این قسمت از بیا نی نی قصد داریم نحوه رویش دندان های کودک را شرح دهیم.

چه زمان رشد دندان نوزاد شروع می شود؟

رویش دندان برای اکثر کودکان معمولا از سنین 6-12 ماهگی آغاز می شود و تا سه سالگی تقریبا 20 دندان شیری خواهند داشت. 

ترتیب رشد دندان های کودک:

دندان کودکان معمولا بصورت دوتایی (جفتی) جوانه می زند. ابتدا دندان های جلویی ردیف پایین، چند ماه بعد دندان های جلویی ردیف بالا، سپس دندان های جانبی و تحتانی ردیف بالا و به دنبال آن دندان های آسیاب اولیه ، نیش و آسیای ثانویه جوانه می زنند. بنابراین تا سه سالگی ، کودک 20 دندان خواهد داشت . ترتیب رشد دندانی براساس سن کودک عبارتند از :

4-7 ماهگی دندان های وسطی (مرکزی) پایین

8-12 ماهگی دندان های وسطی بالایی

9-16 ماهگی دندان های جانبی بالایی و پایینی

در یک سالگی کودک 8 دندان خواهد داشت

13-19ماهگی دندان های آسیاب اولیه پایینی

16-23 ماهگی دندان های نیش بالایی و پایینی

23-31 ماهگی دندان های آسیاب ثانویه بالایی

تا سه سالگی کودک 20 دندان خواهد داشت. 

*توجه داشته باشید که ترتیب رشد دندانی در همه کودکان یکسان نیست زیرا برخی کودکان ممکن است رشد دندانی سریع داشته باشند در حالی که برخی دیگر از کودکان رشد دندانی آهسته خواهند داشت. 

چه زمان باید نگران دندان درنیاوردن کودک خود باشیم ؟

متوسط سن دندان درآوردن کودک حدود 6 ماهگی می باشد. رویش دندان قبل از 6ماهگی دندان زودرس محسوب می شود . اگر کودک تا 13 ماهگی رویش دندانی نداشت آن را به عنوان رشد دندانی با تاخیر در نظر می گیرند اما نباید نگران این تاخیر بود زیرا رشد دندان در هر کودک متفاوت است . تا زمانی که رشد مو، پوست و استخوان کودک عادی باشد جای نگرانی نیست. تاخیر رشد دندان هیچ مشکلی در رشد کلی او ندارد. 

برخی از دلایلی که ممکن است رشد دندان به تاخیر بیفتد ، عبارتند از:

• دلایل ارثی
• تغذیه ضعیف
• کم کاری تیروئید
•  تولد زودرس

اما اگر فکر می کنید سابقه خانوادگی و تغذیه ضعیف به تاخیر رشد دندان کودک بستگی ندارد با پزشک مشورت کنید. ابتدا به دنبال علائم باشید. 

علائم رویش دندان چیست ؟

هنگام رویش دندان ، کودک بدخلق می شود زیرا دندان های او از لثه خارج می شوند. علائم رویش 3-6 روز قبل از رویش دندان ظاهر می شوند و به محض نوک زدن دندان از لثه متوقف می شود . رویش دندان در برخی نوزادان یک فرایند آسان و سریع است اما در برخی از آن ها می تواند آهسته و دردناک باشد.

برخی از علائم و نشانه های رایج رویش دندان عبارتند از:

•  قرمزی و تورم لثه ها که با کبودی و درد همراه است.
•  آبریزش بیش از حد دهان کودک، ممکن است او هر شی را در دهانش ببرد. آبریزش دهان کودک تا چند هفته پس از رویش دندان ادامه خواهد داشت.
•  کشیدن گوش، درد لثه باعث درد گوش نیز می شود زیرا مسیرهای عصبی یکسانی دارند.
•  افزایش جویدن و گاز گرفتن، کودک برای رهایی از درد ناشی از فشار رویش دندان از لثه هرچیزی را گاز می گیرد و می جود.
•  خواب کودک به دلیل درد طولانی ممکن است مختل شود. این درد سبب بی قراری کودک نیز خواهد شد، بنابراین کودک ممکن است بدخلق شود.
•  علاقه نداشتن به غذا و خوردن، جویدن یا مکیدن غذا ممکن است سبب ناراحتی بیشتر برای کودک شود. طبیعی است که اشتهای خود را از دست می دهد.
•  کودک به دلیل ناراحتی اطراف فک و گونه ها ممکن است گونه خود را بکشد.
•  به دلیل آبریزش دهانی بیش از حد ممکن است جوش های ریز و خفیفی اطراف دهان و قفسه سینه کودک ایجاد شود.
•  گاهی اوقات پروسه رویش دندان با تب خفیف همراه است. 

اگر علائم شدید باشد یا فرزند شما علائم گفته شده در ادامه ی این بخش از بیا نی نی را به همراه داشته باشد ممکن است مربوط به رویش دندان او نباشد:

•  دمای بالای بدن
•  اسهال
•  آبریزش بینی و سرفه
• خارش بدن کودک 

بیا نی نی توصیه می کند در چنین مواردی با پزشک مشورت کنید. اگر کودک به دلیل دردی ناگهانی گریه کرد به پزشک مراجعه کنید. 

اعمالی که هنگام رویش دندان باید از آن ها پرهیز کرد عبارتند از: 

•  از محصولات بی حسی دندان دوری کنید، هنگام رویش دندان کودک از هرگونه مالیدن ژل های بی حسی و الکل برروی لثه کودک پرهیز کنید زیرا سبب بی حسی گلو شده و بلع او را دشوار می کند. همچنین ممکن است کودک را در معرض خطر کاهش اکسیژن در خون قرار دهد.
•  از استفاده هرگونه ژل های گیاهی یا هومیوپاتی پرهیز کنید زیرا مواد تشکیل دهنده آن ها ممکن است سبب مشکلات قلبی و خواب آلودگی شود .
•  پماد های موضعی موثر نیستند زیرا هنگامی که کودک شیر می خورد آن را شستشو می دهد.
•  استفاده از لثه گیر کودک را فراموش کنید. هیچ مدرکی مبنی بر آنکه لثه گیر درد لثه کودک را تسکین می دهد وجود ندارد از طرفی نیز می تواند یک خطر خفگی بالقوه داشته باشد.
•  از مالیدن روغن گل میخک بر لثه کودک خودداری کنید زیرا سبب سوزش لثه ها می شود.

پروسه رویش دندان کودک یکی از طولانی ترین و دردناک ترین مرحله رشد زندگی یک کودک محسوب می شود. به عنوان والدین باید صبور باشید تا این پروسه به پایان برسد. 

درد رویش دندان کودک چه مدت طول می کشد؟

زمان مشخصی برای رویش دندان وجود ندارد . پس از رشد اولین دندان و تسکین درد، هنگام رویش دندان آسیاب ها کودک مجدد احساس ناراحتی خواهد داشت. زیرا این دندان ها باعث ناراحتی و درد بیشتر نسبت به دندان های جلویی خواهد شد زیرا از لحاظ اندازه بزرگ بوده و در پشت دهان کودک قراردارد. 

راه های مراقبت از دندان کودک:

دندان های شیری کودک همانند دندان های دائمی او احتیاج به مراقبت دارند. بهداشت زودرس دندان کودک برای پیشگیری از پوسیدگی آن ها ضروری است. نکاتی برای مراقبت از دندان کودک که باید در نظر گرفته شود. عبارت است از:

•  لثه کودک را با یک گاز استریل یا پارچه تمیز کنید
•  قاشق، چنگال و کاسه جداگانه ای برای کودک در نظر بگیرید زیرا استفاده مشترک با دیگر اعضای خانواده سبب عفونت لثه او خواهد شد.
•  غذاهایی سرشار از ویتامین و مواد معدنی به کودک بدهید تا به استحکام دندان های او کمک کند. کودک برای رشد سالم دندان و لثه های خود به کلسیم، فلوراید ، فسفر و ویتامین C احتیاج دارد.
•  از خوراندن غذاهای قندی و نوشیدنی های شیرین به کودک خودداری کنید زیرا سبب پوسیدگی دندان او خواهد شد.
•  هنگامی که 20 دندان اصلی کودک رشد کرد معاینات دندان پزشکی برای او در نظر بگیرید.
•  نوشیدنی را توسط یک فنجان به کودک بدهید زیرا نوشیدن مایعات توسط شیشه شیر سبب پوسیدگی دندان او خواهد شد.
•  از دادن شیشه شیر هنگام خوابیدن کودک پرهیز کنید زیرا سبب پوسیدگی آهسته دندان او می شود.
•  پس از استفاده از مکمل ها و داروهایی که شیرین هستند دهان کودک را با آب بشویید.
•  هنگامی که 18 ماهگی کودک تمام شد مسواک زدن را شروع کنید. 

برخی از سوالات رایج و متداول

1. آیا رویش دندان سبب تب، اسهال و آبریزش بینی می شود؟

افزایش دمای خفیف هنگام رویش دندان رایج است اما هیچ مدرکی مبنی بر ایجاد تب وجود ندارد. اگر کودک شما تب به همراه استفراغ، اسهال یا عدم اشتها داشت حتما به پزشک مراجعه کنید. 

2. آیا رویش دندان سبب استفراغ می شود ؟

درحالی که برخی معتقدند عفونت ویروسی سبب استفراغ می شود اما برخی دیگر رویش دندان را به استفراغ مرتبط می کنند. اگر کودک استفراغ شدید به همراه عفونت یا تب داشت به پزشک مراجعه کنید.

روشهای تربیت فرزند دختر

تربیت درست و خوب فرزند از هر لحاظ کار مشکلی می باشد .در تربیت فرزند دختر والدین توقع دارند که فرزند مطیع بی چون و چرای آن ها باشند و هرگز با آنها مخالفت نکند ، در حالیکه این روش هیچ گاه درست نبوده و والدین باید راز و رمز تربیت درست فرزند خود را بیاموزند.

برای برقراری ارتباط دوستانه با فرزند دختر، سعی کنید حتی اگر اشتباهات خود را با شما در میان می گذارد مانند یک دوست خوب عمل کرده و به صحبت های او گوش دهید.مثلا گاهی  به شوخی مسخره کنید یا گاهی بخندید و … 

تحقیر و سرزنش کردن راه را برای ادامه این دوستی خواهد بست. همه چیز را بفهمید و بدانید و در مواقع دیگر از این اطلاعات استفاده کنید و نگرانیتان را آشکار نکنید تا باعث ترس دخترتان ازشما نشود.

آیا روش های تربیتی دختر و پسر با هم متفاوت است ؟

والدین باید بدانند از آن جایی که تمایل پسران با دختران فرق می کند، در برخی مسائل هم تفاوت دارند . نباید فراموش کرد که پسران،نحوه رفتار با جنس مخالف از مادر خود آموخته و دختران نیز از پدر یاد می گیرند. از همین روی، اگر پدرها از طبیعت وجودی دختر کوچک خود آگاه نباشند و مطابق میل خود با او رفتار کنند باعث ایجاد فاصله میان خود و دخترشان می شوند.

معمولا دختران نیاز دارند  که صحبت هایشان شنیده شود نه اینکه بدون شنیدن احساس های شان، از ابتدا راه حل ارائه شود. درباره ی پسران نیز مادران با مشکل مواجه می شوند زیرا آنها اگر کوچک هم باشند مایل هستند تا خودشان از عهده ی مشکل های شان برآمده و نیاز به کمک بیش از حد یا ناز و نوازش ندارند.

درک رفتار دخترها

1.  فرزندان خود را آن طور که هستند، بپذیرید، نه آن گونه که می توانند باشند .

2. برخی از پدر و مادر ها برای انجام کارها از دختران انتظار بیشتری دارند و پسرها را یاغی و تنبل می دانند و از آنها انتظار کمک ندارند .

3. تحقیر یا تشویق هیچ دختر یا پسری نباید به خاطر جنسیتش باشد. دید ما نسبت به جنسیت فرزندانمان باید منطقی و طبیعی باشد. یعنی رفتار ما نباید به گونه ای باشد که دخترها از جنسیت خود بیزار شوند. اگر چنین ذهنیتی در اندیشه و باور خودمان وجود داشته باشد خطر انتقال آن به دخترمان بسیار بیشتر خواهد بود.   

4.  برای اینکه فرزندان ما خود را افرادی با ارزش بدانند ، باید آنان را با تمام کاستی های شان بپذیریم. برای فرزندان مان، ارزش قائل شده و گاهی نیز آن را بازگو می کنیم اما بیش تر وقت ها، تناسبی میان رفتار و گفتار ما وجود ندارد. 

5. اگر فرزند پسر ما بزرگتر از فرزند دخترمان باشد احتمال این نوع آسیب دیدگی برای دختران نیز وجود دارد. نباید اجازه دهیم تا پسر بر دختر تسلط پیدا کرده و او را آزار دهد. تربیت هر کدام از فرزندان، مستقلا بر عهده پدر و مادرها بوده و فرزندان بزرگتر حق دخالت در تربیت آنها را ندارند. زیرا هیچ گاه محبت والدین را نسبت به خواهر یا برادر کوچکتر خود نخواهند داشت و بیشتر باعث آزار ها و تحقیرهای روانی کوچکترها خوواهند شد.

6.  این صدمات در صورتی که دختر از پسر کوچکتر باشد بسیار بیشتر است. هم موجب بیزاری او از جنیست خودش و هم موجب بدبینی وی به جنس مخالف و بدرفتاری او در آینده با همسرش خواهد شد.

7. استعدادهای دختران در وجود دختر خود را پیدا کرده و آنها را پرورش دهیم. مثلا مهارتهایی که بعدا در زندگی یک زن بیشتر مورد نیاز است را مورد توجه قرار دهیم. البته اگر با مقاومت آنها در یادگیری روبه رو شدیم، باید از تحمیل و اصرار پرهیز کرد. 

نکات مهم در تربیت دختران

1. توجه زیادی به پرورش حیا در وجود دختران داشته باشید. هر دختر با هر دین و اعتقادی برای سعادت خود به حیا نیازمند است. داشتن حیا در دختران ، آنها را از سرنوشت های شوم حفظ می کند.

2.  دختران حیا را بیشتر با الگو برداری از مادر و اطرافیان خود می آموزند. با رشد عقلانی یک دختر ضرورت حیا بیشتر خواهد شد. علاقه دخترها به حفظ روابط و آبروداری در روابط دوستانه و خانوادگی به حفظ حیا و عفت کمک می کند. معمولا بی حیایی و بی عفتی در خانواده هایی دیده می شود که از همه بریده اند و در بین جمعیتی از غریبه ها گم شده اند. طبیعتا در بین غریبه ها کارهای پستی مثل گدایی و ولگردی هم شرم آور نیست.

3. بلوغ عقلانی دخترها سرعت بیشتری نسبت به پسران دارد اما بعد از بلوغ گاهی چنان روح خود را درگیر مسائل مادی می کنند که از ادامه رشد باز می مانند. لذا بعضا زنانی دیده می شوند که در سنین کمال هم تمام فضلشان در نمایش داراییها و اسباب و اثاثیه منزلشان خلاصه می شود. پس تلاش کنید تا دختران خود را اهل مطالعه کتاب های مفید و علاقمند به دانش بار بیاورید و مسائل مادی را در نظرشان حقیر کنید. همه این ها نیاز به درایت والدین مخصوصا مادران دارد.

4.  دخترها به حمایت و همدمی مادر بیشتر احتیاج دارند. مادری که دختر بزرگ می کند باید بتواند ارتباط عاطفی و دوستانه ای  با دختر خود برقرار کند. این ارتباط به تدریج با بلوغ دختر ایجاد خواهد شد مگر اینکه مادر موانعی ایجاد کند. این موانع از قبیل بدزبانی و تندخویی مادر یا برخی بیماریهای روحی اوست.

5. با شروع دوره بزرگسالی( معمولاا 12 تا 18 سالگی ) یک نوع تضاد وتعارض میان نوجوانان ومخصوصا دختران و والدین بوجود می آید.اگر این تعارضات به شکل صحیحی حل نشود، تا سنین بزرگسالی ادامه خواهد یافت. نادیده گرفتن و یا کم توجهی به این موارد ، ممکن است موجب ایجاد فاصله و گسست هایی شود که هر روز بر عمق آن افزوده شده و آثار جبران ناپذیری برای دختران به وجود بیاورد. جامعه ،خانواده، و آموزش و پرورش نقش بسزائی در شکل گیری شخصیت و بروز تضاد و تعارض ها دارند.بحران های روحی و روانی که بر اثر بروز تعارضات و تضادها در این دوره شکل می گیرد، از عوامل بسیار موثر در فرار دختران از خانه می باشد. نقش خانواده در فرار دختران بسیار مهم ارزیابی می شود. بعد از خانواده مهمترین نقش را دوستان دختران بر عهده دارند.

6. دخترانی که با والدین خود دچار تضاد و تعارض هستند، بعد از ازدواج با فرزندان خود نیز دارای مشکل خواهند بود،به عبارتی تنبیه شده تنبیه گر می شود. مادران افسرده، فرزندان افسرده و مادران دارای اختلالات روحی روانی، فرزندانی با مشکلات روحی و روانی تربیت خواهند کرد. اگر دختران را خوب تربیت نکنیم، نسل آینده تباه خواهد شد.تربیت دختر باید از کودکی شروع شده و با توجه به سنین رشد، به نیازهای دخترانمان پاسخ صحیح بدهیم .باید فراهم کردن زمینه و میدان های صحیح را برای ورود دخترانمان به اجتماعرا فراموش نکرده و تفاوت آنها با جنس مخالف را یادآور شدیم.

مهمترین نقش در افزایش و کاهش تضادها و تعارضات دختران به عهده مادر است.

جهت ایجاد تعامل صحیح بین والدین مخصوصا مادران با دختران نوجوان این موارد پیشنهاد می گردد :

 1 -مادران تحصیلکرده اگر از رشد و ویژگی های سنی دختران خود از لحاظ عاطفی، روانی و جسمانی آگاه باشند، در رفع تضادها و تعارضات به وجود آمده موفقیت بیشتری بدست خواهند آورد.به همین علت گذراندن یک دوره آشنایی با روان شناسی دوره نوجوانی به همه والدین توصیه می شود.

 2 -دختران در این سنین علاقه دارند تا درکشان کنیم، به سخنانشان گوش دهیم و به خواسته هایشان توجه کنیم.نباید آنها را تحقیر کنیم و به نظرات آنها توجه کنیم. 

 3 – احساس زیادی بودن در دختران و تضییع حقوقشان در برابر پسران ریشه در گذشته دارد. جامعه ما به گونه ای شکل گرفته که در آن گناه و اشتباه دختران عیب شناخته می شود اما گناه و اشتباه پسران مشکلی نداشت. لذا باید از هرگونه تبعیض بین فرزندان دختر وپسر دوری کرده و هر دو به یک اندازه مورد توجه والدین قرار گیرند.

4- برخی از والدین برای دختران خود محدودیت های زیادی ایجاد می کنند . مردم از طریق رسانه ها از مسائل ومعضلات در اجتماع مطلع شده و برای دخترانشان احساس نگرانی می کنند و برای حفظ حیثیت، آبرو و آینده دخترشان، دوست ندارند آنها بدون کسب اجازه به مکانهای مختلف بروند. در حالی که علم روانشناسی سخت گیریهای بیش از اندازه برخی خانواده ها را نادرست می خواند زیرا موجب گستاخی دختران شده و باعث می شود تا کارهایشان را به دور از چشم والدین انجام داده و همیشه در حال مبارزه با خواسته های والدین شان باشند. از سوی دیگر آزادی های بیش از حد برخی خانواده ها برای دخترانشان نیز، سبب بروز فجایعی می شود.باید در دادن آزادی به دختران از هرگونه افراط وتفریط اجتناب نمود.

5- یکی از ویژگیهای دوره نوجوانی  استقلال طلبی است.لذا باید به دختران وظایفی را واگذار کنیم تا آنها احساس استقلال کنند.باید در مسائل گوناگون از دخترانمان نظرخواهی کرده تا تصمیم گیری را یاد بگیرند. که این امر در از بین بردن تعارضات نیز موثر است. 

6 – دوره نوجوانی دوره گرایش به همسالان وتاثیرگذاری شدید دوستان می باشد. دوستان گاهی اوقات سبب محکم شدن اعتقادات و گاهی باعث ایجاد مشکلاتی می شوند که سبب انحراف آنها می شود. والدین باید ویژگی های دوست خوب را از قبل به فرزندانشان بیاموزند نه این که بی تفاوت بوده و بعد از انتخاب دوست ، به ارزیابی آنها پرداخته و مانع ادامه دوستی آنها گردند.

7 – دختران نوجوان به اقتضای سن قصد خودنمایی و ابراز وجود دارند، اما باید راه های صحیح ابراز وجود را به آنها نشان داد. با فراهم کردن زمینه های صحیح بروز خودنمایی در دخترانمان از توجه افراطی آنان در ظاهر کم کنیم.

8 – تفاوت سنی والدین با فرزندان :هرچه فاصله سنی والدین با فرزندان بیشتر باشد، درک والدین کمتر می شود. هر چه بتوانیم با دخترانمان دوست بوده، آنها را درک کنیم، موفق تر خواهیم بود .اگر تربیت فرزندان بزرگ تر صحیح باشد، آنها می توانند الگوی بهتری برای فرزندان کوچکتر باشند.

9- وجود تضاد و اختلاف بین والدین و دختران باعث می شود دختران بر سر دوراهی قرار گرفته و گاهی در برابر والدین خود نیز بایستند و دچار احساس گناه شوند .با تلقین داشتن شخصیت و ویژگی های شخصیتی مثبت در دخترانمان موجب می شویم که اگر مرتکب عمل اشتباهی شده و اگر خطا کنند به درستی و نادرستی کارهای خود پی میبرند.

10- باید با تربیت صحیح و درست دخترانمان، به آنها اعتماد کنیم .اگر تربیت دخترانمان درونی باشد، آنها کنترل بیشتری در کارها داشته و مشکلات کمتری را تجربه می کنند.با بزرگ جلوه دادن زیبایی و توانمندی های دختران باعث عدم توجه آنها نسبت جذابیت های بیرونی خواهیم شد.اگر تربیت فرزندانمان درونی نباشد، از بیرون قادر به کنترل آنها نخواهیم بود.

11-  مادری که همیشه با زبان سرزنش و توبیخ با دخترش حرف می زند قطعا نمی تواند دوست دخترش بشود. دختران این مادرها استاد ماهری در پنهان کاری می شوند . اینگونه مادران همیشه از بین حرفهای دخترشان دنبال چیزی برای مچ گیری و ملامت او می گردند.

راههای روبه رو شدن با یک دختر خشمگین

زمانی که یک دختر از روی خشم، مادر خود را بی ارزش می خواند، به احتمال زیاد به علت خشمی است که او نسبت به خود، احساس می کند. از این رو، این احساس را روی مادرش، فرافکنی می کند.اغلب در زمان عصبانیت یک دختر ، نه تنها او با آشوب هورمون ها و احساس هایش روبه روست، بلکه احساس بی ارزش بودن هم دارد.

دختر نوجوان در این سن و سال، با یک به هم ریختگی درونی و بیرونی روبه ورست. این احساس را که به او دست داده، دوست ندارد و به همین دلیل، احساس خود را روی مادرش، فرافکنی می کند.مادر مدیر و دانا، خشم دخترش را در این مرحله از زندگی، به حساب در حال رشد بودن او می گذارد.

مادر یک دختر نوجوان باید صبر و شکیبایی زیادی داشته و دیدگاهی وسیع داشته باشد تا دختران خود را به شکلی که لازم است، درک کند. مادر می تواند اعتماد و اطمینان دخترش را نسبت به خود، بیش تر کند و برای رسیدن به این مهم، لازم است که سرنخ های احساسی و عاطفی او را پیدا کند.

هر از گاهی اجازه دهید تا دخترتان فریاد بکشد. تخلیه احساس های ناخوشایند او را به آرامش می رساند. در این مواقع اگر ترک کردن اتاق، امکان پذیر نباشد، شاید چند ثانیه سکوت، نتیجه ی دلخواهی بدهد.

اینکه بیاموزیم خود را کنترل کنیم، بخشی از برنامه ی رسیدن به بلوغ و بزرگی است.

تغییر کردن با دختران خود

1. برای ارتباط صمیمی تر با دختر خود باید در کنار او و با او تغییر کنیم. یعنی با کنار گذاشتن روش های مقتدرانه رفتاری دوستانه تر در قبال دخترمان  داشته باشیم

2. برای داشتن ارتباط نزدیک بهتر است  آزادی بیش تری به آنها داده و مسوولیت های جدیدی را به آنان واگذار نماییم.

3. روش درست ابراز احساساتش را به دختر خود یاد بدهید. اگر با کلمات بدی احساساتش را بیان می کند، به او کلمات و جملات جایگزین را آموزش دهید و خودتان هم در بیان احساساتتان از جملات مشابهی استفاده کنید. این جملات باید صریح، محترمانه و منطقی باشند.

4. خیلی از بچه ها و حتی بزرگسالان تفاوت میان خشم، تنفر، عصبانیت، ترس، اضطراب، غم، آزردگی و… را نمی دانند. ویژگی هر کدام از آنها را بیان کرده و راه ابراز و برطرف کردن این احساسات را به فرزندتان آموزش دهید. مثلاً به یاد دهیدکه اگر آزرده شد ، ممکن است دست به چه کارهای اشتباهی بزند و چطور باید از این کار پیشگیری کند. یا وقتی از چیزی ترسیده چطور باید ترسش را با دیگران در میان بگذارد.

5. در مواقع ترس، اضطراب یا فشار عصبی ، از او بخواهید در این مورد صحبت کرده و بگوید که چه احساسی دارد و به چه فکر می کند.

6. نظرخواهی کردن از دخترتان ، اهمیت داشتن او را بیشتر نشان می دهد و ممکن است در تصمیم گیری شما مؤثر باشد.

7. به او بگویید احساسات او دارای ارزش است به شرطی که باعث صدمه زدن به کسی نشود. به هیچ عنوان جلوی ابراز احساسات را نگیرد. اگر نیاز به گریه دارد، بگذارید گریه کند. اگر نیاز به درددل دارد، پای حرف های او بنشینید.

8. با فرزند خود از احساس تان سخن بگویید.برای این کار حتی می توان دفترچه ای تهیه کرده و احساسات روزانه خود را در آن یادداشت کرد. 

9. به دختر خود همدلی کردن با دیگران و شنیدن احساسات آنها را بیاموزید.

10. توجه به نیاز فرزندتان را فراموش نکنید و طوری وانمود نکنید که نمی دانید او چه می خواهد یا چه احساسی دارد.اگر برای شما فراهم کردن نیاز دخترتان فعلا مقدور نیست، دست کم به او بگویید تا بداند که نیاز او را درک کرده و غافل نیستید.

اگر چه در تربیت هر فرزند محل تولد، نوع خانواده، سطح تحصیلات و موقعیت اجتماعی خانواده، شرایط مالی، وضعیت سلامت و بسیاری دیگر از ویژگی ها تاثیر گذار است اما راهکارهایی وجود دارد که دختر کوچک شما در آینده تبدیل به یک بانوی شایسته، یک همسر، یک خواهر و یک مادر مهربان و با لیاقت می شود.

ترک عادت های اشتباه 

الگوی هر کودکی از ابتدا والدین او است پسبرای موفق بودن فرزندتان در آینده باید در گام اول از خود شروع کنید.ترک کردن عادت هایی همچون سیگارکشیدن، بی علاقگی به ورزش، نداشتن رژیم غذایی سالم دعوا با همسر و بی انگیزگی برای تحصیل همگی می تواند در ذهن دختر کوچک شما تبدیل به یک الگو شود و در سال های آتی تغییر دادن این الگوی های اشتباه بسیار سخت است.

بازی کردن با فرزند

وقت کافی برای بازی کردن با دخترتان اختصاص دهید و به علایق او در حین بزرگ شدن احترام بگذارید.حتی اگر دارای مشغله کاری فراوان هستید همیشه برای رسیدگی به خانواده و بودن در کنار آن ها زمانی اختصاص دهید.همراه او به پارک ، رستوران ، جنگل و مناطق تفریحی رفته و اجازه دهید تا خاطراتی خوش از دوران کودکی در ذهن او باقی بماند. در حین بازی با دخترتان راه و رسم مواجه با دنیا، پدیده ها، طریقه برخورد با افراد و دوری از اشخاص نادرست را فرا گیرید.

دخترتان را تشویق کنید

از همان دوران کودکی، دخترتان را به سبب کار های درستی که انجام می دهد تشویق کنید،تشویق می تواند حتی کلامی بوده و نیازی به خرید هدایای گرانقیمت نباشد. تشویق کردن عادت به انجام کار های درست و شایسته در دخترتان نهادینه و او را به تلاش و کوشش برای رسیدن به موفقیت علاقه مندمی کند. دادن هدایایی هر چند کوچک او را خوشحال کرده و موجب موفقیت او در برخی فعالیت های مهم زندگی می شود.

او را به ورزش و رسیدگی به خود تشویق کنید

در کنار تقویت کودک و اهمیت به تغذیه سالم او، توجه خاصی بر ورزش و نحوه رشد کودک به ویژه دختران خود داشته باشید، باوجود اینکه شخصیت درونی هر فرد بسیار مهمتر از ظاهر او است، اما پارامترهایی، چون تناسب اندام، چهره سالم و بدون آکنه و از همه مهتر قد امتیاز هایی برای موفقیت و پیشتازی در ازدواج دختر شما در آینده هستند. والدین می توانند به مناسبت روز دختر با دادن هدایایی متفاوت همچون ثبت نام دختر خود در کلاس های ورزشی، با افزایش تحرک سلامتی آنها را تضمین کنند.

 از کودکی فرزند خود را تحت نظر یک متخصص تغذیه و رشد قراردهید و اقدامات لازم برای رسیدن به قد طبیعی او را انجام دهید، در عین حال توجه داشته باشید که قد فرزند شما ترکیبی از قد شما و همسرتان است، پس انتظار نتایجی غیر عادی و ناممکن نداشته باشید.

اگر فرزند دختر دارید، بخوانید…

دخترتان را برای آینده و زندگی با جنس مخالف در سن مناسب آگاه کنید

یکی از ضروری ترین وظایف والدین به ویژه پدران در خصوص دختران آگاه سازی و آشناکردن آنها برای برخورد با دیگران در اجتماع به ویژه جنس مخالف است. برای انجام موفق این وظیفه سنگین و حساس که می تواند موجبات خوشبختی یا ناخشنودی فرزند محبوب شما را به همراه داشته باشد باید موارد متعددی را در نظر بگیرد و در صورت نیاز از مشاوران و متخصصان کمک بگیرید.

الگو های مثبت از زنان موفق را برای او تشریح کنید

آشنایی با سرگذشت و زندگی زنان مشهور در جهان از جنبه های مختلف دینی، سیاسی، علمی، آموزشی و هنری می تواند به دختر شما الگویی برای ایجاد انگیزه و سعی و تلاش برای رسیدن به موفقیت بوجود آورد.

دوست دخترتان باشید نه صرفاً والدین او

اجازه دهید کودک شما در خصوص مشکلاتش با شما صحبت کند، حتی در دوره نوجوانی و بزرگسالی، به عنوان یک دوست به سخنان او گوش دهید، راه حل های خوب به او ارائه دهید و هرگز او را از صحبت با خودتان نترسانید، زیرا به جای شما دوستان دیگری برای دردل و راهنمایی پیدا می کند که ممکن است به هیچ وجه راهنمایان خوبی نباشند.

توانمندی های مختلف را در او تقویت کنید

هر فردی در زمینه ای دارای توانایی و استعداد است، درکنار تشویق دخترتان به درس خواندن توانایی های هنری، ورزشی، علمی، فرهنگی، معاشرت و روابط اجتماعی را دراو فعال کنید. با تحقیق او را به کلاس های مفید بفرستید و در پرورش استعداد ها همراه و تشویق کننده او باشید.

از دوران خردسالی به فکر آتیه او باشید

بازکردن حساب بانکی از دوران خردسالی می تواند یک راهکار بسیار عالی برای تامین دخترتان و نیز آموزش پس انداز و صرفه جویی در زندگی باشد.

بارعایت این راهکار ها می توانید بانویی شایسته و با کمالات فراوان در آینده به جامعه تحویل دهید که مایه افتخار خانواده و کشورش است.

تماشای تلویزیون و استفاده از موبایل تا قبل این سن برای کودک ممنوع

طبق بررسی های انجام شده در مورد امراض کودکان؛ آن ها نباید تا سن 18 الی 24 ماهگی تلویزیون تماشا کنند. بعد از آن هم تماشای تلویزیون باید در طول روز یک ساعت یا کمتر باشد و محتوای آن نیز باید کاملاً با کیفیت و خانوادگی باشد و در کنار خانواده به تماشای آن بپردازند. معمولا وقتی والدین متوجه می شوند که طبق گفته متخصصان اطفال، کودکان نباید تا قبل از 18 ماهگی تلویزیون یا برنامه های تلفن همراه را تماشا کنند، شوکه می شوند زیرا تا قبل این خلاف این کار را انجام داده اند. براساس تحقیقات و آمار،92.2 درصد از کودکان از یک سالگی و برخی از 4 ماهگی، از تلفن های همراه و تلویزیون استفاده می کنند و مدام در دسترس شان قرار می گیرد.

چرا قبل از 18 ماهگی تلویزیون و موبایل برای کودک خطرناک است؟

اوایل رشد مغز

بسیاری از والدین اظهار می کنند که کودک شان تماشای تلویزیون را دوست دارد اما در حقیقت نوزادان ممکن است به رنگ های روشن و حرکت سریع نور و نقطه ها در صفحه تلویزیون خیره شوند اما مغز آن ها از تمام تصاویر عجیب و غریب قادر به درک احساس و معنایشان نیست. حدود 18 ماه طول می کشد تا مغز کودک به حدی رشد کند که معادل نمادهای موجود در صفحه نمایش را در دنیای واقعی نشان دهد.

آنچه نوزادان و کودکان نوپا بیشتر از هر چیز بدان نیاز دارند تعامل با اطرافیانشان است. این بدان معنا نیست که آن ها نباید با مادربزرگ یا اقوامی که از لحاظ مقصدی دور هستند تماس ویدئویی داشته باشد. کودک در دنیای واقعی باید اشیا را لمس کند، تکان دهد یا پرتاب کند و با صدای افرادی که نزدیکش هستند آشنا شود. بر اساس مطالعات، تماشای تلویزیون و لمس صفحات الکترونیکی منجر به یادگیری مهارت ها در دنیای واقعی نخواهد شد.

مشکل و آسیب کجاست ؟

طبق آنچه که گفته شد، مطمئنا نوزادان و کودکان نوپا از تماشای تلویزیون چیزی دریافت نمی کنند اما در واقع آن ها این کار را دوست دارند، حال مشکل و ضرر چیست؟ تصور کنید هنگام صرف یک وعده غذایی تلویزیون روشن است و کودک به جای خوردن مشغول تماشای آن است. آیا این کار برای کودک بهتر و جذاب تر از رفع گرسنگی نیست؟

قطعا پاسخ به این سوال مثبت است. در حقیقت، کودک تماشای تلویزیون را به رفع گرسنگی ترجیح می دهد و اینجاست که ضرر آن مشخص می شود. چنانچه در این مطلب مهم بیا نی نی می خوانید شواهد نشان می دهد که تماشای تلویزیون قبل از 18 ماهگی تاثیرات منفی و پایداری بر رشد زبان، مهارت خواندن و حافظه کوتاه مدت کودکان دارد که این می تواند منجر به مشکلات خواب، توجه و تمرکز او شود.

کودکان به طور خاص میل به تعامل با دیگران دارند. حالات صورت، لحن صدا و زبان بدن یک کودک نوپا با والدینش آنقدر زیبا و پیچیده است که محققان مجبورند این تعاملات را به حالت ویدئو ضبط کنند و سرعت آن را کاهش دهند تا بتوانند تمامی اتفاقات را مو به مو شاهد باشند.

یک کودک نوپا هنگام شام پختن مادر خود چیز های بیشتری یاد می گیرد تا اینکه همان کار را از صفحه تلویزیون تماشا کند زیرا در موقعیت اول می تواند به مادرش نگاه کند و تعامل برقرار کند.

روشن بودن تلویزیون حتی در پس زمینه و زمانی که کسی آن را تماشا نکند برای تاخیر در پیشرفت زبان کودک کافیست. به طور معمول پدر و مادر در حالیکه یک کودک نوپا در اطرافشان باشد حدود 940 کلمه در ساعت صحبت می کنند اما با روشن بودن تلویزیون این تعداد به 770 کلمه کاهش میابد. کلمات کمتر، به معنای یادگیری کمتر است.

کودکان نوپا همچنین با تماشای تلویزیون عادت می کنند تا برای مدت طولانی به صفحه آن خیره شوند که برای تمرکز و بینایی و سرعت رشد آن ها بسیار مضر است. تبلیغات و برنامه های تلویزیونی دائما در حال تنوع و تغییر هستند بنابراین یک کودک هرگز از تماشای تلویزیون خسته نمی شود.

اما بعد از 2 سالگی…

حداقل تا حدودی همه چیز تغییر می کند و در طی سال های پیش دبستانی برخی از کودکان مهارت هایی را از تماشای تلویزیون می آموزند. برنامه های نمایشی خوب طراحی شده می توانند سواد ریاضیات، علوم، حل مسئله و برخی از رفتارهای اجتماعی را به کودک یاد بدهند. برنامه های آموزشی بیشترین تفاوت را در کودکان با سنین مناسب ایجاد می کنند.

راه چاره ؛ آنچه که باید انجام دهید

به طور طبیعی کودکان هنگام تماشای تلویزیون یا استفاده از برنامه های تلفن همراه به شرطی که در کنار والدین خود باشند، چیزهای زیادی می آموزند. انتخاب برنامه های مناسب نیز مهم است، باید برنامه هایی را انتخاب کنید که برای آموزش کودکان طراحی شده اند و موضوعاتی چون زبان ، ریاضی و …را به او می آموزند. به یاد داشته باشید چه برنامه های تلویزیون را از صفحه تلویزیونی تماشا کنید و چه از طریق تلفن همراه یا رایانه، ماهیت آن یکیست.

والدین باید هنگام استفاده از رسانه محدودیت هایی را برای کودکان در نظر بگیرند تا اطمینان حاصل کنند که فرزندشان در دنیای دیجیتال رشد سالمی دارد. با وجود این که برخی از کودکان در سنین پایین با تلفن همراه آشنا می شوند و اکثریت قریب به اتفاق آن ها تلویزیون تماشا می کنند، دستور العمل هایی از سوی آکادمی اطفال ارائه شده است که استفاده از رسانه مثبت را ترویج دهد. در حالی که والدین باید تصمیم بگیرند که کودک شان چه چیزی تماشا کند اما استراتژی های عنوان شده در این بخش از بیا نی نی ممکن است به کاهش تاثیرات منفی استفاده از رسانه در کودکان کمک کند:

استفاده از فضای مجازی و رسانه ها را محدود کنید 

محدودیتی تعیین کنید ( به عنوان مثال 30 دقیقه در روز ) و مطمئن شوید که کودک تان وقت کافی با شما می گذراند و به تنهایی به تماشا و استفاده از رسانه نمی پردازد. بسیار سخت است که در دنیای امروز کودکان را از هر تلویزیون، تبلت، رایانه، تلفن های هوشمند و سیستم های بازی دور نگه داشت بنابراین مراقبت والدین برای تماشای رسانه؛ کلید رشد خلاقیت کودک خردسال است.

خواندن کتاب را به تماشای تلویزیون و موبایل ارجحیت دهید

خواندن کتاب با صدای بلند دامنه لغات آینده آن ها را افزایش می دهد  و احتمال این که خودشان زود مشتاق و خواننده کتاب  شوند بیشتر خواهد شد. مطالعات نشان می دهد هر چه تعداد کلمه های بر کار برده شده برای صحبت با نوزادان و خواندن کتاب برای کودکان بیشتر باشد، دایره واژگانی آن ها در 3 سالگی بیشتر می شود و علاوه بر این، آکادمی اطفال توصیه می کند که دستگاه های دیجیتال معمولا حاوی عناصر بصری پرت کننده حواس هستند که مانع فهم بچه ها می شوند و بنابراین تا حد ممکن آن ها را دور نگهدارید.

برنامه ( و اپلیکیشن ها) را با دقت انتخاب کنید 

برنامه های مختلف را با دقت بیشتری انتخاب کنید و در طول نمایش یا بازی با فرزندان خود همراه باشید:اجازه ندهید فرزندتان به تنهایی تلویزیون یا فیلمی ببیند. کودکان باید با تعامل والدین مهارت های زبانی و شناختی خود را پرورش دهند. برنامه ها را قبل از تماشای کودک بررسی کنید و استاندارد های اپلیکیشن ها را برای برنامه های آموزشی در نظر بگیرید.

مراقب تبلیغات باشید 

میان برنامه های آموزشی و آنلاین تبلیغاتی نمایش داده می شود. شما باید کانال هایی را انتخاب کنید که فاقد تبلیغات باشد. برنامه ها، فیلم یا وسایل یادگیری الکترونیکی دستی را مخصوص کودکان تهیه کنید.

کیفیت را بیش از کمیت در نظر بگیرید 

اطمینان حاصل کنید که رسانه مورد نظر فرزند شما از کیفیت بالایی برخوردار است و چیز های خوب را در اولویت قرار دهید.  

 چگونه می توان استرس و اضطراب را در کودکان مشاهده کرد ؟

علائم استرس و اضطراب کودکان اغلب با تغییرات فیزیکی یا رفتاری ظاهر می شوند.کودکان نسبت به سن، شخصیت فردی و مهارت های مقابله اشان واکنش متفاوتی نشان می دهند و این می تواند باعث شود بسیاری از والدین از مسایل اساسی که ممکن است موجب رفتار کودک شود، چشم پوشی کنند.

مهم است که والدین علائم استرس دوران کودک را تشخیص دهند و دنبال علل ممکن بگردند. والدین معمولاً می توانند به کودکان کمک کنند استرس و اضطرابشان را کنترل کنند، اما برخی از کودکان ممکن است اختلال اضطراب داشته باشند که باید از کمک افراد حرفه ای بهره مند شوند.

علائم اضطراب و استرس در کودکان:

کودکان ممکن است اضطراب خود را تشخیص ندهند و اغلب فاقد بلوغ برای توضیح مشکلات واقعی یا فرضی خود هستند. چنانچه در این بخش از بیا نی نی خواهید خواند این می تواند باعث بروز انواع علائم فیزیکی و رفتاری شود و والدین ممکن است مطمئن نباشند که آیا این علائم اضطراب یا مشکل سلامتی هستند یا خیر.

علائم مشترک استرس و اضطراب، عبارتند از:

_رفتاری یا عاطفی

_سختی در تمرکز

_تغییرات رفتاری مثل تخییر مداوم خلق و خو، پرخاش گری، اعصاب ضعیف، یا چسبندگی

_ترس (ترس از تاریکی، تنها بودن، یا غریبه ها)

_رشد یک عادت عصبی، از قبیل خوردن ناخن،

_خارج شدن از خانواده یا دوستان

_امتناع از رفتن به مدرسه

_ به دردسر افتادن در مدرسه

_جمع کردن چیزهای غیر عادی و بی ارزش

_کاهش یا افزایش اشتها

_شکایت از درد معده و یا سردرد

_شب ادراری

_مشکلات خواب یا کابوس

علایم فیزیکی دیگر:

این علائم معمولاً قبل و بعد از فعالیت های خاص رخ می دهند و همچنین علائم فیزیکی، مانند درد، تب، خارش یا اسهال وجود دارد که می تواند نشانه یک مشکل پزشکی باشد.

منشا اضطراب و استرس در کودکان می تواند یک چیز خارجی مثل مشکل در مدرسه، تغییر در خانواده یا تعارض با یک دوست باشد. احساسات نگرانی هم چنین می تواند ناشی از احساسات و فشارهای داخلی کودک مانند خواستن مدرسه برای خوب انجام دادن تکالیف یا کنار آمدن با هم سن و سالان باشد. برخی دلایل مشترک استرس در کودکان عبارتند از:

تغییرات بزرگ در خانواده:

تغییرات عمده زندگی می توانند منجر به استرس در کودکان شود، مانند طلاق، مرگ در خانواده، جا به جایی، یا تولد یک خواهر یا برادر جدید.

این تغییرات ارتعاشی می تواند دنیای کودک شما را تغییر دهد. تغییرات اساسی زندگی می تواند حس امنیت کودک شما را متزلزل کند و منجر به سردرگمی و اضطراب او شود. برای مثال، یک خواهر یا برادر جدید می تواند باعث شود که کودک احساس خطر کرده و احساس حسادت کند. مرگ در خانواده می تواند ترس و اندوه را ایجاد کند و ممکن است موجب ترس از مرگ شود.

بی ثباتی والدین:

پول و نگرانی های شغلی، آشفتگی خانوادگی و هیجان والدین می تواند منجر به احساس ناتوانی شدیدی برای کودکان شود که ممکن است احساس کنند که می خواهند کمک کنند، اما نمی توانند کاری انجام دهند.

برنامه های بیش از حد و شلوغ:

حرکت مداوم از یک فعالیت به یک فعالیت دیگر می تواند باعث ایجاد استرس زیادی برای کودکانی شود که معمولاً هر بار به استراحت نیاز دارند.

فشار آکادمیک:

بسیاری از کودکان در مورد تمایل به خوب انجام دادن تکالیف در مدرسه ابراز نگرانی می کنند. فشار تحصیلی به ویژه در افرادی که از اشتباه کردن می ترسند چیزی خوب نباشند، اما رایج است.

محبوبیت:

برای دانش آموزان جوان تر کلاس، اضطراب جدایی می تواند یک مشکل رایج باشد. وقتی آن ها بزرگ تر می شوند، بیشتر می خواهند با بچه های دیگر هماهنگ شوند و دوستشان داشته باشند و فشار برای مناسب شدن و محبوب شدن می تواند آزاردهنده باشد.

احساس حذف شدن معمولاً به مساله ای تبدیل می شوند که در خیلی کودکان وجود دارد.

قلدری:

قلدری مشکلی جدی برای بسیاری از کودکان است. می تواند خفیف یا آشکار باشد و ممکن است منجر به آسیب فیزیکی شود. کودکانی که مورد آزار و اذیت قرار می گیرند، اغلب احساس شرم می کنند که مورد هدف قرار می گیرند و ممکن است از والدین یا معلمانشان برای نشان ندادن ضعفشان، پنهان کنند.

رویدادهای فاجعه آمیز در اخبار:

عناوین خبری و تصاویری که فجایع طبیعی، تروریسم و خشونت را نشان می دهند، می تواند برای کودکان بد باشد. وقتی بچه ها اتفاقات بد خبر را می بینند، ممکن است نگران شوند که اتفاق بدی برای آن ها یا برای عزیزانشان نیز بیفتد.

فیلم یا کتاب ترسناک:

داستان های تخیلی نیز می تواند موجب اضطراب و تنش در کودکان شود. کودکان عموماً تحت تاثیر صحنه های ترسناک، خشن یا ناراحت کننده از یک فیلم یا چند قطعه در یک کتاب قرار می گیرند. برخی از کودکان ممکن است نسبت به دیگران حساس تر باشند و ایده خوبی است که بدانید چه چیزی کودک شما را ناراحت می کند، سپس محدودش کنید و فیلم ها، کتاب ها، بازی های ویدیویی دیگری را ببینید.

چگونه میتوان به کودک خود کمک کرد:

روش های سالمی وجود دارند که کودک شما می تواند با آن مقابله کند و به استرسش پاسخ دهد، آن ها فقط به کمی کمک و راهنمایی نیاز دارند. شما می توانید با روش های زیر به او کمک کنید:

در خانه:

خانه خود را به مکانی امن برای او تبدیل کنید. فضای راحتی را ایجاد کنید و به کارهای روتین خود متعهد باشید. شام خانوادگی یا بازی های شبانه می تواند از اضطراب آنها جلوگیری کرده و استرسشان را تسکین دهد.

بر برنامه های تلویزیونی، بازی های ویدیویی و کتاب های کودکتان نظارت کنید.

کاهش اضطراب کودکان با راهکارهای ویژه

آن ها را درگیر نگه دارید:

با کودک خود سر هر گونه تغییرات پیش بینی شده صحبت کنید و از طریق سناریوهای جدید با آن ها صحبت کنید. برای مثال، اگر شما یک شغل جدید در یک شهر جدید پیدا کردید، این برای آن ها از نظر یک مدرسه جدید، دوستان جدید و یک خانه جدید چه معنایی خواهد داشت؟

کودک خود را به فعالیت های ورزشی ببرید که در آن ها بتوانند موفق شوند. به موقعیت هایی اشاره کنید که در آن کودک می تواند کنترل داشته باشد.

اقدامات شما:

عادات سالم مثل ورزش و مراقبت از خود را در نظر بگیرید، تا استرس خود را به روش های سالم مدیریت کنید. کودکان اغلب رفتارهای والدین خود را تقلید می کنند.

محبت و تشویقتان را در اختیار دانش آموزان قرار دهید. از تقویت مثبت و روش های انضباطی استفاده کنید که عزت نفس سالمی را در او ترویج می کنند.

یاد بگیرید بدون اینکه مشکلی برای آن ها داشته باشید، به فرزندتان گوش دهید. راهنمایی برای آموزش روش های کودک خود برای درک و حل مشکلاتی که آن ها را ناراحت می کند، ارائه دهید.

مراقب نشانه های جدید و رفتارهای استرسی حل نشده باشید. اگر علائم استرس کم نشد و یا اگر کودک افسرده و ناامید شد، به سراغ مشاوره پزشکی، مشاور، یا درمانگر بروید.

مشکلات در مدرسه یا هنگام تعامل با دوستان یا خانواده دلیل دیگری برای نگرانی است.

دکتر بیش فعالی و نقص توجه در تهران کیست

اختلال بیش فعالی و نقص توجه یک اختلال عصب رشدی می باشد که در کودکان خود را با بیش فعالی ، عدم تمرکز و رفتار های تکانشگری و پرخاشگری  نشان می دهد. در صورت عدم درمان مناسب در دوران کودکی، ممکن است این اختلال در بزرگسالی  به صورت مشکلات تمرکز در شغل، ضعف در مهارت کنترل خود،  سوء مصرف مواد و اختلالات سلوک نمایان شود. کودکان بیش فعال در بیشتر موارد در دوران مدرسه توسط معلم شناسایی می شوند، اما در موارد شدید تر قبل از پنج سالگی آغاز می شود و به علت رفتار های تکاشگری و عدم کنترل کودک زودتر تشخیص داده می شود. مرکز بیش فعالی ونقص توجه زیر نظر دکتر صابر در تشخیص و درمان های پیشرفته و تخصصی پیشرو می باشد. بخشهای نظیر تقویت توجه بینایی ، بخش  مهارت های شنوایی، سنسوری روم ، ماساژ درمانی، رفتاردرمانی ، گفتاردرمانی ، حسی حرکتی یا  SI و … از امکانات متفاوت درمانی در بیش فعالی می باشد.

شیوع بیش فعالی و نقص توجه

بیش فعالی و نقص توجه از شایع ترین اختلالات به حساب می آید. شیوع این اختلال  در امریکا 5 درصد گزارش شده است اما مطالعات در ایران بین 5 تا 12 در صد کودکان پیش دبستانی و دبستانی را شامل می شود. میزان بالای شیوع این اختلال اهمیت درمان را در کودکان دوچندان می کند. در مورد درگیری جنسیتی؛ پسرها دو برابر دخترها به این اختلال مبتلا می شوند.

علائم کودک بیش فعال و تست بیش فعالی

برای تشخیص اختلال بیش فعالی و نقص توجه  باید کودک به مدت 6 ماه متوالی و در دو محیط مثلا خانه و مدرسه علائم را نشان دهد تا دکتر بیش فعالی بتواند تشخیص اختلال را برای او ثابت کند. آخرین ویرایش انجمن تشخیصی روان پزشکی آمریکا برای اختلال بیش فعالی و نقص توجه علائم زیر را شرح داده است

• تکان تکان خوردن روی صندلی وعدم توانایی در بی حرکت ماندن
• زیاد حرف می زنند و نمی توانند ساکت بمانند
• در فعالیت های مختلف و بازی ها نمی تواند بدون سر وصدا فعالیت را انجام دهد.
• اغلب کودک در موقعیت هایی که باید بنشیند در حال دویدن یا از در و دیوار بالا رفتن است
• کودک نمی تواند برای رسیدن نوبت صبر کند یا در زبان صحبت حرف دیگران را قطع می کند
• معمولا با عجله جواب می دهد و شمرده حرف نمی زند.
• در زمان صحبت کردن با کودک به نظر می رسد کودک به شما گوش نمی دهد
• توانایی به پایان رساندن یک فعالیت یا تکلیف درسی را ندارد
• تکالیف و فعالیت های طولانی را دوست ندارد و نمی تواند برای اتمام آنها دقت مستمر داشته باشد.
• وسایلش را در مدرسه یا زمین بازی گم می کند یا جا میگذارد.

بخش های مختلف مرکز درمان بیش فعالی شامل

کاردرمانی اتاق تاریک در توجه بینایی

تمرینات ارائه شده در این  بخش با تجهیزات مختلف نظیر پروژکتور، هدلایت ، فلشر متحرک و… به صورت دیجیتالی و طبقه بندی شده در جهت افزایش توجه کودکان ، دنبالگیری بینایی، افزایش دقت و سرعت پاسخ دهی طراحی شده است.

کاردرمانی در توجه شنیداری

در این بخش توسط برنامه های کامپیوتری طراحی شده به تقویت توجه شنیداری، تمییز شنوایی، دقت گوش دادن و درک کلامی کودک بیش فعال کمک می شود.

ماساژ درمانی

با انجام ماساژ های آرامسازی به افزایش توانایی کنترل خود در کودک و کاهش تحریک پذیری و تکانشگری در کودکان بیش فعال پرداخته می شود.

رفتار درمانی و بازی درمانی

با ارائه تمرینات مختلف در قالب بازی به کودک آموزش داده می شود که رفتار های صحیح در موقعیت های مختلف چیست و روش های کنترل هیجانات کدام است. سپس روش های کنترل خود به کودک آموزش داده می شود.

کاردرمانی ذهنی و دست

در این بخش به تقویت مهارت های حافظه فعال، پردازش اطلاعات، توجه پایدار و مهارت های ذهنی و مهارت های حرکتی ظریف کودکان پرداخته می شود. بهبود عملکرد ذهنی موجب افزایش اعتماد به نفس کودک و بهبود عملکرد تحصیلی در آنان می شود.

سنسوری روم و بخش حسی حرکتی

در این دو بخش به صورت تخصصی بر روی ایجاد یکپارچگی حسی و تعدیل حسی کودکان بیش فعال تمرکز شده است و تلاش می شود با استفاده از مدالیته های حسی موجود در این بخش نظیر دستگاه سویچ صوتی، مکعب هوشمند، ترکینگ بینایی و… به ایجاد یکپارچگی حسی و کنترل خود در کودکان  کمک شود.